Δημοκρατία ν. Χρίστος Ανθίας κ.α., Αρ. Υπόθεσης:13700/17, 7/5/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLAR:2018:11 ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ - ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ Σύνθεση Κακουργιοδικείου: Ν. Γιαπανά, Π.Ε.Δ. Ν. Ταλαρίδου- Κοντοπούλου, Ε.Δ Λ. Παντελή, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης:13700/17 Μεταξύ: Δημοκρατία ν.
- Χρίστος Ανθίας
- Πανίκος Λοιζίδης Κατηγορούμενοι -------------- Ημερομηνία: 7 Μαϊου, 2018 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ. Παπανικολάου Για τον Κατηγορούμενο 1: κ. Γαβριηλίδης Για τον Κατηγορούμενο 2: κ. Ταμπούρλας Κατηγορούμενοι 1 και 2 παρόντες Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι κατηγορούμενοι αντιμετωπίζουν επτά κατηγορίες, ήτοι συνομωσία προς διάπραξη κακουργήματος, κατά παράβαση των άρθρων 214(α) και 371 του Ποινικού κώδικα, απόπειρα φόνου, κατά παράβαση των Άρθρων 20 και 214(α) του Ποινικού Κώδικα, και κατηγορίες για κατοχή και χρήση εκρηκτικών υλών, κατά παράβαση του Περί Εκρηκτικών Υλών Νόμου, Κεφ. 54 και του Άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα, κατηγορίες για παράνομη κατοχή και χρήση πυροβόλου όπλου, κατά παράβαση των Νόμου Περί Πυροβόλων και Μη Πυροβόλων Όπλων, Ν.113
(1)/04 και του Άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα και τέλος την κατηγορία της κατοχής πυροβόλου όπλου με σκοπό επαγωγής βλάβης, κατά παράβαση των Άρθρων 20 και 92 του Ποινικού Κώδικα. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των αδικημάτων, οι κατηγορούμενοι, την 9.11.2017, και μεταξύ των ωρών 09:30 - 10:00, στην οδό Θήρας στην Ορόκλινη της Επαρχίας Λάρνακας, αποπειράθηκαν παράνομα να επιφέρουν το θάνατο στον Νίκο Μιχαηλίδη από την Λευκωσία, δηλαδή τoν πυροβόλησαν. Η υπόθεση ήταν ορισμένη για ακρόαση στις 4.5.
- Λόγω άλλων υποθέσεων του Κακουργιοδικείου η υπόθεση αναβλήθηκε εκ νέου για ακρόαση και ορίστηκε η 24.9.
- Ο κ. Παπανικολάου εκ μέρους της Κατηγορούσας Αρχής ζήτησε όπως οι κατηγορούμενοι παραμείνουν υπό κράτηση για όλους τους λόγους που εξέθεσε στο Δικαστήριο την 23.1.2018, υιοθετώντας προς τούτο, την ενδιάμεση απόφαση του παρόντος Δικαστηρίου ημερ. 26.1.
- Και οι δυο δικηγόροι των κατηγορουμένων έφεραν ένσταση στο αίτημα κράτησης. Ο κ. Γαβριηλίδης εκ μέρους του κατηγορούμενου 1 εισηγήθηκε ότι υπάρχουν στοιχεία τα οποία διαφοροποιούν την κατάσταση πραγμάτων επί τη βάση των οποίων το Δικαστήριο στις 26.1.2018 αποφάσισε την κράτηση των κατηγορουμένων. Το ένα αφορά το μαρτυρικό υλικό. Ειδικότερα έκθεση εξέτασης του εργαστηρίου δικανικής χημείας και τοξικολογίας του Γενικού Χημείου του Κράτους ημερ. 21.3.
- Σύμφωνα με αυτήν, σε διάφορα δείγματα προς εξέταση που λήφθηκαν από τον κατηγορούμενο 1, ήτοι παντελόνι, μπουφάν, φόρμα παντελόνι κ.α. τα αποτελέσματα ήταν αρνητικά, με την έννοια ότι δεν ανιχνεύθηκαν υπολείμματα εκπυρσοκρότησης όπλου. Κατά την θέση του συνήγορου, τα αποτελέσματα των εξετάσεων αναδεικνύουν αντίφαση με το υπόλοιπο μαρτυρικό υλικό και δή ως προς το πώς, σύμφωνα με την εισήγηση, εν τοιαύτη περιπτώσει, ο κατηγορούμενος 1 πυροβόλησε τον παραπονούμενο. Προς αποφυγή επαναλήψεων, αναφέρουμε ότι και ο κ. Ταμπούρλας για τον κατηγορούμενο 2 υιοθέτησε την πιο πάνω προσέγγιση του κ. Γαβριηλίδη, με την περαιτέρω θέση, ότι υπάρχει αντικρουόμενη μαρτυρία στο μαρτυρικό υλικό που έχει στην διάθεση της η Κατηγορούσα Αρχή. Ακόμη ένα στοιχείο που τέθηκε από τον κ. Γαβριηλίδη, αφορά τις προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου
- Στις 21.3.18 γεννήθηκε το παιδί του και, περαιτέρω, ότι εκδόθηκαν διατάγματα διατροφής εναντίον του. Εισηγήθηκε επίσης ότι ο χρόνος μέχρι την εκδίκαση της υπόθεσης είναι μεγάλος. Τέλος, αναφέρθηκε σε ένα ένταλμα σύλληψης, στο οποίο είχε γίνει αναφορά στις 23.1.2018 από την Κατηγορούσα Αρχή, το οποίο εκδόθηκε εναντίον του κατηγορουμένου
- Ήταν, αρχικά, η θέση του ότι δεν υπήρχε ένταλμα σύλληψης, διαφοροποιώντας την στη συνέχεια, ότι ο κατηγορούμενος 1 κατά την ημέρα εκδόσεως του εντάλματος σύλληψης, ήταν υπό κράτηση λόγω προσωποκράτησης του αναφορικά με την παρούσα υπόθεση. Ο κ. Ταμπούρλας για τον κατηγορούμενο 2 πέραν των πιο πάνω, εισηγήθηκε ότι ο κατηγορούμενος 2 θα πρέπει να παραμείνει ελεύθερος με όρους. Ομοίως, ότι δεν υπάρχει θέμα επηρεασμού μαρτύρων εκ μέρους του πελάτη του, γιατί ο παραπονούμενος και άλλος μάρτυρας είναι υπόδικοι στις Κεντρικές Φυλακές, και βρίσκονται μαζί με τους κατηγορούμενους. Την θέση αυτή υιοθέτησε και ο κ. Γαβριηλίδης. Ακούσαμε με ιδιαίτερη προσοχή όσα εκατέρωθεν αναπτύχθηκαν ενώπιον μας εκ μέρους των συνηγόρων υπεράσπισης. Το Δικαστήριο είχε την ευκαιρία στις 26.1.18 να διεξέλθει σε βάθος όλα τα εγειρόμενα θέματα κράτησης των κατηγορουμένων, στην βάση των λόγων που ανέφερε η κατηγορούσα αρχή, με αναφορά στην σοβαρότητα των αδικημάτων και τις προβλεπόμενες από το νόμο ποινές. Το Δικαστήριο είχε επίσης να διεξέλθει του μαρτυρικού υλικού και κατέληξε, (σελ. 15 -16 της απόφασης), ως ακολούθως: «Εξετάζοντας συνεπώς στην όψη τους όλα τα πιο πάνω στοιχεία και δεδομένα, και χωρίς ίχνος διάθεσης αξιολόγησης της μαρτυρίας, και κρινόμενη η μαρτυρία ως προς την ισχύ της, κρίνεται ότι υπάρχει επαρκής μαρτυρία που ευθέως εμπλέκει και τους δυο κατηγορούμενους με τα αδικήματα που αντιμετωπίζουν. Περαιτέρω, το πιο πάνω μαρτυρικό υλικό και αυτό στην όψη του, κρίνεται ως αρκούντως επαρκές και τέτοιου βαθμού ώστε να ικανοποιείται ο παράγων της πιθανολόγησης καταδίκης των κατηγορουμένων. Εκείνο που εξετάζεται εδώ είναι η αποτελεσματικότητα και η επάρκεια της μαρτυρίας που έχει στην κατοχή της η κατηγορούσα αρχή και τίποτε περισσότερο. Αποτελεί συνεπώς κατάληξη μας ότι το ενδεχόμενο καταδίκης των κατηγορουμένων, στη βάση των πιο πάνω δεδομένων, αναδεικνύεται ως σοβαρό και ορατό, επί κατηγοριών που κατ΄ ανώτατο όριο επισύρουν ισόβια φυλάκιση. Επί καταδίκης ανάλογος θα είναι και ο κολασμός, υπό την έννοια της ποινής που ενδεχομένως θα επιβληθεί. Οι περιστάσεις διάπραξης των αδικημάτων στις οποίες έγινε ήδη αναφορά, έχουν το δικό τους ειδικό βάρος ως προς την πιθανότητα μη προσέλευσης. Στην Τσαπατσάρης ν. Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 600, έχει τονιστεί ότι όσο πιο σοβαρή είναι μια κατηγορία, ανάλογα μεγαλύτερο είναι και το κίνητρο ενός κατηγορουμένου να αποφύγει τη δίκη του. Στην υπόθεση Νικήτα ν. Αστυνομίας
(2011)2 Α.Α.Δ. 54, υπεδείχθη ότι η σοβαρότητα των κατηγοριών δεν προσδιορίζεται μόνο από την προβλεπόμενη ποινή, η οποία, για μερικές από τις κατηγορίες, όπως ακριβώς και στην παρούσα υπόθεση, είναι μέχρι διά βίου φυλάκιση, αλλά και οι περιστάσεις κάτω από τις οποίες διαπράχθηκαν τα αδικήματα, που υποδηλώνουν, όπως, κατά την αντίληψη μας και εδώ, ότι υπήρχε οργανωμένο σχέδιο και εκτέλεσή του. Στάθμιση συνεπώς όλων των πιο πάνω σχετικών παραγόντων, ως προς την εκτίμηση της πιθανότητας μη προσέλευσης, αποκλίνουν υπέρ της θέσης της κατηγορούσης αρχής ότι ο κίνδυνος αυτός ενυπάρχει ως μια ισχυρή πιθανότητα». Η εισήγηση των συνηγόρων επί του μαρτυρικού υλικού, στηρίχθηκε στα αρνητικά αποτελέσματα του Κρατικού Χημείου και ειδικότερα στο γεγονός ότι δεν ανιχνεύτηκαν υπολείμματα εκπυρσοκρότησης όπλου. Στην απόφαση μας ημερ. 26.1.18 αναφέραμε το εξής: «Ως εξηγήθηκε στην υπόθεση Κουννάς ν. Δημοκρατίας
(2007)2 Α.Α.Δ. 423, δεν είναι δυνατό να αναλύεται η μαρτυρία που προσάγεται ενώπιον του Δικαστηρίου που διατάσσει την κράτηση υπόπτου ή κατηγορουμένου προσώπου, διότι κάτι τέτοιο θα σήμαινε την έναρξη της δίκης ενώπιον του, πριν την εκδίκαση της υπόθεσης από το αρμόδιο Δικαστήριο. Αναφέρθηκε επίσης ότι: «Η νομολογία, ευθυγραμμισμένη επί του σημείου αυτού, λέγει πως το Δικαστήριο σε αυτή τη διαδικασία εξετάζει μόνο κατά πόσο από το αποδεικτικό υλικό που έχει ενώπιον του αναδεικνύεται το ενδεχόμενο καταδίκης του κατηγορούμενου.» Ομοίως στην Τσέκουρα ν. Δημοκρατίας
(2010)2 Α.Α.Δ. 32, υπεδείχθη ότι «είναι στοιχειώδες πως δεν τίθεται τώρα ζήτημα τελικής διαπίστωσης γεγονότων ή εξαγωγής συμπερασμάτων» και συνεπώς, «δεν χωρούν ατελέσφορες παρατηρήσεις που μπορούν να επηρεάσουν οτιδήποτε που ανήκει στη δίκη». Προσθέτουμε, και αυτό μόνον υπό τύπου σχολίου και τίποτε περισσότερο, ότι όση σημασία θα είχε η ύπαρξη θετικών αποτελεσμάτων εκ των εξετάσεων και αναλύσεων στα ρούχα του κατηγορουμένου 1, δεν ακολουθεί ότι σημασία είχε και η ανυπαρξία τους (Χατζηπέτρου ν. Δημοκρατίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 123,127, Χρυσάνθου ν. Δημοκρατίας
(2011)2 Α.Α.Δ. 221). Καταλήγουμε συνεπώς, ότι τα αποτελέσματα των επιστημονικών εξετάσεων όπως αυτά έχουν εκτεθεί, ουδόλως επηρεάζουν την κρίση μας στην βάση των αρχών που θέτει η νομολογία που παραθέσαμε, ως προς την επάρκεια της μαρτυρίας που ευθέως εμπλέκει και τους δυο κατηγορούμενους με τα αδικήματα που αντιμετωπίζουν, με αποτέλεσμα να ικανοποιείται ο παράγων πιθανολόγησης καταδίκης των κατηγορουμένων. Έγινε αρκετός λόγος, τόσο την προηγούμενη φορά ήτοι στις 23.1.18, αλλά και σήμερα στην ύπαρξη ή μη εντάλματος σύλληψης εναντίον του κατηγορουμένου
- Αυτά που αναφέρθηκαν σήμερα από τον κ. Γαβριηλίδη δεν προσθέτουν οτιδήποτε, ούτε και άλλως διαφωτίζουν, ή θέτουν διαφορετικά τα γεγονότα όπως αυτά εξετέθησαν στις 23.1.
- Η θέση του κ. Παπανικολάου, στις 23.1.18, ήταν σαφής και συγκεκριμένη. Ότι στις 7.11.17, ο κατηγορούμενος 1, στην υπόθεση 11292/15 δεν εμφανίστηκε στο δικαστήριο και εκδόθηκε εναντίον του ένταλμα σύλληψης. Μας λέχθηκε γενικώς και αορίστως ότι ο κατηγορούμενος 1 την ημέρα εκείνη ήταν υπό κράτηση. Λεπτομέρειες ή άλλα στοιχεία δεν τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου. Εκείνο που μπορούμε με ασφάλεια και βεβαιότητα να πούμε, ως εμφαινόμενο εκ του φακέλου της υπόθεσης, είναι ότι ο κατηγορούμενος 1 τελεί υπό κράτηση από τις 17.11.17, που παραπέμφθηκε από το Επαρχιακό Δικαστήριο ενώπιον του Κακουργιοδικείου. Ως εκ τούτου δεν υπάρχει οτιδήποτε που να μας διαφοροποιεί σε σχέση με όσα επί τούτου αναφέραμε την απόφαση μας ημερ. 26.1.
- Παρεμβάλλουμε εδώ, ότι το ρηθέν ένταλμα σύλληψης, αποτέλεσε ένα και των υπολοίπων παραγόντων που συνυπολογίστηκαν, στα πλαίσια του κινδύνου μη εμφάνισης του κατηγορουμένου 1 στη δίκη του, και όχι ως το μοναδικό και αποκλειστικό στοιχείο επί του οποίου η βασίστηκε η κρίση μας. Κατά συνέπεια και άλλως να ήταν πράγματα, ως προς τους λόγους που εκδόθηκε το ένταλμα σύλληψης εναντίον του κατηγορουμένου 1, και πάλι η κρίση μας θα παρέμενε η ίδια, ως προς τον κίνδυνο μή εμφάνισης του κατηγορουμένου 1 κατά την δίκη του. Τέλος, τέθηκε εκ μέρους του κατηγορούμενου 1 και τούτο καθ΄όσον αφορά τις προσωπικές του περιστάσεις, ότι η συμβία του γέννησε το παιδί του. Το θέμα αυτό είχε τεθεί ενώπιον μας στις 23.1.
- Μας λέχθηκε ότι ο κατηγορούμενος 1 συζεί με άλλη γυναίκα η οποία, τότε, βρισκόταν στον έβδομο μήνα της κύησης της. Το γεγονός ότι, φυσιολογικά θα λέγαμε, η συμβία του γέννησε το παιδί τους, δεν συνιστά διαφοροποίηση των προσωπικών του περιστάσεων, τέτοιου μάλιστα βαθμού, που να μην δικαιολογεί την κράτηση του. Ο παράγων αυτός λήφθηκε υπόψη και συνυπολογίστηκε καταλλήλως. Κατά συνέπεια δεν έχουμε να προσθέσουμε οτιδήποτε πέραν όσων εκείνων που αναφέραμε στην ρηθείσα ενδιάμεση απόφαση μας. Αναφορικά με τον κατηγορούμενο 2 και για ότι αφορά την έκθεση του Κρατικού Χημείου, παρόλο που το θέμα αυτό δεν τον αφορά ευθέως, δεν έχουμε να προσθέσουμε οτιδήποτε άλλο πέραν των όσων αναφέραμε πιο πάνω. Οι αναφορές του κ. Ταμπούρλα για τον κίνδυνο επηρεασμού μαρτύρων δεν αποτέλεσε αντικείμενο εξέτασης από το δικαστήριο στην απόφαση ημερ. 26.1.18, γιατί δεν τέθηκε τέτοιο θέμα από την Κατηγορούσα Αρχή, σε σχέση με τον κατηγορούμενο
- Για άλλους λόγους ζητήθηκε και τελικά εγκρίθηκε η κράτηση του. Καθ΄ όσον αφορά τον κατηγορούμενο 1, αφού ο κ. Γαβριηλίδης υιοθέτησε αυτά που ανέφερε ο κ. Ταμπούρλας, να αναφέρουμε καταρχήν, ότι ο κίνδυνος επηρεασμού μαρτύρων εκ μέρους του κατηγορούμενου 1 εξετάστηκε αυτοτελώς, ως ανεξάρτητος λόγος κράτησης του από το Δικαστήριο. Αν ο παραπονούμενος και άλλοι μάρτυρες βρίσκονται σε επαφή με τους κατηγορούμενους στις Κεντρικές Φυλακές, ως εισηγήθηκαν και οι δυο δικηγόροι υπεράσπισης, το γεγονός αυτό, θα λέγαμε, ότι θα πρέπει να προβληματίσει τις αρχές και όχι το Δικαστήριο. Προκύπτει πάντως, ότι αν έτσι έχουν τα πράγματα, ο κίνδυνος επηρεασμού μαρτύρων προβάλλει ως ορατά ενδεχόμενος. Καταλήγουμε συνεπώς, ότι δεν τέθηκε οτιδήποτε ενώπιον μας που να μας διαφοροποιεί σε σχέση με την απόφαση μας 26.1.
- (Δημητριάδη ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφ. 254/17, ημερ. 11.1.18). Εκείνο που το δικαστήριο εξετάζει σε κάθε νέο αίτημα κράτησης, είναι η διαφοροποίηση που μπορεί να υπάρξει είτε στα γεγονότα, αν υπάρχουν, είτε στις προσωπικές περιστάσεις των κατηγορουμένων, συνυπολογίζοντας βεβαίως και τον χρόνο κράτησης των κατηγορουμένων (βλ. Χαραλάμπους ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 138/15 ημερ. 10.7.15.) Σημειώνουμε τέλος, ότι η κράτηση και των δυο κατηγορουμένων διατάχθηκε και για ακόμα ένα ανεξάρτητο και αυτοτελή λόγο. Τον κίνδυνο διάπραξης άλλων αδικημάτων. Λόγος που από μόνος του είναι αρκετός για να επενεργήσει κατά τρόπο που να δικαιολογεί την κράτηση. Παραμένει να εξεταστεί ο χρόνος κράτησης των κατηγορουμένων μέχρι την δίκη τους. Ο χρόνος κράτησης τους είναι πέριξ των 10 μηνών. Στην υπόθεση Χαραλάμπους ν. Αστυνομίας, (ανωτέρω) που παρέπεμψε ο κ. Παπανικολάου αναφέρθηκε το εξής: « Κατά τη νομολογία, χρόνος τριών και τεσσάρων μηνών κράτησης μέχρι την έναρξη της δίκης, δεν θεωρείται ανεπίτρεπτα μεγάλος ώστε να διαταχθεί η απελευθέρωση κατηγορουμένου που κατά τα άλλα το Δικαστήριο έχει κρίνει ότι θα πρέπει να τελεί υπό κράτηση, (Σιακαλλή ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 130 και Αλαμάνγκος ν. Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. Αρ. 132/2015, ημερ. 1.7.2015). Έχει δε λεχθεί ότι χρόνος ακόμη και έξι, οκτώ ή δέκα μηνών, δεν είναι, από μόνος του, μεγάλος, (Houssein v. Αστυνομίας
(2009)2 Α.Α.Δ. 34, Σωτηρίου ν. Δημοκρατίας
(2009)2 Α.Α.Δ.442 και Κρασοπούλης ν. Δημοκρατίας
(2012)2 Α.Α.Δ.450), για να θεωρηθεί ως παράγων, που, κατ΄ απομόνωση προς τα υπόλοιπα κριτήρια που λαμβάνει υπόψη το Δικαστήριο, να μπορεί να οδηγήσει σε διάταγμα, άλλο από κράτηση.» Σχετική ακόμα είναι και η υπόθεση Άθου Χαραλάμπους ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφ. 261/15, ημερ. 23.11.2015. Έχοντας συνεπώς υπόψη μας όλα όσα έχουμε αναφέρει πιο πάνω, κρίνουμε ότι ο χρόνος κράτησης από την παραπομπή των κατηγορουμένων στο Κακουργιοδικείο μέχρι και την εκδίκαση της υπόθεσης τους, δεν είναι τέτοιος που να δικαιολογεί απόλυση των κατηγορουμένων με όρους. Ως εκ τούτου οι ενστάσεις απορρίπτονται. Το αίτημα της κατηγορούσης αρχής κρίνεται δικαιολογημένο. Οι κατηγορούμενοι θα παραμείνουν υπό κράτηση μέχρι την δίκη τους. (Υπ.) ..................... Ν. Γιαπανάς, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ...................... Ν. Ταλαρίδου - Κοντοπούλου, Ε.Δ (Υπ.) ..................... Λ. Παντελή, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Αναφορά: Ενδιάμεση/Απόπειρα Φόνου -Πυροβόλα/Κράτηση 2η Subject: Interim/Apopeira Fonou -Pirovola/Kratisi 2η cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο