Δημοκρατία ν. Γκυπάλης κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 4272/17, 27/7/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLAR:2018:19 ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ / ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ Σύνθεση Κακουργιοδικείου : Ν. Γιαπανάς, Π.Ε.Δ Ν. Ταλαρίδου - Κοντοπούλου, Ε.Δ. Λ. Παντελή, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 4272/17 Δημοκρατία ν.
- Γκυπάλης
- Γεωργίου
- Δημητριάδης Κατηγορούμενοι Ημερομηνία: 27 Ιουλίου, 2018 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κος. Παπανικολάου Για τον κατηγορούμενο 1: κος. Δημητριάδης Για τον Κατηγορούμενο 2: κος Α. Σάββα Για τον Κατηγορούμενο 3: κος. Αλεξάνδρου Κατηγορούμενοι 1,2,3: Παρόντες ΠΟΙΝΗ Οι τρεις κατηγορούμενοι παραδέχθηκαν ενοχή στις ακόλουθες κατηγορίες∙ Ο 1ος κατηγορούμενος παραδέχθηκε ενοχή στα αδικήματα∙ εισαγωγή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β (1η κατηγορία), κατοχή της ίδιας ποσότητας (2η κατηγορία) και κατοχή τούτης με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα(3η κατηγορία). Και ο 2ος κατηγορούμενος παραδέχθηκε τις κατηγορίες 2 και 3, δηλαδή κατοχή και κατοχή με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα, της ίδιας πάντα ναρκωτικής ουσίας τάξεως Β΄ που κατείχε και ο 1ος κατηγορούμενος. Περιπλέον, παραδέχθηκε ότι προμηθεύτηκε την ίδια ναρκωτική ουσία από άλλο πρόσωπο (4η κατηγορία), συνωμοσία με άλλο πρόσωπο να διαπράξουν κακούργημα, ήτοι εμπορία ναρκωτικών (7η κατηγορία), επίθεση κατά οργάνου τήρησης της τάξης (8η κατηγορία) και τέλος, νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες (9η κατηγορία). Ο 3ος κατηγορούμενος παραδέχθηκε μια μόνο κατηγορία και τούτη είναι κοινή με τον 2ο κατηγορούμενο. Πρόκειται για την 7η κατηγορία η οποία αφορά το αδίκημα της συνωμοσίας για διάπραξη κακουργήματος, ήτοι εμπορία ναρκωτικών. Οι λοιπές κατηγορίες επί του κατηγορητηρίου έχουν διακοπεί. Τα γεγονότα διάπραξης των εν λόγω αδικημάτων, ως έχουν εκτεθεί από την κατηγορούσα αρχή και υιοθετηθεί από τους συνηγόρους υπεράσπισης, έχουν ως ακολούθως: Την 07/06/2017 και περί ώρα 15:45, αφίχθηκε στο αεροδρόμιο Λάρνακας από Αθήνα ο 1ος κατηγορούμενος. Κατόπιν αξιολόγησης συγκεκριμένης πληροφορίας θεωρήθηκε ύποπτος και τέθηκε υπό διακριτική παρακολούθηση. Ο 1ος κατηγορούμενος παρέλαβε από τον ιμάντα παραλαβής αποσκευών την ταξιδιωτική του αποσκευή και ανακόπηκε για έλεγχο στο σημείο ελέγχου του Τελωνείου. Έγινε ακτινοδιαγνωστικός έλεγχος της αποσκευής του, όπου διαφάνηκαν ύποπτα αντικείμενα. Ακολούθησε έρευνα της ταξιδιωτικής του αποσκευής, όπου μέσα σε αυτή εντοπίστηκαν δώδεκα αεροστεγείς συσκευασίες που περιείχαν πράσινη ξηρή φυτική ύλη. Ερωτηθείς για το περιεχόμενο των συσκευασιών απάντησε «Δεν γνωρίζω, το περιεχόμενο που έχει μέσα δεν είναι δικό μου». Στη συνέχεια διαπιστώθηκε ότι οι 12 συσκευασίες περιείχαν ξηρή φυτική ύλη - κάνναβη, 5 κιλά και 786 γραμμάρια καθαρό βάρος. Ο 1ος κατηγορούμενος συνελήφθηκε και αφού του επιστήθηκε η προσοχή του στο Νόμο, απάντησε και πάλι «Δεν γνωρίζω, το περιεχόμενο που έχει μέσα δεν είναι δικό μου». Ακολούθησε έρευνα στην χειραποσκευή του, όπου εντοπίστηκε σε αυτή ένας μεταλλικός σπαστήρας ο οποίος περιείχε ίχνη κάνναβης. Του επιστήθηκε η προσοχή του στον νόμο και αυτός απάντησε «Αυτό είναι για δική μου χρήση». Όλα τα τεκμήρια κατασχέθηκαν και φωτογραφήθηκαν. Ακολούθησε σωματική έρευνα όπου εντοπίστηκε: α) Μια κάρτα επιβίβασης στο όνομα του 1ου κατηγορούμενου της πτήσης με αρ. LH1754 Μόναχο, β) Μια κάρτα επιβίβασης στο όνομα του 1ου κατηγορούμενου της πτήσης με αρ. Α3904 Αθήνα - Λάρνακα και γ) Ένα κινητό τηλέφωνο μάρκας Samsung. Ανακρινόμενος ο κατηγορούμενος εξέφρασε την επιθυμία όπως συνεργαστεί με την Υ.ΚΑ.Ν για να γίνει ελεγχόμενη παράδοση (control delivery) των ναρκωτικών στους τελικούς παραλήπτες. Κατά την ανάκριση του ο 1ος κατηγορούμενος ανάφερε ότι είχε ταξιδέψει στην Κύπρο για να μεταφέρει την βαλίτσα με τα ναρκωτικά, που είχε παραλάβει από την Αθήνα. Το πρόσωπο που τον είχε στείλει ήταν κάποιος με το όνομα Μάρκος. Τον Μάρκο του τον είχε γνωρίσει πρόσωπο επ' ονόματι Γιάννης, ο οποίος είναι Έλληνας και διαμένει μόνιμα στην Γερμανία. Ως αμοιβή για την μεταφορά της βαλίτσας θα λάμβανε €
- Δεν γνώριζε σε ποιόν ή ποιους θα παρέδιδε την βαλίτσα στην Κύπρο. Θα λάμβανε τις σχετικές οδηγίες κατά την άφιξη του στην Κύπρο, αφού θα ερχόταν σε τηλεφωνική επικοινωνία με τον Μάρκο, για τις οδηγίες παράδοσης. Λήφθηκε η σχετική έγκριση, ως ο Νόμος ορίζει, για να γίνει ελεγχόμενη παράδοση των ναρκωτικών. Οι συσκευασίες της κάνναβης αντικαταστάθηκαν με ομοιώματα. Οργανώθηκε η σχετική επιχείρηση με μέλη της Υ.ΚΑ.Ν. Αρχηγείου και του κλιμακίου Λάρνακος. Ο 1ος κατηγορούμενος λάμβανε οδηγίες από τον αποστολέα των ναρκωτικών για τον τόπο και τον τρόπο μετάβασης του σε συγκεκριμένο σημείο της Λάρνακας, το οποίο είχε αλλάξει διαδοχικά κατά την διάρκεια της διαδρομής. Κατέληξε σε συγκεκριμένο ξενοδοχείο και στη συνέχεια διευθετήθηκε συνάντηση με τους παραλήπτες στο προαύλιο της εκκλησίας του Αγίου Λαζάρου, όπου γειτνιάζει με το Ξενοδοχείο. Το τηλέφωνο του 1ου κατηγορούμενου είχε δεχθεί κλήσεις τόσο από αριθμό ελληνικού τηλεφώνου όσο και από αριθμό τηλεφώνου Ολλανδίας, λαμβάνοντας οδηγίες για την παράδοση των ναρκωτικών. Επίσης, επικοινωνία έγινε και με κυπριακό αριθμό τηλεφώνου(ΧΧΧΧΧ095). Στο προκαθορισμένο σημείο είχε καταφθάσει ένα όχημα HONDA CIVIC με οδηγό τον 3ο κατηγορούμενο, και συνοδηγό τον 2ο κατηγορούμενο. Ο 2ος κατηγορούμενος είχε κατέβει από το όχημα και ανάμενε τον 1ο κατηγορούμενο με την βαλίτσα που περιείχε τα ναρκωτικά να τον προσεγγίσει. Τον 1ο κατηγορούμενο υποδύθηκε συγκεκριμένος αστυφύλακας ο οποίος μετέφερνε την βαλίτσα του, με τα ομοιώματα ναρκωτικών ουσιών τα οποία είχαν αντικατασταθεί, για σκοπούς ελεγχόμενης παράδοσης. Μόλις ο αστυφύλακας έβαλε την βαλίτσα στο HONDA CIVIC και απεκάλυψε την ταυτότητα του, ο 2ος κατηγορούμενος προσπάθησε να διαφύγει σπρώχνοντας τον αστυφύλακα, όπου στην συνέχεια καταδιώχθηκε και συνελήφθηκε από αλλά μέλη της ΥΚΑΝ. Στην κατοχή του ανευρέθηκε: α) ένα κινητό Nokia, β) το χρηματικό ποσό των 2490 ευρώ. Όταν του επιστήθηκε η προσοχή του στον Νόμο απάντησε «Εν τα λεφτά που ήταν να τα δώκω του ανθρώπου που θα εσυνάντουν.» Ανακρινόμενος ανάφερε ότι στο σημείο εκείνο μετέβη μαζί με τον οδηγό του οχήματος, 3ο κατηγορούμενο, για να παραλάβει ένα Ελλαδίτη και να τον μεταφέρει στην Λεμεσό. Τις οδηγίες αυτές του τις είχε δώσει ο «Παντελής», ο οποίος ήταν κατάδικος στις φυλακές. Είχαν συνεννοηθεί μεταξύ τους μέσω τηλεφώνου. Ο Παντελής είχε τον αριθμό ΧΧΧΧΧ384, ο οποίος είχε καλέσει επανειλημμένως στη συσκευή τηλεφώνου του 2ου κατηγορούμενου με αριθμό ΧΧΧΧΧ
- Ο ίδιος ανάφερε ότι θα λάμβανε από τον Παντελή ως αμοιβή το ποσό των 200 ευρώ για να μεταφέρει τον Ελλαδίτη με την αποσκευή του από τη Λάρνακα σε σημείο της Λεμεσού. Αναφορικά με το ποσό των €2490, το οποίο εντοπίστηκε στη κατοχή του, ήταν η θέση του 2ου κατηγορούμενου ότι ο ίδιος θα αφαιρούσε την αμοιβή του, η οποία ήταν 200 ευρώ και τα υπόλοιπα θα τα έδινε στον Ελλαδίτη. Το ποσό αυτό το είχε παραλάβει, κατόπιν υπόδειξης σε συγκεκριμένο σημείο στην Πάφο, κάτω από πέτρες, σε χωράφι, δίπλα από δημόσιο δρόμο. Στην συνέχεια, για την μετάβαση τους στην Λάρνακα είχε συνεννοηθεί με τον 3ο κατηγορούμενο, να χρησιμοποιήσουν το όχημά του έναντι βενζίνης 40 ευρώ και του ποσού των 20 ευρώ, τα οποία εφοδίασε ο 2ος κατηγορούμενος. Όταν αφίχθηκαν στην Λάρνακα, ο 3ος κατηγορούμενος αγόρασε από περίπτερο, κάρτα τηλεφώνου με αριθμό ΧΧΧΧΧ095 και την τοποθέτησε στην συσκευή του τηλεφώνου του. Ο αριθμός του ως άνω τηλεφώνου είχε δεχθεί επανειλημμένες κλήσεις από τον αριθμό τηλεφώνου του Παντελή, με αριθμό ΧΧΧΧΧ
- Κατά την ανακοπή του οχήματος HONDA CIVIC ο 3ος κατηγορούμενος, ο οποίος ήταν ο οδηγός, όταν του επιστήθηκε η προσοχή στο Νόμο απάντησε «Έφερα τον φίλο μου στην Λάρνακα για να παραλάβουμε ένα καλαμαρά.». Σε έλεγχο που του έγινε ανευρέθηκε στη κατοχή του και παραλήφθηκε ως τεκμήριο ένα τηλέφωνο Samsung. Όταν του επιστήθηκε η προσοχή του στο Νόμο απάντησε «Είναι το κινητό μου τηλέφωνο». Στην συνέχεια ανευρέθηκε σε θήκη πάνω στο ταμπλό του αυτοκινήτου ένα απόκομμα κάρτας sim της MTN, όταν και πάλι του επιστήθηκε η προσοχή στο Νόμο απάντησε «Εν η κάρτα που αγοράσαμε λίγο πριν να έρθουμε εδώ». Μετά την πληροφόρηση από την ανάκριση του 2ου κατηγορουμένου ότι στην υπόθεση ενεχόταν κάποιος «Παντελής», ο οποίος ήταν κατάδικος, έγινε έλεγχός και εξακριβώθηκαν τα ακριβή στοιχεία του εν λόγω προσώπου. Ο Παντελής έκτιε ποινή φυλάκισης στις φυλακές των Βρετανικών Βάσεων. Άντρες της Αστυνομίας των Βρετανικών Βάσεων μετέβηκαν στις φυλακές για διερεύνηση της πληροφορίας που προήλθε από τις Αρχές της Δημοκρατίας, αναφορικά με το τηλέφωνο που είχε στην κατοχή του. Πληροφορηθείς ο Παντελής για το σκοπό της επίσκεψης των ανδρών της Αστυνομίας των Βρετανικών Βάσεων, υπέδειξε το τηλέφωνο που χρησιμοποιούσε μάρκας «Samsung», το οποίο βρισκόταν στο χώρο των αποδυτηρίων. Όταν του επιστήθηκε η προσοχή στο Νόμο απάντησε «Έτο δαμέ εδικόμου». Επίσης παρέδωσε 2 κάρτες τηλεφώνου που χρησιμοποιούσε (ΧΧΧΧΧ384 και ΧΧΧΧΧ397). Περαιτέρω, είχε διαπιστωθεί ότι πριν ξεκινήσουν από την Πάφο οι 2ος και 3ος κατηγορούμενοι είχαν συνωμοτήσει με τον Παντελή να παραλάβουν τον 1ο κατηγορούμενο από Λάρνακα μαζί με την αποσκευή του, η οποία περιείχε κάνναβη βάρους 5 κιλών και 786 γραμμαρίων και να τον μεταφέρουν στην Λεμεσό, σε σημείο παρά το ταχυφαγείο McDonald's. Στην κατάθεση που προέβηκε ο 1ος κατηγορούμενος παραδέχθηκε την διάπραξη των αδικημάτων, ανάφερε με πάσα λεπτομέρεια τις επαφές του τόσο στην Γερμανία όσο και στην Αθήνα, καθώς και το ταξίδι που διευθετήθηκε με σκοπό να εισάγει τα ναρκωτικά στη Κυπριακή Δημοκρατία. Περαιτέρω, ο 1ος κατηγορούμενος ανάφερε ότι στην Αθήνα άνοιξε την βαλίτσα με τα ναρκωτικά που του παραδόθηκε για μεταφορά στην Κύπρο, αντιλήφθηκε ότι ήταν κάνναβη λόγω και της μυρωδιάς που αναδυόταν από τις συσκευασίες. Ο ίδιος γνώριζε τη μυρωδιά της κάνναβης, λόγω του ότι ήταν περιστασιακός χρήστης. Περαιτέρω, στην κατάθεση του ανέφερε ότι κατά την παραλαβή της βαλίτσας με τα ναρκωτικά του παραδόθηκαν και €300 για το εισιτήριο και τα έξοδα του για το ταξίδι στην Κύπρο. Κατά την παράδοση της βαλίτσας με τα ναρκωτικά, θα λάμβανε ως αμοιβή το ποσό των €
- Στην κατάθεση του ο 2ος κατηγορούμενος ανάφερε ότι του είχε τηλεφωνήσει κάποιο πρόσωπο από την φυλακή, κατονομάζοντας τον με το μικρό του όνομα, Παντελής και του είχε ζητήσει να μεταβεί στην Λάρνακα για να μεταφέρει ένα Ελλαδίτη μαζί με την αποσκευή του στην Λεμεσό. Μεταξύ άλλων, στην κατάθεση του ανάφερε ότι του είχε δώσει οδηγίες, πριν ξεκινήσει για Λάρνακα, να παραλάβει από συγκεκριμένο σημείο στην Πάφο το χρηματικό ποσό των €
- Από αυτό το ποσό, ήταν η θέση του ότι θα αφαιρούσε τα €200 για λογαριασμό του και τα υπόλοιπα θα τα έδινε στον Ελλαδίτη. Είχε τηλεφωνήσει στον 3ο κατηγορούμενο και διευθέτησαν να μεταβούν μαζί στην Λάρνακα με το αυτοκίνητο του 3ου, αφού θα τον προμήθευε με €40 βενζίνη. Σε όλη την διαδρομή είχαν επικοινωνία με το άτομο που του τηλεφώνησε από την φυλακή, δίδοντας του οδηγίες για την διαδρομή καθώς και το σημείο συνάντησης. Στην κατάθεση του ο 3ος κατηγορούμενος μεταξύ άλλων, παραδέχθηκε ότι είχε συνεννοηθεί με τον 2ο κατηγορούμενο να μεταβούν στην Λάρνακα για να παραλάβουν ένα πρόσωπο από την Ελλάδα, έναντι βενζίνης €40 και €20 μετρητών. Στην διαδρομή από Πάφο προς Λάρνακα άκουγε όλες τις συνομιλίες που είχε ο 2ος κατηγορούμενος με το άτομο που βρισκόταν στην φυλακή (Παντελή), και παραδέχεται το γεγονός ότι ήταν ο ίδιος που κατέβηκε σε περίπτερο στην Λάρνακα, αγόρασε κάρτα τηλεφώνου και την έβαλε στο τηλέφωνο του, κάρτα η οποία χρησιμοποιήθηκε για τις επικοινωνίες των εμπλεκομένων μερών (κατηγορουμένων) και του προσώπου που επικοινωνούσε μαζί τους από την φυλακή, Παντελή. Σημειώνεται ότι ο 2ος κατηγορούμενος, 3ος κατηγορούμενος και ο Παντελής είχαν συμφωνήσει, είχαν συνωμοτήσει όλοι μαζί, πριν ξεκινήσουν από Πάφο, ότι το εξ Ελλάδος πρόσωπο, 1ος κατηγορούμενος, θα μετέφερνε κάνναβη, βάρους 5 κιλά και 786 γραμμάρια, τον οποίον θα βοηθούσαν να τα μεταφέρει από Λάρνακα σε Λεμεσό. Όλοι οι κατηγορούμενοι είναι λευκού ποινικού μητρώου. Μετά την έκθεση των γεγονότων οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των κατηγορουμένων ανέλυσαν εκτενώς τις οικογενειακές και προσωπικές περιστάσεις τούτων, καθώς και τη συμμετοχή ενός έκαστου στο έκνομο σχέδιο. Δεν επαναλαμβάνουμε εδώ ό,τι αναφέρθηκε, εφόσον πιο κάτω πραγματευόμαστε κάθε ενότητα ξεχωριστά. Έχει πολλάκις λεχθεί ότι αντικειμενικός δείκτης αποτίμησης της σοβαρότητας ενός αδικήματος, είναι η ανώτατη προβλεπόμενη ποινή (βλ. Yusef ν. Δημοκρατίας, ECLI:CY:AD:2016:B100, Π.Ε. 46/14, ημερ. 18.2.2016). Στην προκείμενη περίπτωση οι κατηγορούμενοι 1 και 2 βρίσκονται αντιμέτωποι με σοβαρότατες κατηγορίες, δοθέντος ότι η κοινή κατηγορία που αντιμετωπίζουν, εν προκειμένω κατοχή ναρκωτικής ουσίας τάξεως Β΄ με σκοπό την προμήθεια, (κατηγορία 3), επισύρει την πλέον ανώτατη προβλεπόμενη ποινή, δηλαδή ισόβια κάθειρξη. Βεβαίως σοβαρότατες είναι και οι λοιπές κατηγορίες. Για παράδειγμα η απλή κατοχή ναρκωτικής ουσίας τάξεως Β΄(2η κατηγορία), επισύρει ανώτατη ποινή φυλάκισης 8 ετών. Η δε 7η κατηγορία, δηλαδή αυτή που παραδέχθηκε ο 3ος κατηγορούμενος, επισύρει ποινή φυλάκισης 7 ετών, γεγονός που ταξινομεί το αδίκημα στα σοβαρά. Τέλος, σοβαρότατες είναι και οι κατηγορίες 1 και 9 που αντιμετωπίζουν ο 1ος και 2ος κατηγορούμενος, αντίστοιχα. Η μεν 1η κατηγορία, η οποία αφορά τον 1ο κατηγορούμενο, επισύρει ποινή ισόβιας φυλάκισης, η δε 9η κατηγορία, η οποία αφορά τον 2ο κατηγορούμενο, επισύρει ποινή φυλάκισης 14 ετών. Βεβαίως δεν είναι μόνο η ανώτατη στο νόμο προβλεπόμενη ποινή. Και άλλες παράμετροι, εν προκειμένω υποκειμενικές και συνυφασμένες με τα ιδιαίτερα γεγονότα της κάθε υπόθεσης, επίσης διαδραματίζουν ρόλο στη σοβαρότητα που προσλαμβάνει η διάπραξη του αδικήματος. Εδώ δεδομένο είναι ότι η δράση των κατηγορουμένων αφορά ναρκωτικά. Ακόμα και στην έκταση που εμπλέκεται ο 3ος κατηγορούμενος, η συνωμοσία που του αποδίδεται και παραδέχθηκε, συναρτάται με εμπορία ναρκωτικών. Η δε ναρκωτική ουσία που αφορά το σύνολο των κατηγορουμένων, είναι αυτή της κάνναβης, δηλαδή ναρκωτική ουσία τάξεως Β, 5.786 γραμμαρίων. Αναφέρουμε τούτα εφόσον η νομολογία ορίζει ότι το είδος, η ποσότητα και ο σκοπός κατοχής, διαδραματίζουν ρόλο στην επιλογή του είδους και του ύψους της ποινής (βλ. Soleimani ν. Αστυνομίας
(2006)2 ΑΑΔ 476,478 και Ναζίπ ν. Αστυνομίας, Π.Ε.6/14, ημερ. 21.11.14). Συναφώς σχετικά είναι και τα διαλαμβανόμενα στο άρθρο 30
(4)(β)(vi) του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου, Ν.29/77, όπου ρητά αναφέρεται ότι τα εν λόγω στοιχεία δυνατό να αποτελέσουν μετριαστικό παράγοντα. Στην υπό εξέταση περίπτωση η ναρκωτική ουσία, εν προκειμένω τάξεως Β, δεν είναι από τα σκληρότερα ναρκωτικά, στοιχείο που αποτυπώνεται στις σχετικές διατάξεις του νόμου αλλά και στη νομολογία. Εν τούτοις η ποσότητα που εδώ απασχολεί, περίπου 6 κιλά, υπερβαίνει κατά πολύ το τεκμήριο του νόμου (άρθρο 30Α) και υποδηλώνει ότι κατείχετο με σκοπό την εμπορία. Τούτο δεν είναι απλό συμπέρασμα αλλά αναπόδραστο γεγονός, εφόσον οι μεν κατηγορούμενοι 1 και 2 παραδέχθηκαν το αδίκημα της κατοχής με σκοπό την προμήθεια (3η κατηγορία), ο δε 3ος κατηγορούμενος παραδέχθηκε την 7η κατηγορία, της οποίας οι λεπτομέρειες θέλουν τη συνωμοσία να αφορά την εμπορία ναρκωτικών. Συνεπώς, γεγονός είναι ότι η δράση και των τριών κατηγορουμένων σκοπούσε σε εμπορία ναρκωτικών, δηλαδή 5.786 γραμμαρίων κάνναβης, ποσότητα ουδόλως ευκαταφρόνητη. Άλλη παράμετρος η οποία διέπει τη σοβαρότητα του αδικήματος, είναι αυτός ο ρόλος κάθε κατηγορουμένου. Περί τούτου αρκεί να παραπέμψουμε στην υπόθεση Φραγκίσκου ν. Δημοκρατίας, ECLI:CY:AD:2015:B779, Π.Ε.222/14, ημερ. 25.11.2015, όπου το δικαστήριο ρητά πραγματεύθηκε το ρόλο των εκεί κατηγορουμένων και μάλιστα συνάρτησε τη δράση ενός έκαστου με την όποια διαφοροποίηση στην επιβληθείσα ποινή. Ας δούμε λοιπόν το ρόλο που ένας έκαστος επιτέλεσε στην υπό κρίση περίπτωση. Δυνάμει των αδιαμφισβήτητων γεγονότων, ως αυτά εκτέθηκαν από την κατηγορούσα αρχή, οργανωτής της όλης υπόθεσης είναι τρίτο πρόσωπο, όχι μεταξύ των κατηγορουμένων, ονόματι Παντελής. Κατά πάντα ουσιώδη χρόνο ο εν λόγω ήταν κατάδικος στις φυλακές των Βρετανικών Βάσεων. Εν τούτοις επικοινώνησε με τον 2ο κατηγορούμενο και του ζήτησε να παραλάβει τον 1ο κατηγορούμενο από το αεροδρόμιο Λάρνακας. Περιπλέον του έδωσε οδηγίες, συγκεκριμένα του υπέδειξε από πού να παραλάβει το ποσό των €2490 που βρέθηκε στην κατοχή του - αντικείμενο της 9ης κατηγορίας - και πώς να το διαθέσει. Εν προκειμένω του ζήτησε να καταβάλει τούτο στον 1ο κατηγορούμενο, αφού βεβαίως αφαιρέσει ποσό €200 που θα αντιστοιχούσε στη δική του αμοιβή. Αναφέρουμε τούτα ώστε να αναδειχθεί η σχέση του 2ου κατηγορούμενου με τον διοργανωτή της επιχείρησης στην Κύπρο. Καθ΄ όλη τη διαδρομή από την Πάφο στη Λάρνακα ο 2ος κατηγορούμενος λάμβανε οδηγίες από το αναφερόμενο πρόσωπο [Παντελή] και ακολούθως είχε και ο ίδιος επικοινωνία με τον 1ο κατηγορούμενο, που εν τω μεταξύ είχε συλληφθεί και αστυνομικός υποδυόταν τούτον, ώστε να του δώσει οδηγίες που να βρεθούν. Πέραν των ανωτέρω ο ρόλος του 2ου κατηγορούμενου εξαντλείτο σε παραλαβή του 1ου κατηγορουμένου και μεταφορά τούτου στη Λεμεσό, αφότου βεβαίως θα κατέβαλε και το συμφωνηθέν ποσό αγοράς των ναρκωτικών. Ο 1ος κατηγορούμενος είναι μόνιμος κάτοικος Γερμανίας. Εκεί ήταν που ήλθε σε επαφή με συγκεκριμένα πρόσωπα, τα οποία εκμεταλλεύτηκαν, σύμφωνα πάντα με τα λεγόμενα τόσο του ιδίου όσο και του συνηγόρου του, τη δεινή οικονομική θέση στην οποία βρισκόταν και του πρότειναν να μεταφέρει τη βαλίτσα που τελικώς εντοπίστηκε στην κατοχή του. Είναι κάτω από αυτές τις συνθήκες που συναίνεσε και μετέφερε την αποσκευή που εντός τούτης εντοπίστηκαν τα 6, περίπου, κιλά κάνναβης. Πρόθεση του, ως αναφέρθηκε και δεν αμφισβητήθηκε, ήταν να παραδώσει το περιεχόμενο της σε τρίτο πρόσωπο, και όχι να διανέμει ο ίδιος τα ναρκωτικά. Από την όλη ενέργειά του θα ελάμβανε το ποσό των €1.
- Όταν αποβιβάστηκε από το αεροπλάνο και μετά που εντοπίστηκε από την αστυνομία και συνελήφθηκε, το τηλέφωνο του δέχθηκε κλήσεις τόσο από ελληνικό όσο και ολλανδικό αριθμό τηλεφώνου. Επίσης, οδηγίες δέχθηκε και από τον 2ο κατηγορούμενο που διευθέτησε το σημείο συνάντησης των δυο, δηλαδή εκεί που εν τέλει συνελήφθηκαν οι κατηγορούμενοι 2 και
- Διακριτή των άλλων δυο είναι η συμμετοχή του 3ου κατηγορουμένου. Αδιαμφισβήτητο είναι πως ο εν λόγω συνόδευσε τον 2ο κατηγορούμενο στη Λάρνακα. Μάλιστα αυτός ήταν ο οδηγός που τον μετέφερε και τούτο μετά που οι τρεις τους, κατηγορούμενοι 2 και 3 αφενός και οι δυο τους με τον Παντελή αφετέρου, συνωμότησαν για διάπραξη κακουργήματος, εν προκειμένω αυτού που αναφέρεται στις λεπτομέρειες της 7ης κατηγορίας, δηλαδή εμπορία ναρκωτικών. Μπορεί μεν ο 3ος κατηγορούμενος να μην είχε οιανδήποτε επικοινωνία με τον περι ού ο λόγος Παντελή, άλλωστε ο ευπαίδευτος συνήγορος του ρητά ανέφερε τούτο και δεν αμφισβητήθηκε, πρόσθεσε ότι η χρήση της συσκευής του τηλεφώνου του με εισαγωγή κάρτας δεν έγινε από τον ίδιο αλλά από τον 2ο κατηγορούμενο, καθ΄ ότι το τηλέφωνο του τελευταίου παρουσίασε πρόβλημα, εν τούτοις δεδομένη είναι, σύμφωνα με τα αδιαμφισβήτητα γεγονότα, η συνωμοσία των τριών προτού ξεκινήσουν από την Πάφο. Αντάλλαγμα το οποίο θα ελάμβανε ο 3ος κατηγορούμενος είναι εκείνο των €40, υπό μορφή βενζίνης, πλέον €20 μετρητά. Αναφέραμε τα πιο πάνω γιατί η συμμετοχή ενός έκαστου έχει τη δική της σημασία. Άλλωστε στην υπόθεση Valdez v. Δημοκρατίας, ECLI:CY:AD:2017:B57, Π.Ε.144/16, ημερ.21.2.2017 αναφέρεται ότι: «Η πεμπτουσία της ως άνω παρατήρησης είναι ότι το Δικαστήριο πρέπει να διαχωρίσει σε τι είδους μεταφορείς ναρκωτικών θα επιβάλει ποινή, όχι αυστηρά με το να «κατατάξει» σε κατηγορίες ή υποκατηγορίες αλλά να διακρίνει κάποια χαρακτηριστικά του δράστη που καθορίζουν αφενός το βαθμό υπαιτιότητας του και αφετέρου το είδος και την ποσότητα των ναρκωτικών που μεταφέρει». Εδώ κανείς εκ των τριών κατηγορουμένων είναι ο ιθύνων νους της όλης επιχείρησης. Εν τούτοις η ιδιαίτερη συμμετοχή ενός έκαστου δεν είναι αμελητέα. Και οι τρεις κατηγορούμενοι δεν είναι τίποτα άλλο από γρανάζια μιας μηχανής που μόλις λειτουργήσει θέτει εν κινήσει άνομες ενέργειες. Καίτοι χειριστής της μηχανής, δηλαδή ιθύνων νους, είναι άλλο πρόσωπο και περιπλέον, τα διάφορα μέρη τούτης, όπως οι εδώ κατηγορούμενοι, είναι αναλώσιμα και η συμμετοχή τους είναι άλλοτε μεγαλύτερης και άλλοτε μικρότερης αξίας, γεγονός παραμένει ότι η λειτουργία τούτης και εν τέλει η επίτευξη του σκοπού, εδώ η διοχέτευση των ναρκωτικών στο ευρύ κοινό, δεν επιτυγχάνεται παρά μόνο αν τα γρανάζια αυτά λειτουργήσουν συντονισμένα, ώστε τα ναρκωτικά να καταλήξουν από τον προμηθευτή στα χέρια του εμπόρου. Δίχως το ρόλο του συνόλου των κατηγορουμένων, μικρό ή μεγάλο, δεν επιτυγχάνεται ο παράνομος σκοπός. Δεν παραβλέπουμε βεβαίως ότι ο αναφερόμενος Παντελής ήταν ο συντονιστής της όλης επιχείρησης. Ούτε και παραβλέπουμε την εισαγωγή του 1ου κατηγορούμενου και αυτό δια να λάβει το ποσό των €1.
- Το γεγονός ότι δεν είναι ο ίδιος που θα διακινούσε τα ναρκωτικά στο κοινό, δεν αναιρεί αυτό που ο νόμος απαγορεύει, δηλαδή την κατοχή με σκοπό την προμήθεια, εφόσον αυτός ήταν ο τελικός στόχος του. Ανάλογα ισχύουν και για τον 2ο κατηγορούμενο, καθ΄ότι από τις οδηγίες που ελάμβανε από τον Παντελή, είχε πλήρη γνώση των πράξεων που εκτελούσε, δηλαδή γνώριζε ότι απώτερος σκοπός ήταν η εμπορία των ναρκωτικών, έστω και αν δεν θα τα εμπορευόταν ο ίδιος. Ο ρόλος των κατηγορουμένων 1 και 2 είναι ανάλογος, όπως ακριβώς και στην υπόθεση Φραγκίσκος, πιο πάνω, όπου σε πανομοιότυπα γεγονότα λέχθηκε ότι: «Ούτε και εντοπίζεται καθοριστική, για σκοπούς επιμέτρησης της ποινής, διαφοροποίηση στις περιστάσεις και στην όλη συμμετοχή τους στην υπό κρίση παρανομία. Ενεργούσαν και οι δύο ως μεταφορείς (βαποράκια) των ναρκωτικών. Ήταν, όπως πολύ ορθά εντόπισε το Κακουργιοδικείο, αναγκαίοι κρίκοι στην αλυσίδα διακίνησης των παρανόμων ουσιών». Από τους τρεις κατηγορούμενους μικρότερο ρόλο είχε ο 3ος. Όπως ανέφερε ο κος Αλεξάνδρου και δεν αμφισβητήθηκε, η συμμετοχή τούτου περιοριζόταν στο ότι θα χρησιμοποιείτο το όχημά του, εξου και η αμοιβή που θα ελάμβανε ήταν €20 πλέον €40 ως καύσιμα. Εν αντιθέσει με τους άλλους δυο κατηγορούμενους, ο 3ος κατηγορούμενος δεν είχε άμεση επικοινωνία με τον ιθύνοντα νου και η όλη συμμετοχή του περιορίζεται στη γνώση που απέκτησε και τη συνακόλουθη συμφωνία που αποδέχθηκε, ότι θα παραλάμβαναν πρόσωπο που μετέφερε ναρκωτικά. Υπό αυτή την έννοια δικαίως ο συνήγορος τούτου υποστήριξε ότι ο ρόλος του 3ου κατηγορουμένου ήταν δευτερευούσης σημασίας. Πέραν της ιδιαίτερης συμμετοχής ενός έκαστου, υπόψη μας λάβαμε και τις προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις τούτων. Υποδεικνύουμε συναφώς ότι στο πλαίσιο εξατομίκευσης της ποινής το δικαστήριο οφείλει να σταθμίσει τις προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις, ώστε η ποινή να αρμόζει όχι μόνο στο αδίκημα αλλά και στο πρόσωπο του παραβάτη (βλ. Θεολόγου v Αστυνομίας, Π.Ε. 87/2014, ημερ. 30.10.14). Δεν διαλανθάνει όμως την προσοχή μας αυτό που πολλάκις έχει ειπωθεί, δηλαδή ότι η εξατομίκευση δεν οδηγεί σε εξουδετέρωση των αναγκών που εξυπηρετεί η επιβολή ποινής (βλ. Γενικός Εισαγγελέας v. Χρυσάνθου, Π.Ε.137/15, ημερ. 28.6.2016). Εν τούτοις ακόμη και σε υποθέσεις ναρκωτικών η εξατομίκευση δεν ατονεί και η νομολογία που θέλει τις προσωπικές συνθήκες κατηγορουμένου σε αδικήματα αυτής της φύσης να έχουν πολύ περιορισμένο ρόλο στην επιμέτρηση της ποινής, δεν είναι άκαμπτη (βλ. Γιαννακάκη ν. Αστυνομίας, Π.Ε.177/15, ημερ. 21.4.2016). Σε τούτο το πλαίσιο παρατηρούμε τα ακόλουθα: Ο 1ος κατηγορούμενος είναι 52 ετών, διαζευγμένος και πατέρας τριών ενήλικων τέκνων που διαμένουν μόνα τους στη Γερμανία, χώρα διαμονής του κατηγορουμένου. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του 1ου κατηγορουμένου, αλλά και ο ίδιος προσωπικά, αναφέρθηκαν στον πρότερο βίο τούτου, τόσο σε Ελλάδα όσο και Γερμανία, ώστε να αναδειχθεί ο καλός και έντιμος χαρακτήρας του. Περαιτέρω αναφορά έγινε σε ιδιαίτερες πτυχές της ζωής του που τον οδήγησαν σε οικονομική καταστροφή, με αποτέλεσμα, ανέφερε ο κατηγορούμενος, η ανάγκη να είναι εκείνη που τον οδήγησε στη διάπραξη του αδικήματος. Προέβη σε μακρά ανάλυση σε σχέση με το πότε επέστρεψε στην Ελλάδα, πού και πώς δραστηριοποιήθηκε επιχειρησιακά, αλλά και ότι εν τέλει απέτυχε λόγω τη οικονομικής κρίσης που κτύπησε τη χώρα. Επέστρεψε τότε στη Γερμανία για να εργαστεί μαζί με τον αδελφό του, αλλά και πάλιν απέτυχε για λόγους όμως που δεν οφείλονται στον ίδιο. Εκεί που ετοιμαζόταν να αρχίσει κάτι καινούργιο και μελετούσε τις επιλογές του, η κακιά μοίρα του κτύπησε εκ νέου την πόρτα. Εν προκειμένω βρέθηκε αντιμέτωπος με δυο πρόστιμα που όφειλε να καταβάλει, ύψους €800, περίπου. Ψάχνοντας απεγνωσμένα να εξασφαλίσει περαιτέρω εργασία, ώστε να αυξήσει τα εισοδήματά του, του προτάθηκε η μεταφορά της βαλίτσας με αντάλλαγμα το ποσό των €1.
- Περιπλέον, λόγω του ότι μια από τις επαγγελματικές επιλογές που ενωρίτερα εξέταζε, προϋπέθετε ιδιόχειρη παράδοση βιογραφικού σε μια από τις δυο έδρες της εταιρείας, που ας σημειωθεί ότι η μια ήταν στη Λευκωσία, πίστεψε ότι το εν λόγω ταξίδι θα έλυνε τα όποια προβλήματα αντιμετώπιζε και γι΄ αυτό αποδέχθηκε. Το δικαστήριο δεν κλείνει τα αυτιά στις ιδιαίτερες περιστάσεις ενός κατηγορουμένου και βεβαίως δεν αδιαφορεί για τον ανθρώπινο πόνο. Εξου και στην υπόθεση Τσιάκκα κ.α. ν. Δημοκρατίας
(2011)2 ΑΑΔ 282 υποδείχθηκε ότι: «Το Δικαστήριο είτε πρωτοδίκως, είτε κατ΄ έφεση, έχει πρώτιστο στόχο, ως Δικαστήριο δικαιοσύνης, να συνυπολογίζει όλους τους σχετικούς παράγοντες, και να εξετάζει σφαιρικά την ενώπιον του υπόθεση, ώστε να ανιχνεύει στο μέτρο του ανθρωπίνως δυνατού, την καταλληλότερη και πλέον αρμόζουσα ποινή ούτως ώστε και τα περιστατικά της διάπραξης του αδικήματος να λαμβάνονται υπόψη, αλλά και οι προσωπικές συνθήκες του δράστη κατά τη διαδικασία εξατομίκευσης της ποινής. Πέραν της καταδίκης για φόνο εκ προμελέτης όπου η ποινή προκαθορίζεται νομοθετικά, το επιβάλλον την ποινή Δικαστήριο κινείται εντός παραμέτρων που είναι ιδιάζουσες για κάθε υπόθεση, έτσι ώστε να ενυπάρχει, ουσιαστικά και όχι μόνο λεκτικά, ένα εύρος κινήσεως ως προς την αρμόζουσα ποινή. Διαφορετικά, η επιβολή ποινής θα είναι μια μηχανιστική άσκηση χωρίς περιθώριο ευλυγισίας». Εν τούτοις δεν μπορεί να μην ειπωθεί ότι σε υποθέσεις ναρκωτικών οι οικονομικές κακουχίες δεν συνιστούν μετριαστικό παράγοντα. Όπως υποδείχθηκε στην υπόθεση Jovanovic v. Αστυνομίας
(2005)2 ΑΑΔ 635, 638 «. είναι απαράδεκτο να ενσπείρεται ο θάνατος κατ' επίκληση οικονομικών προβλημάτων». Συνεπώς τα οικονομικά προβλήματα του κατηγορουμένου δεν δικαιολογούν συμμετοχή σε διασπορά ναρκωτικών. Εκείνο όμως που αναγνωρίζεται στον 1ο κατηγορούμενο και συνακόλουθα του πιστώνεται ως σοβαρός μετριαστικός παράγοντας, είναι η παραδοχή και συνεργασία του με την αστυνομία. Μπορεί μεν ο 1ος κατηγορούμενος να συνελήφθηκε έχοντας στην κατοχή του την αποσκευή με τα ναρκωτικά, γεγονός που περιόριζε τις περαιτέρω επιλογές του (βλ. Βασιλείου ν. Δημοκρατίας, ECLI:CY:AD:2015:B428, Π.Ε.110/14, ημερ. 15.6.2015), εν τούτοις δεδομένο παραμένει ότι κατονόμασε δυο πρόσωπα, ένα σε Ελλάδα και ένα σε Ολλανδία, και ακολούθως συνεργάστηκε με την αστυνομία για ελεγχόμενη παράδοση των ναρκωτικών, ως ο νόμος ορίζει. Μάλιστα αυτή η συνεργασία του με την αστυνομία είναι εκείνη που οδήγησε στην εξυχνίαση της υπόθεσης και τη σύλληψη των κατηγορουμένων 2 και 3 και ακολούθως του αναφερόμενου Παντελή. Αυτή η συνεργασία με τις διωκτικές αρχές δεν είναι αμελητέα. Είναι σοβαρός μετριαστικός παράγοντας, ιδιαίτερα εφόσον αποδεικνύει, εμπράκτως πλέον, τη μεταμέλεια του κατηγορουμένου. Όπως υποδεικνύεται στην υπόθεση Κυριάκου ν. Δημοκρατίας
(2013)2 ΑΑΔ 746, 752, υπόθεση που επικαλέστηκε ο ευπαίδευτος συνήγορος του 1ου κατηγορουμένου: «Ερχόμαστε τώρα στο τρίτο και ουσιαστικότερο παράπονο του Εφεσείοντος. Κατά την αγόρευση του ενώπιον του Κακουργιοδικείου, ο τότε δικηγόρος του, κ. Γ. Κούμας, ανέφερε ότι ο Εφεσείων «θέλοντας να βοηθήσει την αστυνομία και θέλοντας ο ίδιος να ξεφύγει από αυτές τις ουσίες και αυτή είναι υπόσχεση του εφόσον θα αποφυλακισθεί από αυτή την υπόθεση, έχει κατονομάσει κάποιους ανθρώπους οι οποίοι εμπλέκονται είτε με χρήση, είτε με εμπορία ναρκωτικών και έχουν σήμερα τροχιοδρομηθεί και άλλες υποθέσεις εναντίον αυτών των ανθρώπων και αυτό οφείλεται στη βοήθεια που πρόσφερε ο ίδιος στις διωκτικές αρχές». Είναι γεγονός, όπως εξάλλου δέχθηκε και ο συνήγορος της Δημοκρατίας, ότι το Κακουργιοδικείο δεν έκαμε καμία απολύτως αναφορά στο ελαφρυντικό αυτό στοιχείο. Κατά την άποψή μας, επρόκειτο για παράγοντα ο οποίος θα έπρεπε να είχε ληφθεί υπόψη, αφού και ο ίδιος ο Νόμος 29/77, διά του Άρθρου 30
(4)(β)(v) τον κατονομάζει ως ένα από τους παράγοντες που καθιστούν το αδίκημα «λιγότερο σοβαρό». Όπως προβλέπει η συγκεκριμένη πρόνοια του Άρθρου 30
(4)(β)(v), η «αποδεδειγμένη μεταμέλεια του κατηγορουμένου η οποία μεταξύ άλλων μαρτυρείται από τη συνεργασία του με τις αρχές για τη δίωξη των προμηθευτών και την προθυμία του να υποβληθεί σε θεραπεία για απεξάρτηση», μπορεί να ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο» Συνεπώς η άμεση παραδοχή, καθώς και η συνεργασία του 1ου κατηγορουμένου με τις διωκτικές αρχές, είναι στοιχεία που αποτιμούνται στην επιμέτρηση της ποινής και επιφέρουν σημαντική μείωση στο ύψος τούτης. Ας λεχθεί εδώ ότι η παραδοχή και κάποια συνεργασία με τις διωκτικές αρχές, ισχύει και για τους κατηγορουμένους 2 και
- Και αυτοί οι κατηγορούμενοι παραδέχθηκαν αμέσως, χωρίς βεβαίως να παραγνωρίζουμε ότι συνελήφθηκαν επ΄ αυτοφώρω, και επιπλέον συνεργάστηκαν με την αστυνομία και επεξήγησαν τις ενέργειές τους και εκείνες του Παντελή. Συνεπώς αυτή η συνεργασία και παραδοχή, πιστώνεται και στους κατηγορούμενους 2 και
- Εν τούτοις δεν μπορεί να μην σχολιαστεί εδώ ότι η συνεργασία των κατηγορουμένων 2 και 3, διαφέρει από εκείνη του 1ου κατηγορούμενου. Κρίνουμε εν προκειμένω ότι εκτενέστερη και σοβαρότερη ήταν η συνεργασία του 1ου κατηγορούμενου, εφόσον αυτή η συμμετοχή του στην ελεγχόμενη παράδοση που ακολούθησε, ήταν καταλύτης στην εξιχνίαση της υπόθεσης. Αυτό όμως σχολιάζεται και πιο κάτω. Τέλος, σε ό,τι αφορά τον 1ο κατηγορούμενο υπόψη μας λάβαμε άλλο ένα ιδιαίτερο γεγονός. Ο 1ο κατηγορούμενος παραδέχθηκε ενοχή ευθύς μετά το διορισμό συνηγόρου με νομική αρωγή και εν πάση περιπτώσει πολύ ενωρίς (12.9.2017). Εν τούτοις όταν λέχθηκαν γεγονότα για σκοπούς επιβολής ποινής, θεωρήθηκε ότι αυτά δεν συνείδαν με παραδοχή στην 5η και 6η κατηγορία και γι΄ αυτό η υπόθεση ορίστηκε για ακρόαση στις εν λόγω κατηγορίες. Αυτή δε η προσέγγιση δεν οφειλόταν στον 1ο κατηγορούμενο, ο οποίος άλλωστε παραδέχθηκε τις κατηγορίες 5 και 6 και σταθερά δήλωνε ότι παραδεχόταν και αυτές τις κατηγορίες, παρά την απόφαση του δικαστηρίου να ορίσει τούτες για ακρόαση. Εν τούτοις τα γεγονότα της κατηγορούσας αρχής ήταν ασυμβίβαστα με τέτοια παραδοχή, γεγονός που επιβεβαιώνεται και από τη μετέπειτα πορεία της υπόθεσης, δηλαδή ότι οι εν λόγω κατηγορίες εν τέλει διακόπηκαν. Αυτό όμως το γεγονός είχε σαν αποτέλεσμα να μην επιβληθεί ποινή στον 1ο κατηγορούμενο πριν τις προεδρικές εκλογές του 2018 και έτσι απώλεσε το ευεργέτημα της προεδρικής χάρης. Όχι όμως εξυπαιτιότητας του, ούτε λόγω επιλογής. Αυτό λοιπόν είναι ένα γεγονός που δεν αφήνει το δικαστήριο αδιάφορο, κατά αναλογία με τα λεχθέντα στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Ττίγκη κ.α.
(2013)2 ΑΑΔ 134, 144, όπου λέχθηκε ότι∙ «Ένα άλλο από τα επιχειρήματα του δικηγόρου του Εφεσείοντος, είναι ότι το δικαστήριο έλαβε υπόψη τον παράγοντα μεταμέλεια, ενώ από τα γεγονότα δεν προκύπτει κάτι τέτοιο. Η απάντηση των Εφεσιβλήτων ήταν ότι καθ' όλη τη διάρκεια της διαδικασίας οι Εφεσίβλητοι ήταν έτοιμοι να παραδεχθούν την ελαφρότερη κατηγορία. Επειδή δεν είναι ενώπιον μας όλα τα πρακτικά, δεν μπορούμε να επιβεβαιώσουμε το τι ακριβώς είχε λεχθεί. Όμως το πρωτόδικο δικαστήριο, με την αναφορά του στη μεταμέλεια των Εφεσιβλήτων, στην ουσία αποδέχθηκε την εισήγηση του συνηγόρου υπεράσπισης και έλαβε υπόψη τις ομολογίες των Εφεσιβλήτων που έγιναν ενώπιον του κατά τη διάρκεια της λήψης της μαρτυρίας και οι οποίες επιβεβαιώνονται από το περιεχόμενο της τελικής απόφασης του πρωτόδικου δικαστηρίου. Επίσης, το πρωτόδικο δικαστήριο αποδέχθηκε την εισήγηση ότι η αναβάθμιση της κατηγορίας από τις εισαγγελικές αρχές, σε βαριά σωματική βλάβη, στέρησε τους Εφεσίβλητους τη δυνατότητα να παραδεχθούν από την αρχή κατηγορία για πρόκληση πραγματικής βλάβης. Δεν διαπιστώνουμε σφάλμα αρχής. Η προσέγγιση του δικαστηρίου κατά την κρίση μας ήταν ορθή, υπό τις περιστάσεις που κατέστη αναγκαία η απόρριψη της αρχικής κατηγορίας και η τροποποίηση στη συνέχεια του κατηγορητηρίου». Το ίδιο και στη δοσμένη περίπτωση. Η προηγηθείσα διαδικασία σε συνδιασμό με τη δεδομένη παραδοχή του κατηγορουμένου, κρίνουμε ότι μας επιτρέπει να θεωρήσουμε αυτή την απώλεια προεδρικής χάρης, που διαφορετικά θα ελάμβανε, ως μετριαστικό παράγοντα. Ανάλογη εισήγηση υπέβαλε και ο συνήγορος του 3ου κατηγορουμένου. Εν τούτοις παρατηρούμε ότι σε αυτή την περίπτωση το πρακτικό της διαδικασίας δεν δικαιολογεί ανάλογη διαπίστωση. Ο 3ος κατηγορούμενος δεν παραδέχθηκε ευθύς εξ΄ αρχής, έστω την 7η κατηγορία που εν τέλει παραδέχθηκε. Ούτε και εξέφρασε ανάλογη πρόθεση, καθ΄ οιονδήποτε τρόπο. Ως εκ τούτου, είμαστε της γνώμης πως η εισήγηση δεν δικαιολογείται στην έκταση που αφορά τον 3ο κατηγορούμενο. Υπόψη μας λάβαμε και τις προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις και του 2ου κατηγορουμένου. Και εξηγούμε∙ είναι νεαρός 27 ετών. Εν τούτοις είναι πατέρας δυο τέκνων, ηλικίας 7 και 5 ετών, που απέκτησε με την αλλοδαπή σύντροφό του, με την οποία και διέμενε πριν τη σύλληψή του. Αφότου υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία εργάστηκε για ένα έτος ως διανομέας και έκτοτε λαμβάνει μηνιαίο ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα. Εδώ μάλιστα έγκειται και η αιτία διάπραξης του αδικήματος, σύμφωνα με το συνήγορο του 2ου κατηγορουμένου, εφόσον είχε ανάγκη τα €200 που του πρόσφερε ο Παντελής ως αμοιβή για την όλη διαδικασία. Όπως ανέφερε ο συνήγορος του 2ου κατηγορουμένου, χρειαζόταν τα χρήματα επειδή και τα δυο παιδιά του θα υποβάλλονταν σε εγχείρηση και με αυτά, νοείται τα €200, θα αγόραζε τα φάρμακα. Εν πρώτοις σημειώνουμε ότι ο εν λόγω ισχυρισμός δεν συνοδεύτηκε με οιαδήποτε αποδεικτικά στοιχεία, φερ΄ ειπείν ιατρική γνωμάτευση ή φαρμακευτική συνταγή που να φανερώνει την έκταση του προβλήματος. Εν πάση όμως περιπτώσει, πλέον σημαντικό είναι αυτό που ενωρίτερα αναφέραμε με παραπομπή στην υπόθεση Jovanovic, πιο πάνω∙ δεν νοείται δικαιολόγηση αδικήματος ένεκα οικονομικών προβλημάτων. Κατά τα λοιπά αποτιμήσαμε το σύνολο των οικογενειακών και προσωπικών περιστάσεων του 2ου κατηγορουμένου, όπως ορίζει η σχετική νομολογία. Σε εκείνο όμως που αποδίδουμε ιδιαίτερη σημασία, νοείται πέραν της παραδοχής και συνεργασίας δια την οποία ισχύουν οι αρχές που αναφέραμε πιο πάνω, είναι η αναφορά που εντοπίζεται στην έκθεση του γραφείου ευημερίας ότι έχει ήδη ενταχθεί στο πρόγραμμα απεξάρτησης των φυλακών. Αυτό γιατί όπως έχει νομολογηθεί ακόμη και προσπάθεια απεξάρτησης από τη μάστιγα των ναρκωτικών αποτιμάται θετικά, ασχέτως του αν τελικά πέτυχε ή όχι (βλ. Χριστοφίδης v Δημοκρατίας
(2004)2 ΑΑΔ 148, 152). Συνεπώς η προσπάθεια και μόνο δια απεξάρτηση επικροτείται, εφόσον συνιστά βήμα προς την ορθή κατεύθυνση και περαιτέρω, φανερώνει, εμπράκτως πλέον, την παραδοχή και μεταμέλεια του κατηγορουμένου για την έκνομη συμπεριφορά του. Αυτό το στοιχείο, δηλαδή της προσπάθειας για απεξάρτηση, πιστώνεται και στον 3ο κατηγορούμενο. Σε σχέση με τον 3ο κατηγορούμενο στην έκθεση του γραφείου ευημερίας αναφέρεται, επεξηγήθηκε και από το συνήγορο του, ότι εδώ και 13 μήνες ο κατηγορούμενος είναι καθαρός από αυτή την έξη που τον ταλαιπωρεί από την ηλικία των 15 ετών. Αυτή συνεπώς η προσπάθεια πιστώνεται και στον 3ο κατηγορούμενο, ως ένδειξη μεταμέλειας αλλά και έμπρακτης αποστροφής των ψυχοτρόπων ουσιών. Κατά τα λοιπά ο ευπαίδευτος συνήγορος του 3ου κατηγορουμένου, ανέφερε ότι αιτία εμπλοκής του με τα ναρκωτικά, υπό την έννοια του χρήστη, ήταν ένα σοβαρό αυτοκινητιστικό δυστύχημα που είχε το 2005, καθ΄ ον χρόνο η οικογένεια διέμενε στην Ελλάδα. Αυτό το δυστύχημα, του οποίου τα κατάλοιπα αναφέρονται στο έγγραφο Δ (ιατρικά πιστοποιητικά), καθόρισε, σύμφωνα με το συνήγορο, τη μετέπειτα ζωή του 3ου κατηγορουμένου. Λόγω του δυστυχήματος ο 3ος κατηγορούμενος διέκοψε τη φοίτησή του από το γυμνάσιο, εφόσον παρέμεινε κλινήρης για 8 περίπου μήνες και του αφαιρέθηκε η επιγονατίδα, ενώ εξερχόμενος από το νοσοκομείο περιέπεσε σε κατάθλιψη και έτυχε εκμετάλλευσης από επιτήδειους, που τον μύησαν στη χρήση κάνναβης. Πέραν των πιο πάνω προσωπικών περιστάσεων, υπόψη μας λάβαμε ότι ο 3ος κατηγορούμενος είναι νεαρός, 29 ετών, ύπανδρος και πατέρας τριών ανήλικων τέκνων. Πριν την εν λόγω υπόθεση εργαζόταν ως σερβιτόρος. Τέλος, όπως ο 3ος κατηγορούμενος έτσι και οι κατηγορούμενοι 1 και 2, είναι όλοι τους λευκού ποινικού μητρώου. Αν και κάθε στοιχείο που αναφέρθηκε από πλευράς κατηγορουμένων λήφθηκε υπόψη και αποτιμήθηκε, συμφώνως των νομολογηθέντων, οφείλουμε να επαναλάβουμε ότι τα ναρκωτικά αποτελούν μάστιγα για την κοινωνία. Οδηγούν τα θύματα σε εξαθλίωση και σπέρνουν το θάνατο, κυρίως μεταξύ νέων ανθρώπων. Παράπλευρες απώλειες, εν τούτοις ουδόλως αμελητέες, είναι και οι επιπτώσεις που επιφέρουν στις οικογένειες των θυμάτων και γενικότερα στον κοινωνικό ιστό και την οικονομία του τόπου. Είναι γι΄ αυτούς τους λόγους που τα δικαστήρια καλούνται να συμβάλουν στην πάταξη του φαινομένου δια της επιβολής αυστηρών ποινών και ιδιαίτερα εκεί που σκοπός της κατοχής είναι η εμπορία (βλ. Ναζίπ, πιο πάνω). Μάλιστα επιβάλλεται αυστηρότερη αντιμετώπιση λόγω της επίμονης έξαρσης που δεν λέει να κοπάσει, αλλά και της ανησυχητικής αύξησης σε σχέση με αδικήματα που αφορούν κατοχή και εμπορία ναρκωτικών. Για του λόγου το ασφαλές παραπέμπουμε στην υπόθεση Bora v. Δημοκρατίας, Π.Ε. 79/17, ημερ. 13.3.18 όπου υποδείχθηκε ότι∙ «Κατευθυντήριες αρχές αναφορικά με την επιβολή ποινών σε υποθέσεις κατοχής ναρκωτικών ουσιών και ιδιαίτερα σε περιπτώσεις κατοχής τέτοιων ουσιών με σκοπό την προμήθειά τους σε άλλα πρόσωπα, τέθηκαν από τη νομολογία μας μέσα από μια σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Μπορεί να αποτυπωθεί, ως απαύγασμα της εν λόγω νομολογίας, η ανάγκη για επιβολή αυστηρών ποινών, αποτρεπτικού χαρακτήρα, ακριβώς λόγω των ολέθριων αποτελεσμάτων που ενέχει η εγκληματική αυτή συμπεριφορά. Η αυστηρή μεταχείριση των παραβατών προβάλλει ως επιτακτική, δεδομένης της συχνότητας των υποθέσεων αυτής της μορφής που τίθενται ενώπιον των Δικαστηρίων και της ραγδαίας επιδείνωσης του φαινομένου της κατοχής και διακίνησης ναρκωτικών ουσιών. Η εξαθλίωση των θυμάτων, αλλά και η απώλεια ζωών, κυρίως νέων ανθρώπων, επιβάλλει τη δραστική παρέμβαση και συμμετοχή της δικαιοσύνης στην καθολική προσπάθεια αναχαίτισης της σύγχρονης μάστιγας των ναρκωτικών». Με γνώμονα όλα τα πιο πάνω θα προβούμε σε επισκόπηση της σχετικής νομολογίας. Σε ό,τι αφορά το αδίκημα που ο 3ος κατηγορούμενος παραδέχθηκε ενοχή, οφείλουμε να αναφέρουμε ότι δεν εντοπίσαμε υπόθεση που να αφορά αυτό το αδίκημα της συνωμοσίας και μόνο. Πλείστες τόσες υποθέσεις συνδιάζονται με το κύριο αδίκημα, κάτι που εδώ δεν συμβαίνει. Παρ΄ όλα αυτά, είμαστε της γνώμης ότι οι υποθέσεις που αφορούν προμήθεια κάνναβης, μπορούν να προσδώσουν κάποια καθοδήγηση, με την επισήμανση βεβαίως ότι σε κανένα στάδιο της διαδικασίας διέλαθε την προσοχή μας ότι η ποινή που επισύρει το υπό κρίση αδίκημα, είναι κατά πολύ χαμηλότερη από την ισόβια κάθειρξη που επισύρει το αδίκημα της κατοχής κάνναβης με σκοπό την προμήθεια. Πέραν των ανωτέρω σημειώνουμε ότι προβαίνουμε σε τούτη τη διεργασία χωρίς να παραγνωρίζουμε εκείνο που λέχθηκε συναφώς στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας v Κωνσταντίνου Π.Ε. 147/17 ημερ. 13.3.18, δηλαδή ότι∙ «Η κάθε υπόθεση κρίνεται με βάση τα δικά της περιστατικά, και κατ΄ αυτόν τον τρόπο θα κριθεί και η παρούσα. Η υιοθέτηση οποιουδήποτε γενικού κανόνα συνιστά σφάλμα αρχής (Ιωσήφ ν. Δημοκρατίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 930). Προηγούμενες αποφάσεις του Δικαστηρίου, είναι μόνο ενδεικτικές και καθοδηγητικές για το ύψος της ποινής και δεν δεσμεύουν το Δικαστήριο». Στην υπόθεση Πόλεος ν. Δημοκρατίας, ECLI:CY:AD:2017:B210, Π.Ε. 141/16, ημερ. 2.6.2017, ο κατηγορούμενος κρίθηκε ένοχος για κατοχή με σκοπό την προμήθεια ποσότητας 1908,425 γραμμαρίων. Παρά την άμεση παραδοχή του κατηγορούμενου, επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 4 ετών, η οποία επικυρώθηκε κατ΄ έφεση. Στην υπόθεση Ευριπίδου ν. Δημοκρατίας, ECLI:CY:AD:2014:B343, Π.Ε.187/13, ημερ. 22.5.2014, η ποσότητα ήταν 2818,77 γραμμάρια κάνναβης, επίσης με σκοπό την προμήθεια. Εκεί ο κατηγορούμενος ήτο νεαρός, 26 ετών, από διαλυμένη οικογένεια με πολλές οικονομικές δυσκολίες και αντιμετώπιζε ψυχολογικά προβλήματα. Η ποινή των 5 ετών που επιβλήθηκε πρωτοδίκως, επικυρώθηκε κατ΄ έφεση. Στην Πισσάς ν. Δημοκρατίας, ECLI:CY:AD:2018:B114, Π.Ε.229/16, ημερ. 14.3.2018, ο κατηγορούμενος μετά από ακρόαση κρίθηκε ένοχος στο αδίκημα της συνωμοσίας για διάπραξη κακουργήματος και της κατοχής κάνναβης με σκοπό την προμήθεια. Η ποσότητα ήταν 3909,2 γραμμάρια. Η ποινή των 9 ετών που επιβλήθηκε στον εφεσείοντα, στο αδίκημα της κατοχής με σκοπό την προμήθεια κρίθηκε αρμόζουσα και επικυρώθηκε. Επίσης στην υπόθεση Bora, πιο πάνω, ο εφεσείων παραδέχθηκε ενοχή για κατοχή με σκοπό την προμήθεια 2028,3 γραμμαρίων. Η επιβληθείσα ποινή των 5 ετών επικυρώθηκε κατ΄ έφεση. Τέλος, στην υπόθεση Αγαθοκλέους κ.α. ν. Δημοκρατίας, ECLI:CY:AD:2014:D66, Π.Ε.63/13, ημερ. 27.1.2014, επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 7 ετών μετά από παραδοχή σε κατηγορία κατοχής με σκοπό την προμήθεια κάνναβης ποσότητας 5.217,66 γραμμαρίων. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στο σχέδιο εισαγωγής και παραλαβής των ναρκωτικών. Η δεύτερη εφεσείουσα ήταν μητέρα δυο ανήλικων τέκνων, εν τούτοις η επιβληθείσα ποινή επικυρώθηκε. Προτού ολοκληρώσουμε φρονούμε ότι επιβάλλεται να υποδειχθεί και το εξής. Οι κατηγορουμένοι 1 και 2 παραδέχθηκαν αδικήματα ανάλογης σοβαρότητας. Εν τούτοις είμαστε της γνώμης ότι η ποινή που πρόκειται να επιβληθεί δεν μπορεί να είναι ταυτόσημη. Δεν διέλαθε την προσοχή μας ότι ο 2ος κατηγορούμενος είναι νεαρό πρόσωπο (27 ετών), εν αντιθέσει με τον 1ο κατηγορούμενο που είναι ώριμος άνδρας, ηλικίας 53 ετών, και επιπλέον είναι πατέρας δυο εξαρτώμενων τέκνων, ηλικίας 7 και 5 ετών, αντίστοιχα, ενώ τα τρία τέκνα του 1ου κατηγορουμένου διαμένουν μόνα τους και είναι ενήλικα. Εν τούτοις οι προσωπικές περιστάσεις δεν εξουδετερώνουν τη σοβαρότητα των αδικημάτων. Εκείνο που εδώ διακρίνει ουσιωδώς τη θέση στην οποία βρίσκονται οι δυο κατηγορούμενοι (1ος και 2ος), είναι αυτό που έχει ήδη αναφερθεί σε σχέση με τη διαδικασία ενώπιον του δικαστηρίου, δηλαδή ότι ο 1ος κατηγορούμενος απώλεσε το ευεργέτημα της προεδρικής χάρης λόγω δικονομικού κωλύματος και όχι επειδή δεν παραδέχθηκε ενοχή από την πρώτη στιγμή και επιπλέον, η συνεργασία που έκαστος είχε με την αστυνομία. Αν και έχει ήδη επεξηγηθεί η συνεργασία των κατηγορουμένων με τις διωκτικές αρχές, παραπέμπουμε στα λεχθέντα στην υπόθεση Φραγκίσκου, πιο πάνω, εφόσον και εκεί βασικός άξονας αμφισβήτησης της ποινής ήταν η διαφοροποίηση τούτης λόγω συνεργασίας. Το Ανώτατο Δικαστήριο επικρότησε την πρωτόδικη αντιμετώπιση και ανέδειξε τη συνεργασία της μιας εκ των δυο κατηγορουμένων αναφέροντας ότι∙ «Στην υπό κρίση περίπτωση, όπως ήδη λέχθηκε, ο ρόλος του Εφεσείοντα και της Alempi ήταν ουσιαστικά ο ίδιος, τα δε ναρκωτικά σε σχέση με τη Λαζάρου (ανωτέρω) αφορούν διπλάσια ποσότητα της ίδιας Τάξεως Β. Καθοριστικό στοιχείο στην προσέγγιση του Κακουργιοδικείου κατά την επιμέτρηση της ποινής που επιβλήθηκε στην Alempi ήταν η έμπρακτη μεταμέλειά της, όπως αυτή εκφράσθηκε από την άμεση παραδοχή της και την προθυμία της να συνεργαστεί με την ΥΚΑΝ και να βοηθήσει στην εξιχνίαση της όλης υπόθεσης. Η συνεργασία της αυτή δεν εξαντληθηκε στη συμμετοχή της στην ελεγχόμενη παράδοση των παράνομων ουσιών. Κατονόμασε το πρόσωπο για λογαριασμό του οποίου είχαν εισαχθεί τα ναρκωτικά και δήλωσε έτοιμη να παρουσιαστεί ενώπιον του Δικαστηρίου και να δώσει μαρτυρία προς τεκμηρίωση της ενοχής όλων των εμπλεκομένων. Η πλήρης διαλεύκανση εγκληματικών δραστηριοτήτων οι οποίες περιστρέφονται γύρω από την παράνομη διακίνηση ναρκωτικών και ιδίως η προσαγωγή ενώπιον της δικαιοσύνης των προσώπων που διαδραματίζουν πρωτεύοντα ρόλο στην εγκληματική αυτή συμπεριφορά, είναι έργο δύσκολο και πολύπλοκο. Στις πλείστες των περιπτώσεων είναι αναγκαία η αναζήτηση μαρτυρίας από πρόσωπα που εμπλέκονται στις έκνομες αυτές δραστηριότητες. Πρόσωπα που συνήθως είναι απρόθυμα να συνδράμουν τις προσπάθειες των διωκτικών αρχών. Ο φόβος τόσο για τη δική τους ασφάλεια όσο και γι΄ αυτή του στενού οικογενειακού και φιλικού τους περιβάλλοντος λειτουργεί αποτρεπτικά. Ο κίνδυνος που αναλαμβάνουν ως αποτέλεσμα της απόφασής τους να συνεργαστούν με την Αστυνομία, σε συνάρτηση με το βαθμό συνεργασίας και την έκταση και φύση των πληροφοριών που παρέχουν, θα πρέπει να συνεκτιμούνται από τα Δικαστήρια κατά το στάδιο της επιβολής ποινής στα πρόσωπα αυτά. Όσο μεγαλύτερος είναι ο κίνδυνος και όσο πολυτιμότερη είναι η συνδρομή τόσο περισσότερο θα πρέπει αυτό να αντανακλάται στο ύψος της ποινής που επιβάλλεται. Υπό το φως των πιο πάνω παρατηρήσεων, εύκολα εντοπίζεται η καταλυτική επίδραση της συνεργασίας που επέδειξε η Αστυνομία στη διαφοροποίηση της ποινής της από αυτή του Εφεσείοντα.» Στην προκείμενη περίπτωση η συνεργασία του 1ου κατηγορουμένου είναι κατά πολύ μεγαλύτερη από εκείνη του 2ου κατηγορουμένου. Δεν παραγνωρίσαμε βεβαίως ότι και ο 2ος κατηγορούμενος κατονόμασε τον Παντελή. Στην ουσία όμως είναι οι επεξηγήσεις του 1ου κατηγορουμένου και η συμμετοχή τούτου σε ελεγχόμενη παράδοση που ξετύλιξαν το μίτο των γεγονότων και οδήγησαν σε εξιχνίαση της υπόθεσης. Αν δεν ήταν η συμβολή και συνεργασία του 1ου κατηγορουμένου, δεν θα συλλαμβάνονταν οι κατηγορούμενοι 2 και 3, όπως ούτε και ο Παντελής. Αυτή λοιπόν η διαφοροποίηση δεν μπορεί να αγνοηθεί και επιβάλλεται να ενσωματωθεί στην ποινή που πρόκειται να επιβληθεί, με αποτέλεσμα ο 1ος κατηγορούμενος να δικαιούται επιεικέστερης μεταχείρισης. Άλλωστε η διεργασία επιβολής ποινής δεν είναι μηχανιστική και το αξίωμα της ισότητας των πολιτών δεν επάγει εξομοίωση ανόμοιων περιπτώσεων, όπως είναι η περίπτωση των εδώ κατηγορουμένων. Εξου και στην υπόθεση Ντεκερμπετζιάν ν. Δημοκρατίας, ECLI:CY:AD:2016:D562, Π.Ε.86/16, ημερ. 20.12.2016, λέχθηκε ότι∙ «Ο 2ος λόγος αφορά την εισήγηση για παραβίαση της αρχής της ισότητας ως προς την ποινή του εφεσείοντα σε συνάρτηση με την αντιμετώπιση του κατηγορουμένου 1. Είναι ορθό ότι η αρχή της ισότητας ως προκύπτει από το ΄Αρθρο 28.1 του Συντάγματος έχει βαθιές ρίζες στο δίκαιο μας και ως εκ τούτου τα Δικαστήρια είναι ιδιαίτερα ευαίσθητα στο να μην παραβιάζεται με κανένα τρόπο η αρχή της ισότητας και στο θέμα της ποινής (βλ. Nicolaou v. Police
(1969)2 C.L.R., Μπαλής ν. Δημοκρατίας
(1993)2 ΑΑΔ 273). Ως έννοια, η ισότητα όμως δεν έχει ως λόγο την αριθμητική εξίσωση της ποινής η οποία επιβάλλεται. Όπως έχει υποδειχθεί από τη νομολογία, ο όρος «ίσοι ενώπιον του Νόμου» δεν μεταδίδει την έννοια της ακριβούς αριθμητικής ισότητος αλλά διασφαλίζει την αυθαίρετη διάκριση μη αποκλείοντας εύλογες διακρίσεις εάν αυτό δικαιολογείται από τις περιστάσεις. (βλ. Παναγιώτου ν. Αστυνομίας
(1992)2 ΑΑΔ 354 και Γερμανός ν. Δημοκρατίας,
(2013)2 A.A.Δ. 525). Εξ αντιδιαστολής, έχει νομολογηθεί ότι υφίσταται αντιρρήσιμη ανισότητα οσάκις σε δυο συγκατηγορούμενους επιβάλλεται η ίδια ποινή παρά την ύπαρξη διαφοράς ως προς το βαθμό ενοχής τους ή στις προσωπικές τους περιστάσεις (βλ. Σύγγραμμα Thomas, Current Sentencing Practice, σελ. 10907 και Χρίστος Χαρτούπαλλος ν. Δημοκρατίας
(2002)2 ΑΑΔ 28)». Έχοντας κατά νου όλα τα πιο πάνω καταλήγουμε ότι αρμόζουσα ποινή είναι εκείνη της φυλάκισης. Κατ΄ επέκταση στους κατηγορουμένους επιβάλλονται οι ακόλουθες ποινές: 1ος κατηγορούμενος 1η κατηγορία: ποινή φυλάκισης 5 ετών. 2η κατηγορία: ουδεμία ποινή εφόσον τα γεγονότα της εμπερικλείονται στην 3η κατηγορία. 3η κατηγορία: ποινή φυλάκισης 5 ετών. 2ος κατηγορούμενος 2η κατηγορία: ουδεμία ποινή εφόσον τα γεγονότα της εμπερικλείονται στην 3η κατηγορία. 3η κατηγορία: ποινή φυλάκισης 6 ετών. 4η κατηγορία: Ουδεμία ποινή εφόσον τα γεγονότα της εμπερικλείονται στις κατηγορίες 2 και
- 7η κατηγορία: Ουδεμία ποινή εφόσον τα γεγονότα της εμπερικλείονται στις κατηγορίες 2 και
- 8η κατηγορία: ποινή φυλάκισης 6 μηνών. 9η κατηγορία: ποινή φυλάκισης 6 ετών. 3ος κατηγορούμενος 7η κατηγορία: ποινή φυλάκισης 2 ετών. Τα τεκμήρια να κατασχεθούν. Τα ναρκωτικά να καταστραφούν άμα την εκπνοή του χρόνου εφέσεως. Σε σχέση με το ποσό της 9ης κατηγορίας εκδίδεται διάταγμα δήμευσης τούτου. Οι ποινές που επιβλήθηκαν να συντρέχουν. Νοείται βεβαίως ότι η περίοδος έκτισης της ποινής φυλάκισης, μειώνεται κατά το χρονικό διάστημα που οι Κατηγορούμενοι τελούσαν σε προφυλάκιση ή και υπό κράτηση βάσει του άρθρου 117
(1)του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155 (Aboutalebi v. Αστυνομίας
(2009)2 Α.Α.Δ. 677, Γενικός Εισαγγελέας ν. Παντελή
(2000)2 Α.Α.Δ. 384 και Παυλίδης κ.ά. v. Αστυνομίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 220). (Υπ.).............. Ν. Γιαπανάς,Π.Ε.Δ. . (Υπ.).............. Ν. Ταλαρίδου - Κοντοπούλου, Ε.Δ (Υπ.)................ Λ. Παντελή, Ε.Δ Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής, ./Κ.Κ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο