Αστυνομικού Διευθυντή Λεμεσού ν. Τσιγαράς κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 7624/16, 16/7/2018

(4)του Κεφ.155) και συγκεκριμένα για παράνομη κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α ήτοι 0,0946 γραμμαρίων μεταμφεταμίνης και παράνομη κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β ήτοι 0,6396 γραμμαρίων φυτού κάνναβης αντίστοιχα. Τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης και που αφορούν τις κατηγορίες πιο πάνω εμπεριέχονται στην τελική απόφαση του Δικαστηρίου ημερ.03/07/18, είναι ως εκεί αναφέρονται και δεν θεωρώ σκόπιμο να τα επαναλάβω εδώ. Όπως δηλώθηκε από τον ευπαίδευτο συνήγορο της κατηγορούσας αρχής οι κατηγορούμενοι 1 και 4 βαρύνονται με προηγούμενες καταδίκες ως εξής: O 1ος κατηγορούμενος καταδικάστηκε στις 05/02/09 στην υπόθεση 22828/08 του Κακουργιοδικείου Λεμεσού για εισαγωγή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β, παράνομη κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα και για κάπνισμα φυτού κάνναβης. Του επιβλήθηκαν συντρέχουσες ποινές άμεσης φυλάκισης 7 χρόνων, 7 χρόνων και 9 μηνών αντίστοιχα. Για σκοπούς επιβολής ποινής στην εν λόγω υπόθεση λήφθηκε υπόψη η υπόθεση 22829/08 του Ε.Δ.Λεμεσού που αφορούσε παράνομη κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β και κάπνισμα φυτού κάνναβης. Να σημειωθεί ότι η ποινή ανεστάλη από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας στις 31/01/14 για 3 χρόνια (το θέμα αυτό θα απασχολήσει σε άλλο σημείο κατωτέρω). O 4ος κατηγορούμενος καταδικάστηκε στις 17/09/12 στην υπόθεση 22480/11 του Ε.Δ. Λεμεσού για προμήθεια ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α & Β σε άλλο πρόσωπο, προμήθεια ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α σε άλλο πρόσωπο, προμήθεια ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β σε άλλο πρόσωπο και για κάπνισμα φυτού κάνναβης. Του επιβλήθηκαν συντρέχουσες ποινές άμεσης φυλάκισης ήτοι 3 χρόνων και 6 μηνών εις όλες τις κατηγορίες πλην της τελευταίας που επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 4 μηνών. Για σκοπούς επιβολής ποινής στην εν λόγω υπόθεση λήφθηκε υπόψη η υπόθεση 6522/11 του Ε.Δ.Λεμεσού που αφορούσε παράνομη κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β και κάπνισμα φυτού κάνναβης. Ο συνήγορος του κατηγορούμενου 1 ετοίμασε και παρέδωσε στο Δικαστήριο γραπτή αγόρευση για μετριασμό της ποινής. Αναφέρει τα εξής: - Πέραν των κατηγοριών που έχει παραδεχτεί, είναι σεβαστή η απόφαση του Δικαστηρίου, ως εκ τούτου παραδέχεται και απολογείται. - Να ληφθεί υπόψη η παραδοχή του στην Αστυνομία αναφορικά με την κατοχή των ναρκωτικών και η συνεργασία του. - Με αναφορά στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας v. Στέλιου Νεοφύτου Σατανά κ.α., Ποιν.Εφ.6032, 2 ΑΑΔ 257, ημερ.30/09/96, αναφέρει πως η προμήθεια δεν συνιστά και εμπορία. - Να ληφθεί υπόψη ότι η μη παραδοχή του άμεσα στις κατηγορίες 1-3 ήταν ακριβώς οι λόγοι που το Δικαστήριο τελικά τροποποίησε τις λεπτομέρειες αδικήματος ως προς τις ποσότητες. - Για τις προσωπικές του συνθήκες υιοθετεί την έκθεση του γραφείου ευημερίας και τονίζει το πρόβλημα υγείας που αντιμετωπίζει και την αλλαγή στις προσωπικές του συνθήκες αφού μεσολάβησε ο γάμος του με την σύζυγο του, ενώ κάνει προσπάθειες για επανένταξη στο κοινωνικό σύνολο. - Τον χρόνο που έχει παρέλθει από τη διάπραξη των αδικημάτων μέχρι σήμερα καθώς επίσης τον χρόνο που τέλεσε υπόδικος. - Η προηγούμενη του καταδίκη είναι παραδεκτή και με αναφορά σε νομολογία σημειώνει κατά ποιο τρόπο λαμβάνεται υπόψη μια προηγούμενη καταδίκη. - Σε περίπτωση επιβολής ποινής φυλάκισης εισηγείται αναστολή. Όσον αφορά δε την προηγούμενη καταδίκη του και λαμβάνοντας υπόψη ότι τα αδικήματα της παρούσας διαπράχθηκαν μέσα στην τριετή αναστολή που εδόθη από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, ζητήθηκε από το συνήγορο να τοποθετηθεί. Αυτός δε ανέφερε πολύ επιγραμματικά ότι θα πρέπει το θέμα να αντικριστεί έχοντας υπόψη την αρχή για τη συνολικότητα της ποινής. Οι υπόλοιποι συνήγοροι αγόρευσαν προφορικά για μετριασμό της ποινής. Ο συνήγορος της κατηγορούμενης 2 ανέφερε τα εξής: - Η κατηγορούμενη παραδέχεται και απολογείται. - Να ληφθεί υπόψη ότι παραδέχτηκε άμεσα στην Αστυνομία την 6η κατηγορία, ενώ ως προς την 1η κατηγορία παραδέχτηκε για την ποσότητα που κατείχε. - Ήταν χρήστης μεταμφεταμίνης. Μετά τις σπουδές της δεν κατάφερε να εξεύρει εργασία και έμπλεξε με κακές παρέες και με την χρήση. Δεν έδειχνε σημεία βελτίωσης, χειροτέρευε και όλος ο περίγυρος της ανησυχούσε. Τότε έγιναν τα γεγονότα της παρούσας και αντιλήφθηκε τη σοβαρότητα, έχοντας υπόψη και την ποσότητα που αντιμετώπισε με βάση το κατηγορητήριο. Αποφάσισε ν' αλλάξει και έχει απεξαρτηθεί από τις ουσίες (εδώ κατέθεσε το έγγραφο Α). Από το 2015 εργάζεται σε ξενοδοχείο στην Πάφο, έχοντας μηνιαίο εισόδημα 750 ευρώ. Διαμένει με τους γονείς της. Σιγά - σιγά κτίζει τη ζωή της μακριά από ουσίες. - Κατά τον επίδικο χρόνο ήταν 22 ετών. Ήταν και είναι λευκού ποινικού μητρώου. Η μεταμφεταμίνη ήταν για δική της χρήση. Με βάση αυτά και έχοντας υπόψη το άρθρο 30

(2)του Ν.29/77 η μέγιστη ποινή που δύναται να επιβληθεί είναι 2 χρόνια φυλάκιση. - Να ληφθεί υπόψη και ο χρόνος που έχει διαρρεύσει από τα αδικήματα μέχρι σήμερα. Ο συνήγορος του κατηγορούμενου 3 ζήτησε : - Να ληφθεί υπόψη ότι μιλούμε για χρήστη και όχι έμπορο. Επίσης να ληφθεί υπόψη το λευκό του ποινικό μητρώο και ο χρόνος που έμεινε υπό κράτηση. Έχει τιμωρηθεί. - Για τις προσωπικές του συνθήκες δε είπε πως υιοθετεί την έκθεση του γραφείου ευημερίας. Τέλος, ο συνήγορος του κατηγορούμενου 4 ανέφερε ότι: - Υιοθετεί την έκθεση του γραφείου ευημερίας για τις προσωπικές του συνθήκες. Τονίζει δε ότι πριν 15 χρόνια έχασε τον αδελφό του και γι' αυτό το λόγο υπήρξε η ροπή του στα ναρκωτικά. - Δυστυχώς ευρίσκεται ενώπιον του Δικαστηρίου μ' ένα προηγούμενο. - Ήταν περιστασιακός χρήστης. Δεν κατέφυγε σε θεραπευτικό κέντρο. Απεξαρτήθηκε από μόνος του. Από τις αρχές Μαρτίου ευρίσκεται στις Κεντρικές φυλακές. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τα αδικήματα στα οποία κρίθηκαν ένοχοι οι κατηγορούμενοι είναι σοβαρά. Αυτό διαφαίνεται και από τη σοβαρότητα που προσδίδεται σε αυτά από το Νομοθέτη, όπως προσδιορίζεται από το ανώτατο όριο ποινής. Συγκεκριμένα για τις κατηγορίες 1 και 8 δηλ. της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α προβλέπεται ποινή φυλάκισης 12 χρόνια ή πρόστιμο ή και οι δύο ποινές, για την 2η κατηγορία της κατοχής με σκοπό την προμήθεια ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α προβλέπεται ποινή φυλάκισης δια βίου ή πρόστιμο ή και οι δύο ποινές, για τις κατηγορίες 3 και 9 δηλ. της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β προβλέπεται ποινή φυλάκισης 8 χρόνια ή πρόστιμο ή και οι δύο ποινές, ενώ για τις κατηγορίες 4, 5, 6 και 7 για παράνομη χρήση ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α και για κάπνισμα φυτού κάνναβης προβλέπεται ποινή φυλάκισης διά βίου ή πρόστιμο ή και οι δύο ποινές. Περαιτέρω η σοβαρότητα των αδικημάτων διαφαίνεται και από το γεγονός ότι αυτά αφορούν ναρκωτικά, τα οποία όπως επανειλημμένα έχει τονισθεί από το Ανώτατο Δικαστήριο, ενσπείρουν τον πόνο και τη δυστυχία σε μεγάλο αριθμό νέων κυρίως ανθρώπων και των οικογενειών τους. Επιπλέον πρόκειται για αδικήματα τα οποία βρίσκονται σε ιδιαίτερη έξαρση και συναφώς καθίσταται επιτακτική η ανάγκη για επιβολή αποτρεπτικών ποινών. Στην Παγιαβλάς ν. Αστυνομίας

(1998)2 ΑΑΔ 240 λέχθηκαν σχετικά τα εξής: «Η χρήση ναρκωτικών έχει, όντως, προσλάβει ανησυχητικές διαστάσεις, γεγονός που επιβάλλει, κατά κανόνα, την επιβολή αποτρεπτικών ποινών, όπως και πρόσφατα διαπιστώθηκε στην Παυλίδης κ.α. ν. Αστυνομίας, Ποινικές Εφέσεις 6162 και 6162/15.7.96. Η χρήση ναρκωτικών έχει ποικιλόμορφα χαρακτηριστεί ως κοινωνική μάστιγα και ως νάρκη στο θεμέλιο της κοινωνίας. Αποτελούν τα ναρκωτικά κίνδυνο τόσο για τη φυσική όσο και για την κοινωνική ευημερία του κοινού. Η έξαρση, η οποία παρατηρείται στη χρήση ναρκωτικών, καθιστά την αποτροπή κυρίαρχο στοιχείο στον καθορισμό της φύσης της ποινής, γεγονός που καθιστά τη φυλάκιση εμφανή επιλογή.» Είναι γεγονός ότι τόσο ο σχετικός Νόμος όσο και η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, προβαίνουν σε μια διαφοροποίηση ως προς την μεταχείριση των χρηστών σε αντίθεση με τους εμπόρους ναρκωτικών. Στην υπόθεση Beyki ν. Αστυνομίας, Ποιν. Έφεση 52/07 ημερ. 23.1.2008 λέχθηκαν σχετικά τα ακόλουθα: «Είναι θεμελιωμένο ότι τα ναρκωτικά αποτελούν σοβαρότατο κίνδυνο για τον άνθρωπο, ο οποίος κίνδυνος πρέπει να καταπολεμηθεί. Οι αυστηρές ποινές που επιβάλλονται για αδικήματα σχετιζόμενα με ναρκωτικά είναι το μέσο που έχουν τα δικαστήρια για την επίτευξη του σκοπού αυτού. Γι' αυτό και οι ποινές που συνήθως επιβάλλονται για τέτοια αδικήματα ενέχουν και το στοιχείο της αποτροπής. Όμως, θεμελιωμένη είναι και η αρχή της διάκρισης της σοβαρότητας των αδικημάτων που αφορούν σε εμπορία ναρκωτικών και εκείνων που αφορούν σε κατοχή και χρήση. Οι έμποροι ναρκωτικών, όπως λέχθηκε στην Afroughi (ανωτέρω), καθιστούν επάγγελμα τους τη διασπορά του θανάτου και ως εκ τούτου είναι δύσκολο να ανευρεθούν ερείσματα για μετριασμό των ποινών που επιβάλλονται σ' αυτούς. Για τους χρήστες ναρκωτικών, όμως, υπάρχει κάποιο περιορισμένο περιθώριο για επίδειξη επιεικείας, το οποίον (περιθώριο) σχετίζεται με την αδυναμία του ανθρώπου και ειδικά των χρηστών ναρκωτικών, ανάλογα βέβαια με τις περιστάσεις της κάθε υπόθεσης.» Περαιτέρω στην Berne v. Δημοκρατίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 437 λέχθηκε ότι: «Το Ανώτατο Δικαστήριο έχει τονίσει επανειλημμένα την ανάγκη επιβολής αυστηρών ποινών σε υποθέσεις αδικημάτων που σχετίζονται με ναρκωτικά, σε μια προσπάθεια περιορισμού ή εξάλειψης παρόμοιων αδικημάτων και προστασίας του κοινού. Μάλιστα έχει τονισθεί ότι είναι καιρός όπως οι επιβαλλόμενες ποινές καταστούν αυστηρότερες για να δείχνουν τόσο την αποδοκιμασία όσο και την ενεργό συμμετοχή της Δικαιοσύνης στον αγώνα που διεξάγεται σε παγκόσμια κλίμακα για την καταπολέμηση της χρήσης και εμπορίας ναρκωτικών. (Βλ. Kablawi & Others v. Δημοκρατίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 494). Το είδος, η ποσότητα των ναρκωτικών και ο σκοπός για τον οποίο κατέχονται είναι, όπως φαίνεται από τη σχετική νομολογία, μεταξύ των σοβαρών παραγόντων που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη στον καθορισμό της ποινής. Η επιβολή ιδιαίτερα σοβαρών ποινών ενδείκνυται σε περιπτώσεις όπου η κατοχή συνοδεύεται με πρόθεση εμπορίας των ναρκωτικών. (Βλ. μεταξύ άλλων Hassan v. Δημοκρατίας

(1971)2 C.L.R. 210, Abdullah v. Δημοκρατίας

(1971)2 C.L.R. 323, Esper v. Δημοκρατίας

(1972)2 C.L.R. 73 και Moussa v. Δημοκρατίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 320). Η χρήση και διάδοση των ναρκωτικών έχει επανειλημμένα χαρακτηρισθεί ως κοινωνική μάστιγα που υπονομεύει το θεμέλιο της κοινωνίας. Η έξαρση που παρατηρείται στη διάπραξη αδικημάτων αυτής της κατηγορίας δεν μπορεί παρά να καταστήσει το στοιχείο της αποτροπής στον καθορισμό της τιμωρίας των παραβατών πιο έντονο». Για προσδιορισμό και εξατομίκευση της ποινής στην παρούσα λαμβάνω λοιπόν υπόψη μου τη σοβαρότητα των αδικημάτων και βεβαίως εν σχέση με τον κατηγορούμενο 1 το γεγονός ότι κατείχε την αναφερόμενη ποσότητα ναρκωτικών ήτοι 28,8029 γραμμαρίων μεταμφεταμίνης με σκοπό να την προμηθεύσει σε άλλα πρόσωπα. Λαμβάνω επίσης υπόψη την ανάγκη επιβολής αποτρεπτικών ποινών ενόψει και της ανησυχητικής έξαρσης, η οποία παρατηρείται αλλά και των συνεπειών τέτοιας φύσης αδικημάτων στην κοινωνία. Όσον δε αφορά τις προηγούμενες καταδίκες των κατηγορούμενων 1 και 4, ως προκύπτει από την νομολογία μας οι προηγούμενες καταδίκες δεν λαμβάνονται υπόψη για να τιμωρηθεί εκ νέου ο κατηγορούμενος για αδικήματα στα οποία έχει ήδη καταδικασθεί και για τα οποία εξέτισε την ποινή του. Η σημασία των προηγουμένων καταδικών είναι ότι στην ουσία μειώνουν την επιείκεια που μπορεί να του επιδειχθεί από το Δικαστήριο. Αυτό γιατί αποτελούν ένδειξη της στάσης του στην τήρηση των νόμων (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Ματθαίου

(1994)2 Α.Α.Δ 1 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Αεροπόρου

(1997)2 Α.Α.Δ 17). Ο κατηγορούμενος 1 βαρύνεται, ως προαναφέρθηκε, με 1 προηγούμενη καταδίκη, στην οποία του επιβλήθηκαν ποινές φυλάκισης, με μεγαλύτερη αυτή των 7 χρόνων, αφού λήφθηκε υπόψη ακόμη μια υπόθεση. Δεν μου διαφεύγει βέβαια ότι μιλούμε για παλαιά καταδίκη και συγκεκριμένα ημερ.05/02/09. Όμως από την άλλη δεν μου διαφεύγει ότι η προηγούμενη καταδίκη αφορούσε επίσης πολύ σοβαρά αδικήματα κατά παράβαση του ίδιου Νόμου για τα ναρκωτικά όπως και εδώ και ακόμη ότι παρά την αποφυλάκιση του την 31/01/14 με Προεδρική χάρη, εντούτοις 1,5 περίπου χρόνο μετά διέπραξε τα αδικήματα της παρούσας, μεταξύ αυτών και αυτό της 2ης κατηγορίας για κατοχή με σκοπό την προμήθεια, επανερχόμενος έτσι με πολύ σοβαρά, παρόμοιας φύσης αδικήματα και συνεχίζοντας δυστυχώς την εγκληματική του συμπεριφορά. Αυτό δείχνει ότι ούτε την ευκαιρία που του δόθηκε αντιλήφθηκε και περαιτέρω ότι η στάση του στην τήρηση των Νόμων είναι άκρως περιφρονητική και δυστυχώς επαναλαμβανόμενη. Τα ίδια περίπου σχόλια όπως πιο πάνω ισχύουν για τον κατηγορούμενο 4, ο οποίος βαρύνεται επίσης με 1 προηγούμενη καταδίκη. Επαναλαμβάνω ότι στις 17/09/12 του επιβλήθηκαν ποινές φυλάκισης, με μεγαλύτερη αυτή των 3 χρόνων και 6 μηνών, αφού λήφθηκε υπόψη ακόμη μια υπόθεση. Δυστυχώς επανήλθε με τη διάπραξη των αδικημάτων της παρούσας και συνέχισε έτσι την εγκληματική του συμπεριφορά με παρόμοιας φύσης αδικήματα. Αυτό δείχνει ότι η στάση του στην τήρηση των Νόμων είναι περιφρονητική και δυστυχώς επαναλαμβανόμενη, εάν ληφθούν υπόψη και όσα αναφέρονται κατωτέρω για την παραβατική του συμπεριφορά στο μεσοδιάστημα από τη διάπραξη των αδικημάτων της παρούσας μέχρι σήμερα. Πάρα τα πιο πάνω είναι καθήκον του Δικαστηρίου να λαμβάνει υπόψη του όλα τα ελαφρυντικά στοιχεία που έχουν παρουσιαστεί από την υπεράσπιση περιλαμβανομένων των ατομικών συνθηκών του παραβάτη καθώς και εκείνα που πηγάζουν από τα γεγονότα της υπόθεσης, για εξισορρόπηση της ποινής ούτως ώστε αυτή να μη συνιστά απλώς τιμωρία αλλά να αρμόζει στο πρόσωπο του συγκεκριμένου παραβάτη. Η διαδικασία εξατομίκευσης της ποινής όμως δεν πρέπει να συνεπάγεται εξουδετέρωση ούτε της σοβαρότητας του αδικήματος ούτε του στοιχείου της αποτροπής, όταν συντρέχουν λόγοι για την απόδοση αποτρεπτικού χαρακτήρα στην ποινή τόσο για τον ίδιο τον κατηγορούμενο όσο και για το κοινό γενικότερα (βλ. Ιωάννου κ.α ν. Δημοκρατίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 171 και Αστυνομία ν. Toorac Fashion Ltd

(1993)2 Α.Α.Δ. 17). Προς όφελος των κατηγορούμενων λαμβάνω λοιπόν υπόψη τα εξής: Για όλους τους κατηγορούμενους Τον χρόνο που έχει διαρρεύσει από τη διάπραξη των αδικημάτων μέχρι σήμερα που το Δικαστήριο καλείται να επιβάλει ποινή ήτοι 3 χρόνια, σαν ένα δεδομένο. Βεβαίως εδώ θα πρέπει να παρεμβάλλω ότι αποτελεί δικαστική γνώση ότι οι κατηγορούμενοι 3 και 4 στο μεσοδιάστημα έχουν διαπράξει και άλλα αδικήματα. Πρόσφατα το παρόν Δικαστήριο καταδίκασε τόσο τον κατηγορούμενο 3 (για αδικήματα κατά παράβαση του ίδιου Νόμου που αφορά και η παρούσα υπόθεση) όσο και τον κατηγορούμενο 4 (για αδικήματα κατά παράβαση του Ποινικού Κώδικα) σε ποινές άμεσης φυλάκισης, ενώ προκύπτει από την έκθεση του γραφείου ευημερίας ότι ο 3ος κατηγορούμενος καταδικάστηκε και για αδίκημα κλοπής. Εξάλλου όπως εμφαίνεται στις εκθέσεις του γραφείου ευημερίας για τους δύο, αυτοί ευρίσκονται τη δεδομένη χρονική στιγμή στις Κεντρικές Φυλακές. Κατηγορούμενος 1 - Την παραδοχή του στο Δικαστήριο στις κατηγορίες 4 και 5, η οποία δεν ήταν μεν άμεση πλην όμως έστω και στο στάδιο που έγινε δείχνει τη μεταμέλεια του και την αναγνώριση του λάθους του. Επίσης την δήλωση παραδοχής και απολογίας του γενικότερα, αφού προηγουμένως δηλώνει ότι είναι σεβαστή η απόφαση του Δικαστηρίου. - Την παραδοχή του στην Αστυνομία τόσο αναφορικά με τις κατηγορίες 4 και 5 όσο και για την κατοχή των ναρκωτικών που και το Δικαστήριο αποφάνθηκε τελικά ότι κατείχε και τη συνεργασία του. - Τις προσωπικές του συνθήκες όπως προκύπτουν μέσα από την έκθεση του γραφείου ευημερίας και περαιτέρω μέσα από όσα ανέφερε ο ευπαίδευτος συνήγορος του. Πιο συγκεκριμένα είναι ηλικίας 33 ετών, εργάζεται ως οικοδόμος με μηνιαίο εισόδημα €1200.- και διαμένει με την σύζυγο του. Ο γάμος τους τελέστηκε το

1. Μετά την αποφυλάκιση του δυνάμει της προηγούμενης καταδίκης του πιο πάνω έχει διαγνωστεί με κατά πλάκα σκλήρυνση και λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή. Εν σχέση με την εισήγηση πως θα πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι η μη παραδοχή του άμεσα στις κατηγορίες 1-3 ήταν ακριβώς οι λόγοι που το Δικαστήριο τελικά τροποποίησε τις λεπτομέρειες αδικήματος ως προς τις ποσότητες, αναφέρω πως αυτό λαμβάνεται υπόψη εν σχέση με τις κατηγορίες 1 και
2. Όμως όχι και για την 2η αφού είναι σαφές μέσα από την Ακροαματική διαδικασία ότι για τούτην είτε με την ποσότητα ως είχε στο κατηγορητήριο αρχικά είτε με αυτήν που βρήκε το Δικαστήριο δεν υπήρχε ούτως ή άλλως πρόθεση παραδοχής του. Κατηγορούμενη 2 - Το λευκό της ποινικό μητρώο. - Την παραδοχή της άμεσα στην Αστυνομία τόσο για την 6η κατηγορία, την οποία παραδέχτηκε και στο Δικαστήριο, αν και όχι άμεσα, όσο και για την κατοχή της ποσότητας των ναρκωτικών που τελικά αποφάνθηκε και το Δικαστήριο ότι πράγματι κατείχε (1η κατηγορία). Καθώς επίσης την απολογία της. Αυτά είναι στοιχεία που δείχνουν την μεταμέλεια της και την αναγνώριση του λάθους της. - Τις προσωπικές τις περιστάσεις όπως έχουν εκτεθεί από τον ευπαίδευτο συνήγορο της. Πιο συγκεκριμένα: Ήταν χρήστης μεταμφεταμίνης. Μετά τις σπουδές της δεν κατάφερε να εξεύρει εργασία και έμπλεξε με κακές παρέες και με την χρήση ναρκωτικών. Δεν έδειχνε σημεία βελτίωσης, χειροτέρευε και όλος ο περίγυρος της ανησυχούσε. Τότε έγιναν τα γεγονότα της παρούσας και αντιλήφθηκε τη σοβαρότητα, έχοντας υπόψη και την ποσότητα που αντιμετώπισε με βάση το κατηγορητήριο. Αποφάσισε ν' αλλάξει και έχει απεξαρτηθεί από τις ουσίες (βλ. και το έγγραφο Α). Από το 2015 εργάζεται σε ξενοδοχείο στην Πάφο, έχοντας μηνιαίο εισόδημα 750 ευρώ. Διαμένει με τους γονείς της. Σιγά - σιγά κτίζει τη ζωή της μακριά από ουσίες. - Το γεγονός ότι κατά τον επίδικο χρόνο ήταν 22 ετών και λευκού ποινικού μητρώου, όπως συνεχίζει να είναι και περαιτέρω ότι κατείχε τα ναρκωτικά για δική της χρήση και συνεπώς ότι με βάση άρθρο 30

(2)του Ν.29/77 η μέγιστη ποινή που δύναται να επιβληθεί είναι 2 χρόνια φυλάκιση. Κατηγορούμενος 3 - Το λευκό του ποινικό μητρώο. - Την παραδοχή του άμεσα στην Αστυνομία τόσο για την 7η κατηγορία, την οποία παραδέχτηκε και στο Δικαστήριο, αν και όχι άμεσα, όσο και για την κατοχή της ποσότητας των ναρκωτικών που τελικά αποφάνθηκε και το Δικαστήριο ότι πράγματι κατείχε (3η κατηγορία). Αυτά είναι στοιχεία που δείχνουν την μεταμέλεια του και την αναγνώριση του λάθους του. - Τις προσωπικές του συνθήκες όπως προκύπτουν από την έκθεση του γραφείου ευημερίας. Πιο συγκεκριμένα : Είναι ηλικίας 34 ετών και ευρίσκεται σε διάσταση με την σύζυγο του. Είναι πατέρας ενός παιδιού ηλικίας 14 ετών που διαμένει με τη μητέρα του. Από 01/02/18 εκτίει ποινή φυλάκισης 12 μηνών για αδικήματα ναρκωτικών και κλοπής. Είναι χρήστης ναρκωτικών από 13 ετών και έχει σήμερα συνεργασία με το πρόγραμμα απεξάρτησης των φυλακών. Κατηγορούμενος 4 - Τις προσωπικές του συνθήκες όπως προκύπτουν μέσα από την έκθεση του γραφείου ευημερίας και περαιτέρω μέσα από όσα ανέφερε ο ευπαίδευτος συνήγορος του. Ιδιαίτερα : Είναι ηλικίας 34 ετών, διαζευγμένος και πατέρας ενός παιδιού ηλικίας 12 ετών σήμερα. Είναι το τέταρτο από τα έξι παιδιά της οικογένειας, ενώ να σημειωθεί ότι ο δεύτερος σε σειρά αδελφός του έχει πεθάνει κατά τη διάρκεια καταδύσεων. Αυτό το γεγονός έχει κλονίσει την οικογένεια και εις αυτό αποδίδεται και η έναρξη και ροπή του κατηγορούμενου στα ναρκωτικά. Δεν υπηρέτησε κανονικά την στρατιωτική του θητεία λόγω προβλημάτων ψυχικής υγείας. Ευρισκόμενος στις Κεντρικές Φυλακές έχει απεξαρτηθεί, χωρίς να χρειαστεί να καταφύγει σε κάποιο θεραπευτικό κέντρο. Όμως αναφορικά με τις προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις και ιδιαίτερα του κατηγορουμένου 1, ο οποίος αντιμετωπίζει μεταξύ άλλων και την 2η κατηγορία, είναι σωστό να λεχθεί ότι σε τέτοιου είδους υποθέσεις λαμβάνονται μεν υπόψη, δεν εξουδετερώνουν όμως την ανάγκη προστασίας της κοινωνίας από την διάδοση του αργού θανάτου και την καταστροφή προσώπων, νέων στην πλειονότητα τους (βλ. Παυλίδης κ.α. ν. Αστυνομίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 220). Στην υπόθεση Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 577 με αναφορά στην υπόθεση Gholi ν. Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 30 λέχθηκε ότι οι προσωπικές περιστάσεις και τα ιδιαίτερα προβλήματα αδικοπραγούντων σε αυτού του είδους των υποθέσεων, λαμβάνονται βέβαια σε κάποιο βαθμό υπόψη και η εξατομίκευση έχει τη θέση της, αλλά δεν μπορεί να εξουδετερώσει ή αποδυναμώσει τη μέριμνα για προστασία της κοινωνίας. Έτσι και στην παρούσα υπόθεση τα πιο πάνω ελαφρυντικά που εντοπίζονται λαμβάνονται μεν υπόψη για σκοπούς μετριασμού της ποινής δεν είναι όμως τέτοιας έκτασης που να υπερφαλαγγίζουν την ανάγκη για αποτελεσματική εφαρμογή του νόμου λόγω της σοβαρότητας των αδικημάτων και για αποφυγή επιβολής της αρμόζουσας ποινής. Εν σχέση δε με τους κατηγορούμενους 1 και 4 μπορούν να επηρεάσουν το ύψος όχι όμως και το είδος της ποινής. Συνεκτιμώντας λοιπόν όλα τα δεδομένα που αφορούν την παρούσα υπόθεση ως έχουν λεπτομερώς αναφερθεί ανωτέρω και ιδιαίτερα τα γεγονότα που περιβάλλουν τη διάπραξη αλλά και τη φύση και τη σοβαρότητα των αδικημάτων και με δεδομένο το στοιχείο της αποτροπής, κρίνω ότι η μόνη αρμόζουσα ποινή εν σχέση με τους κατηγορούμενους 1 και 4 είναι η ποινή φυλάκισης. Οιαδήποτε άλλη ποινή δεν θα εξυπηρετούσε κατά την κρίση μου τους σκοπούς του νόμου και θα έστελνε λανθασμένα μηνύματα σε επίδοξους νέους παραβάτες. Όσον αφορά τους κατηγορούμενους 2 και 3 θεωρώ πως οι χρηματικές ποινές είναι οι αρμόζουσες. Πριν την επιβολή των ποινών ν' αναφέρω για τον κατηγορούμενο 1 και τα εξής. Όπως αναφέρθηκε πιο πάνω και συγκεκριμένα για την προηγούμενη καταδίκη του, αυτός καταδικάστηκε στις 05/02/09 σε ποινή φυλάκισης 7 ετών και η ποινή ανεστάλη από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας στις 31/01/14 για 3 χρόνια. Με δεδομένο δε ότι τα αδικήματα της παρούσας διαπράχθηκαν εντός της περιόδου της εν λόγω αναστολής και τίθεται θέμα ενεργοποίησης της εναπομείνασας ποινής, το Δικαστήριο ζήτησε από τις Κεντρικές Φυλακές λεπτομέρειες αναφορικά με την αναστολή πιο πάνω και τους όρους που τέθηκαν. Τούτο έγινε βεβαίως γιατί όπως είναι νομολογημένο το Δικαστήριο σε τέτοια περίπτωση θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη του κατά την επιβολή της ποινής και το θέμα της ενεργοποίησης πιο πάνω προκειμένου η ποινή που θα επιβάλει να μην καθίσταται στο σύνολο της υπερβολική. Και αυτό στα πλαίσια της αρχής για τη συνολικότητα της ποινής (βλ. μεταξύ άλλων Μιχαήλ v. Αστυνομίας

(2009)2ΑΑΔ 243, Τζιαμά v. Αστυνομίας, Ποιν.Εφ.17/2017, ημερ.18/12/17, Παπέττας v. Αστυνομίας, Ποιν.Έφ.296/15, ημερ.21/12/15). Με βάση την επιστολή του Τμήματος Φυλακών δε ημερ.13/07/18 (η οποία τέθηκε εντός του φακέλου της υπόθεσης), προκύπτει ότι στις 05/02/09 του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 7 χρόνων από 06/11/

1. Στις 30/01/14 ευεργετήθηκε από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας με αναστολή της ποινής του και αποφυλακίστηκε στις 31/01/14 αντί στις 18/02/
2. Η ποινή ανεστάλη για περίοδο 3 ετών από την ημέρα της αποφυλάκισης του και εάν οποτεδήποτε πριν την πάροδο της περιόδου αναστολής διαπράξει νέο αδίκημα και καταδικαστεί γι' αυτό είτε μετά τη λήξη της εν λόγω περιόδου των 3 ετών σε ποινή φυλάκισης, η ανασταλείσα κατά τα ανωτέρω ποινή θα ενεργοποιηθεί αυτόματα εις τρόπον ώστε μετά την έκτιση της νέας ποινής του να εκτίσει το υπόλοιπο της ποινής που ανεστάλη. Συνεπώς για τον κατηγορούμενο 1 λαμβάνω υπόψη μου για το ύψος της ποινής ότι σε περίπτωση ποινής φυλάκισης θα ενεργοποιηθεί και η εναπομείνασα ποινή των 18 ημερών πιο πάνω, που όμως όπως γίνεται αντιληπτό στο τέλος της ημέρας δεν έχει κάποια ουσιαστική σημασία στη συνολική ποινή. Καταληκτικά επιβάλλονται στους κατηγορούμενους οι ακόλουθες ποινές: Κατηγορούμενος 1 Στην κατηγορία 1: καμία ποινή καθ' ότι θεωρώ πως τα γεγονότα που την στοιχειοθετούν περιλαμβάνονται στα γεγονότα της 2ης κατηγορίας, εις την οποία επιβάλλεται ποινή. Στην κατηγορία 2: ποινή φυλάκισης 2 χρόνων. Στην κατηγορία 3: ποινή φυλάκισης 6 μηνών. Στην κατηγορία 4: ποινή φυλάκισης 4 μηνών. Στην κατηγορία 5: ποινή φυλάκισης 3 μηνών. Κατηγορούμενη 2 Στην κατηγορία 1: χρηματική ποινή €600.-. Στην κατηγορία 6: χρηματική ποινή €300.-. Κατηγορούμενος 3 Στην κατηγορία 3: χρηματική ποινή €500.-. Στην κατηγορία 7: χρηματική ποινή €250.-. Κατηγορούμενος 4 Στην κατηγορία 8: ποινή φυλάκισης 4 μηνών. Στην κατηγορία 9: ποινή φυλάκισης 2 μηνών. Οι ποινές φυλάκισης που επιβλήθηκαν στους κατηγορούμενους 1 και 4 να συντρέχουν. Τα τεκμήρια να κατασχεθούν και να καταστραφούν. Ενόψει της πιο πάνω κατάληξής μου έρχομαι να εξετάσω κατά πόσο στην προκειμένη περίπτωση δικαιολογείται η αναστολή των ποινών φυλάκισης εν σχέση με τους κατηγορούμενους 1 και 4 δυνάμει των διατάξεων του Περί της Υφ' Όρων Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ωρισμένας Περιπτώσεις Νόμου του 1972, και έχοντας υπόψη βέβαια το Νόμο 186(Ι)/2003, ο οποίος τροποποίησε τον πιο πάνω Νόμο, με τον οποίο η διακριτική ευχέρεια αναστολής μιας ποινής φυλάκισης έχει πλέον διευρυνθεί, καθώς, όπως προνοείται «Το Δικαστήριο διατάσσει την αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης, αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του κατηγορουμένου». Στη Γενικός Εισαγελέας ν. Τζιαουχάρη

(2005)2 Α.Α.Δ. 161 τέθηκαν τα κριτήρια για την άσκηση της διακριτικής αυτής ευχέρειας του Δικαστηρίου ως εξής: «Με βάση τα κριτήρια που ίσχυαν πριν τον περιορισμό της εξουσίας του δικαστηρίου όπως είχε επιβληθεί με το Ν. 41

(1)/97 (που τώρα έχει καταργηθεί), τα κριτήρια που μπορούσε να λάβει υπόψη το δικαστήριο κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας να εκδώσει ή όχι τέτοιο διάταγμα ήσαν τα ακόλουθα: (α) η σοβαρότητα του αδικήματος και τα κίνητρα διάπραξης του (β) το ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου δηλαδή αν είναι τέτοιο που υπάρχει η ανάγκη αποτροπής και (γ) η διαγωγή του κατηγορουμένου μετά τη διάπραξη του αδικήματος συμπεριλαμβανομένης και της μεταμέλειας». Στην παρούσα υπόθεση αναφέρεται ότι η σοβαρότητα των αδικημάτων τα οποία διέπραξαν οι κατηγορούμενοι 1 και 4 και η ανάγκη αποτροπής είναι δεδομένα και το Δικαστήριο έχει καθήκον να πατάξει παρόμοιες αξιόποινες συμπεριφορές, προκειμένου να καταδείξει, ότι η συνέχιση της διάπραξης τέτοιων αδικημάτων δεν είναι ανεκτή και θα πρέπει επιτέλους να τερματισθεί. Έχοντας μελετήσει δε πολύ προσεκτικά τόσο τις περιστάσεις της υπόθεσης και τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων, όσο και τις προσωπικές περιστάσεις των κατηγορούμενων 1 και 4, δεν εντοπίζεται οτιδήποτε το οποίο θα μπορούσε να συνηγορήσει υπέρ της αναστολής των ποινών φυλάκισης. Σε ότι αφορά το πρόβλημα υγείας που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος 1 αναφέρεται εδώ ότι δεν υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου οιαδήποτε ιατρική μαρτυρία ή άλλη μαρτυρία που να υποστηρίζει τυχόν δυσμενείς επιπτώσεις που ενέχει η φυλάκιση στην κατάσταση της υγείας του κατηγορούμενου 1 (βλ. El - Beyrouty -v- Δημοκρατίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 543, Π.Ε.5430, 5431 και Ανδρέας Σοφοκλέους ν. Αστυνομίας Ποινική ΄Εφεση 7054 ημερομηνίας 20.3.01). Εν πάση περιπτώσει δεν βρίσκω στην παρούσα υπόθεση οτιδήποτε που να την διαφοροποιεί από την πάγια νομολογία που υπαγορεύει ότι τα οποιαδήποτε προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος δεν μπορούν να αποτελέσουν λόγο για την αποφυγή επιβολής ποινής φυλάκισης όταν καθίσταται επιτακτική η αναγκαιότητα επιβολής τέτοιας ποινής και ότι τα προβλήματα υγείας του κατηγορουμένου μπορούν να εξυπηρετηθούν, κατάλληλα, από τις ιατρικές αρχές των φυλακών οι οποίες αναμένεται, ανάλογα με την φύση και τη σοβαρότητα της κατάστασης του κατηγορουμένου, να του παράσχουν κάθε δυνατή διευκόλυνση και κάθε αναγκαία και κατάλληλη θεραπεία (βλ Γεν. Εισαγγελεάς v. Περατικός

(1997)2 Α.Α.Δ.373, Φραντζίδης V. Αστυνομίας

(2002)2 Α.Α.Δ.77, και Γεν. Εισαγγελέας v. Κλεάνθη Ζαννέτου

(2001)2 Α.Α.Δ 438) . Οι ποινές φυλάκισης συνεπώς για τους κατηγορούμενους 1 και 4 θα είναι άμεσες. Για τον κατηγορούμενο 4 θα ξεκινούν από σήμερα και θα συντρέχουν με την ποινή που ήδη εκτίει. Εν σχέση με τον κατηγορούμενο 1 δε, ο οποίος για κάποιο διάστημα τελούσε υπό κράτηση, ο χρόνος κράτησης με βάση τις ποινές που επιβλήθηκαν μειώνεται κατά το χρονικό διάστημα που ο κατηγορούμενος 1 τελούσε υπό κράτηση για την παρούσα υπόθεση. Για τα έξοδα της παρούσας που ανέρχονται σε €120.-, οι κατηγορούμενοι 2 και 3 να καταβάλουν €30 έκαστος, ενώ το υπόλοιπο ποσό εκ €60.- να καταβληθεί από τη Δημοκρατία. (Υπ.) ...................................... Μ. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/Sentence Αναφορά: Ποινή - Παράνομη Κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α και κατοχή του με σκοπό την προμήθεια του σε άλλα πρόσωπα / Παράνομη κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β / Παράνομη χρήση ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α / Κάπνισμα φυτού κάνναβης. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο