Ιωάννου ν. Αγαθοκλέους, Αρ. Υπόθεσης: 10198/17, 30/11/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2018:B168 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Aγιομαμίτη, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 10198/17 Μεταξύ: XXXXX Ιωάννου Παραπονούμενη Και XXXXX Αγαθοκλέους Κατηγορούμενος Ημερομηνία: 30.11.2018 Εμφανίσεις: Για Παραπονούμενη: κα Αντωνίου Για Κατηγορούμενο: κος Φυλακτού Κατηγορούμενος: Παρών Α Π Ο Φ Α Σ Η Το κατηγορητήριο αρχικά περιλάμβανε επτά κατηγορίες και μετά την αθώωση και απαλλαγή του Κατηγορούμενου στο εκ πρώτης όψεως στάδιο στην κατηγορία υπ' αρ.7 παρέμειναν προς εκδίκαση οι κατηγορίες με αρ. 1- 6. Συγκεκριμένα στις κατηγορίες 1-5 αντιμετωπίζει το αδίκημα της ανέγερσης οικοδομής χωρίς άδεια από την αρμόδια αρχή και στην κατηγορία υπ' αρ.6 το αδίκημα της κατοχής και/ή χρήσης οικοδομής χωρίς πιστοποιητικό εγκρίσεως από την αρμόδια αρχή. Προς ευκολότερη παρακολούθηση των όσων θα ακολουθήσουν θεωρώ χρήσιμη την παράθεση των λεπτομερειών των αδικημάτων των κατηγοριών 1 - 5: «Πρώτη Κατηγορία: Λεπτομέρειες Αδικήματος: Ο Κατηγορούμενος κατά/ή περί το έτος 2014, ανέγειρε και/ή επέτρεψε και/ή ανέχτηκε ανέγερση οικοδομής, δηλαδή κατασκευή τοίχου περίφραξης και/ή περιτοιχίσματος μήκους περίπου 33 μέτρων και ύψος 2,80 μέτρων στο νότιο μέρος επί του συνιδιοκτήτου ακινήτου του με την παραπονούμενη με αριθμό εγγραφής 2/XXX Κτηματικό Σχέδιο 2-XXX-343, τμήμα 2, τεμάχιο XXX, στην Κοινότητα XXX XXX, της επαρχίας Λεμεσού, (στο εξής «το ακίνητο») χωρίς άδεια από την Αρμόδια Αρχή, ήτοι στο Κοινοτικό Συμβούλιο Αγίου Τύχωνα. «Δεύτερη Κατηγορία: Λεπτομέρειες Αδικήματος: Ο Κατηγορούμενος κατά/ή περί το έτος 2014, ανέγειρε και/ή επέτρεψε και/ή ανέχτηκε ανέγερση οικοδομής, δηλαδή κατασκευή τοίχου περίφραξης και/ή περιτοιχίσματος μήκους 28 μέτρα και ύψος 2,80 μέτρα περίπου στο δυτικό μέρος του ακινήτου χωρίς άδεια από την Αρμόδια Αρχή. «Τρίτη Κατηγορία: Λεπτομέρειες Αδικήματος: Ο Κατηγορούμενος κατά/ή περί το έτος 2014, ανέγειρε και/ή επέτρεψε και/ή ανέχτηκε ανέγερση οικοδομής ήτοι υποστατικού διαστάσεων 6 χ 6 μέτρα και ύψος 2,80 μέτρα περίπου στο δυτικό μέρος του ακινήτου χωρίς άδεια από την Αρμόδια Αρχή. «Τέταρτη Κατηγορία: Λεπτομέρειες Αδικήματος: Ο Κατηγορούμενος κατά/ή περί το έτος 2014, ανέγειρε και/ή επέτρεψε και/ή ανέχτηκε ανέγερση οικοδομής, δηλαδή κατασκευή γκαράζ διαστάσεων 7 χ 4 μέτρα και ύψος 3,80 περίπου στο βορειοανατολικό μέρος του ακινήτου χωρίς άδεια από την Αρμόδια Αρχή. «Πέμπτη Κατηγορία: Λεπτομέρειες Αδικήματος: Ο Κατηγορούμενος κατά/ή περί το έτος 2014, ανέγειρε και/ή επέτρεψε και/ή ανέχτηκε ανέγερση οικοδομής, δηλαδή κατασκευή παράγκας με ευτελή υλικά στο ανατολικό μέρος του ακινήτου χωρίς άδεια από την Αρμόδια Αρχή. Για απόδειξη της υπόθεσης της Παραπονούμενης κατέθεσαν δύο μάρτυρες και συγκεκριμένα ο Α. Γλυκής (Μ.Κ.1) και η Παραπονούμενη (Μ.Κ.2). Περαιτέρω, κατατέθηκαν τρία Τεκμήρια. Ο Κατηγορούμενος, μετά την κλήση του σε απολογία, προέβη σε ανώμοτη δήλωση και κάλεσε ως μάρτυρες υπεράσπισης τους Λ. Παναγιώτου (Μ.Υ.1), Ν. Ιωάννου (Μ.Υ.2) και Δρ. Γ. Ιωάννου (Μ.Υ.3). Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων μέσω των αγορεύσεων τους ανέπτυξαν την επιχειρηματολογία τους. Οι αγορεύσεις έχουν μελετηθεί και αναφορά σε αυτές θα γίνει μόνο εκεί και όπου κρίνεται σκόπιμο. Μαρτυρία - Αξιολόγηση Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω, μέσα από τη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, όλους τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον μου. Θα προχωρήσω στη συνέχεια στην παράθεση και αξιολόγηση της μαρτυρίας με κριτήρια, μεταξύ άλλων, την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, την ευκαιρία που είχαν οι μάρτυρες να παρακολουθήσουν τα επίδικα γεγονότα, την ακεραιότητα και ειλικρίνεια τους, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεών τους (Ζαβρού v. Χαραλάμπους
(1996)1Α Α.Α.Δ 447 και Ζαμπάς v. A & G Tsierkezos Constructions Ltd
(1998)1 Α.Α.Δ 820). Είναι καλά γνωστό ότι η μαρτυρία που παρουσιάζεται δεν κρίνεται μικροσκοπικά, υπό την έννοια πως δεν απομονώνονται τα λεγόμενα του κάθε μάρτυρα από το συνολικό πλαίσιο της μαρτυρίας στη δίκη. Πιο κάτω γίνεται ξεχωριστή αξιολόγηση του κάθε μάρτυρα. Η αξιολόγηση αυτή ωστόσο δεν έχει περιοριστεί στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας του κάθε μάρτυρα αλλά συσχετίστηκε, τέθηκε σε αντιπαράθεση και διερευνήθηκε με την αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων (Στυλιανίδης v. Χατζηπιέρα
(1992)1 Α.Α.Δ 1056 και Mustafa v. Κακουρή κ.α
(2002)1Α Α.Α.Δ 165). Το πλήρες περιεχόμενο της μαρτυρίας βρίσκεται καταγεγραμμένο στα πρακτικά της υπόθεσης και μαζί με το περιεχόμενο των Τεκμηρίων έχει μελετηθεί και λαμβάνεται υπόψη στο σύνολό του. Δεν θα προβώ σε εκτενή και λεπτομερή παράθεση της μαρτυρίας, αλλά θα περιοριστώ στα ουσιώδη σημεία της μαρτυρίας εκάστου μάρτυρα (Καννάουρου κ.ά ν. Σταδιώτη κ.ά.
(1990)1 Α.Α.Δ 35). Ο Μ.Κ.1 ανέφερε, μεταξύ άλλων, ότι εργάζεται ως Τεχνικός στο XXX XXX XXX (στο εξής «Κ.Σ XXX XXX») και στα καθήκοντα του περιλαμβάνεται η μελέτη των αιτήσεων για εξασφάλιση αδειών οικοδομής και πιστοποιητικών τελικής εγκρίσεως. Το ακίνητο βρίσκεται εντός των ορίων της κοινότητας ΧΧΧ XXX και η αρμόδια αρχή για την έκδοση αδειών οικοδομής είναι το Κ.Σ. ΧΧΧ XXX. Στο επίδικο ακίνητο υπάρχουν δύο οικοδομές για τις οποίες έχουν εκδοθεί άδειες οικοδομής και τηρούνται για αυτές χωριστοί φάκελοι. Σε όλη ωστόσο την επικράτεια του ακινήτου υπάρχουν κατασκευές που δεν συνάδουν με τα εγκεκριμένα σχέδια των δύο φακέλων αδειών οικοδομής. Συγκεκριμένα στη νότια πλευρά υπάρχει τοίχος κατασκευασμένος από οπλισμένο σκυρόδεμα με ύψος περί το 1,20μ. και μήκος περί τα 40εκ. Στη δυτική πλευρά υπάρχει επίσης τοίχος κατασκευασμένος με οπλισμένο σκυρόδεμα ύψος 1,40μ. και 30μ. μήκος. Στη βόρεια πλευρά του ακινήτου υπάρχει μεταλλική περίφραξη μήκους περίπου 40μ. και περικλείει γη έκτασης περί τα 350 μ
- Νοτιοδυτικά του ακινήτου ανεγέρθηκε οικοδομή με τούβλα διαστάσεων περίπου 3χ3μ. και ύψος 2,60μ. Στη νότια πλευρά μίας εκ των οικοδομών υπάρχει ακάλυπτη βεράντα η οποία έχει στεγαστεί, ενώ στη βόρεια πλευρά της κατασκευάστηκε παράπηγμα από τούβλα στεγασμένο με τσίγκους με διαστάσεις 3μ. πλάτος, 6μ. μήκος και περί τα 2,40μ. ύψος. Επίσης εντός του ακινήτου ανεγέρθηκαν δύο παραπήγματα κατασκευασμένα με ευτελή υλικά, δηλαδή τσίγκους. Περαιτέρω, στη βόρεια πλευρά κατασκευάστηκε περίφραξη με οπλισμένο σκυρόδεμα υψηλότερη του 1,20μ. εντός της ελάχιστης απόστασης των 3μ. από τον δρόμο. Στη βόρεια πλευρά του ακινήτου στεγασμένος χώρος στάθμευσης, ο οποίος ενώ έπρεπε να είναι ανοιχτός, έκλεισε με πτυσσόμενο ρολό. Στην οροφή της κατοικίας που βρίσκεται στη βόρεια πλευρά εγκαταστάθηκε ηλιακό. Τέλος και οι δύο οικοδομές που υφίστανται στο ακίνητο χρησιμοποιούνται χωρίς να έχει εξασφαλιστεί πιστοποιητικό τελικής έγκρισης. Ο Μ.Κ.1 διευκρίνισε ότι οι προαναφερόμενες παράνομες κατασκευές εντοπίστηκαν από περιμετρικό έλεγχο που διεξήγαγε και δεν γνωρίζει αν εσωτερικά υπάρχουν και άλλες παράνομες κατασκευές. Διευκρίνισε επίσης ότι δεν γνωρίζει τη χρονολογία ανέγερσης των προαναφερόμενων κατασκευών και δήλωσε ότι αυτές χρησιμοποιούνται από τον Κατηγορούμενο και την Παραπονούμενη, οι κατοικίες των οποίων βρίσκονται εντός του ακινήτου. Αντεξεταζόμενος δήλωσε ότι επισκέφθηκε για πρώτη φορά το ακίνητο το 2017, όταν είχε λάβει σχετική κλήση στα πλαίσια της ποινικής υπόθεσης με αρ.16656/
- Διευκρίνισε ότι δεν διατηρεί οποιοδήποτε ημερολόγιο στο οποίο να έχει καταγράψει την ακριβή ημερομηνία της επίσκεψης του. Ο Μ.Κ.1 θεωρώ ότι κατέθεσε με ειλικρίνεια και αντικειμενικότητα. Τα καθήκοντα του μάρτυρα, οι ενέργειες στις οποίες προέβη, καθώς και οι αναφορές του σχετικά με τις παράνομες οικοδομές που κατασκευάστηκαν εντός του ακινήτου δεν αμφισβητήθηκαν. Γενικότερα επισημαίνω ότι κατά την αντεξέταση του δεν επιχειρήθηκε να κλονιστεί η αξιοπιστία του, παρά μόνο τέθηκαν διευκρινιστικής φύσεως ερωτήσεις. Επίσης, σημειώνω ότι μέσα από το περιεχόμενο της μαρτυρίας του δεν διαπίστωσα ότι ο μάρτυρας είχε οποιοδήποτε λόγο για να βλάψει ή να ευνοήσει την Παραπονούμενη ή τον Κατηγορούμενο αντίστοιχα. Από τη μαρτυρία του ωστόσο δεν μπορώ να αποδεχθώ τις αναφορές του στις διαστάσεις των διάφορων οικοδομών που περιέγραψε. Όπως και ο ίδιος ανέφερε ο έλεγχος που διενήργησε ήταν εξωτερικός - περιμετρικός. Επομένως, ο μάρτυρας δεν χρησιμοποίησε όργανα μέτρησης για να καταγράψει τις ακριβείς διαστάσεις των οικοδομών, εξού και δεν υπήρξε απόλυτος στις διαστάσεις που ανέφερε χρησιμοποιώντας τη λέξη «περίπου». Επίσης δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή και η θέση του ότι οι παράνομες οικοδομές χρησιμοποιούνται από την Παραπονούμενη και τον Κατηγορούμενο. Ο Μ.Κ.1 δεν ισχυρίστηκε ότι διαπίστωσε ιδίοις όμμασι ότι οι εν λόγω οικοδομές χρησιμοποιούνται από τους διαδίκους, αλλά η εν λόγω δήλωση του αποτελεί ουσιαστικά το συμπέρασμα του ενόψει του ότι οι κατοικίες των διαδίκων βρίσκονται εντός του ακινήτου. Σημειώνω ότι το εν λόγω ζήτημα δεν αποτελεί θέμα για το οποίο ο Μ.Κ.1 νομιμοποιείται να εκφέρει τη γνώμη του. Ως εκ των ανωτέρω, με εξαίρεση όσα αναφέρονται στην αμέσως προηγούμενη παράγραφο, η μαρτυρία του Μ.Κ.1 κρίνεται ως αποδεκτή και αξιόπιστη. Έχει κριθεί νομολογιακά ότι όταν ένας μάρτυρας κριθεί αξιόπιστος, το Δικαστήριο μπορεί να αποδεχθεί μέρος της μαρτυρίας του και να απορρίψει άλλο (Shahin Mohamed v. Δημοκρατίας
(2010)2 Α.Α.Δ. 266, 268 και Ιωσηφίδη v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 243/12, ημερομηνίας 02.05.14). Η Παραπονούμενη κατέθεσε ως Μ.Κ.2 και κατά την κυρίως εξέταση της υιοθέτησε, δυνάμει του άρθρου 25 του περί Απόδειξης Νόμου Κεφ.9, γραπτή δήλωση (Έγγραφο Α) ως μέρος της κυρίως εξέτασης της. Στο Έγγραφο Α αναφέρει, μεταξύ άλλων, ότι είναι συνιδιοκτήτρια του επίδικου ακινήτου με τον Κατηγορούμενο, ο οποίος περί το έτος 2014 ανήγειρε εντός αυτού και συγκεκριμένα στο νότιο μέρος του τοίχο περίφραξης μήκους περίπου 33μ. και ύψους 2,80μ. Επίσης την ίδια χρονική περίοδο ανήγειρε στο δυτικό μέρος τοίχο περίφραξης μήκους 28μ. και ύψους 2,80μ., στο βορειοανατολικό μέρος γκαράζ διαστάσεων 7χ4μ. και ύψος περί τα 3,80μ., στο δυτικό μέρος υποστατικό με διαστάσεις 6χ6μ. και ύψος περί τα 2,80μ. και στο ανατολικό μέρος παράγκα με ευτελή υλικά. Όλες οι προαναφερόμενες κατασκευές κατέχονται και χρησιμοποιούνται από το 2014 από τον Κατηγορούμενο, χωρίς να έχει εξασφαλίσει άδεια οικοδομής και πιστοποιητικό έγκρισης από το Κ.Σ. ΧΧΧ XXX. Επίσης, περί το 2014 κατασκεύασε στο ανατολικό μέρος του επίδικου ακινήτου δρόμο χωρίς και πάλι άδεια από το Κ.Σ. ΧΧΧ XXX. Η Παραπονούμενη ουδέποτε υπέγραψε οποιαδήποτε αίτηση για τις προαναφερόμενες κατασκευές, ούτε και έδωσε τη συγκατάθεση της για την ανέγερση τους. Η Παραπονούμενη κατέθεσε ως Δέσμη Τεκμηρίου 3 επτά φωτογραφίες που έλαβε το
- Στις εν λόγω φωτογραφίες απεικονίζεται η οικία του Κατηγορούμενου και διάφορες άλλες κατασκευές. Τέλος, ανέφερε ότι οι επίδικες οικοδομές εξακολουθούν να υφίστανται μέχρι σήμερα και να χρησιμοποιούνται αποκλειστικά από τον Κατηγορούμενο. Κατά την αντεξέταση της δήλωσε ότι ο Κατηγορούμενος είναι θείος της και ότι οι σχέσεις τους δεν είναι ούτε καλές, ούτε όμως και κακές. Συμφώνησε με τον ευπαίδευτο συνήγορο του Κατηγορούμενου ότι στην υπόθεση με αρ.16656/16 ήταν η ίδια Κατηγορούμενη και ο Κατηγορούμενος στην παρούσα ήταν ο Παραπονούμενος. Ο κ. Φυλακτού υπέβαλε ότι οι επίδικες οικοδομές δεν υφίστανται και σε κάθε περίπτωση δεν ανεγέρθηκαν το
- Η Παραπονούμενη αρνήθηκε την εν λόγω θέση και επέμεινε, επικαλούμενη και τη Δέσμη Τεκμηρίου 3, ότι οι οικοδομές υφίστανται και ανεγέρθηκαν το 2014 από τον Κατηγορούμενο. Ειδικότερα όσον αφορά τον τοίχο περίφραξης μήκους 33μ. και ύψους 2,80μ., η Παραπονούμενη είπε ότι τον έκτισε ο Κατηγορούμενος με τη βοήθεια του εξαδέλφου του XXX Τριγκή. Ερωτηθείσα για το τι έπραξε από το 2014 μέχρι και το 2017 οπότε και καταχώρησε την παρούσα υπόθεση, η Παραπονούμενη απάντησε ότι προέβη σε προφορικές καταγγελίες στο Κ.Σ. XXX ΧΧX και επειδή δεν λήφθηκαν οποιαδήποτε μέτρα αποφάσισε ως συνιδιοκτήτρια να λάβει η ίδια μέτρα. Διευκρίνισε ότι οι προφορικές καταγγελίες προς το Κ.Σ. XXX ΧΧΧ έγιναν τηλεφωνικώς. Η μαρτυρία της Παραπονούμενης επικεντρώθηκε στην περιγραφή των επίδικων οικοδομών και στον ισχυρισμό της ότι το πρόσωπο που της ανήγειρε ήταν ο Κατηγορούμενος περί το έτος
- H αντιπαραβολή της μαρτυρίας της Παραπονούμενης, ως προς την περιγραφή των επίδικων οικοδομών, με τη μαρτυρία του Μ.Κ.1 αποκαλύπτει ότι οι ισχυρισμοί της δεν επιβεβαιώνονται από τον Μ.Κ.
- Ξεκινώ από το γκαράζ ή χώρο στάθμευσης. Η Παραπονούμενη ισχυρίστηκε ότι ανεγέρθηκε παράνομα στα βορειοανατολικά του ακινήτου. Ο Μ.Κ.1 εντοπίζει μεν χώρο στάθμευσης, στα βόρεια όμως και όχι στα βορειοανατολικά του ακινήτου. Επιπλέον ο Μ.Κ.1 δεν ισχυρίστηκε ότι η ανέγερση του χώρου στάθμευσης ήταν παράνομη, αλλά απλώς αναφέρθηκε σε παράνομο κλείσιμο του με πτυσσόμενο ρολό ενώ αυτός θα έπρεπε να είναι ανοιχτός. Η Παραπονούμενη ισχυρίστηκε επίσης ότι ανεγέρθηκε υποστατικό από τον Κατηγορούμενο στα δυτικά του ακινήτου. Αντιθέτως ο Μ.Κ.1 δήλωσε ότι υπάρχει παράνομη οικοδομή κατασκευασμένη με τούβλα στα νοτιοδυτικά του ακινήτου. Εντοπίζεται επομένως και πάλι διάσταση σε σχέση με την τοποθεσία του υποστατικού. Όσον αφορά τον ισχυρισμό της Παραπονούμενης ότι ανεγέρθηκε παράγκα στα ανατολικά του ακινήτου, ο Μ.Κ.1 δεν αναφέρθηκε σε παράγκα στα ανατολικά του ακινήτου. Αυτό το οποίο προκύπτει από τη μαρτυρία του είναι ότι αναφέρθηκε γενικά σε δύο παραπήγματα που βρίσκονται εντός του ακινήτου και τα οποία είναι κατασκευασμένα με τσίγκους, χωρίς όμως να προσδιοριστεί σε ποιο σημείο βρίσκονται. Επίσης αναφέρθηκε και σε άλλο παράπηγμα το οποίο όμως ανεγέρθηκε στα βόρεια του ακινήτου. Το μοναδικό σημείο στο οποίο φαινομενικά συγκλίνει η μαρτυρία της Παραπονούμενης με αυτή του Μ.Κ.1 αφορά τους τοίχους περίφραξης, αφού και οι δύο ανέφεραν ότι τέτοιοι τοίχοι υπάρχουν στη νότια και τη δυτική πλευρά. Ωστόσο προσεκτικότερη παρατήρηση δεικνύει ότι και σε αυτό το σημείο δεν υπάρχει τελικά ταύτιση. Αυτό διότι από τη μαρτυρία της Παραπονούμενης προκύπτει ότι αναφέρεται στα τείχη που περικλείουν την οικία του Κατηγορούμενου, όπως αυτά απεικονίζονται στη φωτογραφία 1 της Δέσμης Τεκμηρίου
- Ο Μ.Κ.1 όμως αναφερόταν γενικά στη νότια και δυτική πλευρά του ακινήτου χωρίς να παραπέμπει στην κατοικία του Κατηγορούμενου. Επισημαίνω ότι οι φωτογραφίες (Δέσμη Τεκμηρίου 3) δεν υποδείχθηκαν στον Μ.Κ.1 και συνεπώς δεν του δόθηκε η δυνατότητα να δηλώσει κατά πόσο στις εν λόγω φωτογραφίες παρουσιάζονται οποιεσδήποτε από τις παράνομες κατασκευές που κατονόμασε. Παρατηρώ επίσης ότι η Παραπονούμενη επιχείρησε να διασυνδέσει τις πλείστες εκ των επίδικων οικοδομών με την κατοικία του Κατηγορούμενου. Σε αυτή την προσπάθεια χρησιμοποίησε και τις φωτογραφίες της Δέσμης Τεκμηρίου 3 υποδεικνύοντας για παράδειγμα ότι οι τοίχοι περίφραξης στα νότια και τα δυτικά (κατηγορίες 1 και 2) και το υποστατικό στα δυτικά (κατηγορία 3) σχετίζονται με την κατοικία του Κατηγορούμενου. Οι εν λόγω ωστόσο ισχυρισμοί της δεν επιβεβαιώνονται από τον Μ.Κ.1 ο οποίος, πέραν του ότι δεν του υποδείχθηκαν οι εν λόγω φωτογραφίες, δεν συνέδεσε οποιεσδήποτε από τις παράνομες οικοδομές που κατονόμασε με την οικία του Κατηγορούμενου. Αντιθέτως δήλωσε ότι οι παράνομες οικοδομές εντοπίζονται σε όλη την επικράτεια του ακινήτου. Η περιγραφή επομένως των επίδικων οικοδομών από την Παραπονούμενη και ειδικότερα ο προσδιορισμός της τοποθεσίας τους δεν συνάδει με τη μαρτυρία του Μ.Κ.
- Αναφορικά τώρα με τις διαστάσεις των επίδικων οικοδομών, σημειώνω ότι η μαρτυρία της Παραπονούμενης επίσης δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή εφόσον δεν διευκρινίστηκε ο τρόπος με τον οποίο διαπίστωσε τις εν λόγω διαστάσεις. Ούτε ασφαλώς μπορούν να διακριβωθούν οι διαστάσεις και η ορθότητα των αναφορών της Παραπονούμενης μέσα από τις φωτογραφίες της Δέσμης Τεκμηρίου
- Ενόψει των πιο πάνω καθίσταται φανερό ότι η μαρτυρία της Παραπονούμενης δεν βρίσκεται σε αρμονία με τη μαρτυρία του Μ.Κ.1, η οποία έχει ήδη κριθεί ως αποδεκτή και αξιόπιστη. Κατά συνέπεια δεν μπορεί να δοθεί οποιαδήποτε βαρύτητα στη μαρτυρία της Παραπονούμενης. Ο Κατηγορούμενος, κληθείς σε απολογία, επέλεξε, όπως ήδη αναφέρθηκε, να προβεί σε ανώμοτη δήλωση. Σε αυτήν ανέφερε, ανάμεσα σε άλλα, ότι οι φωτογραφίες που περιλαμβάνονται στη Δέσμη Τεκμηρίου 3 είναι παραπλανητικές και δεν συνάδουν με τις λεπτομέρειες των αδικημάτων που αντιμετωπίζει. Δεν κατασκεύασε και δεν χρησιμοποιεί τις επίδικες οικοδομές. Η παρούσα υπόθεση καταχωρήθηκε για εκδικητικούς λόγους επειδή ο ίδιος δεν απέσυρε την υπόθεση που είχε καταχωρήσει εναντίον της Παραπονούμενης. Η εκδικητική συμπεριφορά της Παραπονούμενης έναντι του προκύπτει και από άλλες καταγγελίες που έκανε εις βάρος του σε σχέση με τις οποίες εκκρεμούν υποθέσεις εναντίον του. Περαιτέρω, ανέφερε ότι είναι τα δικά του δικαιώματα που καταπατούνται και όχι εκείνα της Παραπονούμενης. Η επιλογή ενός Κατηγορούμενου να προβεί σε ανώμοτη δήλωση ή να παραμείνει σιωπηλός δεν δύναται να εκληφθεί ως επιβαρυντικό στοιχείο εναντίον του (Δημοσθένους κ.α. v. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ 129). Η ανώμοτη δήλωση όπως και η σιωπή, σε αντίθεση με την ένορκη κατάθεση, δεν υπόκειται σε αξιολόγηση (Themistocleous v. The Police
(1981)2 CLR 200 και Anastassiades v. The Republic
(1977)2 C.L.R. 97). Έχει κάποια αξία η οποία θα πρέπει να εξετάζεται μέσα στο σύνολο της μαρτυρίας, αλλά όχι τέτοια που να ισοδυναμεί με μαρτυρία (Onisiforou v. The Police
(1987)2 C.L.R. 261). Δεν προσφέρεται για την απόδειξη ή την κατάρριψη γεγονότων. Ωστόσο, μπορεί από το περιεχόμενό της να εξαχθούν κάποια συμπεράσματα που θα βοηθήσουν στη θεώρηση της μαρτυρίας από διαφορετική σκοπιά. Η αξία της είναι πειστική παρά αποδεικτική (Χαραλάμπους v. Δημοκρατίας Ποιν. Έφεση 96/16 ημερ. 28.11.17 και Ευθυμίου και Δημοκρατίας Ποιν. Έφεση 191/2016 ημεερ.06.11.18). Στην υπόθεση Θεοχάρους ν. Δημοκρατίας
(2008)2 Α.Α.Δ 22 αναφέρθηκαν επίσης τα ακόλουθα σχετικά: «Υπενθυμίζουμε ότι στην παρούσα υπόθεση οι κατηγορούμενοι (συμπεριλαμβανομένου και του εφεσείοντα) αφού κλήθηκαν σε απολογία επέλεξαν να προβούν σε ανώμοτη δήλωση και να μην προσκομίσουν οποιαδήποτε μαρτυρία, κάτι βέβαια που ήταν απόλυτο δικαίωμα τους. Σε τέτοια περίπτωση, ενόψει και του τεκμηρίου αθωώτητας ενός κατηγορουμένου και της υποχρέωσης της Κατηγορούσας Αρχής να αποδείξει την ενοχή του πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, αυτό που εξετάζεται είναι (α) αν η μαρτυρία που παρουσίασε η κατηγορούσα αρχή είναι αξιόπιστη και (β) αν ναι, κατά πόσο είναι ικανοποιητική για να αποδείξει τις κατηγορίες. Το γεγονός ότι ένας κατηγορούμενος δεν έδωσε ο ίδιος ένορκη κατάθεση ή ότι δεν παρουσίασε μάρτυρες, δεν πρέπει να θεωρείται ότι συμπληρώνει τυχόν κενά της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής. Η ανώμοτη δήλωση ενός κατηγορουμένου εξετάζεται και αξιολογείται μέσα στο σύνολο της μαρτυρίας, ανάλογα και με το πώς ταιριάζει στην κάθε συγκεκριμένη περίπτωση.» Ο Κατηγορούμενος πέραν της αναφοράς του ότι δεν έχει οποιαδήποτε σχέση με τις επίδικες οικοδομές, προχώρησε σε σχολιασμό της προσκομισθείσας μαρτυρίας και ειδικότερα των φωτογραφιών (Δέσμη Τεκμηρίου 3) και απέδωσε την καταχώρηση της παρούσας υπόθεσης σε εκδικητικούς λόγους. Θεωρώ ότι στερείται πειστικότητας η ανώμοτη δήλωση του Κατηγορούμενου, καθώς από τη μια οι δηλώσεις του δεν βρίσκουν έρεισμα στην προσκομισθείσα μαρτυρία, ενώ από την άλλη η βαρύτητα που θα αποδοθεί στη Δέσμη Τεκμηρίου 3 δεν μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο σχολιασμού από τον Κατηγορούμενο, αλλά είναι ζήτημα που αφορά το Δικαστήριο. Ειδικότερα όσον αφορά τη δήλωση του ότι δεν ανήγειρε τις επίδικες οικοδομές σημειώνω ότι δεν διασυνδέθηκε η εν λόγω δήλωση με τα προβλήματα υγείας που αναφέρθηκαν από τον Μ.Υ.3 έτσι ώστε να εξεταστεί η εν λόγω δήλωση του υπό το πρίσμα της μαρτυρίας του Μ.Υ.
- Ο Μ.Υ.1 ανέφερε στην κυρίως εξέταση του ότι είναι πρώτος εξάδελφος του Κατηγορούμενου και χαρακτήρισε τις σχέσεις του μαζί του ως τυπικές. Κληθείς να περιγράψει το ακίνητο είπε ότι δεν μπορούσε να το πράξει, καθώς δεν το επισκέφθηκε ποτέ. Κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν άνεργος και δήλωσε ότι δεν κατασκεύασε οτιδήποτε στο ακίνητο με τον Κατηγορούμενο. Αντεξεταζόμενος επανέλαβε ότι ουδέποτε επισκέφθηκε το ακίνητο και στην υποβληθείσα θέση ότι το έτος 2014 το επισκέφθηκε, ο Μ.Υ.1 κάλεσε τη συνήγορο της Παραπονούμενης να το αποδείξει. Τέλος, μετά από σχετικές ερωτήσεις της κας. Αντωνίου ανέφερε ότι γνωρίζει πως κτίζεται ένας τοίχος περίφραξης. Η εντύπωση που αποκόμισα από τον Μ.Υ.1 ήταν αρνητική. Αν και η μαρτυρία του ήταν αρκετά σύντομη, εντούτοις ήταν φανερό μέσα από τον τρόπο που απαντούσε ότι σκοπός του ήταν να βοηθήσει τον Κατηγορούμενο, αφού δεν απαντούσε με πηγαίο και αυθόρμητο τρόπο, αλλά αντιθέτως το ύφος του αποκάλυπτε μία ενσυνείδητη προσπάθεια παραπλάνησης του Δικαστηρίου. Ήταν εμφανής η προσπάθεια του να πείσει ότι ουδέποτε επισκέφθηκε το ακίνητο, καθώς και ότι δεν διατηρεί ιδιαίτερες σχέσεις με τον Κατηγορούμενο. Στην κυρίως εξέταση του όταν απλώς κλήθηκε να περιγράψει το ακίνητο, έσπευσε να δηλώσει ότι δεν γνωρίζει τι κατασκεύασε σε αυτό ο Κατηγορούμενος και όταν επανήλθε ο συνήγορος του Κατηγορούμενου ανέφερε ότι δεν γνωρίζει το ακίνητο και ότι απλά ξέρει ότι βρίσκεται στον XXX ΧΧX. Η προσπάθεια του Μ.Υ.1 να αποφύγει οποιαδήποτε σύνδεση με τον Κατηγορούμενο και το ακίνητο ήταν έκδηλη και στην αντεξέταση του κατά την οποία δεν περιέπεσε μεν σε αντιφάσεις, απαντούσε όμως με υπεκφυγές. Είναι χαρακτηριστική η στιχομυθία με τη συνήγορο της Παραπονούμενης όταν ρωτήθηκε κατά πόσο γνωρίζει πως ανεγείρεται ένας τοίχος. Ο Μ.Υ.1 απέφυγε να δώσει σαφή απάντηση λέγοντας «μάλλον», για να αναφέρει στην πορεία της αντεξέτασης του όταν κλήθηκε πλέον να τοποθετηθεί με ένα «ναι» ή «όχι» ότι γνωρίζει πως ανεγείρεται ένας τοίχος. Επίσης με υπεκφυγές απάντησε και στις θέσεις που του υποβλήθηκαν ότι το 2014 επισκέφθηκε το ακίνητο και ότι βοήθησε τον Κατηγορούμενο να ανεγείρει τοίχο εντός αυτού, καλώντας στη μεν πρώτη περίπτωση τη συνήγορο να το αποδείξει και στη δεύτερη λέγοντας ότι δεν γνωρίζει. Ενόψει των πιο πάνω, θεωρώ ότι δεν μπορεί να δοθεί οποιαδήποτε βαρύτητα στη μαρτυρία του Μ.Υ.
- Ο Μ.Υ.2 ανέφερε, μεταξύ άλλων, ότι είναι συνάδελφος με τον Κατηγορούμενο εδώ και αρκετά χρόνια. Εργάζονται και οι δύο στο τμήμα επιδιόρθωσης όπλων της XXX XXX. Χρειάστηκε να αντικαταστήσει τον Κατηγορούμενο, όταν ο τελευταίος απουσίαζε από την εργασία τους την περίοδο 14.05.13 - 23.06.13 λόγω βουβωνοκήλης και την περίοδο 18.11.14 - 18.12.14 λόγω υδροκήλης. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι ο Κατηγορούμενος είναι ιεραρχικά ανώτερος του. Ερωτηθείς αν γνωρίζει κατά πόσο τις περιόδους που ανέφερε ότι ο Κατηγορούμενος απουσίαζε από την εργασία του υποβλήθηκε όντως σε εγχείρηση, ο Μ.Υ.2 απάντησε ότι αυτός ήταν ο λόγος που τον αναπλήρωσε. Μετά τις 23.06.13, όταν επέστρεψε ο Κατηγορούμενος στην εργασία του, τού ανέφερε ότι έπρεπε να προσέχει και να μην σηκώνει βαριά αντικείμενα. Ορισμένες μάλιστα εργασίες, όπου έπρεπε να μεταφερθούν βαριά αντικείμενα, τις εκτελούσε ο ίδιος αντί του Κατηγορούμενου για να μην επιβαρυνθεί η υγεία του. Η εντύπωση που αποκόμισα από τον Μ.Υ.2 ήταν θετική. Προσέγγισα τη μαρτυρία του με γνώμονα ότι ο τελευταίος είναι για αρκετά χρόνια συνάδελφος με τον Κατηγορούμενο, ο οποίος μάλιστα είναι ιεραρχικά ανώτερος του. Δεν διαπίστωσα ωστόσο ότι η μαρτυρία του υποκινήθηκε από ιδιοτελή κίνητρα. Αντιθέτως η όλη παρουσία του στο εδώλιο του μάρτυρα και το περιεχόμενο των απαντήσεων του δεικνύουν ότι ο μάρτυρας προσήλθε στο Δικαστήριο για να καταθέσει την αλήθεια. Άλλωστε η ουσία τη μαρτυρίας του, η οποία συνίσταται στο ότι ο Κατηγορούμενος απουσίαζε από την εργασία του σε συγκεκριμένες περιόδους, δεν αμφισβητήθηκε. Αυτό το οποίο αμφισβητήθηκε ήταν το κατά πόσο πράγματι ο Κατηγορούμενος υποβλήθηκε σε χειρουργικές επεμβάσεις σε σχέση με τα προβλήματα που ανέφερε ο Μ.Υ.
- Η εν λόγω πτυχή της μαρτυρίας του Μ.Υ.2 επιβεβαιώνεται από τον Μ.Υ.3, στη μαρτυρία του οποίου θα γίνει αναφορά πιο κάτω. Επίσης επιβεβαιώνεται από τον Μ.Υ.3 και η δήλωση του ότι ο Κατηγορούμενος του είπε μετά την επέμβαση βουβωνοκήλης ότι δεν πρέπει να σηκώνει βαριά αντικείμενα. Για τους πιο πάνω λόγους η μαρτυρία του Μ.Υ.2 κρίνεται ως αποδεκτή και αξιόπιστη. Ως Μ.Υ.3 κατέθεσε ο Δρ. Γ. Ιωάννου ο οποίος κατά την κυρίως εξέταση του ανέφερε, ανάμεσα σε άλλα, ότι ασκεί το επάγγελμα του ιατρού τα τελευταία 23 χρόνια έχοντας την ειδικότητα του γενικού χειρούργου. Γνώρισε τον Κατηγορούμενο στις 09.05.2013, όταν ο τελευταίος τον επισκέφθηκε στο ιατρείο του. Διέγνωσε ότι ο Κατηγορούμενος υπέφερε από μία τεράστια βουβωνοκήλη, ως επίσης και από ομφαλοκήλη. Ο Κατηγορούμενος είχε πόνους διότι η κήλη ήταν πολύ μεγάλη και το αριστερό παχύ έντερο εισερχόταν κατά διαστήματα εντός της κήλης. Συνέστησε ως θεραπεία τη χειρουργική επέμβαση η οποία έγινε άμεσα και συγκεκριμένα στις 14.05.
- Μετά την επέμβαση ο Κατηγορούμενος επισκεπτόταν το ιατρείο του περίπου κάθε δύο εβδομάδες και του δόθηκαν αυστηρές οδηγίες όσον αφορά τη μετεγχειρητική του θεραπεία. Πιο συγκεκριμένα συνέστησε στον Κατηγορούμενο όπως, για ένα τουλάχιστον έτος, αποφεύγει την άθληση και την άσκηση βαριάς εργασίας. Ο Μ.Υ.3 ανέφερε περαιτέρω ότι ο Κατηγορούμενος δεν έπρεπε να σηκώνει αντικείμενα με βάρος περισσότερο των 2-3 κιλών. Η πλήρης ανάρρωση του Κατηγορούμενου επήλθε περίπου γύρω στους 13-14 μήνες μετά την εγχείρηση. Σε ερώτηση του ευπαίδευτου συνηγόρου του Κατηγορούμενου ως προς το κατά πόσο υπήρξαν επιπλοκές μετά τη χειρουργική επέμβαση, ο Μ.Υ.3 απάντησε ότι άρχισε να παρουσιάζεται υδροκήλη στην ίδια πλευρά που υπήρξε το πρόβλημα της βουβωνοκήλης. Αντεξεταζόμενος δήλωσε ότι σε περίπτωση που ο Κατηγορούμενος εκτελούσε βαριά εργασία, αυτό θα είχε ως συνέπεια την πρόκληση υποτροπής και αρκετού πόνου. Εξέφρασε βεβαιότητα ως προς το ότι κατά την περίοδο ανάρρωσης του ο Κατηγορούμενος δεν ανασήκωσε βάρος διότι παρακολουθούσε συχνά τον Κατηγορούμενο, ο οποίος, ως ανέφερε, είχε αρκετό άγχος λόγω της αργής ανάρρωσης του. Περαιτέρω, δήλωσε ότι το φούσκωμα που είχε ο Κατηγορούμενος στην αριστερή πλευρά διήρκησε αρκετούς μήνες. Στην υπόδειξη της ευπαίδευτης συνηγόρου της Παραπονούμενης ότι περί τα μέσα του 2014 ο Κατηγορούμενος είχε πλήρως αναρρώσει, ο Μ.Υ.3 είπε ότι είχε αναρρώσει από την βουβωνοκήλη όμως σε αυτό το χρονικό διάστημα άρχισε να αναπτύσσει υδροκήλη σε σχέση με την οποία χρειάστηκε να χειρουργηθεί τον Νοέμβριο του
- Διευκρίνισε ότι η υδροκήλη δεν αποτελεί υποτροπή λόγω άσκησης βαριάς εργασίας, αλλά σε ένα ποσοστό θεωρείται ως συνέπεια της διόρθωσης μιας μεγάλης βουβωνοκήλης. Τέλος, ο μάρτυρας διαφώνησε με την υποβληθείσα θέση ότι ο Κατηγορούμενος ήταν σε θέση να ασκεί βαριά εργασία καθ' όλο το 2014 επικαλούμενος την ειδικότητα του στη χειρουργική και τη μακρά πείρα του. Η μαρτυρία του Μ.Υ.3 κατατάσσεται στην κατηγορία της μαρτυρίας εμπειρογνώμονα, εφόσον αυτή ήταν συνυφασμένη με την ιδιότητα του ως γενικού χειρούργου. Ως προς το καθήκον του εμπειρογνώμονα ή πραγματογνώμονα έναντι του Δικαστηρίου αναφέρονται τα ακόλουθα στο σύγγραμμα των κ.κ. Ηλιάδη και Σάντη «Το Δίκαιο της Απόδειξης, Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές» σελ. 580-581: «Tο καθήκον των πραγματογνωμόνων έναντι του Δικαστηρίου κατά τη μαρτυρία τους έγκειται στην αιτιολογημένη, αντικειμενική και αμερόληπτη παρουσίαση των αναγκαίων επιστημονικών κριτηρίων ώστε να δώσουν τη δυνατότητα στο Δικαστήριο να κρίνει ευχερώς την ακρίβεια των επίδικων συμπερασμάτων τους και να διαμορφώσει συναφώς τη δική του ανεξάρτητη άποψη δια της εφαρμογής των κριτηρίων αυτών στα γεγονότα της υπόθεσης (Παναγρίτη ν Χαραλάμπους, ΠΕ320/08, ημ. 15.3.12, Σαρρής ν Καλλέγιας και Πιττάλης και Άλλων ν Ianira Enterprises Ltd και Άλλων
(1997)1 (Β) ΑΑΔ 814, Philippou v Odysseos
(1989)1 CLR1).» Σχετική με τα πιο πάνω είναι και η απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Ποιν. Έφ. 176/13 Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Γεώργιος Ευριπίδου κ.ά., ημερομηνίας 06/04/15, όπου σημειώθηκαν τα ακόλουθα: «Υπενθυμίζουμε ότι με βάση καλά εδραιωμένες νομολογιακές αρχές, η υποχρέωση ενός εμπειρογνώμονα είναι να προμηθεύσει το δικαστήριο με τα αναγκαία επιστημονικά κριτήρια για αξιολόγηση της ορθότητας των συμπερασμάτων του ώστε να σχηματίσει ίδιαν ανεξάρτητη γνώμη [βλ. Σπύρου ν. Χατζηχαραλάμπους
(1989)1(Ε) ΑΑΔ 298]. Ο εμπειρογνώμονας μάρτυρας, δεν πρέπει επίσης να αρκείται στην παρουσίαση της άποψης του με γυμνές δηλώσεις οι οποίες δεν παρέχουν στο Δικαστήριο δυνατότητα ελέγχου της επιστημονικής άποψης του [βλ. Δημοκρατία ν. Ηροδότου Αγιώτου
(2000)1 ΑΑΔ 1020].» Θεωρώ ότι ο Μ.Υ.3 κατέθεσε με αντικειμενικότητα επεξηγώντας με επιστημονικό τρόπο τα ευρήματα του ως προς τα προβλήματα υγείας που αντιμετώπισε ο Κατηγορούμενος, τη θεραπεία που εφάρμοσε και τη μετεγχειρητική πορεία που ακολούθησε. Καταρχάς σημειώνω ότι δεν αμφισβητήθηκε η εμπειρογνωμοσύνη του μάρτυρα. Επίσης δεν έτυχε αμφισβήτησης η δήλωση του Μ.Υ.3 ότι ο Κατηγορούμενος υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση προς διόρθωση της βουβωνοκήλης και ομφαλοκήλης και αργότερα της υδροκήλης. Ομοίως δεν τέθηκαν υπό αμφισβήτηση οι οδηγίες που έδωσε μετεγχειρητικά στον Κατηγορούμενο, καθώς και το χρονικό διάστημα που χρειάστηκε για να αναρρώσει ο Κατηγορούμενος από την επέμβαση βουβωνοκήλης και ομφαλοκήλης. Αυτό το οποίο ουσιαστικά αμφισβητήθηκε από την κα. Αντωνίου ήταν η δήλωση του μάρτυρα ότι ο Κατηγορούμενος ήταν ανίκανος να εκτελέσει βαριά εργασία κατά την περίοδο των 13 - 14 μηνών που προσδιόρισε ως την περίοδο ανάρρωσης του Κατηγορούμενου μετά την εγχείρηση προς αποκατάσταση της βουβωνοκήλης και της ομφαλοκήλης. Επί του ουσιώδους αυτού ζητήματος παρατηρώ ότι ο Μ.Υ.3 επεξήγησε λεπτομερώς τους ιατρικούς λόγους για τους οποίους δεν μπορούσε ο Κατηγορούμενος να εκτελέσει βαριά εργασία. Συγκεκριμένα δήλωσε ότι η βουβωνοκήλη ήταν αρκετά μεγάλη, τοποθετήθηκε πλέγμα και η ανάρρωση του Κατηγορούμενου ήταν αργή. Περαιτέρω, μαζί με τη βουβωνοκήλη έγινε και αποκατάσταση της ομφαλοκήλης στην οποία όμως δεν τοποθετήθηκε πλέγμα αλλά ραφές οι οποίες απαιτούν αρκετό χρονικό διάστημα για να καταστούν ασφαλείς για τη διεξαγωγή οποιασδήποτε εργασίας. Προσδιόρισε μάλιστα ότι στην προκείμενη περίπτωση ο χρόνος αυτός επεκτεινόταν πέραν του ενός έτους. Παράλληλα, η άσκηση βαριάς εργασίας, ή η άθληση θα προξενούσαν αρκετό πόνο και θα μπορούσαν να δημιουργήσουν υποτροπή. Όλες οι πιο πάνω δηλώσεις του Μ.Υ.3 παρέμειναν ακλόνητες. Επιπροσθέτως δεν αμφισβητήθηκε η θέση του ότι μετεγχειρητικά είχε συχνή παρακολούθηση του Κατηγορούμενου, γεγονός το οποίο συνεπάγεται ότι ο μάρτυρας ήταν πρακτικά σε θέση να διαπιστώσει κατά πόσο ο Κατηγορούμενος συμμορφώθηκε με τις υποδείξεις του. Δεν διέλαθε της προσοχής μου ότι η συνήγορος της Παραπονούμενης επιχείρησε να διασυνδέσει την εμφάνιση υδροκήλης με την εξάσκηση βαριάς εργασίας. Ο Μ.Υ.3 ωστόσο επεξήγησε ότι δεν αποτελεί υποτροπή η υδροκήλη, αλλά αποτελεί συνέπεια της μεγάλης βουβωνοκήλης και συγκεκριμένα οφείλεται στη συμφόρηση λεμφικών αγγείων. Η δήλωση του Μ.Υ.3 δεν αμφισβητήθηκε, με αποτέλεσμα να παραμείνει μετέωρη η θέση της κας. Αντωνίου. Από τη μαρτυρία ωστόσο του Μ.Υ.3 δεν μπορώ να δεχθώ τη θέση του ότι ο Κατηγορούμενος καθ' όλο το έτος 2014 αδυνατούσε να εκτελέσει βαριά εργασία. Αυτό διότι στη σχετική υποβληθείσα θέση επικαλέστηκε γενικά τη μακρά του πείρα ως ειδικός στη χειρουργική, χωρίς να εξειδικεύσει για ποιο λόγο μετά την ανάρρωση του Κατηγορούμενου από τη βουβωνοκήλη και ομφαλοκήλη δεν μπορούσε να εκτελέσει βαριά εργασία. Υπενθυμίζω ότι σύμφωνα με τις αναφορές του Μ.Υ.3 η ανάρρωση διήρκησε περίπου 13 - 14 μήνες. Επομένως, με δεδομένο ότι η επέμβαση έγινε στις 14.05.13, ο Κατηγορούμενος περί τον Ιούνιο - Ιούλιο του 2014 είχε ήδη αναρρώσει. Σημειώνω ότι δεν διευκρινίστηκε κατά πόσο η συχνή παρακολούθηση του Κατηγορούμενου, την οποία επικαλέστηκε ο Μ.Υ.3, συνεχίστηκε και μετά την πάροδο των 13 - 14 μηνών από την εγχείρηση της βουβωνοκήλης και ομφαλοκήλης. Δεν μου διαφεύγει το γεγονός ότι στη συνέχεια παρουσίασε πρόβλημα υδροκήλης. Ωστόσο η εγχείρηση για την υδροκήλη έγινε τον Νοέμβριο του 2014. Συνεπώς υπάρχει ένα κενό διάστημα μεταξύ Ιουνίου - Ιουλίου 2014 και Νοεμβρίου 2014. Σημειώνω επίσης ότι δεν αναφέρθηκε ότι η υδροκήλη θα μπορούσε να επηρεάσει τη δυνατότητα του Κατηγορούμενου να εκτελέσει βαριά εργασία. Με εξαίρεση επομένως το προαναφερόμενο σημείο η μαρτυρία του Μ.Υ.3 κρίνεται ως αποδεκτή και αξιόπιστη (Shahin Mohamed v. Δημοκρατίας και Ιωσηφίδη v. Αστυνομίας ανωτέρω). Νομική πτυχή Τα άρθρα 3 και 10 του Κεφ. 96 έχουν ως ακολούθως: «3.-
(1)Κανένα πρόσωπο δεν δύναται- (α) να διανοίγει ή κατασκευάζει οδό (β) να ανεγείρει ή να ανέχεται ή να επιτρέπει να ανεγείρεται οικοδομή ή να κατεδαφίζει ή να ανοικοδομεί ή να προβαίνει σε μετατροπή, προσθήκη ή επισκευή σε οποιαδήποτε υφιστάμενη οικοδομή ή να ανέχεται ή να επιτρέπει να γίνει οποιαδήποτε τέτοια κατεδάφιση ή ανοικοδόμηση ή οποιαδήποτε τέτοια μετατροπή, προσθήκη ή επισκευή ..................................... χωρίς άδεια γι' αυτό, η οποία λαμβάνεται προηγουμένως από την αρμόδια αρχή όπως καθορίζεται στο εδάφιο
(2)ή, όταν η άδεια εκδίδεται δυνάμει της δεύτερης επιφύλαξης του εδαφίου
(2)του άρθρου 14, από το Διευθυντή του Τμήματος Πολεοδομίας και Οικήσεως: Νοείται ότι, άδεια δυνάμει του παρόντος άρθρου είναι δυνατό να αφορά αποκλειστικά συγκεκριμένο τμήμα οικοδομής ή οποιαδήποτε προσαρτήματα σε αυτή και αυτή η άδεια δε θα αποτελεί άδεια για άλλα τμήματα της οικοδομής για τα οποία δεν έχει εκδοθεί άδεια μετά την εξέταση σχετικής αίτησης. .................................... 10.-
(1)Ουδέν πρόσωπο κατέχει ή χρησιμοποιεί ή ενεργεί, ώστε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο να κατέχει ή να χρησιμοποιεί οποιαδήποτε οικοδομή ή τμήμα οικοδομής, μέχρις ότου εκδοθεί πιστοποιητικό έγκρισης από την αρμόδια αρχή σε σχέση με την εν λόγω οικοδομή ή τμήματος αυτής, ανεξάρτητα αν χορηγήθηκε άδεια για την οικοδομή ή τμήμα της, με βάση το άρθρο 3 του παρόντος Νόμου.» Από το λεκτικό του άρθρου 3
(1)(β) του Κεφ. 96 συνάγεται ότι τα συστατικά στοιχεία των κατηγοριών 1 - 5 είναι τα ακόλουθα:
(1)Η ανέγερση ή η ανοχή ανέγερσης οικοδομής.
(2)Η οικοδομή να είναι οικοδομή εν τη εννοία του Νόμου.
(3)Η ανέγερση ή η ανοχή ανέγερσης να γίνεται χωρίς την προηγούμενη εξασφάλιση άδειας από την αρμόδια αρχή. Αναφορικά με την κατηγορία υπ' αρ.6, από τη διατύπωση του άρθρου 10 του Κεφ. 96 συνάγεται ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι τα ακόλουθα:
(1)Η κατοχή ή χρήση οικοδομής.
(2)Η οικοδομή να συγκαταλέγεται στην κατηγορία οικοδομών για τις οποίες απαιτείται άδεια οικοδομής.
(3)Να μην έχει εκδοθεί από την αρμόδια αρχή πιστοποιητικό έγκρισης που να καλύπτει την οικοδομή αυτή. Βάρος απόδειξης Σε όλες τις ποινικές υποθέσεις, το βάρος της απόδειξης σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το έχει η Kατηγορούσα Aρχή, με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης, δηλαδή πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, (Charitonos a.o. v. The Republic
(1971)2 C.L.R. 40). Η Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία, την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν είναι (Λοϊζου v. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ 363, Σωτηριάδης v. Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ 482, Γενικός Εισαγγελέας v. Σπύρος Σπύρου
(2002)2 Α.Α.Δ 71 και Sener Erbekci v. Δημοκρατίας
(2005)2 Α.Α.Δ 434). Εναπόκειται στην Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη και σαφής (Φλουρής v. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ 401). Στην Γενικός Εισαγγελέας v. Ανδρέα Ευριπίδου
(2002)2 Α.Α.Δ 246, στην οποία επίσης υιοθετείται η ανωτέρω αρχή της υπόθεσης Λοϊζου (βλέπε ανωτέρω), επισημαίνεται επιπρόσθετα ότι: "Οι κατηγορίες θα πρέπει να αποδεικνύονται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και όσα ερωτηματικά και αν η συμπεριφορά του εφεσίβλητου εγείρει, δεν θα ήταν δυνατόν να καταδικασθεί μετά την απόρριψη της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής." Στις Toumba v. The Republic
(1984)2 C.L.R 110 και Charalambous a.a. v. The Republic
(1985)2 C.L.R 97 καθορίζεται, ότι, εάν στο τέλος της υπόθεσης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του Κατηγορούμενου, τότε αυτό θα πρέπει να αποφασισθεί υπέρ του και να απαλλαγεί της κατηγορίας. Ευρήματα - Συμπεράσματα Τα μοναδικά ευρήματα στα οποία μπορεί να καταλήξει το Δικαστήριο σε σχέση με την ύπαρξη παράνομων οικοδομών στο ακίνητο πηγάζουν από τη μαρτυρία του Μ.Κ.
- Η εν λόγω μαρτυρία ωστόσο δεν είναι, κατά την κρίση μου, ικανή να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τα αδικήματα που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος. Αυτό διότι αφενός δεν διασυνδέει τον Κατηγορούμενο με την ανέγερση των εν λόγω οικοδομών και αφετέρου η περιγραφή των παράνομων οικοδομών από τον Μ.Κ.1 δεν ταυτίζεται με την περιγραφή των επίδικων οικοδομών στις λεπτομέρειες αδικήματος των κατηγοριών 1 - 5 και κατ' επέκταση της κατηγορίας υπ' αρ.
- Η ευπαίδευτη συνήγορος της Παραπονούμενης στη γραπτή αγόρευση της αναγνωρίζοντας ότι παρατηρείται διαφορά στη μαρτυρία του Μ.Κ.1 και της Παραπονούμενης, περιορίστηκε να σχολιάσει μόνο τη διαφορά στις διαστάσεις των οικοδομών υποστηρίζοντας ότι δεν είναι ουσιώδης εφόσον οι διαστάσεις δεν αποτελούν συστατικό στοιχείο των αδικημάτων. Κατά την αξιολόγηση της προσαχθείσας μαρτυρίας έχω αναφερθεί στο ζήτημα των διαστάσεων των οικοδομών και θα συμφωνήσω με την κα. Αντωνίου ότι το εν λόγω ζήτημα δεν είναι μοιραίο για την υπόθεση της Παραπονούμενης. Αυτό το οποίο έχει όμως ουσιώδη, κατά την κρίση μου, σημασία είναι ο προσδιορισμός των οικοδομών και πιο συγκεκριμένα η τοποθεσία τους εντός του ακινήτου. Επ' αυτού του σημείου, ως ήδη αναφέρθηκε στο στάδιο της αξιολόγησης της μαρτυρίας, οι μαρτυρίες των Μ.Κ.1 και της Παραπονούμενης δεν συγκλίνουν, με αποτέλεσμα να προκαλείται ρήγμα στην υπόθεση της Παραπονούμενης. Η αντίθετη θέση της κας Αντωνίου, ότι δηλαδή οι διαφορές στην περιγραφή της τοποθεσίας των οικοδομών είναι επουσιώδεις, δεν με βρίσκει σύμφωνο. Τυχόν αποδοχή της θέσης της κας. Αντωνίου θα δημιουργούσε, κατά την άποψη μου, και πρακτικό πρόβλημα σε περίπτωση καταδίκης του Κατηγορούμενου. Συγκεκριμένα, το Δικαστήριο για ποιες οικοδομές θα έκδιδε διάταγμα κατεδάφισης δυνάμει του άρθρου 20
(3)του Κεφ.96; Για τις οικοδομές που περιέγραψε ο Μ.Κ.1 ή για αυτές που ανέφερε η Παραπονούμενη; Δεν παραβλέπω τη Δέσμη Τεκμηρίου 3, η οποία αποτελεί πραγματική μαρτυρία. Η εν λόγω μαρτυρία ωστόσο δεν βοηθά την υπόθεση της Παραπονούμενης, καθώς οι φωτογραφίες δεν υποδείχθηκαν στον Μ.Κ.1 και επομένως δεν αναγνώρισε σε αυτές την ύπαρξη οποιωνδήποτε εκ των παράνομων οικοδομών που περιέγραψε. Ούτε από την άλλη μπορεί να εξαχθεί το συμπέρασμα ότι οι μοναδικές οικοδομές που βρίσκονται στο ακίνητο είναι αυτές που εμφαίνονται στη Δέσμη Τεκμηρίου 3 και ότι επομένως οι παράνομες οικοδομές που περιέγραψε ο Μ.Κ.1 ταυτίζονται με αυτές που απεικονίζονται στη Δέσμη Τεκμηρίου
- Υπενθυμίζω ότι εντός του ακινήτου πέραν της κατοικίας του Μ.Κ.1, βρίσκεται και η κατοικία της Παραπονούμενης. Επιπρόσθετα, όπως ανέφερε ο Μ.Κ.1, οι παράνομες οικοδομές βρίσκονται σε όλη την επικράτεια του ακινήτου. Παράλληλα σημειώνω ότι ο Μ.Κ.1 δήλωσε ότι οι παράνομες οικοδομές που περιέγραψε εντοπίστηκαν μετά από περιμετρικό - εξωτερικό έλεγχο του ακινήτου και δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο εντός του ακινήτου να υπάρχουν και άλλες παράνομες οικοδομές. Εν πάση περιπτώσει σημειώνω ότι στις φωτογραφίες της Δέσμης Τεκμηρίου 3 δεν αποτυπώνονται τα σημεία του ορίζοντα. Επομένως το Δικαστήριο δεν μπορεί να αντλήσει συμπεράσματα από αυτές, εφόσον ο Μ.Κ.1 περιγράφοντας τις παράνομες οικοδομές προσδιόρισε το που ευρίσκονται με αναφορά στα σημεία του ορίζοντα. Για τους λόγους που ανέφερα πιο πάνω θεωρώ ότι η Παραπονούμενη απέτυχε να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τα αδικήματα που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος. Κατά συνέπεια ο Κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται στις κατηγορίες με αρ. 1 -
- Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ του Κατηγορούμενου και εναντίον της Παραπονούμενης, ως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ................. Μ. Αγιομαμίτης, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ Subject: Criminal/Final Αναφορά: Παράνομη Ανέγερση Οικοδομής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο