ΓΕΝΙΚΟΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ν. Ανδρέα Παξιόλα, Αρ. Υπόθεσης 9271/2016, 15/1/2018

(4),

(5),

(6)του Περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου, Κεφ. 96 του Περί Αυξήσεως Χρηματικών Ποινών Νόμου 166/87 ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Ο κατηγορούμενος σε άγνωστη ημερομηνία μεταξύ της 01.07.2013 και 31,07.2013 και/ή προγενέστερα σε χρόνο άγνωστο για τους παραπονούμενους ανέκτηκε την ανέγερση οικοδομής εντός των τεμαχίων 244, 245, και 247 του Φ/ΣΧ XLI/26 στο χωριό Πύλα στη Λάρνακα εντός των Δημοτικών Ορίων του Δήμου Λάρνακας, επί της παραλίας που εκτείνεται και μπροστά από το Ξενοδοχείο "Beau Rivage". Η ανεγερθείσα οικοδομή είναι κιόσκια από λυόμενα υλικά τα οποία με άλλη υφιστάμενη οικοδομή χρησιμοποιούνται ως "snack bar". Σημειώνω ότι η εξουσία του Δικαστηρίου για να δώσει άδεια ή να προβεί το ίδιο σε τροποποίηση κατηγορητηρίου και προσθήκη κατηγοριών εκπηγάζει από το άρθρο 83 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, το οποίο προβλέπει ότι: « Όταν, σε οποιοδήποτε στάδιο της δίκης φαίνεται στο Δικαστήριο ότι το κατηγορητήριο . είναι ελαττωματικό, είτε ουσιαστικά είτε τυπικά, το Δικαστήριο δύναται να εκδώσει τέτοιο διάταγμα για τη μεταβολή του κατηγορητηρίου . είτε με τροποποίηση του ή με υποκατάστασή του ή με προσθήκη σε αυτό νέας κατηγορίας ως το Δικαστήριο κρίνει αναγκαίο ώστε να ανταποκρίνεται στα περιστατικά της υπόθεσης». Το τι συνιστά ελαττωματικό κατηγορητήριο δε σχετίζεται «μόνο με τα εξωτερικά γνωρίσματα του κατηγορητηρίου και ειδικότερα με τη διατύπωση των κατηγοριών αλλά και με το πώς η Κατηγορούσα Αρχή αντικρύζει τις κατηγορίες, έχοντας ως κριτήριο της το αποδεικτικό υλικό το οποίο έχει στη διάθεση της.» (Επί τοις αφορώσι την Αίτηση του Άκη Φάντη

(1995)1 ΑΑΔ 714. Σημειώνω ότι η υπογράμμιση στο εν λόγω κείμενο έγινε από εμένα.) Στην κατεξοχήν κυπριακή αυθεντία επί του πεδίου της Ποινικής Δικονομίας, στην πιο πρόσφατη έκδοσή της, δηλαδή στο σύγγραμμα του σεβαστού πρώην Προέδρου του Ανωτάτου Δικαστηρίου Γεώργιου Μ. Πική, «Ποινική Δικονομία στην Κύπρο» (2η έκδοση), σελ. 125 επ. αναφέρονται τα ακόλουθα: « Το δικαστήριο μπορεί να διατάξει τροποποίηση κατηγορίας τη αιτήσει διαδίκου ή με δική του πρωτοβουλία. Η τροποποίηση κατηγορητηρίου ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου, ασκούμενη προς το συμφέρον της δικαιοσύνης. Αναγκαιότητα για τροποποίηση μπορεί να προκύψει για σειρά λόγων. Επί παραδείγματι: i. Προς θεραπεία σύγκρουσης μεταξύ των λεπτομερειών κατηγορίας και της προσαχθείσας μαρτυρίας. ii. Προς παροχή περαιτέρω ή ακριβέστερων λεπτομερειών για την παροχή ευχέρειας στον κατηγορούμενο να ετοιμάσει την υπεράσπισή του με βεβαιότητα iii. Προσθήκη κατηγορίας αποκαλυφθείσας από τη μαρτυρία. ... Κατά την ενάσκηση της διακριτικής του ευχέρειας, το δικαστήριο πρέπει, κατά πάντα χρόνο, να διασφαλίζει ότι ο κατηγορούμενος δεν θα επηρεαστεί δυσμενώς στην υπεράσπισή του. Τέτοιο ενδεχόμενο είναι δυνατόν να προκύψει εάν μία εντελώς νέα κατηγορία αναφύεται εναντίον του ενδεχόμενο το οποίο δεν θα μπορούσε εύλογα να προβλέψει. Τροποποίηση του κατηγορητηρίου εύκολα εγκρίνεται στα αρχικά στάδια της δίκης, δεδομένου ότι το αντικείμενο της είναι συναφές προς τις κατηγορίες οι οποίες εγείρονται στο κατηγορητήριο. Η πιθανότητα δυσμενούς επηρεασμού του κατηγορούμενου μεγεθύνεται καθώς η δίκη προχωρεί.» (η υπογράμμιση είναι δική μου). Στo ίδιο σύγγραμμα, υποδεικνύοντας τα αναφερθέντα στην Pouris and Others v. R.

(1983)2 CLR 148 τονίζεται, σε σχέση με προσθήκη κατηγοριών, ότι: « Οι κατηγορίες οι οποίες ανακύπτουν - παρόλο που είναι διαφορετικές από την αρχική ή τις αρχικές- πρέπει να είναι συναφείς προς το υπόβαθρο γεγονότων της υπόθεσης.» Η πλευρά της Υπεράσπισης ενίσταται στο αίτημα της Κατηγορούσας Αρχής, προβάλλοντας το επιχείρημα ότι σκοπός της μεταβολής ενός κατηγορητηρίου είναι η διόρθωση της ελαττωματικότητάς του κι επειδή ο ευπαίδευτος συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής δεν έχει θέσει ικανοποιητικά τα γεγονότα που οδηγούν στη μεταβολή, το Δικαστήριο θα πρέπει να απορρίψει το αίτημά του. Προχωρώ στη διατύπωση της κρίσης μου. Όσον αφορά τις υφιστάμενες τροποποιήσεις επί των δύο πρώτων κατηγοριών, αυτές θα μπορούσαν να είναι και αχρείαστες, με βάση τα νομολογηθέντα στην Ιουλία Κοιλιάρη ν. Δήμου Αγίου Δομετίου,

(2005)2 Α.Α.Δ. 350, όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Κατά την εκτίμηση μας θα ήταν επιθυμητό στην έκθεση του αδικήματος να αναγράφεται και η παράγραφος

(2)του άρθρου 20 του Κεφ. 96, η οποία προνοεί ότι και οι συνεργοί στη διάπραξη ποινικού αδικήματος δυνάμει του εδαφίου 1 του άρθρου 20 μπορεί να διωχθούν, να δικαστούν και να τιμωρηθούν ανάλογα όπως και οι αυτουργοί. Στους συνεργούς, δυνάμει του άρθρου 20

(2), περιλαμβάνονται και τα πρόσωπα που διενήργησαν ή παρέλειψαν να πράξουν κάτι με σκοπό να κάνουν δυνατή τη διάπραξη ποινικού αδικήματος από άλλο πρόσωπο ή να παράσχουν συνδρομή για τη διάπραξη αδικήματος από άλλο πρόσωπο. Δεν μας διαφεύγει η μη αναφορά, στην έκθεση αδικήματος, στο άρθρο 20 του Ποινικού Κώδικα και το άρθρο 20

(2)(ii) και (iii) του Κεφ. 96 που αφορούν στην ποινική ευθύνη των συνεργών ούτε και μας διαφεύγει ο όρος «μετέτρεψαν» στις λεπτομέρειες του αδικήματος που αντιμετώπισε η εφεσείουσα. Όμως, υιοθετώντας τα όσα λέχθηκαν στις υποθέσεις Ajini(ανωτέρω) και Θεοδώρου (ανωτέρω), κρίνουμε πως ήταν επιτρεπτό να καταδικαστεί η εφεσείουσα, ως συνεργός στη διάπραξη του αδικήματος της μετατροπής εγκεκριμένης χρήσης οικοδομής χωρίς την άδεια της αρμόδιας αρχής, έστω και αν τα προαναφερόμενα άρθρα δεν αναγράφονταν στην έκθεση του αδικήματος που αντιμετώπισε.». Συνεπώς, θεωρώ ότι η αναφορά στο άρθρο 20 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 αλλά και η αναφορά σε περισσότερες λεπτομέρειες επί του πως κατ' ισχυρισμόν της Κατηγορούσας Αρχής ενήργησε ο κατηγορούμενος (δηλαδή προσωπικά ή μέσω άλλων προσώπων) δεν προσθέτει ή αφαιρά ουσιαστικά οτιδήποτε. Σε κάθε περίπτωση, το να δοθούν περισσότερες λεπτομέρειες για το πως διαπράχθηκε ένα αδίκημα ή το να προστεθεί και το άρθρο 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 στη νομική βάση των Κατηγοριών, είναι ο τρόπος που η ίδια η Κατηγορούσα Αρχή αντιλαμβάνεται την υπόθεσή της (κάτι που δεν χρειάζεται να εξηγηθεί περαιτέρω, από εκείνην, αφού είναι αυτονόητο ότι η τροποποίηση ζητείται γιατί η Κατηγορούσα Αρχή έτσι επιλέγει να προωθήσει την υπόθεσή της) και δεν μπορώ να διακρίνω με ποιο τρόπο οι τροποποιήσεις αυτές, στο αρχικό μάλιστα αυτό στάδιο, προκαταβάλλουν ή επηρεάζουν δυσμενώς τη θέση ή τα δικαιώματα του κατηγορούμενου. Οπότε θα επιτραπούν. Όσον αφορά στην αιτούμενη προσθήκη Τρίτης Κατηγορίας, φαίνεται από το περιεχόμενό της να είναι σχετική τοπικά και χρονικά με την Πρώτη Κατηγορία. Θα επαναλάβω ότι στo σύγγραμμα "Ποινική Δικονομία στην Κύπρο» που αναφέρθηκε πιο πάνω, υποδεικνύοντας τα αναφερθέντα στην Pouris and Others v. R.

(1983)2 CLR 148 τονίζεται από το συγγραφέα ότι: « Οι κατηγορίες οι οποίες ανακύπτουν - παρόλο που είναι διαφορετικές από την αρχική ή τις αρχικές- πρέπει να είναι συναφείς προς το υπόβαθρο γεγονότων της υπόθεσης.» (η υπογράμμιση είναι δική μου). Οι Λεπτομέρειες Αδικήματος της Τρίτης Κατηγορίας, σχετίζονται άμεσα με εκείνες των υφιστάμενων Πρώτης και Δεύτερης Κατηγορίας. Φαίνεται να προκύπτουν από το ίδιο υπόβαθρο γεγονότων και να βρίσκονται σε άμεση χρονική και τοπική συνάρτηση με εκείνες. Βεβαίως, έχω υπόψη μου ότι στο τέλος της υπόθεσης δεν θα μπορούσε ο Κατηγορούμενος να καταδικαστεί και για την Πρώτη και για την Τρίτη Κατηγορία. Στην Π.Ηροδότου ν. Δήμου Λευκωσίας,

(2003)2 Α.Α.Δ. 244, αναφέρθηκε ότι: « Επίσης, διερωτούμαστε πώς, αφού το Δικαστήριο έκρινε ένοχο τον κατηγορούμενο για τη μετατροπή, με βάση τα ίδια γεγονότα, τον έκρινε ταυτόχρονα και ένοχο για ανοχή αυτής της ίδιας μετατροπής; Οι δύο κατηγορίες είναι υπαλλακτικές και δεν θα ήταν δυνατό το ίδιο πρόσωπο να είναι ταυτόχρονα ένοχος και της μετατροπής και της ανοχής για τη μετατροπή.» Στο παρόν στάδιο όμως μπορώ να την επιτρέψω. Εννοείται ότι, το εάν στοιχειοθετείται οποιαδήποτε Κατηγορία θα κριθεί αφού το Δικαστήριο ακούσει μαρτυρία (υπό το φως όμως της Π.Ηροδότου πιο πάνω). Καταληκτικά, εκδίδεται διαταγή τροποποίησης του Κατηγορητηρίου, ως εξής: 1) Με την προσθήκη του άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 στη νομική βάση της Πρώτης και της Δεύτερης Κατηγορίας (δηλαδής στο τέλος της υπάρχουσας νομικής βάση σε έκαστη εξ' αυτών κατηγορία μετά το «..166/87», με προσθήκη αυθημερόν της φράσης . «και άρθρου 20, Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 όπως τροποποιήθηκε μέχρι σήμερα.») 2) Με την προσθήκη της φράσης «προσωπικά και/ή διά αντιπροσώπων και/ή δια υπηρετών και/ή των υπαλλήλων του..» μεταξύ των φράσεων «Ο κατηγορούμενος.» και «σε άγνωστη ημερομηνία..» στην Πρώτη και Δεύτερη Κατηγορία. 3) Με πρόσθεση 3ης Κατηγορίας ως ακολούθως: «ΤΡΙΤΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ Ανοχή Ανέγερσης Οικοδομής κατά παράβαση των άρθρων 2. 3(ιβ)(ιστ)(2α), 9(ιβ), 20(ια) (2ι-v), 3,

(4),

(5),

(6)του Περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου, Κεφ. 96 του Περί Αυξήσεως Χρηματικών Ποινών Νόμου 166/87 ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Ο κατηγορούμενος σε άγνωστη ημερομηνία μεταξύ της 01.07.2013 και 31,07.2013 και/ή προγενέστερα σε χρόνο άγνωστο για τους παραπονούμενους ανέκτηκε την ανέγερση οικοδομής εντός των τεμαχίων 244, 245, και 247 του Φ/ΣΧ XLI/26 στο χωριό Πύλα στη Λάρνακα εντός των Δημοτικών Ορίων του Δήμου Λάρνακας, επί της παραλίας που εκτείνεται και μπροστά από το Ξενοδοχείο "Beau Rivage". Η ανεγερθείσα οικοδομή είναι κιόσκια από λυόμενα υλικά τα οποία με άλλη υφιστάμενη οικοδομή χρησιμοποιούνται ως "snack bar". » Τροποποιημένο Κατηγορητήριο (Τύπος 7) να καταχωρηθεί μέχρι τις 19/1/2017 και να επιδοθεί αντίγραφο (Τύπος 9) μέχρι την ίδια μέρα στο δικηγόρο του Κατηγορούμενου (αντίγραφο της επίδοσης με σχετική Ένορκη Δήλωση επί αυτής, να καταχωρηθεί στο φάκελο του Δικαστηρίου). Μετά την καταχώρηση και επίδοση του Τροποποιημένου Κατηγορητηρίου, ο Κατηγορούμενος θα κληθεί εκ νέου να απαντήσει στις Κατηγορίες 1 και 2 και να απαντήσει επίσης στην καινούρια Κατηγορία (Κατηγορία 3). ........... Ξενής Ξενοφώντος Επαρχιακός Δικαστής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο