Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. Slyshchenko, Αρ. Υπόθεσης: 7382/2018, 24/8/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2018:B9 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Α. Πανταζή - Λάμπρου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 7382/2018 Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. XXXXX Slyshchenko Κατηγορούμενη Ημερομηνία: 24 Αυγούστου, 2018 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα ε. Γιακουμεττή Για την Κατηγορούμενη: κος Σ. Χαραλάμπους Η Κατηγορούμενη παρούσα. ΠΟΙΝΗ Η Κατηγορούμενη, η οποία τελεί υπό κράτηση από τις 17.8.2018 ως υπόδικος για την παρούσα υπόθεση, τίθεται σήμερα ενώπιον μου προς επιβολή ποινής σε αυτήν κατόπιν δικής της παραδοχής ενοχής για τις κατηγορίες 1, 2 και
- Τα αδικήματα που παραδέχθηκε η Κατηγορούμενη είναι τα εξής꞉ 1η κατηγορία꞉ Κυκλοφορία πλαστού εγγράφου, κατά παράβαση των άρθρων 331, 333, 335 και 339 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 και Νόμος 166/
- Λεπτομέρειες αδικήματος: Η κατηγορούμενη στις 13.08.18 στην Ορόκλινη της επαρχίας Λάρνακας εν γνώση της και δολίως έθεσε σε κυκλοφορία πλαστό έγγραφο, δηλαδή την ελληνική ταυτότητα με αρ. XXXXX
- 2η κατηγορία: Πλαστοπροσωπεία, κατά παράβαση των άρθρων 35 και 360 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 και Νόμος 166/
- Λεπτομέρειες Αδικήματος: Η κατηγορούμενη κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρεαι στην πρώτη κατηγορία επί σκοπό καταδολίευσης του Αστ. XXX7 Γ. Γεωργίου της ΥΑΜ Λάρνακας ψευδώς παρέστησε τον εαυτό της ως άλλο πρόσωπο ήτοι παρουσιάστηκε ως XXXXX Νικολαίδη. 3η κατηγορία: Παραμονή αλλοδαπών εις τη Δημοκρατία άνευ αδείας του Διευθυντού κατά παράβαση των άρθρων 2, 19()(λ) του περί Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεως Νόμου Κεφ. 105 και Καν. 9
(1)(ε) του περί Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεως Καν. Του 1972, Κ.Δ.Π. 242/72 και Νόμος 50/88 και Νόμος 66
(1)/
- Λεπτομέρειες Αδικήματος: Η κατηγορούμενη στον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην πρώτη κατηγορία ως αλλοδαπή εισελθών εις τη Δημοκρατία δια προσωρινή παραμονή βάση με άδειας επισκέπτη η οποία έληξε στις 14.06.2015, παρέμεινε στη Δημοκρατία της Κύπρου χωρίς άδεια του Διευθυντού. Τα γεγονότα της υπόθεσης, όπως εκτέθηκαν από τη συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής ενώπιον του Δικαστηρίου, έχουν καταγραφεί αυτολεξεί στο επίσημο πρακτικό του Δικαστηρίου, αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της παρούσας απόφασης. Δεδομένου ότι η παρούσα απόφαση απαγγέλλεται αυθημερόν δεν κρίνω σκόπιμο να τα επαναλάβω. Δεν έχουν αμφισβητηθεί από τον συνήγορο της υπεράσπισης και ως εκ τούτου θα αποτελέσουν την βάση για την επιμέτρηση της ποινής. Συνοπτικά αναφέρω ότι όπως διευκρίνισε η συνήγορος της κατηγορούσας αρχής τα πραγματικά προσωπικά δεδομένα της κατηγορούμενης είναι ως φαίνονται επί του κατηγορητηρίου δηλ. το όνομα και ο αριθμός διαβατηρίου της. Η πλαστή ελληνική ταυτότητα με όνομα XXXXX Νικολαίδη που βρέθηκε στην κατοχή της ζητείται να κατασχεθεί και να καταστραφεί. Η κατηγορούμενη βρίσκεται παράνομα στο έδαφος της Κύπρου από 14.06.
- Αρχικά αφίχθηκε ως νόμιμη επισκέπτρια για περίοδο 90 ημερών αλλά με την παρέλευση των 90 ημερών παρέλειψε να αποταθεί στον Διευθυντή του Τμήματος Μετανάστευσης για να εξασφαλίσει άδεια παραμονής στο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Η Κατηγορούμενη είναι λευκού ποινικού μητρώου. Από έκθεση που ετοίμασε το Γραφείο Ευημερίας αναφορικά με τις κοινωνικοοικονομικές συνθήκες της Κατηγορούμενης, την οποία υιοθέτησε ο συνήγορος υπεράσπισης ως ορθή, φαίνεται ότι αυτή είναι ηλικίας 33 ετών, κατάγεται από την Ουκρανία και αμέσως πριν την σύλληψη της εργαζόταν σε κατάστημα πώλησης αρωμάτων στην Κύπρο για περίπου ένα χρόνο. Ερωτηθείσα από το Δικαστήριο να προσδιορίσει με ποιο μισθό εργαζόταν αμέσως πριν την σύλληψη της, ανέφερε ως μέγιστο μισθό περί τα €
- Διέμενε σε διαμέρισμα που ανήκει σε κάποιο Λιβάνιο χωρίς να πληρώνει η ίδια οποιοδήποτε ενοίκιο. Στην Κύπρο η ίδια δήλωσε ότι άρχισε να διαμένει από 15.03.
- Πρόσθετα με τα πιο πάνω, ο συνήγορος υπεράσπισης επεσήμανε στο Δικαστήριο ότι παλαιότερα η κατηγορούμενη είχε συνάψει γάμο με Κύπριο με τον οποίο όμως χώρισαν φιλικά λόγω ασυμφωνίας χαρακτήρων μετά πάροδο ενός έτους. Εξακολουθούν να διατηρούν επικοινωνία και ο πρώην σύζυγος της ενδιαφέρεται για την έκβαση της παρούσας υπόθεσης, καθ΄ ότι ήταν κάποτε μέλος της οικογένειας του και θα ήθελε να την βοηθήσει. Τόνισε ο συνήγορος υπεράσπισης ότι αυτοβούλως η κατηγορούμενη παρουσίασε και παρέδωσε στα μέλη της ΥΑΜ την πλαστή ταυτότητα κατά την επιτόπια έρευνα της ΥΑΜ στο σπίτι της. Εάν η ίδια δεν συνεργαζόταν, σήμερα ενδεχομένως να αντιμετώπιζε μόνο την 3η κατηγορία και όχι τις πρώτες 2 που είναι και σοβαρότερες. Δεν απασχόλησε ποτέ στο παρελθόν την αστυνομία και ζητεί όπως της δοθεί από το Δικαστήριο μια δεύτερη ευκαιρία. Σε περίπτωση αναστολής της ποινής φυλάκισης της η ίδια είναι πρόθυμη να καταβάλει τα έξοδα για άμεση απέλαση της. ΕΠΙΜΕΤΡΗΣΗ ΤΗΣ ΠΟΙΝΗΣ Κατά την επιμέτρηση της ποινής, το Δικαστήριο έχει ως αφετηρία τις μέγιστες προβλεπόμενες στο σχετικό Νόμο ποινές. Παραθέτω, ως εκ τούτου, πιο κάτω τις ποινές για τα διάφορα αδικήματα που έχει διαπράξει η Κατηγορούμενη. Το άρθρο 360 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, προβλέπει ότι - «Όποιος, με σκοπό καταδολίευσης οποιουδήποτε προσώπου, παριστάνει τον εαυτό του ψευδώς ότι είναι άλλο πρόσωπο, ζωντανό ή πεθαμένο, είναι ένοχος πλημμελήματος.». Το άρθρο 35 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, προβλέπει ότι - «Όταν στον Κώδικα αυτό δεν προβλέπεται ειδικά ποινή για οποιοδήποτε πλημμέλημα, τα πλημμελήματα τιμωρούνται με φυλάκιση που δεν υπερβαίνει τα δύο χρόνια, ή με χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις χίλιες πεντακόσιες λίρες (ισόποσο με €2.562,90), ή και με τις δύο αυτές ποινές.». Το άρθρο 339 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, προβλέπει ότι - «Όποιος γνωρίζει και θέτει με δόλιο τρόπο σε κυκλοφορία πλαστό έγγραφο, είναι ένοχος ποινικού αδικήματος του ίδιου είδους και υπόκειται στην ίδια ποινή ωσάν είχε πλαστογραφήσει το πράγμα για το οποίο γίνεται λόγος.». Με βάση το άρθρο 335 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, η γενική ποινή για το αδίκημα της πλαστογραφίας είναι φυλάκιση τριών χρόνων, εκτός αν λόγω των περιστατικών της πλαστογραφίας ή της φύσης του πλαστογραφημένου, προβλέπεται κάποια άλλη ποινή. 19 Κεφ.
- Πρόσωπo τo oπoίo- (λ) αφoύ έχει εισέλθει στη Δημoκρατία ως πρoσωριvός κάτoικoς για περιoρισμέvη περίoδo παραμέvει στη Δημoκρατία μετά τηv εκπvoή της περιόδoυ αυτής χωρίς vα έχει εξασφαλίσει άδεια από τov Αvώτερo Διευθυντή· είvαι έvoχo πoιvικoύ αδικήματoς και υπόκειται σε φυλάκιση για χρovικό διάστημα πoυ δεv υπερβαίvει τoυς δώδεκα μήvες ή σε πρόστιμo πoυ δεv υπερβαίvει τις χίλιες λίρες ή και στις δύo τις πoιvές της φυλάκισης και τoυ πρoστίμoυ· ΕΠΙΜΕΤΡΗΣΗ ΤΗΣ ΠΟΙΝΗΣ Ο λόγος που το Δικαστήριο, κατά την επιμέτρηση της ποινής, έχει ως αφετηρία τη μέγιστη ποινή, είναι διότι θεωρείται ότι το ύψος της ποινής που προέβλεψε εν τη σοφία του ο Νομοθέτης είναι ενδεικτικό της σοβαρότητας του κάθε αδικήματος. Αδικήματα όπως αυτά που διέπραξε η Κατηγορούμενη, παρουσιάζουν δυστυχώς ανησυχητική συχνότητα. Το Δικαστήριο αντλεί δικαστική γνώση από το μεγάλο αριθμό όμοιων υποθέσεων που τίθενται ενώπιον του σχεδόν καθημερινώς έως ετησίως. Η μεγάλη συχνότητα διάπραξης τέτοιων αδικημάτων αποτελεί δείχτη για την ανάγκη της επιβολής αποτρεπτικής ποινής. Η σοβαρότητα των αδικημάτων και η συχνότητα με την οποία αυτά διαπράττονται, σε συνδυασμό με τους κινδύνους που προκύπτουν για την πολιτιστική, την κοινωνική και την οικονομική ευημερία του τόπου, αναγνωρίστηκε νομολογιακά ότι είναι ορθό να αντανακλώνται στην ποινή που θα επιβληθεί (βλ. Husein Deveci v. Αστυνομίας
(2009)2 Α.Α.Δ. 80). Η ανάγκη για αυστηρή αντιμετώπιση από τα Δικαστήρια αδικημάτων που σχετίζονται με την πλαστογραφία και κυκλοφορία πλαστών εγγράφων όπως ταυτοτήτων και διαβατηρίων, αλλά και την παράνομη παραμονή αλλοδαπών στην Κύπρο, έχει επανειλημμένα τονισθεί από το Ανώτατο Δικαστήριο. Όπως υποδεικνύεται μέσα από τη σχετική Νομολογία, η ενδεικνυόμενη ποινή είναι αυτή της φυλάκισης, εν όψει της σοβαρότητας των αδικημάτων αυτών, της έξαρσης που επισημαίνεται σε αυτά και της ανάγκης για αποτροπή προς το δημόσιο συμφέρον και την ανάγκη διατήρησης της έννομης τάξης. Το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση του τότε Προέδρου του Ανωτάτου Δικαστηρίου Γ. Μ. Πική στην υπόθεση Nazari ν. Αστυνομίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 231, εξακολουθεί να είναι εξίσου επίκαιρο σήμερα, παρά τις δύο δεκαετίες που έχουν παρέλθει: «Η Κύπρος, πρέπει να γίνει κατανοητό, είναι μια μικρή χώρα, με τεράστια προβλήματα. Η περιφρούρηση της Κυπριακής Επικράτειας αποτελεί θεμελιώδες καθήκον. Δεν υποτιμούμε την αγωνία των όπου γης ανθρώπων για την εξασφάλιση εργασίας και, γενικά, τη βελτίωση των συνθηκών της ζωής τους. Όμως, στην περίπτωση της Κύπρου, πρέπει να γίνει καθολικά σεβαστό ότι συντρέχουν ιδιαίτερα ισχυροί λόγοι για την αυστηρή εφαρμογή της αρχής του διεθνούς δικαίου που επιτρέπει τον αποκλεισμό αλλοδαπών προς διασφάλιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας». Παρομοίως, στη Mohamed Said El Feky κ.α. ν. Αστυνομίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 166, λέχθηκε ότι η Κύπρος είναι χώρα φιλόξενη και ανεκτική, και «ιστορικά υπήρξε και εξακολουθεί να είναι κόμβος συγκοινωνιακός, οικονομικός και πολιτιστικός. Όμως κάθε κράτος διατηρεί το δικαίωμα μη αποδοχής αλλοδαπών (βλέπε ανάπτυξη του καθηγητή J.G. Starke 'Introduction to International Law', 10η έκδοση στη σελ. 748 και επ.), το οποίο παραβιάζεται με διάπραξη τέτοιας φύσεως αδικημάτων». Στην υπόθεση Thuo David William v. Αστυνομίας
(2005)2 Α.Α.Δ. 431, ποινή φυλάκισης 9 μηνών που επιβλήθηκε σε αλλοδαπό ο οποίος χρησιμοποίησε πλαστό διαβατήριο χαρακτηρίστηκε ως επιεικής. Στην υπόθεση Hossein Javid Atefi v. Αστυνομίας
(2006)2 Α.Α.Δ. 190 οι πρωτόδικες ποινές φυλάκισης που κυμαίνονταν μεταξύ δύο και δέκα μηνών για διάφορες κατηγορίες, για ψευδή δήλωση, πλαστογραφία, κυκλοφορία πλαστού εγγράφου, εξασφάλιση πιστοποιητικού εγγραφής αλλοδαπού διά ψευδών παραστάσεων, παραμονή στη Δημοκρατία μετά τη λήξη της άδειάς του και είσοδο στη Δημοκρατία από απαγορευμένο λιμάνι, επικυρώθηκαν κατ' έφεση. Οι ψηλότερες ποινές, των δέκα και οκτώ μηνών φυλάκισης, επιβλήθηκαν στις κατηγορίες για πλαστογραφία και κυκλοφορία ψευδούς εγγράφου. Στην υπόθεση Ματούρ κ.α. ν. Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 36 το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε ποινή φυλάκισης 15 μηνών για την πλαστογραφία διαβατηρίου και την κυκλοφορία αυτού. Παρομοίως, στην Kandiah v. Αστυνομίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 324 κρίθηκε ότι οι συντρέχουσες ποινές φυλάκισης δώδεκα μηνών για πλαστογραφία διαβατηρίου και κυκλοφορία πλαστού εγγράφου δεν ήταν υπερβολικές και ότι η αποτροπή τέτοιων αδικημάτων, στην περίπτωση της Κύπρου, έχει ιδιαίτερη σημασία. Στην Khaknegad ν. Αστυνομίας
(2011)2 Α.Α.Δ. 192, όπου υπήρχε άμεση παραδοχή και λευκό ποινικό μητρώο, κρίθηκαν ως ορθές οι συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 15 μηνών για πλαστογραφία και κυκλοφορία πλαστού εγγράφου (διαβατηρίου και ταυτότητας), 3 μηνών για πλαστοπροσωπία και 2 μηνών για παράνομη είσοδο και παραμονή στο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Η επιβολή ποινής είναι ένα πολύ λεπτό έργο του Δικαστηρίου, αφού απαιτείται η εξισορρόπηση του γενικού συμφέροντος της δικαιοσύνης αφενός και η εξατομίκευση της ποινής στα πλαίσια του συγκεκριμένου παραβάτη αφετέρου. Η εξατομίκευση αυτή, όμως, δεν πρέπει να οδηγεί σε εξουδετέρωση του αποτρεπτικού χαρακτήρα της ποινής. Στην παρούσα υπόθεση, πρέπει να σημειωθεί ότι η Κατηγορούμενη αφίχθηκε νόμιμα στην Κύπρο και εν συνεχεία έμεινε για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα απ' ότι επιτρέπει η άδεια επισκέπτη, ήτοι πέραν των 90 ημερών, χωρίς να εξασφαλίσει άδεια παραμονής, γι' αυτό και διέπραξε το αδίκημα της κατηγορίας αρ.
- Δηλαδή η κατοχή της πλαστής ταυτότητας και η πλαστοπροσωπεία δεν συσχετίζεται με την είσοδό της στη χώρα. Την πλαστοπροσωπεία τη διέπραξε για να δικαιολογήσει την παραμονή της στη χώρα, παράνομα ασφαλώς, όταν ζητήθηκαν τα στοιχεία της από την ΥΑΜ σε επιτόπιο έλεγχο. Υπό τις ανωτέρω συνθήκες δεν βλέπω κανένα λόγο γιατί να μην επιβάλω ποινή φυλάκισης ως είναι η πρέπουσα ποινή για τόσο σοβαρά και συχνά διαπραττόμενα αδικήματα, που εμπεριέχουν το στοιχείο του δόλου, ως είναι τα αδικήματα των κατηγοριών 1 και
- Ως μετριαστικούς παράγοντες, επιμετρώντας το εύρος της ποινής φυλάκισης, λαμβάνω υπόψη μου τη συνεργασία που επέδειξε η Κατηγορούμενη με τις αστυνομικές αρχές, καθώς επίσης την παραδοχή των αδικημάτων από την Κατηγορούμενη τόσο στη σκηνή του αδικήματος όσο και ενώπιον του Δικαστηρίου, η οποία αποτελεί ένδειξη της έμπρακτης μεταμέλειάς της και συγχρόνως εξυπηρετεί τους σκοπούς της δικαιοσύνης και εξοικονομεί πολύτιμο δικαστικό χρόνο, παράγοντες που επιδρούν σαφώς μετριαστικά για το ύψος της ποινής. Κρίνω ορθό και δίκαιο να επιβάλω τις ακόλουθες ποινές꞉ Στην 1η κατηγορία, ποινή φυλάκισης 7 μηνών. Στη 2η κατηγορία, ποινή φυλάκισης 5 μηνών. Στη 3η κατηγορία, ποινή φυλάκισης 2 μηνών. Οι πιο πάνω επιβληθείσες ποινές φυλάκισης να συντρέχουν. Αξιολογώ ακολούθως τις πρόνοιες του Νόμου που χορηγούν στο Δικαστήριο τη διακριτική ευχέρεια για αναστολή της ποινής φυλάκισης (βλ. το άρθρο 3
(2)του Νόμου 95/72, όπως έκτοτε τροποποιήθηκε) και τη σχετική νομολογία (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Περατικού
(1997)2 Α.Α.Δ. 373, Λιασίδης ν. Αστυνομίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 94). Το κίνητρο της Κατηγορούμενης για τη διάπραξη των αδικημάτων, ήταν προφανώς οικονομικό και κοινωνικό για να εξεύρει καλύτερες συνθήκες διαβίωσης στην Κύπρο, παρά εγκληματικό. Έδειξε έμπρακτη μεταμέλεια μέσω της άμεσης παραδοχής των αδικημάτων και μέσω της συνεργασίας της με τις ανακριτικές αρχές. Είναι λευκού ποινικού μητρώου και σχετικά νεαρής ηλικίας. Θα εισακούσω την εισήγηση του συνηγόρου Υπεράσπισης όπως της δοθεί μία δεύτερη ευκαιρία για αναμόρφωση, μέσω της αναστολής της εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης, για περίοδο 3 ετών από σήμερα. [Επεξηγείται στην Κατηγορούμενη η σημασία της αναστολής.] (υπ.) ......................................... Α. Πανταζή - Λάμπρου, Ε.Δ. ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο