ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΜΕΣΟΥ ν. ΑΣΑΤ, Αρ. Υπόθεσης: 13396/15, 21/12/2018

(1)του Ποινικού Κώδικα Kεφάλαιο 154 όπως αυτό τροποποιήθηκε. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος, ο κατηγορούμενος κατά τον ουσιώδη χρόνο και τόπο, δηλαδή στις 12 Δεκεμβρίου 2011 στη Λεμεσό, εξέδωσε στον παραπονούμενο την επίδικη επιταγή για το ποσό των €4,664, πληρωτέα στις 28 Φεβρουαρίου 2012, η οποία όταν παρουσιάστηκε στις 28 Φεβρουαρίου 2012 στην τράπεζα από την οποία εκδόθηκε, δεν εξοφλήθηκε λόγω έλλειψης διαθεσίμων κεφαλαίων του εκδότη της και παρέμεινε απλήρωτη για περίοδο 15 ημερών από την παρουσίαση της επιταγής. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ Ο ΜΚ 1 ως μέρος της κύριας εξέτασης του, υιοθέτησε την κατάθεση του, δηλαδή το τεκμήριο

1. Στην κατάθεση του αναφέρει ότι υπηρετεί στην προεδρική φρουρά και στις 7 Μαρτίου 2012 ενώ υπηρετούσε στο ΤΑΕ Λεμεσού, του καταγγέλθηκε από τον παραπονούμενο ότι μαζί με τα τρία αδέρφια του είναι ιδιοκτήτες συγκεκριμένης πολυκατοικίας στη Λεμεσό και πρόκειται για παλαιό κτήριο χωρίς ενοίκους. Περί τον Νοέμβριο του 2011, ο κατηγορούμενος συμφώνησε μαζί τους όπως ενοικιάσει ολόκληρο το κτίριο για το ποσό των 2,332 ευρώ μηνιαίως. Στις 6 Δεκεμβρίου 2011 ετοιμάστηκε ενοικιαστήριο έγγραφο με ιδιοκτήτες τους αδελφούς του παραπονούμενου και τον ίδιο και ενοικιαστή την εταιρεία του κατηγορουμένου με διάρκεια ενοικιάσεως πέντε χρόνια από 12 Δεκεμβρίου 2011 μέχρι 11 Δεκεμβρίου
2. Η καταβολή ενοικίου αρχίζει από την 1 Μαρτίου 2012 και στις 12 Δεκεμβρίου 2011 ο κατηγορούμενος εξέδωσε την επίδικη επιταγή με ημερομηνία εξαργύρωσης την 28 Φεβρουαρίου 2012 με δικαιούχο τον παραπονούμενο. Ο κατηγορούμενος υπέγραψε την επιταγή στην παρουσία του παραπονούμενου και η επιταγή αυτή στις 29 Ιουνίου 2012 (προφανώς πρόκειται για τυπογραφικό λάθος αφού η μαρτυρία αναφέρεται για τις 29/2/2012) επιστράφηκε πίσω απλήρωτη με ένδειξη ότι υπογραφή του εκδότη της επιταγής διαφέρει από το δείγμα στην κατοχή τους. Ο κατηγορούμενος έχει αναφέρει στον παραπονούμενο ότι θα τακτοποιήσει την εκκρεμότητα και να μην ξανακαταθέσει την επιταγή, κάτι που δεν έπραξε μετέπειτα. Ο παραπονούμενος είχε καταγγείλει την υπόθεση στο ΤΑΕ Λεμεσού. Στις 21 Μαρτίου 2012 και ώρα 17:00 έλαβε από τον κατηγορούμενο με την δική του γραπτή συγκατάθεση 10 δείγματα γραφής και υπογραφής και στις 2 Μαΐου 2012 παρέδωσε τα τεκμήρια σε συνάδελφο του για μεταφορά στο γραφολογικό εργαστήριο της ΥΠΕΓΕ για διενέργεια γραφολογικών εξέταση. Στην συνέχεια της κύριας εξετάσεις του κατέθεσε διάφορα τεκμήρια όπως είναι η επίδικη επιταγή, τα δείγματα γραφής και υπογραφής που λήφθηκαν από τον κατηγορούμενο, ιδρυτικό έγγραφο και καταστατικό της εταιρείας του κατηγορουμένου, το ενοικιαστήριο έγγραφο που συνάφθηκε μεταξύ της εταιρείας του κατηγορουμένου και του παραπονούμενου και των αδερφών του, αντίγραφο της Κυπριακής ταυτότητας του κατηγορουμένου και αντίγραφο επιστολής ημερομηνίας 8 Μαρτίου 2012 που υπάρχει ισχυρισμός ότι αποστάλθηκε από παραπονούμενο και τους αδελφούς του προς την εταιρεία του κατηγορουμένου. Ολοκληρώνοντας την κύρια εξέταση του, αναγνώρισε τον κατηγορούμενο στο εδώλιο και ανέφερε ότι οι ενέργειες που έχει κάνει στα πλαίσια της παρούσας υποθέσεως της αναφέρει στην κατάθεση του και από ότι γνωρίζει μέχρι στιγμής η επίδικη επιταγή δεν έχει εξοφληθεί. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι τα όσα αναφέρει στην κατάθεση του προκύπτουν από εξετάσεις που έκανε ο ίδιος προσωπικά και σύμφωνα με τα στοιχεία που είχε στην διάθεση του και σύμφωνα με το όλο ανακριτικό υλικό που λήφθηκε στο ΤΑΕ Λεμεσού και ως προς το τεκμήριο 7 εξέφρασε άγνοια κατά πόσο αυτή στάληκε ή δεν στάληκε. Ως ΜΚ 2 κατέθεσε ο αδερφός του παραπονούμενο, ο οποίος ως μέρος της κύριας εξέτασης του υιοθέτησε την κατάθεση του, δηλαδή το τεκμήριο
3. Στην κατάθεση του αναφέρει ότι είναι μηχανολόγος και διατηρεί γραφείο σε συγκεκριμένη οδό στη Λεμεσό και μαζί με τον παραπονούμενο και τα αδέρφια του είναι ιδιοκτήτες μικρής πολυκατοικίας, την οποία και περιέγραψε, σε συγκεκριμένη οδό. Περί τα τέλη Δεκεμβρίου πλησίασε τον αδερφό του, μέσω αγγελίας που είχαν για ενοικίαση ή πώληση, ο κατηγορούμενος που τους είπε ότι είναι συνιδιοκτήτες με τον πεθερό κάποιου προσώπου σε μία συγκεκριμένη εταιρεία η οποία ασχολείται με γενικό εμπόριο. Ήθελε να νοικιάσει το κτίριο και αφού ετοιμάστηκε το ενοικιαστήριο έγγραφο από τον αδερφό του μάρτυρα, αυτό υπογράφτηκε και από τα τέσσερα αδέρφια και από τον κατηγορούμενο στο γραφείο του μάρτυρα στη Λεμεσό. Το συμβόλαιο ήταν για ενοίκιο 2000 332 ευρώ μηνιαίως για πέντε χρόνια και το συμβόλαιο υπογράφτηκε στις 12 Δεκεμβρίου 2011 και τότε ο κατηγορούμενος τους έδωσε την επίδικη επιταγή μεταχρονολογημένη για το ποσό των €4664 ευρώ με ημερομηνία πληρωμής την 28 Φεβρουαρίου 2012 και εκδότης της επιταγής ήταν η συγκεκριμένη εταιρία και δικαιούχος ο αδερφός του μάρτυρα δηλαδή ο παραπονούμενος. Η επιταγή περιλάβανε το ντεπόζιτο και ενοίκιο ενός μηνός δηλαδή του Μάρτη. Τον άφησαν κατόπιν προφορικής συμφωνίας να μείνει δύο μήνες χωρίς ενοίκιο, δηλαδή τον Γενάρη και τον Φλεβάρη, για να κάνει επιδιορθώσεις στο κτίριο γιατί ήταν κάπως παλιό. Δεν έκανε καμία επιδιόρθωση ούτε ένωσε το ρεύμα. Στις 28 Φεβρουαρίου 2012 που έπρεπε να γίνει η επιταγή κατάθεση, του την έδωσε ο αδερφός του μάρτυρα για να την καταθέσει στο λογαριασμό του μάρτυρα με συγκεκριμένο αριθμό σε συγκεκριμένη τράπεζα και στην συνέχεια να μοιράσουν τα χρήματα όλα τα αδέρφια μεταξύ τους. Στις 28 Φεβρουαρίου 2012 την κατάθεσε στο λογαριασμό του σε συγκεκριμένη τράπεζα σε συγκεκριμένη οδό και την επόμενη μέρα επιστράφηκε απλήρωτη με την ένδειξη ότι η υπογραφή του εκδότη της επιταγής διαφέρει από το δείγμα στην κατοχή τους και του έστειλε την επιταγή με επιστολή. Επικοινώνησε μαζί με τον κατηγορούμενο και συναντήθηκαν στο γραφείο του μάρτυρα αφού ήρθε ο ίδιος εκεί και του είπε ότι θα έρθει την επόμενη Δευτέρα για να το φέρει 500 ευρώ και τα υπόλοιπα θα του τα δώσει αργότερα. Τότε ο μάρτυρας του ζήτησε να φύγει από το κτίριο και ο κατηγορούμενος του είπε ότι δεν έχει χρήματα για να πληρώσει φορτηγά να τα πάρει στη Λευκωσία όπου διαμένει, όπως τους είπε. Στην συνέχεια της κύριας εξέτασης του αναγνώρισε τον κατηγορούμενο στο εδώλιο, την επίδικη επιταγή, επί της οποίας αναγνώρισε την υπογραφή του αδερφού του, καθώς επίσης και την ταυτότητα του αδερφού του. Αναγνώρισε επίσης το ενοικιαστήριο έγγραφο, δηλαδή το τεκμήριο 5, καθώς επίσης και την υπογραφή του σε αυτό το, καθώς επίσης αναγνώρισε και τις υπογραφές των αδερφών του επί του τεκμηρίου 5, δηλαδή του ενοικιαστηρίου εγγράφου. Αναγνώρισε επίσης το τεκμήριο 7, λέγοντας ότι είναι η επιστολή που έστειλε ο ίδιος ο μάρτυρας εκ μέρους και των αδερφών του στον κατηγορούμενο, με την οποία του ζητούν να φύγει από το κτίριο και ότι το συμβόλαιο τερματίζεται και ότι θα καταγγελθεί η υπόθεση στην αστυνομία. Ως προς τον τρόπο αποστολής της επιστολής, ανέφερε ότι είχε πάρει και αντίγραφο για να του παραδώσει στην αστυνομία διότι δεν μπορούσαν να τον βρουν για να του δοθει η επιστολή επίσημα όπως ανέφερε και όταν η αστυνομία τον έχει καλέσει και ήταν και ήδη παρόντες, του είχε δώσει και επι τόπου στην αστυνομία την επιστολή, αλλά ήταν αδύνατον κάποιος να υπογράψει ως μάρτυρας ότι παραλάβανε την επιστολή και στάληκε ταχυδρομικώς στην διεύθυνση της εταιρείας του την οποία βρήκε από την επαγγελματική κάρτα του κατηγορουμένου που ο ίδιος ο κατηγορούμενος του έδωσε. Αναφέρθηκε επίσης στην συνάντηση που είχε ο ίδιος με τον κατηγορούμενο στο γραφείο του μάρτυρα, λέγοντας επίσης ότι δεν έχουν λάβει οποιοδήποτε ποσό από την επίδικη επιταγή μέχρι σήμερα και μετά την καταγγελία στην αστυνομία δεν υπήρχε άλλη επικοινωνία μεταξύ τους. Διαπίστωσαν χωρίς προειδοποίηση ή επικοινωνία επειδή δεν μπορούσαν να επικοινωνήσουν μαζί του ότι για κάποιο χρονικό διάστημα δεν παρουσιαζόταν στο κτίριο και ότι μέσα στο κτίριο είχαν μείνει κάποια αντικείμενα όπως παλιά μέταλλα χωρίς να γνωρίζει εάν είχαν αξία. Δεν υπάρχει άλλη διαδικασία που εκκρεμεί μέσω Δικαστηρίου και ο παραπονούμενος εργάζεται εδώ και πολλά χρόνια στις αραβικές χώρες. Η ΜΚ 4 ως μέρος της κύριος εξέτασης της υιοθέτησε το τεκμήριο
4. Στην κατάθεση της αναφέρει ότι εργάζεται σε συγκεκριμένη τράπεζα και ότι στις 28 Φεβρουαρίου 2012 σε συγκεκριμένο υποκατάστημα της τράπεζας που εργαζόταν, κατατέθηκε στο ταμείο της από τον πελάτη της που κατονόμασε την επίδικη επιταγή με εκδότη την εταιρεία του κατηγορουμένου, με δικαιούχο άλλο πρόσωπο που ήταν αδελφός του προσώπου που παρουσίασε την επιταγή για πληρωμή. Την επόμενη μέρα η πιο πάνω επιταγή επιστράφηκε πίσω απλήρωτη λόγω του ότι η υπογραφή του εκδότη της επιταγής διαφέρει από το δείγμα στην κατοχή της τράπεζας. Στη συνέχεια της κύριας εξέτασης της αναγνώρισε το τεκμήριο 2, το οποίο περιέγραψε, αναφέροντας ότι δεν έχει προβεί σε οποιαδήποτε άλλη ενέργεια. Ανέφερε ότι αν ο λόγος που επιστρέφεται η επιταγή είναι λόγω του δείγματος, ενημερώνουν τον πελάτη τους που είναι ο δικαιούχος της επιταγής για να παραλάβει την επιταγή του από την τράπεζα, εκφράζοντας ταυτόχρονα άγνοια εάν η επιταγή έχει πληρωθεί, ούτε γνωρίζει το πρόσωπο προς όφελος του οποίου εκδόθηκε η επιταγή και ως προς τον κατηγορούμενο εξέφρασε τη γνώμη ότι τον γνωρίζει φυσιογνωμικά και ότι ίσως να ήταν πελάτης της τράπεζας. Η μάρτυρας αυτή δεν άντεξεταστηκε. Ο ΜΚ 5 ως μέρος της κύριας εξέταση του υιοθέτησε την κατάθεση του, δηλαδή το τεκμήριο
5. Στην κατάθεσή του αναφέρει ότι υπηρετεί στην ΑΔΕ Λεμεσού και ότι στις 21 Μαρτίου 2012 και ώρα 17:00 μέσα στα πλαίσια διερεύνησης υπόθεσης έκδοσης επιταγής χωρίς αντίκρισμα που διαπράχτηκε στις 12 Φεβρουαρίου 2012 στην Λεμεσό, την 2 Μαΐου 2012 και ώρα 09:00 παρέλαβε την επίδικη επιταγή και τα δείγματα γραφής και υπογραφής του κατηγορουμένου για μεταφορά στο γραφολογικό εργαστήριο της ΥΠΕΓΕ για διενέργεια γραφολογικών εξετάσεων. Στη συνέχεια την ίδια μέρα και ώρα 10:35 παρέδωσε τα πιο πάνω τεκμήρια σε συγκεκριμένο συνάδελφο του. Στη συνέχεια της κύριας εξέτασης του κατέθεσε το τεκμήριο 12 που αφορά την αίτηση για επιστημονική εξέταση τεκμηρίων, διευκρινίζοντας ότι δεν έχει προβεί σε οποιαδήποτε άλλη εξέταση και αναγνώρισε τα τεκμήρια 2 και
6. Ο μάρτυρας αυτός δεν αντεξετάστηκε. Η ΜΚ 6 ως μέρος της κύριας εξέτασης της υιοθέτησε την κατάθεση της, δηλαδή το τεκμήριο
7. Στην κατάθεση της αναφέρει ότι υπηρετεί στην ΑΔΕ Λεμεσού και είναι τοποθετημένη στο ΤΑΕ. Στις 21 Μαρτίου 2012 και μεταξύ των όρων 13:30 - 14:45 μέσα στα πλαίσια διερεύνησης υπόθεσης έκδοσης επιταγής χωρίς αντίκρισμα που διαπράχτηκε στις 12 Φεβρουαρίου 2012 στην Λεμεσό, έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο με τη βοήθεια διερμηνέα που κατονόμασε, στην οποία μεταξύ άλλων ισχυρίστηκε ότι δεν έχει εξοφλήσει την επιταγή διότι υπήρχαν σοβαρές ζημιές στο κτίριο που ενοικίασε που το καθιστούσαν ακατάλληλο για κατοίκηση. Στη συνέχεια την ίδια μέρα και μεταξύ των όρων 15:30 και 15:40 και πάλι στα ίδια γραφεία κατηγόρησε γραπτώς τον κατηγορούμενο και πάλι με τη βοήθεια του ίδιου διερμηνέα και αφού του επέστησε γραπτώς την προσοχή του στον νόμο, ο κατηγορούμενος απάντησε ότι δεν παραδέχεται. Στην συνέχεια της κύριας εξετάσεις της κατέθεσε ως τεκμήρια την ανακριτική κατάθεση που λήφθηκε από τον κατηγορούμενο και την γραπτή κατηγορία που του απαγγέλθηκε στη μητρική του γλώσσα, αλλά και τη μετάφραση που έγινε στην ελληνική γλώσσα. Αναγνώρισε τον κατηγορούμενο στο εδώλιο, καθώς επίσης και τα δείγματα γραφής και υπογραφής, δηλαδή το τεκμήριο
8. Αντεξεταζόμενη ανέφερε ότι είναι η εξεταστής της υπόθεσης, κάνοντας αναφορά και στα χρόνια υπηρεσίας της. Ανέφερε ότι λόγω γραφειοκρατίας και φόρτου εργασίας και αφού στη συνέχεια είχε διαβιβαστεί ο φάκελος και δεν είναι δική της ευθύνη για την παρέλευση χρονικού διαστήματος μέχρι την καταχώριση της υπόθεσης και ούτε υπήρξε σκοπιμότητα. Είχε υπόψη της την επιταγή και την θέση ότι χρειάζονται δύο υπογραφές και ότι διαφέρει το δείγμα υπογραφής. Ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος παραδέχεται ότι υπέγραψε, και κατά την ίδια το αδίκημα διαπράχτηκε, διότι μπορεί σκόπιμα κάποιος να αλλοιώσει την υπογραφή. Σύμφωνα με την ίδια έπρεπε να τηρήσε οι κατηγορούμενος όπως η επιταγή εκδοθεί κανονικά, δηλαδή να υπάρχουν δύο υπογραφές. Κατά την ίδια, ο κατηγορούμενος διέπραξε το αδίκημα της ακάλυπτης επιταγής και δεν θυμάται εάν η υπόθεση πήγες ίδιο την δικηγόρο, Κατά την επανεξέταση της αναφέρθηκε σε προγούμενη δικαστική διαδικασία η οποία διακόπηκε λόγω μη εντοπισμού του κατηγορουμένου και κατέθεσε προς αυτόν το σκοπό τα τεκμήρια 18 και
9. Ο ΜΚ 7 ανέφερε ότι είναι ειδικευμένος, εκπαιδευμένος και διαπιστευμένος σε θέματα δικαστικής γραφολογίας από το
10. Εκπαιδεύτηκε στο εργαστήριο γραφολογίας του αρχηγείου αστυνομίας και έτυχε μετεκπαίδευσης σε διάφορα εργαστήρια άλλων χωρών, εξέτασε εκατοντάδες ποινικές υποθέσεις και έδωσε μαρτυρία πολλές φορές ενώπιον Δικαστηρίου και εξέτασε χιλιάδες τεκμήρια . Αναγνώρισε, υιοθέτησε, επεξήγησε και υποστήριξε την έκθεση που ετοίμασε, δηλαδή το τεκμήριο 20, που αποτέλεσε και μέρος της κύριας εξέτασης του. Αναγνώρισε επίσης την υπογραφή τους το τεκμήριο 2, καθώς επίσης αναγνώρισε και το τεκμήριο 3 που και σε αυτό φαίνεται υπογραφή του. Του ζητήθηκε να εξετάσει την επίδικη επιταγή και ότι αμφισβητείται σε αυτό και προέβηκε σε σύγκριση με τα δείγματα γραφής και υπογραφής, εξέτασε την επίδικη επιταγή και εντόπισε και κατέγραψε τα ιδιαίτερα ατομικά χαρακτηριστικά της γραφής και υπογραφής και τα σύγκρινε με αυτά των δειγμάτων γραφής και υπογραφής Ανέφερε ότι υπάρχουν διακυμάνσεις αποτελεσμάτων και πιο συγκεκριμένα όταν ένας εμπειρογνώμονας μετά που θα εξετάσει μια υπόθεση μπορεί να φτάσει στα εξής αποτελέσματα: Α) θετικό αποτέλεσμα, όπου ένας εμπειρογνώμονας με βάση τα ευρήματα του έχει ικανοποιηθεί και πειστεί ότι υπάρχει σύνδεση της γραφής και υπογραφής με τα δείγματα που εξετάσε Β) όταν υπάρχει αποτέλεσμα της ισχυρής πεποιθήσεως που και πάλι είναι θετικό αποτέλεσμα, αλλά για λόγους που ο ίδιος ο εμπειρογνώμονας θα εξηγήσει στο Δικαστήριο και που δεν κατέληξε στην πρώτη κατηγορία αλλά στην δεύτερη Γ) υποψία, δηλαδή όπου ο εμπειρογνώμονας δεν μπορεί να ικανοποιήσει το Δικαστήριο, δεν υπάρχει ικανοποιητική μαρτυρία για σκοπούς καταδίκης, δηλαδή υπάρχουν τόσο ομοιότητες, όσο και διαφορές, τις οποίες ο εμπειρογνώμονας αναφέρει, υπάρχουν όμως οι ενδείξεις προς μία κατεύθυνση και γι' αυτό το λόγο το αποτέλεσμα είναι η υποψία Δ) αρνητικό αποτέλεσμα, όπου λόγω διαφόρων μεταξύ γραφής και υπογραφής και δειγμάτων γραφής και υπογραφής δεν μπορεί να συνδεθεί το άτομο που έδωσε τα δείγματα Ε) καμιά εκφορά γνώμης, όπου όταν λόγω περιορισμένης ποσότητας γραφής και υπογραφής ή για άλλο λόγο που ο εμπειρογνώμονας θα δώσει εξηγήσεις, δεν μπορεί να καταλήξει σε καμιά εκφορά γνώμης. Στην προκειμένη περίπτωση αναφέρει ότι η πρώτη παράγραφος στην σελίδα 1 προς 2 του τεκμηρίου 20, εμπίπτει στην κατηγορία του αρνητικού και η δεύτερη παράγραφος στην κατηγορία της υποψίας. Κατέληξε στο συμπέρασμα της υποψίας λόγω του ότι υπογραφή που είχε να εξετάσει ήταν περιορισμένης έκτασης γραφική παράσταση με περιορισμένο αριθμό ατομικών χαρακτηριστικών. Με βάση δηλαδή την μορφή της επίδικης επιταγής και της υπογραφής σε αυτήν, δεν μπορούσε ο μάρτυρας να καταλήξει σε απόλυτο και ασφαλές συμπέρασμα. Παρόλο τούτο συγκρίνοντας την υπογραφή αυτή με τα δείγματα γραφής του κατηγορουμένου, βρήκε ότι παρουσιάζουν ομοιότητες μεταξύ τους ως προς τη μορφή και του τρόπου σχηματισμού των υπογραφών. Στην σύντομη αντεξέταση του ανέφερε ότι λόγω της περιορισμένης έκτασης της υπογραφής δεν μπορούσε να καταλήξει σε απόλυτο και ασφαλές συμπέρασμα. Με την ολοκλήρωση της μαρτυρίας του πιο πάνω μάρτυρα, η κατηγορούσα αρχή έκλεισε την υπόθεση της και ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορουμένου αγόρευσε και εισηγήθηκε ότι δεν έχει καταδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση και αντίθετη ήταν η εισήγηση του ευπαιδευτου συνηγόρου της κατηγορούσας αρχής. Οι αρχές που διέπουν το ζήτημα της εκ πρώτης όψεως υπόθεση είναι πολύ καλά γνωστές. Ένας κατηγορούμενος για να αθωωθεί από αυτό το στάδιο, θα πρέπει η κατηγορούσα αρχή να αποτύχει να προσκομίσει μαρτυρία αναφορικά με κάποιο ή κάποια από τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος ή η μαρτυρία που έχει προσκομιστεί να είναι τόσο αντινομική και αντιφατική, που κανένα λογικό Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να στηριχτεί σε αυτήν. Το Δικαστήριο σε αυτό το στάδιο δεν αξιολογεί την μαρτυρία, ούτε εξάγει ευρήματα και συμπεράσματά αλλά προβαίνει αμιγώς σε αντικειμενική θεώρηση της μαρτυρίας. Το Δικαστήριο παραπέμπει ενδεικτικά και όχι περιοριστικά στην Αζίνας - ν - Αστυνομίας 1981 2 CLR σελ. 9 και Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίς εναντίον Χριστοδούλου, 1990 2 ΑΑΔ σε.
11. Η κατηγορούσα αρχή με βάση την νομοθετική διάταξη που διέπει το υπό εξέταση αδίκημα θα πρέπει να παρουσιάσει μαρτυρία ότι: Α) έχει εκδοθεί η επιταγή και Β) ότι η επιταγή δεν τιμήθηκε λόγω έλλειψης διαθέσιμων κεφαλαίων του εκδότη της και ότι παρέμεινε απλήρωτη για περίοδο 15 ημερών από την ημερομηνία παρουσίασης της για πληρωμή. Για τους λόγους που το Δικαστήριο θα εξηγήσει, η κατηγορούσα αρχή απέτυχε να προσκομίσει μαρτυρία αναφορικά με τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων και το Δικαστήριο επεξηγεί. Μέσα από την μαρτυρία που προσκομίστηκε από πλευράς κατηγορούσας αρχής και πιο συγκεκριμένα μέσα από την μαρτυρία του ΜΚ 3, καταδείχτηκε ότι η επίδικη επιταγή δεν έχει εκδοθεί κατά τύπο και όπως απαιτούσε ουσιαστικά η τράπεζα, διότι για την νομότυπη έκδοση της επίδικης επιταγής, απαραίτητη προϋπόθεση για να τιμηθεί αυτή, δηλαδή για να είναι συμπληρωμένη κατά τύπο, θα έπρεπε αυτή να έφερε δύο υπογραφές και όχι μία όπως ήταν στην προκειμένη περίπτωση. Από την στιγμή όμως που στην προκειμένη περίπτωση υπήρχε μόνο μία υπογραφή, σημαίνει ότι η επίδικη επιταγή δεν έχει συμπληρωθεί όπως έπρεπε και κατ΄ ετεπέκταση δεν έχει εκδοθεί όπως ορίζει άλλωστε και ο περί Συναλλαγματικών νόμος Κεφάλαιο 262 άρθρο
12. Όπως προκύπτει άλλωστε και μέσα από την συνδυασμένη μαρτυρία των ΜΚ 3 και 4, διαφαίνεται ξεκάθαρα ότι ο λόγος που δεν τιμήθηκε η επίδικη επιταγή δεν είναι λόγω μη ύπαρξης κεφαλαίων του εκδότη της, αλλά για το λόγο ότι διέφερε το δείγμα γραφής και υπογραφής και αυτός ο λόγος που δεν τιμήθηκε η επιταγή δεν ποινικοποιείται στο άρθρο 305(Α)

(1)του Ποινικού Κώδικα Κεφάλαιο 154 και συνεπώς δεν έχει αποδειχθεί το συστατικό στοιχείο της μη τιμήσεως της επιταγής λόγω μη ύπαρξης κεφαλαίων του εκδότη της. Ένας ακόμη λόγος που δεν είναι δυνατόν να προχωρήσει η υπόθεση και να κληθεί ο κατηγορούμενος σε απολογία, αποτελεί και το γεγονός ότι στην παρούσα περίπτωση, με την μορφή που έχει η επίδικη επιταγή, θα έπρεπε στο κατηγορητήριο να υπάρχει ως κατηγορούμενος η εταιρεία του κατηγορουμένου ως εκδότης και ο κατηγορούμενος να κατηγορείται ότι παρείχε συνδρομή στην έκδοση της επίδικης επιταγής ως διευθυντής της εταιρείας του με βάση το άρθρο 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφάλαιο 155, πράγμα που δε συμβαίνει στην παρούσα περίπτωση. Οι αναφορές που έγιναν από την ΜΚ6 ότι ο κατηγορούμενος της ανέφερε ότι δεν πλήρωσε την επίδικη επιταγή διότι υπήρχαν παράπονα εκ μέρους του κατηγορουμένου για το κτήριο που ενοικιάστηκε, δεν δύναται να εμπίπτουν στην επίδικη κατηγορία ως έχει, διότι αυτά παραπέμπουν ευθέως σε υπεράσπιση που προνοείται στο άρθρο 305(Α)

(2)του Ποινικού Κώδικα Κεφάλαιο 155 για καλό λόγο στην ανάκληση πληρωμής επιταγής, πράγμα βεβαίως που δεν υφίσταται στην παρούσα περίπτωση, αφού δεν έγινε τέτοια προώθηση. Τα όσα βεβαίως ανέφερε η ΜΚ 6 για πρόθεση να μην πληρωθεί η επιταγή για το λόγο ότι υπήρχε σκόπιμη πρόκληση να μην πληρωθεί η επιταγή λόγω γνώσεως ότι η επίδικη επιταγή έπρεπε να φέρει δύο υπογραφές και ότι ενδεχομένως είχε σκόπιμη αλλοίωση των δειγμάτων γραφής και υπογραφής ή της υπογραφής στην επίδικη επιταγή, δεν δύνονται για σκοπούς εκ πρώτης όψεως υπόθεσης να αξιολογηθούν και να εμπίπτουν στην υπό εξέταση κατηγορία, διότι πολύ απλά οι αναφορές αυτές παραπέμπουν σε άλλα αδικήματα τα οποία δεν είναι αντικείμενο εξέτασης της παρούσας διαδικασίας. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Για τους λόγους που το δικαστήριο προσπάθησε να εξηγήσει, η κατηγορούσα αρχή απέτυχε να προσκομίσει μαρτυρία αναφορικά με το συστατικό στοιχείο τόσο της νομότυπης έκδοσης της επιταγής, αλλά και κυρίως λόγω του ότι απουσιάζει παντελώς μαρτυρία που να καλύπτει το συστατικό στοιχείο του αδικήματος, δηλαδή ότι η επίδικη επιταγή δεν τιμήθηκε λόγω έλλειψης διαθέσιμων κεφαλαίων του εκδότη της και ότι παρέμεινε απλήρωτη για περίοδο 15 ημερών μετά την παρουσίαση της, διότι πολύ απλά ο λόγος που δεν τιμήθηκε η παρούσα επιταγή, είναι λόγω του ότι διαφέρει η υπογραφή στην επίδικη επιταγή από το δείγμα γραφής και υπογραφής που είχε η τράπεζα στην κατοχή της. Για τους λόγους που το Δικαστήριο προσπάθησε να εξηγήσει, ο κατηγορούμενος αθωώνεται από αυτό το στάδιο στην κατηγορία που αντιμετωπίζει. (Υπ.)................ ΑΛ. ΦΥΛΑΚΤΟΥ, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. Subject: Criminal/Final Αναφορά: Ακάλυπτη επιταγή cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο