Δημοκρατία ν. Σάββας Καρταμπής κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 13671/17, 27/2/2018

(1)(α), 26 και 30, Πρώτου Πίνακα Μέρος ΙΙ και Τρίτου Πίνακα του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77, όπως έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα και άρθρο 20 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154. Δέκατη-Τέταρτη (14η ) Κατηγορία Παράνομη κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β΄, κατά παράβαση των άρθρων 2,3,6

(2)και 30, Πρώτου Πίνακα Μέρος ΙΙ και Τρίτου Πίνακα του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77, όπως έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα. Δέκατη-Πέμπτη (15η ) Κατηγορία Παράνομη κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β΄, με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο, κατά παράβαση των άρθρων 2,3,6

(3)και 30, Πρώτου Πίνακα Μέρος ΙΙ και Τρίτου Πίνακα του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77, όπως έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα. Τα παραδεκτά γεγονότα που περιβάλλουν την υπόθεση, ως έχουν εκτεθεί από την κατηγορούσα αρχή, είναι τα ακόλουθα: Στις 14.7.2017, μετά από πληροφορία ότι ο 1ος κατηγορούμενος θα έφτανε στο αεροδρόμιο Λάρνακας από Βρυξέλλες και είχε στην κατοχή του ναρκωτικά, μέλη της ΥΚΑΝ μετέβηκαν στο αεροδρόμιο Λάρνακας, τον εντόπισαν και τον έθεσαν υπό παρακολούθηση. Κατά την παρακολούθηση διαπιστώθηκε ότι μετέφερε ένα σακίδιο πλάτης. Μετά τον διαβατηριακό έλεγχο μετέβηκε στον ιμάντα αποσκευών και παρέλαβε ταξιδιωτική βαλίτσα και κατευθύνθηκε προς το σημείο τελωνειακού ελέγχου με την ένδειξη «ουδέν προς δήλωση». Εκεί ανακόπηκε και του ζητήθηκε από τελωνειακό λειτουργό να ανοίξει την βαλίτσα για έλεγχο. Ο κατηγορούμενος ήταν πολύ ανήσυχος και ενώ προσπαθούσε να βάλει τον κωδικό για να ανοίξει την κλειδαριά της βαλίτσας, την άφησε και άρχισε να τρέχει προς την έξοδο. Εκεί ανακόπηκε από μέλος της ΥΚΑΝ και μαζί του επέστρεψε στο σημείο του ελέγχου. Του ζητήθηκε εκ νέου, να ανοίξει την βαλίτσα αλλά επειδή καθυστερούσε να βρει τον κωδικό ή κλειδαριά τελικά παραβιάστηκε. Μέσα στη βαλίτσα βρέθηκαν 28 συνολικά συσκευασίες με κάνναβη συνολικού βάρους 13 κιλών και 932,2 γραμμαρίων. Η αρχική απάντηση του κατηγορουμένου όταν του επιστήθηκε η προσοχή στον νόμο ήταν «ότι έχω να πω θα το πω στο Δικαστήριο». Την ίδια μέρα ο κατηγορούμενος έδωσε γραπτή κατάθεση στην Αστυνομία, όπου και παραδέχθηκε την διάπραξη των αδικημάτων. Ανάφερε ότι μετάφερε τα ναρκωτικά ακολουθώντας οδηγίες άλλου προσώπου, το οποίο δεν ήθελε να κατονομάσει διότι φοβάται. Επίσης ανάφερε ότι είναι χρήστης ναρκωτικών και ότι αποδέχτηκε να μεταφέρει τα ναρκωτικά λόγω μεγάλων οικονομικών προβλημάτων. Ως αμοιβή θα λάμβανε ποσό 5.000 ευρώ. Έγινε επίσης παραδεκτό ότι ο κατηγορούμενος δεν γνώριζε τον κωδικό για να ανοίξει την ταξιδιωτική βαλίτσα. Ζητήθηκε επίσης να ληφθεί υπόψη η υπόθεση αρ. 14542/17 Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας. Oι κατηγορίες αφορούν την κατοχή Ελεγχόμενου Φαρμάκου Τάξεως Β΄ δηλαδή ίχνη κάνναβης και την χρήση ελεγχόμενου φαρμάκου δηλαδή χρησιμοποίησε - κάπνισε χειροποίητο τσιγάρο το οποίο περιείχε κάνναβη. Σύμφωνα με τα γεγονότα της υπόθεσης αυτής, μέλη της Τροχαίας Λευκωσίας ανέκοψαν μηχανοκίνητο όχημα το οποίο οδηγούσε ο κατηγορούμενος και βρέθηκαν στην κατοχή του ίχνη κάνναβης μέσα σε καπνισμένο χειροποίητο τσιγάρο το οποίο ο κατηγορούμενος κάπνισε και εντοπίστηκε αυτό που απέμεινε. Ο δικηγόρος του για μετριασμό της ποινής αναφέρθηκε στις προσωπικές περιστάσεις του κατηγορουμένου με ειδική αναφορά στην έκθεση του Γραφείου Ευημερίας. Αναφορικά με τα γεγονότα διάπραξης των αδικημάτων ανέφερε ότι η πράξη του ήταν αποτέλεσμα της άσχημης οικονομικής κατάστασης που βρίσκεται το τελευταίο χρονικό διάστημα, αλλά και στο γεγονός της εξάρτησης του από ναρκωτικές ουσίες. Ήταν επίσης η θέση του ότι ο ίδιος ενήργησε ως μεταφορέας χωρίς να γνωρίζει ποιος κρύβεται πίσω από τα ναρκωτικά, ούτε και που θα προορίζονταν αυτά. Ήταν επίσης η θέση του ότι δεν ήταν ο εγκέφαλος της οποιασδήποτε οργάνωσης, ούτε και η κινητήρια δύναμη για να έρθουν τα ναρκωτικά στην Κύπρο. Παρέπεμψε προς τούτο σε σχετικά συγγράμματα αναφορικά με το προφίλ των μεταφορέων ναρκωτικών και ότι ο ρόλος του σε όλη τη διαδικασία, ήταν στην παραλαβή της αποσκευής από το εξωτερικό μέχρι και την παράδοση της σε τρίτο πρόσωπο, δηλαδή εκείνος του μεταφορέα. Το γεγονός ότι ήταν μεταφορέας αναδεικνύεται, σύμφωνα με την εισήγηση του δικηγόρου, και από το γεγονός ότι δεν γνώριζε τον κωδικό για να ανοίξει την βαλίτσα. Τόνισε με έμφαση ότι ο ρόλος του κατηγορούμενου ήταν περιορισμένος στις πιο πάνω ενέργειες. Δέχθηκε ότι ο κατηγορούμενος θα έπαιρνε ως αμοιβή €5.000, από την οποία όμως έλαβε €1.000. Αναφέρθηκε σε νομολογία που διέπει την παραδοχή ενός κατηγορουμένου ως μετριαστικού παράγοντα κατά την επιμέτρηση της ποινής, καθώς και στο λευκό ποινικό μητρώο του, το οποίο συνιστά επίσης μετριαστικό παράγοντα. Η συμπεριφορά του κατηγορουμένου αποτελεί ένα μεμονωμένο περιστατικό και κινητήρια δύναμη για να ενεργήσει με τον τρόπο που ενέργησε ήταν η εξάρτηση του από τα ναρκωτικά και η κακή οικονομική του κατάσταση. Εισηγήθηκε ότι υπάρχει απομακρυσμένη πιθανότητα επανάληψης παρόμοιων αδικημάτων και πως, στη βάση της μεταμέλειας και της απολογίας του, θα πρέπει να του δοθεί μια δεύτερη ευκαιρία. Αναφέρθηκε επίσης σε διάφορες αποφάσεις του Εφετείου σε σχέση με το ύψος της ποινής που θα πρέπει να επιβληθεί στον κατηγορούμενο. Η ανώτατη ποινή που προβλέπει ο νόμος λαμβάνεται υπόψη κατά την επιμέτρηση της ποινής και συνεκτιμάται με τα γεγονότα της υπόθεσης για σκοπούς καθορισμού του είδους και της έκτασης της ποινής που θα επιβληθεί (Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Γενεθλίου, Ποιν. Έφεση Αρ. 5/16, ημερ.1.3.16). Όπως τέθηκε στη Λεβέντης ν. Αστυνομίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 632, «το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από το νόμο είναι η βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για να επιμετρήσει την ποινή». Η προβλεπόμενη ποινή για το αδίκημα της εισαγωγής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β και της κατοχής με σκοπό την προμήθεια ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β΄ (13η και 15η κατηγορία) είναι αυτή της φυλάκισης δια βίου. Η έκταση της ποινής αυτής δίδει και το στίγμα της σοβαρότητας του αδικήματος αυτού. Η παράνομη κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β επισύρει ποινή φυλάκισης 8 ετών. Σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου έχει δώσει το στίγμα, τις παραμέτρους και την κατεύθυνση που τα δικαστήρια θα πρέπει να ακολουθούν κατά το στάδιο επιμέτρησης της ποινής σε παρόμοιες υποθέσεις. Το γενικό μήνυμα είναι ότι τα Δικαστήρια πρέπει να επιβάλλουν αυστηρές ποινές, ώστε να δίνεται το μήνυμα σε όλους τους επίδοξους μεταφορείς ναρκωτικών ουσιών, με σκοπό την προμήθεια, ότι ανάλογη θα είναι και η αντιμετώπισή τους (δες ενδεικτικώς, μεταξύ άλλων, Berne v. Δημοκρατίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 437, Τουμάζου ν. Δημοκρατίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 63, Μαυρίκιου ν. Αστυνομίας

(2007)2 Α.Α.Δ. 359, και Tomatari v. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 169). Η αναγκαιότητα για επιβολή αποτρεπτικών ποινών σε αδικήματα που αφορούν στα ναρκωτικά έχει τονιστεί πλειστάκις από το Ανώτατο Δικαστήριο στη βάση της κοινωνικής απαξίας και αποστροφής που τα χαρακτηρίζει. Η παράθεση νομολογίας ως προς το ζήτημα αυτό, όση πρακτική αξία και αν έχει, είναι ενδεικτική του μέτρου τιμωρίας παρόμοιων εγκλημάτων και των παραμέτρων του καθορισμού της ποινής, χωρίς όμως να έχει τον δεσμευτικό χαρακτήρα που ενέχει ο καθορισμός αρχών δικαίου. Και τούτο, διότι η ποινή που επιβάλλεται σε κάθε υπόθεση είναι αλληλένδετη με τις ιδιαιτερότητες των γεγονότων που την συνθέτουν και με τις ιδιαιτερότητες των συνθηκών του παραβάτη (Χαραλάμπους v. Δημοκρατίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 1, Πόλεος ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση 141/16, ημερ.2.6.17), χωρίς να παραγνωρίζεται η αρχή για την όσο το δυνατόν ενιαία προσέγγιση στην αντιμετώπιση των παραβατών (Γρηγορίου v. Αστυνομίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 217). Στην υπόθεση Muhannad Aburazha v. Δημοκρατίας

(2009)2 Α.Α.Δ551, υπεδείχθη ότι οι αποφάσεις και οι ποινές που επιβάλλονται σε παρόμοιας φύσεως υποθέσεις, λαμβάνονται υπόψη επειδή δεν είναι επιθυμητή η ανομοιομορφία στη μεταχείριση αδικοπραγούντων, χωρίς βέβαια με τις ποινές που επιβάλλονται, να καθορίζεται με οποιονδήποτε τρόπο μια στατική διατίμηση. Οι προηγούμενες ποινές και η προσέγγιση των δικαστηρίων στο πρόσφατο και στο απώτερο παρελθόν είναι ενδεικτικές του τρόπου αντιμετώπισης των υποθέσεων κατά το χρόνο διάπραξής τους. Από την άλλη, δεν πρέπει να παραβλέπονται οι προσωπικές περιστάσεις ενός κατηγορούμενου οι οποίες, μαζί με την παραδοχή και τη μεταμέλεια, διαδραματίζουν το δικό τους ρόλο στον καθορισμό της ορθής ποινής. Κοινή συνισταμένη και σταθερός νομολογιακός δείκτης σε αδικήματα αυτού του είδους είναι η αποτρεπτικότητα, εκφραζόμενη μέσα ακριβώς από την αυστηρότητα των ποινών. Όχι μόνο οι έμποροι ναρκωτικών, αλλά και όσοι τους υποβοηθούν στο εγκληματικό τους έργο, είτε με την διακίνηση, είτε με κάθε άλλο τρόπο, σπέρνουν μέσα στην κοινωνία τον όλεθρο, την καταστροφή και την απόγνωση. Στην υπό κρίση υπόθεση ο Κατηγορούμενος 1 ήταν μεταφορέας των επίδικων ναρκωτικών. Αποτέλεσε συνδετικό και καίριο κρίκο στην αλυσίδα της διακίνησης των ναρκωτικών ουσιών από το εξωτερικό στη Κύπρο. Είναι ακριβώς γι' αυτό το λόγο που οι συνήθεις μετριαστικοί παράγοντες έχουν μόνον οριακή σημασία. Το είδος, η ποσότητα των ναρκωτικών και ο σκοπός για τον οποίο κατέχονται, είναι μεταξύ των σοβαρών παραγόντων που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη στον καθορισμό της ποινής, με την επιβολή αυστηρών ποινών να ενδείκνυται σε περιπτώσεις όπου η κατοχή συνοδεύεται και με πρόθεση προμήθειας σε τρίτους. Σύμφωνα με τη νομολογία η αναγκαιότητα πρόσδωσης αποτρεπτικού χαρακτήρα στην ποινή δεν οδηγεί σε ατονία της υποχρέωσης για εξατομίκευση της, έτσι ώστε αυτή να αρμόζει στις συνθήκες του παραβάτη και να προσιδιάζει στην προσωπικότητα του, νοουμένου ασφαλώς ότι η εξατομίκευση αυτή δεν οδηγεί στην εξουδετέρωση του στοιχείου της αποτροπής που επιβάλλουν η φύση και τα περιστατικά του αδικήματος, ιδιαίτερα σε υποθέσεις ναρκωτικών, αφού η εξατομίκευση δεν πρέπει να εξουδετερώνει την προσπάθεια που καταβάλλεται για την προστασία της κοινωνίας από τη σύγχρονη αυτή μάστιγα. Στην υπόθεση Αbe ν. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 211, 223 υπεδείχθη ότι δεν πρέπει να δίνεται η εντύπωση ότι οι προσωπικές συνθήκες ενός κατηγορουμένου δε λαμβάνονται ουσιαστικώς καθόλου υπόψη, παρά το γεγονός ότι μνημονεύονται στην απόφαση, όπως και το λευκό του ποινικό μητρώο. Πρόκειται για παράγοντες που ασφαλώς, αν και περιθωριακής σημασίας, έχουν τη δική τους αξία ως αξιολογούμενα στοιχεία στα πλαίσια της διεργασίας εξατομίκευσης της ποινής (δες και Μαυραντωνίου ν. Δημοκρατίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 333). Λεπτομέρειες των προσωπικών περιστάσεων του Κατηγορουμένου έχουμε από την έκθεση που ετοίμασε το Τμήμα Κοινωνικής Ευημερίας, αλλά και όσα ανέφερε ο δικηγόρος του. Ο κατηγορούμενος είναι ηλικίας 33 ετών, αρραβωνιασμένος και άνεργος. Η συμβία του, ηλικίας 23 ετών, είναι και αυτή άνεργη και τώρα βρίσκεται στην Ουκρανία. Διέμενε μαζί με την οικογένεια του στην πατρική του οικία και ήταν λήπτης επιδόματος ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος (Ε.Ε.Ε) μέχρι το Σεπτέμβριο του 2016. Έκτοτε συντηρείται από την μητέρα του. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Κοκκινοτριμιθιά και οι γονείς του ευρίσκονται σε διάσταση εδώ και 10 χρόνια. Με τον πατέρα του δεν διατηρεί στενή σχέση, η δε μητέρα του είναι άνεργη και συντηρείται και αυτή από κρατικό επίδομα. Είναι ο τρίτος από τέσσερα αδέλφια. Φοίτησε μέχρι την 1η Λυκείου και στη συνέχεια διέκοψε τη φοίτηση για να εργαστεί και να στηρίξει οικονομικά την οικογένεια του. Ασχολήθηκε σε διάφορες εργασίες, ακολούθως παρέμεινε άνεργος. Υπηρέτησε κανονικά την στρατιωτική του θητεία και προγραμμάτιζε να προχωρήσει σύντομα σε γάμο με την συμβία του. Προκύπτει ακόμη ότι είναι χρήστης ναρκωτικών ουσιών από την ηλικία των 20 ετών. Σύμφωνα με τον δικηγόρο του, μαζί με την μητέρα του οφείλουν σε πιστωτικό ίδρυμα γύρω στις €179.000 που αφορά ιδιόκτητη κατοικία. Η παραδοχή του κατηγορουμένου στα γεγονότα όπως έχουν εκτεθεί έχει περιορισμένη σημασία. Συνελήφθη επ' αυτοφόρω κατά την παραλαβή της βαλίτσας με τα ναρκωτικά. Παρόλα αυτά, στην υπόθεση Βασιλείου ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 110/14, ημερ.15.6.15, ο κατηγορούμενος που συνελήφθη στο αεροδρόμιο με τις βαλίτσες με τα ναρκωτικά, το θέμα της παραδοχής του τέθηκε ως εξής: «.... η παραδοχή δεν έχει την αξία που θα μπορούσε να έχει υπό άλλες περιστάσεις, αφετέρου όμως δεν πρέπει να παραγνωρίσουμε το πάντοτε ευπρόσδεκτο μιας παραδοχής ως απτού στοιχείου μεταμέλειας, αλλά και τη σημασία της, όπως εξηγήθηκε στην υπόθεση Χαρτούπαλλος ν. Δημοκρατία

(2002)2 ΑΑΔ 28: «Τονίζουμε συναφώς ότι η παραδοχή ενοχής πρέπει να αμείβεται με σχετική έκπτωση στην ποινή. Αυτό ενθαρρύνει τους αδικοπραγούντες να παραδέχονται ενοχή με συνέπεια να μη σπαταλάται πολύτιμος χρόνος στην εκδίκαση υποθέσεων. Αποτελεί πορεία που προάγει τους σκοπούς της δικαιοσύνης.» Κατά συνέπεια η παραδοχή του κατηγορουμένου θα κριθεί και θα προσμετρήσει στα πλαίσια των πιο πάνω παραμέτρων. Ακόμα ένας μετριαστικός παράγοντας που θα ληφθεί υπόψη και προς όφελος του κατηγορουμένου συνιστά το λευκό ποινικό μητρώο του. Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται, κατά την κρίση μας, και η εισήγηση του κ. Χρίστου, ότι η συμπεριφορά του κατηγορουμένου συνιστά ένα μεμονωμένο περιστατικό και ενέργησε χωρίς δεύτερη λογική σκέψη. Αναμφίβολα το λευκό μητρώο του κατηγορουμένου συνιστά στοιχείο και δεδομένο που έχει την δική του μετριαστική αξία και θα προσδοθεί η ανάλογη βαρύτητα. Όμως, δεν μπορεί να παραγνωριστεί ότι τα αδικήματα που παραδέχθηκε ενοχή ο κατηγορούμενος από άποψη βαρύτητας και σοβαρότητας, σύμφωνα με το άρθρο 30

(4)του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου, Ν.29/77, στα περιστατικά και γεγονότα όπως έχουν εκτεθεί, κατατάσσονται ως ιδιαίτερα σοβαρά. Ο κατηγορούμενος ήταν αναμεμειγμένος σε οργανωμένη εγκληματική ομάδα παράνομης εισαγωγής ναρκωτικών, ανεξάρτητα από το γεγονός ότι δεν ήταν ο ιθύνον νους στο όλο εγχείρημα. Ο ρόλος του, που ήταν εκείνος του μεταφορέα, δεν καθιστά την συμμετοχή του στην όλη οργάνωση περιθωριακή. Κάθε άλλο. Χωρίς τον μεταφορέα η παράνομη εισαγωγή και στην συνέχεια η προμήθεια των ναρκωτικών δεν μπορεί να επιτευχθεί. Οι μεταφορείς, από όποια σκοπιά και να αντικριστούν, έχουν σημαίνοντα ρόλο στην αλυσίδα της διακίνησης ναρκωτικών και αποτελούν απαραίτητο συνδετικό κρίκο σε τέτοιας μορφής αδικήματα. Ούτε μπορούμε να παραγνωρίσουμε ότι η πρόθεση κέρδους και ο προσπορισμός οικονομικού οφέλους εκ μέρους του, αυτοκαθορίζουν, όπως υποδείχθηκε στην υπόθεση Mallouk v. Δημοκρατίας

(2000)2 ΑΑΔ 711, τη σοβαρότητα της υπόθεσης. Στην παρούσα υπόθεση ο κατηγορούμενος για την μεταφορά των ναρκωτικών στην Κύπρο θα λάμβανε το ποσό των €5.000 εκ των οποίων έλαβε το ποσό των €1.

1. Το στοιχείο αυτό αναδεικνύει ότι ο ρόλος του κατηγορουμένου είχε την δική του σημαίνουσα αξία στο άνομο σχέδιο μεταφοράς και εισαγωγής 14 σχεδόν κιλών ναρκωτικών κάνναβης. Σχετική ακόμα επί τούτου, είναι και η υπόθεση Valdez ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση 144/16, ημερ.21.2.
2. Το είδος καθώς και η ποσότητα των ναρκωτικών αλλά και ο σκοπός για τον οποίο κατέχονται είναι, ως λέχθηκε, μεταξύ των παραγόντων που λαμβάνονται υπόψη από το Δικαστήριο κατά τον καθορισμό της ποινής. (Chassen v. Αστυνομίας

(1996)2 ΑΑΔ 196). Η παρούσα υπόθεση αφορά διακίνηση από το εξωτερικό και εισαγωγή στην Κύπρο, 14 σχεδόν κιλών, ναρκωτικών Τάξεως Β. Πρόκειται για ιδιαιτέρως μεγάλη ποσότητα, με τις προφανείς ανάλογες συνέπειες που θα είχε η διασπορά τους μέσα στην κοινωνία και ειδικότερα στους νέους. Από την κατάταξη του Νόμου για τα αδικήματα που παραδέχθηκε ενοχή ο κατηγορούμενος, καταδεικνύεται η αγωνία της κοινωνίας και η αποδοκιμασία του κοινωνικού συνόλου γι' αυτά τα αδικήματα. (Suilmi v. Αστυνομίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 248, Hadavand v. Δημοκρατίας,

(2000)2 Α.Α.Δ. 359, και Σαμπή ν. Δημοκρατίας Ποινική έφεση 124/2010, ημερ. 22 Φεβρουαρίου 2012). Η σοβαρότητα των αδικημάτων, συνδυαζόμενη με τη συχνότητα που παρουσιάζει στο τόπο μας, η αυξητική και η ανησυχητική τάση διάπραξης αδικημάτων αυτής της μορφής που αποτελεί σοβαρότατο πρόβλημα στην κοινωνία του τόπου μας, επιβάλλει εκ των πραγμάτων, την επιβολή αυστηρών και αποτρεπτικών ποινών. (Ξύδα ν. Δημοκρατίας,

(2012)2 Α.Α.Δ. 807). Αυτός ακριβώς είναι και ο λόγος που υποχωρούν οι προσωπικές περιστάσεις του κατηγορουμένου, αφού προέχει η ανάγκη για την προστασία του κοινωνικού ιστού, που πλήττεται καίρια με την εξάπλωση της χρήσης ναρκωτικών ουσιών, και αποτελεί το πρώτιστο καθήκον του Δικαστηρίου. Εν τούτοις και στα σοβαρά αδικήματα, οι προσωπικές περιστάσεις ενός κατηγορουμένου, όσης περιθωριακής σημασίας και αν έχουν, δεν μπορούν να αγνοηθούν εντελώς. Στην υπόθεση Τσιάκκα κ.ά ν. Δημοκρατίας

(2011)2 Α.Α.Δ.282 υπεδείχθη ότι: «Το Δικαστήριο είτε πρωτοδίκως, είτε κατ΄ έφεση, έχει πρώτιστο στόχο, ως Δικαστήριο δικαιοσύνης, να συνυπολογίζει όλους τους σχετικούς παράγοντες, και να εξετάζει σφαιρικά την ενώπιον του υπόθεση, ώστε να ανιχνεύει στο μέτρο του ανθρωπίνως δυνατού, την καταλληλότερη και πλέον αρμόζουσα ποινή ούτως ώστε και τα περιστατικά της διάπραξης του αδικήματος να λαμβάνονται υπόψη, αλλά και οι προσωπικές συνθήκες του δράση κατά τη διαδικασία εξατομίκευσης της ποινής. Πέραν της καταδίκης για φόνο εκ προμελέτης όπου η ποινή προκαθορίζεται νομοθετικά, το επιβάλλον την ποινή Δικαστήριο κινείται εντός παραμέτρων που είναι ιδιάζουσες για κάθε υπόθεση, έτσι ώστε να ενυπάρχει, ουσιαστικά και όχι μόνο λεκτικά, ένα εύρος κινήσεως ως προς την αρμόζουσα ποινή. Διαφορετικά, η επιβολή ποινής θα είναι μια μηχανιστική άσκηση χωρίς περιθώριο ευλυγισίας». Στις προσωπικές περιστάσεις του κατηγορουμένου, όπως αυτές έχουν εκτεθεί, κυρίως στο γεγονός ότι είναι αρραβωνιασμένος δώσαμε την αναγκαία, υπό τις περιστάσεις βαρύτητα. Αναφέρθηκε επίσης από τον δικηγόρο του, ότι ο κατηγορούμενος διέπραξε τα υπό κρίση αδικήματα λόγω της εξάρτησης του από τα ναρκωτικά, αλλά και λόγω οικονομικών δυσκολιών. Στην υπόθεση Κυριάκου ν. Δημοκρατίας

(2013)2 Α.Α.Δ. 154, αναφέρθηκε ότι: «.κανένας, μα κανένας, λόγω προσωπικών αναγκών ή περιστάσεων, δεν μπορεί να δικαιολογήσει την προσφυγή στο έγκλημα και, ιδιαίτερα, εγκλήματα του είδους τα οποία πλήττουν το θεμέλιο της όλης ασφάλειας των πολιτών.» Έγινε επίσης αναφορά από τον κ. Χρίστου, σε ανεπιτυχή προσπάθεια απεξάρτησής του από τα ναρκωτικά εντός των φυλακών. Παρόλο που δεν προσκομίστηκε κάποιο πιστοποιητικό, ή άλλη βεβαίωση προς αυτή την κατεύθυνση, τουλάχιστον για την προσπάθεια που κατέβαλε για απεξάρτηση του από τα ναρκωτικά, εκείνο που η νομολογία αναγνωρίζει, είναι την προσπάθεια επιτυχούς απεξάρτησης από τα ναρκωτικά (Μαυραντωνίου ν. Δημοκρατίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 333 και Σταύρος Ιωάννου ν. Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. αρ. 120/11, ημερ. 29.11.2011). Παρόλα αυτά, λάβαμε υπόψη μας και τον παράγοντα αυτό, έστω και με την γενικότητα που τέθηκε. Στην υπόθεση Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση 165/15, ημερ.22.1.18, ο κατηγορούμενος αντιμετώπιζε κατηγορίες για κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β, δηλαδή κάνναβης βάρους 15,923 κιλών και την κατοχή του πιο πάνω φαρμάκου με σκοπό την προμήθειά του σε άλλα πρόσωπα. Δεν ήταν ο ιθύνον νους, αλλά ο μεταφορέας των ναρκωτικών, και δεν απεκάλυψε τον ιθύνοντα νου που κρυβόταν πίσω από την ποσότητα των ναρκωτικών, όπως ακριβώς και στην παρούσα υπόθεση. Του επιβλήθηκε, κατόπιν παραδοχής του, ποινή φυλάκισης 13 ετών, η οποία κρίθηκε μεν αυστηρή, αλλά όχι ως έκδηλα υπερβολική ώστε να μειωθεί κατ' έφεση. Στην υπόθεση αυτή γίνεται αναφορά και επισκόπηση αποφάσεων, επί ποινών, του Ανωτάτου Δικαστηρίου, επί παρομοίων υποθέσεων. Παραθέτουμε αυτούσιο το πιο κάτω απόσπασμα, το οποίο είναι ιδιαίτερα διαφωτιστικό και κατατοπιστικό: «Το αδίκημα της κατοχής του προαναφερόμενου φαρμάκου με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα είναι αδιαμφισβήτητα πολύ σοβαρό, αν ληφθεί υπόψιν και η ανώτατη προβλεπόμενη ποινή, αλλά και η νομολογία μας (Δέστε Χρίστου v. Δημοκρατίας

(2007)2 ΑΑΔ 448) Στην Αριστείδου v. Aστυνομίας

(2011)2 ΑΑΔ 32, επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 12 ετών, κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας, για εισαγωγή και κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β με σκοπό την προμήθεια, δηλαδή φυτού κάνναβης ποσότητας σχεδόν 15 κιλών, και η απόφαση επικυρώθηκε, παρά τα προβλήματα υγείας που αντιμετώπιζαν και ο Κατηγορούμενος και η οικογένεια του και παρά το λευκό του ποινικό μητρώο. Στην Βασιλείου v. Αστυνομίας

(2012)2 ΑΑΔ 254 επικυρώθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 12 ετών σε κατηγορίες εισαγωγής και κατοχής με σκοπό την προμήθεια, ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β, δηλαδή 11,5 κιλών ρητίνης κάνναβης, μετά από ακροαματική διαδικασία. Στην Ιωάννου v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 78/2013, ημερ. 8.12.2014, ο Κατηγορούμενος παραδέχθηκε ενοχή σε 23 κατηγορίες, μία εκ των οποίων αφορούσε στο αδίκημα της εισαγωγής 27 περίπου κιλών κάνναβης και του επιβλήθηκε, πρωτόδικα, ποινή φυλάκισης 15 ετών. Λόγω σφάλματος στη συνολική ποσότητα των ναρκωτικών, που διαπράχθηκε από το πρωτόδικο Δικαστήριο, το Ανώτατο Δικαστήριο μείωσε τη συνολική ποινή σε 12 έτη φυλάκισης. Στην Abe v. Δημοκρατίας

(2008)2 ΑΑΔ 211, σε κατηγορίες εισαγωγής και κατοχής με σκοπό την προμήθεια, σχεδόν 24 κιλών κάνναβης, επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 15 ετών, κατόπιν ακρόασης. Το Εφετείο μείωσε την ποινή σε 13 έτη, στη βάση του λευκού ποινικού μητρώου και των προσωπικών συνθηκών του Εφεσείοντα. Στην Χρυσάνθου v. Δημοκρατίας

(2011)2 ΑΑΔ 221, επικυρώθηκαν, κατ' έφεση, συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 12 ετών που επιβλήθηκαν κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας, σε κατηγορούμενο ηλικίας 22 ετών, σε κατηγορίες εισαγωγής και κατοχής κάνναβης με σκοπό την προμήθεια, βάρους 11,5 περίπου κιλών». Στην υπόθεση Ιωάννου ν. Δημοκρατίας

(2007)2 Α.Α.Δ. 484, για την κατοχή 24 σχεδόν κιλών ναρκωτικών και την κατοχή με σκοπό τη προμήθεια σε άλλα πρόσωπα, μετά από ακρόαση, επιβλήθηκαν ποινές συντρέχουσας φυλάκισης 16 χρόνων. Κρίθηκε αυστηρή, αλλά όχι έκδηλα υπερβολική ώστε να επέμβει το Εφετείο. Τέλος στην υπόθεση Βασιλείου ανωτέρω, που αφορούσε την εισαγωγή μέσω του αεροδρομίου Πάφου, την κατοχή και την κατοχή με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα, ελεγχομένου φαρμάκου τάξεως Β, δηλαδή κάνναβης, συνολικού βάρους 24 κιλών και 953 γραμμαρίων, καθώς επίσης και μιας άλλης ποσότητας ρητίνης κάνναβης συνολικού βάρος 177.498 γραμμαρίων, συνελήφθη όπως και εδώ με τις βαλίτσες στο χέρι, επιβλήθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 13 χρόνων. Στη βάση της παραδοχής του κατηγορουμένου, οι ποινές φυλάκισης μειώθηκαν στα 10 χρόνια. Εκείνο που προκύπτει και με καθαρότητα καταγράφεται στις πιο πάνω αποφάσεις, με σημείο αναφοράς την Χαρτούπαλλος, ανωτέρω, είναι ότι η παραδοχή ενοχής πρέπει να αμείβεται με σχετική έκπτωση στην ποινή, γιατί αυτό ενθαρρύνει τους αδικοπραγούντες να παραδέχονται ενοχή. Όμως, σε κάθε περίπτωση, όπως λέχθηκε και στην Ιωάννου, ανωτέρω, εναπόκειται στους παρανομούντες πλέον να αντιληφθούν προληπτικά τις συνέπειες των δικών τους πράξεων. Συνεκτιμώντας όλα όσα προαναφέραμε, και έχοντας υπόψη τις συνθήκες και περιστατικά διάπραξης των αδικημάτων, όπως έχουν εκτεθεί, το είδος και την ποσότητα των ναρκωτικών, τις προσωπικές και άλλες περιστάσεις του κατηγορουμένου, την παραδοχή και το λευκό ποινικό μητρώο του, καθώς και όλα όσα ανέφερε ο ευπαίδευτος δικηγόρος του προς μετριασμό της ποινής, καταλήγουμε ότι η επιλογή ποινής φυλάκισης είναι η μόνη αρμόζουσα και ενδεδειγμένη για τον Κατηγορούμενο, έτσι ώστε η ποινή να μη βρίσκεται σε δυσαρμονία είτε προς τη σοβαρότητα των αδικημάτων και την αναγκαιότητα αποτροπής του ιδίου και του ευρύτερου κοινωνικού συνόλου από παρόμοιες συμπεριφορές, είτε προς την υποχρέωση για διασφάλιση, στο μέτρο του δυνατού, της αναμόρφωσής του. Κατά την επιμέτρηση της ποινής λήφθηκε επίσης υπόψη και η ποινική υπόθεση αρ. 14542/17 Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας. Κρίνουμε ως αρμόζουσες τις ακόλουθες ποινές φυλάκισης τις οποίες και επιβάλλουμε στον Κατηγορούμενο 1: 13η κατηγορία - ποινή φυλάκισης Επτά

(7)ετών 15η κατηγορία - ποινή φυλάκισης Εννέα

(9)ετών 14η κατηγορία - Καμιά ποινή Δεν επιβάλλεται ποινή στην 14η κατηγορία καθότι τα γεγονότα αυτής εμπεριέχονται στα γεγονότα των κατηγοριών 13 και 15 στις οποίες έχουμε επιβάλει ποινή (Βασιλείου ν. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 385 και Περικλέους ν. Αστυνομίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 34). Οι ποινές να συντρέχουν. Νοείται βεβαίως ότι η περίοδος έκτισης της ποινής φυλάκισης, μειώνεται κατά το χρονικό διάστημα που ο Κατηγορούμενος τελούσε σε προφυλάκιση ή και υπό κράτηση βάσει του άρθρου 117

(1)του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.155, (Aboutalebi v. Αστυνομίας

(2009)2 Α.Α.Δ. 677, Γενικός Εισαγγελέας ν. Παντελή

(2000)2 Α.Α.Δ. 384 και Παυλίδης κ.ά. v. Αστυνομίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 220). Τα ναρκωτικά κατάσχονται και να καταστραφούν μετά το τέλος της εκδίκασης της υπόθεσης αναφορικά με τους άλλους κατηγορουμένους. (Υπ.)................ Ν. Γιαπανάς,Π.Ε.Δ. . (Υπ.)................ Ν. Ταλαρίδου - Κοντοπούλου, Ε.Δ (Υπ.)................ Λ. Παντελή, Ε.Δ Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής Αναφορά: Ποινή/Ναρκωτικά/Κατοχή-Προμήθεια Subject:Poini/Narkotika/katoxi-Promithia cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο