ΘΩΜΑ κ.α. ν. ΛΟΥΚΑΪΔΗ κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 8629/2015, 23/11/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2018:B22 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Κ. ΛΟΪΖΟΥ, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 8629/2015
- ΧΧΧΧΧΧ ΘΩΜΑ
- ΧΧΧΧΧΧ ΜΙΚΕΛΛΙΔΟΥ
- ΧΧΧΧΧΧ ΑΝΔΡΕΟΥ -ν-
- ΧΧΧΧΧΧ ΛΟΥΚΑΪΔΗ
- ΧΧΧΧΧΧ ΦΟΥΚΑΡΙΔΗ Κατηγορούμενων Ημερομηνία: 23 Νοεμβρίου, 2018 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Κατήγορους: Ο κ. Θ. Ποσνακίδης. Κατηγορούμενος 1 παρών, παρουσιάζεται αυτοπροσώπως. Π Ο Ι Ν Η (ex tempore) Ο κατηγορούμενος 1 βρέθηκε ένοχος κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας στην κατηγορία 1 στο κατηγορητήριο, ότι δηλαδή παρενέβη σε δικαστική διαδικασία κατά παράβαση του άρθρου 122(β) του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.
- Σε σχέση με τα γεγονότα, λαμβάνω υπόψη μου την ευρηματική κατάληξη του Δικαστηρίου στην απόφαση ημερομηνίας 16/11/
- Στη βάση οδηγιών του Δικαστηρίου, ετοιμάστηκε έκθεση του Γραφείου Ευημερίας σε σχέση με τον κατηγορούμενο η οποία αναφέρει, μεταξύ άλλων, ότι αυτός είναι 81 ετών, διαμένει στη Λευκωσία, παντρεύτηκε το 1962 και πήρε διαζύγιο το 2016 (ο κατηγορούμενος το διόρθωσε αργότερα σε 2012) και από τον γάμο του απέκτησε δύο παιδιά ηλικίας 56 και 55 ετών με τα οποία διατηρεί πολύ καλές σχέσεις, ως o ίδιος αναφέρει. Διαμένει μόνος του σε διαμέρισμα στην οδό XXXXX στη Λευκωσία. Είναι απόφοιτος πανεπιστημίου της Αγγλίας και συνέχισε την εκπαίδευσή του με πτυχίο νομικής το οποίο απέκτησε το
- Για την περίοδο 1958 με 1969 εργαζόταν ως δικηγόρος ιδιωτικά και το 1964 έγινε Ανώτερος Δικηγόρος της Δημοκρατίας. Το 1975 έγινε Βοηθός Γενικός Εισαγγελέας. Επί σειρά ετών διετέλεσε Δικαστής στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Από το 2008 μέχρι και σήμερα διατηρεί ιδιωτικό δικηγορικό γραφείο. Αναφέρονται περαιτέρω τα εισοδήματά του, οι αποταμιεύσεις του και τα χρέη του ως εξής: Εισοδήματα γύρω στις €3000 από την εργασία του και γύρω στις €3000 από σύνταξη που λαμβάνει. Κατέχει μια εξοχική κατοικία στον Πρωταρά αξίας περίπου μισού εκατομμυρίου ευρώ, δύο χωράφια στην Αθήνα άγνωστης ως αναφέρεται αξίας, ενός αυτοκινήτου μάρκας Jaguar αξίας €4000, αποταμιεύσεις αξίας €80,000, χωρίς να υπάρχουν χρέη. Σημειώνω εξαρχής το γεγονός ότι, ο δικηγόρος των παραπονούμενων δεν ανάφερε οποιεσδήποτε προηγούμενες καταδίκες για τον κατηγορούμενο και έτσι για σκοπούς της απόφασης αυτής θα θεωρήσω ότι αυτός είναι λευκού ποινικού μητρώου. Είχα την ευκαιρία να διεξέλθω και της γραπτής αγόρευσης που o ίδιος ο κατηγορούμενος έθεσε ενώπιόν μου. Σημειώνεται, εν πρώτοις, ότι τα όσα εκεί αναφέρονται και αντιβαίνουν της ευρηματικής κατάληξης του Δικαστηρίου στην απόφαση ημερομηνίας 16/11/2018, δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη. Πλείστα από τα υπόλοιπα που αναφέρονται στη γραπτή αγόρευσή του για μετριασμό της ποινής αποτελούν θέματα γεγονότων τα οποία ουδέποτε τέθηκαν ενώπιόν μου με μαρτυρία κατά το στάδιο ακροαματικής διαδικασίας. Πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι εντός της αγόρευσης αυτής δεν ανευρίσκεται οποιοδήποτε μετριαστικό στοιχείο πέραν των όσων αναφέρονται στην πρώτη παράγραφο αυτής, από την οποία σημειώνω, υπογραμμίζω και αποδέχομαι ότι η ζωή του κατηγορουμένου αφιερώθηκε στα νομικά. Λαμβάνω επίσης υπόψη μου, από την πρώτη παράγραφο της αγόρευσης του κατηγορουμένου για μετριασμό της ποινής του, ότι στη βάση των αξιωμάτων που κατείχε μπορεί να χαρακτηριστεί ως έγκριτος νομικός αλλά και ότι αφού ενεγράφηκε, σύμφωνα με την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, ως δικηγόρος, ιδιωτικά, από το 1958, σημαίνει ότι σήμερα διανύει την έβδομη δεκαετία της δικηγορικής του ζωής. Ως προς τη σοβαρότητα του αδικήματος, δεν χρειάζεται να λεχθούν πολλά. Προκύπτει από το γεγονός ότι το αδίκημα τιμωρείται με τριετή φυλάκιση από το Άρθρο 122(β), ότι αυτό είναι ιδιαίτερα σοβαρό. Τούτο δεν χρειάζεται ιδιαίτερη υπογράμμιση. Η δικαστική διαδικασία αποτελεί γνώρισμα ενός κράτους δικαίου. Σε ένα δημοκρατικό κράτος δικαίου, όπως η Κύπρος, η δικαιοσύνη πρέπει να απονέμεται απρόσκοπτα και όποιος στέκεται εμπόδιο στην εφαρμογή των νόμων και κανονισμών πρέπει να αντιμετωπίζεται με τη δέουσα αυστηρότητα. Διαφορετική προσέγγιση θα διαβίβαζε μήνυμα στην κοινωνία ότι επικρατεί παρανομία ή και αναρχία. Και η παρέμβαση σε δικαστική διαδικασία σαφώς αποτελεί υπονόμευση του κράτους δικαίου, που είναι η Κύπρος. Έχοντας πει αυτά, ως ελαφρυντικά υπέρ του κατηγορουμένου, λαμβάνω υπόψη μου ότι, ως προανάφερα, μπορεί να θεωρηθεί ότι είναι λευκού ποινικού μητρώου. Λαμβάνω επίσης υπόψη μου την πιθανή επίπτωση που θα έχει η καταδίκη στην επαγγελματική του φήμη ως δικηγόρος. Λαμβάνω επίσης υπόψη μου και την πιθανή πειθαρχική του δίωξη ως εκ της καταδίκης του από το Πειθαρχικό Συμβούλιο Δικηγόρων, με τις ποινές που αυτή μπορεί να επιφέρει βάσει του άρθρου 17 του περί Δικηγόρων Νόμου, Κεφ.
- Επιβαρυντικά για τον κατηγορούμενο θα λάβω υπόψη μου τη σοβαρότητα του αδικήματος ως την προδιέγραψα νωρίτερα και ότι ως Βοηθός Γενικός Εισαγγελέας για σειρά ετών, ως Δικαστής της Κύπρου στο ΕΔΑΔ για σειρά ετών και ως ιδιώτης δικηγόρος για έβδομη ως προανάφερα δεκαετία, όφειλε να γνωρίζει και να έχει αυξημένο αισθητήριο για τη διαφύλαξη της δικαστικής διαδικασίας. Οι δημόσιες θέσεις και αξιώματα πάντα συνοδεύονται από αυξημένες ευθύνες έναντι της κοινωνίας και, εν προκειμένω, της δικαιοσύνης. Κατά πάγια νομολογία του Ανώτατου Δικαστηρίου, κάθε δικάσαν Δικαστήριο κατά την επιμέτρηση ποινής, οφείλει να εξισορροπεί δίκαια τη διαφύλαξη της ευνομούμενης πολιτείας από τη μια και την ορθή μεταχείριση του κατηγορουμένου, με την εξατομίκευση της ποινής, από την άλλη, έτσι που να μην πληρώνει με τη τιμωρία του για τη γενική εγκληματικότητα που δυνατό να λειτουργεί σε μια κοινωνία, αλλά για τη συγκεκριμένη δική του πράξη, έχοντας υπόψη και τις ιδιαίτερες περιστάσεις που αφορούν στην προσωπικότητα του (βλ. ενδεικτικά Φαναράς κ.ά. v. Δημοκρατίας
(1999)2 ΑΑΔ 50). Βεβαίως, σε αδικήματα που παρουσιάζουν έξαρση, οι προσωπικές περιστάσεις και συνθήκες του Κατηγορουμένου λαμβάνονται υπόψη, είναι όμως ήσσονος σημασίας, αφού προέχει η αυστηρή τιμωρία για την προστασία της κοινωνίας (βλ. Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Ανδρέα Σωτηρίου
(2003)2 ΑΑΔ 331 και Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Γιάπα
(2006)2 ΑΑΔ 432). Σημειώνω, συναφώς, ότι το στοιχείο της αποτροπής μπορεί να διαδραματίσει ρόλο τόσο στην επιλογή της μορφής της ποινής όσο και στον καθορισμό του ύψους της (Κόκκινος v. Αστυνομίας
(1995)3 Α.Α.Δ. 135, με αναφορά στην Τροκκούδης v. Αστυνομίας
(1992)2 ΑΑΔ 306). Αυτοπροειδοποιούμενη ότι η κάθε περίπτωση πρέπει, σε σχέση με την ποινή, να κρίνεται με βάση τα δικά της περιστατικά, σημειώνω ότι στη Μιχαηλίδης κ.ά. ν. Δημοκρατίας, Πoινικές Εφέσεις αρ.125/2017,12720/2017, 129/2017, 130/2017 και 131/2017, ημερομηνίας 26/4/2018, η πρωτοδίκως επιβληθείσα ποινή των 6 μηνών στον κατηγορούμενο 5 στην κατηγορία της παρέμβασης στη δικαστική διαδικασία επικυρώθηκε από το Εφετείο. Αναφέρεται συναφώς ότι η συμπεριφορά του κατηγορούμενου 5 η οποία οδήγησε στην επιβολή, και εν τέλει επικύρωση, της πιο πάνω ποινής ήταν ότι την 3η Δεκεμβρίου 2014, στον Κεντρικό Αστυνομικό Σταθμό Πάφου, ο κατηγορούμενος 5 παρότρυνε τον τελών υπό κράτηση Σάββα Βέργα να επικοινωνήσει με κάποιο Χρίστο Δρακόπουλο, διευθυντή της εταιρείας ENVITEC, ο οποίος ήταν μάρτυρας κατηγορίας στην ενώπιον του Κακουργιοδικείου υπόθεση, και να του πει να μην μιλήσει στην Αστυνομία για το χρηματικό ποσό των €55.000,00 που έδωσε στην Αθήνα ο Χρίστος Δρακόπουλος στον κατηγορούμενο 5. Σημειώνω επίσης ότι στην Αθανασίου ν. Δημοκρατίας
(2006)2 Α.Α.Δ. 367, το Εφετείο επικύρωσε ποινή φυλάκισης 6 μηνών στη σχετική κατηγορία, αφού έκρινε ως ορθή την πρωτόδικη απόφαση ότι ο εφεσείων μετέδωσε μήνυμα στο φίλο του Ανδρέα Χριστοδούλου (Πάνθηρα), μέσω τηλεφωνικής τους συνομιλίας, ότι επίκειτο αστυνομική έρευνα τα αποτελέσματα της οποίας ενδεχομένως να οδηγούσαν στην ενοχοποίηση του φίλου του εφεσείοντος, πράγμα που ο τελευταίος ήθελε να αποφύγει. Δε μου διαφεύγει, βεβαίως ότι η ποινή φυλάκισης είναι το ύστατο μέτρο στα χέρια του ποινικού δικαστή και πρέπει να χρησιμοποιείται με φειδώ και όπου οι περιβάλλουσες το αδίκημα και τον παραβάτη συνθήκες, δεν αφήνουν άλλη επιλογή, διότι κάθε άλλη ποινή θα ήταν επιεικέστερη του ορθού (βλ. μεταξύ άλλων Zac & others ν. Αστυνομίας
(1990)2 ΑΑΔ 6 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Πατατάρης
(1994)2 ΑΔΔ 128). Πέραν του τιμωρητικού, για τους σκοπούς που πρέπει να εξυπηρετεί οποιαδήποτε ποινή και δη ποινή φυλάκισης, βλέπετε την Παρατήρηση στην παλαιά, και όμως πλήρως καθοδηγητική για τη σαφήνεια της, υπόθεση Panayiotis Efstathiou Mirachis v. The Police
(1965)2 CLR 28: «Observation: When all other alternatives are considered unsuitable to meet the particular case in hand, the Court may well have to resort to imprisonment. But in such a case, the sentence has to be justified upon one of the purposes to be served by such a sentence. Rehabilitation, mainly in the interest of the offender; deterrence, mainly in the public interest and protection; retribution in the proper enforcement of the law; all these matters have to be considered and weighed together with the consequences and probable effect of imprisonment on the particular offender.» Κρίνω, ζυγίζοντας τους ελαφρυντικούς και επιβαρυντικούς παράγοντες που προανάφερα, ότι υπό τις περιστάσεις οποιαδήποτε άλλη ποινή εκτός από τη φυλάκιση θα ήταν επιεικέστερη του ορθού και ανίκανη να αντιμετωπίσει με την πρέπουσα σοβαρότητα το αδίκημα του κατηγορουμένου. Επιβάλλω επομένως στην κατηγορία 1 ποινή φυλάκισης 4 μηνών. Η εισήγηση του κατηγορούμενου, περί επιβολής ποινής επιτήρησης, δεν μπορεί βεβαίως να γίνει αποδεκτή, λόγω της σοβαρότητας του αδικήματος και της τάσης για διάπραξή του που παρατηρείται πρόσφατα αλλά και της αποτροπής και μηδενικής ανοχής που πρέπει το Δικαστήριο να διασφαλίσει και διαμηνύσει. Θα εξετάσω στο στάδιο αυτό, κατά πόσο συντρέχουν λόγοι για αναστολή της ποινής φυλάκισης. Η αναστολή ποινών φυλάκισης διέπεται από το άρθρο 3 του Νόμου 95/72. Το εδάφιο
(2)του εν λόγω άρθρου, ως τροποποιήθηκε, αναφέρει τα ακόλουθα: «Το Δικαστήριο διατάσσει την αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του Κατηγορουμένου». Η ποινή φυλάκισης με αναστολή δεν επιβάλλεται από Δικαστήριο ως μέτρο επιείκειας ή ως εναλλακτικό μέτρο τιμωρίας του παραβάτη και η επιλογή της ποινής φυλάκισης δεν πρέπει να συσχετίζεται με τη δυνατότητα αναστολής της. Τα δύο θέματα είναι χωριστά. Το Δικαστήριο αποφασίζει το ύψος της ποινής και μετά εξετάζει κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις που να δικαιολογούν την αναστολή της. Όπως έχει σημειωθεί στη Δημητρίου v. Δημοκρατίας
(1976)2 J.S.C. 386, η οποία ακόμη και μετά την τροποποίηση του σχετικού Νόμου είναι καλή νομολογία (Βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Ρομίνας Τζιαουχάρη
(2005)2 ΑΑΔ 161) μεταξύ των παραγόντων που επιμετρούν ως προς το επιθυμητό ή όχι της αναστολής της ποινής φυλάκισης είναι και οι ακόλουθοι: (α) Η σοβαρότητα των περιστατικών και το κίνητρο για τη διάπραξη του εγκλήματος. (β) Το ποινικό μητρώο του Κατηγορουμένου ως δείκτης για την ανάγκη αποτροπής. (γ) Η διαγωγή του Κατηγορουμένου μετά τη διάπραξη του αδικήματος ιδιαίτερα η παρουσία ή απουσία στοιχείων μεταμέλειας. Δεν μου διαφεύγει, βεβαίως, ότι μετά την πιο πάνω τροποποίηση, η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου μπορεί να καθοδηγηθεί και από ευρύτερους παράγοντες, ώστε η επιβληθείσα ποινή να αρμόζει στον συγκεκριμένο παραβάτη, υπό τα δικά του συγκεκριμένα περιστατικά (βλ. μεταξύ άλλων, Αργυρίδης ν. Αστυνομίας Ποινικές Εφέσεις αρ. 64-69/2013, ημερομηνίας 21/6/2013). Όλα όσα ανέφερα πιο πάνω ως ελαφρυντικά τα προσμετρώ υπέρ της αναστολής και όλα όσα ανέφερα ως επιβαρυντικά πιο πάνω τα προσμετρώ εναντίον της. Κρίνω ότι η παρούσα, είναι περίπτωση για αναστολή της ποινής φυλάκισης για τους εξής λόγους: Πρώτο, το προχωρημένο της ηλικίας του κατηγορούμενου ο οποίος είναι 81 ετών. Δεύτερο, το γεγονός ότι δεν προέκυψε μέσα από την ακροαματική διαδικασία ο ίδιος να αποκόμισε οποιοδήποτε όφελος από την απαλλαγή του κατηγορούμενου 2 στις τρεις ποινικές υποθέσεις που αναφέρονται στο κατηγορητήριο. Και τρίτο και σημαντικότερο, η προηγούμενη του προσφορά στη δικαιοσύνη από δημόσιες θέσεις και αξιώματα ως δηλαδή Βοηθός Γενικός Εισαγγελέας για σειρά ετών και ως δικαστής της Κύπρου στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, επίσης για σειρά ετών. Η ποινή φυλάκισης αναστέλλεται για τρία
(3)χρόνια από σήμερα, αφού κρίνω ότι η πλάστιγγα γέρνει σαφώς υπέρ της αναστολής. Τα έξοδα είναι υπέρ των παραπονούμενων και εναντίον του κατηγορούμενου 1, ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) .............. Μ. Κ. Λοϊζου, Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο