Δημοκρατία ν. N.C.B.A. κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 724/18, 4/6/2018

(1)(α) και 30, Πρώτου Πίνακα Μέρος Ι και Τρίτου Πίνακα του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77, όπως έχει τροποποιηθεί (4η κατηγορία). 2. Παράνομη κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α΄ με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο, κατά παράβαση των άρθρων 2,3,6

(3), 30 και 30 Α του Πρώτου Πίνακα Μέρος Ι και Τρίτου Πίνακα του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77, όπως έχει τροποποιηθεί. (5η κατηγορία). Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των αδικημάτων οι κατηγορίες αφορούν 432.99γρ. κοκαΐνης. Η κατηγορούμενη 2 παραδέχθηκε, επίσης, ενοχή στις ακόλουθες κατηγορίες: 1. Παράνομη εισαγωγή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α΄, κατά παράβαση των άρθρων 2,3,4

(1)(α)και 30, Πρώτου Πίνακα Μέρος Ι και Τρίτου Πίνακα του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77, όπως έχει τροποποιηθεί (6η κατηγορία). 2. Παράνομη κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α΄ με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο, κατά παράβαση των άρθρων 2,3,6

(3), 30 και 30 Α του Πρώτου Πίνακα Μέρος Ι και Τρίτου Πίνακα του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77, όπως έχει τροποποιηθεί (7η κατηγορία). Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των αδικημάτων, οι κατηγορίες αφορούν 472.53γρ. κοκαΐνης. Τα αδιαμφισβήτητα παραδεκτά γεγονότα όπως αυτά έχουν εκτεθεί από την Κατηγορούσα Αρχή είναι τα ακόλουθα: Την 20.1.18 και περί ώρα 22:45 αφίχθηκαν στην Κύπρο από Αθήνα οι δύο κατηγορούμενες. Αφού παρουσιάστηκαν για διαβατηριακό έλεγχο στον τομέα αφίξεων του Αεροδρομίου Λάρνακας, μετά από εξετάσεις που έγιναν οι πιο πάνω κατηγορούμενες δεν έγιναν δεχτές στη Δημοκρατία ως επισκέπτριες. Ως εκ τούτου μεταφέρθηκαν σε ειδική αίθουσα του Αεροδρομίου Λάρνακας μέχρι την αναχώρησή τους με την αμέσως επόμενη διαθέσιμη πτήση για Αθήνα. Ακολούθως την 21.1.18 και ώρα 04:45, λίγο πριν την αναχώρηση των δύο κατηγορουμένων, κατά τον ακτινοδιαγνωστικό έλεγχο που έγινε στις αποσκευές τους διαπιστώθηκε ότι στην τσέπη του μπουφάν της 1ης κατηγορούμενης και στη τσάντα χειρός της, υπήρχαν ύποπτα αντικείμενα. Αφού ελέγχθηκαν, διαπιστώθηκε ότι επρόκειτο για κυλινδρικά σκευάσματα μέσα σε προφυλακτικά, με κοκαϊνη βάρους 288,54 και 144,45 γραμμαρίων. Συνελήφθηκαν και έδωσαν γραπτές συγκαταθέσεις για να μεταφερθούν στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρνακας για να υποβληθούν σε ιατρικές εξετάσεις. Κατά τον ακτινολογικό έλεγχο εντοπίστηκαν στο σώμα της 2ης κατηγορούμενης δυο ξένα σώματα, στο υπογάστριο. Αυτή απέβαλε στην παρουσία της ΜK8 στο Τμήμα Α΄ Βοηθειών δύο κυλινδρικές συσκευασίες μέσα σε προφυλακτικά, με κοκαΐνη βάρους 352,65 και 119,88 γρ. Οι δυο κατηγορούμενες έδωσαν γραπτές καταθέσεις στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λάρνακας, μεταφρασμένα αντίγραφα των οποίων επισυνάπτονται ως Παραρτήματα Α και Β. Στις καταθέσεις τους, μεταξύ άλλων, περιγράφουν την στρατολόγηση τους και την διαδρομή που ακολούθησαν μέχρι το Αεροδρόμιο Λάρνακας και τον εντοπισμό των ναρκωτικών. Ανάφεραν ότι είχαν ανάγκη από λεφτά και εντόπισαν διαφήμιση σε εφημερίδα στην Βενεζουέλα για δουλειά. Επικοινώνησαν με κάποια που είπε ότι ονομαζόταν Melissa και τους πρότεινε να μεταφέρουν ναρκωτικά. Έδωσαν περιγραφή της κοπέλας αυτής. Συμφώνησαν να μεταφέρουν κοκαΐνη στο σώμα τους με αμοιβή 3500 ευρώ. Έλαβαν αρχικά από 1000 για τα έξοδα τους. Ανάφεραν ότι οι συσκευασίες τους δόθηκαν από κάποιο άντρα και τις τοποθέτησαν στο σώμα τους. Επίσης ότι, ακολουθώντας τις οδηγίες της «Μελίσσας», έπρεπε να ταξιδέψουν μέσω ενδιάμεσων σταθμών στην Βενεζουέλα και ότι πριν την Κύπρο, πήγαν στην Μαδρίτη και Αθήνα. Σύμφωνα με την κατηγορούμενη 1, η ρηθείσα «Μελίσσα» τους τηλεφωνούσε από διαφορετικά τηλέφωνα και τους είπε να σβήνουν τις κλήσεις και έτσι η ίδια έσβηνε τις τηλεφωνικές κλήσεις της «Μελίσσας» και ούτε και αποθήκευε κάποιο αριθμό ώστε να ήταν σε θέση να τον δώσει στην αστυνομία. Περισσότερο με την Μελίσσα μιλούσε η κατηγορούμενη 2, ενώ της κατηγορούμενης 1 της έστελλε περισσότερο μηνύματα. Τα ίδια ανέφερε και η 2η κατηγορούμενη, με την προσθήκη ότι θα μιλούσαν ξανά με την «Μελίσσα» όταν θα έφθαναν στην Κύπρο για να τους δώσει οδηγίες ως προς το ποιος θα παραλάμβανε τα ναρκωτικά. Οι κατηγορούμενες είναι λευκού ποινικού μητρώου. Ζητήθηκε επίσης η κατάσχεση των ναρκωτικών και η καταστροφή τους. Τα έξοδα που ανέρχονται σε €30 ζητήθηκε να καταβληθούν από την Δημοκρατία. Ο δικηγόρος των κατηγορουμένων προς μετριασμό της ποινής αναφέρθηκε στις προσωπικές περιστάσεις μιας εκάστης κατηγορουμένης, υιοθετώντας προς τούτο τις εκθέσεις του Τμήματος Κοινωνικών Υπηρεσιών που ετοιμάστηκαν για τον σκοπό αυτό. Έδωσε έμφαση στο λευκό ποινικό μητρώο των κατηγορουμένων, στην μεταμέλεια τους, εκφραζόμενη δια της άμεσης παραδοχής τους και στην προσπάθεια τους να βοηθήσουν τις αστυνομικές αρχές. Έδωσε επίσης έμφαση στο γεγονός του χαμηλού ρόλου και των καθηκόντων που είχαν στην αλυσίδα διακίνησης των ναρκωτικών και ανέφερε ότι ο λόγος που ενεπλάκησαν στην διακίνηση των ναρκωτικών είναι λόγω οικονομικών αναγκών. Τέλος, ανέφερε ότι δεν υπάρχει καμιά μαρτυρία αναφορικά με την καθαρότητα, ή την περιεκτικότητα της κοκαΐνης. Ανέλυσε, επί μέρους, με αναφορά σε νομολογία τους πιο πάνω μετριαστικούς παράγοντες. Εξέφρασε την λύπη και την μεταμέλεια των κατηγορουμένων και εισηγήθηκε ότι συντρέχουν μετριαστικοί παράγοντες, ώστε να κριθούν με την μέγιστη δυνατή επιείκεια. Η ανώτατη ποινή που προβλέπει ο νόμος λαμβάνεται υπόψη κατά την επιμέτρηση της ποινής και συνεκτιμάται με τα γεγονότα της υπόθεσης για σκοπούς καθορισμού του είδους και της έκτασης της ποινής που θα επιβληθεί (Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Γενεθλίου, Ποιν. Έφεση Αρ. 5/16, ημερ.1.3.16). Όπως τέθηκε στη Λεβέντης ν. Αστυνομίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 632, «το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από το νόμο είναι η βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για να επιμετρήσει την ποινή». Η προβλεπόμενη ποινή για τα αδικήματα που παραδέχτηκαν ενοχή οι κατηγορούμενες, κατ' ανώτατο όριο, επισύρουν δια βίου φυλάκιση. Η έκταση της ποινής αυτής δίδει και το στίγμα της σοβαρότητας των αδικημάτων. Σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου έχει δώσει το στίγμα, τις παραμέτρους και την κατεύθυνση που τα δικαστήρια θα πρέπει να ακολουθούν κατά το στάδιο επιμέτρησης της ποινής σε παρόμοιες υποθέσεις. Το γενικό μήνυμα είναι ότι τα Δικαστήρια πρέπει να επιβάλλουν αυστηρές ποινές, ώστε να δίνεται το μήνυμα σε όλους τους επίδοξους μεταφορείς ναρκωτικών ουσιών, με σκοπό την προμήθεια, ότι ανάλογη θα είναι και η αντιμετώπισή τους (δες ενδεικτικώς, μεταξύ άλλων, Berne v. Δημοκρατίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 437, Τουμάζου ν. Δημοκρατίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 63, Μαυρίκιου ν. Αστυνομίας

(2007)2 Α.Α.Δ. 359, και Tomatari v. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 169). Η αναγκαιότητα για επιβολή αποτρεπτικών ποινών σε αδικήματα που αφορούν στα ναρκωτικά έχει τονιστεί πλειστάκις από το Ανώτατο Δικαστήριο στη βάση της κοινωνικής απαξίας και αποστροφής που τα χαρακτηρίζει. Από την άλλη, δεν πρέπει να παραβλέπονται οι προσωπικές περιστάσεις ενός κατηγορούμενου οι οποίες, μαζί με την παραδοχή και τη μεταμέλεια, διαδραματίζουν το δικό τους ρόλο στον καθορισμό της ορθής ποινής. Κοινή συνισταμένη και σταθερός νομολογιακός δείκτης σε αδικήματα αυτού του είδους είναι η αποτρεπτικότητα, εκφραζόμενη μέσα ακριβώς από την αυστηρότητα των ποινών. Όχι μόνο οι έμποροι ναρκωτικών, αλλά και όσοι τους υποβοηθούν στο εγκληματικό τους έργο, είτε με την διακίνηση, είτε με κάθε άλλο τρόπο, σπέρνουν μέσα στην κοινωνία τον όλεθρο, την καταστροφή και την απόγνωση. Στην υπό κρίση υπόθεση, οι κατηγορούμενες ήταν μεταφορείς ναρκωτικών, έκαστη βέβαια για τη δική της ξεχωριστή ποσότητα. Αποτέλεσαν όμως συνδετικό και καίριο κρίκο στην αλυσίδα της διακίνησης των ναρκωτικών ουσιών από το εξωτερικό στη Κύπρο. Είναι ακριβώς γι' αυτό το λόγο που οι συνήθεις μετριαστικοί παράγοντες έχουν μόνον οριακή σημασία. Το είδος, η ποσότητα των ναρκωτικών και ο σκοπός για τον οποίο κατέχονται, είναι μεταξύ των σοβαρών παραγόντων που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη στον καθορισμό της ποινής, με την επιβολή αυστηρών ποινών να ενδείκνυται, σε περιπτώσεις όπου η κατοχή συνοδεύεται και με πρόθεση προμήθειας σε τρίτους. Σύμφωνα με τη νομολογία, η αναγκαιότητα πρόσδωσης αποτρεπτικού χαρακτήρα στην ποινή, δεν οδηγεί σε ατονία της υποχρέωσης για εξατομίκευση της, έτσι ώστε αυτή να αρμόζει στις συνθήκες του παραβάτη και να προσιδιάζει στην προσωπικότητα του, νοουμένου ασφαλώς ότι η εξατομίκευση αυτή δεν οδηγεί στην εξουδετέρωση του στοιχείου της αποτροπής που επιβάλλουν η φύση και τα περιστατικά του αδικήματος, ιδιαίτερα σε υποθέσεις ναρκωτικών, αφού η εξατομίκευση δεν πρέπει να εξουδετερώνει την προσπάθεια που καταβάλλεται για την προστασία της κοινωνίας από τη σύγχρονη αυτή μάστιγα. Στην υπόθεση Αbe ν. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 211, 223 υπεδείχθη ότι δεν πρέπει να δίνεται η εντύπωση ότι οι προσωπικές συνθήκες ενός κατηγορουμένου δε λαμβάνονται ουσιαστικώς καθόλου υπόψη, παρά το γεγονός ότι μνημονεύονται στην απόφαση, όπως και το λευκό του ποινικό μητρώο. Πρόκειται για παράγοντες που ασφαλώς, αν και περιθωριακής σημασίας, έχουν τη δική τους αξία ως αξιολογούμενα στοιχεία στα πλαίσια της διεργασίας εξατομίκευσης της ποινής (δες και Μαυραντωνίου ν. Δημοκρατίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 333). Σε σχέση με τις προσωπικές περιστάσεις των κατηγορουμένων, έγινε αναφορά από τον δικηγόρο τους. Μας εφοδίασε με σχετικά πιστοποιητικά μεταφρασμένα στην ελληνική γλώσσα. Υπάρχει όμως και σχετική κοινωνική έκθεση. Θα παραθέσουμε τις προσωπικές περιστάσεις μιας εκάστης κατηγορουμένης στο στάδιο αυτό. Η κατηγορούμενη 1 κατάγεται από τη Βενεζουέλα και είναι ηλικίας 28 ετών, διαζευγμένη. Έχει μια κόρη ηλικίας 9 ετών, η οποία διαμένει στη Βενεζουέλα με την εκ μητρός γιαγιά της μαζί με την οποία διέμενε και η ίδια. Έχει ακόμη ένα αδελφό ηλικίας 31 ετών ο οποίος εργάζεται ως οδηγός ταξί. Ο πατέρας της εγκατέλειψε την οικογένεια όταν η ίδια ήταν μικρή, η δε μητέρα της είναι οικοκυρά. Οι σχέσεις τους περιγράφονται ως καλές. Αποφοίτησε από το πανεπιστήμιο στον κλάδο Παιδαγωγικά και εργάζεται ως δασκάλα σε σχολείο με μηνιαίο εισόδημα €

1. Σε ηλικίας 18 ετών παντρεύτηκε τον σύζυγο της με τον οποίο απέκτησε την ανήλικη κόρη της. Το 2011 πήραν διαζύγιο και ο πατέρας διατηρεί επαφή με την ανήλικη κόρη του. Στο αδίκημα προέβη λόγω της άθλιας οικονομικής της κατάστασης και δεν έχει προβλήματα υγείας και εθισμού σε ουσίες ή αλκοόλ. Η κατηγορούμενη 2 κατάγεται και αυτή από τη Βενεζουέλα, είναι ηλικίας 31 ετών, άγαμη. Έχει μια κόρη ηλικίας 8 ετών η οποία διαμένει με την εκ μητρός γιαγιά της στη Βενεζουέλα. Έχει ακόμη 6 αδέλφια και η μητέρα της εργάζεται ως κομμώτρια την οποία βοηθά ο σύζυγος της. Οι σχέσεις των μελών της οικογένειας είναι καλές. Μετά την αποφοίτηση της από το Λύκειο εργάζεται ως πωλήτρια ρούχων με μηνιαίο εισόδημα €7 - €
2. Προέβη στο αδίκημα λόγω της άθλιας οικονομικής της κατάστασης και δεν παρουσιάζει προβλήματα υγείας και εθισμού σε ουσίες ή αλκοόλ. Η παραδοχή των κατηγορουμένων στα γεγονότα όπως έχουν εκτεθεί έχει περιορισμένη σημασία. Συνελήφθησαν επ' αυτοφόρω μεταφέροντας τα ναρκωτικά στο σώμα τους. Παρόλα αυτά, στην υπόθεση Βασιλείου ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 110/14, ημερ.15.6.15, ο κατηγορούμενος όπως και εδώ, συνελήφθη στο αεροδρόμιο με τις βαλίτσες με τα ναρκωτικά, το θέμα της παραδοχής του τέθηκε ως εξής: «.... η παραδοχή δεν έχει την αξία που θα μπορούσε να έχει υπό άλλες περιστάσεις, αφετέρου όμως δεν πρέπει να παραγνωρίσουμε το πάντοτε ευπρόσδεκτο μιας παραδοχής ως απτού στοιχείου μεταμέλειας, αλλά και τη σημασία της, όπως εξηγήθηκε στην υπόθεση Χαρτούπαλλος ν. Δημοκρατία

(2002)2 ΑΑΔ 28: «Τονίζουμε συναφώς ότι η παραδοχή ενοχής πρέπει να αμείβεται με σχετική έκπτωση στην ποινή. Αυτό ενθαρρύνει τους αδικοπραγούντες να παραδέχονται ενοχή με συνέπεια να μη σπαταλάται πολύτιμος χρόνος στην εκδίκαση υποθέσεων. Αποτελεί πορεία που προάγει τους σκοπούς της δικαιοσύνης.» Καταγράφουμε, σύμφωνα και με την εισήγηση του κ. Αναστασίου, ότι ήταν με δική τους συγκατάθεση που εξετάστηκαν σε ακτινολογικό έλεγχο, αλλά και την άμεση παραδοχή τους, πως επρόκειτο για ναρκωτικά. Εξέφρασαν την πρόθεση τους να συνεργαστούν με την αστυνομία, και έδωσαν κάποιες λεπτομέρειες αναφορικά με τον τρόπο που έγινε η στρατολόγηση τους αλλά και η διακίνηση των ναρκωτικών, από την Βραζιλία στη Κύπρο. Αυτά καταγράφονται στις καταθέσεις των δυο κατηγορουμένων που μας δόθηκαν ως μέρος των γεγονότων. Κατά συνέπεια, η παραδοχή και η συνεργασία και των δυο κατηγορουμένων, όπως αυτή έχει εκτεθεί, θα κριθεί και θα προσμετρήσει προς όφελος τους, στα πλαίσια των πιο πάνω παραμέτρων. Ακόμα ένας μετριαστικός παράγοντας που θα ληφθεί υπόψη προς όφελος και των δυο κατηγορουμένων, συνιστά το λευκό ποινικό μητρώο τους. Αναμφίβολα, το λευκό μητρώο ενός κατηγορουμένου, συνιστά στοιχείο και δεδομένο που έχει την δική του μετριαστική αξία στα πλαίσια εξατομίκευσης της ποινής και θα προσδοθεί η ανάλογη βαρύτητα. Τα αδικήματα που παραδέχθηκαν ενοχή οι κατηγορούμενες από άποψη βαρύτητας και σοβαρότητας, σύμφωνα με το άρθρο 30

(4)του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου, Ν.29/77, στα περιστατικά και γεγονότα όπως έχουν εκτεθεί, κατατάσσονται ως ιδιαίτερα σοβαρά. Υπό οιανδήποτε σκοπιά και αν αντικριστούν, οι κατηγορούμενες ήταν αναμεμειγμένες σε οργανωμένη εγκληματική ομάδα παράνομης διακίνησης και εισαγωγής ναρκωτικών, και μάλιστα κοκαΐνης. Δεν παραγνωρίζουμε ότι καμία δεν ήταν ο ιθύνον νους στο όλο εγχείρημα, αλλά ο ρόλος τους, που ήταν εκείνος του μεταφορέα, δεν καθιστά την συμμετοχή τους στην όλη οργάνωση περιθωριακή. Κάθε άλλο. Χωρίς τον μεταφορέα η παράνομη εισαγωγή και στην συνέχεια η προμήθεια των ναρκωτικών δεν μπορεί να επιτευχθεί. Οι μεταφορείς, από όποια σκοπιά και να αντικριστούν, έχουν σημαίνοντα ρόλο στην αλυσίδα της διακίνησης ναρκωτικών και αποτελούν απαραίτητο συνδετικό κρίκο σε τέτοιας μορφής αδικήματα. Ούτε μπορούμε να παραγνωρίσουμε ότι η πρόθεση κέρδους και ο προσπορισμός οικονομικού οφέλους εκ μέρους τους, αυτοκαθορίζουν, όπως υποδείχθηκε στην υπόθεση Mallouk v. Δημοκρατίας

(2000)2 ΑΑΔ 711, τη σοβαρότητα της υπόθεσης. Στην παρούσα υπόθεση, έλαβαν το ποσό των €1000 έναντι συνολικής αμοιβής €3.

1. Το στοιχείο αυτό αναδεικνύει ότι ο ρόλος τους είχε την δική του σημαίνουσα αξία στο άνομο σχέδιο μεταφοράς και εισαγωγής της κοκαΐνης. Σχετική ακόμα επί τούτου, είναι και η υπόθεση Valdez ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση 144/16, ημερ.21.2.
2. Το είδος καθώς και η ποσότητα των ναρκωτικών, αλλά και ο σκοπός για τον οποίο κατέχονται είναι, ως λέχθηκε, μεταξύ των παραγόντων που λαμβάνονται υπόψη από το Δικαστήριο κατά τον καθορισμό της ποινής. (Chassen v. Αστυνομίας

(1996)2 ΑΑΔ 196). Η παρούσα υπόθεση αφορά διακίνηση από το εξωτερικό και εισαγωγή στην Κύπρο κοκαΐνης, από μεν την 1η κατηγορούμενη συνολικού βάρους 432.99γρ. από δε την 2η κατηγορούμενη, συνολικού βάρους 472.53γρ. Δεν πρόκειται συναφώς για μικρές ποσότητες και η ποσότητα όπως και το είδος που έκαστη κατηγορούμενη μετέφερε, έχει, εκ των πραγμάτων, την δική της βαρύτητα στην επιμέτρηση της ποινής. Από την κατάταξη του Νόμου για τα αδικήματα που παραδέχθηκαν ενοχή, καταδεικνύεται η αγωνία της κοινωνίας και η αποδοκιμασία του κοινωνικού συνόλου γι' αυτά τα αδικήματα. (Suilmi v. Αστυνομίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 248, Hadavand v. Δημοκρατίας,

(2000)2 Α.Α.Δ. 359, και Σαμπή ν. Δημοκρατίας Ποινική έφεση 124/2010, ημερ. 22 Φεβρουαρίου 2012). Η σοβαρότητα των αδικημάτων, συνδυαζόμενη με τη συχνότητα που παρουσιάζει στο τόπο μας, η αυξητική και η ανησυχητική τάση διάπραξης αδικημάτων αυτής της μορφής που αποτελεί σοβαρότατο πρόβλημα στην κοινωνία του τόπου μας, επιβάλλει εκ των πραγμάτων, την επιβολή αυστηρών και αποτρεπτικών ποινών. (Ξύδα ν. Δημοκρατίας,

(2012)2 Α.Α.Δ. 807). Αυτός ακριβώς είναι και ο λόγος που υποχωρούν οι προσωπικές περιστάσεις του κατηγορουμένου, αφού προέχει η ανάγκη για την προστασία του κοινωνικού ιστού, που πλήττεται καίρια με την εξάπλωση της χρήσης ναρκωτικών ουσιών, και αποτελεί το πρώτιστο καθήκον του Δικαστηρίου. Από τις καταθέσεις τους, προκύπτει ότι είδαν σε εφημερίδα διαφήμιση ότι αναζητούνταν κοπέλες για δουλειά με καλό μισθό. Πληροφορήθηκαν και αποδέχτηκαν την φύση της εργασίας και στρατολογήθηκαν για τον σκοπό αυτό, ήτοι να μεταφέρουν τα ναρκωτικά στην Κύπρο. Υπό αυτή τη σκοπιά οι κατηγορούμενες δεν μπορούν να καταταχθούν στους οργανωμένους εμπόρους ναρκωτικών, για τους οποίους σύμφωνα με την υπόθεση Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας

(2005)2 Α.Α.Δ 466, πρέπει να επιβάλλεται αυστηρότερη ποινή από ότι σε περιστασιακούς προμηθευτές (Ανδρέου ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση 163/15, ημερ.11.7.16). Αυτό ενέχει τη σημασία του από την άποψη της ποινής που θα πρέπει να επιβληθεί, αφού εκείνο που εξάγεται από τα γεγονότα, είναι ότι οι κατηγορούμενες δεν ανήκουν σε κάποια ψηλή βαθμίδα της εγκληματικής ομάδας που ασχολείται με την εμπορία ναρκωτικών. Οι λόγοι που τις ώθησαν στην διάπραξη των αδικημάτων, λόγω οικονομικών δυσκολιών, δεν μπορεί από την άλλη, να αποτελέσει βάση ως δικαιολογία των πράξεων των κατηγορουμένων (Valdez v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση 144/14, ημερ.21.2.17). Στην Valdez ανωτέρω, αναφορικά με τους μεταφορείς ναρκωτικών, με αναφορά σε αγγλική νομολογία, υπεδείχθη ότι: «Η πεμπτουσία της ως άνω παρατήρησης είναι ότι το Δικαστήριο πρέπει να διαχωρίσει σε τι είδους μεταφορείς ναρκωτικών θα επιβάλει ποινή, όχι αυστηρά με το να «κατατάξει» σε κατηγορίες ή υποκατηγορίες αλλά να διακρίνει κάποια χαρακτηριστικά του δράστη που καθορίζουν αφενός το βαθμό υπαιτιότητας του και αφετέρου το είδος και την ποσότητα των ναρκωτικών που μεταφέρει». Η νομολογία υποδεικνύει ότι οι προσωπικές ανάγκες ή περιστάσεις, δεν μπορούν να δικαιολογήσουν την προσφυγή στο έγκλημα (Κυριάκου ν. Δημοκρατίας

(2013)2 Α.Α.Δ. 154). Τέθηκε από τον ευπαίδευτο συνήγορο υπεράσπισης, η απουσία μαρτυρίας ως προς την καθαρότητα της κοκαΐνης. Αποτελεί γεγονός ότι η καθαρότητα της κοκαΐνης αποτελεί ένα συνυπολογίσιμο παράγοντα κατά την επιμέτρηση της ποινής. Για παράδειγμα, στην υπόθεση SOARES DE ALMEIDA, ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση 22/15, ημερ.7.7.17, η καθαρότητα της κοκαΐνης που ήταν 69%, κρίθηκε ως μεγάλης καθαρότητας, με την ανάλογη βαρύτητα στο γεγονός αυτό. Η απουσία μαρτυρίας ως προς το θέμα αυτό, κατά την κρίση μας, αποτελεί ουδέτερο στοιχείο και δεν μπορεί βεβαίως να προσμετρήσει σε βάρος των κατηγορουμένων. Η παράθεση νομολογίας ως προς την επιβολή ποινής, όση πρακτική αξία και αν έχει, είναι ενδεικτική του μέτρου τιμωρίας παρόμοιων εγκλημάτων και των παραμέτρων του καθορισμού της ποινής, χωρίς όμως να έχει τον δεσμευτικό χαρακτήρα που ενέχει ο καθορισμός αρχών δικαίου. Οι προηγούμενες ποινές και η προσέγγιση των δικαστηρίων στο πρόσφατο και στο απώτερο παρελθόν, είναι ενδεικτικές του τρόπου αντιμετώπισης των υποθέσεων κατά το χρόνο διάπραξής τους. Παρά ταύτα, θα αναφερθούμε σε νομολογία που δίνει το στίγμα της μεταχείρισης παραβατών, σε ανάλογα αδικήματα. Στην υπόθεση Νικολάου κ.ά ν. Δημοκρατίας

(2010)2 Α.Α.Δ 616 οι κατηγορούμενοι παραδέχτηκαν ενοχή σε κατηγορίες κατοχής και κατοχής με σκοπό την προμήθεια 355.92 γρ. ηρωίνης. Ο εφεσείων 1 βαρύνετο με 4 προηγούμενες καταδίκες ενώ ο άλλος κατηγορούμενος με μια προηγούμενη καταδίκη. Στον πρώτο επιβλήθηκαν 8 χρόνια φυλάκισης, ενώ στον δεύτερο 7 χρόνια φυλάκισης. Σημαίνοντα ρόλο είχαν οι προηγούμενες καταδίκες του εφεσείοντος 1. Η ποινή του εφεσείοντα 2 μειώθηκε στα 6 χρόνια, λόγω κυρίως της μεγάλης ηλικίας του, 65 ετών, σε σχέση με τον πρώτο κατηγορούμενο, που ήταν 32 ετών, αλλά και των λιγότερων προηγούμενων καταδικών του. Στην υπόθεση Marius v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση 155/14, ημερ.27.5.15, μετά από παραδοχή του κατηγορουμένου για την εισαγωγή, κατοχή και κατοχή με σκοπό την προμήθεια ναρκωτικού φαρμάκου τάξεως Α, 883,4463 γρ. κοκαΐνη, επιβλήθηκαν συνολικώς, συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 11 χρόνων. Ο κατηγορούμενος ήταν ηλικίας 23 ετών, λευκού ποινικού μητρώου και συνεργάστηκε με τις αρχές. Κρίθηκε ότι η ποινή ήταν αρκετά αυστηρή, αλλά όχι σε τέτοιο βαθμό που θα μπορούσε, αντικειμενικά, να χαρακτηριστεί έκδηλα υπερβολική. Στην υπόθεση αυτή γίνεται αναφορά σε τρείς άλλες υποθέσεις. Παραθέτουμε αυτούσιο το πιο κάτω απόσπασμα: «..και με αναφορά στις υποθέσεις Saliba ν. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 388, Sikal v. Δημοκρατίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 467 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Dos Santos

(2005)2 Α.Α.Δ. 297 κατέληξε στην επιβολή της 11χρονης ποινής φυλάκισης. Σημειώνουμε στο σημείο αυτό ότι στην πρώτη αυθεντία επικυρώθηκε 10ετής ποινή φυλάκισης για κατοχή με σκοπό την προμήθεια 130.2612 γρ. κοκαΐνης, στη δεύτερη 7ετής ποινή φυλάκιση για κατοχή με σκοπό την προμήθεια 557,3412 γρ. κοκαΐνης και στην τρίτη το Ανώτατο Δικαστήριο αύξησε την πρωτόδικη ποινή των 6 ετών φυλάκισης σε 9 έτη φυλάκισης για 1.021 γρ. κοκαΐνης, αποφάσεις ενδεικτικές του μέτρου της ποινής σε παρόμοιες υποθέσεις». Να προσθέσουμε ότι στην Saliba, ανωτέρω, ο κατηγορούμενος παραδέχτηκε ενοχή, ήταν λευκού μητρώου και ηλικίας 26 ετών. Παραδέχτηκε ότι αγόρασε τα ναρκωτικά στο Λίβανο με πρόθεση να τα πωλήσει σε πρόσωπα στη Λεμεσό. Προκύπτει από τα γεγονότα ότι δεν ήταν μεταφορέας των ναρκωτικών. Κρίθηκε αυστηρή, αλλά όχι υπερβολική. Στην υπόθεση Εl Kara ν. Δημοκρατίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 239, η κατηγορούμενη, ηλικίας 61 ετών, παραδέχθηκε ενοχή για την κατοχή με σκοπό την προμήθεια 247,183 γραμμαρίων ηρωίνης, επικυρώθηκε 7ετής ποινή φυλάκισης. Στην υπόθεση Sikaf ν. Δημοκρατίας

(2003)2 Α.Α.Δ 467, ο κατηγορούμενος, ηλικίας 46 ετών, παραδέχθηκε ενοχή στις κατηγορίες για εισαγωγή και κατοχή με σκοπό τη προμήθεια 587,3412 γρ. κοκαΐνης, την μετέφερε στο σώμα του από το Λίβανο, επιβλήθηκε 7ετής ποινή φυλάκισης, η οποία χαρακτηρίστηκε ως επιεικής. Στη υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Sak

(2005)2 Α.Α.Δ. 377, επί παραδοχής του κατηγορουμένου στη κατηγορία της κατοχής με σκοπό τη προμήθεια 391,25 γρ. ηρωίνης, ποινή φυλάκισης 5 ετών αυξήθηκε κατ' έφεση σε 8 χρόνια. Στην υπόθεση MBAKOUP ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση 86/14, ημερ.27.3.15, ο κατηγορούμενος παραδέχτηκε ενοχή στις κατηγορίες της κατοχής µε σκοπό τη προµήθεια ελεγχόµενου φαρµάκου τάξεως Α, δηλαδή 351,4998 γρ. κοκαΐνης και του επιβλήθηκε για την κατηγορία της κατοχής µε σκοπό την προµήθεια, ποινή φυλάκισης 7 ετών. Ήταν λευκού ποινικού μητρώου. Στην Ιωάννου ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση 39/15, ημερ.15.11.16, ο κατηγορούμενος παραδέχθηκε ενοχή για την κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α, ήτοι 248.54γρ. κοκαΐνης. Επικυρώθηκε 5ετής ποινή φυλάκισης. Ήταν λευκού ποινικού μητρώου. Στην υπόθεση SOARES (ανωτέρω) μετά από παραδοχή του κατηγορουμένου, ηλικίας 23 ετών, στις κατηγορίες της εισαγωγής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α΄, δηλαδή 2.831,9 γρ. κοκαΐνης, επιβλήθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 10 ετών, η καθαρότητα της κοκαΐνης ήταν 69% η οποία κρίθηκε ως μεγάλης καθαρότητας, επικυρώθηκε κατ΄ έφεση. Στην υπόθεση Memic ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση 197/11, ημερ.16.4.14, μετά από παραδοχή για παράνομη κατοχή και παράνομη κατοχή με σκοπό την προμήθεια 915,27 γραμμάρια κοκαΐνης, επικυρώθηκε κατ' έφεση 8ετής ποινή φυλάκισης. Σχετικές επίσης στα δικά τους γεγονότα, είναι και οι υποθέσεις Ιωάννου και Τσιάκκα κατωτέρω. Έχουμε επίσης υπόψη μας όσα αναφέρθησαν στην υπόθεση Valdez ανωτέρω, αναφορικά με τις κατευθυντήριες οδηγίες των Drug Offences Definitive Guideline 2012 του Sentencing Council της Αγγλίας. Μας έχουν προβληματίσει, αναφορικά με την ποινή, οι προσωπικές περιστάσεις και των δυο κατηγορουμένων, όπως έχουν εκτεθεί, κυρίως του γεγονότος ότι είναι και οι δύο μητέρες. Η μεν πρώτη μιας κόρης ηλικίας 8 ετών, η δε δεύτερη, ομοίως μιας κόρης ηλικίας 9 ετών. Πρόκειται για ένα παράγοντα που αναγνωρίζεται από την νομολογία, στα πλαίσια της επιμέτρησης της ποινής, ως ένα ιδιαίτερο στοιχείο των προσωπικών περιστάσεων, το οποίο το Δικαστήριο δεν μπορεί, αναλόγως βεβαίως της περίπτωσης, να μην το λάβει καθόλου υπόψη κατά την επιβολή της ποινής. Ως δεδομένο, λόγω της ιδιαίτερης φύσης που το χαρακτηρίζει, ενέχει ένα μετριαστικό στοιχείο που δεν μπορεί να παραγνωριστεί και να αγνοηθεί τελείως, ακόμα και στα σοβαρά αδικήματα. (βλ. Μπαλλής ν. Δημοκρατίας

(1993)2 ΑΑΔ 273, Ιωάννου ν. Δημοκρατίας

(2010)2 ΑΑΔ 544 και Τσιάκκα ν. Δημοκρατίας

(2011)2 ΑΑΔ 482). Συνεκτιμήσαμε όλους τους σχετικούς παράγοντες και παραμέτρους και έχοντας υπόψη τις συνθήκες και περιστατικά διάπραξης των αδικημάτων, όπως έχουν εκτεθεί, το είδος και την ποσότητα των ναρκωτικών, τις προσωπικές και άλλες περιστάσεις μιας εκάστης κατηγορουμένης ξεχωριστά, την παραδοχή και το λευκό ποινικό μητρώο τους, καθώς και όλα όσα ανέφερε ο ευπαίδευτος δικηγόρος τους προς μετριασμό της ποινής, καταλήγουμε ότι η επιλογή ποινής φυλάκισης είναι η μόνη αρμόζουσα και ενδεδειγμένη για τις Κατηγορούμενες. Κρίνουμε ως αρμόζουσες τις ακόλουθες ποινές φυλάκισης τις οποίες και επιβάλλουμε στην Κατηγορούμενη 1: 4η κατηγορία - 5 χρόνια φυλάκιση 5η κατηγορία - 5 χρόνια φυλάκιση Οι ποινές φυλάκισης θα συντρέχουν. Κρίνουμε ως αρμόζουσες τις ακόλουθες ποινές φυλάκισης, τις οποίες και επιβάλλουμε στην Κατηγορούμενη 2: 6η κατηγορία - 5 χρόνια φυλάκιση 7η κατηγορία - 5 χρόνια φυλάκιση Οι ποινές φυλάκισης θα συντρέχουν. Νοείται βεβαίως ότι η περίοδος έκτισης της ποινής φυλάκισης, μειώνεται κατά το χρονικό διάστημα που οι Κατηγορούμενες τελούσαν σε προφυλάκιση ή και υπό κράτηση βάσει του άρθρου 117

(1)του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.155, (Aboutalebi v. Αστυνομίας

(2009)2 Α.Α.Δ. 677, Γενικός Εισαγγελέας ν. Παντελή

(2000)2 Α.Α.Δ. 384 και Παυλίδης κ.ά. v. Αστυνομίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 220). Τα ναρκωτικά κατάσχονται και να καταστραφούν. Τα έξοδα €30 να καταβληθούν από την Δημοκρατία. (Υπ.)................ Ν. Γιαπανάς,Π.Ε.Δ. (Υπ.)................ Ν. Ταλαρίδου - Κοντοπούλου, Ε.Δ. (Υπ.)................ Λ. Παντελή, Ε.Δ Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο