Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Κωνσταντίνου, Αρ. Υπόθεσης: 6339/18, 12/12/2018

(1)και

(7)του περί Οδικής Ασφάλειας Νόμου (Ν.174/86). Τα γεγονότα έχουν εκτεθεί από την κατηγορούσα αρχή και δεν έχουν αμφισβητηθεί από την υπεράσπιση. Ο κατηγορούμενος στις 13.4.18 οδηγούσε μηχανοκίνητο όχημα στη νέα κάθετη παρακαμπτήριο παρά το MY MALL στη Λεμεσό. Στις 22:45 ανακόπηκε από αστυνομικό για τροχαίο έλεγχο. Ο αστυνομικός διαπίστωσε ότι τα μάτια του ήταν ερυθρά, εντός του οχήματος υπήρχε έντονος άσπρος καπνός και μύριζε κάνναβη. Ζητήθηκε δείγμα σάλιου για εξέταση ναρκωτικών ουσιών. Ο κατηγορούμενος αρνήθηκε να το δώσει, λέγοντας «Αφού έπινα, θα δείξει». Ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορούμενου αγόρευσε προς μετριασμό της ποινής και υιοθέτησε το περιεχόμενο των δύο Εκθέσεων του Γραφείου Ευημερίας. Έλαβα υπόψη όλα όσα έχουν λεχθεί από αμφότερες τις πλευρές. Σύμφωνα με το άρθρο 11Ζ

(1)του περί Οδικής Ασφάλειας Νόμου (Ν.174/86), η άρνηση παροχής δείγματος σάλιου για έλεγχο ύπαρξης ναρκωτικών ουσιών τιμωρείται με ποινή φυλάκισης μέχρι τρία

(3)χρόνια ή με πρόστιμο μέχρι €3.500 ή με στέρηση της άδειας οδήγησης μέχρι τρία

(3)χρόνια ή σε όλες ή οποιεσδήποτε ποινές. Στο πλαίσιο της εξατομίκευσης της ποινής, προς όφελος του κατηγορούμενου λαμβάνω υπόψη μου ότι παραδέχθηκε αμέσως το αδίκημα τόσο ενώπιον της αστυνομίας όσο και του Δικαστηρίου, το λευκό του ποινικό μητρώο και την απουσία καταδικών, βαθμών ποινής και άλλων επιβαρυντικών παραγόντων. Δεν διαφαίνεται να έχει διαπράξει άλλο αδίκημα έκτοτε. Λαμβάνονται επίσης υπόψη η ηλικία του κατηγορούμενου και οι προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές του συνθήκες, ως αυτές αναγράφονται στις δύο Εκθέσεις του Γραφείου Ευημερίας. Οι προσωπικές περιστάσεις και τυχόν προβλήματα υγείας του κατηγορούμενου συνυπολογίζονται κατά την επιλογή της κατάλληλης ποινής ώστε να αντανακλώνται σε αυτή (Παναγιώτου v. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 478). Η σημασία τους όμως μειώνεται, χωρίς βεβαίως να εξουδετερώνεται, όταν υπάρχει ανάγκη επιβολής αποτρεπτικής ποινής (Γενικός Εισαγγελέας v. Niland, Ποινική Έφεση 18/17, ημερ. 14.2.18). Προέχει η αυστηρή τιμωρία για την προστασία της κοινωνίας (Cristinel v. Κυπριακής Δημοκρατίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 742, Παναγιώτου v. Αστυνομίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 540). Η κατηγορία της άρνησης παροχής δείγματος σάλιου για σκοπούς εξέτασης ναρκωτικών ουσιών είναι σοβαρή, όπως υποδηλοί και η νομοθεσία με τις ποινές που προέβλεψε γι' αυτή. Η σοβαρότητα διαφαίνεται και από τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. Ο κατηγορούμενος αρνήθηκε να δώσει σχετικό δείγμα. Η άρνησή του, σύμφωνα με τα όσα ανέφερε στην αστυνομία, οφειλόταν στο φόβο του ότι τα αποτελέσματα θα ήταν θετικά. Διέπραξε δηλαδή το αδίκημα της παρούσας υπόθεσης συνειδητά και με σκοπό να αποφύγει τυχόν συνέπειες που θα είχαν οι πράξεις του. Ο κατηγορούμενος με τη συμπεριφορά του επέδειξε έλλειψη σεβασμού προς τους κανονισμούς της τροχαίας και την αστυνομία. Επιεικής μεταχείριση νεαρών ατόμων τα οποία αψηφούν τους Νόμους που διέπουν την οδική ασφάλεια δίνει λανθασμένα μηνύματα και ενθαρρύνει τη διάπραξη παρόμοιων αδικημάτων (Νικήτα v. Αστυνομία

(1997)2 Α.Α.Δ. 75). Ιδιαίτερα δε σε αδικήματα αυτής της φύσης όπως είναι η αποφυγή παροχής δείγματος για εξέταση ναρκωτικών ουσιών, τυχόν επιεικής μεταχείριση θα απέληγε στο να παραμείνει ο σκοπός και το γράμμα του Νόμου κενό περιεχομένου. «Ιδιαίτερη αυστηρότητα αρμόζει, τηρουμένων πάντοτε των αρχών επιμέτρησης των ποινών, .όταν η παράνομη οδική συμπεριφορά εκδηλώνεται ως εγωιστική αυθαιρεσία έναντι του νόμου και των οργάνων της επιβολής του νόμου» (Τουμάζου v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 166/16, ημερ. 5.10.18). Το νεαρό της ηλικίας του κατηγορούμενου και οι προσωπικές του περιστάσεις έχουν προβληματίσει το Δικαστήριο ως προς την αρμόζουσα ποινή. Σε άτομα νεαρής ηλικίας πρέπει να δίδεται έμφαση στην αναμόρφωση, παρά στην τιμωρία (Sentencing in Cyprus (ανωτέρω), σελ. 88). Η συμπεριφορά του κατηγορούμενου όμως, η σοβαρότητα του αδικήματος και το γεγονός ότι τον τελευταίο καιρό αδικήματα αυτής της φύσης έχουν επαυξηθεί ανησυχητικά, και προς τούτο λαμβάνω δικαστική γνώση από τις υποθέσεις που επιλαμβάνομαι καθημερινώς, είναι παράγοντες που συνηγορούν υπέρ της επιβολής αποτρεπτικής ποινής. Λαμβάνοντας υπόψη όλους τους πιο πάνω παράγοντες, αρμόζουσα ποινή είναι αυτή της φυλάκισης. Οι ποινές φυλάκισης, έστω και μικρής διάρκειας, αποβλέπουν «.στην αποτελεσματική αποτροπή του κινδύνου για διάπραξη παρόμοιου αδικήματος από τον ίδιο τον αδικοπραγούντα αλλά και ταυτόχρονα αποθαρρύνουν άλλους που θα μπορούσαν να μιμηθούν τον παραβάτη. Μπορεί δε να επιβληθεί ποινή φυλακίσεως έστω και αν ο ίδιος ο παραβάτης δεν φαίνεται ότι θα διαπράξει πάλιν άλλο αδίκημα. Κρίνεται όμως ότι τέτοιες ποινές επιβάλλονται από την ανάγκη μιας γενικής αποτροπής. Ταυτόχρονα δε υποδηλούν την απαρέσκεια για το παράπτωμα για το οποίο τέτοια ποινή επιβλήθηκε» (Τσουλόφτας v. Αστυνομίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 391). Συνυπολογίζοντας τους πιο πάνω παράγοντες επιβάλλεται στον κατηγορούμενο ποινή φυλάκισης 15 ημερών, πλέον τρεις βαθμούς ποινής στην άδεια οδήγησής του.[1] Προχωρώ να εξετάσω κατά πόσον υφίστανται λόγοι που να δικαιολογούν την αναστολή της ποινής φυλάκισης. Η ευχέρεια του Δικαστηρίου είναι ευρεία. Ασκείται με αναφορά στο σύνολο των γεγονότων της υπόθεσης και των προσωπικών περιστάσεων του κατηγορούμενου (άρθρο 3

(2)του περί Υφ' Όρων Αναστολή της Εκτελέσεως της Ποινής Φυλακίσεως εις Ορισμένας Περιπτώσεις Νόμου του 1972, Ν.95/72). Ένα σημαντικό ζήτημα είναι το κατά πόσο η αναστολή θα αντικατόπτριζε την αντικειμενική σοβαρότητα του αδικήματος και θα εξυπηρετούσε τους πολλαπλούς σκοπούς της τιμωρίας (Στυλιανού v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση, 225/17, ημερ. 20.3.18). Ο κατηγορούμενος έχει παραδεχθεί αμέσως το αδίκημα. Πρόκειται για ένα μεμονωμένο περιστατικό αφού δεν έχει βαθμούς ποινής ή άλλες καταδίκες. Είναι ηλικίας 22 ετών σήμερα, άνεργος και διαμένει με τους γονείς του. Ο πατέρας του είναι άνεργος. Φοίτησε μέχρι τη Β' τάξη Λυκείου οπόταν και διέκοψε τη φοίτησή του λόγω απουσιών. Κατετάγη στην Εθνική Φρουρά, όμως έλαβε απαλλαγή από τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις λόγω προβλημάτων ψυχικής υγείας. Απασχολείται στο κομμωτήριο του αδελφού του χωρίς αμοιβή. Πρόσφατα έχει εγγραφεί σε σχολή κομμωτικής με σκοπό να αποκτήσει επαγγελματική εμπειρία και τη σχετική άδεια. Θεωρώ ότι η επιβολή ποινής άμεσης φυλάκισης θα είχε δυσμενείς συνέπειες στον κατηγορούμενο και στη φοίτησή του, οι συνθήκες του οποίου έχουν διαφοροποιηθεί από τη διάπραξη του αδικήματος μέχρι σήμερα. Συνεκτιμώντας τα πιο πάνω, και χωρίς να παραγνωρίζεται η σοβαρότητα του αδικήματος, θεωρώ ότι δικαιολογείται η αναστολή των ποινών φυλάκισης για περίοδο 3 ετών από σήμερα. Η διάρκεια τυχόν στέρησης τους δικαιώματος άδειας οδήγησης θα πρέπει να συσχετίζεται με τη φυλάκιση (Ευθυμίου v. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 327, Kiamil v. Αστυνομίας

(1974)2 Α.Α.Δ. 16). Συνυπολογίζοντας περαιτέρω τα όσα έχει αναφέρει ο συνήγορος του κατηγορούμενου ως προς την αναγκαιότητα της άδειας οδήγησής του, τη σοβαρότητα του αδικήματος, τις προσωπικές του περιστάσεις και τους υπόλοιπους παράγοντες που έχουν προαναφερθεί, επιβάλλεται περαιτέρω και στέρηση της άδειας οδήγησής του για περίοδο τριών μηνών από αύριο. (Το Δικαστήριο εξηγεί σε απλή και κατανοητή γλώσσα στον κατηγορούμενο τις συνέπειες διάπραξης αδικήματος κατά την περίοδο αναστολής) (Υπ.)........ Χρ. Ε. Χατζηευτυχίου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Άρθρο 20Α του περί Μηχανοκίνητων Οχημάτων και Τροχαίας Κίνησης Νόμου (Ν.86/72) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο