Αστυνομικού Διευθυντή Λεμεσού ν. Τσιγαράς κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 7624/16, 3/7/2018

(3)κατηγορίες και συγκεκριμένα τις κατηγορίες 1, 2 και 3, οι οποίες είναι οι εξής: 1η κατηγορία : Παράνομη κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α', κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, Πρώτος Πίνακας Μέρος Ι, 6

(2), 24, 30, 31, 31 Α και Τρίτος Πίνακας του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77, όπως τροποποιήθηκε. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος οι κατηγορούμενοι μεταξύ της 29ης Ιουνίου 2015 και 1ης Ιουλίου 2015 στη Λεμεσό, της επαρχίας Λεμεσού, είχαν στην κατοχή τους ελεγχόμενο φάρμακο Τάξεως Α, δηλαδή, 29,9854 γραμμάρια μεταμφεταμίνης χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας. 2η κατηγορία : Παράνομη κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α' με σκοπό την προμήθεια του σε άλλο πρόσωπο, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, Πρώτος Πίνακας Μέρος Ι, 6

(3), 30, 30Α, 31 και Τρίτος Πίνακας του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77, όπως τροποποιήθηκε. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος οι κατηγορούμενοι μεταξύ της 29ης Ιουνίου 2015 και 1ης Ιουλίου 2015 στη Λεμεσό, της επαρχίας Λεμεσού, είχαν στην κατοχή τους ελεγχόμενο φάρμακο Τάξεως Α, δηλαδή, 29,9854 γραμμάρια μεταμφεταμίνης με σκοπό να προμηθεύσουν τούτο σε άλλα πρόσωπα. 3η κατηγορία : Παράνομη κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β', κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, Πρώτος Πίνακας Μέρος ΙΙ, 6

(2), 24, 30, 31, 31 Α και Τρίτος Πίνακας του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77, όπως τροποποιήθηκε. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος οι κατηγορούμενοι μεταξύ της 29ης Ιουνίου 2015 και 1ης Ιουλίου 2015 στη Λεμεσό, της επαρχίας Λεμεσού, είχαν στην κατοχή τους ελεγχόμενο φάρμακο Τάξεως Β, δηλαδή, 3,7831 γραμμάρια φυτού κάνναβης από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας. Πέραν των πιο πάνω κατηγοριών ο κατηγορούμενος 1 αντιμετωπίζει τις κατηγορίες 4 και 5 που αφορούν παράνομη χρήση ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α και κάπνισμα φυτού κάνναβης αντίστοιχα, η κατηγορούμενη 2 αντιμετωπίζει την 6η κατηγορία για παράνομη χρήση ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α και τέλος, ο κατηγορούμενος 3 αντιμετωπίζει την 7η κατηγορία για κάπνισμα φυτού κάνναβης. Όλες βασίζονται στο άρθρο 10(α) του Ν.29/77 που αναφέρεται πιο πάνω και σημειώνω εδώ έχουν γίνει παραδεκτές από τους κατηγορούμενους 1, 2 και

1. Ως εκ τούτου αντικείμενο της παρούσας απόφασης είναι μόνον οι κατηγορίες που αντιμετωπίζουν όλοι οι κατηγορούμενοι από κοινού πιο πάνω δηλ. οι κατηγορίες 1, 2 και
2. Για την υπόθεση της κατηγορούσας αρχής δεν κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου οποιοσδήποτε μάρτυρας και αυτό γιατί το σύνολο της μαρτυρίας που επιθυμούσε να καταθέσει η κατηγορούσα αρχή κατατέθηκε μέσω παραδεκτών εγγράφων ή και εκ συμφώνου ως παραδεκτή. Μετά δε την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου για απόδειξη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης, ο κατηγορούμενος 1 κατέθεσε ενόρκως ενώπιον του Δικαστηρίου, οι κατηγορούμενοι 2 και 4 προέβησαν σε ανώμοτες δηλώσεις, ενώ ο κατηγορούμενος 3 τήρησε το δικαίωμα της σιωπής. Ουδείς εκ των κατηγορούμενων κάλεσε οιονδήποτε μάρτυρα υπεράσπισης. Μετά την ολοκλήρωση της ακροαματικής διαδικασίας ο ευπαίδευτος συνήγορος της κατηγορούσας αρχής και ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορούμενου 3 αγόρευσαν προφορικά ενώπιον του Δικαστηρίου, ενώ οι υπόλοιποι συνήγοροι κατέθεσαν στο Δικαστήριο γραπτές αγορεύσεις, με τον συνήγορο μόνον του κατηγορούμενου 1 να προσθέτει κάποια πράγματα και προφορικά. Όσα αναφέρουν δε οι συνήγοροι με τις αγορεύσεις τους έχουν τύχει πολύ προσεκτικής μελέτης, δεν κρίνω όμως σκόπιμο να τα επαναλάβω. Θα γίνει αναφορά σημειώνω σε συγκεκριμένα σημεία των αγορεύσεων πιο κάτω όπου και εάν αυτό κριθεί αναγκαίο. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ Εκ συμφώνου κατατεθείσα
3. Συνοπτική έκθεση του Αστ.XXXXX XXXXX Χριστοφόρου της ΥΚΑΝ - Εκ συμφώνου κατατεθείσα για την αλήθεια του περιεχομένου της - Τεκμ.1 : " Την 01/07/2015 λήφθηκε πληροφορία ότι στο δωμάτιο αρ.21, του ξενοδοχείου JASMINE, που βρίσκεται στην οδό Παναγιώτη Τσαγγάρη αρ.7, Ποτ. Γ/γειας στην Λεμεσό, διαμένει ο XXXXX REZA (3ος κατ/νος) και παράνομα χρησιμοποιείται για την φύλαξη, χρήση και διακίνηση ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α' και Β'. Κατόπιν τούτου εξασφαλίστηκε δικαστικό ένταλμα έρευνας για το εν λόγω διαμέρισμα. Την ίδια ημέρα και ώρα 1650, ο Αστ.XXXXX Α. Χριστοφόρου (Μ-10), η Αστ.XXXXX Α. Σιειττάνη (Μ-1), ο Αστ.XXXXX Ε. Ευσταθίου (Μ-2), ο Αστ.XXXXX Λ. Αυγουστή (Μ-4) και άλλα μέλη της ΥΚΑΝ Λ/σού μετέβηκαν στο πιο πάνω ξενοδοχείο και με τη χρήση αντικλειδιού, που λήφθηκε από την υποδοχή (reception) και εν γνώσει της διεύθυνσης του ξενοδοχείου, εισήλθαν στο εν λόγω διαμέρισμα, όπου εντόπισαν τους XXXXX ΤΣΙΓΑΡΑ (1° κατ/νο) μαζί με την XXXXX ΤΤΟΦΑΡΗ (2η κατ/νη) να κοιμούνται στο υπνοδωμάτιο. Κατά την έρευνα που ακολούθησε στην παρουσία των δύο κατ/νων, η ώρα 1652 ο Μ-10 εντόπισε πάνω σε κομοδίνο του υπνοδωματίου, στην πλευρά όπου κοιμόταν ο 1θς κατ/νος, ένα μισοκαπνισμένο χειροποίητο τσιγάρο, το οποίο περιέχει βιομηχανοποιημένο καπνό, αναμεμειγμένο με ποσότητα πράσινης ξηρής φυτική ύλης κάνναβης. Αμέσως το παρέλαβε ως τεκμήριο (Τεκμ. 1), το υπέδειξε τόσο στον 1° κατ/νο όσο και στην 2η κατ/νη και τους ανέφερε ότι εντός του τσιγάρου εκτός από βιομηχανοποιημένο καπνό υπήρχε και ποσότητα Π.Ξ.Φ.Υ, κάνναβης η κατοχή της οποίας απαγορεύεται, τους επέστησε την προσοχή τους στο Νόμο και ο 1ος κατ/νος απάντησε «Εν δικό μου» ενώ η 2η κατ/νη δεν έδωσε οποιαδήποτε απάντηση. Αμέσως ο Μ-10 συνέλαβε τον 1° κατ/νο για αυτόφωρο αδίκημα και αφού του επέστησε εκ νέου την προσοχή του στο Νόμο, δεν έδωσε οποιαδήποτε απάντηση. Ακολούθως τον ενημέρωσε προφορικά για τα νομικά του δικαιώματα. Στη συνέχεια της έρευνας επάνω στο κρεβάτι ο Μ-10 βρήκε ένα μαύρο τσαντάκι μέσης, και όταν ρώτησε τους κατ/νους 1 και 2 σε ποιόν ανήκει, ο 1ος κατ/νος απάντησε ότι είναι δικό του. Σε έρευνα που έκανε σε αυτό ο Μ-10 και ώρα 1656 εντόπισε και παρέλαβε τρία διαφανή νάιλον σακουλάκια τα οποία περιέχουν ποσότητα άσπρης κρυσταλλικής ουσίας μεταμφεταμίνης (Τεκμ. 2,3 και 4) και τρία διαφανή νάιλον σακουλάκια τα οποία περιέχουν ποσότητα Π.Ξ.Φ.Υ κάνναβης (Τεκμ. 5,6 και 7). Αμέσως τα παρέλαβε ως τεκμήρια, τα υπέδειξε τόσο στους κατ/νους 1 και 2 αναφέροντας τους ότι η κρυσταλλική ουσία είναι μεταμφεταμίνη ενώ η Π.Ξ.Φ.Υ είναι κάνναβη, η κατοχή των οποίων απαγορεύεται τους επέστησε εκ νέου την προσοχή τους στο Νόμο και ο 1ος κατ/νος απάντησε «Εν δικά μου», ενώ η 2η κατ/νη απάντησε «δεν έχω ιδέα». Η έρευνα συνεχίστηκε και σε έρευνα που έκανε η Μ-1 στην τσάντα της 2ης κατ/νης η ώρα 1701 εντόπισε ένα διαφανές νάιλον σακουλάκι, το οποίο περιέχει ποσότητα άσπρης κρυσταλλικής ουσίας μεταμφεταμίνης. Αμέσως το παρέλαβε ως τεκμήριο (Τεκμ. 8), το υπέδειξε στους κατ/νους 1 και 2 αναφέροντας τους ότι η κρυσταλλική ουσία είναι μεταμφεταμίνη, η κατοχή της οποίας απαγορεύεται, τους επέστησε την προσοχή τους στο Νόμο. Η 2η κατ/νη απάντησε «Εν δικό μου» ενώ ο 1ος κατ/νος απάντησε «Βάλτε μου το τζαι τούτο, εν κρίμα η μιτσιά». Την ίδια ώρα η Μ-1 συνέλαβε την 2η κατ/νη για αυτόφωρο αδίκημα και αφού της επέστησε την προσοχή της στο Νόμο αυτή δεν απάντησε οτιδήποτε. Στην συνέχεια την ενημέρωσε προφορικά για τα νομικά της δικαιώματα. Ακολούθως η έρευνα συνεχίστηκε στο σαλόνι και πάνω σε τραπεζάκι και ώρα 1706 ο Μ-10 εντόπισε ένα τεμάχιο πράσινο πλαστικό καλαμάκι κλειστού διά καψίματος, το οποίο περιέχει ποσότητα άσπρης κρυσταλλικής ουσίας μεταμφεταμίνης (Τεκμ. 9) ως επίσης υπήρχαν ίχνη άσπρης κρυσταλλικής ουσίας, μεταμφεταμίνης (Τεκμ. 10). Αμέσως τα παρέλαβε ως τεκμήρια, τα υπέδειξε στους κατ/νους 1 και 2 λέγοντας τους ότι η άσπρη κρυσταλλική ουσία είναι μεταμφεταμίνη, η κατοχή της οποίας απαγορεύεται, τους επέστησε την προσοχή τους στο Νόμο και ο 1ος κατ/νος απάντησε «εν τζαι τούτα δικά μου» ενώ η 2η κατ/νη απάντησε «εν ηξέρω». Ενώ η έρευνα βρισκόταν σε εξέλιξη στο αναφερόμενο δωμάτιο αφίχθηκε ο 3ος κατ/νος. Σε σωματική έρευνα που του έκανε ο Μ-10 και ώρα 1710, βρήκε μέσα στο τσαντάκι μέσης που φορούσε, ένα νάιλον διαφανές σακουλάκι που περιέχει ποσότητα Π.Ξ.Φ.Υ κάνναβης. Αμέσως το παρέλαβε ως τεκμήριο (Τεκμ. 11), το υπέδειξε στον 3° κατ/νο αναφέροντας του ότι η Π.Ξ.Φ.Υ είναι κάνναβη, η κατοχή της οποίας απαγορεύεται, του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο και αυτός απάντησε «Εν δικό μου» Την ίδια ώρα ο Μ-10 τον συνέλαβε για αυτόφωρο αδίκημα και αφού του επέστησε εκ νέου την προσοχή του στο νόμο δεν έδωσε οποιαδήποτε απάντηση. Την ίδια ώρα στα τσαντάκι τον 3ου κατ/νου ο Μ-10 εντόπισε μία λάμπα που υπήρχε μέσα καμένη ουσία. Αμέσως την παρέλαβε ως τεκμήριο (Τεκμ. 16), την υπέδειξε στον 3° κατ/νο, του ανάφερε ότι η καμένη ουσία πιθανό να είναι μεταμφεταμίνη η κατοχή της οποία απαγορεύεται, του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο και αυτός απάντησε «εν η λάμπα του κρύσταλ». Ακολούθως τον ενημέρωσε για τα νομικά του δικαιώματα. Η έρευνα στο δωμάτιο ολοκληρώθηκε η ώρα 1725 χωρίς να ανευρεθεί οτιδήποτε άλλο το παράνομο. Ακολούθως την ίδια ημέρα και μετά από γραπτή συγκατάθεση συγκατάθεση του 3ου κατ/νου και στην παρουσία του, μεταξύ των ωρών 17:30 - 17:40 ερευνήθηκε το όχημα με το οποίο αφίχθηκε στο μέρος με αρ. εγγραφής XXXXX32, χωρίς να ανευρεθεί οτιδήποτε το παράνομο. Με το πέρας της έρευνας κατόπιν οδηγιών, το εν λόγω όχημα μεταφέρθηκε στην ΑΔΕ Λεμεσού για εξετάσεις. Εν συνεχεία και οι τρεις κατ/νοι οδηγήθηκαν στα γραφεία της Υ.ΚΑ.Ν. Λεμεσού για περαιτέρω διερεύνηση της υπόθεσης. Την 01/07/2015 και ώρα 1810 στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λ/σού ο Μ- 10 ενημέρωσε γραπτώς τον 1° κατ/νο για τα νομικά του δικαιώματα. Την 01/07/2015 και ώρα 1815 στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λ/σού η Μ-1 ενημέρωσε γραπτώς την 2η κατ/νη για τα νομικά της δικαιώματα. Ακολούθως και μεταξύ των ωρών 1820-1825 η Μ-1 προχώρησε και σφράγισε το τεκμήριο(Τεκμ. 8), που ανευρέθηκε στην τσάντα της, στην παρουσία της 2ης κατ/νης και αφού της επεξήγησε την διαδικασία σφράγισης του την κάλεσε και υπέγραψαν και οι δύο σε αυτήν. Την 01/07/2015 και μεταξύ των ωρών 1817-1830 ο Μ-10 προχώρησε και σφράγισε τα τεκμήρια τα οποία ανευρέθηκαν στο διαμέρισμα και στο τσαντάκι του 1ου κατ/νου (Τεκμ. 1-7 και 9,10), για τα οποία ανέφερε ότι του ανήκουν, και αφού του εξήγησε την διαδικασία σφράγισης τους τον κάλεσε και υπέγραψαν και οι δύο σε αυτά. Την 01/07/2015 και μεταξύ των ωρών 1900-1905 ο Μ-10 προχώρησε και σφράγισε το τεκμήριο τα οποίο ανευρέθηκε στο τσαντάκι του 3ου κατ/νου (Τεκμ. 11), για το οποίο ανέφερε ότι του ανήκει, και αφού του εξήγησε την διαδικασία σφράγισης , με την βοήθεια της Μ-3, τον κάλεσε και υπέγραψαν και οι δύο στην σφράγιση. Κατόπιν γραπτής συγκατάθεσης του 1ου κατ/νου και μεταξύ των ωρών 1920-1950, διενεργήθηκε έρευνα στην οικία του στην πιο πάνω οδό, στην παρουσία του, χωρίς ωστόσο να ανευρεθεί οτιδήποτε το παράνομο. Στην συνέχεια οδηγήθηκε στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λ/σού. Κατόπιν γραπτής συγκατάθεσης της 2ης κατ/νης και μεταξύ των ωρών 1935-2000, διενεργήθηκε έρευνα στην οικία της στην πιο πάνω οδό, από μέλη της ΥΚΑΝ Πάφου, στην παρουσία της μητέρας της XXXXX ΤΤΟΦΑΡΗ, χωρίς ωστόσο να ανευρεθεί οτιδήποτε το παράνομο. Την 01/07/2015 και μεταξύ των ωρών 2010-2120 στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λ/σού η Μ-1 έλαβε ανακριτική κατάθεση από την 2η κατ/νης στην οποία μεταξύ άλλων αναφέρει ότι με τους άλλους 2 κατ/νους έχει φιλικές σχέσεις την 28/06/2015 ήρθε στην Λεμεσό με το όχημα της άλλο λόγω μηχανικής βλάβης παρέμεινε στην Λεμεσό στην οικία του 1ου κατ/νου. Βράδυ της 30/6 προς 01/07/2015 μετέβηκαν με τον 1° κατ/νο στο ξενοδοχείο JASMINE στο Π. Γ/γειας για να μείνουν στο διαμ. 21 όπου διέμενε ο 3ος κατ/νο, μετά από επικοινωνία που είχαν. Η τελευταία φορά που έκανε χρήση ήταν μεταμφεταμίνη την 30/06/
4. Ότι άλλο ναρκωτικό βρέθηκε στο δωμάτιο μετά που έκανε έρευνα η Αστυνομία, δεν έχει καμία σχέση. Την 01/07/2015 και μεταξύ των ωρών 2120-2125 στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λ/σού, η Μ-1 έλαβε τα παρειακά επιχρίσματα από την 2η κατ/νη. Εναντίoν των πιο πάνω εξασφαλίστηκαν δικαστικά εντάλματα σύλληψης. Την ίδια ημέρα και ώρα 2125 στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λ/σού ο Μ-9 συνέλαβε την 2η κατ/νη βάσει του εντάλματος και αφού της επέστησε την προσοχή της στο Νόμο απάντησε «Μόνο ότι βρέθηκε στην τσάντα μου εν δικό μου». Την ίδια ημέρα και ώρα 2130 ο Μ-9 συνέλαβε τον 1° κατ/νο βάσει του εντάλματος και αφού του επέστησε την προσοχή του στο νόμο Απάντησε «Ότι βρέθηκε μέσα στο τσαντάκι μου και στο διαμέρισμα είναι όλα δικά μου». Την ίδια ημέρα και ώρα 21.35 με την βοήθεια της διερμηνέως Χρ. Ζαχάμπι, ο Μ-9 συνέλαβε τον 3° κατ/νο και αφού του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο απάντησε «Τα ναρκωτικά που βρήκατε πάνω μου εν δικά μου για τα άλλα δεν έχω ιδέα». Ακολούθως και ώρα 2140 στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λ/σού η Μ-1 παρέδωσε στον Μ-9 το τεκμήριο που βρήκε και παρέλαβε από την 2η κατ/νη καθώς και τα παρειακά της επιχρίσματα. Την 01/07/2015 και μεταξύ των ωρών 2000-2245 στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λ/σού ο Μ-2, με την βοήθεια της διερμηνέως Χρ. Ζαχάμπι (Μ-3) έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον 3° κατ/νο όπου μεταξύ άλλων ανέφερε ότι το διαμέρισμα αρ.21 στο ξενοδοχείο JASMINE το ενοίκιασε για λογαριασμό 3ου προσώπου. Με τον 1° κατ/νο έχει φιλικές σχέσεις και το βράδυ 30/6 προς 01/07/2015 συναντήθηκαν στο εν λόγω δωμάτιο και οι τρεις κατ/νοι. Αυτός έφυγε από το διαμέρισμα και παρέμειναν οι άλλοι δύο μέχρι την ώρα που επέστρεψε πίσω και συνελήφθηκε από την Αστυνομία. Η τελευταία φορά που έκανε χρήση ναρκωτικών ήταν Κάνναβη την 01/07/
5. Την 01/07/2015 και μεταξύ των ωρών 2220-2310 στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λ/σού ο Μ-4 έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον 1° κατ/νο στην οποία ανέφερε ότι από την Κυριακή 28/06/2015 διαμένει στην οικία του η φίλη του 2η κατ/νη. Το βράδυ της 30/6 προς 01/07/2015 μετέβηκαν στο ξενοδοχείο JASMINE μαζί με την 2η κατ/νη για να επισκεφτούν τον 3° κατ/νο, μετά από επικοινωνία που είχε μαζί του. Παρέμεινε στο δωμάτιο μαζί με την 2η κατ/νη μέχρι την ώρα που εισήλθε σε αυτό η Αστυνομία. Πρόσθεσε ότι τα ναρκωτικά που βρέθηκαν εντός του δωματίου και στο τσαντάκι του είναι δικά του και κανένας δεν γνώριζε οτιδήποτε. Η τελευταία φορά που έκανε χρήση ναρκωτικών ήταν μεταμφεταμίνη την 26/06/15 και κάνναβη την 01/07/
6. Την 02/07/2015 και οι τρεις κατ/νοι παρουσιάστηκαν Ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού και εναντίον τους εξασφαλίστηκε διάταγμα προσωποκράτησης για περίοδο οκτώ ημερών προς διευκόλυνση των Αστυνομικών εξετάσεων. Την 03/07/2015 και ώρα 1150 ο Μ-9 μετέβηκε στο Ινστιτούτο Γενετικής και Νευρολογίας στην Λευκωσία όπου παρέδωσε τα τεκμήρια 2-9 και 11-15, επί του καταλόγου, στην XXXXX STRIBLEY (Μ-5) για επιστημονικές εξετάσεις. Την 05/07/2015 και μεταξύ των ωρών 1605-1610 στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λ/σού η Μ-1 μαζί με τον Μ-10 ανέκριναν εκ νέου την 2η κατ/νη σχετικά με την παρούσα υπόθεση χωρίς να έχει προσθέσει κάτι νέο παρά όσα ανέφερε στην κατάθεση της την 01/07/
7. Την 07/07/2015 και ώρα 0830 στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λ/σού ο Μ-10 παρέδωσε τα τεκμήρια της υπόθεσης με α/α 1 και 10 στον Μ-9 για να μεταφέρει στο Κρατικό Χημείο. Η ώρα 1055 παρέλαβε από την Μ-5 τα τεκμήρια με α/α 2-9 και 11-15 και ακολούθως μετέβηκε στο Κρατικό Χημείο όπου η ώρα 1145 παρέδωσε στο Χρ. Κουντούρη(Μ-7) τα τεκμήρια με α/α 1-
8. Τα τεκμήρια με α/α 13-15 τα μετέφερε πίσω στα γραφεία της ΥΚΑΝ όπου η ώρα 1530 τα παρέδωσε στον Μ-
9. Την 08/07/2015 ο Μ-7 παρέδωσε τα τεκμήρια στην Μ. Αυξεντίου (Μ-8) η οποία την 09/07/2015, μετά το πέρας της ανάλυσης τα παρέδωσε πίσω στον Μ-
10. Την 09/07/2015 λήφθηκε η Έκθεση εξέτασης των τεκμηρίων από την Μ-8 στην οποία αναγράφεται ότι στο τεκμήριο με α/α εντόπισε Κάνναβη βάρους 0,0814 γρ. και στα τεκμήρια με α/α 5,6,7 και 11 εντόπισε Κάνναβη συνολικού βάρους 3,
11. Στα τεκμήρια με α/α 2,3,4,8,9 και 10 εντόπισε Μεταμφεταμίνη συνολικού βάρους 28,9854 γρ. "
12. Έκθεση ΥΠΕΓΕ αρ.3625/15, ημερ. 30/09/15, την οποία υπογράφει ο Δρ. XXXXX Καριόλου - Εκ συμφώνου κατατεθείσα για την αλήθεια του περιεχομένου της - Τεκμ.
14. 2η Έκθεση ΥΠΕΓΕ αρ.6400/15, ημερ. 07/12/15, την οποία υπογράφει ο Δρ. XXXXX Καριόλου - Εκ συμφώνου κατατεθείσα για την αλήθεια του περιεχομένου της - Τεκμ.
16. Κατάθεση του Αστ.XXXXX XXXXX Χριστοφόρου της ΥΚΑΝ ημερ.09/07/15, με επισυναπτόμενο κατάλογο τεκμηρίων (εις τον οποίο κατάλογο αναφέρονται τα τεκμήρια της υπόθεσης καθώς επίσης τα διακριτικά και ο αριθμός που έχει δοθεί σε κάθε τεκμήριο) - Εκ συμφώνου κατατεθείσα για την αλήθεια του περιεχομένου της - Τεκμ.4 : " Υπηρετώ στην ΥΚΑΝ και είμαι τοποθετημένος στο κλιμάκιο της ΥΚΑΝ Λεμεσού. Την 01/07/2015 και μεταξύ των ωρών 16:50 -17:25 εγώ μαζί τους Α/Λοχ. XXXXX, Α/Αστ. XXXXX, Αστ. XXXXX, Αστ. XXXXX, Αστ. XXXXX, Αστ. XXXXX και Γ/Αστ. XXXXX, της ΥΚΑΝ Λεμεσού, κατόπιν πληροφορίας και δυνάμει δικαστικού εντάλματος, ερευνήσαμε το δωμάτιο Αρ. 21, του ξενοδοχείου JASMINE, που βρίσκεται στην οδό Παναγιώτη Τσαγγάρη Αρ.7, στην Λ/σό, για το οποίο υπήρχε πληροφορία ότι ενοίκιασε και διαμένει ο XXXXX REZA, 29 ετών (20/02/1984), άνεργος, από το Ιράν και τώρα οδός XXXXX 3, XXXXX court, διαμέρισμα XXXXX, Λεμεσός ARC: XXXXX
17. Η είσοδος επιτεύχθηκε με χρήση αντικλειδιού που λήφθηκε προηγουμένως από την υποδοχή (reception) και εις γνώση της διεύθυνσης του ξενοδοχείου. Με την είσοδο μας στο εν λόγω διαμέρισμα εντοπίστηκαν οι 1) XXXXX ΤΣΙΓΑΡΑΣ, 30 ετών (Ημ. Γενν.: 04/11/1985), άνεργος από τη Λεμεσό XXXXX, Συνοικισμός XXXXX, XXXXX, Διαμ. XXXXX, XXXXX, Δ.Τ.: XXXXX2354 και 2) XXXXX ΤΤΟΦΑΡΗ, 24 ετών (Ημ. Γενν.: 21/11/1991), άνεργη από την Πάφο, οδός XXXXX αρ.13, XXXXX, Δ.Τ.: XXXXX9095, να κοιμούνται στο υπνοδωμάτιο. Κατά την έρευνα που ακολούθησε στην παρουσία των πιο πάνω και ώρα 1652 εντόπισα πάνω σε κομοδίνο του υπνοδωματίου, στην πλευρά όπου κοιμόταν ο ΤΣΙΓΑΡΑΣ, ένα μισοκαπνισμένο χειροποίητο τσιγάρο, το οποίο περιέχει βιομηχανοποιημένο καπνό, αναμεμειγμένο με ποσότητα πράσινης ξηρής φυτική ύλης κάνναβης. Αμέσως το παρέλαβα το υπέδειξα τόσο στον ΤΣΙΓΑΡΑ όσο και στην ΤΤΟΦΑΡΗ και τους ανέφερα ότι εντός του τσιγάρου εκτός από βιομηχανοποιημένο καπνό υπήρχε και ποσότητα Π.Ξ.Φ.Υ, κάνναβης η κατοχή της οποίας απαγορεύεται, τους επέστησα την προσοχή τους, στο Νόμο και ο ΤΣΙΓΑΡΑΣ απάντησε «Εν δικό μου» ενώ η ΤΤΟΦΑΡΗ δεν έδωσε οποιαδήποτε απάντηση. Αμέσως συνέλαβα τον ΤΣΙΑΓΑΡΑ για αυτόφωρο αδίκημα και αφού του επέστησα εκ νέου την προσοχή του στο Νόμο, δεν έδωσε οποιαδήποτε απάντηση. Στη συνέχεια πληροφόρησα τον ΤΣΙΑΓΑΡΑ προφορικά για τα νομικά του δικαιώματα. Ακολούθως και επάνω στο κρεβάτι εντόπισα ένα μαύρο τσαντάκι μέσης, και όταν ρώτησα σε ποιόν ανήκει ο ΤΣΙΑΓΑΡΑΣ μου απάντησε ότι είναι δικό του. Σε έρευνα που του έκανα και ώρα 1656 εντόπισα και παρέλαβα τρία διαφανή νάιλον σακουλάκια τα οποία περιέχουν ποσότητα άσπρης κρυσταλλικής ουσίας μεταμφεταμίνης και τρία διαφανή νάιλον σακουλάκια τα οποία περιέχουν ποσότητα Π.Ξ.Φ.Υ κάνναβης περίπου. Αμέσως τα παρέλαβα τα υπέδειξα τόσο στον ΤΣΙΓΑΡΑ όσο και στην ΤΤΟΦΑΡΗ αναφέροντας τους ότι η κρυσταλλική ουσία είναι μεταμφεταμίνη ενώ η Π.Ξ.Φ.Υ είναι κάνναβη, η κατοχή των οποίων απαγορεύεται τους επέστησα την προσοχή τους στο Νόμο και ο ΤΣΙΓΑΡΑΣ μου απάντησε «Εν δικά μου», ενώ η ΤΤΟΦΑΡΗ δήλωσε «δεν έχω ιδέα». Σε έρευνα που έκανε η Αστ. XXXXX στην τσάντα της πιο πάνω και ώρα 1701 εντόπισε ένα διαφανές νάιλον σακουλάκι, το οποίο περιέχει ποσότητα άσπρης κρυσταλλικής ουσίας μεταμφεταμίνης. Αμέσως το παρέλαβε και αφού το υπέδειξε τόσο στην ΤΤΟΦΑΡΗ όσο και στον ΤΣΙΓΑΡΑ αναφέροντας τους ότι η κρυσταλλική ουσία είναι μεταμφεταμίνη, η κατοχή της οποίας απαγορεύεται, τους επέστησε την προσοχή τους στο Νόμο η ΤΤΟΦΑΡΗ ανάφερε «Εν δικό μου» ενώ ο ΤΣΙΓΑΡΑΣ απάντησε «Βάλτε μου το τζαι τούτο, εν κρίμα η μιτσιά». Την ίδια ώρα η Αστ. XXXXX συνέλαβε την ΤΤΟΦΑΡΗ για αυτόφωρο αδίκημα και αφού της επέστησε την προσοχή της στο Νόμο αυτή δεν απάντησε οτιδήποτε. Ακολούθως η έρευνα συνεχίστηκε στο σαλόνι και πάνω σε τραπεζάκι και ώρα 1706 εντόπισα ένα τεμάχιο πράσινο πλαστικό καλαμάκι κλειστού διά καψίματος, το οποίο περιέχει ποσότητα άσπρης κρυσταλλικής ουσίας μεταμφεταμίνης ως επίσης υπήρχαν ίχνη άσπρης κρυσταλλικής, ουσίας, μεταμφεταμίνης. Αμέσως τα παρέλαβα τα υπέδειξα στον ΤΣΙΓΑΡΑ και στην ΤΤΟΦΑΡΗ λέγοντας τους ότι η άσπρη κρυσταλλική ουσία είναι μεταμφεταμίνη, η κατοχή της οποίας απαγορεύεται, τους επέστησα την προσοχή τους στο Νόμο και ο ΤΣΙΓΑΡΑΣ μου ανάφερε «εν τζαι τούτα δικά μου» ενώ η ΤΤΟΦΑΡΗ απάντησε «εν ηξέρω». Ενώ η έρευνα βρισκόταν σε εξέλιξη στο αναφερόμενο δωμάτιο αφίχθηκε ο REZA και σε σωματική έρευνα που του έκανα και ώρα 1710, βρήκα μέσα στο τσαντάκι μέσης πού φορούσε, ένα νάιλον διαφανές σακουλάκι που περιέχει ποσότητα Π.Ξ.Φ.Υ κάνναβης. Αμέσως το παρέλαβα το υπέδειξα στον REZA αναφέροντας του ότι η Π.Ξ.Φ.Υ είναι κάνναβη, η κατοχή της οποίας απαγορεύεται, του επέστησα την προσοχή του στο Νόμο και απάντησε «Εν δικό μου» Την ίδια ώρα τον συνέλαβα για αυτόφωρο αδίκημά και αφού του επέστησα εκ νέου την προσοχή του στο νόμο δεν έδωσε οποιαδήποτε απάντηση. Επίσης την ίδια ώρα μέσα στο τσαντάκι του REZA εντόπισα μία λάμπα που υπήρχε μέσα καμένη ουσία. Αμέσως την παρέλαβα την υπέδειξα στον REZA αναφέροντας του ότι η καμένη ουσία εντός της λάμπας πιθανό να είναι μεταμφεταμίνη, η κατοχή της οποίας απαγορεύεται, του επέστησα την προσοχή του στο νόμο και αυτός απάντησε «εν η λάμπα του κρύσταλ». Η έρευνα στο δωμάτιο ολοκληρώθηκε η ώρα
18. Ακολούθως και κατόπιν συγκατάθεσης του REZA και στην παρουσία του, μεταξύ των ωρών 17:30 - 17:40 της ίδιας μέρας, εγώ με την βοήθεια του Αστ. XXXXX ερευνήσαμε το όχημα με το οποίο αφίχθηκε στο μέρος με αρ. . εγγραφής XXXXX32, χωρίς να ανευρεθεί οτιδήποτε το παράνομο. Με το πέρας της έρευνας κατόπιν οδηγιών, το εν λόγω όχημα μεταφέρθηκε στην ΑΔΕ Λεμεσού για εξετάσεις. Ακολούθως και οι τρεις συλληφθέντες οδηγήθηκαν στα γραφεία Υ.ΚΑ.Ν. Λεμεσού για περαιτέρω διερεύνηση της υπόθεσης. Η ώρα 1810 στα γραφεία της Υ.ΚΑ.Ν Λ/σού ενημέρωσα γραπτώς τον ΤΣΙΓΑΡΑ για τα νομικά του δικαιώματα, ενώ η ώρα 1815 ενημέρωσα γραπτώς την ΤΤΟΦΑΡΗ για τα νομικά της δικαιώματα. Στην συνέχεια και μεταξύ των ωρών 1817-1830 προχώρησα και σφράγισα τα τεκμήρια που ανευρέθηκαν τόσο στο διαμέρισμα όσο και στο τσαντάκι ώμου για τα οποία ο ΤΣΙΑΓΑΡΑΣ δήλωσε ότι είναι δικά του, στην παρουσία του και αφού του εξήγησα την διαδικασία σφράγισης των, τον κάλεσα και υπογράφαμε και οι δύο στις σφραγίσεις. Στην συνέχεια κατόπιν γραπτής συγκατάθεσης του ΤΣΙΓΑΡΑ και μεταξύ των ωρών 1920-1950, με την βοήθεια των Αστ. XXXXX και XXXXX διενεργήσαμε έρευνα στην οικία του στην πιο πάνω οδό χωρίς ωστόσο να ανευρεθεί οτιδήποτε το παράνομο. Στην συνέχεια οδηγήθηκε στα γραφεία της ΥΚΑΝ Α/σού. Εναντίων των πιο πάνω εκδόθηκαν δικαστικά εντάλματα σύλληψης. Η ώρα 2125 στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λ/σού συνέλαβα την ΤΤΟΦΑΡΗ βάσει του εντάλματος και αφού της επέστησα την προσοχή της στο Νόμο απάντησε «Μόνο ότι βρέθηκε στην τσάντα μου εν δικό μου». Η ώρα 2130 συνέλαβα τον ΤΣΙΓΑΡΑ βάσει του εντάλματος και αφού του επέστησα την προσοχή του στο νόμο απάντησε «Ότι βρέθηκε μέσα στο τσαντάκι μου και στο διαμέρισμα είναι όλα δικά μου». Την ίδια ημέρα και ώρα 21.35 με την βοήθεια της διερμηνέως Χρ. Ζαχάμπι, συνέλαβα τον XXXXX REZA και αφού του επέστησα την προσοχή του στο Νόμο απάντησε «Τα ναρκωτικά που βρήκατε πάνω μου εν δικά μου για τα άλλα δεν έχω ιδέα». Την 03/07/2015 και ώρα 1150 μετέφερα τα τεκμήρια με α/α 2-9 και 11-14 στο Ινστιτούτο Γενετικής και Νευρολογίας στην Λ/σία όπου τα παρέδωσα στην XXXXX Στρίπλευ για επιστημονικές εξετάσεις. Την 07/07/2015 και ώρα 0830 στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λ/σού τα τεκμήρια με α/α 1 και 10 στον Αστ.315.8 Ν. Χριστοφή για να τα μεταφέρει στο Χημείο του Κράτους. Την ίδια ημέρα και ώρα 1530 στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λ/σού παρέλαβα από τον Αστ. XXXXX τα τεκμήρια με α/α 13-15 αφού τελείωσε η εξέταση τους από το Ινστιτούτο Γενετικής και Νευρολογίας. " ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΤΕΚΜΗΡΙΩΝ
19. Ένα μισοκαπνισμένο χειροποίητο τσιγάρο που περιέχει βιομηχανοποιημένο καπνό ανάμεικτο με Π.Ξ.Φ.Υ (Τεκμ. Α.Χ.1)
20. Ένα διαφανές νάιλον σακουλάκι τύπου ZIP LOCK που περιέχει ποσότητα άσπρης κρυσταλλικής ουσίας (Τεκμ. Α.Χ.2)
21. Ένα διαφανές νάιλον σακουλάκι τύπου ZIP LOCK που περιέχει ποσότητα άσπρης κρυσταλλικής ουσίας (Τεκμ. Α.Χ.3)
22. Ένα διαφανές νάιλον σακουλάκι τύπου ZIP LOCK που περιέχει ποσότητα άσπρης κρυσταλλικής ουσίας (Τεκμ. Α.Χ.4)
23. Ένα διαφανές νάιλον σακουλάκι τύπου ZIP LOCK που περιέχει ποσότητα Π.Ξ.Φ.Υ (Τεκμ. Α.Χ.5)
24. Ένα διαφανές νάιλον σακουλάκι τύπου ZIP LOCK που περιέχει ποσότητα Π.Ξ.Φ.Υ (Τεκμ. Α.Χ.6)
25. Ένα διαφανές νάιλον σακουλάκι τύπου ZIP LOCK που περιέχει ποσότητα Π.Ξ.Φ.Υ (Τεκμ. Α.Χ.7). .·
26. Ένα διαφάνές νάιλον σακουλάκι τύπου ZIP LOCK που περιέχει ποσότητα άσπρης κρυσταλλικής ουσίας (Τεκμ. Α.Σ.1, Α.Χ.8)
27. Ένα τεμάχιο πράσινο πλαστικό καλαμάκι κλειστό διά καψίματος που περιέχει ποσότητα άσπρης κρυσταλλικής ουσίας (Τεκμ. Α.Χ.9)
28. Ίχνη άσπρης κρυσταλλικής ουσίας (Τεκμ. Α.Χ.9A, με τη σημείωση ότι στην συνοπτική έκθεση τεκμ.1 πιο πάνω αναφέρεται ως τεκμήριο 10)
29. Ένα νάιλον σακουλάκι που περιέχει ποσότητα Π.Ξ.Φ.Υ. (Τεκμ. Α.Χ. 10, με τη σημείωση ότι στην συνοπτική έκθεση τεκμ.1 πιο πάνω αναφέρεται ως τεκμήριο 11)
30. Δύο αποδείξεις εισπράξεως με No. 60886 και 60876 στο όνομα XXXXX Σαρρής και XXXXX Θεοδούλου αντίστοιχα για το ποσό των €50 αντίστοιχα καθώς επίσης και ημερομηνίας έκδοσης 01/07/2015 και 28/06/2015 αντίστοιχα (Τεκμ. Α.Χ. 11).
31. Δύο παρειακά επιχρίσματα που λήφθηκαν από τον XXXXX REZA αρ. ΔΕΑ XXXXX8413 (Τεκμ. Α.Χ 12)
32. Δύο παρειακά επιχρίσματα που λήφθηκαν από τον XXXXX Τσιγαρά, Δ.Τ. XXXXX2354 (Τεκμ. Α.Χ. 13)
33. Δύο παρειακά επιχρίσματα που λήφθηκαν από την XXXXX Ττοφαρή, Δ.Τ. XXXXX9095 (Τεκμ. Α.Σ. 2, Α.Χ.14)
34. Μία λάμπα που περιέχει καμένη ουσία (Τεκμ. Α.Χ. 15)
35. 2η κατάθεση του Αστ.XXXXX XXXXX Χριστοφόρου της ΥΚΑΝ ημερ.27/03/16 - Εκ συμφώνου κατατεθείσα για την αλήθεια του περιεχομένου της - Τεκμ.5 : " Υπηρετώ στην ΥΚΑΝ και είμαι τοποθετημένος στο κλιμάκιο της ΥΚΑΝ Λεμεσού. Σχετικά με την πιο πάνω υπόθεση μετά την καταχώριση της ενώπιον δικαστηρίου, έλαβα επιστημονική μαρτυρία σύμφωνα με την οποία ο XXXXX ΟΜΗΡΟΥ, Δ/Τ XXXXX1745 από την Λεμεσό συνδέεται το Γενετικό του Υλικό με τεκμήρια της παρούσας υπόθεσης. Συγκεκριμένα συνδέεται στα τεκμήρια με α/α 7 και 9 επί του καταλόγου ενώ αυτός μέχρι την καταχώριση της υπόθεσης δεν φαινόταν να έχει εμπλοκή με την υπόθεση. Κατόπιν τούτου προχώρησα στην έκδοση Δικαστικού εντάλματος σύλληψης εναντίον του ΟΜΗΡΟΥ και την 20/11/2015 και ώρα 1855 τον συνέλαβα στα γραφεία της Τροχαίας Λ/σού αφού παρουσιάστηκε εκεί για άλλη υπόθεση και αφού του εξήγησα τον λόγω της σύλληψης του, του επέστησα την προσοχή του στο Νόμο και αυτός απάντησε «Εντάξει». Στην συνέχεια τον Ενημέρωσα προφορικά και ακολούθως γραπτώς για τα νομικά του δικαιώματα. Την ίδια ημέρα κατόπιν δικαστικού εντάλματος διενήργησα έρευνα στην οικία του στην οδό XXXXX αρ.8 XXXXX, Λ/σός στην παρουσία του χωρίς να εντοπισθεί οτιδήποτε το ύποπτο. Ακολούθως τον μετέφερα στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λ/σού όπου η ώρα 2045 έλαβα από αυτόν τα παρειακά του επιχρίσματα κατόπιν γραπτής του συγκατάθεσης. Στην συνέχεια και μεταξύ των ωρών 2050-2150 έλαβα από αυτόν ανακριτική κατάθεση. Την 25/11/2015 και ώρα 0800 στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λ/σού παρέδωσα στον Αστ. XXXXX I. Κων/νου(Μ-10) το τεκμήρια με τα παρειακά επιχρίσματα του ΟΜΗΡΟΥ, σφραγισμένα σε καφέ φάκελο με σκοπό να τα μεταφέρει στο Ινστιτούτο Γενετικής και Νευρολογίας. "
36. Έκθεση του Γενικού Χημείου του Κράτους ημερ.09/07/15, αναφορικά με το είδος και την ποσότητα των ελεγχόμενων φαρμάκων - τεκμηρίων, την οποία υπογράφει η χημικός XXXXX Αυξεντίου - Εκ συμφώνου κατατεθείσα για την αλήθεια του περιεχομένου της - Τεκμ.6 : Αποτέλεσμα εξέτασης δειγμάτων - Ένα μισοκαπνισμένο χειροποίητο τσιγάρο που περιέχει βιομηχανοποιημένο καπνό ανάμεικτο με Π.Ξ.Φ.Υ (Τεκμ. Αστ.1) = 0,0814 γραμμάρια Δ9 τετραυδροκανναβινόλη (Δ9THC) - Ένα διαφανές νάιλον σακουλάκι τύπου ZIP LOCK που περιέχει ποσότητα άσπρης κρυσταλλικής ουσίας (Τεκμ. Αστ.2) = 9,6905 γραμμάρια μεταμφεταμίνη (Μεθυλοαμφεταμίνη) - Ένα διαφανές νάιλον σακουλάκι τύπου ZIP LOCK που περιέχει ποσότητα άσπρης κρυσταλλικής ουσίας (Τεκμ. Αστ.3) = 10,2833 γραμμάρια μεταμφεταμίνη (Μεθυλοαμφεταμίνη) - Ένα διαφανές νάιλον σακουλάκι τύπου ZIP LOCK που περιέχει ποσότητα άσπρης κρυσταλλικής ουσίας (Τεκμ. Αστ.4) = 8,7345 γραμμάρια μεταμφεταμίνη (Μεθυλοαμφεταμίνη) - Ένα διαφανές νάιλον σακουλάκι τύπου ZIP LOCK που περιέχει ποσότητα Π.Ξ.Φ.Υ (Τεκμ. Αστ.5) = 1,1866 γραμμάρια Δ9 τετραυδροκανναβινόλη (Δ9THC) - Ένα διαφανές νάιλον σακουλάκι τύπου ZIP LOCK που περιέχει ποσότητα Π.Ξ.Φ.Υ (Τεκμ. Αστ.6) = 1,5329 γραμμάρια Δ9 τετραυδροκανναβινόλη (Δ9THC) - Ένα διαφανές νάιλον σακουλάκι τύπου ZIP LOCK που περιέχει ποσότητα Π.Ξ.Φ.Υ (Τεκμ. Αστ.7) = 0,6396 γραμμάρια Δ9 τετραυδροκανναβινόλη (Δ9THC) - Ένα διαφάνές νάιλον σακουλάκι τύπου ZIP LOCK που περιέχει ποσότητα άσπρης κρυσταλλικής ουσίας (Τεκμ. Αστ.8) = 0,1825 γραμμάρια μεταμφεταμίνη (Μεθυλοαμφεταμίνη) - Ένα τεμάχιο πράσινο πλαστικό καλαμάκι κλειστό διά καψίματος που περιέχει ποσότητα άσπρης κρυσταλλικής ουσίας (Τεκμ. Αστ.9) = 0,0523 γραμμάρια μεταμφεταμίνη (Μεθυλοαμφεταμίνη) - Ίχνη άσπρης κρυσταλλικής ουσίας (Τεκμ. Αστ.10 - στον κατάλογο τεκμηρίων 9Α) = 0,0423 γραμμάρια μεταμφεταμίνη (Μεθυλοαμφεταμίνη) - Ένα νάιλον σακουλάκι που περιέχει ποσότητα Π.Ξ.Φ.Υ. (Τεκμ. Αστ. 11- στον κατάλογο τεκμηρίων 10) = 0,3426 γραμμάρια Δ9 τετραυδροκανναβινόλη (Δ9THC) Γνώμη/Ερμηνεία : H Δ9 τετραυδροκανναβινόλη (Δ9THC) είναι συστατικό της κάνναβης και της ρητίνης κάνναβης. Η φυτική ύλη πιο πάνω είναι κάνναβη από την οποία δεν έχει εξαχθεί η ρητίνη. Η Κάνναβη περιλαμβάνεται στον Πρώτο Πίνακα, Μέρος ΙΙ του Ν.29/77 Η Μεταμφεταμίνη (Μεθυλοαμφεταμίνη) περιλαμβάνεται στον Πρώτο Πίνακα, Μέρος Ι του Ν.29/77
37. Οι ανακριτικές καταθέσεις των κατηγορούμενων 1, 2, 3 και 4 κατατέθηκαν ως προς το γεγονός της λήψης τους από τα συγκεκριμένα πρόσωπα ή και ότι πρόκειται για τις ανακριτικές καταθέσεις που τους είχαν ληφθεί. Κατατέθηκαν συγκεκριμένα ως τεκμήρια 7, 8, 9Α+Β (για τον 3ο κατηγορούμενο 9Α είναι η κατάθεση στη μητρική του γλώσσα και 9Β η πιστή μετάφραση της στα ελληνικά) και 10 αντίστοιχα. Παραδεκτό Γεγονός Τα τεκμήρια της υπόθεσης βρίσκονται στην κατοχή της Αστυνομίας. Δια ζώσης Κατηγορούμενος 1 Αρχίζοντας την κυρίως εξέταση του είπε ότι έχει αντιληφθεί τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει και προχωρώντας ανέφερε ότι στις 14.1.14 αρρώστησε με κατά πλάκα σκλήρυνση. Τον έπιασε το ψυχοπλάκωμα και κατέληξε στη χρήση του κρύσταλ μεθ λόγω του ότι αυτοκτονούσε με το δικό του τρόπο. Ήταν καταστροφή για τον ίδιο ώσπου τον έπιασαν και ευχαριστεί τον Θεό καθάρισε. Για τα ναρκωτικά που βρέθηκαν τα συγκεκριμένα που έκανε παραδοχή, είναι δικά του. Νιώθει καλά, παντρεύτηκε μετά που τρία χρόνια τη γυναίκα του, πιστεύει είναι άξιος να αντιμετωπίσει σωστά το σύστημα. Όσο αφορά τα DNA του Θεοχάρη, αυτός είναι παιδικός του φίλος, δεν θυμάται καλά, ίσως να έπιασε σακούλι που το σπίτι του. Επίσης ανέφερε ότι δεν ήταν για εμπορία τα ναρκωτικά. Τούτον ισχύει. Έπινε μισό, ένα γραμμάριο τη μέρα, είχε λίγα λεφτά στην πάντα €300, έπιασε και το τσιέκι του εκείνες τις μέρες, πιάνει επίδομα αναπηρίας, ήβρε καλή ευκαιρία και έπιασε. Έπινε ένα γραμμάριο τη μέρα σχεδόν. 30 του μήνα εν λογικό. Στη συνέχεια είπε ότι ο λόγος που είχε την ποσότητα αυτή στην κατοχή του είναι επειδή βρήκε ευκαιρία, έπιασε το τσιέκι του και έπιασε παραπάνω, ξέφυγε. Δεν είχε το νου του 100%. Χρήστης ήταν παραδέχεται. Ευχαριστεί που γλίτωσε, προσπαθεί να κάνει τη θεραπεία του. Στην ουσία η θεραπεία δεν έχει λύση. Ήταν σαν είδος αυτοκτονίας. Ευτυχώς του πέρασε το ψυχοπλάκωμα, νιώθει καλά, ευχαριστεί και ταυτόχρονα λυπάται που είναι εδώ. Ζητά συγνώμη με κεφαλαία γράμματα και ότι ευκαιρία του δοθεί ευχαριστεί πολύ. Στην αντεξέταση του είπε ότι τον ξύπνησε η Αστυνομία ενώ ήταν στο δωμάτιο του ξενοδοχείου Jasmine και ήταν με την κοπέλα την κα XXXXX. Είχαν πάει εκεί μαζί. Ο κατηγορούμενος 3 ήρθε που τον συνέλαβε η αστυνομία. Είχε πάει σ' εκείνο το δωμάτιο επειδή είναι φίλοι και στην ουσία επισκέφθηκε τον κατηγορούμενο
38. Βρεθήκαν εκεί λόγω χρήσης, ήταν όλοι χρήστες. Δεν χρησιμοποιούσαν το δωμάτιο του ξενοδοχείου για να κάνουν χρήση αλλά έτσι τσιάττισε (ταίριαξε) επειδή ήταν καλοκαίρι. Είχαν πάει μαζί εκεί και οι τρείς την ίδια μέρα, πριν έρθει η Αστυνομία. Δεν είδε όμως πότε έφυγε ο κατηγορούμενος 3 από το δωμάτιο επειδή κοιμόταν. Αυτός ήρθε την ώρα που ήταν η αστυνομία στο μέρος. Όμως επανέλαβε ότι πήγαν εκεί μαζί και οι τρείς αφού είναι φίλοι. Όταν πήγαν εκεί αυτός έκανε χρήση, στη συγκεκριμένη περίπτωση κάπνισε λίγη μαριχουάνα, και κοιμήθηκε. Τα σακουλάκια ήταν ήδη στο τσαντάκι του, δεν ήταν εις γνώση των παιδιών. Τα παιδιά δεν ξέρει γιατί κοιμήθηκε. Όσον αφορά το καλαμάκι με κρύσταλ που βρήκε η αστυνομία ήταν απλώς εκεί πριν να το κάνει χρήση. Τον σύλλαβε η αστυνομία και απλά δεν έτυχε να κάνει χρήση. Απλά έκαμε μισό της μαριχουάνας, κράτησε το υπόλοιπο στο τασάκι, κοιμήθηκε 40 λεπτά και τον ξύπνησε η αστυνομία. Το οποίο μισό τσιγάρο βρέθηκε στη σκηνή που τον σύλλαβε η αστυνομία. Για τον Θεοχάρη (4ο κατηγορούμενο) που είπε ότι ήταν παιδικός του φίλος, ανέφερε ότι δεν ήξερε για το διαμέρισμα. Ερωτώμενος δε αν έκανε χρήση με τον Θεοχάρη όπως πήγε να κάνει με τους άλλους, είπε ότι τέλος πάντων είναι όλοι χρήστες. Διερωτήθηκε όμως αν μπορεί να το πει τούτο το πράμα και ζήτησε να ρωτηθεί ο Θεοχάρης. Είναι αμαρτία συνέχισε να κρίνει τον Θεοχάρη τώρα. Για την αναφορά στην κατάθεση του ότι χόρτο καπνίζει καθημερινά, κρύσταλ όμως όχι είπε ότι συμφωνεί και συνέχισε λέγοντας ότι ήταν η εποχή που το είδε σαν λόγο αυτοκτονίας. Ήταν παθητικός χρήστης του χόρτου και μετά που αρρώστησε είναι μία από τις θεραπείες του. Στα ανθρώπινα δικαιώματα όπως το υποχρεώθηκε να κάμνει κάποιες φορές τη χρήση γιατί δεν είχε φάρμακα στην Κύπρο εκείνο τον καιρό. Ακολούθως συμφώνησε ότι την ποσότητα κρύσταλ και την κάνναβη την αγόρασε από κάποιον και ακόμη ότι την αγόρασε έτσι όπως την είχε βρει η αστυνομία. Η παρέμβαση που έκανε ήταν να την βάλει στα σακούλια. Είχε τρία σακούλια νάιλον των χρυσαφικών τα οποία πήρε ίσως από τον φίλο του τον Χάρη, δεν θυμάται καλά. Τα είχε στο τσαντάκι του και τα έβαλε εκεί μέσα για να μην έχει αποτυπώματα του προηγούμενου που του τα έδωσε και τα οποία ήταν τρία σακουλάκια από κρύσταλ διότι δεν χωρούσαν τα 27, πόσα ήταν, γραμμάρια σ' ένα σακουλάκι. Προηγουμένως είπε ότι τα αγόρασε έτσι όπως τα βρήκε η αστυνομία εννοώντας ότι απλά δεν πείραξε για χρήση. Τα διαχώρισε για τον ίδιο είναι άλλο θέμα. Δεν είπε το γεγονός του διαχωρισμού στην κατάθεση του, Τεκμήριο 7, επειδή ίσως δεν του ζητήθηκε και διερωτήθηκε γιατί να του ζητηθεί αφού τον έπιασαν. Για το κατά πόσο ο Θεοχάρης έκανε χρήση κρύσταλ ανέφερε ότι δεν είναι αρμόδιος να κρίνει τον Θεοχάρη και μπορεί να ρωτηθεί ο ίδιος. Ο ίδιος ξέρει αλλά δεν είναι αρμόδιος να απαντήσει τη στιγμή που είναι εδώ πέρα. Και ακολούθως απάντησε αρνητικά σ' ερώτηση αν είναι ο Θεοχάρης που του έδωσε την συσκευασία με το κρυστάλ, λέγοντας ότι το έπιασε απο το αυτοκίνητο της μητέρας του και τώρα θυμήθηκε. Είχε κουμπιά μέσα, κάτι είχε. Ούτε για τη 2η κατηγορούμενη είπε ότι μπορεί ν' απαντήσει αν ήταν χρήστης. Από την στιγμή που είναι εδώ δεν είναι αρμόδιος ν' απαντήσει. Και αρνήθηκε ότι στην κατάθεση του είπε ότι είδε ότι είχε μέσα στην τσάντα της κρύσταλ. Ανέφερε ακολούθως ότι όταν κάπνιζε χόρτο, κάνναβη, η Χριστίνα δεν κάπνισε μαζί του, ούτε ο Reza. Αυτοί ήταν στο σαλόνι και ο ίδιος πήγε στο υπνοδωμάτιο και κοιμήθηκε. Όταν ρωτήθηκε δε αν ήταν εκεί στο σαλόνι που ήταν το καλαμάκι με το κρύσταλ απάντησε αρνητικά, λέγοντας ότι ύστερα το βρήκε η αστυνομία εκεί πέρα. Ίσως το έβαλε ο ίδιος πριν κοιμηθεί αλλά δεν θυμάται πότε. Για την αγορά του κρύσταλ και της κάνναβης έδωσε 1.300, 1.500 (ευρώ) αλλά δεν θυμάται ακριβώς. Για το τσιγάρο που κάπνισε και άφησε μισοκαπνισμένο δίπλα που το κομοδίνο, στο τασάκι, είπε ότι όταν τους ξύπνησαν κοιμόταν και η κατηγορούμενη 2 αλλά αν ήταν εις γνώση της δεν γνωρίζει. Και είπε ότι αυτή μπορούσε να το δει αλλά δεν γνωρίζει αν το είδε. Επίσης συμφώνησε ότι είπε στους αστυνομικούς όταν ανευρέθηκε η ποσότητα του κρύσταλ στην τσάντα της 2ης κατηγορούμενης να του το φορτώσουν γιατί είναι κρίμα η μιτσιά και ανέφερε ότι από τη στιγμή που τον συνέλαβαν με 27, 30 γραμμάρια, πόσα ήταν, είναι λογικό να το ρίξει έτσι. Δεν συμφωνεί όμως ότι το είπε γιατί αποφάσισε ν' αναλάβει όλη την ευθύνη για να μην κατηγορηθούν οι φίλοι του. Απλώς η ευθύνη ήταν δική του, χωρίς να ήταν εις γνώση τους αν ήταν στην τσάντα. Ούτε εις γνώση του ότι είχε και γιατί είναι κρίμα αφού τον έπιασαν με ποσότητα. Τι ήταν να του βάλουν ακόμα δύο πόιντ, διερωτήθηκε, παρά να χαλάσει το όνομα της η μιτσιά. Εν σεβαστή κοπέλα. Την οποία όμως είπε δεν είδε να καπνίζει. Αρνήθηκε δε ότι γνώριζε ότι το εν λόγω δωμάτιο χρησιμοποιείτο για διακίνηση ναρκωτικών και γι' αυτό πήγαν εκεί. Είπε ακόμη ότι το τσαντάκι το μαύρο το αφαίρεσε από πάνω του την ώρα που πήγε να ξαπλώσει και κάπνισε το τσιγάρο. Το έβαλε δίπλα του και βρέθηκε στο κρεβάτι. Δεν ξέρει όμως ανέφερε αν η 2η κατηγορούμενη που κοιμόταν δίπλα του είδε το τσαντάκι γιατί ήταν σκεπασμένος λόγω air condition. Τέλος, σε ερώτηση του συνηγόρου του κατηγορούμενου 4, ανέφερε για τα σακουλάκια που έβαλε τα ναρκωτικά μέσα ότι δεν θυμάται αν γνώριζε ο Θεοχάρης ότι τα έπιασε από το αυτοκίνητο όπως ανέφερε ή από το σπίτι του. Πιστεύει ότι επειδή οδηγούσε ίσως να μην πήρε χαμπάρι. Άνοιξε το σακούλι αυτό, είχε ρούχα των μωρών, είχε κουμπιά μέσα, δεν ήταν εις γνώση του. Πάντα έχει σακούλια γιατί έκαμνε χρήση μαριχουάνας παραπάνω. Οι κατηγορούμενοι 2 και 4 ως προανέφερα προέβησαν σε ανώμοτες δηλώσεις. Είπαν συγκεκριμένα τα εξής : Κατηγορούμενη 2 " Εντιμότατε, δεν παραδέχομαι τις κατηγορίες που αντιμετωπίζω ως έχουν επειδή εγώ κατείχα μόνο την ποσότητα μέρος που ήταν μέσα στο τσαντάκι μου, το οποίο είναι το Τεκμήριο 8, στη συνοπτική έκθεση ως Τεκμήριο
39. Στο δωμάτιο εκείνο εγώ κοιμόμουν όταν μπήκε μέσα η αστυνομία. Μπήκαν μέσα οι αστυνομικοί έκαναν την έρευνα τους και μας ρωτούσαν για κάθε τεκμήριο που έβρισκαν. Όταν βρήκαν μέσα στην τσάντα μου τη δική μου μεθαμφεταμίνη αμέσως απάντησα ειλικρινά ότι ήταν δικό μου. Τους παραδέχθηκα από την πρώτη στιγμή, για τα υπόλοιπα όμως δεν είχα ιδέα ότι ήταν εκεί. Ούτε είχα καμία σχέση με αυτά. Έδωσαν τις εξηγήσεις τους οι κατηγορούμενοι 1 και 3 και θεωρώ ότι είναι ξεκάθαρο ότι δεν είναι δικά μου τα υπόλοιπα αφού το παραδέχονται και οι ίδιοι. Υιοθετώ και ξαναλέω τα όσα είπα στην κατάθεση μου Τεκμήριο
40. Όπως εξηγώ στην κατάθεση μου τότε ήμουν χρήστης μεθαμφεταμίνης και μόνο η ποσότητα που ήβρε η αστυνομία στην τσάντα μου ήταν δική μου. Για τα υπόλοιπα δεν ξέρω αλλά έχουν δώσει τις εξηγήσεις τους οι άλλοι συγκατηγορούμενοι. Παραδέχομαι ότι κατείχα την ποσότητα που όπως έχω δει από την έκθεση του χημείου Τεκμήριο 6 ήταν βάρους 0.1825 γραμμάρια. Για εκείνη την ποσότητα παραδέχομαι από την αρχή και ήταν για δική μου χρήση. Για τα υπόλοιπα δεν ξέρω και δεν είχα ιδέα. Αναλαμβάνω την ευθύνη μου για το δικό μου μέρος στην υπόθεση αλλά μόνο γι΄ αυτό. " Κατηγορούμενος 4 " Δεν γνωρίζω τίποτε για την υπόθεση. Μετά που δύο χρόνια ήλθαν τα DNA να μου πουν ότι ήταν τα DNA πάνω στην υπόθεση. Δεν ήξερα, δεν γνώριζα. " Όσον αφορά την επιλογή τους αυτή κατ' αρχήν πρέπει να λεχθεί ότι αποτελεί απόλυτο δικαίωμα τους και σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη εναντίον τους. Όσον αφορά τη βαρύτητα και την αξία ανώμοτης δήλωσης είναι νομολογιακά αποσαφηνισμένο ότι αυτή εξετάζεται και αξιολογείται μέσα στο σύνολο της μαρτυρίας ανάλογα με το πως ταιριάζει στη συγκεκριμένη περίπτωση. Τέτοια δήλωση χωρίς όρκο δεν πρέπει να παραμερίζεται ολότελα. Το Δικαστήριο έχει την υποχρέωση να της δώσει το βάρος που της αρμόζει και να τη λάβει υπόψη του πριν φτάσει στο συμπέρασμα κατά πόσο η κατηγορούσα αρχή έχει αποδείξει την υπόθεση (βλ. Rv. Frost

(1964)64 Cr. App. R. 284). Η ενδεχόμενη αξία της όμως είναι πειστική μάλλον παρά αποδεικτική εφόσον δεν μπορεί να αποδείξει γεγονότα που δεν είναι με άλλο τρόπο αποδεδειγμένα με μαρτυρία. Δεν εξομοιώνεται δηλ. με ένορκη μαρτυρία η οποία υπόκειται σε έλεγχο δηλ. η οποία δοκιμάζεται από αντεξέταση (βλ. Vrakas v. Republic

(1973)2 C.L.R. 139, Themistokleous v.The Police

(1981)2 CLR 200, Anastasiades v. Republic

(1977)2 C.L.R. 97). Μπορεί όμως να βοηθήσει το Δικαστήριο να δει τα αποδεδειγμένα γεγονότα και τα συμπεράσματα που πρέπει να βγουν από αυτά με διαφορετικό φως (Rv. Coughlan

(1976)64 Cr. App. R. 11). Είναι θεωρώ εδώ το κατάλληλο σημείο, εν συνεχεία των ανωτέρω, ν' αναφέρω ότι το δικαίωμα της σιωπής που τήρησε ο κατηγορούμενος 3 ήταν επίσης απόλυτο δικαίωμα του και σε καμία περίπτωση η επιλογή του αυτή δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη εναντίον του. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Όσον αφορά τη μαρτυρία που κατατέθηκε εκ συμφώνου (τεκμήρια 1-6) και το παραδεκτό γεγονός δεν χρειάζεται θεωρώ να λεχθεί τίποτε περισσότερο πέραν του ότι αυτή θεωρείται δεδομένη (βλ. κατ΄ αναλογίαν, Αντρέα και Άλλων ν Αστυνομίας

(1999)2 ΑΑΔ 498, 501, Γιαννίδης v. Αστυνομίας, Ποιν.Εφ.7007

(2002)2 Α.Α.Δ. 143), γίνεται αποδεκτή και αποτελεί τα ευρήματα του Δικαστηρίου. Όσον αφορά τον Κατηγορούμενο 1 είχα την ευκαιρία μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να τον παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή και είμαι σε θέση να αξιολογήσω όλη την εν γένει συμπεριφορά του στο εδώλιο του μάρτυρα. Αξιολογώ τη μαρτυρία του με δείκτη μεταξύ άλλων την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, της ευκαιρίας που είχε να παρακολουθήσει τα διαδραματισθέντα, την ακεραιότητα και ειλικρίνεια του, τη μνήμη και τους λόγους που είχε για να θυμάται ή να πιστεύει αυτά για τα οποία κατέθετε, τη φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων του (βλ. Ζαβρού ν. Χαραλάμπους Ποιν. Έφ. 9163, ημερ. 24.9.97, Αθανασίου ν. Κουνούνη Ποιν. Έφ. 9041 ημερ. 29.5.97 και Καρεκλά ν. Κλεάνθους Ποιν. Έφ. 9161, ημερ. 24.5.97). Ευθέως αναφέρω δε ότι πέραν από τις παραδοχές του για την κατοχή συγκεκριμένης ποσότητας ναρκωτικών η οποία βρέθηκε στην τσάντα του, για το κάπνισμα του τσιγάρου με κάνναβη που βρέθηκε μισοκαπνισμένο δίπλα του και για το ότι το καλαμάκι με κρύσταλ που βρέθηκε στο σαλόνι είναι δικό του, δεν μπορώ να κάνω αποδεκτή τη μαρτυρία του. Κυρίως επειδή παρατήρησα μια τάση υπεκφυγής των ερωτήσεων που αφορούσαν τους άλλους κατηγορούμενους και ήταν φανερό ότι προσπαθούσε με κάθε τρόπο να αποφύγει να πει οτιδήποτε θα μπορούσε να εμπλέξει τους άλλους κατηγορούμενους. Είναι σαφές δε ότι στα πλαίσια αυτά υπήρχαν ουσιώδεις αντιφάσεις στη μαρτυρία του και έλεγε ψέματα. Για παράδειγμα : (α) Ενώ στην κυρίως εξέταση του ανέφερε ότι βρεθήκαν στο ξενοδοχείο οι τρείς λόγω χρήσης και επειδή ήταν όλοι χρήστες, στην πορεία της αντεξέτασης του αρνήθηκε ότι η κατηγορούμενη 2 ήταν χρήστης λέγοντας το ακατανόητο ότι δεν είναι αρμόδιος ν'απαντήσει. (β) Στη μαρτυρία του αρνήθηκε ότι είπε στην κατάθεση του ότι η κατηγορούμενη 2 είχε στην τσάντα της κρύσταλ, ενώ στην κατάθεση του τεκμ.7, στη σελ. 3 (19η-21η γραμμή) ανέφερε ξεκάθαρα ότι επρόσεξε στην τσάντα της 2ης κατηγορούμενης λίγο κρύσταλ αλλά δεν γνώριζε τίποτε γι'αυτό. (γ) Είπε σε άλλο σημείο ότι ο ίδιος γνωρίζει αν ο Θεοχάρης έκανε χρήση κρύσταλ αλλά δεν είναι αρμόδιος να απαντήσει τη στιγμή που είναι παρών. (δ) Η θέση του κατά τη μαρτυρία του ήταν ουσιαστικά ότι αυτός πήγε στο δωμάτιο, έκανε το τσιγάρο του και μετά κοιμήθηκε, ενώ οι κατηγορούμενοι 2 και 3 ήταν στο σαλόνι. Μετά τον ξύπνησε η Αστυνομία. Και ενώ στο τραπέζι στο σαλόνι βρέθηκε το καλαμάκι με το κρύσταλ, αρνήθηκε με ένα δικό του ακατανόητο και παράλογο σκεπτικό ότι οι κατηγορούμενοι 2 και 3 ήταν εκεί στο σαλόνι που ήταν το καλαμάκι με το κρύσταλ. (ε) (

1. i)Στην κυρίως εξέταση του είπε αναφορικά με την ανεύρεση του DNA του Θεοχάρη (κατηγορούμενου 4) ότι αυτός είναι παιδικός του φίλος, δεν θυμάται καλά και ίσως να έπιασε σακούλι από το σπίτι του. (
2. ii)Στην αντεξέταση του ανέφερε για τα σακούλια στα οποία βρέθηκαν τα ναρκωτικά ότι είχε τρία σακούλια νάιλον των χρυσαφικών τα οποία πήρε ίσως από τον φίλο του τον Χάρη, δεν θυμάται καλά. Σε άλλο σημείο δε ανέφερε ότι τα έπιασε από το αυτοκίνητο της μητέρας του (Θεοχάρη) και τώρα θυμήθηκε, είχε κουμπιά μέσα, κάτι είχε. Και τέλος, ανέφερε για τα σακουλάκια στα οποία έβαλε τα ναρκωτικά μέσα ότι δεν θυμάται αν γνώριζε ο Θεοχάρης ότι τα έπιασε από το αυτοκίνητο όπως ανέφερε ή από το σπίτι του. Πιστεύει ότι επειδή οδηγούσε ίσως να μην πήρε χαμπάρι. Άνοιξε το σακούλι αυτό, είχε ρούχα των μωρών, είχε κουμπιά μέσα, δεν ήταν εις γνώση του. Πάντα έχει σακούλια γιατί έκαμνε χρήση μαριχουάνας παραπάνω. (iii) Η όλη προσπάθεια του να παράσχει οπωσδήποτε εξήγηση για την ανεύρεση του γενετικού υλικού του 4ου κατηγορούμενου, παιδικού του φίλου, στα σακουλάκια, αν και αρχικά δεν θυμόταν κάτι συγκεκριμένο, είναι εμφανής όμως δεν μπόρεσε να πείσει το Δικαστήριο. Εμφανώς έλεγε ψέματα. Όλα τα πιο πάνω σε συνάρτηση με τον τρόπο που κατέθετε, τις απαντήσεις του και την όλη παρουσία και εικόνα του στο εδώλιο, μέσα από τα οποία οφείλω να πω ότι προκύπτει μια κακή εντύπωση αφού δεν άφησε καμία αμφιβολία στο Δικαστήριο ότι έλεγε ψέματα, με οδηγούν σε απόρριψη της μαρτυρίας του. Απαντώντας δε στην αναφορά του ευπαίδευτου συνηγόρου του κατηγορούμενου 1 στην αγόρευση του ότι το Δικαστήριο μπορεί να κάνει αποδεκτό μέρος της μαρτυρίας του και αφού αναφέρω ότι βεβαίως το Δικαστήριο έχει τέτοια διακριτική ευχέρεια όπως προκύπτει από την Νομολογία, σημειώνω ότι τούτη η ευχέρεια ενασκείται πολύ προσεκτικά και κατόπιν πειστικής αιτιολόγησης (βλ. και το σύγγραμμα Το Δίκαιο της Απόδειξης, Β'Έκδοση, των Τάκη Ηλιάδη και Νικόλα Σάντη, σελ. 141-143 και βεβαίως την εκεί αναφερόμενη Νομολογία). Εδώ η εντύπωση του Δικαστηρίου για το μάρτυρα και η επιλογή του να πει ψέματα, δεν επιτρέπει στο Δικαστήριο, πέραν των παραδοχών του, να βασιστεί με ασφάλεια σε οποιοδήποτε άλλο μέρος της μαρτυρίας του. Επίσης εδώ πριν αφήσω το θέμα της αξιολόγησης του κατηγορούμενου 1 θα αναφέρω ότι γενικότερα η μαρτυρία του χαρακτηρίζεται κρίνω από γενικότητα και αοριστία, ενώ αυτός δεν ήταν καθόλου πειστικός. Στη βάση όλων των ανωτέρω απορρίπτω τη μαρτυρία του, πλην επαναλαμβάνω των παραδοχών του. Ερχόμενος στις ανώμοτες δηλώσεις των κατηγορούμενων 2 και 4 αναφέρω τα εξής: Για την ανώμοτη δήλωση της Κατηγορούμενης 2 κατ' αρχήν σημειώνω είναι αποδεκτές οι παραδοχές της για την κατοχή της ποσότητας μεθαμφεταμίνης που εντοπίστηκε στην τσάντα της (βλ. την έκθεση του χημείου τεκμ.6 αναφορικά με το τεκμήριο Αστ.8 - βάρους 0.1825 γραμμάρια) και ότι ήταν χρήστης μεθαμφεταμίνης. Αποδεκτά επίσης είναι : η αναφορά της ότι όταν μπήκε μέσα η αστυνομία η ίδια κοιμόταν στο δωμάτιο, οι αστυνομικοί έκαναν την έρευνα τους και τους ρωτούσαν για κάθε τεκμήριο που έβρισκαν και όταν βρήκαν μέσα στην τσάντα της τη μεθαμφεταμίνη αμέσως απάντησε ότι ήταν δική της. Τούτα επιβεβαιώνονται από την παραδεκτή μαρτυρία. Όμως κατά πόσο δεν είχε ιδέα για τα υπόλοιπα ότι ήταν εκεί, ούτε είχε καμία σχέση με αυτά, αυτά αφορούν την τελική κρίση του Δικαστηρίου και θα αποφασιστούν κατόπιν αξιολόγησης του συνόλου της αποδεκτής μαρτυρίας. Αναφορικά με την ανώμοτη δήλωση του Κατηγορούμενου 4 δεν υπάρχουν πολλά για να λεχθούν. Και ευθέως αναφέρω ότι καμία βαρύτητα ή αξία δεν μπορεί να δοθεί στην δήλωση του απλά ότι δεν γνωρίζει τίποτε για την υπόθεση ή για το θέμα της ύπαρξης του DNA του πάνω στην υπόθεση, χρησιμοποιώντας την δική του έκφραση, διότι τούτο το θέμα αφορά την τελική κρίση του Δικαστηρίου και θα αποφασιστεί κατόπιν αξιολόγησης του συνόλου της αποδεκτής μαρτυρίας. Εν πάση περιπτώσει η δήλωση αυτή δεν έγινε ενόρκως για να μπορεί να αξιολογηθεί η αξιοπιστία του. Όσον αφορά τις καταθέσεις των κατηγορούμενων, ν' αναφέρω κατ' αρχήν ότι αυτές κατατέθηκαν χωρίς ένσταση και χωρίς ποτέ, σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας, να γίνει αναφορά για μη θεληματικότητα τους για οποιοδήποτε λόγο. Ως προς τον κατηγορούμενο 1 δε να υπενθυμίσω ότι συμφώνησε στη μαρτυρία του ότι το τεκμ.7 είναι η κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία, χωρίς να ισχυριστεί σε οποιοδήποτε σημείο της μαρτυρίας του κάτι που να δείχνει ότι η κατάθεση δεν είναι θεληματική, ενώ η κατηγορούμενη 2 στα πλαίσια της ανώμοτης της δήλωσης έχει υιοθετήσει την κατάθεση της τεκμ.8. Εν πάση περιπτώσει έχω ικανοποιηθεί κατ'αρχήν για τη θεληματικότητα των καταθέσεων αυτών (Καυκαρής ν. Δημοκρατίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 203 και Ανδρέου ν. Δημοκρατίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 166, στην οποία γίνεται αναφορά στην υπόθεση R. v. Sfongaras 22 C.L.R. 13). Ως προς την αξιολόγηση των καταθέσεων των κατηγορούμενων σχετικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από την Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ 109: «Εκείνο το οποίο διασαφήνισε η υπόθεση Duncan είναι ότι κάθε μέρος της κατάθεσης του κατηγορουμένου που γίνεται δεκτό αποτελεί αποδεκτή μαρτυρία για την αλήθεια των γεγονότων στα οποία αναφέρεται και όχι μόνο το μέρος εκείνο που συνιστά άμεσα ή έμμεσα παραδοχή του αδικήματος. Η προηγούμενη νομολογία στο θέμα αυτό ήταν ασαφής ή αντιφατική ως προς την αποδεικτική αξία των δηλώσεων που γίνονται στην κατάθεση του κατηγορουμένου που δεν συνιστούν παραδοχή. Δηλώσεις του κατηγορουμένου που συνιστούν άμεσα ή έμμεσα παραδοχή του αδικήματος γίνονται παραδεκτές ως μαρτυρία κατ' εξαίρεση προς τον κανόνα που αποκλείει την εξ ακοής μαρτυρία (hearsay rule). Αυστηρή εφαρμογή του κανόνα περί εξ ακοής μαρτυρίας θα περιόριζε την αποδεικτική αξία του μέρους της κατάθεσης κατηγορουμένου που δεν συνιστά άμεσα ή έμμεσα παραδοχή σε πρωτογενή μαρτυρία (original evidence). Στην υπόθεση Duncan αποφασίστηκε ότι κάθε μέρος της κατάθεσης λαμβάνεται υπόψη και εκτιμάται και ως προς την αλήθεια των ισχυρισμών που προβάλλονται. Η προσέγγιση αυτή είναι και ρεαλιστική και δίκαιη. Τονίστηκε όμως στην Duncan ότι το Δικαστήριο είναι ελεύθερο και μπορεί να αποδώσει την βαρύτητα που κρίνει ότι επιβάλλεται σε διαφορετικά μέρη κατάθεσης. Όπως είναι φυσικό μπορεί να αποδοθεί μεγαλύτερη βαρύτητα στο μέρος εκείνο το οποίο συνθέτει παραδοχή στο αδίκημα ή περιέχει δηλώσεις ενάντια προς τα συμφέροντα του κατηγορουμένου. Είναι όμως ελεύθερο το Δικαστήριο να αποδώσει μικρότερη σημασία ή ακόμη να απορρίψει άλλα μέρη της κατάθεσης για τα οποία παρέχεται εξήγηση ή δικαιολογία για εκ πρώτης όψης εγκληματικές πράξεις. Συνοψίζοντας η απόφαση στην Duncan αφήνει το βάρος το οποίο θα αποδοθεί στα διάφορα μέρη της κατάθεσης κατηγορουμένου στη διακριτική ευχέρεια των κριτών των γεγονότων της υπόθεσης». Η εκτίμηση λοιπόν των καταθέσεων των κατηγορούμενων είναι θέμα που ανάγεται στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να κρίνει την αξιοπιστία των μαρτύρων (βλ. και Κωνσταντινίδης ν. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ 190 και Γαβριήλ ν. Δημοκρατίας

(2009)2 Α.Α.Δ 693). Από την εξέταση λοιπόν των καταθέσεων καταλήγω ως εξής: Κατάθεση κατηγορούμενου 1 ημερ. 01/07/15 - τεκμ.7 Ότι πήγε στο ξενοδοχείο Jasmine με την κατηγορούμενη 2 σε δωμάτιο (αρ.21) που ήταν και ο κατηγορούμενος 3 είναι αποδεκτά διότι επιβεβαιώνονται από την αποδεκτή μαρτυρία. Ότι κοιμήθηκε δε στο δωμάτιο του ξενοδοχείου επιβεβαιώνεται επίσης από την παραδεκτή μαρτυρία και το γεγονός ότι η αστυνομία τον εντόπισε να κοιμάται. Επίσης είναι αποδεκτές οι παραδοχές του ή και οι δηλώσεις ενάντια στα συμφέροντα του ότι δηλ. είχε μαζί του ναρκωτικά, κάπνισε τσιγάρο με κάνναβη ήτοι το μισό τσιγάρο με κάνναβη πάνω στο κομοδίνο δίπλα από το κρεβάτι που κοιμόταν, μέσα στο τσαντάκι του είχε 3 σακουλάκια με κρύσταλ μεταμφεταμίνη και 3 σακουλάκια με χόρτο κάνναβη τα οποία είχε προηγουμένως αγοράσει, είχε κάνει χρήση κρύσταλ 3 μέρες πριν που το αγόρασε, το καλαμάκι με το κρύσταλ στο τραπεζάκι στο σαλόνι είναι δικό του και ότι είναι χρήστης. Για τα υπόλοιπα που αναφέρει, αν είχε τα ναρκωτικά για να τα πωλήσει ή για δική του μόνο χρήση κλπ, αυτά δεν είναι αποδεκτά διότι παρέχεται εξήγηση ή δικαιολογία για εκ πρώτης όψης εγκληματικές πράξεις, ενώ υπενθυμίζω ότι η μαρτυρία του που καλύπτει και τα πιο πάνω έχει απορριφθεί. Κατάθεση κατηγορούμενης 2 ημερ. 01/07/15 - τεκμ.8 Για το ότι πήγε με τον κατηγορούμενο 1 στο ξενοδοχείο Jasmine, δωμάτιο αρ.21, για να συναντήσουν τον φίλο τους κατηγορούμενο 3 και έμειναν εκεί τη νύχτα επαναλαμβάνω και εδώ ότι επιβεβαιώνεται από την παραδεκτή μαρτυρία. Γίνονται αποδεκτές επίσης οι παραδοχές της ή και οι δηλώσεις ενάντια στα συμφέροντα της και συγκεκριμένα ότι κάνει χρήση κρύσταλ, το κρύσταλ που βρέθηκε στην τσάντα της είναι δικό της και έκανε χρήση χθες. Ότι δεν γνώριζε οτιδήποτε για τα υπόλοιπα ναρκωτικά και όσα σχετικά αναφέρει δεν είναι αποδεκτά διότι με αυτά παρέχεται εξήγηση ή δικαιολογία για εκ πρώτης όψης εγκληματικές πράξεις, ενώ περαιτέρω δεν δόθηκαν ενόρκως για να κριθεί η αξιοπιστία της. Κατάθεση κατηγορούμενου 3 ημερ. 01/07/15 - τεκμ.9Α+Β Ότι είναι χρήστης ναρκωτικών και κάνει χρήση χόρτου σχεδόν καθημερινά, έκανε χρήση το μεσημέρι την ίδια μέρα στο διαμέρισμα του, το χόρτο και το κρύσταλ που βρήκαν πάνω του (αν και πρέπει να σημειωθεί ότι μεταμφεταμίνη δεν βρέθηκε πάνω του και προφανώς ο κατηγορούμενος εδώ αναφερόταν στο τεκμ.16, το οποίο όμως δεν εστάλη για ανάλυση) τα πήρε από συγκεκριμένο πρόσωπο, γίνονται αποδεκτά ως παραδοχές και οι δηλώσεις ενάντια στα συμφέροντα του. Για το ότι δε ενοικίασε δωμάτιο στο ξενοδοχείο Jasmine και ενώ έλειπε και επέστρεψε στο ξενοδοχείο βρήκε στο δωμάτιο την Αστυνομία, τον κατηγορούμενο 1 και μια κοπέλα (κατηγορούμενη 2), αυτά όπως έχει αναφερθεί κατ' επανάληψη επιβεβαιώνονται από την αποδεκτή μαρτυρία. Ότι δεν γνώριζε οτιδήποτε για τα υπόλοιπα ναρκωτικά που βρέθηκαν στο διαμέρισμα δεν είναι αποδεκτό διότι με αυτό παρέχεται εξήγηση ή δικαιολογία για εκ πρώτης όψης εγκληματικές πράξεις, ενώ περαιτέρω δεν δόθηκε ενόρκως για να κριθεί η αξιοπιστία του. Να σημειώσω δε εδώ ότι και τα υπόλοιπα που αναφέρει δεν είναι αποδεκτά αφού δεν υποστηρίζονται από οποιαδήποτε μαρτυρία και δεν ετέθησαν ενώπιον του Δικαστηρίου ενόρκως για να κριθεί η αξιοπιστία του. Κατάθεση κατηγορούμενου 4 ημερ. 20/11/15 - τεκμ.10 Δεν υπάρχει εδώ οτιδήποτε προς αξιολόγηση για τον απλό λόγο ότι ο κατηγορούμενος 4 δεν απάντησε στις ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν και έδιδε συνέχεια την ίδια απάντηση δηλ. «Ότι έχω να πω θα το πω στο Δικαστήριο». ΕΥΡΗΜΑΤΑ Έχοντας υπόψη την αξιολόγηση της μαρτυρίας πιο πάνω, στην ουσία ευρήματα του Δικαστηρίου αποτελεί όλη η παραδεκτή μαρτυρία, την οποία δεν χρειάζεται να επαναλάβω και εδώ. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Οι κατηγορίες 1 και 2 που αντιμετωπίζουν οι κατηγορούμενοι εδράζονται στο άρθρο 6

(2)του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77, το οποίο προβλέπει ότι αποτελεί αδίκημα για οποιοδήποτε πρόσωπο να έχει στην κατοχή του ελεγχόμενο φάρμακο, χωρίς άδεια. Προς στοιχειοθέτηση λοιπόν του επίδικου αδικήματος πρέπει να αποδειχθεί η κατοχή από τον κατηγορούμενο ελεγχόμενου, σύμφωνα με τις πρόνοιες του Νόμου 29/77, φαρμάκου, χωρίς άδεια. Σύμφωνα με το άρθρο 3 του εν λόγω Νόμου «ελεγχόμενον φάρμακον» σημαίνει οιανδήποτε ουσία ή προϊόν που καθορίζεται εκάστοτε στο Μέρος Ι, ΙΙ ή ΙΙΙ του Πρώτου Πίνακα του Νόμου, «φάρμακον Τάξεως Α» σημαίνει οιανδήποτε ουσία ή προϊόν που καθορίζεται εκάστοτε στο Μέρος Ι του εν λόγω Πίνακα και «φάρμακον Τάξεως Β» σημαίνει οιανδήποτε ουσία ή προϊόν που καθορίζεται εκάστοτε στο Μέρος ΙΙ του εν λόγω Πίνακα. Σύμφωνα με τη σχετική νομολογία, κατοχή εν τη εννοία του Νόμου σημαίνει φυσικό έλεγχο με ταυτόχρονη γνώση της φύσης του αντικειμένου που αποτελεί το αντικείμενο της κατοχής (βλ. Queiss ν. Republic

(1987)2 CLR 49, Youssef ν. Δημοκρατίας

(1993)2 Α.Α.Δ. 289 και Ιακώβου ν. Δημοκρατίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 21). Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Σπύρου

(2002)2 Α.Α.Δ. 71, λέχθηκε ότι «η κατοχή εξυπακούει φυσικό έλεγχο του αντικείμενου μαζί με γνώση του κατηγορούμενου ότι το έχει στην κατοχή του ή υπό τον έλεγχό του. Δυνατόν κάποιος να κατέχει κάποιο αντικείμενο χωρίς να γνωρίζει ή να αντιλαμβάνεται τη φύση του, αλλά δεν το κατέχει υπό τη νομική έννοια, εκτός κι αν γνωρίζει ότι το έχει». Ως λέχθηκε δε στην Καϊμης v. Δημοκρατίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 662 δεν αρκεί η απόδειξη φυσικής κατοχής αλλά απαιτείται και απόδειξη γνώσης της φυσικής κατοχής όπως και της φύσης του αντικειμένου της κατοχής. Συνεπώς προς στοιχειοθέτηση του συστατικού στοιχείου της κατοχής πρέπει να αποδειχθούν όλα τα πιο πάνω στοιχεία. Στην Κούκος ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ.125/2010, ημερ. 20.2.12, λέχθηκε ότι η αντικειμενική υπόσταση (actus reus) της κατοχής, συνίσταται είτε σε άμεση φυσική φύλαξη του αντικειμένου είτε σε εξυπακουόμενη κατοχή, σύμφωνα με το άρθρο 2

(3)του Νόμου 29/77, το οποίο προβλέπει ότι αντικείμενα που τελούν υπό τον έλεγχο προσώπου, θεωρούνται ότι βρίσκονται στην κατοχή του, ανεξάρτητα αν βρίσκονται υπό τη φύλαξη άλλου προσώπου. Είτε όμως υπό τη μία είτε υπό την άλλη έννοια, η κατοχή θα πρέπει να συνοδεύεται με ταυτόχρονη γνώση (mens rea) της φύσης του αντικειμένου, το οποίο αποτελεί το αντικείμενο της κατοχής. Απόλυτα σχετικό με το θέμα της κατοχής και της γνώσης, είναι ως λέχθηκε, το άρθρο 32 του Νόμου 29/77, το οποίο προβλέπει ότι: «32.-

(1)Το παρόν άρθρον εφαρμόζεται εις αδικήματα βάσει των ακολούθων διατάξεων του παρόντος Νόμου, ήτοι των άρθρων 5

(2)και

(3), 6

(2)και

(3), 7

(2)και 10.

(2)Υπό την επιφύλαξιν του εδαφίου

(3)κατωτέρω εν τη εκδικάσει οιουδήποτε αδικήματος εις το οποίον το παρόν άρθρον εφαρμόζεται, αποτελεί υπεράσπισιν διά τον κατηγορούμενον η απόδειξις ότι δεν είχε γνώσιν ή υποψίαν ούτε λόγον να υποψιασθή την ύπαρξιν οιουδήποτε γεγονότος προβαλλομένου υπό της κατηγορίας όπερ η κατηγορία δέον να αποδείξη ίνα καταδικασθή ούτος διά το εν τω κατηγορητηρίω αδίκημα.

(3)Εν τη εκδικάσει οιουδήποτε αδικήματος διά το οποίον το παρόν άρθρον εφαρμόζεται, ίνα καταδικασθή ο κατηγορούμενος δέον όπως η κατηγορία αποδείξη ότι ουσία τις ή προϊόν τι σχετιζόμενον με το προσαπτόμενον αδίκημα ήτο το ελεγχόμενον φάρμακον όπερ η κατηγορία ισχυρίζεται και αποδεικνύεται ότι η εν λόγω ουσία ή προϊόν ήτο τω όντι το εν λόγω ελεγχόμενον φάρμακον- (α) ο κατηγορούμενος δεν απαλλάσσεται του αδικήματος λόγω μόνον ότι ούτος αποδεικνύει ότι δεν εγνώριζεν ή υποπτεύετο ούτε είχε λόγον να υποπτευθή ότι η εν λόγω ουσία ή το εν λόγω προϊόν ήτο το ειδικώς αναφερόμενον φάρμακον περί ου ο ισχυρισμός· αλλά ούτος (β) απαλλάσσεται του αδικήματος - (

1. i)εάν αποδείξη ότι δεν είχε γνώσιν ή υποψίαν ή λόγον να υποπτεύηται ότι η εν λόγω ουσία ή το εν λόγω προϊόν ήτο ελεγχόμενον φάρμακον· ή (
2. ii)εάν αποδείξη ότι επίστευε, ότι η εν λόγω ουσία ή το εν λόγω προϊόν ήτο ελεγχόμενον φάρμακον, ή ελεγχόμενον φάρμακον τοιαύτης περιγραφής ώστε, εάν τούτο ήτο πράγματι το εν λόγω ελεγχόμενον φάρμακον ή ελεγχόμενον φάρμακον τοιαύτης περιγραφής, ούτος δεν θα διέπραττε κατά τον ουσιώδη χρόνον αδίκημα εις το οποίον το παρόν άρθρον εφαρμόζεται.

(4)Ουδέν των εν τω παρόντι άρθρων διαλαμβανομένων θέλει επηρεάσει δυσμενώς οιανδήποτε υπεράσπισιν ην δύναται να προβάλη πρόσωπον τι κατηγορούμενον δι' αδίκημα εις το οποίον το παρόν άρθρον εφαρμόζεται.» Κρίθηκε δε ορθή, ως προς την ερμηνεία του άρθρου 32 και του «μαχητού», ως χαρακτηρίσθηκε, τεκμηρίου που δημιουργείται από αυτό, η καθοδήγηση του Κακουργιοδικείου στην υπόθεση εκείνη, η οποία ουσιαστικά μπορεί να συνοψισθεί ως ακολούθως: Ότι η κατηγορούσα αρχή έχει το βάρος να αποδείξει ότι ο κατηγορούμενος έχει υπό την κατοχή ή τον έλεγχό του, εν γνώσει του ένα αντικείμενο ή ένα αντικείμενο που περιέχει κάτι. Αυτό στοιχειοθετεί την απαραίτητη κατοχή. Περαιτέρω η κατηγορούσα αρχή έχει το βάρος να αποδείξει ότι το αντικείμενο αυτό περιέχει ή αποτελεί το επίδικο ελεγχόμενο φάρμακο - ναρκωτικό. Εάν αποδειχθούν αυτά τότε εναποτίθεται το βάρος στους ώμους του κατηγορούμενου «να αποδείξει» ότι η υπόθεση εμπίπτει στα πλαίσια του άρθρου 32. Εξηγήθηκε δε ουσιαστικά ότι το εν λόγω άρθρο δημιουργεί ένα μαχητό τεκμήριο γνώσης του κατηγορούμενου. Σε τέτοια περίπτωση αυτό που πρέπει να πράξει ο κατηγορούμενος είναι απλά να δημιουργήσει στο μυαλό του Δικαστηρίου κάποια πραγματική αμφιβολία ή υποψία ότι δεν είχε γνώση της φύσης του αντικειμένου, ότι δηλ. ήταν ναρκωτικά ή ότι δεν είχε κανένα λόγο να υποπτεύεται ότι στο αντικείμενο περιλαμβάνονταν τα ναρκωτικά που βρέθηκαν (βλ. Μαυρίκιου ν. Αστυνομίας

(2007)2 Α.Α.Δ. 359, Σκούλλου ν. Δημοκρατίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 87, Ιακώβου ανωτέρω, Χριστοφόρου ν. Αστυνομίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 250 και L. v. Director of Public Prosecutors

(2002)2 All ER 854). Ο όρος «να αποδείξει» ερμηνεύεται λοιπόν ως ανωτέρω και όχι ως να καθιερώνει μετατόπιση του βάρους απόδειξης στον κατηγορούμενο. Για αυτό άλλωστε σε άλλο μέρος της προαναφερόμενης απόφασης, αναφέρθηκε ότι η νομολογία μας έχει ξεκαθαρίσει ότι η δημιουργία μαχητών τεκμηρίων δεν μεταθέτει το νομικό βάρος απόδειξης («legal burden of proof») στον κατηγορούμενο, αλλά του δίδει την ευκαιρία να δημιουργήσει λογική αμφιβολία και κάτι τέτοιο δεν αποτελεί παραβίαση του τεκμηρίου της αθωότητας (βλ. Ιακώβου ανωτέρω, Μαυρικίου ανωτέρω, Σκούλλου ανωτέρω, Ιωάννου ν. Δημοκρατίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 301, Emegoakor v. Αστυνομίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 31 και R. v. Lambert

(2001)3 All ER 577). Το νομικό βάρος απόδειξης εξακολουθεί να βρίσκεται πάντα στους ώμους της κατηγορούσας αρχής. Να σημειωθεί δε ότι η προαναφερόμενη λογική αμφιβολία μπορεί να προέλθει είτε μέσω της προσκόμισης σχετικής μαρτυρίας από τον κατηγορούμενο, είτε από το σύνολο της μαρτυρίας που προσήγαγε η κατηγορούσα αρχή. Δεν είναι λοιπόν αναγκαίο για τον κατηγορούμενο να προσκομίσει τέτοια μαρτυρία για τον σκοπό αυτό. Πρέπει επίσης να λεχθεί ότι οι πρόνοιες του άρθρου 32 του Νόμου 29/77 είναι ταυτόσημες με αυτές του άρθρου 28 του Αγγλικού Misuse of Drugs Act 1971. Ως εκ τούτου καθοδηγητική μπορεί να είναι η Αγγλική επί του θέματος νομολογία (βλ. R. v. McNamara, 87 Cr. App. R. 246, R. v. Ashton-Rickhardt, 65 Cr. App. R. 67 και R. v. Champ, 73 Cr. App. R. 367). Σχετικά είναι επίσης τα όσα αναφέρονται για το θέμα της κατοχής και της ερμηνείας του άρθρου 28 στο σύγγραμμα Archbold 2009 σελ. 2598-2601 και 2620 και ιδιαίτερα ότι όταν η κατηγορούσα αρχή αποδείξει τα όσα έχουν αναφερθεί ανωτέρω, το βάρος που εναποτίθεται από τον νόμο στους ώμους του κατηγορούμενου είναι αποδεικτικό («evidential burden of proof») καθώς και ότι οι πρόνοιες των παραγράφων 2 και 3 του άρθρου αυτού είναι συμβατές με το άρθρο 6

(2)της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (βλ. R. v. Lambert [2002] 2 A.C. 545). Πολύ πρόσφατα στην υπόθεση Άθως Χαραλάμπους κ.α. v. Δημοκρατίας, Ποιν.Έφ.96/2016 (Σχ. με 100/2016 και 101/2016), ημερ. 28 Νοεμβρίου 2017, αναφέρθηκαν τα εξής: " Από την άλλη, εξετάζοντας κατά πόσο στοιχειοθετείται το συστατικό στοιχείο της κατοχής στις άλλες δύο κατηγορίες και με δεδομένο ότι στην προκείμενη περίπτωση δεν υπήρχε φυσική φύλαξη των ναρκωτικών από τους εφεσείοντες, το Κακουργιοδικείο εξέτασε κατά πόσο τα ναρκωτικά βρίσκονταν υπό τον έλεγχο των εφεσειόντων. Προς εξέταση του εγειρόμενου ζητήματος, λήφθηκαν υπόψη οι ακόλουθες περιστάσεις: «●Η επίδικη ποσότητα κοκαΐνης τοποθετήθηκε από τον πρώην Κατηγορούμενο 1 σε ανοικτό χώρο κάτω από παλιό ελαστικό ● Οι Κατηγορούμενοι προσέγγισαν τον χώρο όπου είχε ακινητοποιήσει το αυτοκίνητο του ο πρώην Κατηγορούμενος 1 και ο οποίος χώρος ευρίσκετο σε μικρή απόσταση από το σημείο όπου είχε προηγουμένως τοποθετήσει και κρύψει τα επίδικα ναρκωτικά.» Το Δικαστήριο παρατήρησε ότι «Θέμα ελέγχου θα ετίθετο εν προκειμένω μόνο αν υπήρχε μαρτυρία που να καταδεικνύει ότι σε οποιοδήποτε στάδιο πριν, κατά αλλά και μετά την μεταφορά, τοποθέτηση και απόκρυψη των επίδικων ναρκωτικών στο συγκεκριμένο σημείο όπου ανευρέθηκαν από την Αστυνομία, οι Κατηγορούμενοι γνώριζαν πού ακριβώς αυτά ευρίσκονταν και ήταν σε θέση είτε να δώσουν οποιεσδήποτε οδηγίες για τη διακίνηση και φύλαξη τους είτε να έχουν τη δυνατότητα λήψης της φυσικής κατοχής τους και γενικότερα να έχουν τον όλο έλεγχο της κατάστασης.». Κατέληξε δε ως ακολούθως: «Στην προκειμένη περίπτωση δεν υπάρχει ίχνος μαρτυρίας, άμεσης ή περιστατικής υπό τη νομική έννοια που να καταδεικνύει ότι οι Κατηγορούμενοι είχαν σε οποιοδήποτε από τα πιο πάνω χρονικά στάδια που εξειδικεύσαμε ανωτέρω οποιασδήποτε μορφής έλεγχο και ή δυνατότητα πρόσβασης και επέμβασης στα επίδικα ναρκωτικά ή τον έλεγχο της όλης κατάστασης αναφορικά με τη διακίνηση τους συμπεριλαμβανομένης και της δυνατότητας να δίνουν οδηγίες σε σχέση με αυτά. Ουσιαστικά ελλείπει οποιοδήποτε στοιχείο ή λεπτομέρεια ως προς τα συμφωνηθέντα για αυτό το θέμα. Παρότι έχουμε καταλήξει ότι συνωμότησαν και γνώριζαν ότι θα συμμετείχαν σε συναλλαγή με ναρκωτικά, εντούτοις δεν υπάρχει κάτι με βάση το οποίο θα μπορούσαμε να καταλήξουμε με την ίδια ασφάλεια ότι είχαν έλεγχο επί των ναρκωτικών κατά τη μεταφορά τους εκεί ή ότι ήξεραν από το αρχικό στάδιο της εμπλοκής στην συνωμοσία ότι θα τοποθετηθούν κάτω από το ελαστικό και πολύ περισσότερο μαρτυρία ότι ο Κατηγορούμενος 1 ή άλλος πρόλαβε να τους ενημερώσει μετά την τοποθέτηση τους και πριν την καταδίωξη του για το σημείο που τα έβαλε.» Όπως ορθά επεσήμανε το πρωτόδικο Δικαστήριο, τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου είναι η γνώση και η άσκηση, συγχρόνως, ελέγχου επί του ελεγχόμενου φαρμάκου (βλ. Hiscock v. Δημοκρατίας κ.ά., Ποινική Έφεση Αρ. 183/2015, ημερομηνίας 19.10.2017). Σχετική ανάλυση αναφορικά με την έννοια της «κατοχής» γίνεται στην υπόθεση Λαζάρου ν. Δημοκρατίας (πιο πάνω).[1] ....... " Στην επίσης πολύ πρόσφατη Hiscock v. Δημοκρατίας κ.α., Ποινική Έφεση Αρ. 183/2015, ημερομηνίας 19.10.2017, λέχθηκαν τα εξής : " Ούτε και η γνώση μπορούσε να ταυτιστεί με κατοχή. Το γεγονός και μόνο πως ένας κατηγορούμενος γνωρίζει ότι κάποιο άλλο πρόσωπο κατέχει ναρκωτικά στο υποστατικό όπου διαμένουν μαζί ή στο όχημα όπου διακινούνται, δεν είναι αρκετό για να στοιχειοθετήσει κατοχή από τον ίδιο. Σε τέτοιες περιπτώσεις θα πρέπει η κατηγορούσα αρχή να αποδείξει, περιπλέον της γνώσης, ότι υφίσταται «κοινή κατοχή» («joint possession»). Κοινή δε, θεωρείται η κατοχή όταν δύο ή περισσότερα πρόσωπα ασκούν, έκαστος, κάποιο βαθμό ελέγχου επί των ναρκωτικών (R v. Irala-Prevost [1965] Crim. L.R. 606). Ως προς την έννοια του ελέγχου, στην R. v. Searle [1971] Crim. L.R. 592, τέθηκε ως κριτήριο η στοιχειοθέτηση «κοινής παρακαταθήκης» («common pool») εκ της οποίας κάθε κατηγορούμενος έχει το δικαίωμα να προβεί σε ανάληψη κατά βούληση (βλ. Σίφουνας ν. Αστυνομίας

(2007)2 ΑΑΔ 91). Στην υπόθεση R v. Strong

(1989)86

(10)L.S.G. 41, ελέχθη ότι θα πρέπει να καταδεικνύεται ότι κάθε κατηγορούμενος είχε λόγο για το χειρισμό των ναρκωτικών. Η κοινή κατοχή υπό την παραπάνω έννοια καθιστά κάθε συμμετέχοντα σ΄αυτή (πρωτογενώς) αυτουργό (principal offender) και όλους μαζί συναυτουργούς (joint principals). Υπάρχει, όμως και η περίπτωση που ένα πρόσωπο μπορεί να θεωρηθεί δευτερογενώς ως κάτοχος, υπό την έννοια της παροχής συνδρομής ή παρακίνησης (aiding and abetting). Η διάκριση εξηγείται στον Blackstone's Criminal Practice, 2016, B19.26, όπου για τη δεύτερη αυτή περίπτωση αναφέρονται τα εξής: «The second situation is where D aids and abets another to be in possession of a controlled drug. In this situation, there must be some evidence of assistance, or encouragement, or some element of control.» (Για την ίδια διάκριση βλ., επίσης, Searle, ανωτ. και R v. Downes [1984] Crim. L.R. 552). Έχει δε διευκρινιστεί ότι η ανοχή ή η συγκατάθεση (acquiescence) ενός συγκατοίκου δεν συνιστά, αφ΄ εαυτής, παροχή βοήθειας ή υποκίνηση. Απαιτείται περαιτέρω μαρτυρία που να στοιχειοθετεί, τουλάχιστον, ενθάρρυνση (R v. Conway and Burkes [1994] Crim. L.R. 887). Εν προκειμένω, η καταδίκη και των τριών κατηγορουμένων είχε από κοινού, χωρίς διάκριση, ως έρεισμα την «κοινή κατοχή», υπό την πρωτογενή έννοια του όρου και όχι υπό την έννοια της παροχής βοήθειας ή υποκίνησης ή ενθάρρυνσης κτλ, παρά το ότι στο κατηγορητήριο περιλαμβάνεται αναφορά στη σχετική νομοθετική πρόνοια, ήτοι το άρθρο 20 του Ποινικού Κώδικα. Ήταν η καταληκτική διαπίστωση του Κακουργιοδικείου, αφού αναφέρθηκε στην «κοινή παρακαταθήκη» με δικαίωμα ανάληψης κατά βούληση, ως το κριτήριο της κοινής κατοχής, με παραπομπή στη Σίφουνας, ότι «ικανοποιείται το κριτήριο της κοινής κατοχής» και ότι «οι κατηγορούμενοι κατείχαν τα φυτά έχοντας τον έλεγχο και γνώση». Δεν υπέδειξε όμως, ούτε υπάρχει οποιαδήποτε μαρτυρία ότι όντως η εφεσείουσα μπορούσε να προβεί σε ανάληψη κατά βούληση ή ότι υπήρχε όντως «κοινή παρακαταθήκη». " Πρέπει φυσικά να λεχθεί ότι η γνώση του κατηγορούμενου μπορεί να στοιχειοθετηθεί και από τις περιστάσεις της υπόθεσης, ανεξάρτητα δηλ. από το μαχητό τεκμήριο. Για την απόδειξη της γνώσης της φύσης του αντικειμένου, λόγω του ότι αυτή συνήθως ανάγεται αποκλειστικά στην πνευματική λειτουργία του κατηγορουμένου, σπάνια υπάρχει άμεση μαρτυρία και κατά κανόνα η γνώση αυτή συμπεραίνεται από τα ιδιαίτερα περιστατικά της κάθε υπόθεσης, ιδιαίτερα από τη σύνδεση και τις πράξεις του κατηγορούμενου σε σχέση με το παράνομο αντικείμενο (βλ. Queiss ανωτέρω και Χριστοφόρου ανωτέρω). Με άλλα λόγια εξάγεται από περιστατική μαρτυρία, η οποία μπορεί να οδηγήσει εξίσου σε ασφαλές συμπέρασμα και κάποτε μάλιστα με μεγαλύτερη ασφάλεια (βλ. Χαραλάμπους ν. Δημοκρατίας

(2006)2 Α.Α.Δ. 388). Αναφορικά με την 2η κατηγορία της κατοχής με σκοπό την προμήθεια θα πρέπει να αποδειχθεί πέραν της κατοχής και η πρόθεση προμήθειας σε άλλο πρόσωπο. Ως προς την πρόθεση αυτή το άρθρο 30Α του Νόμου 29/77 έχει θεσπίσει μαχητό τεκμήριο απόδειξης. Συγκεκριμένα εφόσον αποδειχθεί ότι πρόσωπο κατείχε ελεγχόμενο φάρμακο η ποσότητα του οποίου υπερβαίνει την υπό του Νόμου καθοριζομένη, τότε αυτός θεωρείται ότι κατείχε το φάρμακο με σκοπό να το προμηθεύσει σε τρίτο πρόσωπο εκτός αν ικανοποιήσει το Δικαστήριο για το αντίθετο. Για την περίπτωση της μεθαμφεταμίνης που αφορά στην παρούσα υπόθεση η ποσότητα που ικανοποιεί το τεκμήριο είναι 10 ή περισσότερα γραμμάρια. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

1. Έχει αποδειχθεί χωρίς αμφιβολία ότι το μισοκαπνισμένο χειροποίητο τσιγάρο (τεκμ.Αστ.1) περιείχε κάνναβη δηλ. ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Β με βάση το Ν.29/77και ο κατηγορούμενος 1 το γνώριζε. Παραδέχτηκε ότι είναι χρήστης κάνναβης και περαιτέρω ότι το κάπνισε ο ίδιος πριν κοιμηθεί. Έχει δε αποδειχθεί και η κατοχή του απ' αυτόν. Οι κατηγορούμενοι 2 και 3 δεν προκύπτει με βάση τη μαρτυρία να κάπνισαν από το εν λόγω τσιγάρο ή να το είχαν στον έλεγχο τους και κατ' επέκταση στην κατοχή τους σε οποιοδήποτε στάδιο. Το κάπνισε ο κατηγορούμενος 1 και στη συνέχεια το άφησε μισοκαπνισμένο δίπλα του στο κομοδίνο όπου το βρήκε η Αστυνομία. Τα ίδια ισχύουν για τον κατηγορούμενο 4, για τον οποίο δεν υπάρχει σημειώνεται μαρτυρία ότι εισήλθε σε οποιοδήποτε χρονικό σημείο στο δωμάτιο του ξενοδοχείου. Εν σχέση δε με την ύπαρξη γενετικού υλικού του κατηγορούμενου 4 στο πλαστικό καλαμάκι που εντοπίστηκε στο τραπεζάκι του σαλονιού σχετικά είναι όσα αναφέρονται σε άλλο σημείο πιο κάτω.
2. Έχει αποδειχθεί χωρίς αμφιβολία ότι τα σακουλάκια που εντόπισε η Αστυνομία στο τσαντάκι του κατηγορούμενου 1 (τεκμ.Αστ.2-7), περιείχαν τα μεν 3 μεταμφεταμίνη δηλ. ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Α με βάση το Ν.29/77και τα άλλα 3 κάνναβη δηλ. ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Β με βάση το Ν.29/
3. Ο κατηγορούμενος 1 δε το γνώριζε, παραδέχτηκε ότι τα αγόρασε, ότι κάνει χρήση τόσο κάνναβης όσο και μεταμφεταμίνης (κρύσταλ όπως ο ίδιος είπε) και χωρίς αμφιβολία έχει αποδειχθεί και η κατοχή τους απ' αυτόν. Οι κατηγορούμενοι 2 και 3 δεν προκύπτει με βάση τη μαρτυρία να γνώριζαν περί της ύπαρξης των σακουλιών με τα ναρκωτικά στο τσαντάκι μέσης του κατηγορούμενου 1, ούτε θεωρώ πως προκύπτει τέτοια γνώση για την κατηγορούμενη 2 ως εκ του ότι απλά και μόνον βρέθηκε να κοιμάται στο κρεβάτι μαζί με τον κατηγορούμενο 1 και στο οποίο κρεβάτι ήταν το τσαντάκι. Όμως ανεξάρτητα των ανωτέρω ν' αναφέρω πως σε κάθε περίπτωση ακόμη και γνώση να υπήρχε περί της ύπαρξης τους στο τσαντάκι, δεν προκύπτει με βάση τη μαρτυρία να είχε ποτέ είτε η κατηγορούμενη 2 είτε ο κατηγορούμενος 3 τη φύλαξη των σακουλιών αυτών με τα ναρκωτικά ή πραγματικό έλεγχο τους με δικαίωμα ανάληψης κατά βούληση ή χειρισμό των ναρκωτικών. Εν πάση περιπτώσει κατοχή εν σχέση με τους συγκεκριμένους κατηγορούμενους με οποιαδήποτε έννοια που θέτει η Νομολογία δεν διαπιστώνεται. Ερχόμενος στον κατηγορούμενο 4, αναφέρω πως έχοντας υπόψη μου τις δύο εκθέσεις του Δρ. Καριόλου, τεκμ. 2 και 3, αυτό που διαπιστώνεται με ασφάλεια είναι πως το γενετικό υλικό και του συγκεκριμένου κατηγορούμενου εντοπίστηκε : (α) στο σακουλάκι με την κάνναβη τεκμ.Αστ.7, που ήταν εκ των σακουλιών που εντοπίστηκαν στο τσαντάκι του κατηγορούμενου 1, και πιο συγκεκριμένα στο άνοιγμα του zip lock και στο zip lock εξωτερικά, και (β) στο πράσινο πλαστικό καλαμάκι κλειστό δια καψίματος με την μεταμφεταμίνη, τεκμ.Αστ.9 και 10, που εντοπίστηκε στο τραπεζάκι του σαλονιού στο δωμάτιο, και πιο συγκεκριμένα στο καλαμάκι εξωτερικά και στο κομμάτι από την καμένη άκρια. Έχοντας λοιπόν υπόψη μου : (α) το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος 4 είναι παιδικός φίλος του κατηγορούμενου 1 και έχουν φιλικές σχέσεις, (β) το σακουλάκι στο οποίο βρέθηκε το γενετικό υλικό του κατηγορούμενου 4 ως ανωτέρω αναφέρεται βρέθηκε σε τσαντάκι του κατηγορούμενου 1 και συγκεκριμένα στο zip lock δηλ. εκεί όπου κάποιος μπορεί να ανοίξει και να κλείσει το σακούλι, (γ) το γενετικό υλικό του κατηγορούμενου 4 βρέθηκε επίσης στο καλαμάκι και συγκεκριμένα τόσο εξωτερικά όσο και στο κομμάτι από την καμένη άκρια, κάτι που δείχνει σαφώς γνώση ως προς τη χρήση ναρκωτικών και είναι βεβαίως απίθανο το γενετικό υλικό στο συγκεκριμένο καλαμάκι στο δωμάτιο ενός ξενοδοχείου που ήταν ο κατηγορούμενος 1 να βρέθηκε τυχαία, και (δ) ότι καμία εξήγηση δεν εδόθη από τον κατηγορούμενο 4 μέσα από αποδεκτή μαρτυρία ως προς τον εντοπισμό του γενετικού του υλικού στα πιο πάνω, καταλήγω ότι το μοναδικό λογικό συμπέρασμα που συνάγεται είναι πως ο κατηγορούμενος 4 σε κάποια χρονική στιγμή είχε στην φυσική κατοχή του το σακουλάκι με την κάνναβη πιο πάνω και το καλαμάκι με την μεταμφεταμίνη. Δεν αποδείχθηκε όμως ότι τον αναφερόμενο στο κατηγορητήριο χρόνο είχε τη φύλαξη του εν λόγω σακουλιού με τα ναρκωτικά ή εν σχέση με το καλαμάκι ή πραγματικό έλεγχο τους με δικαίωμα ανάληψης κατά βούληση ή χειρισμό των ναρκωτικών. Υπενθυμίζω σε κάθε περίπτωση ότι δεν υπάρχει καμία μαρτυρία ότι ο κατηγορούμενος 4 σε οποιοδήποτε χρόνο πήγε στο ξενοδοχείο Jasmine ή μπήκε στο δωμάτιο αρ.
4. Ούτε βεβαίως το συμπέρασμα του Δικαστηρίου πιο πάνω περί κατοχής του σακουλιού και για το καλαμάκι μπορεί να επεκταθεί σε συμπέρασμα ότι ο κατηγορούμενος είχε σχέση και με τα υπόλοιπα σακουλάκια που βρέθηκαν στο τσαντάκι του κατηγορούμενου 1, κάτι που θα ήταν ασφαλώς μια απαράδεκτη εικασία. Με δεδομένα τα πιο πάνω είναι σαφές ότι ο κατηγορούμενος 4 εν σχέση με την κατοχή των ναρκωτικών πιο πάνω δεν μπορεί να κριθεί ένοχος στις κατηγορίες 1 και 3 χωρίς τροποποίηση του κατηγορητηρίου. Το θέμα όμως του κατά πόσο δύναται να γίνει τέτοια τροποποίηση εξετάζεται σε άλλο σημείο κατωτέρω.
5. Έχει αποδειχθεί χωρίς αμφιβολία ότι το σακουλάκι που εντόπισε η Αστυνομία στην τσάντα της κατηγορούμενης 2 (τεκμ.Αστ.8), περιείχε μεταμφεταμίνη δηλ. ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Α με βάση το Ν.29/
6. Η κατηγορούμενη 2 δε το γνώριζε, παραδέχτηκε ότι κάνει χρήση μεταμφεταμίνης και χωρίς αμφιβολία με βάση τη μαρτυρία έχει αποδειχθεί και η κατοχή του απ' αυτήν. Ίσως εκ του περισσού, να υπενθυμίσω εδώ ότι στο συγκεκριμένο σακουλάκι εντοπίστηκε και το γενετικό υλικό της κατηγορούμενης 2 (βλ. την έκθεση τεκμ.2 και συγκεκριμένα το συμπέρασμα αρ.3 στη σελ.9), κάτι που βεβαίως ενισχύει το συμπέρασμα του Δικαστηρίου πιο πάνω. Ο κατηγορούμενος 3 δεν προκύπτει με βάση τη μαρτυρία να γνώριζε περί της ύπαρξης του σακουλιού με τα ναρκωτικά στην τσάντα της κατηγορούμενης
7. Ο κατηγορούμενος 1 δε υπενθυμίζω ότι στην κατάθεση του είπε ότι είδε τα ναρκωτικά αλλά δεν ήξερε τίποτε γι' αυτά, κάτι που όμως αρνήθηκε στην μαρτυρία του. Ήταν και αυτό ένα εκ των σημείων της μαρτυρίας του που μαζί με άλλα οδήγησαν στην απόρριψη της μαρτυρίας του. Όμως σε κάθε περίπτωση ν' αναφέρω πως δεν προκύπτει με βάση τη μαρτυρία να είχε ποτέ είτε ο κατηγορούμενος 1 είτε ο κατηγορούμενος 3 τη φύλαξη του σακουλιού αυτού με τα ναρκωτικά ή πραγματικό έλεγχο του με δικαίωμα ανάληψης κατά βούληση ή χειρισμό των ναρκωτικών. Εν πάση περιπτώσει κατοχή εν σχέση με τους συγκεκριμένους κατηγορούμενους με οποιαδήποτε έννοια που θέτει η Νομολογία δεν διαπιστώνεται. Επίσης καμία γνώση ή κατοχή δεν αποδείχθηκε εν σχέση με τον κατηγορούμενο
9. Για το πράσινο πλαστικό καλαμάκι κλειστό δια καψίματος και την μεθαμφεταμίνη που βρέθηκε (τεκμ.Αστ.9 και 10-ως προς το τελευταίο επαναλαμβάνεται πως είναι το τεκμ.9Α στον κατάλογο τεκμηρίων), έχει αποδειχθεί με βάση όσα αναφέρθηκαν πιο πάνω ότι σε κάποια στιγμή κατεχόταν από τον κατηγορούμενο
10. Περαιτέρω έχει αποδειχθεί, δια της παραδοχής του κατηγορούμενου 1, ότι τον επίδικο χρόνο του ανήκε και κατεχόταν απ' αυτόν. Επαναλαμβάνω δε και εδώ ότι ο κατηγορούμενος 1 παραδέχτηκε ότι ήταν χρήστης μεταμφεταμίνης και ότι στο καλαμάκι υπήρχε μια δόση μεταμφεταμίνης (κρύσταλ όπως αναφέρει ο ίδιος). Για τους κατηγορούμενους 2 και 3 έχω προβληματιστεί. Αφού σημειώσω δε ότι δεν υπάρχει μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου μέσα από την οποία να γίνεται περιγραφή του δωματίου του ξενοδοχείου και για το που βρισκόταν το τραπεζάκι στο σαλόνι επί του οποίου βρέθηκε το καλαμάκι ή αν ήταν εύκολα ορατό σε τρίτους που ήταν στο συγκεκριμένο δωμάτιο και ότι δεν εντοπίστηκε γενετικό υλικό των κατηγορουμένων 2 και 3 σ' αυτό, καταλήγω, έχοντας υπόψη και τη μαρτυρία γενικότερα, ότι δεν έχει αποδειχθεί γνώση τους και σε κάθε περίπτωση κατοχή του από τους συγκεκριμένους κατηγορούμενους με την έννοια που έχει αναφερθεί πιο πάνω ως εκ της απλής παρουσίας τους στο δωμάτιο του ξενοδοχείου ή στο σαλόνι.
11. Έχει αποδειχθεί χωρίς αμφιβολία ότι το σακουλάκι που εντόπισε η Αστυνομία στο τσαντάκι μέσης που φορούσε ο κατηγορούμενος 3 (τεκμ.Αστ.11-στον κατάλογο τεκμηρίων είναι το τεκ.αρ.10), περιείχε κάνναβη δηλ. ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Β με βάση το Ν.29/
12. Ο κατηγορούμενος 3 δε το γνώριζε, παραδέχτηκε ότι κάνει χρήση κάνναβης και χωρίς αμφιβολία με βάση τη μαρτυρία έχει αποδειχθεί και η κατοχή του απ' αυτόν. Ίσως εκ του περισσού και για τον συγκεκριμένο κατηγορούμενο, να υπενθυμίσω εδώ ότι στο συγκεκριμένο σακουλάκι εντοπίστηκε και το γενετικό υλικό του κατηγορούμενου 3 (βλ. την έκθεση τεκμ.2 και συγκεκριμένα το συμπέρασμα αρ.6 στη σελ.10), κάτι που βεβαίως ενισχύει το συμπέρασμα του Δικαστηρίου πιο πάνω. Οι κατηγορούμενοι 1 και 2 δεν προκύπτει με βάση τη μαρτυρία να γνώριζαν περί της ύπαρξης του πιο πάνω σακουλιού με τα ναρκωτικά στο τσαντάκι του κατηγορούμενου
13. Σε κάθε περίπτωση όμως δεν έχει θεωρώ σε καμία περίπτωση αποδειχθεί φύλαξη του σακουλιού αυτού με τα ναρκωτικά ή πραγματικός έλεγχος του με δικαίωμα ανάληψης κατά βούληση ή χειρισμός των ναρκωτικών από τους κατηγορούμενους 1 και
14. Εν πάση περιπτώσει κατοχή εν σχέση με τους συγκεκριμένους κατηγορούμενους με οποιαδήποτε έννοια που θέτει η Νομολογία δεν διαπιστώνεται. Τα ίδια ισχύουν για τον κατηγορούμενο
15. Εδώ πριν από το τελικό συμπέρασμα του Δικαστηρίου ν' αναφέρω, για όποια σημασία έχει, ότι εν σχέση με τους κατηγορούμενους 1, 2 και 3 προκύπτει από τη μαρτυρία ότι ουσιαστικά η Αστυνομία, με το χειρισμό της όλης υπόθεσης, αποδέχτηκε τον πιο πάνω διαχωρισμό που έγινε από το Δικαστήριο και τι πραγματικά κατείχε ο καθένας εκ των κατηγορούμενων. Τούτο προκύπτει τόσο από το λόγο της σύλληψης ενός εκάστου μετά που τους γινόταν επίστηση στο Νόμο όσο και από τη διαδικασία σφράγισης των τεκμηρίων αφού στη σφράγιση των τεκμ.1-7, 9 και 10 κλήθηκε να υπογράψει ο κατηγορούμενος 1, στη σφράγιση του τεκμ.8 η κατηγορούμενη 2 και στη σφράγιση του τεκμ.11 ο κατηγορούμενος
16. Συνοψίζοντας τα πιο πάνω, το τελικό συμπέρασμα του Δικαστηρίου είναι το εξής: Κατηγορούμενος 1 Αποδείχθηκε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι τον αναφερόμενο στο κατηγορητήριο χρόνο κατείχε 28,8029 γραμμάρια μεταμφεταμίνης (τεκμ.Αστ. 2, 3, 4, 9 και 10) και 3,4405 γραμμάρια κάνναβης (τεκμ. Αστ.1, 5, 6 και 7). Συνεπώς θα πρέπει να κριθεί ένοχος στις κατηγορίες 1 και 3 για τις πιο πάνω ποσότητες ανάλογα, χωρίς να χρειάζεται κατά την κρίση μου οποιαδήποτε τροποποίηση των κατηγοριών αυτών ως εκ του ότι οι ποσότητες πιο πάνω είναι ελαφρώς μικρότερες από τις αναφερόμενες στις λεπτομέρειες αδικήματος, έχοντας κατά νουν τις πρόνοιες του άρθρου 85

(1)του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ.155 και με την υπενθύμιση την ίδια στιγμή ότι η ποσότητα δεν αποτελεί συστατικό στοιχείο των αδικημάτων. Για την 2η κατηγορία, έχοντας υπόψη την ποσότητα μεταμφεταμίνης που κατείχε πιο πάνω και τη νομική πτυχή στην οποία έχει γίνει αναφορά ανωτέρω, ευθέως αναφέρω ότι ο κατηγορούμενος 1 δεν έχει ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι δεν πρέπει να ισχύσει το τεκμήριο του άρθρου 30Α του Νόμου 29/77. Ανεξάρτητα όμως της γενικής διαπίστωσης πιο πάνω θ' αναφέρω εδώ περαιτέρω πως αντίθετα, με δεδομένη τη θέση του πως καπνίζει χόρτο (κάνναβη) καθημερινά, όμως κρύσταλ (μεθαμφεταμίνη) όχι πολύ (βλ. κατάθεση του τεκμ.7 και τη σχετική αναφορά στη μαρτυρία του), δεν υπάρχει θεωρώ λογική στη θέση του πως αγόρασε 30 γραμμάρια μεταμφεταμίνη, πέραν της κάνναβης, πληρώνοντας ένα σεβαστό ποσό, για δική του αποκλειστικά χρήση. Ακόμη και αν γινόταν δεκτή σημειώνεται η θέση που προέβαλε στη μαρτυρία του ότι κάθε δόση που έκανε ήταν μισό γραμμάριο, η οποία όμως θέση ετέθη γενικά και αόριστα, χωρίς να διευκρινιστεί αν μιλούσε για την κάνναβη μόνον ή και για την μεταμφεταμίνη και με αυτήν σημειώνω δεν έπεισε, με δεδομένη τη θέση του ότι δεν κάνει συχνά χρήση μεταμφεταμίνης, θεωρώ πως το υπόβαθρο του ισχυρισμού του ότι η αγορά ήταν προσωπική υπόθεση και για δική του χρήση καταρρέει. Άρα ο κατηγορούμενος 1 θα πρέπει θεωρώ να κριθεί ένοχος και στην 2η κατηγορία για την ποσότητα μεταμφεταμίνης πιο πάνω και επαναλαμβάνω όπως και πιο πάνω ότι τροποποίηση της κατηγορίας ως προς το θέμα της ποσότητας δεν είναι αναγκαία. Κατηγορούμενη 2 Αποδείχθηκε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι τον αναφερόμενο στο κατηγορητήριο χρόνο κατείχε 0,1825 γραμμάρια μεταμφεταμίνης (τεκμ.Αστ.8). Συνεπώς θα πρέπει να κριθεί ένοχη στην κατηγορία 1 για την πιο πάνω ποσότητα, χωρίς να χρειάζεται κατά την κρίση μου οποιαδήποτε τροποποίηση της κατηγορίας αυτής ως εκ του ότι η ποσότητα πιο πάνω είναι μικρότερη από την αναφερόμενη στις λεπτομέρειες αδικήματος έχοντας κατά νουν τις πρόνοιες του άρθρου 85

(1)του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ.

1. Κατ' επέκταση στις κατηγορίες 2 και 3 θα πρέπει ν' αθωωθεί. Κατηγορούμενος 3 Αποδείχθηκε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι τον αναφερόμενο στο κατηγορητήριο χρόνο κατείχε 0,3426 γραμμάρια κάνναβης (τεκμ.Αστ.11). Συνεπώς θα πρέπει να κριθεί ένοχος στην κατηγορία 3 για την πιο πάνω ποσότητα, επαναλαμβάνοντας και εδώ την μη αναγκαιότητα τροποποίησης της κατηγορίας για τον ίδιο λόγο που αναφέρθηκε πιο πάνω. Κατ' επέκταση στις κατηγορίες 1 και 2 θα πρέπει ν' αθωωθεί. Κατηγορούμενος 4 Αποδείχθηκε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι προγενέστερα της 1ης Ιουλίου 2015, σε άγνωστο χρόνο, κατείχε 0,6396 γραμμάρια κάνναβης (τεκμ.Αστ.7) και 0,0946 γραμμάρια μεταμφεταμίνης (τεκμ.9 και 10). Άρα έχουν αποδειχθεί τα συστατικά στοιχεία της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β και Α αντίστοιχα. Με βάση αυτά και έχοντας υπόψη όσα αναφέρθηκαν πιο πάνω και τις λεπτομέρειες αδικήματος των κατηγορικών 1, 2 και 3, ο κατηγορούμενος 4 κατά την κρίση μου θα πρέπει ν' αθωωθεί στις κατηγορίες 1, 2 και
2. Και όπως προανέφερα θα εξετάσω εδώ κατά πόσο δύναται να υπάρξει τροποποίηση του κατηγορητηρίου. Το άρθρο 85

(4)του Κεφ.155 έχει ως εξής: « Αν στο τέλος της δίκης το Δικαστήριο είναι της γνώμης ότι έχει αποδειχτεί με μαρτυρία ότι ο κατηγορούμενος διέπραξε ποινικό αδίκημα ή ποινικά αδικήματα που δεν περιλαμβάνονται στο κατηγορητήριο ή το κατηγορητήριο που καταχωρίστηκε σε Κακουργιοδικείο και για τα οποία δεν δύναται να καταδικαστεί χωρίς τροποποίηση του κατηγορητηρίου ή του κατηγορητηρίου που καταχωρίστηκε σε Κακουργιοδικείο και για τα οποία καταδικαζόμενος δεν θα υπόκειται σε ποινή μεγαλύτερη εκείνης στην οποία θα υπόκειτο αν καταδικαζόταν βάσει του κατηγορητηρίου ή του κατηγορητηρίου που καταχωρίστηκε σε Κακουργιοδικείο και ότι ο κατηγορούμενος δεν θα επηρεαζόταν με αυτό δυσμενώς στην υπεράσπιση του, το Δικαστήριο δύναται να διατάξει την προσθήκη στο κατηγορητήριο ή το κατηγορητήριο που καταχωρίστηκε στο Κακουργιοδικείο κατηγορίας ή κατηγοριών εναντίον του κατηγορούμενου για τέτοιο ποινικό αδίκημα ή ποινικά αδικήματα, και το Δικαστήριο αποφασίζει για αυτά ωσάν η κατηγορία αυτή ή οι κατηγορίες αποτελούσαν μέρος του αρχικού κατηγορητηρίου ή του κατηγορητηρίου που καταχωρίστηκε σε Κακουργιοδικείο. » Για την άσκηση των εξουσιών του Δικαστηρίου με βάση το άρθρο 85

(4)του Κεφ. 155 θα πρέπει να συντρέχουν οι εξής τέσσερις προϋποθέσεις (βλ. και σύγγραμμα των κ.κ.Λοϊζου και Πική Criminal Procedure in Cyprus σελ. 75):

1. Στο τέλος της Δίκης το Δικαστήριο να είναι της γνώμης ότι έχει αποδειχθεί με μαρτυρία, η διάπραξη αδικήματος από τον Κατηγορούμενο το οποίο δεν περιλαμβάνεται στο κατηγορητήριο.
2. Ο Κατηγορούμενος να μη μπορεί να καταδικαστεί χωρίς τροποποίηση του κατηγορητηρίου.
3. Ο Κατηγορούμενος να μην υπόκειται σε ποινή μεγαλύτερη εκείνης στην οποία θα υπόκειτο αν καταδικαζόταν βάσει του αρχικού κατηγορητηρίου. Με άλλα λόγια, η ποινή που προβλέπεται από το Νόμο για το αδίκημα που προστίθεται στο κατηγορητήριο δεν θα πρέπει να υπερβαίνει την ποινή που προβλέπεται για το αρχικό αδίκημα.
4. Ο Κατηγορούμενος δεν θα επηρεαστεί δυσμενώς στην υπεράσπιση του. Σχετικές με την εφαρμογή του άρθρου 85.4 του Ποινικού Κώδικα, είναι και οι υποθέσεις Χρυσοστόμου ν. Αστυνομίας 24 CLR 192, Φορής ν. Δημοκρατίας

(1980)1 ΑΑΔ 152, 177 και Κυριάκου ν. Αστυνομίας

(1992)2 ΑΑΔ 458, 466 στις οποίες επαναλήφθηκαν οι πιο πάνω προϋποθέσεις στην άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου. Στην προκειμένη περίπτωση κρίνω ότι πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις για τροποποίηση του κατηγορητηρίου αφού:

1. Όπως έχει αναφερθεί πιο πάνω, με βάση την ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία έχει αποδειχθεί ότι ο κατηγορούμενος 4 διέπραξε τα αδικήματα της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β και Α δηλ. κάνναβης και μεταμφεταμίνης αντίστοιχα.
2. Δεν είναι δυνατή η καταδίκη του Κατηγορούμενου 4 για τα αδικήματα αυτά χωρίς προηγούμενη τροποποίηση του κατηγορητηρίου.
3. Η ποινή για τα αδικήματα αυτά είναι ίδια με αυτήν που προνοείται για τις κατηγορίες 1 και 3, χαμηλότερη δε της ποινής που προνοείται για την κατηγορία
5. Καμία δυσμένεια δεν θα προκληθεί στον Κατηγορούμενο
6. Ας σημειωθεί ότι ο κατηγορούμενος 4 επέλεξε να χειριστεί την υπόθεση του με συγκεκριμένο τρόπο, έχοντας υπόψη του το σύνολο της μαρτυρίας στη βάση την οποία τελικά το Δικαστήριο καταλήγει ότι έχουν αποδειχθεί τα πιο πάνω αδικήματα. Ενόψει των ανωτέρω, τροποποιώ το κατηγορητήριο, με την προσθήκη κατηγοριών 8 και 9 ως εξής : " Έκθεση Αδικήματος Αρ. Κατηγορίας 8 Παράνομη κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α', κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, Πρώτος Πίνακας Μέρος Ι, 6

(2), 24, 30, 31, 31 Α και Τρίτος Πίνακας του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77, όπως τροποποιήθηκε. Λεπτομέρειες αδικήματος Ο κατηγορούμενος 4 σε χρόνο άγνωστο, προγενέστερο της 1ης Ιουλίου 2015, στη Λεμεσό, της επαρχίας Λεμεσού, είχε στην κατοχή του ελεγχόμενο φάρμακο Τάξεως Α, δηλαδή, 0,0946 γραμμάρια μεταμφεταμίνης χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας. Έκθεση Αδικήματος Αρ. Κατηγορίας 9 Παράνομη κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β', κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, Πρώτος Πίνακας Μέρος ΙΙ, 6

(2), 24, 30, 31, 31 Α και Τρίτος Πίνακας του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77, όπως τροποποιήθηκε. Λεπτομέρειες αδικήματος Ο κατηγορούμενος 4 σε χρόνο άγνωστο, προγενέστερο της 1ης Ιουλίου 2015, στη Λεμεσό, της επαρχίας Λεμεσού, είχε στην κατοχή του ελεγχόμενο φάρμακο Τάξεως Β, δηλαδή, 0,6396 γραμμάρια φυτού κάνναβης από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας. " ΚΑΤΑΛΗΞΗ

1. Η κατηγορούσα αρχή έχει αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τις κατηγορίες 1, 2 και 3 εναντίον του κατηγορούμενου 1 και τον κρίνω ένοχο σε αυτές, έχοντας πάντα υπόψη όσα αναφέρθηκαν πιο πάνω για τις ποσότητες.
2. Η κατηγορούσα αρχή έχει αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας την κατηγορία 1 εναντίον της κατηγορούμενης 2 και την κρίνω ένοχη σε αυτήν, έχοντας πάντα υπόψη όσα αναφέρθηκαν πιο πάνω για την ποσότητα. Εν σχέση με την ίδια κατηγορούμενη όμως η κατηγορούσα αρχή έχει αποτύχει να αποδείξει στον απαιτούμενο βαθμό τις κατηγορίες 2 και 3 και συνεπώς την αθωώνω εν σχέση με αυτές.
3. Η κατηγορούσα αρχή έχει αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας την κατηγορία 3 εναντίον του κατηγορούμενου 3 και τον κρίνω ένοχο σε αυτήν, έχοντας πάντα υπόψη όσα αναφέρθηκαν πιο πάνω για την ποσότητα. Εν σχέση με τον ίδιο κατηγορούμενο όμως η κατηγορούσα αρχή έχει αποτύχει να αποδείξει στον απαιτούμενο βαθμό τις κατηγορίες 1 και 2 και συνεπώς τον αθωώνω εν σχέση με αυτές.
4. Η κατηγορούσα αρχή έχει αποτύχει να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τις κατηγορίες 1, 2 και 3 εναντίον του κατηγορούμενου 4 και τον αθώωνω σε αυτές. Όμως έχοντας υπόψη όσα αναφέρθηκαν πιο πάνω θεωρώ πως έχουν αποδειχθεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας οι κατηγορίες 8 και 9 και συνεπώς κρίνω ένοχο τον κατηγορούμενο εν σχέση με αυτές. (Υπ.) ......................................... Μ. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/Final Judgment Αναφορά: Παράνομη κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α και κατοχή του με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα / Παράνομη κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο