Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Αντωνίου, Αρ. Υπόθεσης: 26098/15, 24/7/2018

(1)κατηγορία για άρνηση του να επιτρέψει τη λήψη δακτυλικών αποτυπωμάτων και σάλιου, κατά παράβαση του άρθρου 25

(1)(α)

(3)του Περί Αστυνομίας Νόμου 73

(1)/04 όπως τροποποιήθηκε από το Νόμο 73

(1)/06. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος της κατηγορίας, όπως αυτές τροποποιήθηκαν, ο κατηγορούμενος την 29ην Σεπτεμβρίου 2013 στη Λεμεσό της επαρχίας Λεμεσού, ενώ τελούσε υπό νόμιμη κράτηση στα γραφεία του ΤΑΕ Λεμεσού αρνήθηκε να του ληφθούν δείγματα σάλιου και δακτυλικά αποτυπώματα από τον Λοχ. XXXXX Σ.Χρυσοστόμου, από τη Λευκωσία. Για την κατηγορούσα αρχή κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου εννέα

(9)μάρτυρες και μετά την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου για απόδειξη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης στην κατηγορία που αναφέρεται ανωτέρω, ο κατηγορούμενος προέβη σε ανώμοτη δήλωση, ενώ να σημειωθεί δεν κάλεσε οποιοδήποτε μάρτυρα υπεράσπισης. Μετά την ολοκλήρωση της ακροαματικής διαδικασίας, ο ευπαίδευτος συνήγορος της κατηγορούσας αρχής αγόρευσε προφορικά ενώπιον του Δικαστηρίου, ενώ με τη σειρά του ο ευπαίδευτος συνήγορος της υπεράσπισης παρέδωσε γραπτώς στο Δικαστήριο την τελική του αγόρευση. Δεν κρίνω σκόπιμο να επαναλάβω όσα ανέφεραν οι συνήγοροι και αρκούμαι εδώ να αναφέρω ότι έχω μελετήσει ενδελεχώς τις θέσεις που προβλήθηκαν. Θα γίνει σημειώνω αναφορά σε συγκεκριμένα σημεία των αγορεύσεων κατωτέρω εφόσον τούτο κριθεί αναγκαίο. Η μαρτυρία Νιώθω την ανάγκη στο σημείο αυτό να επισημάνω ότι αποτελεί διαπίστωση του Δικαστηρίου ότι στην παρούσα υπόθεση έχει ακουστεί αρκετή περιττή μαρτυρία. Προφανώς όσα διαδραματίστηκαν στις 30/11/13, όπως ξεκάθαρα προκύπτει, δεν ενδιέφεραν (βλ. και την σχετική παρατήρηση του Δικαστηρίου στα πλαίσια της ενδιάμεσης απόφασης του ημερ.05/06/18). Με αυτό το δεδομένο παραθέτω κατωτέρω συνοπτικά τη μαρτυρία. Το Δικαστήριο σημειώνω θα σταθεί λίγο περισσότερο στη μαρτυρία του ΜΚ7, ο οποίος ως θα διαφανεί είναι ο πιο ουσιαστικός. ΜΚ1 Α/Αστ.XXXXX XXXXX Σωκράτους Στις 29/11/13 μετέβη μαζί με τους Αστ. XXXXX, XXXXX, XXXXX και XXXXX στην οικία του κατηγορούμενου στη Λεμεσό, εναντίον του οποίου εκκρεμούσε δικαστικό ένταλμα σύλληψης από το Ε.Δ.Λευκωσίας για υπόθεση που αφορά αδικήματα γραπτών απειλών για φόνο και απειλητικά τηλεφωνήματα / μηνύματα (βλ. τεκμ.3) και αφού του εξήγησε το λόγο της σύλληψης του και του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο τον συνέλαβε (βλ. τις καταθέσεις του τεκμ.1 και 2). Στην αντεξέταση του είπε ότι δεν είχε οποιαδήποτε άλλη εμπλοκή στην υπόθεση, πέραν των όσων αναφέρονται πιο πάνω. ΜΚ2 Αστ.XXXXX XXXXX Περικλέους Αναφέρεται επίσης στη σύλληψη του κατηγορούμενου στις 29/11/13 δυνάμει δικαστικού εντάλματος σύλληψης (βλ. την κατάθεση του τεκμ.4). ΜΚ3 Αστ.XXXXX XXXXX Κωνσταντινίδη Αναφέρεται επίσης στη σύλληψη του κατηγορούμενου στις 29/11/13 δυνάμει δικαστικού εντάλματος σύλληψης (βλ. την κατάθεση του τεκμ.5). ΜΚ4 Αστ.XXXXX XXXXX Χαραλάμπους Στα πλαίσια διερεύνησης υπόθεσης που αφορά αδικήματα γραπτών απειλών για φόνο και απειλητικά τηλεφωνήματα, την 30/11/13 μετέβη μαζί με τον Αστ. XXXXX Κ. Παπαγεωργίου στα κρατητήρια της Αστυνομικής Διεύθυνσης Λεμεσού και αναφέρεται στη διαδικασία που ακολουθήθηκε για λήψη δείγματος γενετικού υλικού από τον κατηγορούμενο με βάση σχετικό δικαστικό διάταγμα (βλ. τεκμ.8) δηλ. με την επεξήγηση του διατάγματος στον τελευταίο, την άρνηση του και την ακινητοποίηση του αλλά και τη λήψη 2 παρειακών επιχρισμάτων (βλ. την κατάθεση του τεκμ.6). Ο μάρτυρας αντεξετάστηκε επί μακρόν. ΜΚ5 Λοχ.XXXXX XXXXX Παπαγεωργίου Κατά τον επίδικο χρόνο ήταν ο Αστ. XXXXX. Την 30/11/13 έλαβε οδηγίες από τον Λοχ. XXXXX Σ.Χρυσοστόμου - ΜΚ7 να μεταβεί στον επι καθήκοντι Δικαστή της επαρχίας Λεμεσού με σκοπό την έκδοση διατάγματος που να υποχρεώνει τον κατηγορούμενο να συναινέσει στη λήψη αίματος ή σάλιου για απομόνωση γενετικού υλικού στα πλαίσια διερεύνησης υπόθεσης που αφορά αδικήματα γραπτών απειλών για φόνο και απειλητικά τηλεφωνήματα. Την ίδια μέρα μετέβη στον Δικαστή και εκδόθηκε διάταγμα (τεκμ.8). Αναφέρθηκε δε στη συνέχεια στη διαδικασία που ακολουθήθηκε για τη λήψη 2 παρειακών επιχρισμάτων (βλ. την κατάθεση του τεκμ.7). Η αντεξέταση του ήταν επίσης μακρά. ΜΚ6 XXXXX Στυλιανού Είναι Πρωτοκολλητής στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού, υπεύθυνη του Ποινικού Τμήματος και αναγνώρισε το διάταγμα του Δικαστηρίου ημερ. 30/11/13, τότε τεκμ. Α για αναγνώριση, το οποίο έγινε τεκμ.8. Το πρωτότυπο ευρίσκεται στην κατοχή της. Στην αντεξέταση της είπε ότι το γεγονός ότι το τεκμ.8 δεν φέρει αριθμό αίτησης, ενώ το πρωτότυπο ναι, έγκειται σε παράλειψη προφανώς. Το περιεχόμενο είναι ίδιο και φέρει την υπογραφεί του Δικαστή. ΜΚ7 Υπαστυνόμος XXXXX Χρυσοστόμου Ως Λοχίας, που ήταν ο προηγούμενος του βαθμός στην Αστυνομία, είχε τον αριθμό 501. Με βάση την κατάθεση του τεκμ.9, το περιεχόμενο της οποίας υιοθέτησε, την 29/11/13 μετέβη στην Αστυνομική Διεύθυνση Λεμεσού όπου έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο (τεκμ.10), ο οποίος είχε συλληφθεί δυνάμει δικαστικού εντάλματος σύλληψης. Στη συνέχεια τον πληροφόρησε ότι ως πρόσωπο το οποίο τελούσε υπό κράτηση είχε υποχρέωση να συναινέσει στο να του ληφθούν τα δακτυλικά του αποτυπώματα ως επίσης σάλιο για σκοπούς απομόνωσης γενετικού υλικού στα πλαίσια διερεύνησης της υπόθεσης για την οποία είχε συλληφθεί, πράγμα το οποίο αρνήθηκε να πράξει. Τότε τον πληροφόρησε ότι με την άρνηση του διαπράττει αδίκημα, του επέστησε την προσοχή του στο νόμο και απάντησε «Δεν υπάρχει περίπτωση να δεκτώ». Το κυρίως αδίκημα που διερευνούσαν εναντίον του κατηγορούμενου ήταν οι γραπτές απειλές θανάτωσης εναντίον μελών του Κοινοβουλίου. Κατά την αντεξέταση του ανέφερε ότι εν σχέση με το θέμα της λήψης δείγματος DNA στις 30/11/13, παρόλο που δεν ήταν παρών γιατί δεν εργαζόταν τη συγκεκριμένη μέρα, μετά που του είχαν λάβει το δείγμα επικοινώνησε μαζί του ο συνάδελφος του ο XXXXX Παπαγεωργίου και του είχε αναφέρει ότι αφού τον περιόρισαν και αφού προηγουμένως όπως του είπε ότι τον ενημέρωσαν ότι θα μπορούσε αν ήθελε να συναινέσει στη λήψη του γενετικού υλικού που πάλι αρνήθηκε, του έλαβαν παρειακά επιχρίσματα. Από τη στιγμή που ο ίδιος δεν είχε συναινέσει να του ληφθούν παρειακά επιχρίσματα οι αστυνομικοί ήταν αναγκασμένοι να τον περιορίσουν, να τον ακινητοποιήσουν κρατώντας τον ούτως ώστε να του ληφθούν τα παρειακά επιχρίσματα. Ως προς την αναφορά στην κατάθεση του τεκμ.9 ότι ο κατηγορούμενος πληροφορήθηκε ότι είχε υποχρέωση να συναινέσει, εννοεί είπε ότι με βάση τη νομοθεσία όφειλε να συναινέσει για να του ληφθούν αποτυπώματα και γενετικό υλικό. Σε διαφορετική περίπτωση διέπραττε αδίκημα. Διέπραττε αδίκημα αν δεν συναινούσε ή αρνείτο. Ερωτήθηκε για τη νομοθεσία που το λέει αυτό και αφού διερωτήθηκε αν πρέπει να το ξέρει από μνήμης, συμφώνησε στη συνέχεια ότι είναι βάση του περί Αστυνομίας Νόμου του 2004, 73(I)/04, στα άρθρα 25

(1)(α)

(3). Σε υποβολή δε ότι τέτοιου είδους αδικήματα που ανέφερε δεν υπάρχουν, απάντησε πως εξ' όσων γνωρίζω υπάρχει τέτοιο αδίκημα. Στη συνέχεια είπε ότι είχε ζητηθεί επανειλημμένως στις 29/11/13 από τον κατηγορούμενο να συναινέσει να του ληφθούν παρειακά επιχρίσματα και αποτυπώματα, πράγμα το οποίο ήταν κάθετος ότι δεν θα αποδεχόταν. Μάλιστα σε κάποιο στάδιο παρών ήταν και ο δικηγόρος του που ανέφερε ότι δεν μπορεί να κάνει τίποτε παρόλο που τον είχε συμβουλέψει ότι είχε υποχρέωση να το πράξει. Σε αυτά τα δεδομένα έγινε αίτηση προς το Δικαστήριο την επομένη το πρωί όπου κατατέθηκαν τα γεγονότα και ζητήθηκε η έκδοση διατάγματος με σκοπό να μπορέσουν να λάβουν από τον κατηγορούμενο παρειακά επιχρίσματα. Επαναλαμβάνει δε ότι πριν τη λήψη ο συνάδελφος που τον είχε πληροφορήσει, είχε επαναλάβει προς τον κατηγορούμενο ότι μπορούσε να συναινέσει, είχε πληροφορήσει τον κατηγορούμενο για την έκδοση του διατάγματος και πάλι αυτός ήταν κάθετος ότι δεν θα συναινούσε. Αναφέρθηκε επίσης στις οδηγίες που είχε δώσει στον Αστ.Παπαγεωγίου για έκδοση διατάγματος και ανέφερε πως στις 29 του μηνός ανέφερε στον κατηγορούμενο τις προθέσεις του για την επόμενη μέρα, δηλαδή το τι είχε σκοπό να κάμει την άλλη μέρα με οδηγίες για διάταγμα με σκοπό να λάβουν από αυτόν χωρίς τη συναίνεση του παρειακά επιχρίσματα. Του τα είχε αναφέρει και ο ίδιος ο δικηγόρος του. Του εξήγησαν επ' ακριβώς τη διαδικασία που θα ακολουθείτο. Τέλος, βλέποντας το διάταγμα τεκμ.8, ανέφερε πως κατά την άποψη του καλύπτει την Αστυνομία να τον ακινητοποιήσει με τη χρήση βίας και ή περιορισμού με σκοπό να του πιάσουν παρειακά επιχρίσματα και αποτυπώματα. ΜΚ8 Λοχ.XXXXX XXXXX Γεωργίου Αναφέρει πως στις 30/11/13 βοήθησε στην ακινητοποίηση του κατηγορούμενου προκειμένου να του ληφθούν παρειακά επιχρίσματα (βλ. την κατάθεση του τεκμ.11). Στη συνέχεια αντεξετάστηκε. ΜΚ9 Αστ.XXXXX XXXXX Σιαρρή Ήταν επίσης ένας εκ των αστυνομικών που βοήθησαν στην ακινητοποίηση του κατηγορούμενου για να του ληφθούν παρειακά επιχρίσματα (βλ. την κατάθεση του τεκμ.12). Και βεβαίως αντεξετάστηκε. Ο κατηγορούμενος ως προανέφερα προέβη σε ανώμοτη δήλωση (βλ. τεκμ.13). Όσον αφορά την επιλογή του αυτή κατ' αρχήν πρέπει να λεχθεί ότι αποτελεί απόλυτο δικαίωμα του και σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη εναντίον του. Όσον αφορά τη βαρύτητα και την αξία ανώμοτης δήλωσης είναι νομολογιακά αποσαφηνισμένο ότι αυτή εξετάζεται και αξιολογείται μέσα στο σύνολο της μαρτυρίας ανάλογα με το πως ταιριάζει στη συγκεκριμένη περίπτωση. Τέτοια δήλωση χωρίς όρκο δεν πρέπει να παραμερίζεται ολότελα. Το Δικαστήριο έχει την υποχρέωση να της δώσει το βάρος που της αρμόζει και να τη λάβει υπόψη του πριν φτάσει στο συμπέρασμα κατά πόσο η κατηγορούσα αρχή έχει αποδείξει την υπόθεση (βλ. Rv. Frost

(1964)64 Cr. App. R. 284). Η ενδεχόμενη αξία της όμως είναι πειστική μάλλον παρά αποδεικτική εφόσον δεν μπορεί να αποδείξει γεγονότα που δεν είναι με άλλο τρόπο αποδεδειγμένα με μαρτυρία. Δεν εξομοιώνεται δηλ. με ένορκη μαρτυρία η οποία υπόκειται σε έλεγχο δηλ. η οποία δοκιμάζεται από αντεξέταση (βλ. Vrakas v. Republic

(1973)2 C.L.R. 139, Themistokleous v.The Police

(1981)2 CLR 200, Anastasiades v. Republic

(1977)2 C.L.R. 97). Μπορεί όμως να βοηθήσει το Δικαστήριο να δει τα αποδεδειγμένα γεγονότα και τα συμπεράσματα που πρέπει να βγουν από αυτά με διαφορετικό φως (Rv. Coughlan

(1976)64 Cr. App. R. 11). ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Είχα την ευκαιρία μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω όλη την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Αξιολογώ τη μαρτυρία τους με δείκτη μεταξύ άλλων την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, της ευκαιρίας που είχαν να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την ακεραιότητα και ειλικρίνεια τους, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων τους (βλ. Ζαβρού ν. Χαραλάμπους Ποιν. Έφ. 9163, ημερ. 24.9.97, Αθανασίου ν. Κουνούνη Ποιν. Έφ. 9041 ημερ. 29.5.97 και Καρεκλά ν. Κλεάνθους Ποιν. Έφ. 9161, ημερ. 24.5.97). Όσον αφορά τους ΜΚ1, ΜΚ2 και ΜΚ3, αστυφύλακες, η μαρτυρία των οποίων αφορούσε τη σύλληψη του κατηγορούμενου στις 29/11/13, στην ουσία δεν αμφισβητήθηκε και γίνεται αποδεκτή. Όσον αφορά τους αστυφύλακες ΜΚ4, ΜΚ5, ΜΚ8 και ΜΚ9 που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου αναφορικά με τη λήψη παρειακών επιχρισμάτων από τον κατηγορούμενο στις 30/11/13 αποδέχομαι τη μαρτυρία τους. Βεβαίως, έχοντας μελετήσει τη μαρτυρία τους πολύ προσεκτικά, θα σημειώσω εδώ ότι δεν έχουν διαφύγει κάποιες αντιφάσεις που υπήρχαν μεταξύ τους. Όμως δεν θεωρώ ότι υπάρχει κάτι ουσιαστικό που να αλλοιώνει την ουσία της μαρτυρίας τους ή που να θέτει τη μαρτυρία ή την αξιοπιστία οιουδήποτε εξ' αυτών σε αμφιβολία. Σε κάθε περίπτωση το θέμα δεν θα με απασχολήσει περαιτέρω αφού θεωρώ πως τα γεγονότα της 30ης/11/13 δεν ενδιαφέρουν για σκοπούς της παρούσας απόφασης. Η ΜΚ6 είναι Πρωτοκολλητής στο Ε.Δ. Λεμεσού και μια ανεξάρτητη μάρτυρας. Η μαρτυρία της δε, η οποία αφορούσε το δικαστικό διάταγμα ημερ.30/11/13 και εδόθη με δεδομένο ότι στην κατοχή της ευρίσκεται το πρωτότυπο διάταγμα, γίνεται αποδεκτή. Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι ο ΜΚ7 κατέθεσε με ειλικρίνεια ότι γνώριζε και για τις ενέργειες του αλλά και τα πράγματα όπως εξελίχθηκαν στην πραγματικότητα, χωρίς να έχει κανένα λόγο εν πάση περιπτώσει να μην πει την αλήθεια. Κάνω αποδεκτή τη μαρτυρία του. Ερχόμενος στην ανώμοτη δήλωση του κατηγορούμενου σημειώνω κατ' αρχήν πώς για τις 29/11/13 είναι αποδεκτό ότι ο Λοχίας Χρυσοστόμου (ΜΚ7) τον πληροφόρησε ότι ήθελε δείγματα παρειακών επιχρισμάτων. Όμως όσα άλλα αναφέρει δεν είναι αποδεκτά. Δεν αποδέχομαι δηλαδή ότι ο κατηγορούμενος απάντησε ότι θα του έδινε δείγματα μόνον αν του επεδείκνυε διάταγμα και πως ο ΜΚ7 του είπε ότι αν δεν έδινε με το καλό θα έρχονταν την επομένη μέρα άλλοι συνάδελφοι του και θα τα έπαιρναν με τη βία. Αυτά δεν υποστηρίζονται από την αποδεκτή μαρτυρία, δεν λέχθηκαν ενόρκως για να κριθεί η αξιοπιστία του και εν πάση περιπτώσει η μαρτυρία του ΜΚ7 η οποία γίνεται αποδεκτή δεν επιβεβαιώνει αυτά τα πράγματα. Παρεμβάλλω δε εδώ ότι σε κάθε περίπτωση ουδέποτε υποβλήθηκε στον ΜΚ7 κατά την αντεξέταση του πως ο κατηγορούμενος ζήτησε διάταγμα στις 29/11/13 για να συναινέσει, κάτι το οποίο δείχνει βεβαίως μη καθαρές θέσεις του κατηγορούμενου εξ' αρχής ενώπιον του Δικαστηρίου και συνεπώς αναξιοπιστία της γενικότερης εκδοχής της υπεράσπισης. Περαιτέρω τα γεγονότα που περιγράφει ο κατηγορούμενος για τις 30/11/13 και πάλιν δεν υποστηρίζονται από την αποδεκτή μαρτυρία, ούτε τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου ενόρκως για να κριθεί η αξιοπιστία του. Άρα δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτά. Τέλος, δεν μπορεί να δοθεί βαρύτητα στην απλή δήλωση του ότι είναι αθώος, αφού το κατά πόσο είναι ή όχι αθώος αφορά την τελική κρίση του Δικαστηρίου. ΕΥΡΗΜΑΤΑ Με βάση την αξιολόγηση πιο πάνω τα ευρήματα του Δικαστηρίου είναι τα εξής : Την 29/11/13, ο ΜΚ7 μετέβη στην Αστυνομική Διεύθυνση Λεμεσού όπου έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο, ο οποίος είχε συλληφθεί δυνάμει δικαστικού εντάλματος σύλληψης ως ύποπτος για αδικήματα γραπτών απειλών για φόνο και για απειλητικά τηλεφωνήματα/μηνύματα. Στη συνέχεια ο ΜΚ7 πληροφόρησε τον κατηγορούμενο ότι ως πρόσωπο το οποίο τελούσε υπό κράτηση είχε υποχρέωση να συναινέσει στο να του ληφθούν τα δακτυλικά του αποτυπώματα ως επίσης σάλιο για σκοπούς απομόνωσης γενετικού υλικού στα πλαίσια διερεύνησης της υπόθεσης για την οποία είχε συλληφθεί, πράγμα το οποίο αρνήθηκε να πράξει. Τότε τον πληροφόρησε ότι με την άρνηση του διαπράττει αδίκημα, του επέστησε την προσοχή του στο νόμο και απάντησε «Δεν υπάρχει περίπτωση να δεκτώ». Ως εκ της άρνησης του πιο πάνω, την επόμενη μέρα δηλ. 30/11/13, η Αστυνομία εξασφάλισε δικαστικό διάταγμα που υποχρέωνε τον κατηγορούμενο να συναινέσει στη λήψη σάλιου ή αίματος για απομόνωση γενετικού υλικού. Και πάλιν όμως ο κατηγορούμενος αρνήθηκε, παρά την ενημέρωση του για το διάταγμα και την υπόδειξη του σ' αυτόν, με αποτέλεσμα οι αστυφύλακες - ΜΚ 4, 5, 8 και 9 να τον περιορίσουν, χρησιμοποιώντας ανάλογη και νόμιμη βία, και να του ληφθούν 2 παρειακά επιχρίσματα. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Το άρθρο 25 του Περί Αστυνομίας Νόμου, αρ. 73(Ι)/2004 προνοεί τα ακόλουθα: " 25.-

(1)Κάθε μέλος της Αστυνομίας με βαθμό Λοχία ή ανώτερο μπορεί να λάβει ή να μεριμνήσει ώστε να ληφθούν από οποιοδήποτε πρόσωπο που τελεί υπό νόμιμη κράτηση ή το οποίο υπόκειται σε αστυνομική επιτήρηση, για σκοπούς καταχώρισης, σύγκρισης, αναγνώρισης και γενικά για σκοπούς διερεύνησης οποιουδήποτε αδικήματος: (α) μετρήσεις, φωτογραφίες, δακτυλικά αποτυπώματα, αποτυπώματα παλάμης και πέλματος, δείγματα γραφικού χαρακτήρα, αποκόμματα ονύχων, δείγματα τριχών, σάλιου, κατάλοιπα ξένης ουσίας στο σώμα οποιουδήποτε από τα πρόσωπα αυτά με συναίνεσή του ή κατόπιν διαταγής του Δικαστηρίου, αν αυτό δε συναινεί. (β) με τη βοήθεια ιατρικού λειτουργού δείγματα αίματος και ούρων οποιουδήποτε από τα πρόσωπα αυτά με συναίνεσή του ή κατόπιν διαταγής του Δικαστηρίου, αν αυτό δε συναινεί.

(2)Εάν το πρόσωπο στο οποίο αφορούν τα στοιχεία που λήφθηκαν με βάση το εδάφιο

(1)δεν κατηγορηθεί στο δικαστήριο για αδίκημα ή εάν απολυθεί χωρίς να διατυπωθούν εναντίον του κατηγορίες ή αθωωθεί από το Δικαστήριο και δε βαρύνεται με προηγούμενη καταδίκη για ποινικό αδίκημα, τότε όλες οι καταχωρίσεις των μετρήσεων, φωτογραφιών, δακτυλικών αποτυπωμάτων και αποτυπωμάτων παλάμης και πέλματος και οποιαδήποτε αρνητικά αντίγραφα των φωτογραφιών αυτών ή των φωτογραφιών των δακτυλικών αυτών αποτυπωμάτων καταστρέφονται αμέσως ή παραδίδονται στο πρόσωπο στο οποίο αφορούν.

(3)Πρόσωπο που τελεί υπό νόμιμη κράτηση ή το οποίο υπόκειται σε αστυνομική επιτήρηση και αρνείται ή παρεμποδίζει ή δεν επιτρέπει να ληφθούν τα στοιχεία που αναφέρονται στην παράγραφο (α) του εδαφίου

(1)είναι ένοχο αδικήματος και, σε περίπτωση καταδίκης του, υπόκειται σε φυλάκιση για περίοδο που δεν υπερβαίνει τους έξι μήνες ή σε χρηματική ποινή μέχρι τετρακόσιες πενήντα λίρες ή και στις δυο αυτές ποινές. " ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ Με βάση τα ευρήματα του Δικαστηρίου είναι σαφές ότι το αδίκημα έχει αποδειχθεί. Η άρνηση του κατηγορούμενου στις 29/11/13 στον ΜΚ7, λοχία της Αστυνομίας, να συναινέσει να του ληφθούν δακτυλικά αποτυπώματα ως επίσης και σάλιο για σκοπούς απομόνωσης γενετικού υλικού, ενώ αυτός είχε συλληφθεί με δικαστικό ένταλμα και τελούσε υπό νόμιμη κράτηση, συνεπάγεται πως πληρούνται όλα τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Συνεπώς κρίνω ότι η κατηγορούσα αρχή πέτυχε να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας την 1η κατηγορία και κρίνω ένοχο τον κατηγορούμενο σ' αυτήν. (Υπ.) ......................................... Μ. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/Final Judgment Αναφορά: Άρνηση για τη λήψη δακτυλικών αποτυπωμάτων και σάλιου / άρθρο 25

(1)(α)

(3)του Περί Αστυνομίας Νόμου 73

(1)/2004. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο