← Κύπρος

Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. Αυγουστίνου Παπαιακώβου, Αρ. Υπόθεσης: 6337/2016, 12/2/2018

Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. Αυγουστίνου Παπαιακώβου, Αρ. Υπόθεσης: 6337/2016, 12/2/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2018:B6 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛAΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Α. ΚΑΡΝΟΥ Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 6337/2016 Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας v. Αυγουστίνου Παπαιακώβου Κατηγορουμένου Ημερομηνία: 12 Φεβρουαρίου

  1. Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Α. Παντελή Για κατηγορούμενο 3: κ. Α. Κλεάνθους Κατηγορούμενος παρών. ΑΠΟΦΑΣΗ Ο κατηγορούμενος στην παρούσα υπόθεση, αντιμετώπιζε αρχικώς κατηγορίες για αμελή οδήγηση (1η κατηγορία), για χρήση οχήματος σε οδό χωρίς πιστοποιητικό ασφαλείας (2η κατηγορία) και για οδήγηση οχήματος χωρίς να είναι κάτοχος ισχύουσας άδειας οδήγησης (3η κατηγορία). Ο κατηγορούμενος παραδέχθηκε ενοχή στην κατηγορία της χρήσης οχήματος χωρίς πιστοποιητικό ασφαλείας και ακολούθησε ακροαματική διαδικασία αναφορικά με τις άλλες δυο κατηγορίας. Μετά την ολοκλήρωση της υπόθεσης για την Κατηγορούσα Αρχή, ανεστάλη η κατηγορία της χρήσης οχήματος χωρίς ισχύουσα άδεια οδήγησης και επομένως παρέμεινε προς εκδίκαση η κατηγορία της αμελούς οδήγησης. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος επί του κατηγορητηρίου, ο κατηγορούμενος στις 24 Δεκεμβρίου 2015, στον παραλιακό δρόμο Αλαμινού - Αγίου Θεόδωρου της Επαρχίας Λάρνακας, οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αριθμούς εγγραφής XY 657, μη καταβάλλων την προσήκουσα επιμέλεια και προσοχή. Συγκεκριμένα, με βάση το σύνολο της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής, καταλογίζεται στον κατηγορούμενο ότι ενώ οδηγούσε, κατά τον προαναφερόμενο τόπο και χρόνο, το γεωργικό του ελκυστήρα (εφεξής: «το τρακτέρ»), στην αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας, με κατεύθυνση προς Ζύγι, σε κάποιο σημείο του δρόμου, επιχείρησε στροφή προς τα δεξιά, με σκοπό να εισέλθει σε πάροδο που οδηγεί προς τον Άγιο Θεόδωρο, με αποτέλεσμα να ανακόψει την πορεία οχήματος που εκείνη τη στιγμή επιχειρούσε να τον προσπεράσει από τα δεξιά, κινούμενο στην αντίθετη λωρίδα κυκλοφορίας. Σύμφωνα με την Κατηγορούσα Αρχή, η αμέλεια του κατηγορουμένου έγκειται στο γεγονός ότι πριν εισέλθει στην αντίθετη λωρίδα κυκλοφορίας, παρέλειψε να σηματοδοτήσει την πρόθεσή του να στρίψει δεξιά και επιπλέον παρέλειψε να ελέγξει επαρκώς το δρόμο, ώστε να βεβαιωθεί ότι αυτός ήταν ελεύθερος. Προς απόδειξη της κατηγορίας, κατέθεσαν για την Κατηγορούσα Αρχή 2 μάρτυρες κατηγορίας. Ως πρώτη μάρτυρας κατηγορίας (ΜΚ1) κατέθεσε η Αστ.179 Χριστίνα Φιλίππου. Η ΜΚ1 υιοθέτησε, κατ' αρχάς, γραπτή της κατάθεση, η οποία κατατέθηκε ως Έγγραφο Α και συνοπτικά ανέφερε τα εξής: Υπηρετεί στην Αστυνομική Διεύθυνση Λάρνακας και είναι τοποθετημένη στον Περιφερειακό Αστυνομικό Σταθμό Κοφίνου. Στις 24 Δεκεμβρίου 2015, περί ώρα 11.50, επισκέφθηκε τη σκηνή τροχαίου δυστυχήματος, το οποίο συνέβη την ίδια μέρα περί ώρα 11:40, στον παραλιακό δρόμο Αλαμινού προς Άγιο Θεόδωρο και συγκεκριμένα στη λεωφόρο Ελλάδος, παρά τον Άγιο Θεόδωρο. Ενεχόμενα στο δυστύχημα οχήματα ήταν το σαλούν αυτοκίνητο μάρκας Toyota, με αριθμούς εγγραφής KRD 059, που οδηγούσε ο Αναστάσιος Λαουτάρης (ΜΚ2) και ο γεωργικός ελκυστήρας με αριθμούς εγγραφής XY 657 μάρκας Ford, που οδηγούσε ο κατηγορούμενος. Κατά την άφιξη της στη σκηνή, η ΜΚ1 εντόπισε τα δυο προαναφερόμενα οχήματα να βρίσκονται στις τελικές τους θέσεις και τους οδηγούς παρόντες. Η ΜΚ1 υπέβαλε τον οδηγό του σαλούν αυτοκινήτου σε προκαταρκτικό έλεγχο αλκοόλης με μηδενική ένδειξη. Επιπλέον, αφού άκουσε τους ισχυρισμούς και των δυο οδηγών, ως προς τις συνθήκες πρόκλησης του δυστυχήματος, ετοίμασε, στη σκηνή, πρόχειρο σχεδιαγράφημα, στο οποίο τοποθέτησε τα δυο οχήματα στις τελικές τους θέσεις, το σημείο σύγκρουσης το οποίο υπέδειξε ο οδηγός του σαλούν οχήματος, Αναστάσιος Λαουτάρης με το γράμμα Χ και το σημείο σύγκρουσης που υπέδειξε ο κατηγορούμενος με το γράμμα Χ
  2. Το πρόχειρο σχεδιαγράφημα κατατέθηκε από τη ΜΚ1 ως Τεκμήριο
  3. Με βάση το Τεκμήριο 1, η ΜΚ1 ετοίμασε, σε κατοπινό στάδιο και συμμετρικό σχεδιαγράφημα της σκηνής, το οποίο κατέθεσε στο Δικαστήριο ως Τεκμήριο
  4. Η ΜΚ1 εξήγησε ότι, αφού έλαβε υπόψιν τις πορείες των δυο οχημάτων, τις ζημιές που προκλήθηκαν σε αυτά και τις τελικές τους θέσεις, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το ορθό σημείο σύγκρουσης των δυο οχημάτων ήταν, κατά προσέγγιση, το σημείο Χ, που υπέδειξε ο οδηγός του σαλούν αυτοκινήτου και όχι το Χ1 που υπέδειξε ο κατηγορούμενος. Η ΜΚ1 διευκρίνισε ότι ενώ ετοίμαζε το πρόχειρο σχεδιαγράφημα - Τεκμήριο 1, ο κατηγορούμενος ένιωσε αδιαθεσία και έφυγε από τη σκηνή, μαζί με συγγενικό του πρόσωπο, το οποίο τον μετέφερε στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρνακας, όπου, αφού εξετάστηκε από τους επί καθήκοντι ιατρούς, διαπιστώθηκε ότι είχε τραυματιστεί ελαφρώς και απολύθηκε αυθημερόν. Μετά την αναχώρηση του κατηγορουμένου από τη σκηνή, η ΜΚ1 έλαβε τις απαραίτητες μετρήσεις, τις οποίες σημείωσε στο Τεκμήριο 1 και ακολούθως το υπέδειξε στον οδηγό του σαλούν αυτοκινήτου, ο οποίος συμφώνησε με αυτό και το υπέγραψε στην παρουσία της. Στη συνέχεια, αφού μετακινήθηκε το σαλούν αυτοκίνητο από την τελική του θέση, η ΜΚ1 εντόπισε στην άσφαλτο ίχνη μαυρίσματος, τα οποία θεώρησε ότι είχαν προκληθεί από την τριβή του πίσω αριστερού ελαστικού του τρακτέρ στην άσφαλτο. Η μάρτυρας έλαβε από τα εν λόγω ίχνη τις απαραίτητες μετρήσεις και τα σημείωσε στο Τεκμήριο 1, ως Α
  5. Η ΜΚ1 εξήγησε ότι τα ίχνη αυτά ήταν φρέσκα, είχαν δηλαδή έντονο μαύρο χρώμα και περιείχαν μικρούς κόκκους από ελαστικό. Λαμβάνοντας υπόψιν τη ζημιά που προκλήθηκε στο δεξιό τροχό του τρακτέρ και τη γραμμή που εντόπισε στην άσφαλτο, η ΜΚ1 θεώρησε ότι με τη σύγκρουση, 'έγραψε' ο αριστερός τροχός του τρακτέρ στην άσφαλτο, πριν αυτό αναποδογυριστεί. Περαιτέρω, ως προς τις συνθήκες πρόκλησης του δυστυχήματος, η ΜΚ1 ανέφερε τα εξής: Το δυστύχημα έγινε κατά τη διάρκεια της ημέρας και ο καιρός ήταν αίθριος. Κατά την άφιξή της στη σκηνή, ο δρόμος ήταν καθαρός και στεγνός. Τόσο η λεωφόρος Ελλάδος (δρόμος όπου συνέβη το δυστύχημα) όσο και η πάροδος που οδηγεί προς τον Άγιο Θεόδωρο είναι ασφαλτοστρωμένες, με καλή επιφάνεια. Η λεωφόρος Ελλάδος είναι δρόμος ευθύς και επίπεδος, διπλής κατεύθυνσης, με μια λωρίδα κυκλοφορίας σε κάθε κατεύθυνση. Οι δυο λωρίδες χωρίζονται με άσπρη διακεκομμένη γραμμή. Αριστερά και δεξιά του δρόμου υπάρχει χωμάτινο παγκέτο. Ο οδηγός του σαλούν αυτοκινήτου, μπορούσε να αντιληφθεί οτιδήποτε υπήρχε στο σημείο στο οποίο συνέβη το δυστύχημα, χωρίς την ύπαρξη εμποδίων, ενώ βρισκόταν σε απόσταση 475 μέτρων. Η ΜΚ1 διευκρίνισε ότι ο οδηγός του σαλούν αυτοκινήτου, μπορούσε να δει την πάροδο προς Άγιο Θεόδωρο, κινούμενος στην αντίθετη λωρίδα κυκλοφορίας, από απόσταση 60 μέτρων. Η ορατότητά του ήταν περιορισμένη, λόγω του χωμάτινου παγκέτου και της άγριας βλάστησης που υπήρχε στην περιοχή. Συνεπεία του δυστυχήματος, τα δυο οχήματα υπέστησαν τις ακόλουθες ζημιές: Το σαλούν αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής KRD 059, υπέστη ζημιές στην μπροστινή αριστερή πλευρά, στο φανάρι και στον προφυλακτήρα. Ο γεωργικός ελκυστήρας με αριθμούς εγγραφής XY 657, υπέστη ζημίες στον πίσω δεξιό τροχό, στην αριστερή πλευρά και στο πάνω μέρος, λόγω του ότι αναποδογυρίστηκε. Την 5 Ιανουαρίου 2016, η ΜΚ1, στον Αστυνομικό Σταθμό Κοφίνου, έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον οδηγό του σαλούν αυτοκινήτου, Αναστάσιο Λαουτάρη. Στις 9 Ιανουαρίου 2016, έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο, αφού προηγουμένως του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο. Η ανακριτική κατάθεση του κατηγορουμένου κατατέθηκε από τη μάρτυρα ως Τεκμήριο 3, υπό τη δήλωση του συνηγόρου Υπεράσπισης ότι ο κατηγορούμενος δεν αποδέχεται ότι ανέφερε όλα όσα καταγράφονται στην εν λόγω κατάθεση. Σύμφωνα με τη ΜΚ1, κατά τη διάρκεια λήψης της κατάθεσης του κατηγορουμένου, του υπέδειξε το πρόχειρο σχέδιο - Τεκμήριο 1 και αφού του το εξήγησε, ο κατηγορούμενος ανέφερε ότι επιθυμούσε να μεταβεί ξανά στη σκηνή, λόγω του ότι τη μέρα που η μάρτυρας ετοίμασε το Τεκμήριο 1, είχε αναχωρήσει από τη σκηνή λόγω αδιαθεσίας, πριν την ολοκλήρωσή του. Στη συνέχεια, την ίδια μέρα, η ΜΚ1 κατηγόρησε γραπτώς τον κατηγορούμενο για το αδίκημα της αμελούς οδήγησης και αφού επέστησε την προσοχή του στο Νόμο, αυτός απάντησε: «Ότι έχω να πω θα το πω στο Δικαστήριο». Την ίδια μέρα, περί ώρα 12:40, η ΜΚ1 μετέβη ξανά στη σκηνή του δυστυχήματος μαζί με τον κατηγορούμενο, όπου του εξήγησε εκ νέου το σχέδιο - Τεκμήριο 1, όπως επίσης και τις μετρήσεις που έλαβε στη σκηνή και ο κατηγορούμενος διαφώνησε μόνο με τη θέση του γεωργικού του ελκυστήρα στο σχέδιο, η οποία υποδεικνύεται με το σημείο Α
  6. Ακολούθως, κατέγραψε ιδιοχείρως τη διαφωνία του στο Τεκμήριο 1 και το υπέγραψε στην παρουσία της. Η ΜΚ1 ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος υπέδειξε ως τελική θέση του γεωργικού ελκυστήρα, σημείο πιο κοντά στην πάροδο απ' ότι το σημείο Α
  7. Η ΜΚ1 επανέλαβε ότι οι θέσεις των δυο οχημάτων, όπως τα εντόπισε κατά την άφιξή της στη σκηνή, ήταν όπως τα έχει τοποθετήσει στο Τεκμήριο
  8. Κατά την αντεξέταση, υποβλήθηκε στη ΜΚ1 ότι κατά τη σύγκρουση, το τρακτέρ είχε ήδη στρίψει δεξιά και ήταν ευθυγραμμισμένο με την πάροδο προς Άγιο Θεόδωρο. Η ΜΚ1 αποδέχθηκε ότι κατά τη σύγκρουση, το τρακτέρ είχε κατεύθυνση προς την πάροδο Αγίου Θεοδώρου, αλλά αρνήθηκε τη θέση ότι αυτό ήταν ευθυγραμμισμένο με την εν λόγω πάροδο. Επιπλέον, της υποβλήθηκε ότι ο οδηγός του σαλούν αυτοκινήτου, πριν τη σύγκρουση, οδηγούσε με πολύ μεγάλη ταχύτητα. Η μάρτυρας απάντησε ότι δεν κατέστη δυνατόν, κατά τη διερεύνηση, να διαπιστώσει την ταχύτητα με την οποία κινούνταν το σαλούν όχημα πριν τη σύγκρουση. Ο οδηγός του σαλούν ανέφερε ότι οδηγούσε με 50 χαω. Της υποβλήθηκε ότι ήταν αδύνατον να ανατραπεί ένα τρακτέρ που ζυγίζει περίπου 3 τόνους, από κτύπημα από σαλούν αυτοκίνητο που ζυγίζει περίπου 1 τόνο, εάν το σαλούν αυτοκίνητο κινούνταν μόνο με 50 χαω. Η μάρτυρας διαφώνησε και ανέφερε ότι η ανατροπή του τρακτέρ δεν είχε σχέση με την ταχύτητα. Εξήγησε ότι το κτύπημα του σαλούν αυτοκινήτου στον πίσω δεξιό τροχό του τρακτέρ, ανάγκασε το τρακτέρ να κάνει στροφή προς τα αριστερά, εξ' ου και σχηματίστηκε ίχνος στην άσφαλτο από τον αριστερό τροχό και λόγω του βάρους του τρακτέρ, 'κλειδώθηκαν οι τροχοί του', δεν μπορούσε να γυρίσει άλλο και γι' αυτό το λόγο αναποδογυρίστηκε. Της υποβλήθηκε επίσης ότι τα ίχνη μαυρίσματος - Α2 στο Τεκμήριο 1, δεν δημιουργήθηκαν από τους τροχούς του τρακτέρ, καθότι το τρακτέρ δεν τρίφτηκε καθόλου στην άσφαλτο, αλλά αναποδογυρίστηκε αμέσως και στιγμιαία μετά τη σύγκρουση. Επιπλέον, της υποβλήθηκε ότι τα ίχνη μαυρίσματος Α2, πιθανόν να δημιουργήθηκαν από τα μπροστινά ελαστικά του σαλούν οχήματος, το οποίο κινήθηκε σε πλάγια πορεία. Η μάρτυρας αρνήθηκε τις υποβολές και απάντησε ότι το τρακτέρ δεν αναποδογυρίστηκε αμέσως, αλλά τρίφτηκε για λίγο στην άσφαλτο, προτού αναποδογυριστεί. Επιπλέον, ανέφερε ότι ήταν απολύτως βέβαιη ότι τα ίχνη μαυρίσματος Α2, δημιουργήθηκαν από τον πισινό αριστερό τροχό του τρακτέρ για τους εξής λόγους: Το μισό ίχνος μαυρίσματος βρισκόταν μπροστά από τον μπροστινό προφυλακτήρα του σαλούν αυτοκινήτου, το οποίο εντόπισε στη σκηνή, στην τελική του θέση. Επιπλέον, τα ίχνη αυτά είχαν μικρούς μαύρους κόκκους, τους οποίους αφήνει ελαστικό όταν υπάρχει τριβή του στην άσφαλτο. Μόνο ο αριστερός τροχός του τρακτέρ τρίφτηκε στην άσφαλτο. Συγκεκριμένα, πριν το τρακτέρ αναποδογυριστεί, ο αριστερός του τροχός άφησε ημικύκλιο σχήμα στην άσφαλτο, το οποίο σταμάτησε εκεί που αναποδογυρίστηκε το τρακτέρ, όπως το έχει σημειώσει επί των Τεκμηρίων 1 και
  9. Της υποβλήθηκε ότι οι μαύροι κόκκοι που εντόπισε στα ίχνη μαυρίσματος, προήλθαν από το κτύπημα πάνω στο δεξιό ελαστικό του τρακτέρ. Η ΜΚ1 αρνήθηκε την υποβολή και επανέλαβε τη θέση ότι κόκκους αφήνει ελαστικό το οποίο τρίβεται στην άσφαλτο. Της υποβλήθηκε επίσης ότι η τελική θέση του τρακτέρ δεν ήταν εκεί που το τοποθέτησε στα Τεκμήρια 1 και 2, αλλά ότι το τρακτέρ, αμέσως μετά τη σύγκρουση, βρέθηκε ολόκληρο μέσα στο παγκέτο. Η ΜΚ1 απάντησε ότι το τρακτέρ το βρήκε ακριβώς εκεί που το τοποθέτησε στο σχέδιο, δηλαδή στο σημείο Α
  10. Της υποβλήθηκε επιπλέον ότι όταν έλαβε την ανακριτική κατάθεση του κατηγορουμένου - Τεκμήριο 3, 16 μέρες μετά το δυστύχημα, αυτός ήταν ακόμα ζαλισμένος και κτυπημένος. Η ΜΚ1 αρνήθηκε την υποβολή και απάντησε ότι είχε αναφέρει στον κατηγορούμενο να προσέλθει για κατάθεση, όποτε μπορούσε. Της υποβλήθηκε ότι αυτά που κατέγραψε στο Τεκμήριο 3, δεν είναι επακριβώς αυτά που της ανέφερε ο κατηγορούμενος. Συγκεκριμένα, της υποβλήθηκε ότι ο κατηγορούμενος δεν ανέφερε ότι δεν έκανε σήμα ότι είχε πρόθεση να στρίψει δεξιά, αλλά της είπε ότι δεν θυμόταν αν έδειξε ή όχι, επειδή ήταν σοκαρισμένος, αλλά και να μην έδειξε, αυτό δεν είχε σημασία. Η μάρτυρας απάντησε ότι ο κατηγορούμενος της ανέφερε επακριβώς αυτά που καταγράφονται στην κατάθεσή του, δηλαδή ότι δεν έκανε σήμα ότι είχε πρόθεση να στρίψει δεξιά, γιατί υπολόγιζε ότι επειδή σε εκείνο το σημείο ήταν έξοδος, δεν δικαιούνταν να τον προσπεράσει κανένας εκεί. Η μάρτυρας ανέφερε ότι κατέγραψε στο Τεκμήριο 3 κατά λέξη και επακριβώς τα λεχθέντα του κατηγορουμένου, στον οποίο εξήγησε ότι μπορούσε να κάνει αλλαγές ή προσθήκες. Ο κατηγορούμενος υπέγραψε την κατάθεσή του στην παρουσία της και κατέγραψε ιδιοχείρως τη σχετική βεβαίωση, ότι έκανε την κατάθεση αυτή ελεύθερα και με τη θέλησή του. Τέλος, υποβλήθηκε στη μάρτυρα ότι, κατά τη σύγκρουση, το τρακτέρ του κατηγορουμένου ήταν ήδη ολόκληρο μέσα στη δεξιά λωρίδα και ως εκ τούτου αποκλείεται να είχε μπει απότομα στη δεξιά λωρίδα, λόγω του τρόπου και της δυσκολίας με την οποία κινείται ένα τρακτέρ. Η μάρτυρας συμφώνησε ότι κατά τη σύγκρουση, το τρακτέρ βρισκόταν ολόκληρο στη δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας, αλλά δεν απέκλεισε τη θέση, το τρακτέρ να εισήλθε απότομα στην αντίθετη λωρίδα κυκλοφορίας. Ως δεύτερος μάρτυρας κατηγορίας (ΜΚ2) κατέθεσε ο παραπονούμενος, Αναστάσιος Λαουτάρης. Ο ΜΚ2 υιοθέτησε το περιεχόμενο της ανακριτικής του κατάθεσης, η οποία κατατέθηκε ως Έγγραφο Β. Συνοπτικά ανέφερε τα εξής: Στις 24 Δεκεμβρίου 2015, οδηγούσε το σαλούν όχημα με αριθμούς εγγραφής KRD 059, στον παραλιακό δρόμο Αλαμινού, με κατεύθυνση προς Ζύγι, με ταχύτητα περίπου 50χαω. Σε κάποιο σημείο του δρόμου, περίπου 200 μέτρα πριν τη συμβολή, επιχείρησε να προσπεράσει το τρακτέρ που οδηγούσε ο κατηγορούμενος, το οποίο είδε από μακρινή απόσταση να κινείται με πολύ χαμηλή ταχύτητα. Εκείνη τη στιγμή, ο δρόμος ήταν καθαρός, δηλαδή δεν υπήρχαν άλλα οχήματα σε αυτόν, πέραν του προπορευόμενου τρακτέρ. Έτσι, περίπου 200 μέτρα πριν τη συμβολή, αφού ήλεγξε ότι η μεσαία γραμμή στο δρόμο ήταν διακεκομμένη και θεώρησε ότι μπορούσε να προσπεράσει, ο ΜΚ2 εισήλθε στην αντίθετη λωρίδα κυκλοφορίας, επιχειρώντας να προσπεράσει το τρακτέρ. Κατά το προσπέρασμα, ο ΜΚ2 ανέφερε ότι κοίταζε συνεχώς το δρόμο και τον οδηγό του τρακτέρ. Όταν έφτασε σχεδόν κοντά στη συμβολή, περίπου στα 10 μέτρα, το τρακτέρ του κατηγορουμένου έκανε απότομη στροφή προς τα δεξιά, με σκοπό να εισέλθει στην πάροδο προς Άγιο Θεόδωρο και του ανέκοψε την πορεία. Λόγω της πολύ κοντινής απόστασης στην οποία βρισκόταν, ο ΜΚ2 ανέφερε ότι δεν πρόλαβε να πατήσει φρένο, ούτε να κάνει οποιαδήποτε κίνηση για να αποφύγει το τρακτέρ. Ο κατηγορούμενος δεν έκανε καθόλου σήμα με το χέρι του ότι είχε πρόθεση να στρίψει δεξιά, ούτε χρησιμοποίησε δείκτη κατεύθυνσης. Επίσης, δεν γύρισε καθόλου το κεφάλι του δεξιά. Ο ΜΚ2 ανέφερε ότι πριν το τρακτέρ στρίψει δεξιά, βρισκόταν σχεδόν δίπλα του, δηλαδή σε απόσταση 3 - 5 μέτρων πίσω από τον προφυλακτήρα του και αν ο κατηγορούμενος γύριζε ελαφρώς το κεφάλι του στα δεξιά, θα τον έβλεπε. Ο ΜΚ2 ανέφερε ότι συνεπεία της κίνησης του κατηγορουμένου, το όχημά του κτύπησε στον πισινό δεξιό τροχό του τρακτέρ, στη συνέχεια το τρακτέρ έγειρε στο πλευρό αριστερά, στους δυο τροχούς και μετά αναποδογυρίστηκε. Μετά τη σύγκρουση, το όχημα του ΜΚ2 ακινητοποιήθηκε και ο ίδιος παρέμεινε στο μέρος, μέχρι την άφιξη της Αστυνομίας. Κατά την αντεξέταση, ο ΜΚ2 ρωτήθηκε πώς γίνεται με ταχύτητα μόνο 50 χαω να αναποδογυρίσει όχημα τριπλάσιου βάρους από το αυτοκίνητό του. Ο ΜΚ2 απάντησε ότι το τρακτέρ, επειδή ήταν σε κίνηση και ήταν ψηλό, με το κτύπημα έγειρε στους δυο τροχούς και στη συνέχεια αναποδογυρίστηκε. Περαιτέρω, του υποβλήθηκε ότι όφειλε να αντιληφθεί από πολύ πιο πριν ότι υπήρχε συμβολή στο εν λόγω σημείο, γιατί στην αριστερή πλευρά του δρόμου υπήρχαν ταμπέλες προειδοποιητικές ότι σύντομα υπάρχει στρίψιμο στα δεξιά. Ο ΜΚ2 απάντησε ότι δεν είδε οποιεσδήποτε ταμπέλες και δεν είχε καταλάβει από πριν ότι σε εκείνο το σημείο υπήρχε στρίψιμο προς τα δεξιά. Παραδέχτηκε ότι εάν το γνώριζε, δεν θα επιχειρούσε να προσπεράσει κοντά στη διασταύρωση. Του υποβλήθηκε επίσης ότι κοντά στο στρίψιμο, για ένα σημείο, η άσπρη γραμμή που χωρίζει τις δυο λωρίδες στο δρόμο είναι συνεχόμενη. Ο ΜΚ2 αρνήθηκε την υποβολή και επανέλαβε τη θέση του ότι η άσπρη διαχωριστική γραμμή, στο εν λόγω σημείο του δρόμου, είναι διακεκομμένη. Του υποβλήθηκε επίσης ότι ο κατηγορούμενος άρχισε να στρίβει το τρακτέρ του, όταν ο ΜΚ2 βρισκόταν σε απόσταση 200 - 280 μέτρων. Σε άλλο σημείο της αντεξέτασης, του υποβλήθηκε ότι βρισκόταν σε απόσταση 100 μέτρων. Ο ΜΚ2 απάντησε αυτολεξεί ότι όταν άρχισε να στρίβει ο κατηγορούμενος, ο ίδιος 'ήταν μέσα στα πλευρά του'. Επιπλέον, ο ΜΚ2 ανέφερε ότι όπως ο κατηγορούμενος οδηγούσε στην αριστερή λωρίδα, έστριψε απότομα το τρακτέρ και διανύοντας απόσταση περίπου 2 - 3 μέτρων, βρέθηκε στη δεξιά λωρίδα, λοξώς προς την πάροδο. Κατά τη σύγκρουση, μόνο μικρό μέρος του πίσω δεξιού τροχού του τρακτέρ, βρισκόταν ακόμα στην αριστερή λωρίδα. Το όχημα του κατηγορουμένου κτύπησε στο μπροστινό μέρος του πίσω δεξιού τροχού του τρακτέρ, το οποίο βρισκόταν εντός της δεξιάς λωρίδας, στο σημείο X, επί του Τεκμηρίου
  11. Του υποβλήθηκε επίσης ότι σύμφωνα με τον Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας, το προσπέρασμα πρέπει να ολοκληρώνεται γρήγορα και σε μικρή απόσταση και ο ΜΚ2 συμφώνησε. Του υποβλήθηκε ότι θα μπορούσε να προσπεράσει και από 40 και από 10 μέτρα απόσταση. Ο ΜΚ2 απάντησε ότι είδε το δρόμο καθαρό και γι' αυτό ξεκίνησε το προσπέρασμα στα 200 μέτρα. Του υποβλήθηκε ότι ένα τρακτέρ δεν έχει την ευκινησία που έχει ένα σαλούν όχημα και επομένως, για να βρεθεί εντός της δεξιάς λωρίδας κατά τη σύγκρουση, δεν είναι δυνατόν να κινήθηκε απότομα. Ο ΜΚ2 απάντησε ότι η απόσταση που κάλυψε το τρακτέρ ήταν μόνο 2 - 3 μέτρα. Απλώς πέρασε από τη μια λωρίδα στην άλλη, έχοντας κάποια κλίση προς την πάροδο. Αρνήθηκε υποβολή ότι κατά τη σύγκρουση, το τρακτέρ ήταν ευθυγραμμισμένο με την πάροδο, στην οποία ήθελε να στρίψει. Ανέφερε ότι όταν ο κατηγορούμενος του ανέκοψε την πορεία, ενστικτωδώς έστριψε προς τα δεξιά με αποτέλεσμα να κτυπήσει το όχημα του στην αριστερή πλευρά. Μετά τη σύγκρουση, το όχημά του κινήθηκε προς τα μπροστά για ακόμα ένα μέτρο και ακινητοποιήθηκε. Αρνήθηκε υποβολή ότι τα ίχνη μαυρίσματος στο δρόμο, δημιουργήθηκαν από το δικό του όχημα και ανέφερε ότι το όχημά του δεν κινήθηκε πλαγίως. Τέλος, του υποβλήθηκε ότι μετά τη σύγκρουση, μετακίνησε το όχημα του. Ο ΜΚ2 απάντησε ότι το όχημά του δεν μπορούσε να κινηθεί μετά τη σύγκρουση και μετακινήθηκε με ρυμουλκό. Μετά το πέρας της μαρτυρίας για την Κατηγορούσα Αρχή, κρίθηκε από το Δικαστήριο ότι είχε αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση και ο κατηγορούμενος κλήθηκε σε απολογία. Αφού του εξηγήθηκαν τα δικαιώματά του, ο κατηγορούμενος επέλεξε να καταθέσει ενόρκως και να μην καλέσει οποιουσδήποτε μάρτυρες υπεράσπισης. Ο κατηγορούμενος, κατά την ένορκη μαρτυρία του, υιοθέτησε το περιεχόμενο της ανακριτικής του κατάθεσης - Τεκμήριο 3, με κάποιες αντιρρήσεις, ως ανέφερε καθότι ήταν η πρώτη φορά που κλήθηκε να δώσει κατάθεση στην Αστυνομία. Κατά την προφορική του μαρτυρία, ανέφερε ότι εδώ και 55 χρόνια οδηγεί τρακτέρ καθημερινά. Για να στρίψει ένα τρακτέρ, πρέπει να κινηθεί απέναντι από το δρόμο στον οποίο θα στρίψει. Δεν στρίβει πολύ. 'Πρέπει να πιάσει την πορεία την κανονική στην οποία θα στρίψει', δεν μπορεί να στρίψει 10-15 μέτρα πριν τη στροφή. Εκείνη τη μέρα, οδηγούσε με ταχύτητα 5- 10 χαω, με σκοπό να στρίψει δεξιά στην πάροδο προς Άγιο Θεόδωρο. Κοίταξε μπροστά του και ο δρόμος ήταν άδειος. Κοίταξε και στην πάροδο και ο δρόμος επίσης ήταν άδειος. Κοίταξε και δεξιά του, κάνοντας κίνηση με το κεφάλι. Τότε μπήκε στη δεξιά λωρίδα και όταν σχεδόν το τρακτέρ του εισήλθε στην πάροδο, άκουσε ένα μεγάλο κτύπημα και σε δευτερόλεπτα βρέθηκε κάτω από το τρακτέρ. Η σύγκρουση με το όχημα του ΜΚ2 ήταν βίαιη, καθότι αυτός πρέπει να οδηγούσε με μεγάλη ταχύτητα. Το τρακτέρ του έπαθε ζημιά μόνο από την ανατροπή. Δεν σύρθηκε καθόλου στην άσφαλτο. Με το κτύπημα αναποδογυρίστηκε και ο κατηγορούμενος βρέθηκε από κάτω. Υπέδειξε ξανά το σημείο X1 στο Τεκμήριο 1, ως το πραγματικό σημείο σύγκρουσης των δυο οχημάτων και ανέφερε ότι είχε εξέλθει σχεδόν του κύριου δρόμου και το τρακτέρ του είχε εισέλθει μερικώς στην πάροδο, όταν του κτύπησε το όχημα του ΜΚ2 στο δεξιό τροχό. Συγκεκριμένα, το τρακτέρ την ώρα της σύγκρουσης, ήταν 1 μέτρο εντός της παρόδου. Αν ο ΜΚ2 έστριβε το τιμόνι του αριστερά αντί δεξιά, σίγουρα δεν θα του κτυπούσε. Ο κατηγορούμενος ανέφερε ότι δεν έδειξε με το χέρι του την πρόθεσή του να στρίψει δεξιά, γιατί δεν είχε κάποιο μπροστά του. Αν κινούνταν κάποιο όχημα πίσω του, θα το άκουγε. Το τρακτέρ του είναι 20 χρονών και για να το οδηγεί έπρεπε να κρατά το τιμόνι και με τα δυο του χέρια. Είχε την πεποίθηση ότι αν ερχόταν αυτοκίνητο την ώρα που έστριβε, θα το ένιωθε. Ο κατηγορούμενος δεν είδε αυτοκίνητο στη δεξιά λωρίδα. Ανέφερε ότι δεν ανέκοψε την πορεία του ΜΚ
  12. Εξέφρασε την πεποίθηση ότι αν είχε συμβεί αυτό, το τρακτέρ του θα μοιραζόταν στη μέση. Ο κατηγορούμενος ισχυρίστηκε επίσης ότι, μετά τη σύγκρουση, ο ΜΚ2 μετακίνησε το όχημά του προς τα πίσω. Κατά την αντεξέταση, του υποβλήθηκε ότι για πρώτη φορά στο Δικαστήριο ανέφερε ότι ο ΜΚ2 έτρεχε με μεγάλη ταχύτητα και ρωτήθηκε γιατί δεν το ανέφερε στην κατάθεσή του. Ο κατηγορούμενος διερωτήθηκε εάν ο ίδιος έπρεπε να το πει αυτό στην Αστυνομία. Περαιτέρω, υποστήριξε ότι το τρακτέρ δεν μπορεί να αναποδογυριστεί από κτύπημα με 50 - 60 χαω και ότι χρειάζεται ταχύτητα πάνω από 100 χαω. Επιπλέον, ρωτήθηκε γιατί δεν είχε αναφέρει στη ΜΚ1 τον ισχυρισμό του ότι μετά το δυστύχημα, ο ΜΚ2 μετακίνησε το όχημα του από την τελική του θέση και ο κατηγορούμενος ισχυρίστηκε ότι το είπε στη ΜΚ1 και ότι δεν γνωρίζει γιατί αυτό δεν καταγράφεται στην κατάθεσή του - Τεκμήριο
  13. Σε σχέση με τον ισχυρισμό του κατηγορουμένου ότι, κατά τη σύγκρουση, το τρακτέρ του βρισκόταν σχεδόν 1 μέτρο εντός της παρόδου, ρωτήθηκε γιατί στην κατάθεσή του ανέφερε ότι ένιωσε το κτύπημα 'μόλις έκανε την κίνηση να στρίψει δεξιά' και όχι μετά που εισήλθε κατά 1 μέτρο εντός της παρόδου και ο κατηγορούμενος επανέλαβε τη θέση ότι με το κτύπημα είδε ότι το τρακτέρ του ήταν εκτός του κύριου δρόμου. Συμφώνησε ότι το τρακτέρ του δεν έχει δείκτες κατεύθυνσης. Του υποβλήθηκε ότι δεν γύρισε το κεφάλι του να κοιτάξει δεξιά, πριν εισέλθει στην αντίθετη λωρίδα κυκλοφορίας και ο κατηγορούμενος απάντησε ότι ο ΜΚ2 δεν προλάβαινε να σταματήσει με την ταχύτητα που οδηγούσε. Του υποβλήθηκε ότι ο ΜΚ2 δεν οδηγούσε με μεγάλη ταχύτητα και ότι σύμφωνα με τα λεγόμενά του, αν ερχόταν όχημα από πίσω του, με μεγάλη ταχύτητα, θα το άκουγε. Ο κατηγορούμενος απάντησε ότι μόλις άκουσε το όχημα του ΜΚ2, τον κτύπησε και ανέφερε ότι αν ο ΜΚ2 βρισκόταν σε απόσταση 200 μέτρων, δεν θα μπορούσε να τον δει. Περαιτέρω διαφώνησε με υποβολή ότι το τρακτέρ σύρθηκε για λίγα μέτρα στην άσφαλτο πριν αναποδογυριστεί. Τέλος, του υποβλήθηκε ότι επιχείρησε να στρίψει στην πάροδο χωρίς να ελέγξει το δρόμο και ο κατηγορούμενος απάντησε ότι ήλεγξε το δρόμο στη δεξιά λωρίδα, αλλά δεν πρόλαβε να δει το όχημα του ΜΚ
  14. Υποστήριξε ότι την ώρα που έστριψε, δεν υπήρχαν αυτοκίνητα στο δρόμο. Εισηγήσεις των Μερών Η κυρία Παντελή υποστήριξε ότι οι ΜΚ ήταν μάρτυρες της αλήθειας και ότι από τη μαρτυρία τους προκύπτει ότι ο κατηγορούμενος, πριν στρίψει δεξιά και εισέλθει με το τρακτέρ του στη δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας, παρέλειψε να βεβαιωθεί ότι δεν τον προσπερνούσε οποιοδήποτε όχημα από τη δεξιά λωρίδα. Ούτε στην αντίθετη κατεύθυνση ήλεγξε ικανοποιητικά το δρόμο πριν στρίψει. Από τα όσα ο κατηγορούμενος ανέφερε στην ανακριτική του κατάθεση, αλλά και ενόρκως στο Δικαστήριο, προκύπτει ότι πολλούς ισχυρισμούς δεν τους ανέφερε στην Αστυνομία όπως τον ισχυρισμό ότι ο ΜΚ2 κινούνταν με μεγάλη ταχύτητα. Επιπλέον, ο ισχυρισμός του ότι η σύγκρουση έγινε ενώ είχε εισέλθει κατά 1 μέτρο στην πάροδο προς Άγιο Θεόδωρο βρίσκεται σε αντίφαση με τη γραπτή του κατάθεση, στην οποία αναφέρει ότι η σύγκρουση επήλθε μόλις επιχείρησε να στρίψει δεξιά. Η κυρία Παντελή υποστήριξε ότι η μαρτυρία του κατηγορουμένου δεν πρέπει να γίνει πιστευτή από το Δικαστήριο. Ο κύριος Κλεάνθους, από την άλλη, υποστήριξε ότι σε σχέση με τις διαφορές που εντοπίζονται μεταξύ της κατάθεση του κατηγορουμένου και της ένορκης μαρτυρίας του, θα πρέπει να ληφθεί υπόψιν και η ηλικία του. Υποστήριξε ότι θα έπρεπε ο κατηγορούμενος να είχε μεταβεί ξανά στη σκηνή, πριν δώσει κατάθεση. Περαιτέρω, σύμφωνα με το συνήγορο, ο κατηγορούμενος εξήγησε πώς στρίβει ένα τρακτέρ και ειδικά ένα παλαιό τρακτέρ, όπως το δικό του, το οποίο δύσκολα κινείται. Ήταν η θέση του κυρίου Κλεάνθους ότι το τρακτέρ χρειάζεται να ευθυγραμμιστεί με το σημείο στο οποίο θα στρίψει. Δεν μπορεί με μια κίνηση του τιμονιού να βρεθούν οι τροχοί του στη δίπλα λωρίδα. Επιπλέον, το τρακτέρ κινείται σιγά. Ως εκ τούτου η μαρτυρία του ΜΚ2 ότι το τρακτέρ έστριψε απότομα, δεν μπορεί να γίνει πιστευτή. Μόνη λογική εξήγηση, σύμφωνα με το συνήγορο, είναι ότι όταν το τρακτέρ ξεκίνησε να τρίβει δεξιά, το όχημα του ΜΚ2 ήταν σε απόσταση μεγαλύτερη από 100 μέτρα. Κανένας λογικός οδηγός δεν θα ανέμενε ότι άλλος οδηγός θα επιχειρούσε προσπέρασμα κοντά σε στρίψιμο, κρατώντας την αντίθετη λωρίδα κυκλοφορίας για 200 μέτρα. Ο κατηγορούμενος κοίταξε το δρόμο απέναντι και δεξιά και τότε ξεκίνησε να στρίβει. Περαιτέρω, ο συνήγορος υποστήριξε ότι λόγω του βάρους του τρακτέρ, είναι παράλογη η εκδοχή της ΜΚ1 ότι το τρακτέρ σύρθηκε στην άσφαλτο και δημιούργησε τα ίχνη μαυρίσματος - Α
  15. Αν τα ίχνη μαυρίσματος ήταν από τους τροχούς του τρακτέρ, ο κύριος Κλεάνθους υποστήριξε ότι αυτό δεν θα είχε αναποδογυριστεί, αλλά θα είχε παραμείνει στο δρόμο. Επιπλέον, ο συνήγορος ισχυρίστηκε ότι είναι πολύ πιο λογική η θέση του κατηγορουμένου ότι το σημείο σύγκρουσης των δυο οχημάτων είναι το Χ1, αντί το Χ, λόγω και της τελικής θέσης στην οποία βρέθηκε το τρακτέρ. Ο συνήγορος αποδέχθηκε ότι ο κατηγορούμενος παρέλειψε να κοινοποιήσει την πρόθεσή του να στρίψει δεξιά, πλην όμως υποστήριξε ότι, υπό τις περιστάσεις, δεν είχε καθήκον να το πράξει αυτό, καθότι ο ΜΚ2 βρισκόταν πολύ μακριά του και δεν υπήρχε οποιαδήποτε ένδειξη ότι υπήρχε άλλος οδηγός στο δρόμο, όταν ο κατηγορούμενος έστριψε δεξιά. Τέλος, ο συνήγορος υποστήριξε ότι ο κατηγορούμενος, υπό τις περιστάσεις, εκπλήρωσε το καθήκον επιμέλειας στο δρόμο. Το όχημα του ΜΚ2 δεν ήταν ορατό όταν ο κατηγορούμενος επιχείρησε στροφή προς τα δεξιά και επομένως, δεν όφειλε να το δει. Αξιολόγηση μαρτυρίας Κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας, είχα την ευκαιρία, μέσα από τη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, να παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή τόσο τους ΜΚ 1 και 2 όσο και τον κατηγορούμενο, ενώ κατέθεταν ενώπιον μου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω όλη την, εν γένει, συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Η αξιολόγησή τους θα κριθεί με βάση τις σχετικές παραμέτρους που έχει καθορίσει η πλούσια νομολογία για το θέμα αυτό (Ζαβρού v. Χαραλάμπους

(1996)1 Α.Α.Δ. 447, Καρεκλά v. Κλεάνθους
(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 1119 και Αθανασίου και άλλος v. Κουνούνη
(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 614). Σημασία στην αξιολόγηση του κάθε μάρτυρα έχουν τα λεγόμενά του, η εκφορά του λόγου του, ο δισταγμός ή η αμεσότητα των απαντήσεων του, η φυσικότητα και η εν γένει συμπεριφορά του στο εδώλιο. Λαμβάνονται επίσης υπόψη, η ύπαρξη υπερβολών ή αντιφάσεων στα όσα ένας μάρτυρας καταθέτει στο Δικαστήριο (C&Α Pelekanos Associates Limited v. Πελεκάνου
(1999)1 Α.Α.Δ. 1273, Χριστοφή ν. Ζαχαριάδη
(2002)1 Α.Α.Δ. 401). Ως αναφέρεται στο σύγγραμμα «Το Δίκαιο της Απόδειξης Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές» των Ηλιάδη και Σάντη (σελ.153): «Η αξιολόγηση της μαρτυρίας δεν περιορίζεται αποκλειστικώς στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας κάθε μάρτυρα ξεχωριστά (Rana και Άλλου v. Δημοκρατίας
(2004)2 ΑΑΔ 489) αλλά αντιπαραβάλλεται και διερευνάται στο σύνολο της μαρτυρίας που παρουσιάζεται και από τις δυο πλευρές (Φώτσιου v Ηροδότου
(2010)1(Β) ΑΑΔ 1172). Τα ευρήματα αξιοπιστίας είναι αλληλένδετα με τη συνολική εκτίμηση της μαρτυρίας και των προεκτάσεων της και συναρτάται με την αντικειμενική όψη των πραγμάτων (Βασιλείου v. Αστυνομίας Ποιν. Εφ. 159/9 ημ.4.5.12). Αυτή η προσέγγιση επαυξάνει το κύρος των ευρημάτων του Δικαστηρίου και την πίστη του κοινού στη δικαστική διαδικασία.» Επιπλέον, σημειώνεται ότι σε υποθέσεις τροχαίων δυστυχημάτων, η πραγματική μαρτυρία έχει ιδιαίτερη σημασία. Παρέχει αντικειμενικό οδηγό για τη διαπίστωση της ροής των γεγονότων για την κρίση τόσο της αξιοπιστίας και της αξιολόγησης διιστάμενων εκδοχών, όσο και της ακρίβειας της μαρτυρίας για τις συνθήκες του δυστυχήματος (βλ. Haloumias v. Police
(1970)2 C.L.R. 154,156, Conway v. Ηλία
(2003)1 Α Α.Α.Δ. 540, 546, Ευαγγέλου ν. Γιαννακού
(1992)1 Β Α.Α.Δ. 1243, 1246 και Ιωαννίδου ν. Γιαννή
(1990)1 Β Α.Α.Δ. 213, 216). Αποτελεί οδηγό για τον έλεγχο των λεπτομερειών της μαρτυρίας σε θέματα στα οποία οι άμεσα αναμεμειγμένοι εύκολα μπορεί να κάνουν λάθος, όπως οι αποστάσεις και ο χρόνος που μεσολαβεί μεταξύ των διαδραματιζόμενων (Ιωαννίδου, πιο πάνω). Υπό το φως των πιο πάνω αρχών, έχοντας υπόψη μου τη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μου, την οποία αντιπαρέβαλα και εξέτασα ως σύνολο, προχωρώ στην πιο κάτω αξιολόγηση: Η ΜΚ1 μου έκανε καλή εντύπωση. Εξήγησε με σαφήνεια και πειστικότητα τις θέσεις της. Αποδέχομαι τη θέση της ότι σημείο σύγκρουσης των δυο οχημάτων ήταν κατά προσέγγιση το σημείο Χ, επί των Τεκμηρίων 1 και 2 και όχι το σημείο Χ1, το οποίο υπέδειξε ο κατηγορούμενος. Επιπλέον, αποδέχομαι ως απολύτως πειστικές και λογικές τις εξηγήσεις που έδωσε αναφορικά με το συμπέρασμά της ότι τα ίχνη μαυρίσματος στο δρόμο, τα οποία σημείωσε επί του Τεκμηρίου 1 και 2 ως Α2, προκλήθηκαν από τον πίσω αριστερό τροχό του τρακτέρ, ο οποίος μετά τη σύγκρουση, τρίφτηκε στην άσφαλτο, καθώς το τρακτέρ διένυσε μικρή κυκλική πορεία, πριν καταλήξει στο σημείο Α3 που είναι η τελική θέση στην οποία το εντόπισε, κατά την άφιξή της στη σκηνή. Κρίνω τη ΜΚ1 καθ' όλα αξιόπιστη και αποδέχομαι τη μαρτυρία της στο σύνολό της. Καλή εντύπωση μου έκανε και ο ΜΚ2, ο οποίος αποδέχτηκε με ειλικρίνεια ότι δεν γνώριζε ότι στο σημείο όπου επιχείρησε προσπέρασμα του τρακτέρ, υπήρχε στροφή προς τα δεξιά και ότι αν το γνώριζε αυτό, δεν θα επιχειρούσε εκεί το προσπέρασμα. Ο ΜΚ2 παρέμεινε σταθερός στις θέσεις του και δεν κλονίστηκε καθόλου κατά την αντεξέταση. Οι απαντήσεις του ήταν καθ' όλα πειστικές και λογικές. Η θέση του ότι το τρακτέρ εισήλθε απότομα από την αριστερή στην αντίθετη λωρίδα κυκλοφορίας, δεν είναι παράλογη, όπως έντονα υποστήριξε ο συνήγορος υπεράσπισης, λόγω της δυσκολίας με την οποία στρίβει ένα τρακτέρ. Ο ΜΚ2 εξήγησε ότι το τρακτέρ διένυσε πολύ μικρή απόσταση και συγκεκριμένα απόσταση 2-3 μέτρων, για να εισέλθει από την αριστερή στη δεξιά λωρίδα, έχοντας κλίση προς την πάροδο, στην οποία επιθυμούσε να στρίψει. Δηλαδή, το τρακτέρ δεν ευθυγραμμίστηκε με την πάροδο, ως υποστήριξε η υπεράσπιση, αλλά κινήθηκε δεξιόστροφα προς την πάροδο και εισήλθε με δεξιά κλίση, στην αντίθετη λωρίδα κυκλοφορίας, ενώ το όχημα του ΜΚ2 βρισκόταν μόλις μερικά μέτρα πίσω και δεξιά του τρακτέρ. Αποδέχομαι τη θέση του ΜΚ2 ότι, κατά το προσπέρασμα, έβλεπε καθαρά τον κατηγορούμενο για να διαπιστώσει τις προθέσεις του και ότι ο κατηγορούμενος δεν γύρισε καθόλου το κεφάλι του προς τα δεξιά, για να ελέγξει το δρόμο, ούτε κοινοποίησε την πρόθεσή του να στρίψει δεξιά, με οποιοδήποτε τρόπο. Αποδέχομαι επίσης τη θέση του ΜΚ2 ότι τη στιγμή που το τρακτέρ εισήλθε με δεξιά κλίση, εντός της αντίθετης λωρίδας κυκλοφορίας, το όχημα του ήταν σε πολύ κοντινή απόσταση, δηλαδή σε απόσταση περί τα 4-6 μέτρα και σε περίπτωση που ο κατηγορούμενος γύριζε το κεφάλι του στα δεξιά, θα έβλεπε το όχημα του ΜΚ
  1. Ο κατηγορούμενος από την άλλη, δεν μου έκανε καλή εντύπωση. Από τον τρόπο με τον οποίο απαντούσε στις ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν, μου δημιούργησε την εντύπωση ότι δεν αποκάλυψε στο Δικαστήριο την πλήρη αλήθεια, αλλά η μαρτυρία του είχε αποκλειστικό σκοπό την αποποίηση των ευθυνών του. Συγκεκριμένα, δεν αποδέχομαι τον ισχυρισμό του ότι μετά το δυστύχημα ο ΜΚ2 μετακίνησε το αυτοκίνητό του προς τα πίσω και ότι μάλιστα ο κατηγορούμενος ανέφερε αυτό τον ισχυρισμό στη ΜΚ1, η οποία, απλώς, επέλεξε να μην τον καταγράψει στην κατάθεσή του - Τεκμήριο
  2. Σημειώνεται ότι στο Τεκμήριο 3 καταγράφεται ότι το τρακτέρ παρέμεινε ακινητοποιημένο στο μέρος όπου αναποδογυρίστηκε, αλλά τίποτε δεν καταγράφεται για την τελική θέση του σαλούν οχήματος. Ο ισχυρισμός αυτός, κρίνεται πολύ σημαντικός, εν όψει της αμφισβήτησης από την Υπεράσπιση της θέσης της ΜΚ1 ότι τα ίχνη μαυρίσματος - Α2, ανήκουν στον αριστερό τροχό του τρακτέρ. Επιπλέον, η θέση ότι ο κατηγορούμενος είχε αναφέρει στη ΜΚ1 ότι ο ΜΚ2 μετακίνησε το αυτοκίνητό του από την τελική του θέση προς τα πίσω, πριν η ίδια φτάσει στη σκηνή, δεν υποβλήθηκε στη ΜΚ1 κατά την αντεξέταση, ώστε να μπορέσει να τοποθετηθεί. Σημειώνω ότι παράλειψη αντεξέτασης μάρτυρα σε ουσιώδες μέρος της μαρτυρίας του και της εκδοχής του, παρέχει στο Δικαστήριο την ευχέρεια να θεωρήσει την παράλειψη ως αποδοχή της θέσης (βλ. Το Δίκαιο της Απόδειξης, Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές, Τ. Ηλιάδη & Ν. Σάντη, σελ. 720). Περαιτέρω, δεν αμφισβητήθηκε η θέση της ΜΚ1 ότι όταν στις 9 Ιανουαρίου 2016 μετέβη εκ νέου στη σκηνή με τον κατηγορούμενο, όπου του εξήγησε το πρόχειρο σχέδιο - Τεκμήριο 1 και τις μετρήσεις της επί αυτού, ο κατηγορούμενος διαφώνησε μόνο με την τελική θέση του τρακτέρ, εξ' ου και μόνο αυτό κατέγραψε ιδιοχείρως επί του Τεκμηρίου
  3. Δηλαδή δεν της υποβλήθηκε ότι, ο κατηγορούμενος διαφώνησε όχι μόνο με την τελική θέση του τρακτέρ - Α3, αλλά και με τα ίχνη μαυρίσματος - Α2, τα οποία περιγράφονται στο Τεκμήριο 1 ως ίχνη μαυρίσματος από το XY 657, δηλαδή το τρακτέρ, όπως επίσης και με την τελική θέση του σαλούν οχήματος, εφόσον ο ΜΚ2 το είχε μετακινήσει από την τελική του θέση προς τα πίσω. Επιπλέον, ο ισχυρισμός του κατηγορουμένου περί μετακίνησης του οχήματος του ΜΚ2 από την τελική του θέση, έρχεται σε αντίφαση με την αξιόπιστη μαρτυρία του ΜΚ2, ότι το όχημά του είχε ακινητοποιηθεί μετά το δυστύχημα και ότι χρειάστηκε ρυμουλκό για να το μετακινήσει. Κρίνω ότι ο κατηγορούμενος ανέφερε στο Δικαστήριο ότι ο ΜΚ2 μετακίνησε το όχημά του από την τελική του θέση προς τα πίσω, για να μπορεί να υποστηρίξει ότι τα ίχνη μαυρίσματος - Α2, τα οποία επί του σχεδίου βρίσκονται μερικώς μπροστά από την τελική θέση του σαλούν οχήματος, δεν προκλήθηκαν από τροχό του τρακτέρ, αλλά από τα ελαστικά του σαλούν οχήματος και κατ' αυτό τον τρόπο, να γίνει πιο πειστική η θέση του ότι το τρακτέρ αναποδογυρίστηκε αμέσως μετά τη σύγκρουση και ότι δεν σύρθηκε καθόλου στην άσφαλτο. Επιπλέον, εντοπίζω σημαντική αντίφαση μεταξύ της γραπτής κατάθεσης του κατηγορουμένου - Τεκμήριο 3 και της προφορικής του μαρτυρίας, ως προς το σημείο στο οποίο βρισκόταν το τρακτέρ, κατά τη σύγκρουση. Συγκεκριμένα, στη γραπτή του κατάθεση ο κατηγορούμενος αναφέρει ότι ενώ βρισκόταν στην αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας, μόλις έκανε την κίνηση να στρίψει δεξιά, ένιωσε το κτύπημα. Κατά την προφορική του μαρτυρία, ανέφερε ότι τη στιγμή της σύγκρουσης, το τρακτέρ του είχε ήδη στρίψει δεξιά και είχε εισέλθει κατά ένα μέτρο εντός της παρόδου. Καμία πειστική εξήγηση έδωσε ο κατηγορούμενος για την αντίφαση αυτή όταν επανειλημμένως ρωτήθηκε σχετικά, κατά την αντεξέταση. Η θέση ότι ο κατηγορούμενος ήταν, 16 μέρες μετά το δυστύχημα, ακόμα ζαλισμένος και γι' αυτό υπέγραψε την κατάθεσή του - Τεκμήριο 3 ως ορθή και δεν προέβη σε διορθώσεις, στερείται κάθε πειστικότητας. Έχω αποδεχθεί τη θέση της ΜΚ1 ότι ανέφερε στον κατηγορούμενο να προσέλθει για κατάθεση, όποτε ο ίδιος ένιωθε καλά. Επιπλέον, ο κατηγορούμενος ήταν σε θέση, τη μέρα που έδωσε την ανακριτική του κατάθεση, να ζητήσει να μεταβεί ξανά στη σκηνή του δυστυχήματος, όπου του υποδείχθηκε το Τεκμήριο 1 με το οποίο μάλιστα διαφώνησε ως προς την τελική θέση του τρακτέρ και κατέγραψε ιδιοχείρως τη διαφωνία του επί του Τεκμηρίου
  4. Με την ίδια ευκολία, θα αναμένετο, εκείνη τη μέρα, ο κατηγορούμενος να προβεί και σε οποιεσδήποτε διορθώσεις ήθελε επί της κατάθεσής του - Τεκμήριο 3, εάν και εφόσον διαφωνούσε με οποιαδήποτε σημεία αυτής. Τέλος, αξιοσημείωτη είναι και η υπεκφυγή του κατηγορουμένου να απαντήσει στην ερώτηση που του υπέβαλε η κυρία Παντελή επανειλημμένως, κατά την αντεξέταση, κατά πόσον, σύμφωνα με τη δική του θέση, εάν το όχημα του ΜΚ2 τον πλησίαζε από πίσω με μεγάλη ταχύτητα, θα ανέμενε να τον ακούσει. Ενώ ο κατηγορούμενος ανέφερε ευθαρσώς κατά την κυρίως εξέτασή του ότι αν τον ακολουθούσε άλλο όχημα, θα το άκουγε και θα το αντιλαμβανόταν όταν έστριβε, όταν ρωτήθηκε κατά πόσον, σύμφωνα με τα λεγόμενά του, θα ανέμενε να ακούσει το όχημα του ΜΚ2, εάν αυτό ερχόταν πίσω του, με μεγάλη ταχύτητα, ο κατηγορούμενος απέφυγε να απαντήσει και επανέλαβε τη θέση ότι ο ΜΚ2 οδηγούσε με μεγάλη ταχύτητα, στην αντίθετη λωρίδα κυκλοφορίας. Επίσης, στην υποβολή ότι δεν γύρισε καν το κεφάλι του να κοιτάξει δεξιά πριν στρίψει ο κατηγορούμενος απάντησε «δεν προλάβαινε να σταματήσει με την ταχύτητα που οδηγούσε». Ευρήματα Εν όψει της πιο πάνω αξιολόγησης, καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα: Στις 24 Δεκεμβρίου 2015, ο κατηγορούμενος, ενώ οδηγούσε τον γεωργικό ελκυστήρα με αριθμούς εγγραφής XY 657, στο δρόμο Αλαμινού - Αγίου Θεόδωρου με κατεύθυνση προς το Ζύγι, σε κάποιο σημείο του δρόμου, εισήλθε στην αντίθετη λωρίδα κυκλοφορίας, με σκοπό να στρίψει δεξιά σε πάροδο που οδηγεί προς τον Άγιο Θεόδωρο. Κατά την κίνησή του αυτή, ο κατηγορούμενος παρέλειψε να σηματοδοτήσει με οποιοδήποτε τρόπο την πρόθεσή του να στρίψει δεξιά και επιπλέον, παρέλειψε να ελέγξει κατά πόσον πίσω και στη δεξιά πλευρά του δρόμου υπήρχε οποιοδήποτε διερχόμενο όχημα. Μόλις το τρακτέρ του κατηγορουμένου έστριψε δεξιά και εισήλθε στην αντίθετη λωρίδα κυκλοφορίας, έχοντας δεξιά κλίση προς την πάροδο, σε απόσταση περί τα 4 - 5 μέτρα πίσω από αυτό, βρισκόταν το όχημα του ΜΚ2, το οποίο κινούνταν με ταχύτητα περί τα 50 χαω και επιχειρούσε εκείνη τη στιγμή, προσπέρασμα του τρακτέρ από τα δεξιά, βρισκόμενο δηλαδή στην αντίθετη λωρίδα κυκλοφορίας. Το όχημα του ΜΚ2 ήταν, τη δεδομένη στιγμή, πλήρως ορατό από τον κατηγορούμενο, λόγω της πολύ κοντινής απόστασης στην οποία βρισκόταν, χωρίς να παρεμβάλλονται μεταξύ των δυο οχημάτων οποιαδήποτε εμπόδια. Δηλαδή, εάν ο κατηγορούμενος ήλεγχε την αντίθετη λωρίδα κυκλοφορίας, πίσω του και στα δεξιά του, μπορούσε να διαπιστώσει ότι, εντός αυτής, κινούνταν το όχημα του ΜΚ
  5. Επιπλέον, αποτελεί εύρημά μου ότι, λόγω της μικρής απόστασης που χώριζε τα δυο οχήματα μόλις το τρακτέρ άρχισε να εισέρχεται στην αντίθετη λωρίδα κυκλοφορίας, ο ΜΚ2 δεν πρόλαβε να αποφύγει τη σύγκρουση, με αποτέλεσμα το αριστερό μπροστινό μέρος του οχήματός του να συγκρουστεί με τον πίσω δεξιό τροχό του τρακτέρ. Συνεπεία της σύγκρουσης, το τρακτέρ έγειρε στους αριστερούς τροχούς και κάνοντας κυκλική κίνηση επί του πίσω αριστερού τροχού, ο οποίος τρίφτηκε στην άσφαλτο, αναποδογυρίστηκε και κατέληξε σε χωμάτινο παγκέτο, στην συμβολή της λεωφόρου Ελλάδος με την πάροδο προς τον Άγιο Θεόδωρο. Πριν τη σύγκρουση, ο ΜΚ2 έβλεπε καθαρά τον κατηγορούμενο και διαπίστωσε ότι ο τελευταίος δεν έκανε καμία κίνηση με το κεφάλι του προς τα δεξιά, ώστε να ελέγξει κατά πόσον στην αντίθετη λωρίδα κυκλοφορίας, δίπλα του αλλά και πίσω του, βρισκόταν οποιοδήποτε όχημα, πριν εισέλθει σε αυτήν. Νομική Πτυχή Η οδήγηση προϋποθέτει την άσκηση προσήκουσας προσοχής. Το ερώτημα που εγείρεται σε περιπτώσεις αμελούς οδήγησης, κατά παράβαση του άρθρου 8 του Ν. 86/72, είναι κατά πόσο ο οδηγός εκπλήρωσε την υποχρέωση άσκησης λογικής φροντίδας και προσοχής για άλλα πρόσωπα που χρησιμοποιούν το δρόμο. Το κριτήριο που εφαρμόζεται σε μια τέτοια περίπτωση είναι αντικειμενικό και οι παράμετροί του αναφέρονται στη συμπεριφορά ενός συνετού και σώφρονα και όχι του τέλειου οδηγού (βλ. Αναστάσης Παύλου ν. Αστυνομίας
(1998)2 A.A.Δ. 68, 73, με αναφορά στις Παναγιώτου ν. Αστυνομίας
(1982)1 Α.Α.Δ.585, Σωκράτους ν. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 1 και Βασιλείου ν. Αστυνομίας
(1994)2 Α.Α.Δ. 202). Το καθήκον φροντίδας και μέριμνας (duty of care) οφείλεται σε κάθε πρόσωπο που κατά λογική πρόβλεψη, μπορεί να επηρεαστεί από τις πράξεις του οδηγού (βλ. Σωκράτους ν. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 1, 4). Το απρόσωπα προσδιοριζόμενο καθήκον, προς κάθε ένα που είναι λογικά δυνατό να επηρεαστεί από τις πράξεις του οδηγού, συγκεκριμενοποιείται στα πλαίσια των γεγονότων της υπόθεσης για να αποφασιστεί:
(1)η φύση του καθήκοντος και
(2)όπου διαπιστώνεται η ύπαρξη του, κατά πόσο ο οδηγός το έχει εκπληρώσει (βλ. Σωκράτους, ανωτέρω). Η συμπεριφορά ενός οδηγού, εξετάζεται και κρίνεται με βάση το επίπεδο του μέσου συνετού ανθρώπου και όχι του οδηγού που ενέχεται (βλ. Markantonis v. Demakis
(1989)1 C.L.R. 387, 392). Ο προσδιορισμός του καθήκοντος ενός εκάστου, ποικίλει ανάλογα με τα αντικειμενικά δεδομένα που επικρατούν στη σκηνή (βλ. Markantonis, ανωτέρω). Το καθήκον για τη λήψη μέτρων προφύλαξης μορφοποιείται ενόψει κινδύνου, ο οποίος διαφαίνεται κατά λογική πρόβλεψη (βλ. Βίκης v. Νεοφύτου
(1990)1 Α.Α.Δ. 345, 350). Η πρόβλεψη συναρτάται με τις κοινές εμπειρίες και τη λογική συνέπεια (βλ. Σωκράτους, ανωτέρω). Στη Φοινικαρίδης ν. Γεωργίου κ.α.
(1991)1 Α.Α.Δ. 475, 483, κρίθηκε ότι η αμέλεια, ως πραγματικό γεγονός, συνίσταται στην παράλειψη επίδειξης εύλογης προσοχής, υπό τις συγκεκριμένες περιστάσεις της κάθε υπόθεσης. Γενικά, εφόσον η πιθανότητα δημιουργίας κινδύνου είναι εύλογα εμφανής, η παράλειψη λήψης μέτρων προφύλαξης συνιστά αμέλεια. Ένας οδηγός έχει καθήκον τήρησης της δέουσας παρατηρητικότητας πάντοτε και κάτω από όλες τις περιστάσεις (βλ. Constantinou ν. Katsouris
(1975)1 C.L.R. 188, 192). Η αμέλεια είναι συνυφασμένη με το χρόνο, τόπο και άλλες συνθήκες, και παράλειψη να δει κανείς ότι είναι ορατό αποτελεί αμέλεια (Nicolaides ν. Economides
(1963)2 C.L.R. 78, 8 Κατάληξη Εν όψει των ευρημάτων μου, υπό το φως των πιο πάνω νομολογιακών αρχών, κρίνω ότι ο κατηγορούμενος, πριν εισέλθει στην αντίθετη λωρίδα κυκλοφορίας, είχε, υπό τις περιστάσεις, καθήκον να σηματοδοτήσει την πρόθεση του να στρίψει δεξιά και επιπλέον, όφειλε να ελέγξει κατά πόσον στην εν λόγω λωρίδα δίπλα, αλλά και πίσω από το τρακτέρ του, κινούνταν, εκείνη τη στιγμή, οποιοδήποτε άλλο όχημα. Παράλειψη του κατηγορουμένου να ενεργήσει κατ' αυτό τον τρόπο, συνιστά παράλειψη να δει το όχημα του ΜΚ2, το οποίο ήταν κατά τον ουσιώδη χρόνο πλήρως ορατό. Ο κατηγορούμενος, με την ενέργειά του να στρίψει το τρακτέρ του δεξιά και να εισέλθει στην αντίθετη λωρίδα κυκλοφορίας, ανέκοψε την πορεία του οχήματος του ΜΚ2, το οποίο βρισκόταν σε πολύ κοντινή απόσταση, με αποτέλεσμα ο ΜΚ2 να μην έχει το χρόνο να αποφύγει τη σύγκρουση. Συνεπώς, κατά την κρίση μου, η απόφραξη της πορείας του ΜΚ2 από τον κατηγορούμενο, συνδέεται αιτιωδώς και αποτελεί μέρος των γενεσιουργών αιτιών που προκάλεσαν το δυστύχημα. Δεν έχει σημασία, το γεγονός ότι ο ΜΚ2, ενδεχομένως, να μην είχε δικαίωμα να προσπεράσει το τρακτέρ του κατηγορουμένου, σε τόσο κοντινή στη συμβολή απόσταση. Ενδεχόμενη αμέλεια άλλου εμπλεκομένου, δεν εξουδετερώνει αφ' εαυτής την αμέλεια του κατηγορουμένου, εάν διαπιστωθεί από το Δικαστήριο, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, ότι ο κατηγορούμενος φέρει, έστω και κάποια ευθύνη για την πρόκληση του δυστυχήματος. Αυτό που εξετάζεται είναι η οδική συμπεριφορά του κατηγορουμένου (βλ. σχόλια του Δ. Βασιλειάδη στην Triftarides v. Police
(1968)2 C.L.R. 140,144 - 145 και στην Varnakkides v. Police
(1962)2 C.L.R. 1, 3). Έχω την άποψη ότι το καθήκον ενός συνετού και σώφρονα οδηγού να σηματοδοτεί την πρόθεσή του να στρίψει και κυρίως να ελέγχει και να βεβαιώνεται ότι ο δρόμος είναι ελεύθερος, πριν επιχειρήσει την οποιαδήποτε στροφή, ενυπάρχει σε όλες τις περιπτώσεις. Η παρουσία του οχήματος του ΜΚ2 στην αντίθετη λωρίδα κυκλοφορίας, αλλά και του οποιουδήποτε οχήματος στη λωρίδα αυτή, αποτελούσε, υπό τις περιστάσεις, ευλόγως προβλέψιμο κίνδυνο, για τον οποίο ο κατηγορούμενος όφειλε, αλλά παρέλειψε να λάβει προληπτικά μέτρα, δηλαδή, να ελέγξει και να βεβαιωθεί ότι ο δρόμος ήταν καθαρός, πριν επιχειρήσει στροφή προς τα δεξιά, σηματοδοτώντας, ταυτοχρόνως, την πρόθεσή του να στρίψει. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, καταλήγω ότι η Κατηγορούσα Αρχή έχει αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας το αδίκημα που ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει και ο κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος στην κατηγορία της αμελούς οδήγησης. ........... Α. Κάρνου Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.