← Κύπρος

Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. Tsillidou, Αρ. Υπόθεσης: 11829/2017, 11/9/2018

Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. Tsillidou, Αρ. Υπόθεσης: 11829/2017, 11/9/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2018:B10 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Μ. Κ. Λοΐζου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 11829/2017 Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας Κατηγορούσα Αρχή v. XXXXX Tsillidou Κατηγορούμενη Ημερομηνία: 11 Σεπτεμβρίου, 2018 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Κατηγορούσα Αρχή: κα Στ. Πίπη Για Κατηγορούμενη : κ. Κ. Παπαλλής Κατηγορούμενη παρούσα Π Ο Ι Ν Η Α. Αντικείμενο Η κατηγορούμενη κατηγορείται και παραδέχθηκε ενοχή σε τρεις συνολικά κατηγορίες, ήτοι ότι στις 24/09/17 και στη λεωφόρο Χρ. Αυξεντίου στην Ορόκλινη της επαρχίας Λάρνακας οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα XXXXX47 χωρίς να είναι κάτοχος ισχύουσας άδειας οδήγησης (1η κατηγορία), χωρίς να βρίσκεται σε ισχύ ασφαλιστήριο που να αφορά σε ευθύνη έναντι τρίτου (2η κατηγορία) και ενώ της είχε αποστερηθεί στις 10/06/17 από το Δικαστήριο Λάρνακας και στην ποινική υπόθεση 7024/16 το δικαίωμα να κατέχει άδεια οδήγησης για περίοδο 50 Σαββατοκύριακων. Για σκοπούς επιβολής ποινής στην παρούσα υπόθεση θα λάβω υπόψη μου, με τη συναίνεση της κατηγορούσας αρχής ως απαιτείται από το άρθρο 81 του Κεφ. 155 και την ποινική υπόθεση 11935/17που αφορά σε αδίκημα διαπραχθέν την ίδια ημέρα και στον ίδιο τόπο όπως πιο πάνω, αλλά καταχωρίστηκε με διαφορετικό κατηγορητήριο, ότι δηλαδή η κατηγορούμενη οδηγούσε ενώ η αναλογία αλκοόλης στην εκπνοή της ήταν 55 αντί 22 εκατομμυριοστά του γραμμαρίου αλκοόλης σε 100 χιλιοστά του λίτρου εκπνοής. Β. Τα γεγονότα Σύμφωνα με τα αναντίλεκτα γεγονότα που αποτελούν κοινό έδαφος μεταξύ των μερών, στις 24/09/2017 και στη Λεωφόρο Χρ. Αυξεντίου στην Ορόκλινη ο ΜΚ1, Αστ. XXXXX Κ. Παπακυριακού, ανέκοψε για έλεγχο τροχαίας την κατηγορούμενη και διαπίστωσε τη διάπραξη των αδικημάτων που φαίνονται και στα δύο κατηγορητήρια των υποθέσεων υπ. αρ' 11829/17 και 11935/

  1. Εξέδωσε εξώδικο πρόστιμο για την 11935/17 εις ποσό 200 ευρώ αλλά λόγω του ότι η κατηγορούμενη είχε ήδη συσσωρευμένους στην άδεια της 11 βαθμούς ποινής και το αδίκημα της έφερε κατά το ελάχιστο δύο βαθμούς ποινής, βάσει του σχετικού Νόμου, δεν ήταν δυνατό να το εξοφλήσει και έπρεπε να αχθεί ενώπιον Δικαστηρίου. Όταν την κατηγόρησε αυτή απάντησε «παραδέχομαι και απολογούμαι». Υπάρχει μία προηγούμενη καταδίκη της κατηγορούμενης στην ποινική υπόθεση υπ. αρ' 702416 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας, ημερομηνίας 7/06/
  2. Κατά την επιβολή ποινής στην προαναφερθείσα υπόθεση, λήφθηκαν υπόψη και οι υποθέσεις του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας 6251/16 και 8608/16, όλες αφορώσες σε τροχαία αδικήματα, τα οποία συμπεριελάμβαναν αδικήματα αμελούς οδήγησης και οδήγησης με αναλογία αλκοόλης στην εκπνοή της 99 αντί 22 εκατομμυριοστά του γραμμαρίου αλκοόλης σε 100 χιλιοστά του λίτρου εκπνοής. Επιβλήθηκαν στην πιο πάνω υπόθεση συντρέχουσες ποινές άμεσης φυλάκισης με την υψηλότερη να είναι διάρκειας 20 ημερών, βαθμοί ποινής και στέρηση δικαιώματος κατοχής άδειας για τα επόμενα 50 Σαββατοκύριακα από την 7/06/
  3. Γ. Η αγόρευση για μετριασμό της ποινής Σύμφωνα με τη γραπτή αγόρευση για μετριασμό της ποινής που δόθηκε στο δικαστήριο, η κατηγορούμενη γεννήθηκε στη Γεωργία και στα έξι της χρόνια λόγω εθνικής αναταραχής που προκλήθηκε από την απόσχιση της Γεωργίας από την πρώην Σοβιετική Ένωση η οικογένεια της μετανάστευσε στη Θεσσαλονίκη. Στα 16 της χρόνια μετεγκαταστάθηκε στη Κύπρο όπου διαμένει μόνιμα μέχρι και σήμερα. Οι γονείς της είναι προχωρημένης ηλικίας και περνούν κάποιους μήνες το χρόνο στη Θεσσαλονίκη και κάποιους μήνες το χρόνο στην Κύπρο. Η κατηγορούμενη τους βοηθά οικονομικά σύμφωνα με τις δυνατότητες της. Είναι διαζευγμένη μητέρα ενός ανήλικού παιδιού, 11 χρονών σήμερα του οποίου έχει τη φύλαξη και φροντίδα. Ο πατέρας του ανήλικού είναι άνεργος και δεν συνεισφέρει καθόλου οικονομικά στο μεγάλωμα του γιου του. Η κατηγορούμενη εργάζεται ώστε να παρέχει στο τέκνο της τα απαραίτητα για τη ζωή. Κατά τον επίδικο χρόνο εργαζόταν στην Ορόκλινη σε εστιατόριο Fish and Chips και προηγουμένως σε κατάστημα αθλητικών ειδών. Τώρα δουλεύει στο μπαρ του ξενοδοχείου Princess με μηναίο μισθό €
  4. Όσον αφορά στα περιστατικά του αδικήματος, αναφέρθηκε ότι μετά την αποστέρηση της άδειας οδηγού της και ώστε να μεταβαίνει στην εργασία της στο εστιατόριο, η κατηγορούμενη έπαιρνε ταξί ή τη μετέφερε από και προς το σπίτι της ο εργοδότης της. Μετά τα πρώτα οκτώ Σαββατοκύριακα η κατηγορούμενη είχε ήδη ξοδέψει περισσότερα χρήματα από όσα μπορούσε για ταξί και έτσι αφού είχε φιλικές σχέσεις με τον εργοδότη της αυτός ανέλαβε να τη μεταφέρνει. Την επίδικη ημέρα, αναφέρεται στη γραπτή αγόρευση της Υπεράσπισης, ο ιδιοκτήτης δεν μπορούσε να τη μεταφέρει στο εστιατόριο και αφού η κατηγορούμενη αδυνατούσε οικονομικά να πάρει ταξί οδήγησε για να πάει στη δουλειά της για μικρή απόσταση και ώστε να μην την απωλέσει, αφού την έχει ανάγκη για το μεγάλωμα του ανήλικου γιου της. Σημειώνεται στο σημείο αυτό ότι, η τοποθέτηση αυτή δεν συνάδει με την τοποθέτηση του εργοδότη της κατηγορούμενης σε γραπτή του δήλωση που κατατέθηκε στο Δικαστήριο, ως Τεκμήριο Α, όπου αυτός αναφέρει ότι είχε προσωπικά τηλεφωνήσει στην κατηγορούμενη για να στείλει κάποιον να την πάρει στο εστιατόριο αλλά αυτή αρνήθηκε την προσφορά του λόγω του ότι θεωρούσε ότι γινόταν βάρος. Στο βαθμό που αυτές οι δύο θέσεις συγκρούονται, δεν μπορώ να τις λάβω καθόλου υπόψη για σκοπούς μετριασμού της ποινής. Σε σχέση με την αλκοόλη που ανιχνεύτηκε στην εκπνοή της κατά την οδήγηση αναφέρθηκε ότι η κατηγορούμενη ήταν κουρασμένη από τη δουλειά, δεν είχε προλάβει να φάει και έτσι το ένα ποτό που ήπιε στο τέλος της βάρδιας της, ενήργησε πολύ αρνητικά. Υπέπεσε στα αδικήματα ενεργώντας βεβιασμένα, λανθασμένα, με γνώμονα να παρουσιαστεί στη δουλειά, για κοντινή απόσταση και όχι για προσωπική ευχαρίστηση, και ώστε να μην απωλέσει την εργασία της που την έχει τόση ανάγκη. Μεταμελείται, απολογείται και ζητεί τη μέγιστη δυνατή επιείκεια. Οποιαδήποτε ποινή άμεσης φυλάκισης, αναφέρθηκε από το συνήγορο υπεράσπισης θα έχει μεγαλύτερο αρνητικό αντίκτυπο στον ανήλικο γιο της, ο οποίος μένει μαζί της και του όποιου είναι το μόνο οικονομικό, πρακτικό και συναισθηματικό στήριγμα. Δ. Η έκθεση του Γραφείου Ευημερίας Στην έκθεση του γραφείου ευημερίας που ετοιμάστηκε για την κατηγορούμενη επιβεβαιώνεται ότι η κατηγορούμενη είναι μονογονιός ενός ανήλικου παιδιού αφού έχει χωρίσει με τον πρώην σύζυγο της και λαμβάνει πέραν από το μηνιαίο μισθό της βάσει της εργασίας της, €180 μηνιαίως ως επίδομα μονογονιού. Δε διατηρεί οποιεσδήποτε αποταμιεύσεις, δεν έχει εγγεγραμμένη επ΄ ονόματι της οποιαδήποτε κινητή ή ακίνητη περιουσία και δεν έχει χρέη. Επιβεβαιώνονται μέσω της έκθεσης, όσα αναφέρθηκαν από το συνήγορο υπεράσπισης σε σχέση με τα προσωπικά περιστατικά της κατηγορούμενης. Παρά το ότι υπάρχει δικαστικό διάταγμα διατροφής για €250 μηνιαίως, ο πατέρας του ανήλικου δεν συμμορφώνεται με αυτό. Εντούτοις έχει επαφή και επικοινωνία με το παιδί του και οι μεταξύ τους διαπροσωπικές σχέσεις περιγράφονται ως καλές. Διαμένει με το παιδί της σε ενοικιαζόμενο διαμέρισμα κι οι συνθήκες διαβίωσης τους είναι ικανοποιητικές. Δ. Η νομική πτυχή Κατά πάγια νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, κάθε δικάσαν Δικαστήριο κατά την επιμέτρηση ποινής, οφείλει να εξισορροπεί δίκαια τη διαφύλαξη της ευνομούμενης πολιτείας από τη μια και την ορθή μεταχείριση του κατηγορουμένου, με την εξατομίκευση της ποινής, από την άλλη, έτσι που να μην πληρώνει με τη τιμωρία του για τη γενική εγκληματικότητα που δυνατό να λειτουργεί σε μια κοινωνία, αλλά για τη συγκεκριμένη δική του πράξη, έχοντας υπόψη και τις ιδιαίτερες περιστάσεις που αφορούν στην προσωπικότητα του. (βλ. ενδεικτικά Φαναράς κ.ά. v. Δημοκρατίας

(1999)2 Α.Α.Δ 50). Βεβαίως σε αδικήματα που παρουσιάζουν έξαρση, οι προσωπικές περιστάσεις και συνθήκες του Κατηγορουμένου λαμβάνονται υπόψη, είναι όμως ήσσονος σημασίας, αφού προέχει η αυστηρή τιμωρία για την προστασία της κοινωνίας (βλ. Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Ανδρέα Σωτηρίου
(2003)2 ΑΑΔ 331 και Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Γιάπα
(2006)2 ΑΑΔ 432). Σημειώνω, συναφώς, ότι το στοιχείο της αποτροπής μπορεί να διαδραματίσει ρόλο τόσο στην επιλογή της μορφής της ποινής όσο και στον καθορισμό του ύψους της (Κόκκινος v. Αστυνομίας
(1995)3 Α.Α.Δ. 135, με αναφορά στην Τροκκούδης v. Αστυνομίας
(1992)2 Α.Α.Δ.306). Σε σχέση με την Κατηγορία 3, έχει νομολογιακά καθιερωθεί ότι πρόσωπο εναντίον του οποίου εκδίδεται δικαστικό διάταγμα οφείλει να συμμορφώνεται με τις πρόνοιες του διατάγματος αφού η υπακοή σε διατάγματα δικαστηρίου συνιστά μια σημαντική πτυχή του κράτους δικαίου (βλ. Διευθυντή Τμήματος Υπηρεσίας Κοινωνικής Ευημερίας ν Ντούμα κ.α.
(2002)2 Α.Α.Δ. 133). Το αδίκημα της ανυπακοής είναι ιδιαίτερα σοβαρό, αφού πλήττει το θεμέλιο της έννομης τάξης (βλ. Λοΐζου ν. Αστυνομίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 227). Τούτων δεδομένων, η ποινή που θα επιβληθεί πρέπει να είναι ανάλογη της σοβαρότητας της ανυπακοής και πρέπει να λαμβάνει υπόψη ότι η ευνομία, ενισχύεται, μεταξύ άλλων, και από την υπακοή των πολιτών σε διατάγματα Δικαστηρίου. Πρέπει να δημιουργηθεί συνείδηση στους παραβάτες ότι τέτοια συμπεριφορά δεν θα αντιμετωπίζεται με χαλαρότητα, αλλά με αυστηρότητα στην επιλογή του ύψους και της μορφής της ποινής, διότι τα Δικαστήρια, οφείλουν, περισσότερο από τις άλλες εξουσίες, να συνεισφέρουν στην εδραίωση κράτους δικαίου. Δεν μου διαφεύγει ότι η νομική βάση της Κατηγορίας 4 είναι το Άρθρο 19Α του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κίνησης Νόμου, Ν. 86/72και όχι το άρθρο 137 του Ποινικού Κώδικα. Το άρθρο 19Α αναφέρει: «19Α. Πρόσωπο, το οποίο έχει αποστερηθεί με απόφαση ή διάταγμα του δικαστηρίου, της ικανότητας να κατέχει ή λαμβάνει άδεια οδήγησης μηχανοκίνητου οχήματος για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα και το οποίο οδηγεί μηχανοκίνητο όχημα κατά παράβαση της πιο πάνω απόφασης ή διατάγματος, είναι ένοχο αδικήματος και σε περίπτωση καταδίκης υπόκειται σε φυλάκιση για διάστημα που δεν υπερβαίνει τα τέσσερα
(4)έτη ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τα έξι χιλιάδες ευρώ οκτακόσια τριάντα τέσσερα ευρώ (€6.834) ή και στις δύο αυτές ποινές.» Περαιτέρω, η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου στην επιβολή ποινή στέρησης της άδειας οδηγού, βάσει του άρθρου 19 του πιο πάνω Νόμου, είναι ισχυρό όπλο στα χέρια του ποινικού Δικαστή και εξυπηρετεί τους σκοπούς της ποινολογίας. Ενέχει τόσο το στοιχείο της τιμωρίας, όσο και τα στοιχεία της αναμόρφωσης και της αποτροπής, αφού εξανεμίζει την πιθανότητα διάπραξης άλλων τροχαίων αδικημάτων κατά τη διάρκεια ισχύος της και μέσω της δυσκολίας στη διακίνηση που αυτή δημιουργεί, ο παραβάτης δύναται σε καθημερινή βάση να νοιώθει τις επιπτώσεις και συνέπειες των παράνομων πράξεών του. Λειτουργεί, επίσης, ανταποδοτικά στο κοινωνικό σύνολο, για το κακό που ο Κατηγορούμενος προκάλεσε σε αυτό με την παράνομη οδική του συμπεριφορά. Ελαφρυντικά για την κατηγορούμενη, θα λάβω υπόψη μου την άμεση παραδοχή της. Η άμεση παραδοχή δεικνύει εμπράκτως μεταμέλεια και εξοικονομεί πολύτιμο δικαστικό χρόνο, κάτι που προάγει τους σκοπούς της δικαιοσύνης. Λαμβάνω επίσης υπόψη μου ότι συνεργάστηκε με την αστυνομία και παραδέχθηκε στην αστυνομία άμεσα τη διάπραξη των αδικημάτων που αντιμετωπίζει. Λαμβάνω επίσης υπόψη μου το ότι είναι μονογονιός και το μοναδικό οικονομικό και πρακτικό στήριγμα του ανήλικου γιου της του οποίου έχει τη φροντίδα και με τον οποίο διαμένουν μαζί. Περαιτέρω, ότι οδήγησε για μικρή απόσταση και όχι για προσωπική ευχαρίστηση ή για κοινωνικό λόγο αλλά για να μεταβεί στην εργασία της που την έχει ανάγκη για να μεγαλώσει το παιδί της. Επιβαρυντικά για την κατηγορούμενη, λαμβάνω υπόψη μου τη σοβαρότητα της κατηγορίας 3 που αντιμετωπίζει, η οποία αντικατοπτρίζεται από την προβλεπόμενη στο σχετικό νόμο ποινή. Επίσης, το ότι η κατηγορούμενη δεν είναι λευκού ποινικού μητρώου. Η σημασία των προηγούμενων καταδικών στη νομολογία μας, δεν είναι ότι ο εκάστοτε κατηγορούμενος τιμωρείται εκ δευτέρου για το αδίκημα που διέπραξε στο παρελθόν, αλλά ότι το Δικαστήριο δύναται να επιδείξει στην περίπτωση του λιγότερη επιείκεια από ότι στην περίπτωση ατόμου με λευκό ποινικό μητρώο. Καταδικάστηκε στο πρόσφατο παρελθόν για παρόμοια, με τα παρόντα, τροχαία αδικήματα σε τρεις συνολικά υποθέσεις, οι οποίες λήφθηκαν μεταξύ τους υπόψη για σκοπούς επιβολής ποινής. Παρά το ότι δηλαδή αντιμετώπισε στο παρελθόν ποινική διαδικασία και πάλι για τροχαία αδικήματα και τις επιβλήθηκαν ποινές, αυτές δεν ήταν ικανές να την αποτρέψουν από τη διάπραξη παρομοίων αδικημάτων στο μέλλον, ούτε ήταν ικανές να την αναμορφώσουν. Ξαναοδήγησε με αλκοόλη στην εκπνοή της και παρακούοντας και παραγνωρίζοντας διάταγμα Δικαστηρίου. Θα μπορούσε με άλλο τρόπο να διακινηθεί την επίδικη μέρα χωρίς να το παραγνωρίσει. Οι εξηγήσεις που δόθηκαν ήταν ως ανέφερα πιο πάνω αλληλοαντικρουόμενες και έτσι δεν μπορώ να της λάβω υπόψη ως προς το λόγο που οδήγησε την επίδικη μέρα. Έτσι οι σκοποί της αποτροπής και της αναμόρφωσης, κατά την επιβολή ποινής, έχουν ιδιαίτερη σημασία ως προς την κατηγορούμενη εν προκειμένω και θα λάβω αυτό υπόψη μου τόσο στην επιλογή του είδους, όσο και του ύψους της ποινής που θα της επιβληθεί. Δε μου διαφεύγει, βεβαίως, ότι η ποινή φυλάκισης είναι το ύστατο μέτρο στα χέρια του ποινικού δικαστή και πρέπει να χρησιμοποιείται με φειδώ και όπου οι περιβάλλουσες το αδίκημα και τον παραβάτη συνθήκες, δεν αφήνουν άλλη επιλογή, διότι κάθε άλλη ποινή θα ήταν επιεικέστερη του ορθού (βλ. μεταξύ άλλων Zac & others ν. Αστυνομίας
(1990)2 ΑΑΔ 6 και Γ.Ε. ν. Πατατάρης
(1994)2 ΑΔ 128). Πέραν του τιμωρητικού, για τους σκοπούς που πρέπει να εξυπηρετεί οποιαδήποτε ποινή και δη ποινή φυλάκισης, βλέπετε την Παρατήρηση στην παλαιά, και όμως πλήρως καθοδηγητική για τη σαφήνεια της, υπόθεση Panayiotis Efstathiou Mirachis v. The Police
(1965)2 C.L.R. 28 «Observation: When all other alternatives are considered unsuitable to meet the particular case in hand, the Court may well have to resort to imprisonment. But in such a case, the sentence has to be justified upon one of the purposes to be served by such a sentence. Rehabilitation, mainly in the interest of the offender; deterrence, mainly in the public interest and protection; retribution in the proper enforcement of the law; all these matters have to be considered and weighed together with the consequences and probable effect of imprisonment on the particular offender.» Κρίνω, ζυγίζοντας τους ελαφρυντικούς και επιβαρυντικούς παράγοντες που προανέφερα, ότι υπό τις περιστάσεις, οποιαδήποτε άλλη ποινή εκτός από τη φυλάκιση θα ήταν επιεικέστερη του ορθού και ανίκανη να αντιμετωπίσει με την πρέπουσα σοβαρότητα τα αδικήματα της κατηγορούμενης. Επιβάλλω, επομένως, τις εξής ποινές: Στην κατηγορία 1: Δεν επιβάλλω καμία ποινή παρόλη την παραδοχή, αφού ως αναφέρθηκε από την κατηγορούσα αρχή η ύπαρξη της κατηγορίας αυτής είναι συνακόλουθη της στέρησης της άδειας οδηγού στην υπόθεση υπ. αρ' 7024/16 στην οποία θα επιβάλω ποινή στην κατηγορία 3 πιο κάτω. Στην κατηγορία 2: Δεν επιβάλλω καμία ποινή, παρόλη την παραδοχή, αφού ως αναφέρθηκε από την κατηγορούσα αρχή η ύπαρξη της κατηγορίας αυτής είναι συνακόλουθη της στέρησης της άδειας οδηγού στην υπόθεση υπ. αρ' 7024/16 στην οποία θα επιβάλω ποινή στην κατηγορία 3 πιο κάτω. Στην κατηγορία 3: Ποινή φυλάκισης 2 μηνών, πλέον στέρηση του δικαιώματος κατοχής ή απόκτησης άδειας οδήγησης για οποιοδήποτε μηχανοκίνητο όχημα για 12 μήνες. Θα εξετάσω στο στάδιο αυτό, κατά πόσο συντρέχουν λόγοι για αναστολή της ποινής φυλάκισης. Η αναστολή ποινών φυλάκισης διέπεται από το άρθρο 3 του Νόμου 95/72. Το εδάφιο
(2)του εν λόγω άρθρου, ως τροποποιήθηκε, αναφέρει τα ακόλουθα: «Το Δικαστήριο διατάσσει την αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του Κατηγορουμένου». Η ποινή φυλάκισης με αναστολή δεν επιβάλλεται από Δικαστήριο ως μέτρο επιείκειας ή ως εναλλακτικό μέτρο τιμωρίας του παραβάτη και η επιλογή της ποινής φυλάκισης δεν πρέπει να συσχετίζεται με τη δυνατότητα αναστολής της. Τα δύο θέματα είναι χωριστά. Το Δικαστήριο αποφασίζει το ύψος της ποινής και μετά εξετάζει κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις που να δικαιολογούν την αναστολή της. Όπως έχει σημειωθεί στη Δημητρίου v. Δημοκρατίας
(1976)2 J.S.C. 386, η οποία ακόμη και μετά την τροποποίηση του σχετικού Νόμου είναι καλή νομολογία (Βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Ρομίνας Τζιαουχάρη
(2005)2 ΑΑΔ 161) μεταξύ των παραγόντων που επιμετρούν ως προς το επιθυμητό ή όχι της αναστολής της ποινής φυλάκισης είναι και οι ακόλουθοι: (α) Η σοβαρότητα των περιστατικών και το κίνητρο για τη διάπραξη του εγκλήματος. (β) Το ποινικό μητρώο του Κατηγορουμένου ως δείκτης για την ανάγκη αποτροπής. (γ) Η διαγωγή του Κατηγορουμένου μετά τη διάπραξη του αδικήματος ιδιαίτερα η παρουσία ή απουσία στοιχείων μεταμέλειας. Δεν μου διαφεύγει βεβαίως ότι μετά την πιο πάνω τροποποίηση, η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου μπορεί να καθοδηγηθεί και από ευρύτερους παράγοντες, ώστε η επιβληθείσα ποινή να αρμόζει στον συγκεκριμένο παραβάτη, υπό τα δικά του συγκεκριμένα περιστατικά (βλ. μεταξύ άλλων, Αργυρίδης ν. Αστυνομίας Π.Ε. 64-69/2013, ημερ. 21/6/2013). Παρά το ότι η κατηγορούμενη είναι μονογονιός και το μόνο στήριγμα του παιδιού της, το οποίο έλαβα σοβαρά υπόψη μου για σκοπούς αναστολής, εντούτοις το ότι δεν είναι λευκού ποινικού μητρώου και ότι οι ποινές που της επιβλήθηκαν στην υπόθεση 7024/16 δεν ήταν ικανές να την αναμορφώσουν και να την αποτρέψουν από τη διάπραξη των παρομοίων αδικημάτων του παρόντος κατηγορητηρίου και πιο συγκεκριμένα, παρόλο που έκτισε εικοσαήμερη ποινή φυλάκισης εντούτοις ξαναδιέπραξε παρόμοια τροχαία αδικήματα, παραβαίνοντας παράλληλα διάταγμα Δικαστηρίου, κρίνω ότι η ποινή φυλάκισης δεν μπορεί να ανασταλεί. Εάν αναστελλόταν θα παραγνώριζα το έτερο καθήκον του Δικαστηρίου της προστασίας της κοινωνίας από την συνεχιζόμενη παραβατική συμπεριφορά της κατηγορούμενης και θα δίνονταν στην ίδια, και σε άλλους επίδοξους παραβάτες, λανθασμένα μηνύματα. Η ποινή φυλάκισης θα εκτιθεί άμεσα και η ποινή στέρησης της άδειας οδηγού ισχύει την ημέρα της οριστικής αποφυλάκισής της. Δίδονται οδηγίες προς την Πρωτοκολλητή να κοινοποιήσει την παρούσα απόφαση άμεσα στο αρμόδιο επαρχιακό Γραφείο Κοινωνικών Υπηρεσιών, ώστε να ληφθούν τα τυχόν αναγκαία ή/και απαραίτητα μέτρα βάσει του σχετικού νόμου, σε σχέση με το ανήλικο τέκνο της κατηγορούμενης. ............... Μ. Κ. Λοΐζου. Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.