Δημοκρατία ν. Σάββας Καρταμπής κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 13671/17, 29/1/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLAR:2018:4 ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ / ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ Σύνθεση Κακουργιοδικείου : Ν. Γιαπανάς, Π.Ε.Δ Ν. Ταλαρίδου - Κοντοπούλου, Ε.Δ. Λ. Παντελή, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 13671/17 Δημοκρατία ν.
- Σάββας Καρταμπής
- Κωνσταντίνος Ευαγγέλου
- Σταύρος Μάγκας
- Γεώργιος Ανδρέου Κατηγορούμενοι Ημερομηνία: 29/1/ 2018 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ. Αντωνίου Για τον κατηγορούμενο 1 και 4: κ. Α. Χρίστου Για κατηγορούμενος 2: κ. Χ. Γεωργίου για κ. Ά. Πελεκάνο Για κατηγορούμενο 3: κ. Μπίσσας Κατηγορούμενοι 1-4 παρόντες Δικαστήριο Η ομόφωνη απόφαση του Δικαστηρίου θα εκφωνηθεί από τον κ. Παντελή. ΑΠΟΦΑΣΗ ( EX-TEMPORE) Κατόπιν δικής του παραδοχής ο κατηγορούμενος 3, (στη συνέχεια ο κατηγορούμενος) βρέθηκε σήμερα ένοχος σε μια κατηγορία, εν προκειμένω αυτή της κατοχής 1, 14 γραμμαρίων ναρκωτικής ουσίας τάξεως Β, κατηγορία υπ' αριθμόν
- Τα γεγονότα που συνθέτουν την υπόθεση αναφέρθηκαν σήμερα και δεν αποτελούν αντικείμενο αμφισβήτησης. Εν συντομία έχουν ως ακολούθως. Την 14/07/2017 και περί ώρα 17:00 με 17:50, ερευνήθηκε η οικία του κατηγορούμενου 3 στο Παραλίμνι και στο υπνοδωμάτιο του βρέθηκε, σε διάφορα σημεία, η ποσότητα που αναφέρεται στο Κατηγορητήριο, δηλαδή 1,14 γραμμάρια ξηρής φυτικής ύλης τάξεως Β. Επιστήθηκε η προσοχή του στον νόμο και ο κατηγορούμενος δεν απάντησε. Στον αντίποδα, ο κύριος Μπίσας υιοθέτησε την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας και ανέπτυξε τις προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου, ως επίσης και την περιορισμένη, σύμφωνα με την εισήγηση, σοβαρότητα του αδικήματος, πάντα κάτω από τις ιδιαίτερες περιστάσεις διάπραξης τούτου. Περιττό να επαναληφθεί ότι ο δείκτης αποτίμησης της σοβαρότητας ενός αδικήματος, είναι η ανώτατη στον νόμο προβλεπόμενη ποινή (βλ. Κυριάκου v. Αστυνομίας
(1990)2 Α.Α.Δ, σελίδα 264 και Γενικός Εισαγγελέας v. Γενεθλίου, Ποινική Έφεση 5/16, ημερομηνίας 1/3/2016. Στην προκείμενη περίπτωση εφαρμόζονται όμως οι διατάξεις του Άρθρου 30
(2)του Νόμου 29/77, λόγω του ότι ο κατηγορούμενος έχει ηλικία κάτω των 25 ετών και είναι λευκού ποινικού μητρώου. Συνεπώς τα 8 έτη φυλάκισης, ως ανώτατη ποινή που επισύρει το αδίκημα της κατοχής ναρκωτικής ουσίας τάξεως Β, μειώνεται σε 2 έτη ανώτατη ποινή. Αυτή λοιπόν (2 έτη), είναι η ανώτατη ποινή που ο νομοθέτης και η κοινωνία ευρύτερα, επέλεξε για τη διάπραξη τούτου του αδικήματος. Η δε ζημιά που προκαλείται στον κοινωνικοοικονομικό ιστό της χώρας από την κατοχή και χρήση ναρκωτικής ουσίας, καθώς επίσης στον ίδιο τον παραβάτη και επιπλέον, η παρατηρούμενη έξαρση στη διάπραξη αδικημάτων αυτής της φύσης, είναι στοιχεία που προσμετρούνται και επιτείνουν τη σοβαρότητα του αδικήματος. Βεβαίως σε κάθε περίπτωση η εξατομίκευση της ποινής διαδραματίζει τον δικό της ιδιαίτερο ρόλο, ώστε η ποινή να αντανακλά όχι μόνο το αδίκημα, αλλά και τον αδικοπραγούντα. Στη δοσμένη περίπτωση έχει λεχθεί πως ο κατηγορούμενος ήτο περιστασιακός χρήστης που έχει πλέον απεξαρτηθεί. Ο σχετικός ισχυρισμός υιοθετήθηκε από την Κατηγορούσα Αρχή και συνακόλουθα δεν μπορεί παρά να συναποτιμηθεί. Τέλος, οι προσωπικές περιστάσεις του παραβάτη επίσης λαμβάνονται υπόψιν. Αντί περαιτέρω ανάλυσης παραθέτουμε όσα ειπώθηκαν στην υπόθεση Μαυραντωνίου v. της Δημοκρατίας
(2012), 2 Α.Α.Δ, σελίδα 333, όπου υπεδείχθη ότι∙ « Η νομολογία που θέτει τις προσωπικές συνθήκες ενός κατηγορούμενου να έχουν πολύ περιορισμένο ρόλο στην επιμέτρηση της ποινής, σε ό,τι αφορά την κατοχή ναρκωτικών ουσιών δεν είναι άκαμπτη, όπως αναφέρθηκε στη Χρίστου ν. Δημοκρατίας
(2007)2 Α.Α.Δ. 448, ενώ και στην Abe v. Δημοκρατίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 211, λέχθηκε ότι « . δεν πρέπει να δίνεται η εντύπωση ότι οι προσωπικές συνθήκες ενός κατηγορούμενου δεν λαμβάνονται ουσιαστικά καθόλου υπόψη, παρά το γεγονός ότι μνημονεύονται στην απόφαση.» Στην προκείμενη περίπτωση σημειώνουμε ότι ο κατηγορούμενος, ως επεξηγήθηκε από τον συνήγορο του, είναι νεαρός, ηλικίας μόλις 22 ετών, το τρίτο παιδί πολυμελούς και συγκροτημένης οικογένειας, καθώς επίσης ανύπανδρος και άνεργος. Σημειώνεται ότι έχει λεχθεί πως ημιαπασχολείται σήμερα μαζί με τον παππού του σε παιδότοπο. Πέραν των προσωπικών περιστάσεων του κατηγορούμενου, τη δική της σημασία έχει και η παραδοχή τούτου, εφόσον διατυμπανίζει εμπράκτως τη μεταμέλεια του παραβάτη (βλ. Κυριάκου v. Δημοκρατίας
(2013)2 Α.Α.Δ, σελίδα 746). Στην υπό κρίση περίπτωση τούτη η παραδοχή συναρτάται και με την αναμφισβήτητη δήλωση του κατηγορούμενου πως έχει πλέον απεξαρτηθεί από τα ναρκωτικά, γεγονός που προσθέτει σε τούτη τη μεταμέλεια και μια έμμεση υπόσχεση διά προσήλωση στην ατραπό της νομιμότητας. Η αποτίμηση της απεξάρτησης αποτέλεσε αντικείμενο εξέτασης στην υπόθεση Χριστοφίδης v. Δημοκρατίας
(2004)2 Α.Α.Δ. σελίδα 148, όπου λέχθηκε πως: « Σε σχέση λοιπόν με το θέμα της απεξάρτησης, σημασία δεν είχε μόνο το αν ο εφεσείων τελικά πέτυχε ή όχι. Σημασία είχε και το αν προσπάθησε και πόσο. . Έχουμε λοιπόν τη γνώμη ότι θα πρέπει η όποια προσπάθεια να αποτιμάται και να ανταμείβεται ώστε να ενθαρρύνεται ο χρήστης να τη συνεχίζει.» Τώρα έχει πολλάκις νομολογηθεί ότι η ποινή που επιβλήθηκε σε προηγούμενες υποθέσεις περιπτώσεις είναι ενδεικτική και όχι δεσμευτική. Αυτό γιατί η εκάστοτε επιβληθείσα ποινή συναρτάται με τα ιδιαίτερα γεγονότα της κάθε υπόθεσης και τις εκεί προσωπικές περιστάσεις του παραβάτη. Εξού και στην υπόθεση Μιχαήλ v. Δημοκρατίας
(2003)2 Α Α.Δ, σελίδα 123, ειπώθηκε ότι∙ « Οι προηγούμενες υποθέσεις δεν παρέχουν πάντοτε ασφαλή καθοδήγηση. Ο λόγος γι' αυτό είναι ότι, παρόλο που μπορεί να παρουσιάζουν ένα ή περισσότερα κοινά χαρακτηριστικά εντούτοις, συχνά, δεν υπάρχει ταυτόσημα στον βαθμό που θα ήταν σωστό να προοιωνίζεται η ίδια η ποινή για κατοπινές υποθέσεις. Η μεγαλύτερη ίσως χρησιμότητα του δικαστικού προηγούμενου στον τομέα αυτόν έγκειται στον εντοπισμό των περιστάσεων που θεωρήθηκαν ως ελαφρυντικές ή επιβαρυντικές». Σχετικές είναι και οι υποθέσεις Χαραλάμπους v. Δημοκρατίας,
(2000)2 Α.Α.Δ, σελίδα 1 και Aburazha v. Δημοκρατίας
(2009)2 Α.Α.Δ, σελίδα 551. Σε αυτό το πλαίσιο ενδεικτικά αναφέρουμε τις ακόλουθες υποθέσεις. Στην Κωνσταντίνου v. Αστυνομίας
(2006)2 Α.Α.Δ. σελίδα 288, η ποινή που είχε επιβληθεί για ίχνη κάνναβης μετατράπηκε σε πρόστιμο 100 λιρών και 200 λιρών για κατοχή και χρήση αντίστοιχα. Στη δε Γενικός Εισαγγελέας v. Σέλλας, Ποινική Έφεση 319/14, ημερομηνίας 25.11.2015, ο κατηγορούμενος ήταν νεαρός, ηλικίας 19 ετών και περιστασιακός χρήστης που απεξαρτήθηκε από την έξη των ναρκωτικών. Η ποινή εγγύησης €3.000 για χρονικό διάστημα 6 μηνών, κρίθηκε επιεικής αλλά όχι ανεπαρκής και γι' αυτό δεν διαφοροποιήθηκε. Επιπλέον στην υπόθεση Scorteanu v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 214/13, ημερομηνίας 20/1/2014, το αδίκημα αφορούσε κατοχή 6 γραμμαρίων τάξεως Β και επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης ενός μηνός. Το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε την ποινή και ανέφερε τα ακόλουθα: «Η ποινή αναμφίβολα, μπορεί να θεωρηθεί ως αυστηρή, ιδιαίτερα ενόψει της πολύ μικρής ποσότητας ναρκωτικών, της παραδοχής και της συνεργασίας του εφεσείοντος με την Αστυνομία. Όμως με κανένα τρόπο δεν μπορεί να θεωρηθεί ως εσφαλμένη ή έκδηλα υπερβολική, ως εκ του γεγονότος και μόνο ότι δεν έγινε ειδική αναφορά από το Δικαστήριο στο ενδεχόμενο απέλασης. Το ενδεχόμενο αυτό μπροστά στη σοβαρότητα του αδικήματος κατά την άποψη μας, δεν θα ήταν αρκετό από μόνο του να μετατρέψει την ποινή φυλάκισης, σε ποινή προστίμου. Εμείς ενδεχομένως να ασκούσαμε τη διακριτική ευχέρεια με διαφορετικό τρόπο, όμως το Εφετείο όπως είναι νομολογιακά γνωστό, δεν υποκαθιστά την πρωτόδικη κρίση, με τη δική του.» Χωρίς λοιπόν να παραγνωρίζουμε τη μικρή ποσότητα και το είδος της ναρκωτικής ουσίας, τάξεως Β, καθώς και το ότι ισχύουν πλείστα τόσα ελαφρυντικά στοιχεία που αναφέρονται στο Άρθρο 30
(4)του Νόμου 29/77, ως πολύ ορθά υπεδείχθη από το συνήγορο του κατηγορούμενου, εντούτοις καταλήγουμε ότι αρμόζουσα, υπό τις περιστάσεις, ποινή, είναι εκείνη της φυλάκισης. Ως εκ τούτου στον κατηγορούμενο επιβάλλουμε ποινή φυλάκισης 2 μηνών, πλέον πρόστιμο 500 ευρώ. Στρεφόμαστε τώρα να εξετάσουμε την εισήγηση του συνηγόρου του κατηγορούμενου για αναστολή της εκτέλεσης της επιβληθείσας ποινής. Συμφωνώντας με τον κύριο Μπίσα, επαναλαμβάνουμε ότι ποινή φυλάκισης με αναστολή εξακολουθεί να είναι ποινή φυλάκισης και δεν διαφοροποιείται το είδος τούτης. Περαιτέρω, μετά την τροποποίηση του περί της Υφ' Όρων Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ωρισμένας Περιπτώσεις Νόμου, Νόμος 5/72, από τον Νόμο 186 (I) του 2003, είναι αντιληπτό ότι το Δικαστήριο κέκτηται πλέον διευρυμένη ευχέρεια να αναστείλει την εκτέλεση επιβληθείσας ποινής (βλ. συναφώς Χριστοφόρου v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 150/16, ημερομηνίας 25/11/2016). Όπως έχει λεχθεί στην Αριστοδήμου ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 121/17, ημερομηνίας 21/9/2017, με αναφορά στην Ιωσήφ v. Δημοκρατίας
(2012)2 Α.Α.Δ, σελίδα 930 : «αυτό συνεπάγεται την εκ νέου θεώρηση του αδικήματος και των προσωπικών περιστάσεων του κατηγορούμενου και την απόδοση «διπλής βαρύτητας» σ΄ όλους τους σχετικούς με το αδίκημα και τον αδικοπραγούντα παράγοντες - είτε επιβαρυντικούς είτε μετριαστικούς - οι οποίοι μπορούν να επηρεάσουν την απόφαση του Δικαστηρίου για την αναστολή ή όχι της ποινής.» Λάβαμε λοιπόν υπόψιν μας, ότι ο κατηγορούμενος είναι νεαρό πρόσωπο που έχει πλέον απεξαρτηθεί και παλεύει να απαλλαγεί από τη λαίλαπα των ναρκωτικών. Δεν βαρύνεται με προηγούμενες καταδίκες, ενώ και η ποσότητα που κατείχε ήτο μικρή και μάλιστα τάξεως Β. Σχετική εν προκειμένω κρίνεται και η υπόθεση Γενικού Εισαγγελέα v. Σατανά
(1996)2 Α.Α.Δ. σελίδα 257, όπου λέχθηκε ότι∙ «Η μικρή ποσότητα των ναρκωτικών, η απουσία οποιουδήποτε στοιχείου εμπορίας, το λευκό ποινικό μητρώο, και τα προσωπικά περιστατικά των εφεσιβλήτων παρείχαν πεδίο για αναστολή της ποινής. Η αποτίμηση των παραγόντων αυτών ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του πρωτόδικου Δικαστηρίου.» Δυνάμει όλων των ανωτέρω καταλήγουμε ότι η παρούσα είναι αρμόζουσα περίπτωση για αναστολή της επιβληθείσας ποινής φυλακίσεως. Ως εκ τούτου, διατάζουμε αναστολή της εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης για χρονική περίοδο 3 ετών από σήμερα. Επεξηγείται ότι η αναστολή της εκτέλεσης παραμένει ποινή φυλάκισης και για αυτήν τη χρονική περίοδο των 3 ετών εάν διαπράξετε άλλο αδίκημα και σας επιβληθεί ποινή από άλλο Δικαστήριο σε αυτήν τη χρονική περίοδο των 3 ετών, το Δικαστήριο που θα επιβάλει τούτη την ποινή στο μέλλον θα έχει το δικαίωμα να ενεργοποιήσει μέρος ή και το σύνολο της ποινής που σήμερα σας επιβλήθηκε. Νοείται το πρόστιμο είναι καταβλητέο και δεν αναστέλλεται. (Υπ.)............. Ν. Γιαπανάς, Π.Ε.Δ. (Υπ.)............. Ν. Ταλαρίδου - Κοντοπούλου, Ε.Δ. (Υπ.)............. Λ. Παντελή, Ε.Δ Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητή ./Κ.Κ. Αναφορά: Ποινή/Ναρκωτικά Subject: Poini/Narkotika cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο