← Κύπρος

Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. Καλλίδου, Αρ. υποθεσης: 8274/2016, 25/9/2018

Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. Καλλίδου, Αρ. υποθεσης: 8274/2016, 25/9/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2018:B11 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΟΣ ΕΝΩΠΙΟΝ꞉ Α. ΠΑΝΤΑΖΗ - ΛΑΜΠΡΟΥ, Ε.Δ. Αρ. υποθεσης: 8274/2016 ΜΕΤΑΞΥ: Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας -ν- XXXXX Καλλίδου Κατηγορούμενης Ημερομηνία꞉ 25.9.2018 Εμφανίσεις꞉ Για την Κατηγορούσα Αρχή꞉ κα. Α. Παντελή Για την Κατηγορούμενη꞉ κ. Χρ. Ηλία Η Κατηγορούμενη παρούσα. ΑΠΟΦΑΣΗ Στην υπό τον ως άνω αριθμό και ποινική υπόθεση, η Κατηγορούμενη αντιμετωπίζει δύο κατηγορίες. Η πρώτη κατηγορία αφορά στο αδίκημα της «Επίθεσης που προκαλεί πραγματική σωματική βλάβη» κατά παράβαση του άρθρου 243 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 και Νόμου 166/

  1. Η δεύτερη κατηγορία αφορά στο αδίκημα της «Δημόσιας Εξύβρισης», κατά παράβαση του άρθρου 99 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 και Νόμου 166/
  2. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος της 1ης κατηγορίας, η Κατηγορούμενη στις 9/4/2016 και περί ώρα 08:30 στην οδό XXXXX στο χώρο στάθμευσης της πολυκατοικίας XXXXX στη Λάρνακα της Επαρχίας Λάρνακας παράνομα επιτέθηκε στην XXXXX Νικολάου από τη Λάρνακα και προξένησε σε αυτήν πραγματική σωματική βλάβη. Κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην πρώτη κατηγορία, η Κατηγορούμενη, ενώ ευρισκόταν σε δημόσιο μέρος, εξύβρισε την XXXXX Νικολάου από τη Λάρνακα με τις φράσεις «πουτάνα» και «You have two men in your house and they are fucking you. I don't put up with this, poutana». Η Κατηγορούμενη απάντησε «Μη παραδοχή» και στις δύο κατηγορίες, γι'αυτό και η υπόθεση οδηγήθηκε σε ακρόαση. Η ΑΚΡΟΑΜΑΤΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ. Προς απόδειξη της υπόθεσης της Κατηγορούσας Αρχής προσήλθαν στο Δικαστήριο 4 μάρτυρες κατηγορίας ꞉ · Ο Λοχ. XXXXX XXXXX Κουμή (ΜΚ1). · Η παραπονούμενη, κα XXXXX Νικολάου (ΜΚ2). · Ο δικηγόρος της παραπονούμενης, κ. XXXXX Ιωάννου (ΜΚ3). · Η γιατρός που εξέτασε την παραπονούμενη στο ΤΑΕΠ του Γ.Ν. Λάρνακας, Δρ. XXXXX Χριστοφή (ΜΚ4). Μετά το κλείσιμο της υπόθεσης της Κατηγορούσας Αρχής, δεν ηγέρθηκε εισήγηση περί μη ύπαρξης εκ πρώτης όψεως υπόθεσης. Το Δικαστήριο, αφού αναφέρθηκε στα κριτήρια που καθιέρωσε η νομολογία αναφορικά με το πότε αποδεικνύεται εκ πρώτης όψεως υπόθεση, έκρινε κατάλληλο να καλέσει την Κατηγορούμενη σε απολογία και αφού της επεξηγήθηκαν τα δικονομικά δικαιώματα που της παρέχει το άρθρο 74

(1)(γ) του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155, η Κατηγορούμενη επέλεξε να τηρήσει το δικαίωμα της σιωπής. Προσήλθαν όμως 2 μάρτυρες υπεράσπισης: · Η κα XXXXX Χαραλάμπους (ΜΥ1), η οποία δήλωσε κάτοικος στην ίδια γειτονιά με την παραπονούμενη και την Κατηγορούμενη. · Ο ιατροδικαστής XXXXX Σταυριανός (ΜΥ2), για να εκφράσει την εμπειρογνωμοσύνη του αναφορικά με το κατά πόσον τα ευρήματα της Δρ. XXXXX Χριστοφή συνάδουν με την εκδοχή γεγονότων που εξιστόρησε η παραπονούμενη κα XXXXX Νικολάου. Η μαρτυρία του ΜΚ1 Ο Α/Αστ.XXXXX Π. Κουμή (ΜΚ1) δήλωσε κατά την κυρίως εξέτασή του ότι κατά την ουσιώδη ημερομηνία 9.4.2016 αυτός ήταν τοποθετημένος στην Αστυνομική Διεύθυνση Λάρνακας στο Τμήμα Μικροπαραβάσεων. Με βάση όσα κατέγραψε στην γραπτή του κατάθεση στις 19.5.2016, την οποία ο ίδιος κατέθεσε στο Δικαστήριο ως το Τεκμήριο 1 και την υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασής του, τη μέρα του καταγγελλόμενου περιστατικού, ήτοι στις 9.4.2016 περί ώρα 08:30 π.μ., καταγγέλθηκε από την XXXXX Νικολάου (ΜΚ2) ότι η XXXXX Καλλίδου (Κατηγορούμενη) της επιτέθηκε και την εξύβρισε στον χώρο στάθμευσης της πολυκατοικίας που διαμένει στην οδό «XXXXX», στην πολυκατοικία «XXXXX COURT 6» και ότι μετά το περιστατικό αυτό η ίδια κλειδώθηκε στο διαμέρισμά της διότι φοβόταν να βγει έξω. Αμέσως μετά που έλαβε την καταγγελία αυτή, ο ΜΚ1 μετέβηκε στο μέρος μαζί με τη Λοχ. XXXXX Φ. Σπυρίδωνος. Στο χώρο στάθμευσης της πολυκατοικίας βρισκόταν μια γυναίκα, την οποία ο ΜΚ1 δεν γνώριζε και του είπε «εν για μένα που ήρτετε;». Την ρώτησε ο ΜΚ1 πώς ονομάζεται και αυτή του απάντησε «XXXXX Καλλίδου». Την πληροφόρησε ο ΜΚ1 για το λόγο της παρουσίας του εκεί και για την καταγγελία που υπέβαλε εναντίον της η ΜΚ2 και, αφού της επέστησε την προσοχή της στο Νόμο, η Κατηγορούμενη απάντησε «Έκαμε μου μια ζημιά στο καθρεφτάκι του αυτοκινήτου μου, ήντα που έπρεπε να της κάμω;». Στη συνέχεια, ο ΜΚ1 και η Λοχ. XXXXX ανέβηκαν στο διαμέρισμα της παραπονούμενης ΜΚ
  1. Εκείνη ήταν αναστατωμένη και τους είπε ότι θα πήγαινε στο Νοσοκομείο να εξεταστεί διότι ήταν κτυπημένη. Εξέδωσε ο ΜΚ1 παραπεμπτικό (βλ. το Τεκμήριο 2) της παραπονούμενης ΜΚ2 προς τον επί καθήκοντι Κυβερνητικό ιατρό του Γεν. Νοσοκομείου Λάρνακας όπως τύχει ιατρικής εξέτασης επειδή παραπονέθηκε στις 9.4.2016 περί ώρα 8:30 π.μ. ότι κτυπήθηκε. Εξετάστηκε η παραπονούμενη ΜΚ2 από τη Δρ. Σβετλάνα Χριστοφή, η οποία είναι γιατρός στο ΤΑΕΠ Λάρνακας. Όπως κατέγραψε επί του εγγράφου του παραπεμπτικού (βλ. το Τεκμήριο 2 ανωτέρω), «Η ασθενής προσήλθε μετά από αναφερόμενο ξυλοδαρμό με παράπονο για αυχεναλγία, πονοκέφαλο. Κατά την εξέταση: ερυθρότητα (ΔΕ) τραχηλικής χώρας, αιμάτωμα (ΔΕ) βραχίονα, μώλωπας (ΔΕ) γόνατος. Ακτινολογικός έλεγχος χωρίς παθολογικά ευρήματα.». Στις 19/5/2016 και μεταξύ των ωρών 11:45 - 11:55 στο Τμήμα Μικροπαραβάσεων Λάρνακας, ο ΜΚ1 έλαβε ανακριτική κατάθεση από την Κατηγορούμενη με τη μέθοδο των ερωτοαπαντήσεων στην παρουσία της μητέρας της, κας XXXXX Καλλίδου, και αφού της επέστησε την προσοχή της στο Νόμο, η Κατηγορούμενη δεν παραδέχτηκε ότι επιτέθηκε και εξύβρισε την ΜΚ
  2. Τότε ο ΜΚ1 ζήτησε από την Κατηγορούμενη να υπογράψει την κατάθεσή της και την επίστηση, αλλά εκείνη αρνήθηκε, απαντώντας στον ΜΚ1 «Δεν υπογράφω τίποτε». Αρνήθηκε επίσης να γράψει τη σχετική δήλωση περί τούτου. Η ανακριτική κατάθεση που έλαβε ο ΜΚ1 από την Κατηγορούμενη, όπως ανέφερε ανωτέρω, κατατέθηκε από τον ίδιο ενώπιον του Δικαστηρίου ως Τεκμήριο
  3. Παραθέτω το κείμενο των ερωτοαπαντήσεων που καταγράφονται σε αυτήν: «Ερώτηση 1: Τί έχεις να πεις για την πιο πάνω υπόθεση, αδικήματα για τα οποία σε πληροφόρησα; Απάντηση 1: Έχω να πω ότι εν μέρει είναι αληθή. Ερώτηση 2: Δηλαδή επιτέθηκες και εξύβρισες την XXXXX Νικολάου στις 9.4.2016 και περί ώρα 08:30 στον χώρο στάθμευσης της πολυκατοικίας σας; Απάντηση 2: Όχι. Ερώτηση 3: Τι έγινε εκείνη τη μέρα; Απάντηση 3: Ήρτε τζιε έκαμε μου την έξυπνη τζιε μου είπε ότι δεν ξέρει τίποτε για τη ζημιά στο αυτοκίνητό μου. Ερώτηση 4: Σε πληροφορώ ότι έχω μαρτυρία ότι εξύβρισες και επιτέθηκες στην XXXXX Νικολάου τη μέρα που σου ανέφερα πιο πάνω. Τί έχεις να πεις; Απάντηση 4: Ψευδείς οι μαρτυρίες, δεν είχε κανέναν εκεί. Ερώτηση 5: Δηλαδή εκείνην τη μέρα συναντηθήκατε και δεν συνέβηκε τίποτε; Απάντηση 5: Τίποτε, έπαιζε τον πελλό τζιε εγώ εσυνέχιζα την ζωή μου, ήθελα να πάω περπάτημα.» Την ίδια ημέρα, μεταξύ των ωρών 1158 - 1205 ο ΜΚ1 κατηγόρησε γραπτώς την Κατηγορούμενη στο Τμήμα Μικροπαραβάσεων, στην παρουσία της μητέρας της Κατηγορούμενης, και αφού επέστησε την προσοχή της στο Νόμο, εκείνη απάντησε «Είναι ψευδείς». Της ζήτησε ο ΜΚ1 να υπογράψει την απάντησή της και εκείνη αρνήθηκε λέγοντας εκ νέου «Δεν υπογράφω τίποτε». Το έντυπο της γραπτής κατηγορίας, με την απάντηση της Κατηγορούμενης όπως ο ίδιος ο ΜΚ1 την κατέγραψε, κατατέθηκε στο Δικαστήριο από αυτόν ως Τεκμήριο
  4. Στις 9.4.2016, μεταξύ των ωρών 12:58 και 13:52, η Λοχ. 277 έλαβε γραπτή κατάθεση από την παραπονούμενη ΜΚ2 στην Αγγλική γλώσσα, την οποία ο ΜΚ1 παρουσίασε και κατέθεσε στο Δικαστήριο ως Τεκμήριο 5, εφόσον την είχε στην κατοχή του υπό την ιδιότητά του ως εξεταστής της υπόθεσης. Απαντώντας σε διάφορες διευκρινιστικές ερωτήσεις της συνηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής, ο ΜΚ1 δήλωσε ότι δεν έλαβε οποιαδήποτε άλλη, ανεξάρτητη, κατάθεση από μη εμπλεκόμενους στο επίδικο συμβάν. Παρά το γεγονός ότι η παραπονούμενη είχε δηλώσει στον ΜΚ1 ότι υπήρχε και μια άλλη κοπέλα στη σκηνή του συμβάντος, εντούτοις όταν ο ΜΚ1 μίλησε μαζί της εκείνη δεν θέλησε να δώσει γραπτή κατάθεση. Περαιτέρω, ο ΜΚ1 ανέφερε κατά την κυρίως εξέτασή του ότι έλεγξε τον ισχυρισμό της Κατηγορούμενης για το ότι υπήρχε ζημιά στο αυτοκίνητό της. Διαπίστωσε ο ΜΚ1 ότι ήταν μια μικροζημιά στο καθρεφτάκι του αυτοκινήτου της, το οποίο βρισκόταν στο χώρο στάθμευσης της πολυκατοικίας. Κατά την αντεξέταση του ΜΚ1 από τον συνήγορο Υπεράσπισης υποδείχθηκε σε αυτόν μια φωτογραφία (βλ. το Τεκμήριο Α προς αναγνώριση), όπου ο ΜΚ1 αναγνώρισε ότι απεικονίζει το αυτοκίνητο με τη ζημιά που ο ίδιος είχε δει στη σκηνή. Το μόνο σημείο επί του οποίου κατ' ουσίαν αντεξετάστηκε ο ΜΚ1 ήταν σε σχέση με το αν αυτός είδε να είναι «χτυπημένη» η παραπονούμενη ΜΚ
  5. Ο ΜΚ1 διευκρίνισε ότι αυτός την είδε να είναι «αρκετά αναστατωμένη, έτρεμε και ήθελε να πάει αμέσως στο νοσοκομείο». Δεν ανέφερε ότι είδε οποιαδήποτε χτυπήματα σε αυτήν. Κατά τα λοιπά, οι ενέργειες στις οποίες προέβηκε ο ΜΚ1, όπως ο ίδιος τις περιέγραψε ανωτέρω, δεν αμφισβητήθηκαν από την Υπεράσπιση. Η μαρτυρία της παραπονούμενης (ΜΚ2) Η ΜΚ2 γεννήθηκε στην Αγγλία από Κύπριους γονείς. Η πρώτη γλώσσα που έμαθε ήταν τα Αγγλικά και σ' αυτήν είναι που ζήτησε να δώσει τη γραπτή της κατάθεση στην Αστυνομία. Ενώπιον του Δικαστηρίου, η ΜΚ2 είδε και αναγνώρισε τη γραπτή της κατάθεση (Τεκμήριο 5) την οποία ανέγνωσε και με τη βοήθεια διερμηνέως μεταφραζόταν ταυτόχρονα στην Ελληνική, έτσι ώστε να καταγραφεί στα επίσημα πρακτικά του Δικαστηρίου (βλ. ημερ. 7.1.2019) το περιεχόμενό της στην Ελληνική. Παραθέτω αυτούσιο το περιεχόμενό της πιο κάτω, διαχωρίζοντάς το σε παραγράφους για χάριν ευκολίας ανάγνωσής του. «Γεννήθηκα στο Λονδίνο και τα τελευταία 15 χρόνια διαμένω μόνιμα στην Κύπρο μαζί με τον σύζυγο μου, XXXXX Νικολάου. Εξαιτίας κάποιων προβλημάτων υγείας που έχει ο σύζυγος μου, διαμένει περισσότερο στην Αγγλία και μερικές φορές με επισκέπτεται, οπότε στην πραγματικότητα, διαμένω, ζω μόνη μου. Σήμερα στις 09/04/2016 και περί ώρα 08:30 το πρωί, ερχόμενη από το περίπτερο το οποίο είναι απέναντι από το διαμέρισμα μου, περπατούσα στο πεζοδρόμιο κατευθυνόμενη προς το διαμέρισμα μου, όταν ήμουν σχεδόν, όταν ήμουν έτοιμη να μπω στην κεντρική είσοδο του κτηρίου, η XXXXX Καλλίδου η οποία διαμένει στο ίδιο κτήριο με μένα αλλά στο δεύτερο block, με φώναξε με επιθετική φωνή «hey» και με αποκάλεσε στα ελληνικά «πουτάνα». Συνέχισε να μιλάει στα αγγλικά και άρχισε να μου λέει λέγοντας μου την ακόλουθη φράση «θα σου διδάξω ένα μάθημα». Εκείνην τη στιγμή, με άρπαξε από τα μαλλιά και άρχισε να τα τραβάει, να με χτυπάει, να με γρονθοκοπά στους ώμους μου, στο στομάχι και ανάμεσα στα πόδια μου. Άρχισε να μου φωνάζει «Έχεις δύο άνδρες στο σπίτι σου και σε πηδάνε και οι δύο, δεν το ανέχομαι αυτό πουτάνα». Εγώ φώναζα βοήθεια και φώναζα σε κάποιους ανθρώπους να με βοηθήσουν. Πρόσεξα μίαν κυρία η οποία διαμένει στον τρίτο όροφο του XXXXX Court 6 Block B, να στέκεται σε δύο μέτρα απόσταση από μένα και να παρακολουθεί τη XXXXX που με χτυπάει, που με χτυπούσε αλλά δεν έκανε κάτι, έτρεξε τρομαγμένη μέσα στο κτήριο της. Υπήρχε ακόμα ένας άνδρας, ο οποίος ήταν μέσα σε αυτοκίνητο και, όταν την είδε, σταμάτησε το αυτοκίνητο και προσπάθησε να την σταματήσει τραβώντας την και της ζήτησε να σταματήσει στα ελληνικά. Επίσης, είδα κάποια άλλα άτομα τα οποία ήταν μέσα στο περίπτερο και μας έβλεπαν, μετά που με άκουσαν να φωνάζω, ήρθαν εκεί, ήρθαν εκεί και η XXXXX άρχισε να τους λέει ότι ακούμπησα το αυτοκίνητο της, κάτι το οποίο δεν έκανα, δεν κάνω τέτοια πράγματα. Ενώ μιλούσε με αυτά τα άτομα και μου έριχνε εμένα το φταίξιμο για το αυτοκίνητο της, βρήκα την ευκαιρία και έτρεξα στο σπίτι μου, όπου κάλεσα την Αστυνομία για βοήθεια. Με αυτήν τη συγκεκριμένη γυναίκα είχα και στο παρελθόν προβλήματα και δεν μπορώ να καταλάβω τον λόγο, αλλά αυτή ήταν η πρώτη φορά που μου χτύπησε. Όταν με βλέπει, αρχίζει να μου φωνάζει για το οτιδήποτε, αρχίζει να μου φωνάζει για οτιδήποτε μπορεί να σκεφτεί και από τη μεριά μου, εγώ δεν προκάλεσα ποτέ ούτε δημιούργησα οποιοδήποτε πρόβλημα και προσπαθώ να μένω μακριά από αυτήν. Επίσης, γνωρίζω ότι όλα τα άτομα που διαμένουν στην ίδια περιοχή, όλοι την φοβούνται επειδή φωνάζει και ουρλιάζει και μερικές φορές προσβάλλει. Επίσης, θέλω να σας πω, ότι τα τελευταία 4 χρόνια διαμένω στο διαμέρισμα στον δεύτερο όροφο στο block Β και τώρα θα μετακομίσω σε ένα διαμέρισμα το οποίο ανήκει στην κόρη μου, το οποίο είναι δίπλα από το δικό της διαμέρισμα και τα μπαλκόνια μας διαχωρίζονται από έναν πλαστικό τοίχο. Την ώρα που μου χτυπούσε, με απείλησε ότι θα αφαιρέσει το πλαστικό διαχωριστικό και θα έρθει στο διαμέρισμα μου και θα μου έδινε παραπάνω μαθήματα. Μετά που κάλεσα την Αστυνομία, η Αστυνομία ήρθε στο διαμέρισμα μου επειδή φοβόμουν πάρα πολύ να βγω έξω και να την ξαναδώ, από την επίθεση όλο μου το σώμα τραυματίστηκε, οπότε επισκέφθηκα το νοσοκομείο και έτυχα εξέτασης. Από όλην αυτήν τη συμπεριφορά είμαι τρομοκρατημένη και φοβάμαι να μείνω στο διαμέρισμα, στο διαμέρισμα μου. Έχω παράπονο εναντίον της για σωματική επίθεση, που με πρόσβαλε μπροστά από κόσμο «πουτάνα» και με απείλησε ότι θα το ξαναέκανε και θέλω να την πάρω στο Δικαστήριο. Πιστεύω ότι αυτή η γυναίκα είναι πολύ επικίνδυνη και ικανή να κάνει το ίδιο πράγμα σε εμένα και σε άλλους και χρήζει εξέτασης από... χρειάζεται να εξεταστεί από ψυχίατρο, επειδή η πνευματική της κατάσταση δεν είναι φυσιολογική και ξέρω από το παρελθόν και από τη μητέρα της, ότι λάμβανε θεραπεία γι' αυτό το πρόβλημα για πολλά χρόνια και τώρα η κατάσταση της είναι χειρότερη.». Η ΜΚ2 είδε και αναγνώρισε την XXXXX Καλλίδου ενώπιον του Δικαστηρίου ως το πρόσωπο που ευρισκόταν στο εδώλιο του Κατηγορουμένου. Απαντώντας σε διευκρινιστικές ερωτήσεις της συνηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής, οι οποίες είχαν στόχο να δείξει η ΜΚ2 προς το Δικαστήριο πώς και πού ακριβώς την κτύπησε η Κατηγορούμενη, ως ο ισχυρισμός της, η ΜΚ2 έδειξε, με τα χέρια της, τις κινήσεις που έκανε η κατηγορούμενη, λέγοντας «Με άρπαξε από τα μαλλιά από πίσω και τα τραβούσε έτσι και την ίδια στιγμή με γρονθοκοπούσε, με χτυπούσε στο στομάχι και κάτω από τα πιο ευαίσθητα μέρη, με χτύπησε εδώ και με ρώτησε αν μου αρέσει.», και ότι «Όταν με γρονθοκόπησε, με έπιασε από κάτω και με ρώτησε αν μου αρέσει αυτό». Ήταν η θέση της ΜΚ2 ότι το όλο περιστατικό του γρονθοκοπήματος, όπως επίσης και η εξύβριση εναντίον της, έγιναν σε ανοικτό χώρο, στην αυλή κοντά στην κεντρική είσοδο της πολυκατοικίας. Μετά πήγαν στο μέρος και άλλα άτομα. Ήταν και μία νεαρή κοπέλα που παρακολουθούσε, που έβλεπε, η οποία μένει σε διαμέρισμα. Επειδή η κοπέλα φοβήθηκε, έφυγε και πήγε στο σπίτι της, στο διαμέρισμα όπου διαμένει. Η ΜΚ2 τους είπε για εκείνην την κοπέλα και έτσι η Αστυνομία πήγε στο σπίτι της και έγραψε μίαν κατάθεση στην οποίαν λέει ότι είδε όλα όσα έκανε στην ΜΚ2 η Κατηγορούμενη, αλλά είπε ότι φοβάται να έρθει στο Δικαστήριο. Κληθείσα να περιγράψει την επίσκεψή της στο γιατρό, η ΜΚ2 απάντησε ότι «Μία γιατρός με εξέτασε, έτρεμα και έκλαιγα, με εξέτασε και εγώ της έδειξα το χέρι μου και όλα τα κόκκινα σημάδια και της έδειξα και το στομάχι μου και κάτω το ιδιαίτερο μέρος και το εξέτασε και αυτό επειδή πονούσα, επειδή χτύπησε κόκαλο εκεί.». Κατά την αντεξέτασή της, η ΜΚ2 δήλωσε ότι γνώριζε τη μητέρα, τον πατέρα καθώς και τον αδερφό της Κατηγορούμενης, αφού έκλεισαν περίπου την ίδια περίοδο τα διαμερίσματά τους στη συγκεκριμένη πολυκατοικία και διέμεναν εκεί για περίπου 12 -13 χρόνια. Απαντώντας σε υποβολή του συνηγόρου Υπεράσπισης ότι δεν ευσταθεί η εντύπωση που δημιούργησε με την κατάθεσή της στην Αστυνομία για το ότι η Κατηγορούμενη είναι προβληματικό άτομο, που εξυβρίζει και επιτίθεται στους γείτονες, η ΜΚ2 παρατήρησε ότι «Δεν ήταν πάντα έτσι. Κάποτε γίνεται επιθετική.». Ερωτηθείσα αν ο λόγος που η Κατηγορούμενη έγινε επιθετική μαζί της είναι διότι αυτή «έσπασε» το καθρεφτάκι του αυτοκινήτου της Κατηγορούμενης, η ΜΚ2 απάντησε ότι «Την άκουσα να φωνάζει για το αυτοκίνητο της, αλλά για σπάσιμο του καθρέφτη πρώτη φορά ακούω γι' αυτό.». Την παρέπεμψε τότε ο συνήγορος Υπεράσπισης στην 16η γραμμή της κατάθεσης που έδωσε η ίδια η ΜΚ2 στην Αστυνομία (βλ. Τεκμήριο 5), όπου ανέφερε ότι «[.] XXXXX start telling that I touched her car, which I never did because I never do things like that». Ήταν η θέση του συνηγόρου Υπεράσπισης ότι η λέξη «touch» εδώ δεν σημαίνει «αγγίζω», αλλά ότι «κάνω ζημιά». Η ΜΚ2, ωστόσο, ανέφερε ότι «Εξ όσων γνωρίζω η λέξη "touched" σημαίνει αγγίζω. Δεν σημαίνει σπάζω.». Εν πάση περιπτώσει, ήταν η θέση της ΜΚ2 ότι «Αλλά δεν άγγιξα ποτέ το αυτοκίνητο της, ούτε έσπασα το παράθυρο της, ούτε έκανα οτιδήποτε άλλο.». Κατέληξε ο συνήγορος Υπεράσπισης να υποβάλλει στη ΜΚ2 τη θέση ότι αυτή έσπασε το καθρεφτάκι και η Κατηγορούμενη της το υπέδειξε και την αντιμετώπισε. «Όχι. Δεν είναι αλήθεια αυτό. Είναι ψέματα από πλευράς της.», απάντησε η ΜΚ
  6. Περαιτέρω, ο συνήγορος Υπεράσπισης υπέβαλε στη ΜΚ2 ότι δήθεν αυτή «σκαρφίστηκε όλη αυτή την ιστορία» περί επίθεσης της Κατηγορούμενης εναντίον της, για να καλύψει τη δική της παρανομία που έσπασε το καθρεφτάκι. Το αρνήθηκε η ΜΚ
  7. Επεσήμανε μάλιστα ότι ήταν «`» που η Κατηγορούμενη άρχισε να φωνάζει κάτι για το αυτοκίνητό της, όταν έφτασαν στο μέρος διάφορα άτομα που άκουσαν τις φωνές και η ΜΚ2 έτρεξε μέσα στο σπίτι. Υποβλήθηκε στη ΜΚ2 ότι αυτή είχε δηλώσει στη μητέρα της Κατηγορουμένης ότι «έχει αγχωτική διαταραχή, γι'αυτό και κάνει ορισμένους μορφασμούς όταν μιλά». Η ΜΚ2 είπε ότι είναι αστείο αυτό που ακούει, ότι πρώτη φορά ακούει κάτι τέτοιο και προκάλεσε τον συνήγορο Υπεράσπισης να φέρει τη μητέρα της Κατηγορούμενης στο Δικαστήριο να τα πει η ίδια αυτά. Από την άλλη, επέμεινε ο συνήγορος Υπεράσπισης στην εκδοχή του, ότι, εξαιτίας της αγχωτικής διαταραχής από την οποία πάσχει η ΜΚ2, αυτή είναι που είπε στην Αστυνομία ότι την εξύβρισε η Κατηγορούμενη ή/και ότι της επιτέθηκε. Προσπάθησε ο συνήγορος Υπεράσπισης να δείξει ότι είναι αναξιόπιστη η ΜΚ2, υποβάλλοντάς της απανωτές ερωτήσεις σε σχέση με τη χρονική σειρά με την οποία έγιναν τα πράγματα, για τα πρόσωπα που ήταν ή δεν ήταν παρόντα κατά το συμβάν και για την ψυχική και σωματική κατάσταση στην οποία περιήλθε η ίδια, σε μια προσπάθεια να αναδείξει αντιφατικότητα στα λεγόμενά της. Η ΜΚ2 περιέγραψε τη χρονική αλληλουχία των πραγμάτων ως εξής։ · Η ίδια η ΜΚ2 βρισκόταν εκτός της πολυκατοικίας και επέστρεφε από το περίπτερο. Περίμενε κάποια άτομα να έρθουν, ένας ήταν κτίστης που θα έφτιαχνε το διαχωριστικό που είχε πέσει. Η Κατηγορούμενη ερχόταν από τη μεριά του διαμερίσματός της και όταν είδε τη ΜΚ2 τηε φώναξε «πουτάνα» στα ελληνικά. Ήταν αναστατωμένη με τη ΜΚ2 για τα άτομα στα οποία ενοικίασε το διαμέρισμά της. Ήταν ένας κύριος και ο σύντροφος του (βλ. τα πρακτικά ημερομηνίας 9.4.2019 όπου η ΜΚ2 αναφέρεται σε αρσενικό γένος όταν μιλά για «σύντροφο», διευκρινίζοντας ότι «ήταν δύο κύριοι»). Η ΜΚ2 την αγνόησε. Θα πήγαινε η ΜΚ2 προς το δικό της block διαμερισμάτων, που ήταν στην πίσω μεριά εν σχέση προς το διαμέρισμα της Κατηγορούμενης, αλλά μέχρι να βρει τα κλειδιά της, η Κατηγορούμενη έτρεξε κατά πάνω της ΜΚ2, την κράτησε, την αποκαλούσε «πουτάνα» στα ελληνικά και άρχισε να την χτυπά στο χέρι της και να τραβά τα μαλλιά της ΜΚ2 προς τα πίσω και να της δίνει γροθιές. · Η ΜΚ2 παραδέχθηκε ότι δεν είπε στην κατάθεσή της προς την Αστυνομία όλες τις πιο πάνω λεπτομέρειες. Της είπε όμως αυτά που της έκανε η Κατηγορούμενη. · Υποβλήθηκε στη ΜΚ2 ότι δεν ήταν ταραγμένη, ότι δεν ήταν σε κατάσταση σοκ, εφόσον μπόρεσε και έπιασε η ίδια στο τηλέφωνο την Αστυνομία και δήλωσε τη διεύθυνσή της. Διαφώνησε με την παρατήρηση αυτή η ΜΚ2, λέγοντας τα εξής։ «Ήμουν. Βρισκόμουν σε μεγάλο σοκ. Βρισκόντουσαν άτομα στο διαμέρισμα μου, μια Αγγλίδα κυρία με το όνομα XXXXX, ο XXXXX o οποίος ήταν ενοικιαστής μου και βρισκόταν εκεί για 4 χρόνια και ο κτίστης που ήρθε να φτιάξει το διαχωριστικό και έτρεμα αρκετά και η XXXXX, η Αγγλίδα κυρία, πήγε και μου έφτιαξε τσάι και o XXXXX της είπε ΄΄βάλε πολλή ζάχαρη στο τσάι γιατί βρίσκεται σε πολύ σοκ΄΄.». · Διευκρίνισε, έπειτα, η ΜΚ2 ότι άλλα ήταν τα άτομα που είχαν δει και ακούσει την επίδικη φάση. Πρώτη στη σκηνή ήταν μια κοπέλα που είδε τη φάση και φοβήθηκε, μετά στη σκηνή ήρθε ένας άνδρας σε ένα βαν που είδε τη φάση και βγήκε αμέσως από το βαν, τράβηξε την Κατηγορούμενη μακριά από τη ΜΚ2 και της είπε «Σταμάτα» στα ελληνικά. Έφυγε η κοπέλα που έβλεπε, όταν ήρθε ο άνδρας. Ήρθαν, επίσης, τα άτομα από το περίπτερο, οι οποίοι είχαν ακούσει τη ΜΚ2 να φωνάζει για βοήθεια και η Κατηγορούμενη τότε άρχισε να τους λέγει για το αυτοκίνητο της, ότι δήθεν η ΜΚ2 άγγιξε το αυτοκίνητο της. Εξήγησε η ΜΚ2 ότι «εγώ καθώς αυτή έλεγε στα άτομα αυτό, πήρα την ευκαιρία να πάω μπροστά και να πάω γρήγορα πάνω στο διαμέρισμα μου.». Όλα συνέβαιναν πολύ γρήγορα και η ΜΚ2 ήθελε να ξεφύγει από την Κατηγορούμενη, γι'αυτό πήγε στο διαμέρισμα. · Εστίασε ο συνήγορος Υπεράσπισης την προσοχή της ΜΚ2 στα όσα είπε κατά την κυρίως εξέτασής της, ότι δήθεν η Κατηγορουμένη την άρπαξε από τα γεννητικά όργανα και την ρώτησε αν της αρέσει. Διερωτήθηκε ο συνήγορος «Πού το λες στην κατάθεση σου αυτό το πράγμα;». Η ΜΚ2 επέμεινε ότι το είχε αναφέρει στην Αστυνομία και ότι εκείνοι δεν το έβαλαν μέσα στην κατάθεσή της έτσι, αλλά έβαλαν την φράση «άγγιξε ανάμεσα στα πόδια μου» («in between my legs»). Ήταν η εκτίμηση της ΜΚ2 ότι το ίδιο πράγμα σημαίνει, αφού «Αν κάποιος πηγαίνει ανάμεσα στα πόδια σου, σημαίνει στα γεννητικά όργανα.» Ήταν βέβαιη η ΜΚ2 ότι συνέβηκε αυτό το πράγμα, και προς απόδειξη τούτου ισχυρίστηκε ότι, όταν πήγε στο νοσοκομείο, είχε έναν κόκκινο μώλωπα κάτω στα γεννητικά της όργανα. Υποβλήθηκε στη ΜΚ2 ότι αυτά που λέγει στο Δικαστήριο «τα σκαρφίστηκε», με κίνητρο να διεκδικήσει αποζημιώσεις. Ήταν συναφώς η θέση του συνηγόρου Υπεράσπισης ότι επικοινώνησε με την Κατηγορούμενη ο δικηγόρος της ΜΚ2, ο κ. Βασιλείου, και της είπε ότι η ΜΚ2 θέλει αποζημιώσεις για να κλείσει αυτή η υπόθεση. Αρνήθηκε η ΜΚ2 ότι όσα είπε ενόρκως ήταν επινοήσεις δικές της. Επέμεινε ότι έλεγε την αλήθεια. Είπε επίσης ότι ο δικηγόρος της ονομάζεται «XXXXX» και εισηγήθηκε να του τηλεφωνήσουν, διότι δεν είναι αλήθεια ότι ζητά αποζημιώσεις για να κλείσει αυτή η ποινική υπόθεση. Απεναντίας, η ΜΚ2 ανέφερε ότι ήταν ο συνήγορος Υπεράσπισης, εδώ έξω από την αίθουσα του Δικαστηρίου, που της πρότεινε να της δώσουν αποζημιώσεις και η ίδια είπε «όχι». Απαντώντας σε σχετικές ερωτήσεις του συνηγόρου Υπεράσπισης, η ΜΚ2 δήλωσε ότι αυτή προέβηκε και σε νέα καταγγελία στην Αστυνομία εναντίον της Κατηγορουμένης για ένα άλλο περιστατικό, πολύ κοντά στην ημερομηνία του επίδικου συμβάντος, μερικές μέρες μετά, 3 ‑ 4 μέρες περίπου. Δεν γνώριζε, όμως, η ΜΚ2 αν η Αστυνομία προώθησε αυτή τη νέα καταγγελία στο Δικαστήριο. Ερωτήθηκε η ΜΚ2 τί εννοούσε όταν είπε στην κατάθεσή της προς την Αστυνομία ότι θα αφαιρούσε η Κατηγορούμενη το πλαστικό διαχωριστικό και θα της έδινε ένα μάθημα. Παραθέτω αυτούσια την εξήγηση που έδωσε η ΜΚ2։ «A. Οι κύριοι, που ήταν δύο, που έμεναν στο σπίτι μου, εγώ έμενα κάπου αλλού, διέμενα κάπου αλλού και αυτοί έμεναν εκεί, αυτός ο διαχωρισμός είναι σαν το γυαλί αλλά είναι πλαστικό και είναι περίπου σε τέτοιο ύψος που βασικά δεν μπορείς να δεις πάνω από αυτό όταν σταθείς στις μύτες των ποδιών σου, ο κύριος XXXXX και ο σύντροφός του, μου είπαν προηγουμένως ότι αυτή η κυρία το έριξε κάτω, όχι όλο, όχι ολόκληρο. Η μητέρα της θα ερχόταν και έρχονταν και χτίστες για να το διορθώσουν, επειδή συνέχεια αυτή το ρίχνει κάτω και στο τέλος ο δικός μου ξυλουργός έβαλε μεγάλες σφήνες μέσα στον τοίχο ώστε να μπορέσει να το ανυψώσει πάνω και να το στερεώσει. Μπορούν να έρθουν αυτοί οι δύο και να σας που αυτήν την ίδια ιστορία.». Επεσήμανε ο συνήγορος Υπεράσπισης στην ΜΚ2 ότι σε προηγούμενη δικάσιμο αυτή είχε αναφέρει ότι έμενε ο XXXXX στο διαμέρισμα και ότι της έβαλε τσάι η κυρία XXXXX. Πώς λέγει τότε ότι η ίδια μετακόμισε εκεί; Διευκρίνισε η ΜΚ2 ότι εκείνη τη μέρα ο XXXXX πήγε εκεί, για να πάρει την αλληλογραφία του, ήλθε και η κυρία XXXXX γιατί είναι η φίλη του XXXXX. Διερωτήθηκε επίσης ο συνήγορος Υπεράσπισης πώς συμβαίνει αυτή να αφηγείται ένα παρελθοντικό θέμα, ενώ στην κατάθεσή της προς την Αστυνομία μιλούσε για απειλή της Κατηγορούμενης ότι «θα» έριχνε / έβγαζε το διαχωριστικό, δηλαδή στο μέλλον. Της υπέβαλε ο συνήγορος Υπεράσπισης ότι αυτή και μόνη η διαφορά στα λεγόμενά της δείχνει ότι «αυτά που λέτε τώρα είναι μυθιστόρημα». Ανασκεύασε η ΜΚ2 και είπε, επανερχόμενη στα της κατάθεσής της, ότι η Κατηγορούμενη της είπε ότι «θα το ρίξω, θα το πιάσω και θα το ρίξω όλο κάτω και θα έρθει να μου δείξει ένα μάθημα». Επεσήμανε ο συνήγορος Υπεράσπισης στην ΜΚ2 ότι εφόσον αυτή πήγε στο Νοσοκομείο στις 10:05, δηλαδή ενάμιση ώρα μετά το επίδικο συμβάν, καθώς επίσης έδωσε κατάθεση στις 09/04/16 στον Αστυνομικό Σταθμό Λάρνακας στις 12:58 μέχρι τις 13:52, και υπέβαλε στην ΜΚ2 ότι «Αν ήσουν χτυπημένη δεν θα ήσουν σε τόσο ακμαία κατάσταση να μπορείς να πάεις Νοσοκομείο, να μπορείς να πας στον Σταθμό και να δίνεις κατάθεση για δύο ώρες». Η ΜΚ2 απάντησε ότι ουσιαστικά έπραξε όπως της ζητήθηκε. Υποβλήθηκε στη ΜΚ2 ότι αυτή δημιουργεί πρόβλημα της Κατηγορούμενης, διότι παρκάρει συνεχώς το αυτοκίνητό της πίσω από το δικό της Κατηγορούμενης και των άλλων ενοίκων της πολυκατοικίας. Το αρνήθηκε η ΜΚ2 λέγοντας πως η ίδια το δικό της αυτοκίνητο το έχει μέσα στον δικό της χώρο στάθμευσης και επεσήμανε ότι «Αν το αυτοκίνητό μου υποτίθεται είναι πίσω από το δικό της, τότε δεν μπορεί να περάσει οποιοδήποτε άλλο αυτοκίνητο λόγω του ότι σ' αυτόν τον χώρο στάθμευσης κάνεις γύρω με το αυτοκίνητο». Επέμεινε ο συνήγορος Υπεράσπισης στην εκδοχή ότι η ΜΚ2 έσπασε το καθρεφτάκι του αυτοκινήτου της Κατηγορούμενης και για να αποφύγει τις συνέπειες της καταγγελίας στην Αστυνομία, κατασκεύασε αυτήν την ιστορία. Διαφώνησε η ΜΚ
  8. Η μαρτυρία του ΜΚ
  9. Η Κατηγορούσα Αρχή έκρινε σκόπιμο να κλητεύσει τον δικηγόρο κ. XXXXX Ιωάννου, επειδή κατά την αντεξέταση της ΜΚ2 έγινε αναφορά από αυτήν στον ίδιο. Το όνομά του δεν αναγραφόταν στον κατάλογο μαρτύρων επί του κατηγορητηρίου, αλλά είναι νομολογημένο (βλ. την απόφαση ημερ. 17.7.1998 στην Ποινική Έφεση 6218, Γενικός Εισαγγελέας ν Σάββας Σάββα) ότι η Κατηγορούσα Αρχή σε συνοπτική δίκη δεν έχει καθήκον αναφοράς στο κατηγορητήριο των μαρτύρων κατηγορίας (βλ. το άρθρο 38 του Κεφ. 155) σε αντίθεση προς ό,τι απαιτεί το άρθρο 109(δ) του Κεφ. 155 αναφορικά με τους μάρτυρες κατηγορίας σε υπόθεση που καταχωρείται και εκδικάζεται ενώπιον Κακουργιοδικείου. Για τούτο και επετράπη από το Δικαστήριο να δοθεί μαρτυρία από τον ΜΚ3, παρά την ένσταση του συνηγόρου Υπεράσπισης (βλ. τα πρακτικά του Δικαστηρίου ημερ. 6.5.2019). Ο ΜΚ3 δήλωσε ότι είναι δικηγόρος και διατηρεί δικό του δικηγορικό γραφείο στη Λάρνακα με το όνομα «Σπύρος Ιωάννου ΔΕΠΕ». Προηγουμένως εργαζόταν στο δικηγορικό γραφείο του κυρίου Γιώργου Βασιλείου. Η ΜΚ2 είναι πελάτιδα του γραφείου του ΜΚ
  10. Για τη συγκεκριμένη υπόθεση, η ΜΚ2 ανέφερε στον ΜΚ3 ότι έχει παράπονο από την κατηγορουμένη και του ζήτησε να προχωρήσει με αστική διαδικασία εναντίον της. Ήταν η θέση του ΜΚ3 κατά την κυρίως εξέτασή του ότι αυτός δεν γνωρίζει προσωπικά την κατηγορούμενη, αλλά επικοινώνησε μαζί του ο δικηγόρος της, ο κ. XXXXX Χρήστου περί τον Σεπτέμβριο του 2018, του ανέφερε για τη διαδικασία που εκκρεμεί την ποινική ενώπιον του Δικαστηρίου «για να σταματήσει». Ο ΜΚ3 ανέφερε στον κ. Χρίστου ότι οι οδηγίες του είναι να προχωρήσει με αστική αγωγή και ότι θα χρειαστεί και τα ιατρικά πιστοποιητικά. Αφότου τα εξασφάλιζε, τότε και μόνον θα μπορούσαν να συζητήσουν την υπόθεση, «αν υπάρχει το ενδεχόμενο να βρεθεί κάποια λύση και σε περίπτωση που βρεθεί λύση, μπορούμε να δώσουμε χαρτί ότι έχει αποζημιωθεί πλήρως η πελάτιδα μου». Αυτή η συνομιλία μεταξύ των δύο δικηγόρων έγινε το πρωί, μία μέρα που εκκρεμούσε για εκδίκαση η υπόθεση στο Δικαστήριο και ακολούθως μίλησαν την ίδια ημέρα το απόγευμα, ο κ. Χρίστου πήρε τον ΜΚ3 τηλέφωνο στο γραφείο του. Ο ΜΚ3 ανέφερε ότι χρειαζόταν τα ιατρικά πιστοποιητικά και ο κ. Χρίστου χρειαζόταν να μιλήσει μαζί με την πελάτιδα του για να εξασφαλίσει συγκατάθεση. Την επόμενη ημέρα, επικοινώνησε ο ΜΚ3 με τον κ. Χρίστου επειδή εκείνος δεν τον πήρε πίσω τηλέφωνο και σε αυτήν την τηλεφωνική επικοινωνία ο κ. Χρίστου είπε στον ΜΚ3 ότι δεν μπορεί να του δώσει τα ιατρικά πιστοποιητικά, γι' αυτόν τον λόγο ο ΜΚ3 ακολούθησε τη διαδικασία που χρειαζόταν για να μπορεί να τα λάβει ο ίδιος από το Γενικό Νοσοκομείο Λάρνακας. Η επιστολή, ημερ. 26/09/2018, του δικηγορικού γραφείου Σπύρος Ιωάννου ΔΕΠΕ προς τον ιατρικό λειτουργό Γενικού Νοσοκομείου Λάρνακας, με το οποίο ζητεί να προμηθευτεί με ιατρικό πιστοποιητικό της πελάτιδας του XXXXX Νικολάου, η οποία παρουσιάστηκε στις Πρώτες Βοήθειες του Γενικού Νοσοκομείου Λάρνακας στις 09/04/2016 και επισυνάπτει την εξουσιοδότηση ημερομηνίας 26/09/2018 της πελάτιδας του για να απευθυνθεί ο ίδιος προς το Γενικό Νοσοκομείο και να εξασφαλίσει αυτό το ιατρικό πιστοποιητικό, η ειδοποίηση που έλαβε το εν λόγω δικηγορικό γραφείο για προκαταβολική πληρωμή του τέλους έκδοσης των πιστοποιητικών και η απόδειξη πληρωμής του σχετικού τέλους, κατατέθηκαν στο Δικαστήριο ως δέσμη εγγράφων με ένδειξη Τεκμήριο
  11. Αρνήθηκε κατηγορηματικά ο ΜΚ3 ότι ο ίδιος επικοινώνησε οποτεδήποτε τηλεφωνικώς με την κατηγορουμένη, XXXXX Καλλίδου. Κατά την αντεξέταση του ΜΚ3, αυτός διευκρίνισε ότι δεν έχει ακόμη προχωρήσει με την αγωγή, διότι δεν έλαβε ακόμη τα ιατρικά πιστοποιητικά. Του υπέγραψε απλώς retainer η ΜΚ
  12. Θα λάβει αμοιβή για τις υπηρεσίες του από την ΜΚ2, αλλά τούτο δεν σημαίνει ότι ο ίδιος έχει προσωπικό συμφέρον από την έκβαση της υπόθεσης, υπό οποιαδηποτε άλλη ιδιότητα παρά μόνο επαγγελματικά ως δικηγόρος. Ήταν σταθερός ο ΜΚ3 στη θέση του ότι αυτός ουδέποτε εισηγήθηκε στον κ. Χρίστου (δικηγόρο της Κατηγορούμενης) να βρουν λύση για ν' αποσυρθεί η ποινική υπόθεση, παρά μόνον του πρότεινε να βρουν μια λύση για ν' αποφευχθεί η αστική αγωγή, αφού μελετήσουν τα ιατρικά πιστοποιητικά οι δύο τους σαν νομικοί και καταλήξουν σε κάποιο ποσό αποζημιώσεων. Προκειμένου να επιτεθεί στην αξιοπιστία του ΜΚ3, ο συνήγορος Υπεράσπισης υπέβαλε ότι ο ΜΚ3 συνεννοήθηκε με την Κατηγορούσα Αρχή να βάλουν άλλη ημερομηνία, προγενέστερη, πάνω στην επιστολή που έστειλαν στον Ιατρικό Λειτουργό του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας (βλ. Τεκμήριο 6), δηλαδή παρουσίασαν στο Δικαστήριο επιστολή ημερ. 26.9.2018, αντί 9.10.2018 που είναι η ημερομηνία που αναγράφει ο Ιατρικός Λειτουργός ως ημερομηνία της επιστολής του ΜΚ3, και τούτο «για να φαίνεται ότι έγινε πριν το περιστατικό που αναφέρθηκε ο μάρτυρας σου στο Δικαστήριο και μετά όταν λάβατε απάντηση και επισυνάψατε το, δεν είδες μετά ότι η ημερομηνία είναι μεταγενέστερη της επιστολής». Η αντίδραση του ΜΚ3 μπροστά σε αυτό το σενάριο σκευωρίας, που του υποβλήθηκε ότι έγινε ήταν ότι «Είναι πολλά σοβαρά αυτά που λες συνάδελφε και το λέω ενώπιον Δικαστηρίου σου δίνω εξουσιοδότηση αν χρειάζεται να μπορείς να πάρεις τον φάκελο του νοσοκομείου να δείτε πότε παραλήφθηκαν. Αναφορικά με τις ημερομηνίες δεν μπορώ να ξέρω τις εσωτερικές διαδικασίες του νοσοκομείου τι έγινε.». Υποβλήθηκε στον ΜΚ3 από το συνήγορο Υπεράσπισης ότι η θέση του ότι αυτοί πήραν τον ΜΚ3 τηλέφωνο για να βρούν κάποια λύση, αλλά μετά αρνήθηκαν να του στείλουν το ιατρικό πιστοποιητικό για να βρεθεί αυτή η λύση, δεν στέκει στην λογική. Επέμεινε ο ΜΚ3 στη θέση του ότι «μου είπες ότι δεν μπορείς να μου τη στείλεις και γι' αυτό τον λόγο προχώρησα και ζήτησα το ιατρικό πιστοποιητικό». Η μαρτυρία της ΜΚ
  13. Η Δρ. XXXXX Χριστοφή, η οποία εξέτασε ιατρικά τη ΜΚ2 στις 9.4.2016, όπως αναγράφει το Τεκμήριο 2, κλήθηκε να επεξηγήσει κατά την κυρίως εξέτασή της τί σημαίνει «αυχεναλγία», «ερυθρότητα δεξιάς τραχηλικής χώρας» και ποια η σχέση μεταξύ «ερυθρότητας» και «μώλωπα». Εξήγησε ότι ο όρος «αυχεναλγία» σημαίνει πόνο στον αυχένα ή στον λαιμό, ότι η «ερυθρότητα δεξιάς τραχηλικής χώρας» σημαίνει κοκκίνισμα στο λαιμό δεξιά και ότι η «ερυθρότητα» είναι κοκκίνισμα στο δέρμα χωρίς ρήξη αιμοφόρου αγγείου ή φλέβας ή αρτηρίας. Όσον αφορά την αναφορά της για «αιμάτωμα δεξιού βραχίονα», η ΜΚ4 εξήγησε ότι ο βραχίονας είναι το ανώτερο μέρος του χεριού, από τον ώμο ως τον αγκώνα. Όσον αφορά το «μώλωπα δεξιού γόνατος», η ΜΚ4 δήλωσε ότι είναι είδος τραυματισμού, είναι δηλαδή ρήξη μικρού αγγείου με αποτέλεσμα το εμφανές χρώμα του δέρματος να σκουραίνει προς το μοβ. Λόγω του ότι η ΜΚ2 παραπονέθηκε στην ΜΚ4 για πονοκέφαλο, η ΜΚ4 έδωσε οδηγίες να γίνει μια ακτινογραφία κρανίου, καθώς και δεξιού βραχίονα και δεξιού γονάτου. Δεν υπήρξαν παθολογικά ευρήματα ούτε εικόνα κατάγματος. Ήταν η θέση της ΜΚ4 ότι ήταν πρόσφατα τα ευρήματα τραυματισμών, διότι είχαν χρώμα μοβ. Τα παλιά ευρήματα με το χρόνο εξαλείφονται και αλλάζουν χρώμα προς κίτρινο - πράσινο. Κατά την αντεξέτασή της, η ΜΚ4 ερωτήθηκε αν τα τραύματα που διέγνωσε μπορεί να προκλήθηκαν από κτύπημα σε έπιπλο. Η ΜΚ4 δήλωσε ότι δεν μπορούσε να απαντήσει στην ερώτηση αυτή, καθ' ότι η ίδια δεν είναι ιατροδικαστής. Υποβλήθηκε στη ΜΚ4 ότι τα τραύματα που εντόπισε είχαν προκληθεί την προηγούμενη μέρα στην ΜΚ2 και όχι τη μέρα που η ΜΚ2 επισκέφθηκε τη ΜΚ
  14. «Δεν μπορώ να σας απαντήσω», δήλωσε η ΜΚ
  15. Τέλος ερωτήθηκε η ΜΚ4 αν θυμάται σε ποιο μέρος του βραχίονα ήταν κτυπημένη η ΜΚ2, αλλά η ΜΚ4 απάντησε αρνητικά. Η μαρτυρία της ΜΥ
  16. Η ΜΥ1 υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασής της το περιεχόμενο γραπτής κατάθεσης την οποία κατέθεσε στο Δικαστήριο ως Τεκμήριο
  17. Η ΜΥ1 είναι εκπαιδευτικός και διαμένει στη Λάρνακα. Δήλωσε ότι γνωρίζει προσωπικά τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. Η ΜΥ1 ζει σε οικία απέναντι από το συγκρότημα πολυκατοικιών όπου διαμένουν η Κατηγορούμενη και η ΜΚ2, οπόταν είναι γειτόνισσά τους. Την επίδικη ημερομηνία (9.4.2016), η ΜΥ1 βρισκόταν στο σπίτι της, όταν αυτή άκουσε πολύ δυνατές φωνές στο χώρο στάθμευσης της απέναντι πολυκατοικίας, με αποτέλεσμα αυτή να βγει έξω για να δει τί συνέβαινε. Είδε τη ΜΚ2 και την Κατηγορούμενη να διαπληκτίζονται. Η ΜΚ2 «ούρλιαζε χωρίς λόγο» και η Κατηγορούμενη της έλεγε «καλά, γιατί τσιριλλάς, πες μου αν εσύ μου έσπασες το καθρεφτάκι του αυτοκινήτου» και διάφορα άλλα. Συνέχισαν να διαπληκτίζονται για λίγη ώρα μέχρι που έφυγαν από το χώρο. Σε καμία περίπτωση δεν είδε η ΜΥ1 την Κατηγορούμενη να χτυπά και να εξυβρίζει τη ΜΚ2, ούτε άκουσε τη ΜΚ2 να ισχυρίζεται ότι την κτύπησε η Κατηγορούμενη όση ώρα βρισκόταν η ΜΥ1 στη σκηνή. Είπε μόνο η ΜΚ2 ότι θα καταγγείλει την Κατηγορούμενη στην Αστυνομία, για λόγο που η ΜΥ1 δεν μπορούσε να καταλάβει. Το καταληκτικό σχόλιο της ΜΥ1 ήταν ότι δεν έχει υποπέσει στην αντίληψλη της να έχει δημιουργήσει οποιοδήποτε πρόβλημα σε άλλο γείτονα η Κατηγορούμενη. Εξ όσων γνωρίζει έχει πολύ καλές σχέσεις με όλους τους γείτονες και είναι ιδιαίτερα αγαπητή. Απαντώντας σε περαιτέρω διευκρινιστικές ερωτήσεις του συνηγόρου Υπεράσπισης, η ΜΥ1 δήλωσε ότι η Κατηγορούμενη είναι γειτόνισσά της εδώ και 10 ‑ 11 χρόνια. Είναι το άτομο που φτιάχνει κέικ και τα διαμοιράζει στη γειτονιά, κάνει ευχετήριες κάρτες για όλη της τη γειτονιά κάθε Χριστούγεννα και Πάσχα και διατηρεί εξαίρετες σχέσεις με όλους τους γείτονες που γνωρίζει η ΜΥ
  18. Η ίδια η ΜΥ1 διαμένει στην εν λόγω γειτονιά από τον καιρό που γεννήθηκε. Όταν έγινε το επεισόδιο, δεν πλησίασε κανένας τη ΜΚ2, δεν υπήρχε λόγος να την πλησιάσει κανείς, όλοι στέκονταν στο πεζοδρόμιο ακριβώς απέναντι από το πάρκινγκ της πολυκατοικίας σε απόσταση περίπου 20 μέτρα. Υπήρχαν και άλλοι 6‑7 γείτονες που έβλεπαν. Αντεξετάστηκε η ΜΥ1 από τη συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής. Διευκρίνισε τότε ότι, όταν προηγουμένως ανέφερε ότι «δεν υπήρχε λόγος» να πλησιάσουν τις δύο που διαπληκτίζονταν ήταν διότι «Απλά φώναζαν, δεν υπήρχε λόγος, δεν φαίνεται να συγκρούονταν. Τουλάχιστον εγώ προσωπικά για λόγους διακρισίας έμεινα σε απόσταση.», «μου έκανε εντύπωση ότι άκουσα τις φωνές και ιδιαίτερα από τη γειτόνισσα μου XXXXX, όμως θεώρησα ότι ήταν μια παρεξήγηση που έλυσαν σε λίγα λεπτά άρα αποχώρησα, περίμενα μετά ότι θα μου έλεγε η XXXXX εξάλλου». Δεν γνώριζε η ΜΥ1 αν κτύπησε η Κατηγορούμενη τη ΜΚ2 προτού αυτή (δηλαδή η ΜΥ1) βγει έξω από την οικία της για να δει τί συμβαίνει, πλην όμως από όσο αυτή γνωρίζει την κατηγορουμένη, προσωπικά πιστεύει ότι δεν θα χτυπούσε κανένα άτομο. Απεναντίας, όσον αφορά το χαρακτήρα της ΜΚ2, η ΜΥ1 δήλωσε ότι «Εμένα προσωπικά μου έκανε λεκτική επίθεση σε προηγούμενη μέρα χωρίς να της έχω κάνει τίποτε, απλά πάρκαρα το αυτοκίνητο μου με κάποιο συγκεκριμένο τρόπο και βγήκε έξω και εξύβρισε με.». Παραδέχθηκε η ΜΥ1 ότι αυτή δεν είδε την ΜΚ2 να σπάζει το καθρεφτάκι του αυτοκινήτου της Κατηγορουμένης, παρά μόνο άκουσε την Κατηγορούμενη να φωνάζει και να ρωτά την ΜΚ2 γι' αυτό το πράγμα. Δεν είδε την Κατηγορούμενη να κτυπά την ΜΚ2 ούτε την άκουσε να εξυβρίζει τη ΜΚ2, όπως δεν είδε κάτι τέτοιο κανείς από τους άλλους γείτονες με τους οποίου το συζήτησε η ΜΥ
  19. Η ίδια παρέμεινε στο μέρος περίπου 7 λεπτά. Αποχώρησαν και οι δύο κοπέλες και μετά έφτασε η Αστυνομία στο μέρος. Ερωτηθείσα από την Κατηγορούσα Αρχή γιατί δεν τα είπε στην Αστυνομία αυτά που λέγει στο Δικαστήριο, η ΜΥ1 απάντησε λέγοντας ότι κανείς δεν της ζήτησε να πάει στην Αστυνομία. Η μαρτυρία του ΜΥ
  20. Ο ΜΥ2 ετοίμασε Έκθεση Πραγματογνωμοσύνης υπό την ιδιότητά του ως ιατροδικαστής, την οποία υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασής του κατά τη δικάσιμο ημερ. 16.7.2019 (βλ. το Τεκμήριο 8). Παραθέτω αυτούσια όσα αυτός δηλώνει στην Έκθεσή του: «Για την παρούσα υπόθεση έχω μελετήσει την έκθεση της γιατρού Δρ. XXXXX Χριστοφή του ΤΑΕΠ Γ.Ν. Λ/κας, η οποία στις 9.4.2016 και ώρα 10:05 π.μ. εξέτασε την παραπονούμενη XXXXX Νικολάου, καθώς επίσης την κατάθεση της XXXXX Νικολάου στην αστυνομία και τα πρακτικά του δικαστηρίου Λάρνακας που αφορούν τη μαρτυρία της XXXXX Νικολάου τόσο κατά την εξέτασή της, αλλά και την αντεξέτασή της. Η γιατρός καταγράφει ότι η εν λόγω προσήλθε μετά από αναφερόμενο ξυλοδαρμό με παράπονο για αυχεναλγία, πονοκέφαλο. Κατά την εξέταση η γιατρός διαπίστωσε ερυθρότητα δεξιάς τραχηλικής χώρας, αιμάτωμα δεξιού βραχίονα και μώλωπα δεξιού γόνατος. Ο ακτινολογικός έλεγχος ήταν χωρίς παθολογικά ευρήματα. Δεν γίνεται αναφορά στην χρονολόγηση και στον τρόπο πρόκλησης των κακώσεων από τη γιατρό. Σύμφωνα με τα πιο πάνω, δεν μπορεί να γίνει εκτίμηση σε σχέση με τον χρόνο και τον τρόπο που προκλήθηκαν οι πιο πάνω κακώσεις. Δεν γίνεται αναφορά στην επακριβή θέση, στην έκταση και στις διαστάσεις των κακώσεων. Επίσης, δεν υπάρχει φωτογράφιση των κακώσεων για να μπορεί να εκτιμηθεί από τον πραγματογνώμωνα της Υπεράσπισης. Να σημειωθεί ότι η γιατρός, παρά την εξέταση που προέβηκε, δεν αναφέρει τραυματισμούς στη γεννητική ή/και περιγεννητική χώρα της παραπονούμενης που εάν υπήρχαν θα το κατέγραφε, όπως επίσης θα κατέγραφε και τα ευρήματά της, καθώς σύμφωνα με τη μαρτυρία της παραπονούμενης στο δικαστήριο η κατηγορούμενη τη κτύπησε στην περιγεννητική χώρα. Να σημειωθεί ότι ένας τραυματισμός στην περιγεννητική χώρα που αφήνει μώλωπα όπως αναφέρει η παραπονούμενη είναι πάρα πολύ επώδυνος και αφήνει εκχυμώσεις. Το γεγονός ότι η γιατρός παρά την εξέταση που προέβηκε δεν αναφέρει κακώσεις στο τριχωτό της κεφαλής της παραπονούμενης σε σχέση με τις αναφορές ότι την τράβηξε η κατηγορούμενη από τα μαλλιά, είναι και αυτό στοιχείο το οποίο πρέπει να μπει στη βάσανο της αξιολόγησης. Στη μαρτυρία της ενώπιον του Δικαστηρίου, η παραπονούμενη αναφέρεται σε κλωτσιά στο στομάχι και σε γρονθοκοπήματα στους ώμους. Μια κλωτσιά στο στομάχι δεν μπορεί να γίνει όταν τα 2 άτομα είναι κοντά το ένα με το άλλο. Μια κλωτσιά θα αφορά τα πόδια και μάλιστα σε χαμηλό σημείο των ποδιών (κνήμες, αστράγαλοι, πέλματα). Η γιατρός και πάλι, αφού εξέτασε την παραπονούμενη, δεν καταγράφει καμία κάκωση στο στομάχι και στα άκρα. Όσον αφορά τις αναφορές για γρονθοκοπήματα στους ώμους, εάν γίνονταν θα υπήρχαν τουλάχιστον εκχυμώσεις, εάν όχι ερυθρότητες, ευρήματα τα οποία δεν υπάρχουν στην έκθεση της γιατρού. Ένα σοβαρό στοιχείο είναι ότι η παραπονούμενη κατά την εξέτασή της δεν ανέφερε τουλάχιστον στη γιατρό ότι είχε πόνους στους ώμους, στη δεξιά τραχηλική χώρα, στο δεξιό βραχίονα, στο δεξιό γόνατο και ιδίως στην περιοχή των γεννητικών οργάνων. Με την πάροδο του χρόνου, σίγουρα ο πόνος μειώνεται και εξαλείφεται, αλλά όχι στις πρώτες 2 - 3 ώρες. Ανέφερε μονάχα ότι έχει πονοκέφαλο και αυχεναλγία. Θεωρώ ότι οι περιγραφές της παραπονούμενης και οι αναφορές της όσον αφορά τον χρόνο και τρόπο πρόκλησης των κακώσεων που έφερε, σε σχέση με τα ευρήματα και την κλινική εξέταση της γιατρού, δεν συνάδουν. Οι ισχυρισμοί της παραπονούμενης για τράβηγμα από τα μαλιά, για γρονθοκοπήματα στους ώμους, για χτύπημα στην περιγεννητική χώρα, δεν βρίσκουν επιστημονικό έρεισμα. Όσον αφορά την ερυθρότητα στη δεξιά τραχηλική χώρα, δεν υπάρχει αναφορά της παραπονούμενης για χτύπημα στη δεξιά τραχηλική χώρα, ούτε φωτογράφιση για αξιολόγηση της κάκωσης σε σχέση με τον χρόνο και τρόποπρόκλησής της, την έκταση και την ακριβή ανατομική της θέση όσον αφορά την τραχηλική χώρα. Το ίδιο ισχύει και για το αιμάτωμα στον δεξιό βραχίονα και για τον μώλωπα στο δεξιό γόνατο. Θέλω να σημειώσω επίσης ότι συνήθως σε ένα καυγά, κυρίως μεταξύ γυναικών, αυτό που παρατηρείται κατά την εξέταση είναι αμυχιές και εκδορές στο πρόσωπο και στο λαιμό ή και στα άνω άκρα ή και στονκορμό του σώματος των εμπλεκομένων. Στην παρούσα περίπτωση προκαλεί εντύπωση ότι δεν υπάρχουν ευρήματα από την εξέταση της γιατρού. Ελλείψει των πιο πάνω, δεν μπορούν αυτές οι κακώσεις να αξιολογηθούν σε σχέση με το χρόνο και τον τρόπο πρόκλησής τους. Επίσης, δεν συνάδει να προκλήθηκαν με τον τρόπο που περιγράφει η Παραπονούμενη. Υπάρχει δηλαδή μεγάλη απόσταση από τις αναφορές της Παραπονούμενης και τα ευρήματα της 'Εκθεσης της Γιατρού που την εξέτασε. Είναι σημαντικό να αναφερθεί ότι η αξιολόγηση του χρώματος μιας κάκωσης έχει σημασία στην ιατροδικαστική, διότι είναι ο τρόπος με τον οποίο αξιολογείται ο χρόνος πρόκλησης της κάκωσης. Έχει σημασία η ακριβής περιγραφή και αξιολόγηση του χρώματος που φέρει η κάκωση και ο μώλωπας στην περιφέρεια, αλλά και στο κέντρο της κάκωσης, ούτως ώστε σε σχέση με το άλγος που παρουσιάζει η περιοχή στην ψηλάφηση να καταδειχθεί πόσος χρόνος πέρασε από την πρόκληση της κάκωσης. Σε πολλές περιπτώσεις όπου εξέταση της ασθενούς δεν γίνεται από ιατροδικαστή, τότε υπάρχουν πολλά κενά, τα οποία δυσχεραίνουν την αξιολόγηση ενός τέτοιου περιστατικού. Περαιτέρω δε σε αυτές τις περιπτώσεις, σημαίνοντα ρόλο παίζει και η αυτοψία στη σκηνή και η φωτογράφηση, αλλά και η φωτογράφηση του υποτιθέμενου θύματος και του υποτιθέμενου θύτη.». Για την ετοιμασία της πιο πάνω Έκθεσης Εμπειρογνωμοσύνης, ο ΜΥ2 άντλησε καθοδήγηση και από το Σύγγραμμα «Ιατροδικαστική & Τοξικολογία» του Παναγιώτη Α. Επιβατιανού, University Studio Press, σελ. 91 - 94, Κεφάλαιο με τίτλο «Περί Κακώσεων» (βλ. το φωτοαντίγραφο, ως το Τεκμήριο 9). Τόνισε ο ΜΥ2 ότι ο γιατρός που ασχολείται με ένα περιστατικό, για να δώσει στοιχεία και μαρτυρία σε Δικαστήριο θα πρέπει να διενεργήσει προηγουμένως πολλών ειδών παρατηρήσεις επί του τραύματος, όπως είναι η πλήρης διερεύνηση της χροιάς μιας εκχύμωσης, η θέση της, αν είναι στην πρόσθια επιφάνεια του μέρους του σώματος (π.χ. του βραχίονα), στην εσωτερική επιφάνεια του βραχίονα, στην εξωτερική επιφάνεια ή οπίσθια επιφάνεια του βραχίονα. Η απλή αναφορά σε «ερυθρότητα» είναι πολύ γενική, δεν επιτρέπει την αξιολόγηση του πότε και με ποιο τρόπο προκλήθηκε, γιατί δεν αναφέρεται σε θέση και έκταση. Σε ερώτηση του κ. Η. Χρίστου προς τον ΜΥ2 «Άρα λοιπόν κύριε Σταυριανέ αυτό που λέτε είναι ότι από τη στιγμή που δεν υπάρχουν και δεν κατέγραψε η γιατρός τα στοιχεία αυτά που έπρεπε να καταγράψει δεν μπορεί να γίνει καμιά αξιολόγηση, η παραμικρή για το πώς προέκυψαν αυτοί οι τραυματισμοί και μπορεί να προέκυψαν από οποιοδήποτε λόγο;», ο ΜΥ2 απάντησε ότι «Σαν θέση αρχής Εντιμοτάτη θα συμφωνήσω απόλυτα με τη θέση του κυρίου Χρίστου.». Κατά την αντεξέτασή του ο ΜΥ2 τόνισε τη διαφορά μεταξύ του μώλωπα, της ερυθρότητας και της εκχύμωσης. Ήταν απόλυτος ότι ο μώλωπας στον οποίο αναφέρεται η παραπονούμενη ότι είχε προκληθεί στα γεννητικά της όργανα δεν μπορεί να περνούσε απαρατήρητος από μια γιατρό που την εξέτασε, διότι θα ήταν και επώδυνος. Θα ήταν πολύ φουσκωμένος, διότι ο μώλωπας εξυπακούει τη δημιουργία συρροής αίματος, συλλογής αίματος. Από αυτά τα χαρακτηριστικά, μπορεί να κριθεί, εισηγήθηκε ο ΜΥ2 και το αν οι περιγραφές της παραπονούμενης είναι πραγματικές ή αν δεν είναι πραγματικές, εφόσον εξετάστηκε. Η εκχύμωση είναι αποτέλεσμα της άσκησης βίας. Αν είχαμε τραυματισμό θα είχαμε εκχύμωση όχι μώλωπα. Το επόμενο ζήτημα που σχολίασε ο ΜΥ2 ήταν τον ισχυρισμό της ΜΚ2 περί κλωτσιάς της Κατηγορούμενης στο στομάχι της. Εξέφρασε τη γνώμη ο ΜΥ2 ότι όταν το ένα εκ των δύο ατόμων αναφέρει ότι τον κλώτσησε στο στομάχι το άλλο το άτομο, σημαίνει ότι βρίσκονταν σε μια τέτοια απόσταση μεταξύ τους τα δύο άτομα που επέτρεπε να σηκωθεί το πόδι του ενός σε κάποιο ύψος στην περιοχή του στομαχιού και να κλωτσήσει το άλλο άτομο. Εδώ, όταν η παραπονούμενη αναφέρει ότι η ΜΚ2 την τραβούσε από τα μαλλιά και τη χτυπούσε στους ώμους με γρονθοκοπήματα και τα όσα αναφέρει, σημαίνει ήταν απέναντι το ένα άτομο με το άλλο. Εξήγησε ο ΜΥ2 ότι «Θεωρώ ότι όταν δύο άτομα είναι απέναντι σε απόσταση που ο ένας να χτυπά με τα χέριά του ή να έρχεται σε επαφή με τα χέριά του, δεν μπορεί να σηκωθεί ένα πόδι και να χτυπήσει ένα άτομο στο στομάχι. Ένα γόνατο μπορεί. Αλλά ένα πόδι όχι. Όπως επίσης σε μια τέτοια κατάσταση δύο άτομα όταν βρίσκονται σε καβγά, λέω ότι ο ένας που θα χτυπήσει κλωτσιά στο στομάχι θα στείλει το άλλο άτομο να πέσει πίσω, να χάσει την ισορροπία του και να πέσει πίσω, κάτω στο έδαφος και θα γίνει και περιγραφή της πτώσης του που τον παραπονούμενο.». Το τράβηγμα από τα μαλιά μπορεί να προκαλέσει στον άλλο πονοκέφαλο. Τούτο εξυπακούει ότι ήταν τόσο δυνατό το τράβηγμα των μαλλιών που θα αντιδράσουν οι θύλακες των τριχών στο τριχωτό της κεφαλής με αποτέλεσμα να υπάρξει ερυθρότητα λόγω της δράσης αυτής στην περιοχή που έλαβε χώρα το μαλλιοτράβηγμα και θα διατηρηθεί και για αρκετές ώρες. Σίγουρα όταν παρατραβηχτεί o αυχένας και δονηθεί σε τέτοιο βαθμό που να οφείλεται σε τράβηγμα μαλλιών, μπορεί να έχει και ο αυχένας πρόβλημα. Θα ανέμενε όμως ο ΜΥ2 σε τέτοια περίπτωση να υπάρχει και η ερυθρότητα στην περιοχή που τραβήχτηκαν τα μαλλιά. Διατύπωσε επίσης ο ΜΥ2 τη γνώμη ότι η γροθιά στη δεξιά τραχηλική χώρα δεν θα είναι ερυθρότητα. Θα έχει και φούσκωμα, θα έχει και πόνο. Θα είναι εκχύμωση, όχι απλή ερυθρότητα. Ο λαιμός θα έχει πάθει εκχύμωση και επειδή στη δεξιά πλάγια τραχηλική χώρα υπό του δέρματος υπάρχει και σοβαρό αγγειακό δίκτυο, συμβαίνουν πολλά υπό του δέρματος εκεί και αναμένονται χαρακτηριστικές αναφορές από τον παθόντα. Υποβλήθηκε στον ΜΥ2 ότι o λόγος που είναι λάθος τα συμπεράσματά του, είναι γιατί δεν είχε ούτε ενώπιον του την παραπονούμενη την ημέρα του περιστατικού, δηλαδή 9.4.2016 για να την εξετάσει, αλλά ούτε και φωτογραφίες για τραύματα. Του υποβλήθηκε επίσης ότι δεν μπορεί να αμφισβητήσει ούτε τα ευρήματα της γιατρού η οποία εξέτασε την ΜΚ2 την ίδια μέρα που έγινε το περιστατικό και μάλιστα σε πολύ σύντομο διάστημα μετά την επίθεση. Καταληκτικά, η απάντηση του ΜΥ2 ήταν ως εξής։ «Απλά Εντιμοτάτη, επιγραμματικά, θεωρώ ότι ως ιατροδικαστής είμαι ο καθ' ύλην αρμόδιος ή κάποιος συνάδελφος μου να κρίνει και να συγκρίνει το ποιους, πού και πότε και γιατί και με ποιο τρόπο έχουν προκληθεί οι κακώσεις. Ο τρόπος που η Κατηγορούσα Αρχή έχει προσκομίσει τη μαρτυρία ενώπιον του σεβαστού σας Δικαστηρίου θεωρώ ότι θα έπρεπε να ήταν διαφορετικός και θα είχαμε περισσότερες λεπτομέρειες να αναπτύξουμε. Αλλά αυτά τα οποία έχω πει στηρίζονται σε θέματα και γεγονότα τα οποία υπάρχουν ενώπιον σας. Και επιμένω ότι τα συμπεράσματά μου είναι τεκμηριωμένα.». ΒΑΡΟΣ ΤΗΣ ΑΠΟΔΕΙΞΗΣ Η παρούσα υπόθεση είναι ποινική και η απόδειξη της κατηγορίας και κάθε στοιχείου που τη συνιστά βαρύνει εξ ολοκλήρου την Κατηγορούσα Αρχή. Κατά συνέπεια, δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και αν είναι. Σε ποινικές υποθέσεις, κενά αναφορικά με την ύπαρξη των πρωτογενών γεγονότων που συνιστούν και αποδεικνύουν το αδίκημα αφήνουν τις κατηγορίες ατεκμηρίωτες και έκθετες σε απόρριψη (βλέπε Λοίζου ν. Αστυνομίας
(1989)2 ΑΑΔ 363). Για να πετύχει την καταδίκη του Κατηγορουμένου, η Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας την ενοχή του. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ ΤΩΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΩΝ. Η κατηγορία αρ. 1 εδράζεται στο άρθρο 243 του Ποινικού Κώδικα που προνοεί ότι: «Όποιος διαπράττει επίθεση που προκαλεί πραγματική σωματική βλάβη, είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση τριών χρόνων.». Σύμφωνα με το άρθρο 2 του Ποινικού Κώδικα, "σωματική βλάβη" σημαίνει σωματική βλάβη, ασθένεια ή διαταραχή, είτε μόνιμη είτε προσωρινή». Η «πραγματική σωματική βλάβη» ερμηνεύεται σε αντιδιαστολή προς τη «βαριά σωματική βλάβη» η οποία ορίζεται στο Νόμο κατά τρόπο που σημαίνει - «σωματική βλάβη που ισοδυναμεί με ακρωτηριασμό ή επικίνδυνη σωματική βλάβη ή που επιφέρει ή που πρόκειται να επιφέρει σοβαρή ή μόνιμη βλάβη στην υγεία ή την άνεση ή που εκτείνεται μέχρι τη μόνιμη παραμόρφωση ή τη μόνιμη ή σοβαρή βλάβη εξωτερικού ή εσωτερικού σωματικού οργάνου, μεμβράνης ή αίσθησης». Στην απόφαση Ανδρέας Αχτάρ κ.α. ν Αστυνομίας
(2010)2 Α.Α.Δ. 397 λέχθηκε ότι το τί συνιστά «πραγματική σωματική βλάβη» κατά το Άρθρο 243, αναφέρεται και πάλι στο Σύγγραμμα του Archbold «Criminal Pleading, Evidence and Practice», έκδοση του 2007, σελ. 1855, παρ. 19-197, ότι δεν είναι ανάγκη ο τραυματισμός να έχει μόνιμο χαρακτήρα ή να είναι τέτοιος που να τον κατατάσσει στη βαριά σωματική βλάβη. Χρειάζεται όμως να διαπιστωθεί ως πραγματικό γεγονός η επίθεση, η απουσία της οποίας θα κατέτασσε την περίπτωση στο αδίκημα του Άρθρου 242, για απλή επίθεση. (The Police v. Andreas Ioannou
(1989)2 C.L.R. 61). Έχει επίσης αποφασιστεί ότι πραγματική σωματική βλάβη θεωρείται και επίθεση που προκαλεί υστερική νευρική κατάσταση (R. v. Miller [1954] 2 Q.B. 282), ενώ στην υπόθεση Ανδρέας Πολυδώρου Γεωργιάδης ν. Αστυνομίας
(1985)2 Α.Α.Δ. 56, ακόμη και επιφανειακή εκδορά στο πρόσωπο με ερέθισμα, θεωρήθηκε αρκετή για σκοπούς του Άρθρου
  1. Σχετικά με το αδίκημα της δημόσιας εξύβρισης που επίσης αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος, το άρθρο 99 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 προνοεί τα εξής: «
  2. Όποιος σε δημόσιο χώρο ή σε χώρο που δεν είναι δημόσιος με τέτοιο τρόπο ή κάτω από συνθήκες ώστε να ενδέχεται να ακουσθεί από οποιοδήποτε πρόσωπο που βρίσκεται σε δημόσιο χώρο, εξυβρίζει άλλο με τέτοιο τρόπο που ενδέχεται να προκαλέσει παρευρισκόμενο πρόσωπο σε επίθεση είναι ένοχος πλημμελήματος.» Από την ανάγνωση του κειμένου του άρθρου 99 του Ποινικού Κώδικα, προκύπτει ότι συστατικά στοιχεία του αδικήματος της δημόσιας εξύβρισης είναι: · η εξύβριση άλλου προσώπου, · σε δημόσιο χώρο ή με τρόπο που είναι ενδεχόμενο να ακουσθεί σε δημόσιο χώρο και, · κατά τρόπο που είναι ενδεχόμενο να προκαλέσει παριστάμενο πρόσωπο σε επίθεση. Το τι αποτελεί εξύβριση δεν καθορίζεται στον Ποινικό Κώδικα. Αποτελεί θέμα πραγματικό που αποφασίζεται από το Δικαστήριο στο πλαίσιο των γεγονότων της υπόθεσης και έχοντας υπόψη τις επικρατούσες απόψεις περί ηθικής και ευπρέπειας. Το κριτήριο είναι αντικειμενικό. Όπως αναφέρεται στην Αγγλική υπόθεση Brutus v. Cozens
(1972)2 ALL ER 1297: «An ordinary sensible man knows an insult when he sees or hears it». Αποτελεί εξύβριση όταν η λέξη που εκστόμισε ο κατηγορούμενος, στον τόπο και υπό τις συνθήκες που χρησιμοποιήθηκε, είναι υβριστική και εκδηλώνει περιφρόνηση προς το πρόσωπο προς το οποίο εκστομίζεται και είναι γενικά προσβλητική και μειωτική του προσώπου προς το οποίο απευθύνεται (βλ. Αχιλλέως ν. Δημοκρατίας
(1996)2 ΑΑΔ 98). Στις λέξεις που εκστομίζονται πρέπει να αποδίδεται το συνηθισμένο τους νόημα. Επίσης, στην Bolster ν. Αστυνομίας
(1997)2 ΑΑΔ 89, λέχθηκε ότι η εξύβριση στοιχειοθετείται όταν το χρησιμοποιηθέν υπό συνθήκες αντιπαράθεσης λεκτικό δεν είναι δυνατόν να εκληφθεί ως μη υβριστικό. Επομένως, η ακριβής λεκτική απόδοση των εκφρασθέντων στερείται οιασδήποτε ουσιώδους σημασίας. Επιπλέον, δεν χρειάζεται απόδειξη στοιχείου πραγματικής πρόκλησης οποιουδήποτε παρευρισκομένου να επιτεθεί. Είναι αρκετό ότι, όπως ρητά προβλέπει το άρθρο 99, ήταν ενδεχόμενο από την εξύβριση να αντιδράσει επιθετικά κάποιο παριστάμενο πρόσωπο. Το κριτήριο είναι και πάλι αντικειμενικό, δηλαδή κατά πόσον ο μέσος λογικός άνθρωπος θα προκληθεί (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Natalia Kozina
(1999)2 Α.Α.Δ. 503 και Αχιλλέως, πιο πάνω). ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΚΑΙ ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ. Σπεύδω να αναφέρω ότι δεν είναι δυνατόν, με βάση τη νομολογία, να εξαχθούν οποιαδήποτε συμπεράσματα ενοχής από το γεγονός ότι η Κατηγορούμενη επέλεξε το δικαίωμα της σιωπής. Προχωρώ κανονικά στην αξιολόγηση του συνόλου της μαρτυρίας που έχει τεθεί ενώπιόν μου, δηλαδή της προφορικής μαρτυρίας που έδωσαν οι μάρτυρες κατηγορίας σε σύγκριση και προς την υπάρχουσα γραπτή μαρτυρία (γραπτών καταθέσεων και τεκμηρίων - βλ. την Ομήρου ν Δημοκρατίας
(2001)2 ΑΑΔ 506). Παρακολούθησα τους μάρτυρες κατηγορίας κατά τη διάρκεια της ζωντανής ατμόσφαιρας της ακροαματικής διαδικασίας και αποτίμησα τη συνολική τους παρουσία κατά την εξιστόρηση των γεγονότων, στη βάση των εγγενών της μαρτυρίας τους χαρακτηριστικών (πηγή γνώσεων, ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος και προκατάληψη - Phipson on Evidence, 14th edition, σελίδα 251). Κατά τη διάρκεια της αποτίμησης της αξιοπιστίας τους, είχα κατά νου ότι αυτό είναι έργο διακριτό και εντελώς αποσυναρτημένο από οποιοδήποτε βάρος απόδειξης (βλ. Αγαθοκλέους κ.α. ν Αστυνομίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 316 και Αθανασίου κ.α. ν Κουνούνη
(1997)1 Α.Α.Δ. 614). Η παραπονούμενη XXXXX Νικολάου μου έκανε θετική εντύπωση ως μάρτυρας, διότι άντεξε στη βάσανο της αντεξέτασης από το συνήγορο Υπεράσπισης σε μια αντεξέταση που ήταν εκτενής και ιδιαίτερα λεπτομερής. Ήταν παραστατική στην αφήγησή της και δεν θεωρώ ότι προσπάθησε να «φουσκώσει» τα λεγόμενά της, παρά μόνο αναφερόταν στα γεγονότα όπως τα βίωσε. Δεν υπάρχει πραγματικός αντίλογος στα λεγόμενά της, εφόσον η Κατηγορούμενη δεν μαρτύρησε για να δώσει δική της διαφορετική εκδοχή, ενώ η ΜΥ1 ήταν φανερό ότι αφενός δεν είδε το περιστατικό από την αρχή, αφετέρου δεν ήταν ανεξάρτητη μάρτυρας, αλλά τουναντίον ήταν φιλικά διακείμενη προς την Κατηγορούμενη και αρνητικά διακείμενη προς την παραπονούμενη, λόγω των σχέσεων γειτονίας τους. Κρίνω ότι είναι ορθό να δεχθώ τη μαρτυρία της παραπονούμενης XXXXX Νικολάου ως αληθή και αξιόπιστη τόσον όσον αφορά τον ισχυρισμό ότι υπέστη επίθεση από την Κατηγορούμενη, από την οποία υπέστη σωματική βλάβη ως τα ευρήματα της γιατρού που την εξέτασε στο ΤΑΕΠ του Γενικού Νοσοκομείου Λάρνακας, όσο και αναφορικά με τον ισχυρισμό ότι την εξύβρισε η Κατηγορούμενη. Η έκταση της σωματικής βλάβης που υπέστη, είναι κατά την κρίση μου τέτοια που κατατάσσεται σε πραγματική σωματική βλάβη, αφού περιορίζεται με μώλωπες, ερυθρότητα και αιμάτωμα. Δεδομένης της ιατρικής βεβαίωσης της Δρ. Χριστοφή που εξέτασε την κα XXXXX Νικολάου την ίδια μέρα που συνέβη το επίδικο περιστατικό, αποδέχομαι ότι η ερυθρότητα ήταν στην τραχηλική χώρα, το αιμάτωμα στο βραχίονα και ο μώλωπας στο γόνατο. Με όλο το σεβασμό προς τον ιατροδικαστή ΜΥ2 για το επιστημονικό έργο που επιτελεί, κρίνω ότι στην παρούσα υπόθεση ο ίδιος έδειξε μέσα από τη μαρτυρία του ότι δεν μπορούσε να καταλήξει σε ασφαλή συμπεράσμστα για την ορθότητα ή μη των ευρημάτων της Δρ. Χριστοφή, λόγω του ότι δεν είχε μπροστά του φωτογραφίες του σώματος της παραπονούμενης κατά τον ουσιώδη χρόνο και σίγουρα δεν εξέτασε ο ίδιος την παραπονούμενη την ίδια ημέρα ή σύντομα μετά το επίδικο περιστατικό. Επομένως, η δική του μαρτυρία δεν μπορεί να αντικρούσει με ασφάλεια και αξιοπιστία τα ευρήματα της Δρ. Χριστοφή. Καταλήγω να επιλέγω να στηρίζομαι στη δική της μαρτυρία, παρά σε εκείνην του ΜΥ2. Για όλους του πιο πάνω λόγους, βρίσκω ένοχη την Κατηγορούμενη για τα αδικήματα ως οι κατηγορίες αρ. 1 και 2. (Υπ.) ...................................... Α. Πανταζή, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.