Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Χρίστου κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 1267/15, 19/7/2018

(4)κατηγορίες, που είναι συγκεκριμένα οι εξής : 1η κατηγορία : Συνομωσία προς διάπραξη πλημμελήματος, κατά παράβαση των άρθρων 372, 115 και 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.

1. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος ο 1ος κατηγορούμενος, μαζί με τον πρώην κατηγορούμενο 2, την 26ην Απριλίου 2014, στην τοποθεσία «Βόττα» στο χωριό Κυβίδες, της επαρχίας Λεμεσού, συνωμότησαν μεταξύ τους να διαπράξουν πλημμέλημα, δηλαδή, δημόσια βλάβη. 2η κατηγορία : Συνομωσία προς διάπραξη πλημμελήματος, κατά παράβαση των άρθρων 372, 114 και 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
2. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος ο 1ος κατηγορούμενος, μαζί με τον πρώην κατηγορούμενο 2, την 26ην Απριλίου 2014, στην τοποθεσία «Βόττα» στο χωριό Κυβίδες, της επαρχίας Λεμεσού, συνωμότησαν μεταξύ τους να διαπράξουν πλημμέλημα, δηλαδή, ψευδείς πληροφορίες σε αστυνομικό. 3η κατηγορία : Δημόσια βλάβη, κατά παράβαση του άρθρου 115 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
3. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος ο 1ος κατηγορούμενος, την 26ην Απριλίου 2014, στην τοποθεσία «Βόττα» στο χωριό Κυβίδες, της επαρχίας Λεμεσού, εν γνώσει του έδωσε στον Αστ. XXXXX Χρ. Χριστοδούλου από τη Λεμεσό, ψευδή κατάθεση συναφώς προς κατά φαντασία ποινικό αδίκημα, δηλαδή, το αδίκημα της αμελούς οδήγησης. 4η κατηγορία : Ψευδείς πληροφορίες σε αστυνομικό, κατά παράβαση του άρθρου 114 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
4. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος ο 1ος κατηγορούμενος, την 26ην Απριλίου 2014, στο χωριό Κυβίδες, της επαρχίας Λεμεσού, ενώ γνώριζε ότι διαπράχθηκε ποινικό αδίκημα δηλαδή, παράνομη εργοδότηση αλλοδαπού από τον ίδιο, παρείχε πληροφορίες γι΄ αυτό στον Αστ. XXXXX Χρ.Χριστοδούλου από τη Λεμεσό τις οποίες γνώριζε ότι ήσαν ψευδείς, δηλαδή, κατέθεσε ψευδώς ότι ενώ οδηγούσε το ημιφορτηγό του με αρ. εγγραφής XXXXX96 στην τοποθεσία «Βοττα» στο χωριό Κυβίδες, μετακινήθηκαν κάποιες καρέκλες προς τα δεξιά λόγω του ανηφορικού δρόμου. Ζήτησε από τον XXXXX KURKEV από τη Βουλγαρία να κατεβεί και να δέσει καλύτερα τις καρέκλες αλλά όταν αυτός κατέβηκε το ημιφορτηγό κινήθηκε προς τα πίσω χωρίς να καταλάβει πως έγινε και τον χτύπησε. Παρεμβάλλω εδώ προκειμένου να υπάρχει ολοκληρωμένη εικόνα της υπόθεσης ότι η υπόθεση εναντίον του κατηγορούμενου 2 έχει διακοπεί στις 4/11/15 και αυτός έχει απαλλαγεί των κατηγοριών που αντιμετώπιζε. Για την υπόθεση της κατηγορούσας αρχής κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου 4 μάρτυρες και στα πλαίσια της μαρτυρίας τους κατατέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου διάφορα τεκμήρια. Περαιτέρω έγιναν παραδεκτά γεγονότα. Μετά δε την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου για απόδειξη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης στις κατηγορίες που αναφέρονται ανωτέρω, ο κατηγορούμενος 1 κατέθεσε ενόρκως ενώπιον του Δικαστηρίου, ενώ περαιτέρω κάλεσε 4 μάρτυρες για την υπεράσπιση του. Σημειώνεται επίσης εδώ ότι συνολικά έχουν κατατεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου 23 τεκμήρια. Μετά την ολοκλήρωση της ακροαματικής διαδικασίας, ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορούμενου 1 παρέδωσε στο Δικαστήριο γραπτή αγόρευση και πρόσθεσε εν συντομία κάποια πράγματα προφορικά, ενώ με τη σειρά του ο ευπαίδευτος συνήγορος της κατηγορούσας αρχής αγόρευσε προφορικά ενώπιον του Δικαστηρίου. Δεν κρίνω σκόπιμο να επαναλάβω όσα οι συνήγοροι ανέφεραν με τις αγορεύσεις τους και αρκούμαι εδώ να αναφέρω ότι έχω μελετήσει ενδελεχώς τις θέσεις που προβλήθηκαν. Θα γίνει σημειώνω αναφορά σε συγκεκριμένα σημεία των αγορεύσεων κατωτέρω εφόσον τούτο κριθεί αναγκαίο. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ Το Δικαστήριο εξ' αρχής αναφέρει ότι δεν θα προβεί σε εκτενή παράθεση περίληψης της μαρτυρίας και θα αρκεστεί σε συνοπτική, κατά το δυνατόν, αναφορά σε αυτήν. Εξάλλου το περιεχόμενο της μαρτυρίας των μαρτύρων βρίσκεται καταχωρημένο στα πρακτικά και μαζί με το περιεχόμενο των τεκμηρίων και τα παραδεκτά γεγονότα έχει μελετηθεί και λαμβάνεται υπόψη στο σύνολο του. Εκ συμφώνου κατατεθείσα - Κατάθεση του XXXXX Nasser, ημερομηνίας 3/5/14 (κατατέθηκε εκ συμφώνου ως προς την αλήθεια του περιεχομένου της) Τεκμήριο 3 : είναι ο μεταφραστής της Βουλγαρικής γλώσσας ο οποίος βοήθησε στις 30/04/14 τον Αστ. XXXXX να λάβει κατάθεση από τον ΜΚ3 στο Νοσοκομείο Λεμεσού. Επίσης στις 03/05/14 ήταν παρών στην ιατροδικαστική εξέταση του ΜΚ3 από την ΜΚ4, η οποία έγινε κατόπιν γραπτής συγκατάθεσης (βλ. τεκμ.4Α+4Β). - Κατάθεση του XXXXX Kyrkev, ημερ. 30/04/14 (στην Ελληνική γλώσσα και το κείμενο στη μητρική του γλώσσα) Τεκμήριο 5Α+5Β. - Κατάθεση του XXXXX Ψύχα, ημερομηνίας 30/4/14 (κατατέθηκε εκ συμφώνου ως προς την αλήθεια του περιεχομένου της) Τεκμήριο 18 : Είναι ο ιδιοκτήτης της κατοικίας στην τοποθεσία «Τράπεζα» στις Κυβίδες και αναφέρει ότι έδωσε την εργολαβία για τα καλούπια στον κατηγορούμενο στον οποίο πριν συμφωνήσουν είπε να μη φέρει οποιοδήποτε αλλοδαπό για να δουλέψει εκεί αλλά μόνο Κύπριους. Πριν από ένα μήνα περίπου πήγε στο σπίτι και βρήκε τον κατηγορούμενο μαζί με ένα μελαχρινό αλλοδαπό άνδρα και είπε στον κατηγορούμενο ξανά να μην φέρει αλλοδαπό να εργαστεί εκεί. Αυτός του είπε εντάξει και ότι τον έφερε για να ξεφορτώσει κάτι πλακάζ και ότι δεν εργαζόταν εκεί. Πριν φύγουν από εκεί ο μελαχρινός άνδρας του είπε ότι κάμνει σπάτουλα και ήθελε δουλειά και αυτός του είπε ότι δεν ήθελε αλλοδαπό. Τον κατηγορούμενο τον είδε ξανά στο σπίτι μαζί με τον γιο του να εργάζονται εκεί. Το Σάββατο 26.4.14 δεν πήγε καθόλου στο χωριό Κυβίδες και δεν ξέρει αν ο κατηγορούμενος πήρε τη μέρα αυτή στο σπίτι για να δουλέψει τον μελαχρινό άνδρα τον οποίο ο ίδιος είδε μόνο μια φορά ως ανέφερε πιο πάνω. Παραδεκτά γεγονότα
5. Εκεί όπου χρειάστηκε η παρουσία και η βοήθεια διερμηνέα και δη του κ.XXXXX Sallehn από Βουλγαρικά στα Ελληνικά και αντίστροφα αυτό έγινε και οι μεταφράσεις είναι πιστές.
6. Δεν ετέθη σε κανένα στάδιο της ποινικής υπόθεσης για τα τροχαία αδικήματα (αρ.32451/14) από πλευράς υπεράσπισης οποιοδήποτε θέμα εν σχέση με την εκκρεμότητα ή την πιθανότητα καταχώρησης άλλης υπόθεσης που να σχετίζεται με τον κατηγορούμενο, τον ίδιο επίδικο χρόνο και άλλα αδικήματα. Δια ζώσης Μ.Κ.1 Αστ. XXXXX XXXXX Σαζός : Ο μάρτυρας είναι τοποθετημένος στον κλάδο φωτογράφων και αποτυπωμάτων του ΤΑΕ Λεμεσού και στις 03/05/14 στο Νοσοκομείο Λεμεσού φωτογράφησε τον ΜΚ3 κατά την εξέταση του από την Δρ.XXXXX Αντωνίου (ΜΚ4), στην παρουσία και των προσώπων που αναφέρει στην κατάθεση του τεκμ.
7. Επίσης φωτογράφησε το παντελόνι του ΜΚ
8. Ακολούθως δε καθ' υπόδειξη του Αστ.XXXXX φωτογράφησε την ανεγειρόμενη οικοδομή του XXXXX Ψύχα στις Κυβίδες και τον δρόμο Αγίων Ακινδύνων στην τοποθεσία Βόττα στις Κυβίδες. Η δέσμη με τις φωτογραφίες πιο πάνω κατατέθηκε ως τεκμήριο
9. Στην αντεξέταση του είπε ότι όπως φαίνεται και στις φωτογραφίες 20-27 έγινε εξωτερική φωτογράφηση της οικοδομής και οι φωτογραφίες ελήφθησαν καθ' υπόδειξη του Αστ. XXXXX. Περαιτέρω ανέφερε ότι όπως φαίνεται στις φωτογραφίες υπήρχαν σκαλωσιές σε όλες τις πλευρές της οικοδομής. Για λόγους ασφαλείας δεν εισήλθε στην οικοδομή. Μ.Κ.2 Αστ. XXXXX XXXXX Χριστοδούλου : Υπηρετεί στον Αστυνομικό Σταθμό Αυδήμου ενώ τον Απρίλιο του 2014 υπηρετούσε στον Αστυνομικό Σταθμό Πάχνας. Αναγνώρισε δε την κατάθεση του Τεκμήριο 6 στην οποία αναφέρει τι είπε στις 26.4.14 που προσήλθε στον σταθμό ο κατηγορούμενος και βεβαίως τις ενέργειες που έγιναν εν σχέσει με την υπόθεση γενικότερα. Ακολούθως ο μάρτυρας προέβη σε κατάθεση της ανακριτικής κατάθεσης που έλαβε από τον κατηγορούμενο στις 26.4.14 αναφορικά με το τροχαίο δυστύχημα ως Τεκμήριο 7, το πρόχειρο σχεδαγράφημα που έκανε τη μέρα που πήγαν με τον κατηγορούμενο και του υπέδειξε το σημείο ως Τεκμήριο 8, την γραπτή κατηγορία του κατηγορούμενου στις 26.4 14 εν σχέσει με αμελή οδήγηση για το τροχαίο δυστύχημα ως Τεκμήριο 9, την ανακριτική κατάθεση που έλαβε από τον κατηγορούμενο στις 8.5.14 για το αδίκημα της δημόσιας βλάβης ως Τεκμήριο 10 και τη γραπτή κατηγορία του κατηγορούμενου στις 8.5.14 σχετικά με το αδίκημα της δημόσιας βλάβης ως Τεκμήριο
10. Στη συνέχεια αναγνώρισε τα Τεκμήρια 4 Α + Β και 5 Α + Β ενώ ως προς το Τεκμήριο 2 είπε ότι υπάρχουν 31 φωτογραφίες οι οποίες απεικονίζουν τον παραπονούμενο κατά την ιατροδικαστική του εξέταση, την ανεγειρόμενη οικοδομή και την τοποθεσία που σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του κατηγορούμενου έγινε το τροχαίο δυστύχημα. Επίσης ο μάρτυρας κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου το παντελόνι που παρέλαβε από τον παραπονούμενο ως Τεκμήριο
11. Στην αντεξέταση του είπε ότι ο ίδιος δεν βρήκε οποιοδήποτε ημιφορτηγό στη σκηνή ενώ κατέθεσε ως Τεκμήριο 13 την κατάθεση του XXXXX Χρίστου ημερομηνίας 2.5.14 και η οποία λήφθηκε με δικές του οδηγίες. Στη συνέχεια ανέφερε ότι από την εμπειρία του όταν ένα όχημα δεν καλύπτεται από πιστοποιητικό καταλληλότητας και άδεια κυκλοφορίας καλύπτεται από ασφάλεια. Ως εκ της αναφοράς του κατηγορούμενου ότι υπήρχε τραυματίας στο νοσοκομείο και αν έκανε κάποια διερεύνηση είπε ότι επικοινώνησε τηλεφωνικώς με τις Πρώτες Βοήθειες και του ανέφεραν την κατάσταση του τραυματία και συμφώνησε ότι ο παραπονούμενος κατά την εισαγωγή του στο νοσοκομείο δεν ανέφερε οτιδήποτε εν σχέσει με την κατ΄ ισχυρισμό πτώση του στην οικοδομή. Ακολούθως είπε ότι υπάρχει κατάθεση του γιατρού που εξέτασε τον παραπονούμενο στο φάκελο της υπόθεσης και συγκεκριμένα ο γιατρός είναι ο XXXXX Καυκαλιάς του οποίου την κατάθεση ημερομηνίας 3.5.14 κατέθεσε ως Τεκμήριο
12. Ως προς την κατάθεση του συγκεκριμένου γιατρού δε συμφώνησε ότι με βάση αυτή ο κατηγορούμενος όταν παρέδωσε τον παραπονούμενο του εξήγησε με ποιο τρόπο είχε τραυματιστεί. Για τον XXXXX Ψύχα είπε ότι αυτός ήλθε μαζί με τον κατηγορούμενο στο σταθμό και λήφθηκε κατάθεση την ίδια μέρα δηλαδή 26.4.14, η οποία κατατέθηκε ως Τεκμήριο
13. Ερωτώμενος αν συμφωνεί ότι για να κατηγορήσει τον κατηγορούμενο στο τέλος της ίδιας μέρας για τροχαίες παραβάσεις είχε πεισθεί από τον κατηγορούμενο και τον Ψύχα για τα όσα του ανέφεραν, ανέφερε ότι μέχρι εκείνη τη στιγμή η μόνη μαρτυρία που είχαν ήταν ο ισχυρισμός του κατηγορούμενου. Οι οδηγίες που είχε από τον υπεύθυνο του σταθμού ήταν να ανακρίνει και να κατηγορήσει τον κατηγορούμενο ο οποίος παραδεχόταν ότι προκάλεσε το τροχαίο δυστύχημα. Ανέφερε δε ότι μέσα στο διάστημα 26.4 - 30.4 ενημερώθηκε ο υπεύθυνος του σταθμού για το ότι ο παραπονούμενος ισχυριζόταν ότι έπεσε από ανεγειρόμενη οικοδομή, ειδοποιήθηκε ιατροδικαστής και λήφθηκε κατάθεση από τον παραπονούμενο κάτι που έγινε στις 30.4.
14. Είπε επίσης ότι ο παραπονούμενος βρισκόταν στο νοσοκομείο με σπασμένα πόδια και δεν μπορούσαν να του λάβουν κατάθεση προηγουμένως. Όταν ενημερώθηκαν ότι ήταν εντάξει για τη λήψη γραπτής κατάθεσης τότε πήγαν με διερμηνέα και του έλαβαν κατάθεση. Είπε ακόμη ότι το Γραφείο Εργασίας ενημερώθηκε με την επιστολή του ημερομηνίας 7.5.14 και υπάρχει έντυπο μέσα στο φάκελο με τα πορίσματα τους. Για πρώτη φορά δε πήγε στην οικοδομή που είπε ο παραπονούμενος ότι έπεσε στις 3.5.
15. Ήταν και ο ίδιος παρών κατά την ιατροδικαστή εξέταση από την XXXXX Αντωνίου και είπε ότι σίγουρα τέθηκε υπόψη της ο ισχυρισμός του παραπονούμενου και ο ισχυρισμός του κατηγορούμενου και ετοίμασε την έκθεση της. Όσον αφορά το παντελόνι Τεκμήριο 12 είπε ότι του το παρέδωσε ο παραπονούμενος και ο ίδιος το παρέλαβε στις 3.5.
16. Αναφορικά με τις φωτογραφίες που λήφθηκαν στην ανεγειρόμενη οικοδομή είπε ότι είναι καθ΄ υπόδειξη του που τις έλαβε ο Αστυφύλακας Σαζός - ΜΚ1 και ανέφερε περαιτέρω ότι η οικοδομή φωτογραφήθηκε όλη περιμετρικά και δεν γνώριζαν από που είχε πέσει ο παραπονούμενος. Τη δεύτερη φορά που πήγαν μαζί με τον παραπονούμενο στις 28.6 δεν μπορούσε να κατεβεί ο παραπονούμενος από το αυτοκίνητο με το οποίο είχε έλθει στη σκηνή και δεν μπόρεσαν να λάβουν φωτογραφίες και να τους υποδείξει το ακριβές σημείο που έπεσε. Είπε όμως ότι φωτογραφίες από την ταράτσα ή τον πρώτο όροφο δεν βγήκαν και δεν υπάρχει εντός του φακέλου φωτογραφία από τον Σαζό ενώ έστεκε μέσα στο κτίριο. Όταν πήγαν μαζί με τον παραπονούμενο στις 28.6 επανέλαβε ότι δεν μπορούσε να κατέβει για να τους υποδείξει το ακριβές σημείο για να φωτογραφηθεί και δεν μπορούσε να τους υποδείξει από μακριά επ΄ αόριστο από που έπεσε. Ρωτήθηκε ο μάρτυρας αν θυμάται στον τόπο που ισχυρίστηκε ο κατηγορούμενος ότι έγινε ατύχημα με το αυτοκίνητο να βρήκε καθόλου κανένα κινητό στο έδαφος και έδωσε αρνητική απάντηση. Όταν δε του υποβλήθηκε ότι δεν λέει αλήθεια επανέλαβε ότι δεν εντόπισε κανένα κινητό. Ανέφερε ακόμη ότι ο παραπονούμενος όταν πήγαν στην οικία τη δεύτερη φορά και είπε προηγουμένως ότι δεν κατέβηκε του υπέδειξε την οικία από το δρόμο, 20 με 30 μέτρα. Βλέποντας τη φωτογραφία 21 είπε ότι είναι περίπου 20 με 30 μέτρα αλλά δεν μπορεί να υπολογίσει. Όπως δεν μπορεί να υπολογίσει το ύψος της οικίας. Τέλος ως προς την υπόθεση με τις τροχαίες παραβάσεις η οποία του υποβλήθηκε ότι είχε αριθμό 32451/14 και ο κατηγορούμενος τιμωρήθηκε για τις τροχαίες παραβάσεις που τον κατηγόρησε είπε ότι δεν γνωρίζει αν πήγε Δικαστήριο ενώ σε ερώτηση αν έλαβε κανένα μέτρο για αναστολή της ποινικής υπόθεσης για τις τροχαίες παραβάσεις αφού τον κατηγορούσαν για άλλο πράγμα είπε ότι δεν είναι ο υπεύθυνος και αυτός διαβιβάζει τις υποθέσεις στην Εισαγγελία και υπάρχουν ανώτεροι του. Επίσης είπε ότι προηγουμένως δεν γνώριζε ούτε τον κατηγορούμενο ούτε τον δεύτερο κατηγορούμενο. Μ.Κ.3 XXXXX Kyrkev: Ο μάρτυρας αναγνώρισε την κατάθεση που έδωσε στην αστυνομία Τεκμήριο 5 Β (η οποία είναι στη μητρική του γλώσσα) και συμφώνησε με το περιεχόμενο της. Στη συνέχεια εξήγησε τι βλέπει στις φωτογραφίες του Τεκμηρίου
17. Συγκεκριμένα για τη φωτογραφία 26 ο μάρτυρας αφού έδειξε στο πάνω δεξιό μέρος μπροστά από την κολώνα ανέφερε ότι ήταν εκεί επειδή από την άλλη είχε σίδερο και καθάριζε την κολώνα και είχε πλακάζ στη γωνία και έπρεπε να το βγάλει. Δεν μπορούσε να το βγάλει και φώναξε στο μάστρο του και του είπε να μην τα σπάσει γιατί αξίζουν πολλά λεφτά και τότε αυτός ζήτησε να βάλουν σκαλωσιές αλλά του απάντησε ότι θα στοιχίσουν πολλά λεφτά, είναι 20 λεπτά δουλειά και δεν θα βάλει σκαλωσιές. Τότε έπιασε με το χέρι του το σίδερο για να τα βγάλει και έπεσε κάτω. Ο μάρτυρας συγκεκριμένα έδειξε να γέρνει προς τα δεξιά της φωτογραφίας. Στη συνέχεια είπε ότι το ύψος που είχε η οικοδομή ήταν 5-6 μέτρα και το καθορίζει επειδή είναι χρόνια μάστρος στη Βουλγαρία και αυτή είναι η δουλειά του. Ο κάθε όροφος δε είπε έχει ύψος 2.40 με 2.50 μέτρα. Για τη φωτογραφία 28 είπε ότι απ΄ εδώ πέρασαν να πάνε δουλειά αλλά για την 29 είπε ότι δεν του λέει κάτι αφού πέρασαν και τρία χρόνια από τότε. Επίσης είπε ότι το Τεκμήριο 12 είναι το παντελόνι που φορούσε το πρωί πριν πάει δουλειά και του το έβγαλε ο γιατρός στο νοσοκομείο. Κατά την αντεξέταση του είπε ότι ο κατηγορούμενος του ζήτησε να πει ψέματα ότι τον χτύπησε φορτηγό για να πιάσουν λεφτά από την ασφάλεια των φορτηγών και μέχρι σήμερα επιμένει σ΄ αυτό για να πληρώσει η ασφάλεια. Επίσης είπε ότι για τη φωτογραφία 26 που φαίνονται σκαλωσιές αυτές μπήκαν μετά που έπεσε. Αφού ανέφερε ακολούθως ότι αυτά που είπε στην κυρίως εξέταση του για το σημείο απ' όπου έπεσε και τον τρόπο τα είπε στην αστυνομία, είπε για το σημείο το οποίο έπεσε στο έδαφος, δείχνοντας στη φωτογραφία 26 ότι έπεσε στα δεξιά εκεί που είναι το σίδερο που θα κάνουν τοίχο και συγκεκριμένα έπεσε έξω από τον τοίχο (προς τα δεξιά). Το σημείο εκεί είναι λίγο πιο ψηλό και έχει δρόμο. Είπε όμως ότι δεν θυμάται από που τον πήραν επειδή λιποθύμησε. Ερωτώμενος δε αφού λιποθύμησε πως είναι δυνατό να θυμάται που έπεσε είπε ότι δούλεψε εκεί. Ερωτώμενος δε στη συνέχεια για την απόσταση που υπάρχει από την άκρη της κολώνας δεξιά ως το σημείο έξω από τον τοίχο που λέει ότι έπεσε απάντησε ότι είναι 2 1/2 μέτρα. Ρωτήθηκε ακόμη αν πήρε φόρα και πήδηξε ή βρέθηκε εκεί απλά είπε ότι έχει όπως τη γωνιά εκεί και έπεσε από τη γωνιά προς τα κάτω επειδή δεν είχε σκαλωσιές, επαναλαμβάνοντας στη συνέχεια ότι σκαλωσιές έβαλαν μετά που έπεσε. Είπε επίσης ότι έπεσε σε χώμα και ως προς το πως το θυμάται είπε ότι δούλεψε εκεί και διερωτήθηκε πως να μην θυμάται. Ως προς το πότε αυτός λιποθύμησε όπως ανέφερε είπε ότι θυμάται τη στιγμή που έπεσε και κάποιος φώναξε Δημήτρη μόνο. Όταν έπεσε ξύπνησε μέσα στο δρόμο, μέσα στο αυτοκίνητο και μετά απ΄ αυτό στις Πρώτες Βοήθειες. Για την εργοδότηση του στον κατηγορούμενο είπε ότι πήγαινε κοντά του ως εργάτης κάθε μέρα και του είχε αναφέρει ότι του έβαζε κοινωνικές ασφαλίσεις αλλά δεν μπορούσε να ελέγξει γιατί ήταν στη δουλειά. Συγκεκριμένα σε τούτο το σπίτι στις Κυβίδες είχε πάει για ένα μήνα κάθε μέρα. Ανέφερε δε στη συνέχεια ότι μαζί τους δούλευε και ο γιος του κατηγορούμενου. Είχε δει και άλλους μάστρους εκεί στην οικοδομή αλλά δεν ασχολήθηκε μαζί τους. Στη συνέχεια, αφού ανέφερε ότι ενώ προηγουμένως είχε λιποθυμήσει ξύπνησε σε ένα μαύρο αυτοκίνητο jeep μέσα στο δρόμο αλλά δεν θυμάται σε ποιο σημείο ακριβώς του δρόμου ήταν και αυτό που θυμάται είναι ότι είδε τον μάστρο του να κάθεται μπροστά δίπλα από τον οδηγό καθώς επίσης και ότι ακολούθως ξύπνησε στις Πρώτες Βοήθειες, ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος ήλθε κοντά του στο νοσοκομείο και του ζήτησε να πει ότι του κτύπησε ένα φορτηγό και τον ρώτησε πόσα λεφτά θέλει να του δώσει, οπότε ο γιος του και η οικογένεια του τον έδιωξαν στην παρουσία και της αστυνομίας. Είπε ακόμη ότι δεν άκουσε στο αυτοκίνητο τον κατηγορούμενο να λέει στον συνοδηγό ότι δεν τον κάλυπτε το αυτοκίνητο και συγκεκριμένα δεν είχε άδεια κυκλοφορίας και πιστοποιητικό καταλληλότητας και το μόνο που του είπε είναι να πει ότι τον κτύπησε αυτοκίνητο και όχι ότι έπεσε από τις οικοδομές. Ακολούθως είπε ότι ο αστυνομικός που ήταν στο Δικαστήριο δηλαδή ο ΜΚ2 ήλθε 3-4 φορές στο νοσοκομείο και ανέφερε ότι την πρώτη φορά ήλθαν να του φέρουν το τηλέφωνο του και του ζήτησαν να υπογράψει ένα έγγραφο. Δεν ξέρει ποιος αστυνομικός βρήκε το τηλέφωνο αλλά το βρήκαν εκεί στην αυλή όπου έπεσε. Ακολούθως ανέφερε ότι η ιατροδικαστής τον φωτογράφησε και του ανέφερε ότι δεν τον κτύπησε φορτηγό με δεδομένο ότι κάποιος αστυνομικός της μίλησε για κτύπημα από φορτηγό, ζητώντας του την ίδια στιγμή να πει την αλήθεια και τότε ο ίδιος ανέφερε ότι έπεσε. Ερωτώμενος δε γιατί στην κατάθεση που έδωσε 30.4 δεν ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος είπε ψέματα στους αστυνομικούς ότι τον κτύπησε φορτηγό είπε ότι δεν πέρασε αυτό το πράγμα από το μυαλό του. Ανέφερε δε ότι όταν ξύπνησε μίλησε με τον γιατρό Καυκαλιά και του είπε ότι έπεσε από τις οικοδομές όπως το είπε και στους αστυνομικούς. Είπε επίσης ότι γι΄ αυτή την υπόθεση έχει κάνει αγωγή και ζητά αποζημιώσεις από τον κατηγορούμενο. Τέλος αρνήθηκε υποβολή ότι από τις 26 του μήνα που κτύπησε μέχρι τις 30 του μηνός προσέγγισαν τον κατηγορούμενο συγγενικά και φιλικά του πρόσωπα και του ζητούσαν να καταβάλει λεφτά ως αποζημιώσεις αλλιώς θα του έκανε (ο παραπονούμενος) καταγγελία ότι έπεσε από την οικοδομή και ανέφερε ότι ο ίδιος ο κατηγορούμενος έκανε πρόταση και τον έδιωξαν. Επίσης αρνήθηκε υποβολή ότι λέει ψέματα και προωθεί αυτή την υπόθεση με μοναδικό σκοπό να ασκήσει πίεση στον κατηγορούμενο για να πάρει ψηλές αποζημιώσεις λέγοντας ότι δεν θέλει πολλά αλλά το κανονικό. Μ.Κ.4 XXXXX Αντωνίου : Στην κυρίως εξέταση της ανέφερε αρχικά ότι είναι ειδική παθολογοανατομός ιατροδικαστής στο δημόσιο και αναγνώρισε την ιατροδικαστική έκθεση που έκανε για τον παραπονούμενο στις 3.5.14 αφού τον εξέτασε στο ορθοπεδικό τμήμα του Γενικού Νοσοκομείου Λεμεσού (Τεκμήριο 17). Αφού εξήγησε στη συνέχεια ποια είναι η αριστερή κνήμη, ο τρίτος οσφυικός σπόνδυλος, η ράχη του αριστερού και δεξιού χεριού, η ράχη του αριστερού ποδιού, ο γλουτός και το πρώτο δάκτυλο του ποδιού, εξήγησε στη συνέχεια τι απεικονίζουν οι φωτογραφίες 1 μέχρι 16 του Τεκμηρίου
18. Η φωτογραφία 17 απεικονίζει την ίδια να κρατά το παντελόνι που φορούσε ο τραυματίας κατά τη διάρκεια του τραυματισμού του, το οπίσθιο μέρος του παντελονιού το οποίο όπως σαφώς γίνεται αντιληπτό είχε κοπεί από τους νοσηλευτές ή τους γιατρούς για να ελευθερώσουν το πόδι με το κάταγμα. Στη φωτογραφία 18 που ζήτησε να φωτογραφηθεί το οπίσθιο πάνω μέρος του παντελονιού υπάρχει στο δεξιό παντζάκι στη μέση πρόσφατο ξέσκισμα από τον εν λόγω τραυματισμό. Επίσης στην φωτογραφία 19 φαίνεται το παντελόνι το οποίο δείχνει σε κάποιο σημείο που ασπρίζει με σκόνη ή τσιμέντο ή ασβέστη κάτω από την οικοδομή. Προέβη στη συνέχεια σε κάποια σχόλια εν σχέσει με τις φωτογραφίες 28 μέχρι 30 του Τεκμηρίου 2 και ερωτήθηκε κατά πόσο θα προκληθούν τα τραύματα που έχει αντιμετωπίσει με βάση τον ισχυρισμό του κατηγορούμενου ότι δηλαδή κατέβηκε ο παραπονούμενος από το αυτοκίνητο και το αυτοκίνητο λόγω της κλίσης του δρόμου ήλθε προς τα πίσω, του κτύπησε και έπεσε σε παρακείμενο όχθο. Η μάρτυρας έδωσε αρνητική απάντηση γιατί ανέφερε πως πρόκειται για πολύ σοβαρό τραυματισμό. Η κνήμη για να πάθει τα επιπλεγμένα τραύματα πρέπει να πέσεις από μεγάλο ύψος ή να σε διαπεράσει βαρύ όχημα με τροχό όμως είναι διαφορετικό να διαπεραστεί ο τραυματισμός με ρόδα από αυτοκίνητο γιατί θα του έκανε ακρωτηριασμό και θα υπήρχαν και σημάδια από τον τροχό επί του εν λόγω μέρους της κνήμης. Επίσης ως έχει ο κορμός του σώματος απορρίπτει και να τον είχε διαπεράσει το αυτοκίνητο για το λόγο ότι φέρει κατάγματα στον οσφυικό σπόνδυλο, φέρει κάταγμα στην πτέρνα και κάταγμα στην κνήμη και η ρόδα ή ρόδες του αυτοκινήτου θα τον είχαν λιώσει. Στην περίπτωση μας πρόκειται χαρακτηριστικά για πτώση από ύψος με τα πόδια γι΄ αυτό υπάρχει το κάταγμα της πτέρνας και το κάταγμα που έγινε στην αριστερή κνήμη. Δεν έγινε γιατί προσέκρουσε η αριστερή κνήμη σε αντικείμενο και έγιναν τα κατάγματα αλλά είναι από το βάρος του σώματος όταν κάθεται με την πτέρνα, σπάζει η πτέρνα και θρυμματίζεται ένα από τα μακριά οστά δηλαδή στην περίπτωση μας η αριστερή κνήμη. Επίσης βλέποντας τη φωτογραφία 26 του Τεκμηρίου 2 είπε ότι η πτώση σύμφωνα και με τα τραύματα θα μπορούσε να γίνει από την εν λόγω οικοδομή, όχι μόνο από το σημείο που υπέδειξε ο παραπονούμενος αλλά και από οποιοδήποτε άλλο μέρος του ίδιου πατώματος. Στην αντεξέταση της ανέφερε ότι οπωσδήποτε ειδοποιήθηκε από την αστυνομία για να εξετάσει τον παραπονούμενο αλλά δεν θυμάται αν ειδοποιήθηκε και πήγε την επομένη. Αυτό που αναφέρεται στην έκθεση είναι ημερομηνία κατά την οποία εξέτασε τον τραυματία. Δεν γνωρίζει πότε έγινε ο τραυματισμός και παρόλο που είχε ρωτήσει τότε εντούτοις δεν θυμάται. Ως προς την ετοιμασία της έκθεσης της είπε ότι δεν θυμάται αν την ετοίμασε την ίδια μέρα που έκανε την εξέταση και εξήγησε τη διαδικασία που ακολουθείται για τη συγγραφή μιας έκθεσης. Εξήγησε επίσης ότι παρών κατά την εξέταση ήταν ο φωτογράφος Αστ. XXXXX χωρίς να θυμάται οποιοδήποτε άλλο αλλά ανέφερε ότι πάντα προσέρχεται νοσηλευτικό προσωπικό για να βοηθήσει όταν απαιτηθεί. Είπε ακόμη ότι οπωσδήποτε πήρε άδεια από τον θεράποντα ιατρό για να εξετάσει τον ασθενή που βρίσκεται στο νοσοκομείο αλλά δεν θυμάται αν έχει μιλήσει με τον κύριο Καυκαλιά. Σε άλλο σημείο είπε ότι δεν θυμάται αν μίλησε με τον παραπονούμενο κατά την εξέταση ούτε και αν είχε ενημερωθεί κατά το χρόνο της εξέτασης εν σχέσει με τις δύο εκδοχές που υπήρχαν για τον τραυματισμό του παραπονούμενου. Στη συνέχεια εν σχέσει με τη θέση του κατηγορούμενου ότι λόγω του κτυπήματος ο παραπονούμενος έπεσε σε όχθη που ήταν 3 με 4 μέτρα είπε ότι αν πέσεις με τον τρόπο που έπεσε ο τραυματίας δηλαδή καθ΄ αυτό με τα πόδια από 4 μέτρα δεν παθαίνεις αυτού του μεγέθους τα κατάγματα, άρα προϋποθέτει πολύ περισσότερο ύψος 6 - 7 μέχρι 10 μέτρα. Αφού ανέφερε ότι εκτός από το ύψος της πτώσης παίζει και ρόλο το έδαφος που θα κτυπήσει κάποιος για τους τραυματισμούς ανέφερε ότι στην προκειμένη περίπτωση αν πάρουμε την εκδοχή ότι έπεσε από ύψος 4 μέτρων στην όχθη και υπήρχε αυτή η άγρια βλάστηση τότε θα είχε πολλές εξωτερικές κακώσεις από αγκάθια, κλαδιά και εξωτερικά θα υπήρχαν στο σώμα πολύ περισσότερες κακώσεις, εκδορές τριβής. Εδώ καθαρά η πτώση φαίνεται με τα πόδια. Αν πέσει όμως σε όχθη θα κυλήσει. Θα είναι πολύ διαφορετικός ο τραυματισμός, θα υπάρχουν εκδορές στο πρόσωπο, εκδορές στα χέρια και έντονες εκδορές τριβής. Εδώ χαρακτηριστικά από το μισό μέρος του σώματος και άνωθεν δεν έχουμε τραυματισμό. Έχουμε καθαρά μια πτώση με τα πόδια. Σε περαιτέρω ερώτηση δε ανέφερε ότι από 2 μέτρα ύψος δεν μπορείς να πάθεις αυτά τα επιπλεγμένα κατάγματα πτέρνας και κνήμης γιατί είναι πολύ στερεό οστό η κνήμη. Για το κατά πόσο μπορεί να θρυμματιστεί το οστό αυτό πάνω σε βράχους ανέφερε ότι θα υπάρχουν εξωτερικά εκδορές τριβής οι οποίες στην προκειμένη δεν υπάρχουν. Υπάρχουν μικροεκδορές στις ράχες των χεριών. Είπε επίσης ότι παρόλο που είχαν περάσει 7 μέρες από το ατύχημα οι εκδορές τριβής είναι αρκετά βαθύτερος τραυματισμός και δεν φεύγουν σε 7 μέρες αλλά θέλουν 20 με 25 μέρες. Το γεγονός ότι οι πλείστοι τραυματισμοί είναι στο ένα πόδι το εξηγεί ως εξής. H πτώση έγινε με τα πόδια και χρησιμοποιήθηκε περισσότερο το ένα πόδι αλλά δεν είναι όλοι οι τραυματισμοί γιατί υπάρχει και ο τραυματισμός στον οσφυϊκό σπόνδυλο ο οποίος είναι στο μέσο του σώματος επί κάθετης γραμμής. Δέχθηκε στη συνέχεια ότι αν ειδοποιείτο από την πρώτη μέρα τραυματισμού και προέβαινε σε επιτόπιες εξετάσεις και για τις δύο εκδοχές θα ήταν πολύ πιο σωστά και απόλυτα τα ευρήματα της όμως επανέλαβε ότι σύμφωνα με το μέγεθος και τα σημεία όπου έχει τραυματιστεί το εν λόγω άτομο έχει πέσει από κάποιο ύψος με τα πόδια. Τίποτα περισσότερο δεν μπορεί να πει και δεν μπορεί να αποκλείσει ότι αν πέσει κάποιος από τον 20ο όροφο ότι μπορεί να ζήσει αναφέροντας και συγκεκριμένο παράδειγμα από την περσινή χρονιά. Στο συγκεκριμένο περιστατικό τα τρία σοβαρά τραύματα δηλ. η κνήμη, η πτέρνα και ο σπόνδυλος είναι από ένα τραυματισμό, σημεία τα οποία έγιναν από τραυματισμό κατά την πρόσκρουση. Τα άλλα σημεία ήταν μερικές εκδορές. Κατηγορούμενος 1 : Καταρχήν συμφώνησε με το περιεχόμενο της κατάθεσης του, Τεκμήριο 7 και ανέφερε ότι με τον κατηγορούμενο 2 δεν έχει οποιαδήποτε συγγένεια ή άλλη σχέση και ότι απλά τον γνωρίζει από το χωριό Κυβίδες. Μετά το περιστατικό τον είδε 1-2 φορές στο χωριό πιο παλιά. Την συγκεκριμένη μέρα ήταν η δεύτερη φορά που είχε πάρει τον κατηγορούμενο στις Κυβίδες ενώ η πρώτη φορά είναι όταν του ζήτησε να τον πάρει για να πιάσει δουλειά. Ο ιδιοκτήτης της κατοικίας XXXXX Ψύχας όμως είχε τονίσει ότι δεν θέλει ξένους στη δουλειά. Ως προς την αναφορά στην κατάθεση του ότι δεν μπορεί να καταλάβει πως κύλησε το ημιφορτηγό προς τα πίσω και κτύπησε τον XXXXX είπε ότι ήταν πολύ θυμωμένος τη συγκεκριμένη στιγμή γιατί πήρε τηλεφώνημα από τον αδελφό του ο οποίος του ανέφερε ότι ο άλλος του αδελφός θα παιχτεί με τον ξάδελφο τους για ένα παλιοχώραφο και έγινε και σχετική καταγγελία στην αστυνομία της Πάχνας από τον αδελφό του. Δεν κατάλαβε τι έγινε, ήταν η κακιά στιγμή. Ακολούθως είπε ότι μετέφεραν τον παραπονούμενο με το αυτοκίνητο του XXXXX Ψύχα στο νοσοκομείο και ο παραπονούμενος είχε συνέχεια τις αισθήσεις του ενώ όταν έφθασαν είχε πει στο γιατρό ότι τον κτύπησε με το αυτοκίνητο. Στη συνέχεια αναφέρεται στην επικοινωνία του με τον Αστυνομικό Σταθμό Πάχνας και την μετάβαση του εκεί όπου βρήκε τον Αστυφύλακα τον Χριστόδουλο ο οποίος άκουε ποδοσφαιρικό αγώνα. Μετά από αρκετή ώρα και εν αναμονή οδηγιών ο αστυφύλακας του είπε εντάξει για να πάνε στο δυστύχημα. Όταν τον άφησαν από την αστυνομία πήγε στο νοσοκομείο να επισκεφθεί τον παραπονούμενο αλλά ήταν καμιά πενηνταριά χωριανοί του οι οποίοι αντί να σκεφθούν τον άνθρωπο ο νους τους ήταν πως να πιάσουν λεφτά και ζητούσαν λεφτά, σχεδόν να τον λιντσάρουν. Το πρωί δε που πήγε να τον δει ήταν η γυναίκα του αλλά του ζήτησε να φύγει γιατί θα τηλεφωνήσει στα παιδιά της για να έλθουν και αλίμονο του. Αυτά τα έχει αναφέρει στην αστυνομία και του είπαν να μην ξαναπάει. Ερωτώμενος αν ξαναπήγε στο χώρο του ατυχήματος είπε ότι τη Δευτέρα τον έπιασε ο Λοχίας XXXXX Γεωργίου και του είπε ότι ο τραυματίας ισχυρίζεται ότι έπεσε κάτω που τη δουλειά και μαζί με κάποιο άλλο αστυνομικό Φυλαχτή πήγαν εκεί στη δουλειά και την ερεύνησαν ενώ στη συνέχεια τον έβαλε να ακολουθήσει τη διαδρομή που έκανε μέχρι το δυστύχημα. Ο λοχίας του ζήτησε να κατέβει κάτω στο γκρεμό και να του δείξει ακριβώς που έπεσε. Όταν κατέβηκε δε κάτω με τον αστυνομικό Φυλαχτή βρέθηκε ένα τηλέφωνο σπασμένο το οποίο πήρε ο Φυλαχτής. Ο λοχίας είπε είναι του τραυματία. Περαιτέρω ανέφερε ότι είχαν επικοινωνήσει μαζί του από το Γραφείο Εργασίας για τη διερεύνηση των ισχυρισμών του παραπονούμενου ύστερα από δύο μέρες χωρίς να θυμάται συγκεκριμένα ποια μέρα και ήλθε στη δουλειά κάποιος κύριος Στάθης ο οποίος έκανε επιθεώρηση και του ανέφερε ότι θα τον ειδοποιήσουν. Όταν τον ξαναειδοποίησε του ανέφερε ότι πήρε τον παραπονούμενο ο οποίος έλεγε αρλούμπες και ότι δεν βρήκε κάτι για να τον κατηγορήσει. Επίσης ανέφερε ότι στην οικοδομή στις Κυβίδες εργαζόταν ως καλουψιής και τον βοηθούσε ο γιος του όποτε μπορούσε ενώ εργάζονταν στην οικοδομή και σιδεράδες, ηλεκτρολόγοι, υδραυλικοί και μπετατζήες. Το ύψος κάθε ορόφου στην οικοδομή είναι 3,20 πάντοτε, μίνιμουμ 3,
19. Ως προς τη θέση του παραπονούμενου ότι έπεσε από την πάνω δεξιά κολώνα που φαίνεται στη φωτογραφία 26 του Τεκμηρίου 2 ανέφερε ότι δεν έπεσε καθόλου. Η απόσταση δε από την κολώνα μέχρι το ύψωμα που φαίνεται σαν δρόμος στην άκρη είναι 4 με 4,5 μέτρα. Ανέφερε ακόμη ότι ο όχτος που έπεσε ο παραπονούμενος σύμφωνα με τον δικό του ισχυρισμό είχε βάθος γύρω στα 4 μέτρα το οποίο υπολογίζει εμπειρικά λόγω της δουλειάς του. Είπε ακόμη ότι εν σχέσει με τα τροχαία αδικήματα που κατηγορήθηκε πλήρωσε πρόστιμο ενώ τα αδικήματα που αντιμετώπισε ήταν για το ΜΟΤ, την κυκλοφορία, για τις καρέκλες και προκάλεσε δυστύχημα αλλά δεν θυμάται ακριβώς. Για το λόγο που ο παραπονούμενος δίνει διαφορετική εκδοχή από τη δική του σκέφθηκε ότι πιθανός λόγος είναι επειδή είπε ότι δεν τον κάλυπτε η ασφάλεια, γύρευε να του πιάσει από την ασφάλεια της εργασίας. Στην αντεξέταση του ανέφερε ότι γνωρίζει πολλά χρόνια τον πατέρα του XXXXX Ψύχα από το χωριό και οι σχέσεις τους είναι τυπικές. Ήξερε επίσης τον XXXXX Ψύχα και ότι είναι αδελφός του XXXXX, δεν θυμάται όμως αν το είπε στην κατάθεση του. Στη συνέχεια αφού αναγνώρισε την κατάθεση του Τεκμήριο 10 και ερωτώμενος αν θυμάται τι είπε στην κατάθεση του ανέφερε ότι νομίζει τους είπε ότι δεν ήθελε ν' απαντήσει γιατί τον στρίμωξαν πολλά και συνάντησε μία κατάσταση από τον λοχία XXXXX Γεωργίου την οποία να μην περάσει άνθρωπος. Δεν ήθελε να απαντήσει γιατί είδε τις πονηριές τους. Ακολούθως είπε ότι υπήρχαν απειλές, φωνές και δεν σκέφτηκαν την ηλικία του. Σε κάποια στιγμή ζαλίστηκε και χλόμιασε, σχεδόν να λιποθυμήσει. Επίσης είπε ότι ο ίδιος λοχίας του είπε καλύτερα να παραδεχθεί και να πληρώσει ένα πρόστιμο παρά να μπερδέψει με δικαστήρια και του απάντησε ότι η ηθική του αυτή είναι και προτιμά να πληρώσει πρόστιμο αλλά είναι αθώος. Ακόμα τον εξύβρισε χυδαία και του είπε θα πάει φυλακή. Ερωτώμενος αν τούτο το περιστατικό το οποίο τον αναστάτωσε, τον θύμωσε και τον προσέβαλε το κατήγγειλε και συγκεκριμένα αν κατήγγειλε τους αστυνομικούς διερωτήθηκε που να βρει το δίκιο του. Είπε επίσης ότι το γνώριζε αυτό το πράγμα ο δικηγόρος του και δεν τον συμβούλευσε να καταγγείλει τους αστυνομικούς. Επανερχόμενος στα όσα του έλεγε ο λοχίας πιο πάνω είπε περαιτέρω ότι του έλεγε να παραδεχθεί ότι ο παραπονούμενος έπεσε από την οικοδομή για να μην προχωρήσουν παραπάνω, να τελειώσουν όλα και να πληρώσει ένα πρόστιμο €
20. Ερωτώμενος αν η αστυνομία τον ρώτησε αν ξαναπήρε τον παραπονούμενο στο σπίτι του XXXXX Ψύχα είπε ότι νομίζει όχι αλλά δεν θυμάται ενώ γι΄ αυτά που είπε σήμερα στο Δικαστήριο είπε ότι τα παραπάνω τα είπε στην αστυνομία αλλά δεν θυμάται. Του υποβλήθηκε δε πως με βάση το Τεκμήριο 10 προκύπτει ότι δεν τα είπε στην αστυνομία και απάντησε ότι στη δεύτερη κατάθεση δεν ήθελε να απαντήσει. Στην πρώτη μπορεί να τους τα είπε αλλά δεν ξέρει και μπορεί να τους τα είπε προφορικά. Ερωτήθηκε αν τους τα είπε προφορικά αλλά γραπτώς τους είπε δεν απαντά, ανέφερε ότι έπρεπε να αμυνθεί γιατί τον φακκούσαν πάνω κάτω. Συνέχισε δε λέγοντας ότι δεν μπορούσε να φανταστεί ότι θα έπαιρναν έτσι τροπή τα πράγματα και ότι ένα απλό τροχαίο ήταν να τα γυρίσουν. Ακολούθως εν σχέσει με αυτό που ανέφερε στην κυρίως εξέταση του για το χώρο του ατυχήματος και ότι συγκεκριμένα κατέβηκε κάτω στον γκρεμό ερωτήθηκε αν είχε γκρεμό και είπε ότι στα κυπριακά είναι όχτος. Σε υποβολή δε ότι είναι δύο διαφορετικά πράγματα αυτά αυτός είπε ότι εννοεί τα ίδια. Του υποδείχθηκαν εν συνεχεία οι φωτογραφίες 28 μέχρι 31 του Τεκμηρίου 2 και ανέφερε ότι είναι ο δρόμος που πάει προς την Βόττα που είναι ένα αρχιτεκτονικό παλιό, ένα κτίριο που έβαζαν τα ζώα μέσα και έσπερναν και έμπαιναν και οι ανθρώποι μέσα. Ο όχτος που ετσίλλισε τον Δημήτρη είναι οι φωτογραφίες 29 και 30, ενώ η 31 δείχνει τον λοχία τον XXXXX μαζί με ένα αυτοκίνητο. Επί της φωτογραφίας αριθμός 31 υπέδειξε το σημείο που όπως ανέφερε κτύπησε το XXXXX και το οποίο σημείωσε με το γράμμα «Ο». Για το κατά πόσο κούντησε τον XXXXX το αυτοκίνητο με πολλά χαμηλή ταχύτητα είπε ότι ένιωσε τον γδούπο, τον θόρυβο ενώ επιμένοντας ο συνήγορος στην ερώτηση του είπε ότι δεν θυμάται τώρα συγκεκριμένα. Ανέφερε επίσης ότι όταν κατέβηκε ο XXXXX να σάσει τις καρέκλες δεν τον είδε επαναλαμβάνοντας ότι μιλούσε με τον αδελφό του για κάποια προβλήματα κτηματικά που είχε με τον ανιψιό του και συγχύστηκε πάρα πολλά και έγινε ότι έγινε. Ερωτώμενος τότε γιατί δεν είπε στην αστυνομία και συγκεκριμένα στην κατάθεση του ότι ήταν νευριασμένος και μιλούσε στο τηλέφωνο ανέφερε ότι στην γραπτή δεν το είπε αλλά μετά που ξαναέπιασε ανάκριση τους το είπε και υπήρχε και καταγγελία από τον αδελφό του που έγινε την ίδια μέρα. Ακόμη είπε ότι δεν είναι παράξενο που τους είπε άλλα προφορικά και άλλα γραπτά λέγοντας ότι παράξενο για τον ίδιο είναι όταν μπλέξεις με την αστυνομία. Σε άλλο σημείο, έχοντας υπόψη όσα αναφέρει στην κατάθεση του Τεκμήριο 7 ερωτήθηκε αν τελικά δεν κατάλαβε τι έγινε εκείνη τη στιγμή, βγήκε η ταχύτητα ή ήταν συγχυσμένος. Απαντώντας ότι ήταν συγχυσμένος και δεν ξέρει τι έγινε. Ήταν τόσος πολύς ο θυμός του που δεν αντιλήφθηκε. Δεν θυμάται αν έβαλε πισινή, θυμάται που τον κτύπησε. Μπορεί να έβαλε και πισινή. Στη συνέχεια που κούντησε το φορτηγό τον XXXXX κατέβηκε κάτω και τον είδε μέσα στον γκρεμό, περνούσε ο μιτσής από εκεί (XXXXX Ψύχας) και τον βοήθησε να τον βάλουν μέσα στο αυτοκίνητο και να τον μεταφέρουν στο νοσοκομείο. Η απόσταση που υπήρχε από το σημείο που κτύπησε τον XXXXX μέχρι τον όχτο ήταν 1-2 μέτρα, μπορεί 50 πόντους και σε άλλο σημείο είπε 50 πόντους με ένα μέτρο. Επίσης αφού είπε ότι γνωρίζει ότι όταν γίνει δυστύχημα πρέπει να έλθει αστυνομία και ερωτήθηκε γιατί έκανε δυστύχημα και έφυγε ανέφερε ότι όταν έπιασε τηλέφωνο τον XXXXX και του είπε να πάνε στην περιοχή απευθείας στο δυστύχημα και αυτός του είπε να πάει στην Πάχνα για να πάνε μαζί μετά τότε είπε στο XXXXX ότι γίνονται πολλές κλοπές και έχει ξένα πράγματα μέσα στο αυτοκίνητο οπότε ο XXXXX του είπε να στείλει κάποιο να τα σηκώσει και την πάτησε σαν ένα μωρό. Όταν κατέβηκε στο γκρεμό μαζί με τον XXXXX για να βγάλουν τον Δημήτρη είπε ότι ο τελευταίος ήταν τραυματισμένος αλλά είχε τις αισθήσεις του. Δεν πρόσεξε αν ήταν καταγαιματωμένος. Βλέποντας δε τις φωτογραφίες 28 και 29 του Τεκμηρίου 2 συμφώνησε ότι ο όχτος εκεί είναι γεμάτος πέτρες μικρές και μεγάλες και με βάση αυτό ερωτήθηκε αν αυτό που θέλει να πει είναι ότι εκούντησε τον Δημήτρη με το ημιφορτηγό, έπεσε μέσα στον όχτο 4 μέτρα, κατρακύλησε και πήγε κουτρουμπελιστός και δεν είχε φατσιά πάνω του. Απάντησε ότι έπεσε μέσα στον γκρεμό αλλά δεν τον είδε πως έπεσε ούτε ξέρει αν κουτρουμπελίστηκε. Ο δρόμος σε εκείνο το σημείο είπε ότι είναι κοφτός και εκεί που τελειώνει ο δρόμος στη φωτογραφία 31 είναι ελαφριά κάθετος ο γκρεμός. Ήταν κάθετος ελάχιστα κατηφορικός αλλά ήταν κάθετος. Για το κατά πόσο ήταν σχισμένα τα ρούχα του Δημήτρη είπε ότι εκεί που έσπασε το πόδι του ήταν σχισμένο και αυτό πρόσεξε. Στη συνέχεια είπε ότι ο Δημήτρης είχε συνέχεια τις αισθήσεις του και του έδινε κουράγιο μέχρι να πάνε στο νοσοκομείο επειδή πονούσε. Χρειάστηκαν 20 με 30 λεπτά μέχρι να πάνε στο νοσοκομείο και δεν λιποθύμησε ποτέ. Ερωτήθηκε αν θυμάται τι είπε στον γιατρό του νοσοκομείου και ανέφερε ότι του είπε ότι τον κτύπησε. Για το κατά πόσο του είπε ότι έπεσε μέσα στον όχτο νομίζει το είπε ενώ για το ότι ο όχτος ήταν 3-4 μέτρα δεν θυμάται. Πρέπει να το είπε αλλά δεν ξέρει. Σε υποβολή δε ότι είπε του γιατρού ότι ο όχτος ήταν ύψος περίπου 1 μέτρο είπε «για όνομα του Θεού» ενώ στη συνέχεια είπε ότι μπορεί να μην κατάλαβε ο γιατρός εκτός αν το είπε από τη σύγχυση του αλλά αποκλείεται. Το ωράριο της εργασίας του στην οικοδομή μπορεί να είναι 7 π.μ. με 4 ή 5 μ.μ. και εργάζεται Σάββατο ενώ δεν εργάζεται την Κυριακή. Εκείνη την εβδομάδα δεν πήγε καθόλου στη δουλειά γιατί ήταν η εβδομάδα της Διακαινησίμου. Δεν το είπε στην αστυνομία διότι ήταν λεπτομέρειες που ούτε καν φαντάστηκε ότι έπρεπε να πει, επαναλαμβάνοντας και πάλι τη συμπεριφορά του λοχία και ότι φοβήθηκε. Σε διάφορες άλλες ερωτήσεις και υποβολές επανέλαβε τη δική του θέση, είπε ότι το αυτοκίνητο το έφυγε από το χώρο εκεί ο γιος του με τον οποίον μίλησαν στο τηλέφωνο και αρνήθηκε υποβολή ότι αυτά που λέει δεν είναι αλήθεια γιατί αν έπιανε την αστυνομία τηλέφωνο και τους έλεγε ότι έκανε δυστύχημα δεν θα του έλεγαν να φύγει το αυτοκίνητο. Είπε στη συνέχεια ότι το αυτοκίνητο αργά τη νύχτα το πήραν στην αστυνομία και ότι ο γιος του είχε ξεφορτώσει τα πράγματα στην Βόττα και σε ερώτηση γιατί δεν το είπε στην αστυνομία για να πάνε να τα δουν είπε ότι πήγαν και τα είδαν, τα επιθεώρησαν. ΜΥ1 XXXXX Στυλιανού : Είναι Πρωτοκολλητής, υπεύθυνη του Ποινικού Τμήματος του Ε.Δ.Λεμεσού και έχει στην κατοχή της τον φάκελο της υπόθεσης αρ.32451/14 που αφορά τροχαίες παραβάσεις (βλ. κατηγορητήριο τεκμ.19). Η ημερομηνία των αδικημάτων είναι 26/04/14 και διαπράχθηκαν στην τοποθεσία Βόττα των Αγ. Ακινδύνων του χωριού Κυβίδες. Όσον αφορά την κατάληξη της υπόθεσης ανέφερε πως επιβλήθηκε πρόστιμο €150 στις κατηγορίες 1 και 2 και €80 στην 3η κατηγορία. Δεν επιβλήθηκε ποινή στην 4η κατηγορία. Στην αντεξέταση της είπε ότι η υπόθεση καταχωρήθηκε 16/12/14, ολοκληρώθηκε στις 28/04/15 και πως δικηγόρος του κατηγορούμενου ήταν ο κ. Αγαθοκλέους. Να σημειωθεί ότι σε κάποιες ερωτήσεις δεν μπόρεσε να δώσει απάντηση λέγοντας ότι τα πρακτικά είναι στενογραφημένα και δεν γνωρίζει τι λέχθηκε. ΜΥ2 Δρ. XXXXX Τσαγγαρίδης: Είναι ορθοπεδικός χειρούργος στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού από τον 11ο του
21. Έχει στην κατοχή του τον φάκελο του κυρίου XXXXX Kyrkev και στον φάκελο υπάρχει το πιστοποιητικό που περιγράφει αναλυτικά τι συνέβηκε στον ασθενή όσο νοσηλευόταν στην κλινική τους (τεκμ.20). Δεν θυμάται να είχε οποιανδήποτε προσωπική επαφή και επικοινωνία με αυτόν τον ασθενή σε σχέση με τον τρόπο τραυματισμού του γιατί πέρασαν και κάποια χρόνια. Δεν τον έκανε ο ίδιος εισαγωγή, αυτός τον χειρούργησε μετά. Ούτε θυμάται να ερωτήθηκε από κανέναν άλλο συνάδελφο ή ιατροδικαστή σε σχέση με τα τραύματα του. Για το κατά πόσο τα τραύματα από πτώση που μπορούν να προκληθούν στον οποιοδήποτε ποικίλλουν ανάλογα με την ηλικία του, ενδεχομένως τον σωματότυπο, ανέφερε πως δεν έχει σχέση η ηλικία αν πέσεις από 3 μέτρα είτε είσαι 30, είτε σε 50, είτε είσαι
22. Θα πάθεις παρόμοιους τραυματισμούς. Είναι πιθανόν να παίξουν ρόλο άλλοι παράγοντες, όπως οστεοπόρωση, παχυσαρκία, ο τρόπος που θα πέσει, πού θα πέσει, όχι όμως τόσο η ηλικία. Ο συγκεκριμένος ασθενής δεν μπορεί να πει αν έπασχε από οστεοπόρωση, αλλά απ' ότι θυμάται δεν είχε στοιχεία οστεοπόρωσης όταν τον χειρούργησε. Συμφώνησε δε ότι υπάρχουν περιπτώσεις που μπορεί τα τραύματα από μια πτώση παραδείγματος χάριν 2 μέτρων να είναι πολύ μεγαλύτερα απ' όσο μια πτώση 3 μέτρων. Ανάλογα πώς θα πέσει κάποιος, αλλά όχι να είναι διπλάσιο ύψος. Στην αντεξέταση του είπε αναφορικά με τα τραύματα που φαίνονται στο τεκμ.20 ότι δεν μπορείς να πεις ότι είναι από πτώση. Μπορεί να είναι από τροχαίο ατύχημα, αλλά σίγουρα είναι τραυματισμοί πολύ υψηλής ενέργειας. Όταν μιλά για τροχαίο πολύ υψηλής ενέργειας συμφώνησε δε ότι εννοούμε ένα τροχαίο με δυνατό χτύπημα. Και για να έχουμε κάταγμα πτέρνας συμφώνησε ότι έκατσε με τα πόδια, με την πτέρνα. Ανέφερε επίσης ότι αν ήταν μεμονωμένο το κάταγμα πτέρνας μπορεί και να μην χρειαζόταν ιδιαίτερα υψηλή ενέργεια, αλλά τη στιγμή που συνυπάρχουν δύο πολύ σοβαροί τραυματισμοί ναι χρειάζεται πολύ υψηλή ενέργεια. Αφού συμφώνησε ακόμη ότι η υψηλή ενέργεια θα μπορούσε να προκληθεί και από πτώση από ύψος, διευκρίνισε ότι θεωρεί απίθανο να προκληθεί από ένα απλό τροχαίο, παραδείγματος χάριν ο τραυματίας να στεκόταν πίσω από αυτοκίνητο και το αυτοκίνητο να κύλησε με χαμηλή ταχύτητα να τον χτύπησε και να κύλησε πιο κάτω ο ασθενής με ταχύτητα σχεδόν μηδενική. Δεν είναι υψηλής ενέργειας αυτός ο τραυματισμός, οπόταν το θεωρεί απίθανο. Κατά την επανεξέταση του, επί του τελευταίου πιο πάνω ερωτήθηκε αν ήταν 2‑3 μέτρα όχτος κατά πόσο θα μπορούσαν να προκληθούν τα τραύματα και απάντησε ότι όπως είπε και πριν, ένα απλό σπρώξιμο από αυτοκίνητο που τον έσπρωξε κάπου και έπεσε από πτώση 3 μέτρα βεβαίως αυτό μπορούσε να δημιουργήσει αυτόν τον τραυματισμό, αλλά να τον έσπρωξε το αυτοκίνητο και να έπεσε μετά από 3 μέτρα. Νομίζει είναι πολύ ξεκάθαρος όσον αφορά την υψηλή και χαμηλή ενέργεια. ΜΥ3 XXXXX Θεοχάρους: Εργάζεται στο Τμήμα Επιθεώρησης Εργασίας ως Επιθεωρητής Εργασίας. Εν σχέσει με την παρούσα όλες οι μνήμες του ανέφερε είναι από τις σημειώσεις που πήρε τότε όταν καλέστηκε να πάει στο ατύχημα. Ο προϊστάμενος του του ανέφερε στις 2.5.14 ότι στις 26.4.14 έγινε ένα ατύχημα και πήγε στο χώρο που πιθανώς να έγινε το ατύχημα. Όμως δεν το εξέτασε διότι προέκυψαν θέματα για το κατά πόσο είχε γίνει ατύχημα εκεί. Για το θέμα ετοίμασε έκθεση την οποία στην συνέχεια κατέθεσε ως Τεκμήριο
23. Στη συνέχεια ανέφερε ότι στο σημείο που είχε δηλώσει ο παθόντας ότι έπεσε, μετά από 5 μέρες που πήγε, υπήρχαν τόσο σκαλωσιές όσο και κάγκελο ασφαλείας. Επίσης είπε ότι ο παθόντας υπέδειξε το χώρο όπου έπεσε στις φωτογραφίες που του παρουσίασαν ενώ είπε ότι δεν προέβησαν σε μετρήσεις για να βρουν το ύψος που έπεσε διότι όλα ήταν υποτιθέμενα. Πρόσθεσε όμως ότι με βάση το ύψος κάθε ορόφου και του κεκλιμένου επιπέδου του οποίου πιθανό να έπεσε δεν φαίνεται να είναι πάνω από 4-5 μέτρα και σε οριζόντια απόσταση γύρω στα 4-5 μέτρα πάλι. Ως προς το τελευταίο είπε ότι βάση των εμπειριών του θεωρεί ότι είναι δύσκολο να καταλήξει κάποιος μετά από πτώση από οικοδομή 4-5 μέτρα οριζόντια από εκεί που έπεσε και ότι δεν θα το θεωρούσε πτώση. Στην αντεξέταση του κατάθεσε τις φωτογραφίες Τεκμήριο 22 και είπε ότι είναι αυτές που είχαν δείξει και στον παθόντα. Συμφώνησε δε ότι ο ίδιος δεν είναι σε θέση να αναφέρει αν έγινε ή όχι εργατικό ατύχημα. Επίσης συμφώνησε ότι στο χώρο της συγκεκριμένης οικοδομής υπήρχαν παραβιάσεις, καθώς και ότι μετά από μια βδομάδα που πήγε εκεί θα μπορούσαν, αν υπήρχαν, να εξαφανιστούν σημεία που υποδείκνυαν πτώση και το γεγονός ότι δεν βρέθηκαν σημεία τέτοια δεν είναι κριτήριο για το αν έγινε ή όχι εργατικό ατύχημα. Ακολούθως ανέφερε ότι η οικοδομή αυτή μέχρι το ταβάνι του πρώτου ορόφου είναι γύρω στα 6 μέτρα ενώ στη δυτική πλευρά υπάρχει και άλλος όροφος που φθάνει τα 9-9½ μέτρα. Είπε ακόμη ότι το πόρισμα του αυτό το συζήτησε με την αστυνομία την ίδια μέρα δηλαδή 2.5.14 όταν πήγαν στο χώρο του εργοταξίου όμως δεν θυμάται αν τους έδωσε την έκθεση Τεκμήριο
24. Ούτε θυμάται αν του ζητήθηκε. Διευκρίνισε όμως ότι δεν υπήρχε έκθεση για να δοθεί για το ατύχημα αφού όπως έχει αναφέρει ήταν μια διερεύνηση για την πιθανότητα ατυχήματος. Εν συνεχεία ερωτώμενος εφόσον είχε τη μαρτυρία του παθόντα αν έπρεπε να προβεί σε άλλα μέτρα και να αποφασίσει άλλος αν ήταν εργατικό ατύχημα ή όχι απάντησε ότι ο καιρός που πέρασε δεν επέτρεπε σε κανένα να κάνει τέτοιου είδους διερεύνηση για ένα ατύχημα στο οποίο δεν υπήρχε άλλη μαρτυρία εκτός από του παθόντα και ο χώρος είχε αλλοιωθεί. Ένα ποινικό αδίκημα έπρεπε να μπορεί να τεκμηριωθεί. Το θέμα της περαιτέρω διερεύνησης ανέλαβε η αστυνομία. Για το θέμα είπε η πρώτη ενέργεια έγινε 2.5.14 και είχε ενημερωθεί από την αστυνομία ότι υπήρχαν μαρτυρίες για το ότι το ατύχημα έγινε σε άλλο χώρο και πρόκειται για τροχαίο ενώ ένα χρόνο σχεδόν μετά δηλαδή τον Μάρτιο του 2015 που αναφέρει στην έκθεση του τους ανέφερε η αστυνομία ότι πιθανόν να υπάρχει ψευδομαρτυρία. Αφού απάντησε σε άλλες ερωτήσεις λέγοντας ουσιαστικά ότι δεν μπορούσαν να κάνουν σαν τμήμα διερεύνηση για ατύχημα που δεν υπήρχε αφού πήγαν 5 μέρες μετά και δεν μπορούσε κανένας να τοποθετήσει το μάρτυρα στη σκαλωσιά, διευκρίνισε ότι ουσιαστικά αυτό που παρουσιάστηκε σαν Τεκμήριο δηλαδή το Τεκμήριο 21 είναι οι σημειώσεις του και δεν είναι διερεύνηση ατυχήματος γιατί δεν υπήρχε γι΄ αυτούς ατύχημα που μπορούσαν να διερευνήσουν. Είναι συγκεκριμένα οι σημειώσεις που έγραφε για το κάθε τι που εγίνετο συμπληρωμένες μέχρι 22.4.15 που είναι η ημερομηνία που αναγράφεται στο Τεκμήριο
25. Περαιτέρω ανέφερε ότι δεν μπορεί να θυμηθεί τι του είχε αναφέρει ο παθόντας πέραν των όσων αναφέρονται στις σημειώσεις του ενώ όσον αφορά τον κατηγορούμενο τον οποίο δεν γνώριζε προηγουμένως είπε ότι όταν κλήθηκε στα γραφεία τους ανέφερε ότι ήταν τροχαίο ατύχημα και ότι κτύπησε τον παθόντα όταν έκανε όπισθεν. Εν σχέσει με την αναφορά στο Τεκμήριο 21 περί αντιφάσεων που υπήρχαν για το ύψος στο σημείο της πτώσης έδωσε τις εξηγήσεις του ενώ στη συνέχεια επί του Τεκμηρίου 22 υπέδειξε στην πέμπτη φωτογραφία το σημείο που είπε ο παθών ότι έπεσε (βλ. σημείο Χ με έντονο πορτοκαλί χρώμα), ενώ στην έκτη φωτογραφία το σημείο που υπέδειξε ο παθών από όπου έπεσε και το οποίο σημειώθηκε με Χ1 (έντονο πορτοκαλί χρώμα). Ως προς την αναφορά του στο Δικαστήριο ότι η απόσταση σε οριζόντια γραμμή είναι 4-5 μέτρα ανέφερε ότι αυτή είναι η άποψη του και εξήγησε ότι η αναφορά στην έκθεση του ότι η απόσταση αυτή είναι πέραν των 3 μέτρων εξήγησε ότι τα σπίτια αφήνουν απόσταση 3 μέτρα. Ο τοίχος του σπιτιού από το περιτοίχισμα είναι 3 μέτρα και έπεσε έξω στο σημείο που του υπέδειξε όπου υπήρχαν ακόμη 1-1½ μέτρο απόσταση έξω από το περιτοίχισμα. Δεν έκανε μέτρηση και η μαρτυρία του είναι από τις φωτογραφίες. Συμφώνησε δε ότι με βάση τις φωτογραφίες που κατέθεσε Τεκμήριο 22 και από την επίσκεψη του το σημείο εκείνο που υπέδειξε είναι κατηφορικό. Ως προς την αναφορά στην έκθεση ότι ο παθόντας δεν θεάθηκε να δουλεύει στο χώρο του εργοταξίου πριν γίνει το ατύχημα ή τη μέρα του ατυχήματος ανέφερε ότι είχαν ζητήσει από τον παθόντα και τον δικηγόρο του να φέρουν μαρτυρίες ότι εργαζόταν στο εργοτάξιο και δεν πήγαν να ρωτήσουν οποιονδήποτε ή και τον ιδιοκτήτη της κατοικίας καθότι η αστυνομία είχε αναλάβει την απόδειξη για οτιδήποτε. Είχε δει τις καταθέσεις αλλά δεν θα μπορούσαν σε καμία περίπτωση να αρχίσουν διερεύνηση του ατυχήματος αλλά ως βοήθεια προς την αστυνομία θα κατέθεταν τα ευρήματα τους για το χώρο του εργοταξίου. Αφού επανέλαβε ότι τον κατηγορούμενο δεν τον γνώριζε προηγουμένως και ουδεμία σχέση έχει μαζί του ανέφερε ότι για τις παραβιάσεις που εντοπίστηκαν δεν έγινε καταγγελία, ήταν εσωτερικό θέμα του γραφείου και δεν καταγγέλθηκε οποιοσδήποτε, υπήρχαν δε είπε άλλα εργαλεία όπως επιστολές, προφορικές υποδείξεις, απαγορεύσεις και βελτιώσεις. Αυτό κρίθηκε σωστό να γίνει επαναλαμβάνοντας ότι δεν βρήκαν μαρτυρίες για να μπορέσουν να τεκμηριώσουν ποινική υπόθεση. Τέλος σε υποβολή ότι θα μπορούσε να υπάρξει αυτή η απόσταση οριζόντια 4-5 μέτρα ως προς το σημείο της πτώσης του παθόντα ανέφερε ότι δεν είπε το αντίθετο και αυτό που αναφέρει είναι ότι από την εμπειρία του χρειαζόταν κάποια δύναμη στο πόδι για να φθάσει τόσο μακριά. Κατά την επανεξέταση του και για την αναφορά στην αντεξέταση ότι το σημείο που έπεσε ο παθόντας ήταν κατηφορικό ερωτήθηκε αν έφθανε κάτω από το ισόγειο της οικοδομής για να αυξηθεί το ύψος της πτώσης δίδοντας αρνητική απάντηση. ΜΥ4 XXXXX Ηλία: Είναι πολιτικός μηχανικός και ο μελετητής της οικίας του XXXXX Ψύχα στις Κυβίδες. Κατέθεσε δε τις τομές και μία όψη της κατοικίας ως Τεκμήριο
26. Στη συνέχεια ερωτώμενος για το ύψος πάνω δεξιά της φωτογραφίας 26 του Τεκμηρίου 2 σε συνάρτηση και με το Τεκμήριο 23 μέχρι το σημείο πτώσης ανέφερε ότι το ύψος από την πλάκα μέχρι το έδαφος είναι γύρω στα 4½ μέτρα δηλαδή 3,15 το ύψος της πλάκας και 1,5 μέτρο μέχρι το σημείο του εδάφους κάτι που φαίνεται και από το σχέδιο τομών. Ερωτώμενος για το σημείο στο έδαφος πόσο απέχει οριζόντια από την άκρη της πλάκας είπε ότι σε οριζόντια προβολή είναι κοντά στα 5 μέτρα. Στην αντεξέταση του είπε ότι τον κατηγορούμενο τον γνωρίζει από τη δουλειά και έχουν επαγγελματικές σχέσεις. Δεν είναι φίλοι αλλά συνεργάτες. Ανέφερε δε ότι σαν μελετητής του έργου το επισκέπτετο κάθε φορά που θα έπρεπε να παραλάβει μια εργασία. Είπε ακόμη ότι το ύψος κάθε ορόφου (βλ. π.χ. φωτογραφία 16) από το σημείο του πεδίλου κάτω μέχρι το ταβάνι του υπογείου είναι 3,15 μέτρα. Το πέδιλο δε είπε ότι είναι 50 cm. Άρα από την αρχή του πεδίλου μέχρι το ταβάνι του υπογείου είναι 3,65 μέτρα. Επίσης από το ταβάνι του υπογείου μέχρι το ταβάνι του πρώτου ορόφου είναι 3,15 μέτρα και το σύνολο από το πέδιλο μέχρι την ταράτσα είναι σχεδόν 10 μέτρα από το έδαφος του υπογείου. Τέλος είπε ως προς την αναφορά του για τα 3 μέτρα που είναι τα σύνορα ότι φαίνονται στο σχέδιο Τεκμήριο 23 και τα χρωματίζει με πορτοκαλί χρώμα. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Είχα την ευκαιρία μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω όλη την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Αξιολογώ τη μαρτυρία τους με δείκτη μεταξύ άλλων την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, της ευκαιρίας που είχαν να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την ακεραιότητα και ειλικρίνεια τους, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων τους (βλ. Ζαβρού ν. Χαραλάμπους Ποιν. Έφ. 9163, ημερ. 24.9.97, Αθανασίου ν. Κουνούνη Ποιν. Έφ. 9041 ημερ. 29.5.97 και Καρεκλά ν. Κλεάνθους Ποιν. Έφ. 9161, ημερ. 24.5.97). Μ.Κ.1 Αστ. XXXXX XXXXX Σαζός : Ο μάρτυρας έλαβε αριθμό φωτογραφιών ως ανέφερε στη μαρτυρία του καθ' υπόδειξη του Αστ. XXXXX και ακολούθως εκτύπωσε τις φωτογραφίες τεκμ.
27. Η μαρτυρία του ήταν τυπικής φύσεως και γίνεται αποδεκτή. Εξάλλου είναι αποδεκτή από την Υπεράσπιση (βλ. σελ.1 της γραπτής αγόρευσης του συνηγόρου υπεράσπισης). Μ.Κ.2 Αστ. XXXXX XXXXX Χριστοδούλου : Σε γενικές γραμμές διαπίστωσα πως ο μάρτυρας ήταν ειλικρινής και κατέθεσε ότι γνώριζε για την υπόθεση και για τις δικές του ενέργειες. Δεν είναι αποδεκτό όμως ότι η απόσταση του δρόμου που φαίνεται στην φωτογραφία 21 εν σχέση με την κατοικία είναι 20-30 μέτρα. Με βάση τις φωτογραφίες 21-23 είναι σαφές ότι μιλούμε για απόσταση μερικών μέτρων μόνον. Και μια παρατήρηση. Είχε αναφέρει στη μαρτυρία του ότι ο ΜΚ3 στις 28/06/14 όταν πήγαν στο χώρο που είπε ότι έπεσε δεν μπορούσε να κατεβεί από το αυτοκίνητο εκείνη τη μέρα για να τους υποδείξει ακριβώς το σημείο για να φωτογραφηθεί. Δεν μπορούσε να τους υποδείξει από μακριά, επ' αόριστο, από πού έπεσε, ανέφερε. Αν και στην κατάθεση του αναφέρει ότι ο ΜΚ3 τους έδειξε από μακριά το χώρο, αυτό που θα ήθελα εδώ να σημειώσω είναι ότι κατά την κρίση μου προκύπτει μια πλημμέλεια στην εξέταση της υπόθεσης. Είναι ξεκάθαρο μέσα από τις φωτογραφίες αρ.21 και 24-26 του τεκμ.2 ότι υπήρχε πρόσβαση σε αυτοκίνητα στο χώρο γύρω από την οικοδομή και εν πάση περιπτώσει στο σημείο όπου έπεσε. Τούτο επιβεβαίωσε και ο ΜΚ
28. Με αυτά υπόψη δεν είναι αντιληπτό γιατί δεν προσέγγισαν με το αυτοκίνητο την οικοδομή και να κάνει την ακριβή υπόδειξη του ο ΜΚ
29. Υπήρχε ένας ισχυρισμός από τον ΜΚ3 και τον εξέταζε, οπότε έπρεπε θεωρώ να επιδιώξει ενδελεχή εξέταση του και μπορούσε να το πράξει ανεξάρτητα της κατάστασης του ΜΚ
30. Μ.Κ.3 XXXXX Kyrkev: Δεν έχει διαφύγει του Δικαστηρίου ότι σε κάποιες ερωτήσεις είπε ότι δεν θυμάται, ενώ είναι γεγονός ότι σε κάποια σημεία της μαρτυρίας του υπάρχει σύγχυση. Όμως έχοντας μελετήσει τη μαρτυρία του πολύ προσεκτικά και σφαιρικά έχω καταλήξει ότι η μαρτυρία του επί της ουσίας της δηλ. η πτώση του από την οικοδομή την επίδικη μέρα ενώ εργαζόταν με τον κατηγορούμενο 1 θα πρέπει να γίνει αποδεκτή. Αυτό υποστηρίζεται αναφέρω και από τη μαρτυρία της ΜΚ4, η οποία γίνεται αποδεκτή, όμως θα έλεγα και από τη μαρτυρία του ΜΥ2, με δεδομένα όσα ανέφερε σε συνάρτηση με το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος περιέγραψε ένα τροχαίο χωρίς δυνατό κτύπημα, το αντίθετο μάλιστα, και συνεπώς άνευ υψηλής ενέργειας με βάση το γιατρό οπότε δεν θα μπορούσαν συνεπεία τούτου να προκληθούν τα συγκεκριμένα τραύματα. Όσον αφορά τα πιο πάνω δε, δηλ. ότι δεν θυμόταν κάποια πράγματα και η αναφερόμενη σύγχυση, σημειώνω πως εάν ληφθεί υπόψη ο σοβαρός τραυματισμός του και η κατάσταση στην οποία βρισκόταν την επίδικη μέρα, σε συνάρτηση με τον χρόνο που παρήλθε από την ημέρα που έλαβαν χώρα τα γεγονότα μέχρι την κατάθεση του στο Δικαστήριο, ήταν θεωρώ απόλυτα λογικά. Βεβαίως εδώ, έχοντας μελετήσει επανειλημμένως τη μαρτυρία του σε συνάρτηση με τις φωτογραφίες τεκμ.2 και 22 αλλά και τη λοιπή αποδεκτή μαρτυρία, θα πρέπει να επισημάνω ότι δεν υπάρχει σαφής εικόνα για το σημείο πτώσης και κατ' επέκταση γενικότερα θα έλεγα για τις ακριβείς συνθήκες της πτώσης. Ήδη από το σημείο αυτό αναφέρω πως δεν αποκλείω, ως ζήτημα λογικής, η τοποθέτηση του σημείου πτώσης ως κατωτέρω αναφέρεται και γενικότερα να έχουν σχέση ακριβώς με την απώλεια των αισθήσεων του αμέσως μετά την πτώση του και τον σοβαρό τραυματισμό του όπως επιμαρτυρείται τόσο από το τεκμ.20 όσο και από το τεκμ.17 σε συνάρτηση με τη μαρτυρία των ΜΥ2 και ΜΚ4 αντίστοιχα, με αποτέλεσμα να μην είναι ακριβής. Εξάλλου θεωρώ η απάντηση του σε κάποια στιγμή στην αντεξέταση του ως προς το που έπεσε είναι χαρακτηριστική (βλ. σελ. 8 των στενοτυπημένων πρακτικών ημερ. 23/11/17): «Είναι λίγο πιο ψηλό τζιαί από κάτω. (Ο μάρτυρας δείχνει προς το δεξιό κάτω μέρος της φωτογραφίας). Έχει δρόμο, δεν θυμούμαι από πού με πήραν εδώ ή εδώ, όταν έπεσα δεν θυμάμαι από πού με πήραν, επειδή λιποθύμησα εγώ.» (Η υπογράμμιση είναι του Δικαστηρίου). Πιο συγκεκριμένα. Ανέφερε πως ενώ εργαζόταν στον πάνω όροφο της οικοδομής και συγκεκριμένα στο σημείο που φαίνεται η πάνω δεξιά κολώνα στη φωτογραφία αρ.26 του τεκμ.2 ή και στο σημείο Χ1 της 6ης φωτογραφίας του τεκμ.22 έπεσε από τη γωνιά προς τα κάτω επειδή δεν είχε σκαλωσιές. Παρεμβάλλω ότι σύμφωνα με τον παραπονούμενο οι σκαλωσιές που φαίνονται στις φωτογραφίες μπήκαν μετά. Το σημείο που έπεσε δε, δείχνοντας στη φωτογραφία 26, είναι στα δεξιά εκεί που είναι το σίδερο που θα κάνουν τοίχο και συγκεκριμένα έξω από τον τοίχο προς τα δεξιά. Το σημείο φαίνεται καλύτερα ως Χ στην 5η φωτογραφία του τεκμ.
31. Ας σημειωθεί ότι με βάση τη μαρτυρία των ΜΥ3 και 4, η οποία όπως εμφαίνεται κατωτέρω γίνεται αποδεκτή, το σημείο πτώσης σε οριζόντια προβολή είναι 4-5 μέτρα. Μεσολαβούν 3 μέτρα μέχρι τα σύνορα, εκεί που φαίνεται το σίδερο στα δεξιά που κατασκευάζεται ο τοίχος και από εκεί και πέρα υπάρχουν άλλα 1-2 μέτρα μέχρι το σημείο της πτώσης. Με βάση αυτά το σημείο πτώσης που υπέδειξε δεν συνάδει με τη λογική. Δεν υπήρχε περίπτωση θεωρώ πέφτοντας από τη γωνία προς τα κάτω, με τη βαρύτητα, να μην έπεφτε κάθετα μέσα στο κενό των 3 μέτρων που φαίνεται τόσο στη φωτογραφία 26 του τεκμ.2 όσο και στην 5η φωτογραφία του τεκμ.
32. Θα συμφωνήσω δε με την ουσία της θέσης του ΜΥ3 ο οποίος είπε πως βάση των εμπειριών του θεωρεί δύσκολο να καταλήξει κάποιος μετά από πτώση από οικοδομή 4-5 μέτρα οριζόντια από εκεί που έπεσε και ότι δεν θα το θεωρούσε πτώση. Και επίσης ότι χρειαζόταν προφανώς κάποια δύναμη στο πόδι για να φθάσει τόσο μακριά. Παρεμβάλλω ότι ο παραπονούμενος ερωτώμενος ευθέως από τον συνήγορο Υπεράσπισης αν πήρε φόρα και πήδηξε απάντησε ότι έχει όπως τη γωνιά εκεί και έπεσε από τη γωνιά προς τα κάτω επειδή δεν είχε σκαλωσιές. Όμως και πάλιν, έχοντας κατά νουν την πραγματική μαρτυρία (βλ. φωτογραφίες), το σημείο που υποδείχθηκε δεν συνάδει με τη λογική. Εδώ σημειώνω πως αναφορικά με την αποδοχή μέρους μαρτυρίας ενός μάρτυρα και απόρριψης άλλου μέρους, κάτι που αναμφίβολα εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ανάλογα πάντοτε με την συγκεκριμένη περίπτωση που έχει ενώπιον του, παραπέμπω μεταξύ άλλων στις υποθέσεις Σάββα ν. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 39, Σάββα v. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 506, Νικολαίδης v. Αστυνομία

(2003)2 Α.Α.Δ. 271 και Π.Ε. 89/12 Αγαθοκλέους v. Αστυνομίας ημερ.24-07-13, ως επίσης στο σύγγραμμα των κ.κ.Τάκη Ηλιάδη και Νικόλα Σάντη, Το Δίκαιο της Απόδειξης - Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές, Β' Έκδοση, σελ.141-143. Από εκεί και πέρα, ότι άλλο θα ήθελα να σημειώσω εδώ, είναι η εικόνα που μου έδωσε ο ΜΚ3 από το εδώλιο του μάρτυρα ότι έλεγε την αλήθεια. Μ.Κ.4 XXXXX Αντωνίου : Έδωσε μαρτυρία ως εμπειρογνώμονας στον τομέα της παθολογοανατομίας - ιατροδικαστικής. Η εμπειρογνωμοσύνη της και τα προσόντα της δεν αμφισβητήθηκαν. Αντίθετα η Υπεράσπιση δήλωσε πως δεν αμφισβητούνται τα προσόντα της. Έτσι η μαρτυρία της έχει εξεταστεί σύμφωνα με τις νομολογιακές αρχές αξιολόγησης μαρτυρίας εμπειρογνωμόνων (βλ. Νικολάου v. Σταύρου

(1992)1 Α.Α.Δ. 746). Με αυτά υπόψη σημειώνω πως έχοντας παρακολουθήσει πολύ προσεκτικά τη μάρτυρα ενώ κατέθετε και τις απαντήσεις της η εντύπωση που μου έκανε σαν μάρτυρας ήταν εξαιρετική. Έδωσε άμεσες και σαφείς απαντήσεις και ανέφερε στο Δικαστήριο οτιδήποτε γνώριζε για την υπόθεση με ειλικρίνεια, ενώ κρίνω ότι τεκμηρίωσε επαρκώς και με πειστικότητα τα συμπεράσματα και ευρήματα της (Αυγουστή κ.ά. v. Ιωάννου

(2005)1(Β) Α.Α.Δ. 1498). Συνεπώς η μαρτυρία της γίνεται στο σύνολο της αποδεκτή. Κατηγορούμενος 1 : Έχοντας παρακολουθήσει τον κατηγορούμενο 1 πολύ προσεκτικά ενώ κατέθετε και τις απαντήσεις του η εντύπωση που αποκόμισα δεν είναι καλή. Μελετώντας δε τη μαρτυρία του το Δικαστήριο απλά επιβεβαίωσε ότι ο κατηγορούμενος 1 δεν είπε την αλήθεια. Χαρακτηριστικά δε της μαρτυρίας του είναι η γενικότητα και αοριστία, η έλλειψη λογικής, οι βολικές απαντήσεις που εμφανώς όμως το περιεχόμενο τους δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, οι υπεκφυγές, οι αντιφάσεις εν σχέση με την κατάθεση του στην Αστυνομία και βεβαίως τα ψέματα. Ακόμη θα σημειώσω εδώ πως μέρος της μαρτυρίας του ούτως ή άλλως δεν θα μπορούσε να γίνει αποδεκτό ως εκ της μη υποβολής του στους μάρτυρες κατηγορίας για σχολιασμό, κάτι που βεβαίως συνεπάγεται και αναξιοπιστία της Υπεράσπισης με τη μη προβολή καθαρών θέσεων εξ' αρχής ενώπιον του Δικαστηρίου. Πιο συγκεκριμένα:

1. Κατ' αρχήν θα ήθελα να τονιστεί με έμφαση ότι ο ΜΚ3 αντεξετάστηκε εν σχέση με τη δική του εκδοχή για πτώση του από την οικοδομή, αλλά καθόλου εν σχέση με το ισχυριζόμενο από την Υπεράσπιση τροχαίο δυστύχημα. Μελετώντας τη μαρτυρία του ΜΚ3 παρατηρώ ότι δεν του υποβλήθηκε ποτέ η θέση της Υπεράσπισης για τον τρόπο που εξελίχθηκαν τα πράγματα στο χώρο του δυστυχήματος, τον τρόπο που κτυπήθηκε από το αυτοκίνητο, η θέση περί όχτου ύψους 4 μέτρων και τραυματισμού του από πτώση εκεί κλπ. Συνεπώς ούτως ή άλλως η εκδοχή περί τροχαίου δυστυχήματος θεωρώ πως εκ τούτου καταρρέει. Σε κάθε περίπτωση όμως, έχοντας κατά νουν τη μαρτυρία της ΜΚ4 για το ότι αν κτυπούσε τον παραπονούμενο το αυτοκίνητο και τον έσπρωχνε στον όχτο δεν θα είχαμε αυτού του μεγέθους κατάγματα, ενώ θα υπήρχαν πολλές εξωτερικές κακώσεις, αλλά και την γενική, αόριστη και αντιφατική του μαρτυρία περί όχτου 4 μέτρων, κρίνω πως ότι επιβεβαιώνεται είναι η προσπάθεια του κατηγορούμενου να πείσει για ένα φανταστικό δυστύχημα με ψέματα. Για το θέμα του όχτου να σημειώσω εδώ εν συνεχεία των ανωτέρω την θέση του κατηγορούμενου περί του ότι ήταν κάθετος, ελάχιστα κατηφορικός, και να υπενθυμίσω ότι στον Δρ. Καυκαλιά είπε ότι έπεσε σε όχτο περίπου 1 μέτρο. Μόλις όμως του ετέθη αυτό το τελευταίο και αντιλήφθηκε προφανώς την αντίφαση με ότι είχε αναφέρει προηγουμένως και ότι αυτό δεν εξυπηρετούσε την υπεράσπιση του, έδωσε την εξής απάντηση (βλ. σελ.22 των στενοτυπημένων πρακτικών ημερ. 15/02/18) «Μπορεί να μεν κατάλαβε ο γιατρός καλά. Εκτός που τη σύγχυση μου .. Αλλά αποκλείεται». Μέσα δηλαδή από την απάντηση προσπάθησε κατ' αρχήν ν' αναιρέσει την αναφορά του στο γιατρό, στη συνέχεια άφησε ανοικτό το ενδεχόμενο να είπε αυτό το πράγμα στο γιατρό πάνω στη σύγχυση του και τέλος το απέκλεισε. Υπενθυμίζω εδώ ότι η κατάθεση Καυκαλιά τεκμ.14 κατατέθηκε στο Δικαστήριο κατόπιν αιτήματος της Υπεράσπισης και όπως κατωτέρω αναφέρεται το περιεχόμενο της γίνεται αποδεκτό. Πώς μπορεί να γίνει πιστευτός ο κατηγορούμενος; Η υπεράσπιση ν' αναφέρω εδώ δεν έχει παρουσιάσει καμία συγκεκριμένη μαρτυρία για το ύψος του όχτου. Ο μόνος λόγος δε θεωρώ που έθεσε γενικά τα 4 μέτρα ως ύψος ήταν για να μπορεί να δικαιολογήσει πέσιμο του παραπονούμενου από ψηλά, αν και πάλιν τούτο επαναλαμβάνω δεν την βοήθησε έχοντας υπόψη τη μαρτυρία της ΜΚ4, η οποία εκτός από επιστημονικά τεκμηριωμένη με βάση την επί τόπου κατάσταση συνάδει και με τη λογική.
2. Η ιστορία που είπε για τη συγκεκριμένη στιγμή του ισχυριζόμενου τροχαίου δυστυχήματος, ότι δηλαδή ήταν νευριασμένος και συγχυσμένος γιατί έπιασε τηλέφωνο από τον αδελφό του ότι ο άλλος του αδελφός θα παιχτεί με τον ξάδελφο του για ένα παλιοχώραφο και ήταν νευριασμένος, οπότε έγινε ότι έγινε, ελέγχεται ως μη ανταποκρινόμενη στην πραγματικότητα. Κατ' αρχήν κάτι τέτοιο δεν το είπε στην κατάθεση του τεκμ.7, την οποία έδωσε την ίδια μέρα. Δεν έχει καμία λογική θεωρώ να μην πει αυτό το πράγμα αναφερόμενος στις συνθήκες του δυστυχήματος, όπως δεν έχει καμία λογική, με δεδομένη τη θέση του ότι έγινε και καταγγελία για το περιστατικό με τον αδελφό του στον αστυνομικό σταθμό Πάχνας να μην παρουσιάσει μαρτυρία για το θέμα αυτό προς επιβεβαίωση της θέσης του ή ακόμη να μην ερωτηθεί ο ΜΚ2 του οικείου τότε αστυνομικού σταθμού να το επιβεβαιώσει από τα αρχεία του σταθμού. Επίσης να σημειώσω ότι δεν ετέθη τίποτε σχετικό στον ΜΚ3, αλλά και ότι σε άλλο σημείο κατά την αντεξέταση του είπε, σε αντίθεση με τα πιο πάνω κάτι που φανερώνει και το ψεύδος, ότι έπιασε τον αδελφό του για κάποια προβλήματα κτηματικά που είχε με τον ανιψιό του και συγχύστηκε πάρα πολλά και έγινε ότι έγινε (βλ. στη σελ.13 των στενοτυπημένων πρακτικών ημερ. 15/02/18). Είπε εδώ δηλαδή ότι έπιασε ο ίδιος τον αδελφό του που είχε το θέμα με τον ανιψιό του και μιλούσαν, σε αντίθεση με ότι είπε πιο πάνω ότι τον έπιασε ο αδελφός του και του μιλούσε για τον άλλο τους αδελφό. Εδώ θεωρώ η προσπάθεια είχε να κάνει με το να μην χρειαστεί να δοθούν πολλές εξηγήσεις για το υποτιθέμενο τροχαίο δυστύχημα και τις συνθήκες κάτω από τις οποίες κτυπήθηκε ο ΜΚ3, εν γνώσει του βέβαια ότι τέτοιο δυστύχημα δεν είχε γίνει. Σε κάθε περίπτωση εδώ σημειώνω γενικότερα την συγκεχυμένη και αντιφατική μαρτυρία του για το «κούντημα» του Δημήτρη μέσα στον όχτο. Στην κατάθεση του τεκμ.7 είπε ότι πρέπει να βγήκε η ταχύτητα, δεν ξέρει, ήταν λίγο συγχυσμένος, στη μαρτυρία του στο Δικαστήριο είπε ότι ήταν νευριασμένος τόσο πολύ και θολωμένος που δεν κατάλαβε τι έκανε εκείνη τη στιγμή, ενώ σε κάποια στιγμή στη μαρτυρία του είπε ότι μπορεί να έβαλε πισινή.
3. Η επιμονή του γενικά και αόριστα ότι είπε πράγματα στην Αστυνομία, τα οποία όμως δεν αναγράφονται στην κατάθεση του, ήταν ένα χαρακτηριστικό της μαρτυρίας του. Οι απαντήσεις του δε και ο τρόπος που απαντούσε έδειξαν στο Δικαστήριο τη διάθεση του κατηγορούμενου 1 να πει ότι χρειάζεται απλά και μόνον για να μην φανεί ότι στην πραγματικότητα δεν λέει την αλήθεια. Για παράδειγμα είπε ότι ανέφερε τη σχέση του XXXXX Ψύχα με τον XXXXX Ψύχα, ιδιοκτήτη της κατοικίας, ότι δηλαδή είναι αδέλφια. Επίσης όπως προανέφερα ότι μιλούσε με τον αδελφό του την στιγμή που έγινε το δυστύχημα και ήταν νευριασμένος και συγχυσμένος. Η θέση του δε, όταν του ετέθη ότι είναι παράξενο να είπε άλλα προφορικά και άλλα γραπτά, πως για τον ίδιο δεν είναι παράξενο όταν μπλέξεις με την Αστυνομία και πάλιν θα πω ότι ήταν μια βολική δικαιολογία, η οποία όμως ουδόλως έπεισε το Δικαστήριο.
4. Προκαλεί εντύπωση επίσης το γεγονός ότι δεν ανέφερε στην κατάθεση του και δεν ανέφερε στην Αστυνομία καθόλου ότι όλη την βδομάδα εκείνη, που ήταν της Διακαινησίμου, δεν πήγε δουλειά. Αν είναι δυνατόν να γίνει πιστευτός ο κατηγορούμενος, ο οποίος γνώριζε τη θέση του παραπονούμενου και τον ισχυρισμό του ότι έπεσε από την οικοδομή, και δεν ανέφερε ποτέ αυτή την πολύ ουσιαστική θέση. Την οποία να σημειώσω δεν ανέφερε ούτε στο τμήμα επιθεώρησης εργασίας (βλ. την μαρτυρία του ΜΥ3 και τις σημειώσεις του τεκμ.21). Ως ζήτημα λογικής είναι ίσως το πρώτο που θα έπρεπε να πει.
5. (α) Ως προς την αναφορά του ότι ο ΜΚ3 είχε συνέχεια τις αισθήσεις του κατά τη διαδρομή στο νοσοκομείο δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Καμία υποβολή δεν έγινε στον ΜΚ3 και η μαρτυρία του παρατηρώ ότι μετά την πτώση του λιποθύμησε, ξύπνησε σε κάποια στιγμή στο αυτοκίνητο που τον μετέφερε στο νοσοκομείο και ακολούθως στο νοσοκομείο δεν αμφισβητήθηκε. Αντίθετα παρατηρώ ότι με δεδομένη τη θέση του ΜΚ3 βρήκε την ευκαιρία η Υπεράσπιση να τον αμφισβητήσει εν σχέση για παράδειγμα με το σημείο της πτώσης του. Αυτό βέβαια δείχνει σε κάθε περίπτωση θεωρώ ασυνέπεια και αναξιοπιστία της Υπεράσπισης. (β) Επίσης δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό ούτε ότι ο ΜΚ2 άκουε ποδοσφαιρικό αγώνα όταν πήγε στον σταθμό, αν και ομολογουμένως δεν αφορά κάτι ουσιώδες, αλλά ούτε ότι τηλεφωνικά του έδωσε οδηγίες να μετακινήσει το αυτοκίνητο από το χώρο του δυστυχήματος. Αυτά δεν υποβλήθηκαν στον ΜΚ2 για να τοποθετηθεί, ενώ σημειώνω ως προς το δεύτερο σημείο ότι δεν έχει καμία λογική ο αστυφύλακας να έδωσε οδηγίες να μετακινηθεί το αυτοκίνητο από το χώρο δυστυχήματος. Επιπλέον δεν υποβλήθηκε ποτέ στον ΜΚ2 ότι πήγαν στη Βόττα και επιθεώρησαν τα πράγματα που κατέβασε ο γιός του από το αυτοκίνητο και τα οποία υποτίθεται μετέφερε με το αυτοκίνητο την ώρα του δυστυχήματος. (γ) Ακόμη ουδέποτε ερωτήθηκε ο ΜΚ2 αν γνωρίζει οτιδήποτε περί απειλών, χυδαίων υβρισιών, πιέσεων για παραδοχή κλπ του Λοχία Γεωργίου προς τον κατηγορούμενο 1 και γενικότερα όσα ο τελευταίος ανέφερε, ούτε του υποβλήθηκε οτιδήποτε σχετικό. Η αναφορά του δε ότι δεν απάντησε στις ερωτήσεις στην 2η του κατάθεση τεκμ.10 μιλώντας για πονηριές του ρηθέντος Λοχία, εκτός του ότι και πάλιν δεν υποβλήθηκε οτιδήποτε θεωρώ πως ήταν απλά μια δικαιολογία. Διότι θα πρέπει να υπενθυμίσω εδώ ότι την εν λόγω κατάθεση, όπως και την κατάθεση τεκμ.7, την έλαβε ο ΜΚ2 και όχι ο Λοχίας. Καμία συνοχή δεν εντοπίζω συνεπώς στα λεγόμενα του. (δ) Ένας άλλος ουσιώδης ισχυρισμός του κατηγορούμενου που όμως δεν υποβλήθηκε ποτέ στον παραπονούμενο είναι πως αυτός δεν είναι καλουψιής αλλά η δουλειά του ήταν να πουλά παλιοσίδερα και να πουλά πέννες. Εν σχέση με τους πιο πάνω ουσιώδεις ισχυρισμούς και γενικότερα όπου αναφέρεται ότι ισχυρισμοί δεν τέθηκαν στους μάρτυρες κατηγορίας για σχολιασμό επαναλαμβάνω και εδώ πως με βάση τη Νομολογία οι ισχυρισμοί αυτοί ούτως ή άλλως δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτοί, ενώ περαιτέρω προκύπτει και αναξιοπιστία της Υπεράσπισης ως εκ της μη προβολής καθαρών θέσεων εξ'αρχής ενώπιον του Δικαστηρίου. (βλ. Tekinder Pal. ν Δημοκρατίας

(2010)2 ΑΑΔ 551 και Σύγγραμμα των Τάκη Ηλιάδη και Νικόλα Σάντη «Το Δίκαιο της Απόδειξης», Β' Έκδοση, σελίδες 720 - 723). Τέλος, σημειώνω επίσης ότι αναξιοπιστία της Υπεράσπισης προκύπτει κατά την κρίση μου και γενικότερα. Ως προς το ότι δεν κατήγγειλε τους αστυνομικούς για όσα βίωσε, διερωτώμενος που να βρει το δίκαιο του, θεωρώ ότι ήταν ομολογουμένως μια πολύ βολική απάντηση που δόθηκε για ευνόητους λόγους ή και στα πλαίσια της προσπάθειας υπεκφυγής του από το θέμα. Αναξιοπιστία όμως προκύπτει και ως εκ της υποβολής στον ΜΚ2 ότι βρήκε το κινητό του κατηγορούμενου στο έδαφος εκεί στο δυστύχημα, λέγοντας του μάλιστα ότι δεν λέει αλήθεια όταν το αρνήθηκε, την ίδια στιγμή που σύμφωνα με τον κατηγορούμενο ο εν λόγω αστυφύλακας δεν ήταν παρών όταν ισχυρίστηκε ότι βρέθηκε το τηλέφωνο. Ήταν ο Λοχίας Γεωργίου με τον αστυφύλακα Φυλακτή όπως ανέφερε και με οδηγίες του πρώτου όταν το βρήκε το έδωσε στον δεύτερο. Θέση η οποία εν πάση περιπτώσει έμεινε μέχρι τέλους γενική και αόριστη. Ακόμη ο ΜΥ3 ουδέποτε ερωτήθηκε κατά τη μαρτυρία του από την Υπεράσπιση και ουδέποτε επιβεβαίωσε συνομιλία με τον κατηγορούμενο 1 κατά τη διάρκεια της οποίας να του είπε ότι ο παραπονούμενος λέει «αρλούμπες» και γι' αυτό δεν βρήκε κάτι να τον κατηγορήσει. Αυτή ήταν η θέση του κατηγορούμενου 1 και το Δικαστήριο θ' ανέμενε λογικά να ερωτηθεί και να το επιβεβαιώσει. Πριν αφήσω το θέμα της αξιολόγησης του κατηγορούμενου 1 αναφέρω εδώ πως δεν διαφεύγει του Δικαστηρίου ότι ο τελευταίος παρουσιάστηκε ενώπιον ποινικού Δικαστηρίου και καταδικάστηκε κατόπιν δικής του παραδοχής σε καταβολή προστίμου εν σχέση με τις κατηγορίες που εμφαίνονται στο κατηγορητήριο τεκμ.

1. Αυτό όμως δεν σημαίνει απολύτως τίποτε. Ο ίδιος επέλεξε να προβεί σε συγκεκριμένη κατάθεση λέγοντας ψέματα και στη βάση αυτής ακριβώς έχει κατηγορηθεί για την συγκεκριμένη υπόθεση, οπότε δεν μπορεί τώρα να προβάλλει την υπόθεση εκείνη για να ενισχύσει τη θέση του ότι λέει αλήθεια, όταν μάλιστα προκύπτουν όλα τα ανωτέρω. Εν κατακλείδι απορρίπτω τη μαρτυρία του κατηγορούμενου. ΜΥ1 XXXXX Στυλιανού : Η μάρτυρας ανέφερε ότι γνώριζε υπό την ιδιότητα της ως Πρωτοκολλητής, υπεύθυνη του ποινικού τμήματος του Ε.Δ.Λεμεσού και με βάση το περιεχόμενου του φακέλου που είχε στην κατοχή της για την ποινική υπόθεση αρ. 32451/
2. Η μαρτυρία της γίνεται αποδεκτή. ΜΥ2 Δρ. XXXXX Τσαγγαρίδης: Έδωσε μαρτυρία ως εμπειρογνώμονας στον τομέα της ορθοπεδικής χειρουργικής. Η εμπειρογνωμοσύνη του και τα προσόντα του δεν αμφισβητήθηκαν. Εν πάση περιπτώσει η μαρτυρία του αντικρίζεται σύμφωνα με τις νομολογιακές αρχές που αναφέρθηκαν και πιο πάνω για την ΜΚ
3. Ευθέως δε αναφέρω, για τους ίδιους λόγους που σημείωσα πιο πάνω για την ΜΚ4, πως αποδέχομαι τη μαρτυρία του. ΜΥ3 XXXXX Θεοχάρους: Πρόκειται για έναν ανεξάρτητο μάρτυρα, ο οποίος δεν είχε κανένα συμφέρον ή λόγο να μην πει την αλήθεια. Ανέφερε ότι γνώριζε με βάση τις ενέργειες του και τις σημειώσεις που έλαβε. Η μαρτυρία του γίνεται αποδεκτή. ΜΥ4 XXXXX Ηλία: Είναι ο μελετητής της κατοικίας του XXXXX Ψύχα στις Κυβίδες και απάντησε σε ερωτήσεις αναφορικά με την κατοικία. Έδωσε άμεσες και σαφείς απαντήσεις υπό την ιδιότητα του αυτή και με βάση τις τομές και την όψη για την κατοικία που είχε στην κατοχή του, τα οποία και κατέθεσε. Η μαρτυρία του ουσιαστικά δεν αμφισβητήθηκε. Με βάση αυτά την κάνω αποδεκτή. Όσον αφορά τη μαρτυρία που κατατέθηκε εκ συμφώνου (τεκμήρια 3, 4A+B και 18), συμπεριλαμβανομένου και του παραδεκτού γεγονότος, δεν χρειάζεται θεωρώ να λεχθεί τίποτε περισσότερο πέραν του ότι αυτή θεωρείται δεδομένη (βλ. κατ΄ αναλογίαν, Αντρέα και Άλλων ν Αστυνομίας

(1999)2 ΑΑΔ 498, 501, Γιαννίδης v. Αστυνομίας, Ποιν.Εφ.7007

(2002)2 Α.Α.Δ. 143), γίνεται αποδεκτή και αποτελεί ευρήματα του Δικαστηρίου. Πριν αφήσω την αξιολόγηση έρχομαι σε 3 καταθέσεις, τριών διαφορετικών προσώπων, που κατατέθηκαν στο Δικαστήριο από τον ΜΚ2 και τα εν λόγω πρόσωπα δεν κλήθηκαν στο Δικαστήριο για να καταθέσουν. Πρόκειται για την κατάθεση του XXXXX Χρίστου ημερ.02/05/14, τεκμ.13, την κατάθεση του XXXXX Καυκαλιά ημερ. 03/05/14, τεκμ.14 και την κατάθεση του XXXXX Ψύχα ημερ.26/04/14, τεκμ.

1. Όλες οι καταθέσεις πιο πάνω σημειώνεται κατατέθηκαν κατόπιν αιτήματος της Υπεράσπισης. Ας σημειωθεί επίσης ότι η κατάθεση τεκμ.14 πιο πάνω κατατέθηκε χωρίς ένσταση από πλευράς κατηγορούσας αρχής, ενώ για την κατάθεση των τεκμ.13 και 15 υπήρξε ένσταση. Ανεξάρτητα βεβαίως της αποδοχής για κατάθεση των πιο πάνω καταθέσεων, το Δικαστήριο στο στάδιο αυτό καλείται να αποφανθεί για τη βαρύτητα που θα προσδώσει σ' αυτή την εξ' ακοής μαρτυρία (βλ. άρθρο 27 του Περί Αποδείξεως Νόμου, Κεφ.9). Έχοντας αυτά υπόψη αναφέρω πως αποδέχομαι το περιεχόμενο της κατάθεσης τεκμ.
2. Ο γιατρός Καυκαλιάς, που ας σημειωθεί ήταν μάρτυρας στο κατηγορητήριο, δεν ζητήθηκε σε οποιοδήποτε στάδιο ν' αντεξεταστεί από την κατηγορούσα αρχή (βλ. άρθρο 26 του Κεφ.9), η οποία επαναλαμβάνω αποδέχτηκε την κατάθεση του χωρίς ένσταση. Από την άλλη είναι η Υπεράσπιση που ζήτησε την κατάθεση, θέλοντας να καταδείξει συγκεκριμένα πράγματα και με αυτό το δεδομένο θεωρώ πως αποδέχεται και το περιεχόμενο της. Από εκεί και πέρα αναφέρεται πως μιλούμε για ένα γιατρό των Α' Βοηθειών, ανεξάρτητο μάρτυρα, ο οποίος αναφέρεται απλά στη μεταφορά του παραπονούμενου στο τμήμα του στις 26/04/14 και ο οποίος δεν είχε κανένα λόγο να μην πει την αλήθεια. Δεν είμαι όμως διατεθειμένος ν' αποδεχτώ το περιεχόμενο των τεκμ.13 και
3. Εδώ θεωρώ τα πράγματα διαφέρουν. Κατ' αρχήν το τεκμ.13 αφορά κατάθεση του υιού του κατηγορούμενου, που σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να θεωρηθεί ανεξάρτητος μάρτυρας. Αντίθετα έχει κάθε λόγο να πει πράγματα για να βοηθήσει τον πατέρα του. Με δεδομένο δε ότι για την κατάθεση της υπήρξε ένσταση, θ' ανέμενα από την Υπεράσπιση τουλάχιστον μια δικαιολογία για την μη κλήτευση του προσώπου αυτού και την μη παρουσίαση στο τέλος της ημέρας της καλύτερης δυνατής μαρτυρίας, ο οποίος έχοντας κατά νουν και τη στενή συγγένεια με τον κατηγορούμενο θα μπορούσε να παρουσιαστεί στο Δικαστήριο με μια απλή ειδοποίηση. Τέλος, έχοντας υπόψη ότι με βάση όσα αναφέρει έρχεται να επιβεβαιώσει μια θέση του κατηγορούμενου περί της μετακίνησης του αυτοκινήτου από τη σκηνή του ισχυριζόμενου δυστυχήματος, θεωρώ πως μόνον μέσα από την αντεξέταση του και αξιολόγηση της μαρτυρίας του θα μπορούσε το Δικαστήριο να καταλήξει περί της αξιοπιστίας των όσων αναφέρει και εν τέλει για την αποδοχή ή μη της μαρτυρίας του. Ερχόμενος στο τεκμ.15, αναφέρω πως η κατάθεση αυτή αφορά τον πρώην κατηγορούμενο
4. Είναι δηλαδή το πρόσωπο με το οποίο ο κατηγορούμενος 1 κατηγορείται πως συνωμότησε να διαπράξει τα αδικήματα που αναφέρθηκαν στην αρχή της παρούσας απόφασης. Με βάση αυτό δεν είναι λογικό θεωρώ να αποδεχτώ απλά το περιεχόμενο της κατάθεσης του προσώπου αυτού, χωρίς αυτός να παρουσιαστεί στο Δικαστήριο, ν' αντεξεταστεί και να αξιολογηθεί η μαρτυρία του. Το Δικαστήριο έχει λόγους να πιστεύει, λαμβάνοντας υπόψη και την αξιολόγηση του κατηγορούμενου 1 πιο πάνω, πως αυτός ως εμπλεκόμενο πρόσωπο είχε κίνητρο να αποκρύψει ή να παραποιήσει τα γεγονότα. Καμία εξήγηση δεν έχει δοθεί εν πάση περιπτώσει για την μη παρουσίαση του ως μάρτυρα. Καταληκτικό σχόλιο για τη συγκεκριμένη περίπτωση είναι πως θεωρώ αδιανόητο για σκοπούς ορθής απονομής της δικαιοσύνης να δώσω βαρύτητα σ' αυτή την εξ' ακοής μαρτυρία. ΕΥΡΗΜΑΤΑ Στη βάση της μαρτυρίας που έγινε αποδεκτή τα ευρήματα του Δικαστηρίου είναι τα εξής : Στις 26/04/14, ο ΜΚ3-παραπονούμενος εργαζόταν σε υπό ανέγερση κατοικία στις Κυβίδες ως εργάτης. Εκεί τον πήρε για να εργαστεί ο κατηγορούμενος 1, ο οποίος είχε αναλάβει την εργολαβία για τα καλούπια. Σε κάποια στιγμή δε, ενώ ο ΜΚ3 βρισκόταν στον 2ο όροφο της εν λόγω κατοικίας, έπεσε στο έδαφος από ύψος περί τα 6 μέτρα και τραυματίστηκε. Τον μετέφερε στο νοσοκομείο ο κατηγορούμενος 1 μαζί με τον πρώην κατηγορούμενο
5. Ο κατηγορούμενος 1 πληροφόρησε την Αστυνομία για τον τραυματισμό του ΜΚ3, λέγοντας όμως ότι ο τραυματισμός επήλθε συνεπεία τροχαίου δυστυχήματος και όχι εκ της πτώσης του από την οικοδομή. Είπε συγκεκριμένα ότι ενώ οδηγούσε το ημιφορτηγό του με αρ. εγγραφής XXXXX96, έχοντας συνοδηγό του τον ΜΚ3, έγειραν οι καρέκλες που είχε στο πίσω μέρος προς τα δεξιά και ζήτησε από τον ΜΚ3 να κατεβεί και να τις δέσει, αλλά όταν ο τελευταίος κατέβηκε το ημιφορτηγό κινήθηκε προς τα πίσω με αποτέλεσμα να κτυπήσει τον ΜΚ
6. Στα πλαίσια δε διερεύνησης υπόθεσης αμελούς οδήγησης ισχυρίστηκε, σε κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία, τα ίδια πιο πάνω. Ενώ να σημειωθεί το ίδιο ισχυρίστηκε και ο πρώην κατηγορούμενος
7. Ας σημειωθεί ότι ο κατηγορούμενος 1 είχε ζητήσει από τον ΜΚ3 να πει ψέματα ότι τον κτύπησε με το αυτοκίνητο για να πάρουν χρήματα από την ασφάλεια του αυτοκινήτου. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Το αδίκημα της συνομωσίας προς διάπραξη πλημμελήματος - βλ. κατηγορίες 1 και 2 - εδράζεται στο άρθρο 372 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.
8. Αρκούντως διαφωτιστική για το πότε στοιχειοθετείται αυτό είναι η Gani v. Δημοκρατίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 134, από την οποία προκύπτουν τα εξής: - Το αδίκημα συντελείται από τη στιγμή που δυο ή περισσότερα πρόσωπα συμφωνούν να διαπράξουν αδίκημα ή να επιτύχουν νόμιμο σκοπό με παράνομα μέσα. Δεν είναι αναγκαίο για την συμπλήρωση του αδικήματος να έχει τελεστεί οτιδήποτε πέρα από τη συμφωνία προς επίτευξη οποιουδήποτε από τους προαναφερόμενους στόχους (για τα πιο πάνω βλ. και την μεταγενέστερη Eminiyet κ.α. ν. Αστυνομίας

(2007)2 Α.Α.Δ 216). Το κατά πόσο οι συνωμότες μετάνιωσαν ή σταμάτησαν ή παρεμποδίστηκαν ή απότυχαν ή δεν είχαν την ευκαιρία να προωθήσουν το σκοπό της συνωμοσίας, είναι αδιάφορο (βλ. Mulcany v. R. [1868] L.R. 34 H.L. 328 O'Connell v. R.

(1844)5 St. Tr. (N.S.) 1, R. v. Aspinall [1876] 2 Q.B.D. 48, Archbold,σελ. 2035 παρ. 28-4). Αν ένας κατηγορούμενος αθωωθεί στην κατηγορία για τη διάπραξη ενός αδικήματος, δεν έπεται ότι θα πρέπει να απαλλαγεί και στην κατηγορία με την οποία κατηγορείται για συνωμοσία διάπραξης εκείνου του αδικήματος (για τα πιο πάνω βλ. και την μεταγενέστερη Λαζάρου κ.α. ν. Δημοκρατίας

(2010)2 Α.Α.Δ 633). - Η ύπαρξη συμφωνίας συμπληρωμένης είναι συστατικό του αδικήματος της συνωμοσίας. Έτσι στις περιπτώσεις που φαίνεται ή δεν αποκλείεται να παράμειναν οι επίδοξοι συνωμότες στο στάδιο των διαπραγματεύσεων ή διαφορετικά στο στάδιο της εξέτασης της πιθανότητας να διαπράξουν αδίκημα δεν υπάρχει τελική συμφωνία και επομένως, ούτε συνωμοσία. Το πότε συμβαίνει το ένα και πότε το άλλο και η διαχωριστική γραμμή μεταξύ των δύο μπορεί να είναι πολύ λεπτή, δεν είναι δυνατό να καθοριστεί. Το ζήτημα είναι πραγματικό και εξαρτάται από τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης (βλ. R. v. King and King [1966] Crim. L.R. 280, R. v. Mills 27 Cr. App. R. 49, R. v. Walker [1962] Crim. L.R. 458, R. v. O'Brien 59 Cr. App. R. 222, Archbold σελ. 2039 παρ. 28-9). - Σε περίπτωση που οι επίδοξοι συνωμότες διατυπώσουν κάποια επιφύλαξη ως προς την οριστικότητα της συμφωνίας τους, το αποτέλεσμα ενδεχομένως να είναι διαφορετικό. Η επίδραση κάθε επιφύλαξης ρητής ή εξυπακουόμενης είναι και αυτό ζήτημα πραγματικό. Όσον δε αφορά την δυνατότητα διάκρισης μεταξύ της έννοιας της συνωμοσίας και της σύμβασης με τη στενή έννοια του δικαίου των συμβάσεων γίνεται παραπομπή στο σύγγραμμα Glanville Williams 2η έκδοση, σελ. 666 παρ. 212. Η ουσία του αδικήματος της συνωμοσίας συνίσταται λοιπόν όχι στην εκτέλεση της παράνομης πράξης ή στην πραγματοποίηση του σκοπού της συνωμοσίας αλλά στον καταρτισμό συμφωνίας μεταξύ δύο ή περισσοτέρων προσώπων να διαπράξουν μια παράνομη πράξη ή να εκτελέσουν μια νόμιμη πράξη με παράνομα μέσα. Όταν τα εμπλεκόμενα πρόσωπα συμφωνήσουν να πραγματοποιήσουν το εγκληματικό τους σχέδιο, η πλοκή (the plot) να το πράξουν αποτελεί και την εγκληματική ενέργεια και με τη συμφωνία το αδίκημα της συνομωσίας έχει πλέον συντελεστεί (βλ. σύγγραμμα Archbold 2004, παρ. 34-4). Είναι λοιπόν άνευ σημασίας και το κατά πόσον αυτό που τελικώς πραγματοποιείται διαφέρει από τα συμφωνηθέντα. Δεν υπάρχει συνωμοσία όταν οι διαπραγματεύσεις για οποιοδήποτε λόγο δεν επιφέρουν στέρεα συμφωνία μεταξύ των μερών (βλ. σύγγραμμα Blackstones Criminal Practice 2003 παρ. Α6.14, σελ.90). Από την άλλη είναι δυνατό να υπάρξει συνωμοσία ακόμα και σε περιπτώσεις όπου κάποιοι εκ των συνωμοτών δεν έχουν πότε συναντηθεί φτάνει να καταδειχθεί ότι συμμετείχαν σε κάποιον κοινό σχεδιασμό, γνωρίζοντας ότι υφίστατο και ευρύτερο σχέδιο, στο οποίο συνέδεαν τον εαυτό τους (βλ. Barratt

(1996)Crim. L.R. 495). Η συμφωνία κανονικά αποδεικνύεται με την προσκόμιση μαρτυρίας, η οποία να δείχνει είτε άμεσα την ύπαρξη της είτε ότι αυτή τίθεται σ' εφαρμογή και εξάγονται συμπεράσματα από την κοινή δράση. Τέλος πέραν της συμφωνίας χρειάζεται και απόδειξη της πρόθεσης στη σκέψη καθενός εκ των επίδοξων συνωμοτών να εκτελέσει τον παράνομο σκοπό (βλ. Λαζάρου ανωτέρω και R. v. Thompson, 50 Cr. App. R. 1). Η πρόθεση αυτή αποτελεί την ένοχη σκέψη (mens rea) που είναι προαπαιτούμενη για τη διάπραξη του αδικήματος (βλ. Yip Chieu-Chung v. The Queen

(1995)1 AC 111). Για να στοιχειοθετηθεί συνωμοσία θα πρέπει να αποδειχθεί ότι ο κατηγορούμενος γνώριζε ότι η συμφωνηθείσα διαγωγή προϋπόθετε τη διάπραξη από ένα ή περισσότερα των μερών της συμφωνίας, κάποιου αδικήματος ή κάποιων αδικημάτων. Απλή γνώση ή και πρόθεση δεν αρκεί για στοιχειοθέτηση του αδικήματος (βλ. R v. Anderson

(1986)A.C. 27, H.L). Το αδίκημα της δημόσιας βλάβης που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος 1 στην 3η κατηγορία διέπεται από το άρθρο 115 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.154, το οποίο προνοεί τα εξής : "

1. Όποιος, γνωρίζει ότι δίνει σε οποιοδήποτε αστυνομικό ψευδή κατάθεση σε συνάφεια με κατά φαντασία ποινικό αδίκημα, είναι ένοχος δημόσιας βλάβης, και υπόκειται σε χρηματική ποινή η οποία δεν υπερβαίνει τις χίλιες λίρες ή σε φυλάκιση ενός χρόνου. " Όπως προκύπτει συνεπώς εκ του άρθρου 115 πιο πάνω τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι: (α) πρόσωπο να δώσει κατάθεση σε αστυνομικό, (β) η κατάθεση να αφορά κατά φαντασία ποινικό αδίκημα και (γ) να είναι εν γνώσει του ψευδής. Τέλος, το αδίκημα της παροχής ψευδών πληροφοριών σε αστυνομικό που αφορά η 4η κατηγορία διέπεται από το άρθρο 114 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.154, το οποίο προνοεί τα εξής : "
2. Όποιος, γνωρίζει ή έχει λόγο να πιστεύει ότι διαπράχτηκε ποινικό αδίκημα, παρέχει πληροφορίες για αυτό σε αστυνομικό ή άλλο πρόσωπο εξουσιοδοτημένο για τη διενέργεια ανάκρισης για τέτοιο αδίκημα, τις οποίες αυτός γνωρίζει ή πιστεύει ότι είναι ψευδείς, είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις χίλιες λίρες ή σε φυλάκιση ενός χρόνου." Όπως προκύπτει συνεπώς εκ του άρθρου 114 πιο πάνω τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι: (α) πρόσωπο να γνωρίζει ή να έχει λόγο να πιστεύει ότι διαπράχτηκε ποινικό αδίκημα, (β) να παρέχει πληροφορίες γι' αυτό σε αστυνομικό και (γ) αυτός να γνωρίζει ή πιστεύει ότι (αυτές οι πληροφορίες) είναι ψευδείς. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ Το συμπέρασμα που σαφώς προκύπτει με βάση τα ευρήματα του Δικαστηρίου και τη μαρτυρία είναι πως έχει αποδειχθεί η ενοχή του κατηγορούμενου πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας εν σχέση με την 3η κατηγορία. Αποτελεί διαπίστωση του Δικαστηρίου ότι κατά τη στιγμή που ο κατηγορούμενος 1 έδιδε κατάθεση στον Αστ. XXXXX - ΜΚ2 εν σχέση με την διερευνώμενη υπόθεση της αμελούς οδήγησης γνώριζε ότι στην πραγματικότητα δεν είχε επισυμβεί οποιοδήποτε δυστύχημα. Έχει αποδειχθεί επίσης θεωρώ η 1η κατηγορία, αφού είναι σαφές, έχοντας κατά νουν τα ευρήματα του Δικαστηρίου και όσα ανέφερε ο κατηγορούμενος 1 και ο πρώην κατηγορούμενος 2 στην Αστυνομία, ότι οι δύο τους συμφώνησαν να δώσουν ψευδή κατάθεση. Η 4η κατηγορία έχει επίσης αποδειχθεί κατά την κρίση μου. Ο κατηγορούμενος 1 εργοδότησε τον ΜΚ3, με την έννοια που έχει ο όρος «εργοδότηση» στα πλαίσια του Κεφ. 105 και γνώριζε ότι αυτός ήταν αλλοδαπός (αλλοδαπός σύμφωνα με το Κεφ. 105, είναι οποιοδήποτε πρόσωπο το οποίο δεν είναι Κύπριος υπήκοος, όπως αυτός ορίζεται στο άρθρο 2 του Συντάγματος (βλ. επίσης Jones v. Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 355). Με δεδομένα δε όσα ισχυρίστηκε στη μαρτυρία του και την άρνηση ότι ο ΜΚ3 εργαζόταν μαζί του στην οικοδομή, είναι σαφές ότι δεν είχε εξασφαλιστεί η απαιτούμενη από το Νόμο άδεια για την εργοδότηση του αλλοδαπού. Υπενθυμίζεται επίσης ότι το λεκτικό του άρθρου 14Β

(1)του Κεφ.105 υποδηλώνει ότι η εργοδότηση αλλοδαπού κατά παράβαση των προνοιών του συνιστά αδίκημα αυστηρής ευθύνης (strict liability), δηλ. δεν απαιτείται απόδειξη της υποκειμενικής υπόστασης (mens rea) του αδικήματος (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Πιρίκκη

(2001)2 Α.Α.Δ. 279). Άρα έχοντας κατά νουν τα ευρήματα του Δικαστηρίου και τα γεγονότα της παρούσας, τις λεπτομέρειες αδικήματος της 4ης κατηγορίας αλλά και τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος πιο πάνω, αποτελεί διαπίστωση μου πως το αδίκημα έχει αποδειχθεί. Τέλος, η 2η κατηγορία κρίνω πως έχει επίσης αποδειχθεί αφού προκύπτει συνεννόηση και συμφωνία των δύο να δώσουν τις συγκεκριμένες πληροφορίες στην Αστυνομία, εν γνώσει τους πως είναι ψευδείς. Η συμφωνία του πρώην κατηγορούμενου 2 δε να συνδράμει δείχνει τη γνώση του κρίνω ηγπερί όλων των δεδομένων. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Η Κατηγορούσα Αρχή συνεπώς είναι κατάληξη μου ότι πέτυχε να αποδείξει όλες τις κατηγορίες πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και συνεπώς ο κατηγορούμενος 1 κρίνεται ένοχος στις κατηγορίες 1, 2, 3 και 4. (Υπ.) ........................................... Μ. Παπαθανασίου, Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/Final Judgment Αναφορά: Συνομωσία προς διάπραξη πλημμελήματος / Δημόσια Βλάβη / Ψευδείς πληροφορίες σε αστυνομικό cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο