Δημοκρατία ν. Παναγιώτου, Αρ. Υπόθεσης: 2103/18, 24/5/2018

(2)και 30, Πρώτου Πίνακα Μέρος ΙΙ και Τρίτου Πίνακα του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77, όπως έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα. ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΠΟΙΝΙΚΟΥ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Ο κατηγορούμενος στις 19.3.2018, στην Λάρνακα, παράνομα είχε στην κατοχή του ελεγχόμενο Φάρμακο Τάξεως Β΄, δηλαδή 1 κιλό και 996,1 γραμμάρια κάνναβης. Τρίτη Κατηγορία ΕΚΘΕΣΗ ΠΟΙΝΙΚΟΥ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Παράνομη κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β΄, με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο, κατά παράβαση των άρθρων 2,3,6

(3)και 30, Πρώτου Πίνακα Μέρος ΙΙ και Τρίτου Πίνακα του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77, όπως έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα. ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΠΟΙΝΙΚΟΥ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Ο κατηγορούμενος στον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην δεύτερη κατηγορία, παράνομα είχε στην κατοχή του ελεγχόμενο Φάρμακο Τάξεως Β΄, δηλαδή 1 κιλό και 996,1 γραμμάρια κάνναβης, με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο. Τα αδιαμφισβήτητα γεγονότα ως έχουν εκτεθεί είναι τα ακόλουθα: Την 19/03/2018 λήφθηκε πληροφορία στην Υ.ΚΑ.Ν ότι ο κατηγορούμενος θα κατευθυνόταν με το όχημα του XXXXX76, μάρκας NISSAN ΝΟΤΕ, χρώματος μαύρου, από την Λεμεσό προς Λευκωσία για να παραλάβει μεγάλη ποσότητα ναρκωτικών. Περί ώρα 1650 εντοπίστηκε το πιο πάνω όχημα με οδηγό τον κατηγορούμενο να κινείται στον παλιό δρόμο Λευκωσίας - Λεμεσού παρά το πρατήριο καυσίμων PETROLΙNA στην Χοιροκοιτία. Ακολουθήθηκε και ανακόπηκε για έρευνα παρά τον κυκλικό κόμβο Ζυγίου. Κατά την έρευνα που διενήργησε ο ΜΚ1 στο όχημα του κατηγορούμενου εντόπισε στην θέση πίσω από τον συνοδηγό ένα νάιλον σακούλι σκουπιδιών εντός του οποίου υπήρχε ακόμα ένα σακούλι σκουπιδιών του ίδιου τύπου, με δύο διαφανείς πλαστικές συσκευασίες, κλειστές αεροστεγώς, με την κάνναβη η οποία αναφέρεται στο κατηγορητήριο. Αφού του επιστήθηκε η προσοχή στον νόμο ο κατηγορούμενος απάντησε «εγώ έπιατα για να τα πάρω τζιαμέ που μου είπαν» και συνελήφθηκε για αυτόφωρο αδίκημα. Την ίδια ημέρα 19/03/2018 και μεταξύ των ωρών 2050- 2135 στα γραφεία της Υ.ΚΑ.Ν Λ/κας ο ΜΚ7 έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο. Ο κατηγορούμενος στην κατάθεση του αναφέρει, μεταξύ άλλων, ότι στις 19/03/2018 το απόγευμα κατόπιν οδηγιών άλλου προσώπου, το οποίο δεν κατονομάζει, μετέβηκε με το αυτοκίνητο του με αρ. εγγραφής XXXXX76 στη Χοιροκοιτία σε ανοιχτό χώρο από όπου παρέλαβε από συγκεκριμένο σημείο τα ναρκωτικά που εντοπίστηκαν στην κατοχή του. Ακολούθως ξεκίνησε να κατευθύνεται προς τη Λεμεσό και θα λάμβανε οδηγίες εκ νέου για να παραδώσει τα ναρκωτικά σε άλλα πρόσωπα. Ως λόγο για την εμπλοκή του στην επίδικη διακίνηση ναρκωτικών ανάφερε τα οικονομικά προβλήματα τα οποία αντιμετωπίζει. Για τις ενέργειες του αυτές θα λάμβανε ως αμοιβή το χρηματικό ποσό των €300. Ο κ. Μαπουρίδης προς μετριασμό της ποινής, αναγνώρισε την σοβαρότητα των κατηγοριών που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος, αναφέροντας ότι τα αδικήματα διαπράχθηκαν από τον κατηγορούμενο όταν ήταν σε πολύ άσχημη ψυχολογική κατάσταση και μετά από σοβαρά οικονομικά και οικογενειακά προβλήματα. Προσεγγίστηκε στοχευμένα από άτομα αναμεμειγμένα με την εμπορεία ναρκωτικών που γνώριζαν την ευάλωτη θέση και την ανάγκη του για ένα μικρό επιπλέον εισόδημα. Σύμφωνα με τον συνήγορο δεν ήταν μέλος κάποιας σπείρας διακίνησης ναρκωτικών. Ο κατηγορούμενος επιπόλαια υπέκυψε τελικά στην διάπραξη των αδικημάτων. Πρόκειται για ένα μεμονωμένο περιστατικό αφού ουδέποτε απασχόλησε την δικαιοσύνη και συνειδητοποίησε αμέσως την σοβαρότητα των αδικημάτων γεγονός που φαίνεται από την άμεση παραδοχή του και την συνεργασία του με την αστυνομία. Παρέπεμψε σε διάφορες αποφάσεις, τόσο πρωτόδικες όσο και του Εφετείου, αναφορικά με το θέμα της επιβολής ποινής. Αναφέρθηκε επίσης στην ανάγκη εξατομίκευσης της ποινής, υιοθετώντας προς τούτο την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας. Αναφορά στις προσωπικές περιστάσεις του κατηγορουμένου θα γίνουν με λεπτομέρεια στην συνέχεια. Τα αδικήματα στα οποία ο Κατηγορούμενος παραδέχθηκε ενοχή, τιμωρούνται, κατ' ανώτατο όριο, η μεν κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β΄ (2η κατηγορία), με φυλάκιση 8 ετών, η δε κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β΄ με σκοπό την προμήθεια του σε άλλα πρόσωπα (3η κατηγορία) με φυλάκιση δια βίου. Τα πιο πάνω αδικήματα σταχυολογούνται ως πολύ σοβαρά και τούτο διαπιστώνεται όχι μόνον από τις νομοθετικά προβλεπόμενες ποινές αλλά και από τη φύση τους αυτή καθ' αυτή. Η προβλεπόμενη από το νόμο ανώτατη ποινή είναι ενδεικτική της έκτασης της σοβαρότητας ενός αδικήματος και αυτό είναι ένα στοιχείο που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής, όπως και το είδος της ποινής που θα επιβληθεί (Γεν. Εισαγγελέας v. Πέτρου

(1993)2 Α.Α.Δ. 9). Όπως τέθηκε στην υπόθεση Λεβέντης v. Αστυνομίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 632 «το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από το νόμο είναι η βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για να επιμετρήσει την ποινή». Βεβαίως τα Δικαστήρια δεν μένουν μόνο στην προβλεπόμενη από το Νόμο ανώτατη ποινή, αλλά λαμβάνουν υπόψη τις προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου και τις περιστάσεις διάπραξης των αδικημάτων. Για τα θέματα αυτά θα αναφερθούμε στη συνέχεια. Πριν εξετάσουμε τους παράγοντες που έχει επικαλεστεί η Υπεράσπιση για μετριασμό της ποινής θεωρούμε σκόπιμο να αναφερθούμε στις αρχές που διέπουν την επιμέτρηση της ποινής σε παρόμοιες υποθέσεις. Σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου έχει δώσει το στίγμα, τις παραμέτρους και την κατεύθυνση που τα δικαστήρια θα πρέπει να ακολουθούν κατά το στάδιο επιμέτρησης της ποινής σε παρόμοιες υποθέσεις. Το γενικό μήνυμα είναι ότι τα Δικαστήρια πρέπει να επιβάλλουν αυστηρές ποινές, ώστε να δίνεται το μήνυμα σε όλους τους επίδοξους μεταφορείς ναρκωτικών ουσιών, με σκοπό την προμήθεια, ότι ανάλογη θα είναι και η αντιμετώπισή τους (δες ενδεικτικώς, μεταξύ άλλων, Berne v. Δημοκρατίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 437, Τουμάζου ν. Δημοκρατίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 63, Μαυρίκιου ν. Αστυνομίας

(2007)2 Α.Α.Δ. 359, και Tomatari v. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 169). Η αναγκαιότητα για επιβολή αποτρεπτικών ποινών σε αδικήματα που αφορούν στα ναρκωτικά έχει τονιστεί πλειστάκις από το Ανώτατο Δικαστήριο στη βάση της κοινωνικής απαξίας και αποστροφής που τα χαρακτηρίζει. Κοινή συνισταμένη και σταθερός νομολογιακός δείκτης σε αδικήματα αυτού του είδους είναι η αποτρεπτικότητα, εκφραζόμενη μέσα ακριβώς από την αυστηρότητα των ποινών. Όχι μόνο οι έμποροι ναρκωτικών, αλλά και όσοι τους υποβοηθούν στο εγκληματικό τους έργο, είτε με την διακίνηση, είτε με κάθε άλλο τρόπο, σπέρνουν μέσα στην κοινωνία τον όλεθρο, την καταστροφή και την απόγνωση. Στην υπό κρίση υπόθεση, ο κατηγορούμενος ήταν μεταφορέας ναρκωτικών, έναντι, έστω, μικρής αμοιβής. Αποτέλεσε συνδετικό κρίκο στην αλυσίδα της διακίνησης των ναρκωτικών ουσιών. Είναι ακριβώς γι' αυτό το λόγο που οι συνήθεις μετριαστικοί παράγοντες έχουν μόνον οριακή σημασία. Το είδος, η ποσότητα των ναρκωτικών και ο σκοπός για τον οποίο κατέχονται, είναι μεταξύ των σοβαρών παραγόντων που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη στον καθορισμό της ποινής, με την επιβολή αυστηρών ποινών να ενδείκνυται σε περιπτώσεις όπου η κατοχή συνοδεύεται και με πρόθεση προμήθειας σε τρίτους. Σημειώνουμε στο σημείο αυτό και τονίζουμε με έμφαση ότι τα ναρκωτικά και τα αδικήματα που σχετίζονται με αυτά βρίσκονται σε επίμονη και αμείωτη έξαρση. Καταγράφουμε την ευρύτερη ανησυχία και αγωνία του κοινωνικού συνόλου για την λαίλαπα των ναρκωτικών που μαστίζει τον κοινωνικό ιστό και την καταστροφή που επιφέρουν στο κύτταρο της ίδιας της κοινωνίας που είναι η οικογένεια. Και εκφραστές του κοινωνικού συνόλου είναι τα Δικαστήρια. Η δε επιβολή αποτρεπτικών ποινών είναι ένας τρόπος και ένα μέτρο που πρέπει να δρα κατασταλτικά αλλά και καταλυτικά και να εκπέμπει τα κατάλληλα μηνύματα προς την κοινωνία αλλά και σε κάθε επίδοξο παραβάτη. Από την άλλη, δεν πρέπει να παραβλέπονται οι προσωπικές περιστάσεις ενός κατηγορούμενου οι οποίες, μαζί με την παραδοχή και τη μεταμέλεια, διαδραματίζουν το δικό τους ρόλο στον καθορισμό της ορθής ποινής. Και αυτό γιατί σύμφωνα με τη νομολογία η αναγκαιότητα πρόσδωσης αποτρεπτικού χαρακτήρα στην ποινή δεν οδηγεί σε ατονία της υποχρέωσης για εξατομίκευση της, έτσι ώστε αυτή να αρμόζει στις συνθήκες του παραβάτη και να προσιδιάζει στην προσωπικότητα του, νοουμένου ασφαλώς ότι η εξατομίκευση αυτή δεν οδηγεί στην εξουδετέρωση του στοιχείου της αποτροπής που επιβάλλουν η φύση και τα περιστατικά του αδικήματος, ιδιαίτερα σε υποθέσεις ναρκωτικών, αφού η εξατομίκευση δεν πρέπει να εξουδετερώνει την προσπάθεια που καταβάλλεται για την προστασία της κοινωνίας από τη σύγχρονη αυτή μάστιγα. Στην υπόθεση Αbe ν. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 211, 223 υπεδείχθη ότι δεν πρέπει να δίνεται η εντύπωση ότι οι προσωπικές συνθήκες ενός κατηγορουμένου δε λαμβάνονται ουσιαστικώς καθόλου υπόψη, παρά το γεγονός ότι μνημονεύονται στην απόφαση, όπως και το λευκό του ποινικό μητρώο. Πρόκειται για παράγοντες που ασφαλώς, αν και περιθωριακής σημασίας, έχουν τη δική τους αξία ως αξιολογούμενα στοιχεία στα πλαίσια της διεργασίας εξατομίκευσης της ποινής (δες και Μαυραντωνίου ν. Δημοκρατίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 333). Σύμφωνα με την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας ο κατηγορούμενος είναι ηλικίας 28 χρονών άγαμος. Διέμενε μόνος του σε διαμέρισμα στην επαρχία Λεμεσού με μηνιαίο ενοίκιο ύψους €300. Προέρχεται από διασπασμένη οικογένεια μέτριας κοινωνικοοικονομικής κατάστασης. Η μητέρα του ηλικίας 57 ετών κατάγεται από το Βαρώσι. Τον Νοέμβριο του 2017 λόγω ανεργίας και οικονομικών δυσκολιών που αντιμετώπιζε μετέβηκε στην Αγγλία για να εργαστεί. Ο πατέρας του ηλικίας 55 ετών, κατάγεται από τα Σπήλια. Εργάζεται ως οδηγός και διαμένει στην ιδιόκτητη οικία της οικογένειας στη Λεμεσό. Οι γονείς του κατηγορούμενου, όταν ο ίδιος βρισκόταν στην ηλικία των 17 ετών, χώρισαν και μετά το διαζύγιο διέμεναν κάτω από την ίδια στέγη μέχρι και το 2017 που η μητέρα του μετέβηκε στην Αγγλία για σκοπούς εργασίας. Σύμφωνα με τον κ. Μαππουρίδη από τα παιδικά του χρόνια αντιμετώπισε δυσκολίες καθότι στο σπίτι υπήρχαν εντάσεις και τσακωμοί μεταξύ των γονιών του λόγω οικονομικών δυσκολιών, αλλά και για τον διαφορετικό χειρισμό στην ανατροφή των παιδιών. Μεγαλώνοντας μέσα σε αυτό το περιβάλλον, στο γυμνάσιο άρχισε να κάνει παρέα με άτομα που χαρακτηρίζονταν από αντικοινωνική συμπεριφορά, με αποτέλεσμα να αρχίσει να παρουσιάζει και ο ίδιος τέτοια χαρακτηριστικά, γεγονός που στο τέλος τον οδήγησε να εγκαταλείψει το σχολείο στην τρίτη Γυμνασίου. Απαλλάγηκε από την εκτέλεση της στρατιωτικής του θητείας, μετά από 6 μήνες, για ψυχολογικούς λόγους. Από νεαρή ηλικία ασχολήθηκε με τις τοποθετήσεις γυψοσανίδων, επάγγελμα που ασκούσε και πριν την σύλληψη του. Έχει ακόμη δύο έγγαμα αδέλφια ηλικίας 31 και 25 ετών και οι σχέσεις τους περιγράφονται ως καλές. Δεν παρουσιάζει προβλήματα χρήσης εξαρτησιογόνων ουσιών. Η παραδοχή του κατηγορουμένου, στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, όπως παρομοίως στην υπόθεση Κυριάκου ν. Δημοκρατίας

(2013)2 Α.Α.Δ. 746 που τα ναρκωτικά ανεβρέθηκαν εντός της οικίας του κατηγορουμένου, υπεδείχθη ότι έχει περιορισμένη σημασία. Εν τούτοις, στην υπόθεση Βασιλείου ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 110/14, ημερ.15.6.15, όταν ο κατηγορούμενος συνελήφθη στο αεροδρόμιο με τις βαλίτσες με τα ναρκωτικά, το θέμα της παραδοχής του τέθηκε ως εξής: «.... η παραδοχή δεν έχει την αξία που θα μπορούσε να έχει υπό άλλες περιστάσεις, αφετέρου όμως δεν πρέπει να παραγνωρίσουμε το πάντοτε ευπρόσδεκτο μιας παραδοχής ως απτού στοιχείου μεταμέλειας, αλλά και τη σημασία της, όπως εξηγήθηκε στην υπόθεση Χαρτούπαλλος ν. Δημοκρατία

(2002)2 ΑΑΔ 28: «Τονίζουμε συναφώς ότι η παραδοχή ενοχής πρέπει να αμείβεται με σχετική έκπτωση στην ποινή. Αυτό ενθαρρύνει τους αδικοπραγούντες να παραδέχονται ενοχή με συνέπεια να μη σπαταλάται πολύτιμος χρόνος στην εκδίκαση υποθέσεων. Αποτελεί πορεία που προάγει τους σκοπούς της δικαιοσύνης.» Κατά συνέπεια η παραδοχή του κατηγορουμένου τόσο στις αστυνομικές αρχές, κατά την διερεύνηση των αδικημάτων, όσο και ενώπιον μας, θα κριθεί και θα προσμετρήσει ως μετριαστικός παράγοντας και προς όφελος του. Ακόμα ένας μετριαστικός παράγοντας που θα ληφθεί υπόψη προς όφελος του κατηγορουμένου, συνιστά το λευκό ποινικό μητρώο του. Αναμφίβολα, το λευκό μητρώο ενός κατηγορουμένου, συνιστά στοιχείο και δεδομένο που έχει την δική του μετριαστική αξία στα πλαίσια εξατομίκευσης της ποινής και θα προσδοθεί η ανάλογη βαρύτητα. Σύμφωνα με τα γεγονότα όπως έχουν εκτεθεί ο κατηγορούμενος ήταν μεταφορέας των ναρκωτικών, επ' αμοιβή. Το γεγονός αυτό δεν μπορεί μεν να τον κατατάξει στους οργανωμένους εμπόρους ναρκωτικών, για τους οποίους σύμφωνα με την υπόθεση Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας

(2005)2 Α.Α.Δ 466, πρέπει να επιβάλλεται αυστηρότερη ποινή από ότι σε περιστασιακούς προμηθευτές (Ανδρέου ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση 163/15, ημερ.11.7.16), αλλά οι ενέργειες του τον καθιστούν απαραίτητο συνδετικό κρίκο στην αλυσίδα διακίνησης των ναρκωτικών. Οι λόγοι που τον ώθησαν στην διάπραξη των αδικημάτων, λόγω οικονομικών δυσκολιών, δεν μπορεί να αποτελέσει βάση ως δικαιολογία των πράξεων του κατηγορουμένου. Η νομολογία υποδεικνύει ότι οι προσωπικές ανάγκες ή περιστάσεις, δεν μπορούν να δικαιολογήσουν την προσφυγή στο έγκλημα (Κυριάκου ν. Δημοκρατίας

(2013)2 Α.Α.Δ. 154). Στην υπόθεση Valdez v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση 144/14, ημερ.21.2.17), αναφορικά με τους μεταφορείς ναρκωτικών, με αναφορά σε αγγλική νομολογία, υπεδείχθη ότι: «Η πεμπτουσία της ως άνω παρατήρησης είναι ότι το Δικαστήριο πρέπει να διαχωρίσει σε τι είδους μεταφορείς ναρκωτικών θα επιβάλει ποινή, όχι αυστηρά με το να «κατατάξει» σε κατηγορίες ή υποκατηγορίες αλλά να διακρίνει κάποια χαρακτηριστικά του δράστη που καθορίζουν αφενός το βαθμό υπαιτιότητας του και αφετέρου το είδος και την ποσότητα των ναρκωτικών που μεταφέρει». Στην υπόθεση Τσιάκκα κ.ά ν. Δημοκρατίας

(2011)2 Α.Α.Δ.282, αναφορικά με την βαρύτητα που θα πρέπει να αποδίδεται στις προσωπικές συνθήκες ενός κατηγορουμένου, ακόμα και σε σοβαρές υποθέσεις, όπως είναι υποθέσεις ναρκωτικών, υπεδείχθησαν τα εξής: «Αναμφίβολα η ενασχόληση με τα ναρκωτικά αποτελεί μάστιγα για την κοινωνία και δεν χρειάζεται να τονισθεί ιδιαιτέρως το αξιωματικό πλέον της σοβαρότητας των αδικημάτων αυτών, τα οποία δυστυχώς είναι σε έξαρση και από την άλλη, όπως έχει λεχθεί και στην Abe ν. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 211, «. δεν πρέπει να δίνεται η εντύπωση ότι οι προσωπικές συνθήκες ενός κατηγορούμενου δεν λαμβάνονται ουσιαστικά καθόλου υπόψη, παρά το γεγονός ότι μνημονεύονται στην απόφαση.». Το Δικαστήριο είτε πρωτοδίκως, είτε κατ΄ έφεση, έχει πρώτιστο στόχο, ως Δικαστήριο δικαιοσύνης, να συνυπολογίζει όλους τους σχετικούς παράγοντες, και να εξετάζει σφαιρικά την ενώπιον του υπόθεση, ώστε να ανιχνεύει στο μέτρο του ανθρωπίνως δυνατού, την καταλληλότερη και πλέον αρμόζουσα ποινή ούτως ώστε και τα περιστατικά της διάπραξης του αδικήματος να λαμβάνονται υπόψη, αλλά και οι προσωπικές συνθήκες του δράση κατά τη διαδικασία εξατομίκευσης της ποινής. Πέραν της καταδίκης για φόνο εκ προμελέτης όπου η ποινή προκαθορίζεται νομοθετικά, το επιβάλλον την ποινή Δικαστήριο κινείται εντός παραμέτρων που είναι ιδιάζουσες για κάθε υπόθεση, έτσι ώστε να ενυπάρχει, ουσιαστικά και όχι μόνο λεκτικά, ένα εύρος κινήσεως ως προς την αρμόζουσα ποινή. Διαφορετικά, η επιβολή ποινής θα είναι μια μηχανιστική άσκηση χωρίς περιθώριο ευλυγισίας». Εκ της εκθέσεως των Κοινωνικών Υπηρεσιών, αναφορικά με τις προσωπικές περιστάσεις του κατηγορουμένου, πέραν των όσων καταγράψαμε, λαμβάνουμε υπόψη μας την ηλικία του, που είναι 28 ετών, και τα δύσκολα παιδικά του χρόνια, που τον οδήγησαν, τελικά, να εγκαταλείψει τις λυκειακές σπουδές του και να εργαστεί. Λαμβάνουμε επίσης υπόψη μας και το γεγονός ότι απολύθηκε από τις τάξεις της Εθνικής Φρουράς, μετά από 6μηνη θητεία, λόγω ψυχολογικών προβλημάτων. Πρόκειται για παράγοντες που έστω και μικρής μετριαστικής αξίας, θα ληφθούν υπόψη κατά την επιμέτρηση της ποινής. Πληθώρα αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, καταπιάνονται με την επιβολή ποινών για αδικήματα της φύσεως που ο Κατηγορούμενος διέπραξε. Θα αναφερθούμε σε ορισμένες από αυτές γνωρίζοντας ότι οι προηγούμενες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου, αναφορικά με τις επιβληθείσες ποινές είναι ενδεικτικές του μέτρου τιμωρίας συγκεκριμένων εγκλημάτων και των παραμέτρων του καθορισμού της ποινής. Δεν έχουν όμως το δεσμευτικό χαρακτήρα, που ενέχει ο καθορισμός αρχών δικαίου. Και τούτο, γιατί η ποινή που επιβάλλεται σε κάθε υπόθεση είναι αλληλένδετη με τις ιδιαιτερότητες των γεγονότων που την συνθέτουν και με τις ιδιαιτερότητες των συνθηκών του παραβάτη (Χαραλάμπους v. Δημοκρατίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 1). Η όποια αναφορά σε παρόμοιες υποθέσεις γίνεται για να υπάρχει, όσο είναι δυνατό, κοινή προσέγγιση στην αντιμετώπιση των παραβατών (Γρηγορίου v. Αστυνομίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 217). Στην υπόθεση Πόλεως ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση 141/16, ημερ.2.6.17, για την κατοχή 1922.1601γρ. κάνναβης και την κατοχή 1908.425γρ. κάνναβης με σκοπό την προμήθεια, κατόπιν παραδοχής του κατηγορουμένου, επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 2 και 4ων ετών αντίστοιχα. Στην υπόθεση Bora ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση 79/17, ημερ.13.3.18, για την κατοχή 2.028,3 γρ. κάνναβης από την οποία δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη και για την κατοχή με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα, κατόπιν παραδοχής του κατηγορουμένου, επικυρώθηκε 5ετής ποινή φυλάκισης στην κατηγορία της κατοχής με σκοπό την προμήθεια. Στην υπόθεση Κουλουμή ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση 119/14, ημερ.8.4.15, επικυρώθηκε 5ετής ποινή φυλάκισης για την κατοχή με σκοπό την προμήθεια κάνναβης από την οποία δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη συνολικού βάρους 2 κιλών και 373,8 γραμμαρίων. Στην υπόθεση Προεστού ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση 17/16, ημερ.22.5.17, ο κατηγορούμενος παραδέχθηκε ενοχή στην κατηγορία της κατοχής και της κατοχής με σκοπό την προμήθεια 2 κιλών κάνναβης. Επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 4 ετών. Στην υπόθεση Σαμπή ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση 124/10, ημερ.22.2.12, μετά από ακρόαση, επιβλήθηκε 5ετής ποινή φυλάκιση για την κατοχή με σκοπό την προμήθεια 1 κιλού και 4.28 γρ. κάνναβης. Στην υπόθεση Ευριπίδου ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση 187/13, ημερ.22.5.14, κατόπιν παραδοχής του κατηγορουμένου για την κατοχή με σκοπό την προμήθεια 2 κιλών και 818.77 γρ. φυτού κάνναβης, από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη, επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 5 ετών. Στην υπόθεση Ανδρέου ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση Αρ.163/15, ημερ.11.7.16, κατόπιν παραδοχής του κατηγορουμένου για την κατοχή και την κατοχή με σκοπό την προμήθεια 996.8 γρ. κάνναβης, ποινή φυλάκισης 4.5 χρόνων στην κατοχή με σκοπό την προμήθεια, μειώθηκε στα 3.5 χρόνια αποδίδοντας, το Εφετείο, έμφαση στο γεγονός της κατάστασης της υγείας του κατηγορουμένου, αλλά και στο γεγονός ότι «η παραδοχή είναι ο μόνος απτός τρόπος για να μεταφερθεί στο Δικαστήριο η μεταμέλεια ενός κατηγορουμένου και γι' αυτό το λόγο έχει δεσπόζουσα σημασία στην επιμέτρηση της ποινής». Στην περίπτωση του κατηγορουμένου λάβαμε επίσης υπόψη ότι δεν συντρέχουν οι παράγοντες που προνοούνται στο Άρθρο 30

(4)(α) του Νόμου που καθιστούν τα αδικήματα ιδιαίτερα σοβαρά, αλλά και το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος δεν έχει σχέση με εμπορία ναρκωτικών, με την έννοια που έχουμε εξηγήσει και αποδεχτεί. Συνεκτιμώντας όλα όσα προαναφέραμε και έχοντας υπόψη τις συνθήκες και περιστατικά διάπραξης των αδικημάτων, όπως έχουν εκτεθεί, καταλήγουμε ότι η επιλογή ποινής φυλάκισης είναι η μόνη αρμόζουσα και ενδεδειγμένη για τον Κατηγορούμενο, έτσι ώστε η ποινή να μη βρίσκεται σε δυσαρμονία είτε προς τη σοβαρότητα των αδικημάτων και την αναγκαιότητα αποτροπής του ιδίου και του ευρύτερου κοινωνικού συνόλου από παρόμοιες συμπεριφορές, είτε προς την υποχρέωση για διασφάλιση, στο μέτρο του δυνατού, της αναμόρφωσής του. Κρίνουμε ως αρμόζουσες τις ακόλουθες ποινές φυλάκισης τις οποίες και επιβάλλουμε στον Κατηγορούμενο : 2η κατηγορία - Καμιά ποινή 3η κατηγορία - ποινή φυλάκισης 4 ετών Δεν επιβάλλεται ποινή στην δεύτερη κατηγορία καθότι τα γεγονότα αυτής εμπεριέχονται στα γεγονότα της κατηγοριών 3 στην οποία έχουμε επιβάλει ποινή (Βασιλείου ν. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 385 και Περικλέους ν. Αστυνομίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 34). Νοείται βεβαίως ότι η περίοδος έκτισης της ποινής φυλάκισης, μειώνεται κατά το χρονικό διάστημα που ο Κατηγορούμενος τελούσε σε προφυλάκιση ή και υπό κράτηση βάσει του άρθρου 117

(1)του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155 (Aboutalebi v. Αστυνομίας

(2009)2 Α.Α.Δ. 677, Γενικός Εισαγγελέας ν. Παντελή

(2000)2 Α.Α.Δ. 384 και Παυλίδης κ.ά. v. Αστυνομίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 220). Τα ναρκωτικά κατάσχονται και να καταστραφούν μετά την παρέλευση του χρόνου έφεσης. (Υπ.)................ Ν. Γιαπανάς,Π.Ε.Δ. . (Υπ.)................ Ν. Ταλαρίδου - Κοντοπούλου, Ε.Δ (Υπ.)................ Λ. Παντελή, Ε.Δ Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο