← Κύπρος

Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Κουσιάππας κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 11486/16, 5/11/2018

Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Κουσιάππας κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 11486/16, 5/11/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2018:B164 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Ε. Χατζηευτυχίου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 11486/16 Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν.

  1. ΧΧΧΧΧ Κουσιάππας
  2. ΧΧΧΧΧ Κουσιάππας Κατηγορούμενοι Ημερομηνία: 05 Νοεμβρίου, 2018 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Ντ. Χατζηκωνσταντίνου Για τον Κατηγορούμενο 1: κα Ν. Ιωάννου Κατηγορούμενος 1 παρών Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο κατηγορούμενος 1 κατηγορείται ότι στις 30.9.15 στη συμβολή της οδού Ηλυσίων με ανώνυμη πάροδο στη Λεμεσό οδηγούσε μοτοποδήλατο χωρίς να κατέχει άδεια οδήγησης (1η κατηγορία) και χωρίς να φέρει προστατευτικό κράνος (2η κατηγορία). Παραδέχθηκε ενοχή στην 1η κατηγορία. Δήλωσε μη παραδοχή στη 2η κατηγορία. Ο κατηγορούμενος 2 παραδέχθηκε ενοχή ότι επέτρεψε στον κατηγορούμενο 1 να οδηγεί το μοτοποδήλατο χωρίς να κατέχει άδεια οδήγησης (3η κατηγορία). Του επιβλήθηκε χρηματική ποινή στις 15.9.
  3. Τα ακόλουθα δηλώθηκαν ως παραδεκτά γεγονότα: στις 30.9.15 στη συμβολή της οδού Ηλυσίων με ανώνυμη πάροδο στη Λεμεσό ο κατηγορούμενος 1 οδηγούσε το μοτοποδήλατο με αρ. εγγραφής ΧΧΧΧ
  4. Τα αδικήματα διαπιστώθηκαν μετά από διερεύνηση τροχαίου ατυχήματος. Προς απόδειξη της 2ης κατηγορίας, η κατηγορούσα αρχή παρουσίασε τους Αστ. ΧΧ28 ΧΧΧΧΧ Χαραλάμπους (ΜΚ1), τον ΧΧΧΧΧ Valerui (ΜΚ2) και τον ΧΧΧΧΧ Χρυσοστόμου (ΜΚ3). Η μαρτυρία τους μπορεί να συνοψισθεί ως ακολούθως: Ο ΜΚ1 υιοθέτησε την κατάθεσή του, ημερ.1.4.16 (Τεκμήριο 1). Στις 30.9.15 και ώρα 17:45 επισκέφθηκε τη σκηνή του ατυχήματος μεταξύ του μοτοποδήλατου που οδηγούσε ο κατηγορούμενος 1 και του οχήματος που οδηγούσε ο ΜΚ
  5. Ο κατηγορούμενος 1 είχε ήδη παραληφθεί από ασθενοφόρο. Την 1.4.16 μετέβηκε στην οικία του κατηγορούμενου
  6. Ο τελευταίος αρνήθηκε να υπογράψει το πρόχειρο σχεδιάγραμμα της σκηνής αφού δεν θυμόταν τίποτε σχετικά με το ατύχημα. Λήφθηκε από αυτόν ανακριτική κατάθεση, ημερ. 1.4.16 (Τεκμήριο 3). Κατηγορήθηκε γραπτώς ότι οδηγούσε χωρίς άδεια οδήγησης και χωρίς να φέρει σταθερά προσδεμένο κράνος ασφαλείας (Τεκμήριο 2). Απάντησε «Παραδέχομαι και τις δυο κατηγορίες». Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι στη σκηνή του ατυχήματος υπήρχε ένα κράνος το οποίο δεν ήταν καταστραμμένο. Δεν θυμόταν την 1.4.16 να του είπε ο κατηγορούμενος 1 αν ήταν σε θέση να δώσει κατάθεση. Πρόσθεσε ότι αν δεν ήταν σε θέση να δώσει κατάθεση, ο κατηγορούμενος 1 μπορούσε να αρνηθεί. Ο ΜΚ2 υιοθέτησε την κατάθεσή του, ημερ. 1.10.15 (Τεκμήριο 5)[1]. Περιέγραψε τις συνθήκες κάτω από τις οποίες έγινε το ατύχημα. Ο κατηγορούμενος 1 φορούσε κράνος, το οποίο δεν ήταν δεμένο. Είδε τα λουριά του κράνους να κρέμονται στο πρόσωπο. Κατά τη σύγκρουση, το κράνος έφυγε από το κεφάλι του. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι αντιλήφθηκε ότι το κράνος δεν ήταν δεμένο 4 - 5 μέτρα πριν τη σύγκρουση. Μετά την πτώση το κράνος έπεσε 4 - 5 μέτρα στα δεξιά. Αρνήθηκε ότι το κράνος έφυγε από το κεφάλι του κατηγορούμενου 1 μετά που αυτό κτύπησε στο έδαφος. Ο ΜΚ3 υιοθέτησε την κατάθεσή του, ημερ. 8.10.15 (Τεκμήριο 6). Ήταν αυτόπτης μάρτυρας της σύγκρουσης. Ο κατηγορούμενος 1 εκτινάχθηκε στον αέρα και έπεσε με δύναμη στο δρόμο. Κατά την εκτίναξη είδε το κράνος να πετά στον αέρα. Δεν γνωρίζει αν το έφερε στο κεφάλι του πριν το ατύχημα. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι το κράνος εκτινάχθηκε όταν ο κατηγορούμενος έπεσε στο έδαφος και ότι βρισκόταν στο κεφάλι του. Μετά το πέρας της υπόθεσης για την κατηγορούσα αρχή, κρίθηκε ότι με βάση την προσκομισθείσα μαρτυρία είχε αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορούμενου
  7. Κλήθηκε σε απολογία και επέλεξε να καταθέσει ενόρκως. Κατάθεσε ως μάρτυρας υπεράσπισης ο ΧΧΧΧΧ Κουσιάππας (ΜΥ1), πρώην κατηγορούμενος
  8. Οι μαρτυρίες τους μπορούν να συνοψισθούν ως ακολούθως: Ο κατηγορούμενος 1, λόγω του τραυματισμού που υπέστη συνεπεία του ατυχήματος, δεν είναι σε θέση να θυμάται οτιδήποτε γι' αυτό. Υπέστη σοβαρό τραύμα στο κρανίο και απώλεια μνήμης. Αντεξεταζόμενος αναγνώρισε τις καταθέσεις που έδωσε στην αστυνομία (Τεκμήρια 2 και 3). Ερωτηθείς κατά πόσο υιοθετεί το περιεχόμενό τους ως αληθές απάντησε «Μάλιστα, νομίζω ναι, δεν ήμουν σε θέση να δώσω κατάθεση». Εξήγησε ότι λόγω του τραυματισμού του δεν μπορούσε να θυμάται τα γεγονότα του ατυχήματος, όμως ο αστυνομικός τον πίεζε να δώσει κατάθεση. Ο αστυνομικός συνομιλούσε με τον πατέρα του γιατί ο ίδιος δεν ήταν σε θέση να απαντήσει. Ερωτηθείς στη συνέχεια αν ήταν σε θέση να δώσει κατάθεση όταν εν τέλει την έδωσε, απάντησε «Υποθέτω πως ναι». Υποβλήθηκε στον κατηγορούμενο 1 ότι στην κατάθεσή του, ημερ. 1.4.16 (Τεκμήριο 3) αναφέρει ότι «.δεν θυμάμαι αν φορούσα το κράνος ή αν ήταν δεμένο» και αυτός επανέλαβε ότι δεν έχει εικόνα του ατυχήματος. Σε άλλο σημείο της αντεξέτασής του λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Ε: Σας υποβάλω επίσης ότι δεν φορούσατε το κράνος σας εκείνη την ημέρα. Α: Αυτό είναι αδύνατο. Το κράνος το φορούσα. Ε: Και ήταν προσδεμένο; Α: Μάλιστα. Δεν έχω εικόνα από το ατύχημα εκείνη την ημέρα, έχω χρονικό προσδιορισμό την στιγμή που ξεκίνησα από το σπίτι μου για να πάω ένα περίπατο με τη μηχανή.» Αναφορικά με την παραδοχή του στις κατηγορίες όταν κατηγορήθηκε γραπτώς (Τεκμήριο 2) ανέφερε ότι συνειδητοποίησε τι ήταν η παραδοχή του μετά τις φυσιοθεραπείες του, όταν ξεκίνησε να ασχολείται με την υπόθεση. Ο ΜΥ1 είναι ο πατέρας του κατηγορούμενου
  9. Στις 30.9.15 είδε τον κατηγορούμενο 1 να φεύγει από το σπίτι με μοτοποδήλατο. Ανέφερε ότι πάντα έφερε προστατευτικό κράνος και το είχε πάντα δεμένο στο κεφάλι του. Αντεξεταζόμενος υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσής του, ημερ. 1.4.16 (Τεκμήριο 7). Σε αυτή αναφέρεται ότι «Όταν έφυγε [από το σπίτι] εγώ ήμουν στη βεράντα και είδα ότι [ο κατηγορούμενος 1] είχε ανάψει τα φώτα πορείας του και ότι στο κεφάλι έβαλε το κράνος. Δεν πρόσεξα όμως αν το έδεσε το κράνος. Βασικά ο [κατηγορούμενος 1] πάντα ήταν συνεπής με κανονισμούς της τροχαίας». Κατά την αντεξέτασή του λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Ε: Τώρα που έχει περάσει τόσος καιρός, μπορείτε να θυμηθείτε αν εκείνη την ημέρα ο [κατηγορούμενος 1] φεύγοντας από το σπίτι έδεσε το κράνος του ή όχι; Α: Εγώ επιμένω ότι πάντα το είχε δεμένο. Ε: Το «πάντα» είναι κάτι άλλο. Ρωτώ για εκείνη την ημέρα. Α: Το είχε δεμένο. Ε: Γιατί στην κατάθεσή σας λέτε ότι δεν ήσασταν σίγουρος αν το είχε δέσει; Α: Δεν γνωρίζω, δεν ξέρω. Εκείνη την ώρα δεν ήμουν σε θέση να δώσω κατάθεση.» Ήταν η θέση του ότι έδωσε κατάθεση κατόπιν πιέσεων του αστυνομικού. Ερωτηθείς κατά πόσο ανέφερε σε κάποιον τον ισχυρισμό αυτό, απάντησε αρνητικά. Παρακολούθησα με προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιόν μου, έχοντας υπόψη τις νομολογιακές αρχές που διέπουν την αξιολόγηση της μαρτυρίας (Λ.Λ. v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 27/17, ημερ. 21.11.17, Brierley v. Αστυνομίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 476, Pal v. Δημοκρατίας
(2010)2 Α.Α.Δ. 551). Ο ΜΚ1 μου έκανε καλή εντύπωση ως μάρτυρας. Η μαρτυρία του ήταν σαφής και θετική. Επεξήγησε τις ενέργειες στις οποίες προέβη κατά τη διερεύνηση του ατυχήματος, καταθέτοντας σχετικά τεκμήρια. Δεν διαπιστώθηκε οποιαδήποτε προσπάθεια παραποίησης γεγονότων. Η αξιοπιστία του δεν κλονίστηκε κατά την αντεξέταση. Συνεπώς, η μαρτυρία του κρίνεται αξιόπιστη. Ο ΜΚ2 μου έκανε καλή εντύπωση. Απαντούσε στις ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν με συνοχή και πληρότητα. Δεν διαπιστώθηκε οποιαδήποτε προσπάθεια παραπλάνησης του Δικαστηρίου. Το γεγονός ότι ο ΜΚ2 δεν ήταν σε θέση να θυμάται λεπτομέρειες, όπως το ακριβές χρώμα του κράνους και του μοτοποδήλατου, τα ρούχα που φορούσε ο κατηγορούμενος 1 ή τα προσωπικά αντικείμενα που είχε μαζί του, δεν επηρεάζουν την αξιοπιστία του (Χριστοδουλίδης v. Κυμίση κ.ά
(2009)1 Α.Α.Δ. 635). Άλλωστε, είναι αναμενόμενο, υπό το φως των χρονικών περιθωρίων που εκτυλίσσονται τα γεγονότα σε περιπτώσεις ατυχημάτων, οι εμπλεκόμενοι να μην είναι σε θέση να καταθέτουν με κάθε λεπτομέρεια σε σχέση με το σύνολο των γεγονότων (Πόππου v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 142/15, ημερ. 7.7.17). Συνεπώς, η μαρτυρία του κρίνεται αξιόπιστη. Ο ΜΚ3 κατέθεσε ως αυτόπτης μάρτυρας. Σε σχέση με το κατά πόσον είδε τον κατηγορούμενο 1 να φέρει κράνος κατά τη σύγκρουση, διαπιστώνεται αντίφαση στη μαρτυρία του. Στην κατάθεσή του, ημερ. 8.10.15 (Τεκμήριο 6), την οποία υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασής του, αναφέρεται ότι δεν γνωρίζει αν ο κατηγορούμενος 1 φορούσε το κράνος πριν τη σύγκρουση και ότι είδε το κράνος να πετά στον αέρα κατά την εκτίναξη. Αντεξεταζόμενος, ανέφερε ότι το κράνος ήταν στο κεφάλι του κατηγορούμενου 1 και εκτινάχθηκε τη στιγμή που έπεσε στο έδαφος. Η αντίφαση αυτή είναι τέτοιας σημασίας σε σχέση με τα επίδικα θέματα που δεν επιτρέπει στο Δικαστήριο να βασιστεί στη μαρτυρία του για την εξαγωγή συμπερασμάτων. Η μαρτυρία του κατηγορούμενου 1 παρουσιάζει αδυναμίες και αντιφάσεις. Στην κυρίως εξέτασή του ανέφερε ότι λόγω των σοβαρών τραυματισμών που υπέστη στο κεφάλι, συνεπεία του ατυχήματος, δεν ήταν σε θέση να θυμάται οτιδήποτε. Στη συνέχεια, κατά την αντεξέταση ανέφερε με βεβαιότητα ότι φορούσε κράνος και ότι ήταν προσδεμένο στο κεφάλι του κατά τη σύγκρουση. Πέραν αυτού, ήταν η θέση του ότι η κατάθεσή του, ημερ. 1.4.16 (Τεκμήριο 3), στην οποία αναφέρει ότι δεν θυμάται αν φορούσε κράνος ή αν αυτό ήταν προσδεμένο, λήφθηκε κατόπιν πίεσης του αστυνομικού και χωρίς να είναι ο ίδιος σε θέση να τη δώσει. Θεωρώ ότι ο κατηγορούμενος αισθάνθηκε την ανάγκη να παραθέσει ένα τόσο σοβαρό ισχυρισμό, και μάλιστα για πρώτη φορά στο στάδιο της αντεξέτασης, σε μια προσπάθεια να προωθήσει την εκδοχή του. Οι πιο πάνω διαπιστώσεις, σε συνδυασμό με τις παλινδρομήσεις του κατηγορούμενου κατά πόσον ήταν σε θέση να θυμηθεί αν φορούσε κράνος ή όχι, καθιστούν τη μαρτυρία του μη ασφαλή για την εξαγωγή συμπερασμάτων. Συνεπώς, δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Ούτε όμως η μαρτυρία του ΜΥ1 μπορεί να γίνει αποδεκτή. Ενώ στην κατάθεσή του, ημερ. 1.4.16 (Τεκμήριο 7) ανέφερε ότι όταν ο κατηγορούμενος 1 έφυγε από το σπίτι φορούσε το κράνος του, χωρίς να προσέξει αν το έδεσε, κατά την προφορική του μαρτυρία ήταν η θέση του ότι το κράνος ήταν δεμένο. Όταν του επισημάνθηκε η αντίφαση αυτή, ο ΜΥ1 ισχυρίστηκε ότι όταν έδωσε την κατάθεσή του, δεν ήταν σε θέση να το πράξει, και ότι δέχθηκε πιέσεις από τον αστυνομικό. Η θέση αυτή όμως δεν τέθηκε στον ΜΚ1 προς σχολιασμό. Η παράλειψη υποβολής ουσιώδους θέσης στην άλλη πλευρά κατά την αντεξέταση, δημιουργεί ρήγμα στην αξιοπιστία της πλευράς που παραλείπει να το πράξει (Πολυκάρπου v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 149/15, ημερ. 25.4.17). Πέραν αυτού, θωρώ ότι αισθάνθηκε την ανάγκη να παραθέσει τον εν λόγω ισχυρισμό, και ειδικά για πρώτη φορά κατά την αντεξέτασή του, για να προωθήσει την εκδοχή του κατηγορούμενου 1. Για τους πιο πάνω λόγους, κρίνεται ότι το Δικαστήριο δεν μπορεί να βασιστεί στη μαρτυρία του. Ο Κανονισμός 59
(2)των περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών Κ.Δ.Π. 66/84 προνοεί ότι׃ «Ο οδηγός μοτοσικλέτας ή μοτοποδηλάτου ή ηλεκτροκίνητου ποδηλάτου ή οχήματος κατηγορίας L6e ή L7e καθώς και το πρόσωπο που μεταφέρεται πάνω σε αυτό ως επιβάτης, όταν ταξιδεύουν σε οποιαδήποτε οδό ή όταν χρησιμοποιούν το εν λόγω όχημα, πρέπει να φέρουν στερεά προσδεδεμένο στην κεφαλή τους προστατευτικό κράνος του τύπου που εγκρίνεται εκάστοτε από τον Έφορο σύμφωνα με γνωστοποίηση του που δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας, χρησιμοποιώντας τον εκ κατασκευής εξοπλισμό πρόσδεσης του εν λόγω κράνους.» Η οδήγηση μοτοποδήλατου από τον κατηγορούμενο 1 αποτελεί παραδεχτό γεγονός από την υπεράσπιση. Επομένως, παραμένουν ως επίδικα θέματα κατά πόσον ο κατηγορούμενος 1 έφερε στερεά προσδεμένο στο κεφάλι του προστατευτικό κράνος και αν ναι, κατά πόσον το κράνος αυτό ήταν του τύπου που εγκρίνεται από τον Έφορο. Βάσει της αξιόπιστης μαρτυρίας ενώπιον του Δικαστηρίου, καθώς και των παραδεκτών γεγονότων, τα ακόλουθα αποτελούν ευρήματα του Δικαστηρίου: στις 30.9.15 στη συμβολή της οδού Ηλυσίων με ανώνυμη πάροδο στη Λεμεσό ο κατηγορούμενος 1 οδηγούσε το μοτοποδήλατο με αρ. εγγραφής ΧΧΧΧ
  1. Σε κάποιο σημείο του δρόμου συγκρούστηκε με το μηχανοκίνητο όχημα με αρ. εγγραφής ΧΧΧΧ26 που οδηγούσε ο ΜΚ
  2. Ο κατηγορούμενος 1 έφερε κράνος στο κεφάλι του χωρίς να είναι δεμένο. Κατά τη σύγκρουση το κράνος έφυγε από το κεφάλι του. Προκύπτει από τα ευρήματα του Δικαστηρίου ότι κατά τη σύγκρουση ο κατηγορούμενος 1 οδηγούσε μοτοποδήλατο χωρίς το προστατευτικό κράνος που έφερε στο κεφάλι του να είναι στερεά προσδεμένο με τον εξοπλισμό πρόσδεσης. Σημειώνεται ότι η προσκόμιση του κράνους ή φωτογραφιών του κατά την ακροαματική διαδικασία δεν αποτελεί προϋπόθεση απόδειξης του αδικήματος (βλ. κατ' αναλογία Νεοπτόλεμου v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 80/15, ημερ. 2.12.16). Στην προκειμένη περίπτωση, η κατάσταση του κράνους μετά τη σύγκρουση δεν επηρεάζει τα ευρήματα του Δικαστηρίου με βάση την αξιόπιστη μαρτυρία. Η κατηγορούσα αρχή έχει αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τη 2η κατηγορία. Συνεπώς, ο κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος. (Υπ.) ......... Χρ. Ε. Χατζηευτυχίου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/Traffic/Final Αναφορά: Κράνος [1] Η κατάθεση της μεταφράστριας, ημερ. 10.15, κατατέθηκε εκ συμφώνου για την αλήθεια του περιεχόμενού της (Τεκμήριο 4) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.