ΑΡΙΣΤΕΙΔΟΥ ν. ΚΩ.ΜΙ.ΖΩ ΟΙΚΙΣΤΙΚΗ ΛΤΔ κ.α., Αρ. υπόθεσης: 14833/2014, 19/12/2018

(1)Κανένα πρόσωπο δεν δύναται- ..... (β) να ανεγείρει ή να ανέχεται ή να επιτρέπει να ανεγείρεται οικοδομή ή να κατεδαφίζει ή να ανοικοδομεί ή να προβαίνει σε μετατροπή, προσθήκη ή επισκευή σε οποιαδήποτε υφιστάμενη οικοδομή ή να ανέχεται ή να επιτρέπει να γίνει οποιαδήποτε τέτοια κατεδάφιση ή ανοικοδόμηση ή οποιαδήποτε τέτοια μετατροπή, προσθήκη ή επισκευή» ....10.-

(1)Ουδέν πρόσωπο κατέχει ή χρησιμοποιεί ή ενεργεί, ώστε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο να κατέχει ή να χρησιμοποιεί οποιαδήποτε οικοδομή ή τμήμα οικοδομής, μέχρις ότου εκδοθεί πιστοποιητικό έγκρισης από την αρμόδια αρχή σε σχέση με την εν λόγω οικοδομή ή τμήματος αυτής, ανεξάρτητα αν χορηγήθηκε άδεια για την οικοδομή ή τμήμα της, με βάση το άρθρο 3 του παρόντος Νόμου. ...20. -

(1)Ανεξαρτήτως από την επιβολή οποιουδήποτε διοικητικού προστίμου δυνάμει των διατάξεων του παρόντος Νόμου, πρόσωπο το οποίο - (α) Ανεγείρει οικοδομή χωρίς προηγουμένως να έχει εξασφαλίσει άδεια οικοδομής, όπως προβλέπεται στις διατάξεις του άρθρου 3· (β) παραβιάζει τις διατάξεις του εδαφίου

(2)του άρθρου 10∙ (γ) κατέχει ή χρησιμοποιεί ή ενεργεί, ώστε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο να κατέχει ή να χρησιμοποιεί οποιαδήποτε οικοδομή ή τμήμα οικοδομής πριν από την έκδοση πιστοποιητικού έγκρισης από την αρμόδια αρχή, όπως απαιτείται σύμφωνα με τις διατάξεις του εδαφίου

(1)του άρθρου 10∙ ....... διαπράττει αδίκημα για το οποίο υπόκειται σε περίπτωση πρώτης καταδίκης, σε φυλάκιση για περίοδο που δεν υπερβαίνει το ένα

(1)έτος ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις δέκα χιλιάδες ευρώ (€10.000) ή και στις δύο ποινές μαζί και σε περίπτωση δεύτερης ή μεταγενέστερης καταδίκης, σε φυλάκιση για περίοδο που δεν υπερβαίνει τα δύο

(2)έτη ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις είκοσι χιλιάδες ευρώ (€20.000) ή και στις δύο ποινές μαζί.» Η μαρτυρία Για την Κατηγορούσα Αρχή, δόθηκε πολύ εκτενής μαρτυρία. Εμφανίστηκαν 7 μάρτυρες και κατατέθηκε και μεγάλος αριθμός Τεκμηρίων. Εκ μέρους της Υπεράσπισης, έδωσαν μαρτυρία ο Κατηγορούμενος 3, ο οποίος ως ανέφερε μάλιστα ότι εκπροσωπεί και την Κατηγορούμενη 4 (ό,τι και αν σημαίνει αυτό) και ο πρώην Κατηγορούμενος 2 (ο οποίος και απαλλάχθηκε). Μαρτυρία για την Κατηγορούσα Αρχή Ο Μ.Κ.1, XXXXX Καραντώνης, κτηματολογικός γραφέας στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λάρνακας ανέφερε ότι το ακίνητο ανήκε αρχικά στην Κατηγορούμενη 1 εταιρεία και είχαν πωληθεί διάφορες κατοικίες στο συγκεκριμένο ακίνητο (4 διώροφες κατοικίες και πολυκατοικία με 6 διαμερίσματα), μεταξύ των οποίων και δύο κατοικίες, μια στον παραπονούμενο XXXXX Αριστείδη και μία στους Κατηγορούμενους 3 και

1. Πρόκειται ουσιαστικά για συγκρότημα στο οποίο υπάρχει κοινόχρηστος χώρος επισκεπτών, ο οποίος και συνορεύει με την κατοικία των κατηγορουμένων 3 και
2. Για τις κατοικίες εκδόθηκε πιστοποιητικό τελικής έγκρισης ημερομηνίας 13/2/
3. Ο Μ.Κ.
4. XXXXX Χαραλάμπους εργάζεται στο Δήμο Αθηένου στην θέση Δημοτικού Μηχανικού. Όπως ανέφερε υποβλήθηκε αίτηση από την Kατηγορούμενη 1 για εξασφάλιση άδεια οικοδομής σε σχέση με συγκρότημα κατοικιών στην Αθηένου μετά από πολεοδομική άδεια, έγγραφα τα οποία καταχωρήθηκαν αμφότερα στο Δικαστήριο. Εξ΄ όσων γνωρίζει το ακίνητο με αριθμό 20 στο συγκεκριμένο συγκρότημα ανήκει στους Κατηγορούμενους 3 και 4 και διευθυντής της Κατηγορούμενης 1 ήταν παλαιότερα ο Κατηγορούμενος
5. Στο συγκρότημα υπήρχε χώρος στάθμευσης επισκεπτών, κοινόχρηστος ο οποίος ήταν επιπλέον του ενός χώρου στάθμευσης που υπήρχε για κάθε κατοικία. Πριν από κάποια χρόνια δημιουργήθηκε διαφορά μεταξύ του παραπονούμενου και των Κατηγορουμένων 3 και 4 όταν στα δεξιά της κατοικίας και δεξιότερα στο χώρο επισκεπτών καλύφθηκε πλήρως ο χώρος με κάτι σαν υπόστεγο με μεταλλική σκέπη. Αργότερα με παρέμβαση του Δήμου αφαιρέθηκε ο χώρος που ήταν καλυμμένος ο χώρος των επισκεπτών και παρέμεινε μόνο το τμήμα στην αυλή των Κατηγορουμένων 3 και
6. Στο χώρο στάθμευσης επισκεπτών υπάρχει πινακίδα που απαγορεύει την στάθμευση αλλά δεν γνωρίζει ο Μ.Κ.2 ποιος την τοποθέτησε. Στον κοινόχρηστο χώρο στάθμευσης επισκεπτών σήμερα υπάρχουν γλάστρες με φυτά και λουλούδια τις οποίες δεν γνωρίζει ο ίδιος ποιος τοποθέτησε εκεί. Αναγνώρισε επιστολή που εστάληκε στον Δήμο Αθηένου το 2014 και επιστολή που εστάληκε στο Τμήμα Πολεοδομίας και Οικήσεως. Ο Δήμος Αθηένου δεν θεώρησε αναγκαίο να ληφθούν κάποια δικαστικά μέτρα. Για την πολυκατοικία και τις διώροφες κατοικίες που κτίστηκαν στο συγκρότημα εκδόθηκαν πιστοποιητικά τελικής έγκρισης . Οι Κατηγορούμενοι 3 και 4 δεν υπέβαλαν αίτηση για εξασφάλιση άδειας επέκτασης της αυλής τους. Η πρόβλεψη για κατασκευή ενός μικρού τοιχίου δεν ήταν παράγοντας για να στερηθεί η έκδοση πιστοποιητικού έγκρισης σε σχέση με τις κατοικίες. Η κατοχή των ακινήτων παραδόθηκε το
7. Μεταξύ της οικίας των κατηγορουμένων 3 και 4 και της οικίας του παραπονουμένου υπάρχει μια απόσταση γύρω στα 6 μέτρα και βρίσκεται απέναντι το ένα από το άλλο. Τα δύο ακίνητα δεν εφάπτονται. Ο ίδιος εισηγήθηκε στους ιδιοκτήτες την τοποθέτηση πινακίδας. Ως εξήγησε, εάν μετά από εξέταση του ζητήματος διαπιστωθεί κάποια παρανομία αποστέλλεται επιστολή με την οποία ζητείται άρση της παρανομίας και κατέθεσε σχετικά το Τεκμήριο 16, επιστολή ημερομηνίας 22/3/2012 του Δήμου Αθηένου Οι Κατηγορούμενοι 3 και 4 αφαίρεσαν το στέγαστρο το οποίο βρισκόταν πάνω από τον χώρο επισκεπτών καθώς και την καγκελόπορτα και μετά από 10 επισκέψεις που έγιναν στο χώρο δεν έχει διαπιστωθεί νέα τοποθέτηση του. Το πιστοποιητικό τελικής έγκρισης εκδόθηκε το
8. Κάποτε υπάρχουν αυτοκίνητα σταθμευμένα απέναντι από τον χώρο στάθμευσης επισκεπτών. Όσα εμπίπτουν στον κοινόχρηστο χώρο έχουν κατεδαφιστεί και δεν υπάρχει οτιδήποτε που να εμποδίζει τον παραπονούμενο. Ο Δήμος Αθηένου διαπίστωσε ότι υπάρχουν κάποιες παρανομίες αλλά δεν ήταν τόσο σοβαρές ώστε να ληφθούν δικαστικά μέτρα. Συγκεκριμένα υπάρχει μεταλλική κατασκευή, υπόστεγο το οποίο καλύπτει μέρος της αυλής των κατηγορούμενων αλλά δεν προβλέπεται στην άδεια οικοδομής. , Ο Μ.Κ.3 παραπονούμενος XXXXX Αριστείδου, ανέφερε ότι κατοικεί στο συγκεκριμένο οικοδομικό συγκρότημα. Γνωρίζει τους Κατηγορούμενους. Η εταιρεία Κατηγορούμενη 1 έχει κτίσει το συγκρότημα, ενώ οι Κατηγορούμενοι 3 και 4 κατοικούν σε κατοικία απέναντί του. Υπάρχει κοινόχρηστος χώρος στον οποίο περιλαμβάνεται και χώρος στάθμευσης, καθώς και πεζοδρόμιο. Το παράπονό του έγκειται στο ότι ο γείτονάς του στέγασε τη στάθμευση των επισκεπτών και το δημαρχείο του επέβαλε να το χαλάσει. Στο πεζοδρόμιο έχει τοποθετηθεί κάποιο εμπόδιο για να μην περνά κάποιος και τοποθετήθηκαν κάγκελα και όταν, κατά την εκτίμησή του τελειώσει η δικαστική διαδικασία θα τα ξανατοποθετήσει. Η γείτονάς του, τοποθετεί διάφορα αντικείμενα στον κοινόχρηστο χώρο, χρησιμοποιώντας τον ως αυλή και κάποια φορά τον απείλησε ότι θα τον χτυπήσει και προέβη και σε απρεπή χειρονομία εναντίον του. Επίτηδες η Κατηγορούμενη 1, της άφησε χωρίς σύνορο το χώρο για να χρησιμοποιεί και τον κοινόχρηστο χώρο, ενώ έπρεπε να τοποθετήσει κάποιο τοίχο ή περίφραξη. Η όλη κατάσταση τον ενοχλεί να σταθμεύσει στο δικό του χώρο. Ο ίδιος είναι 64 χρονών και η σύζυγός του οδηγά. Η Κατηγορούμενη 4, ενώ υπάρχει χώρος στάθμευσης στην οικία της, τον χρησιμοποιεί ως σαλονάκι. Παρουσίασε σειρά φωτογραφιών στο Δικαστήριο (Τεκμήριο 15.1 -
9. 12, 16.1-16.3, 17). Αντεξεταζόμενος, δέχθηκε ότι έλαβε κατοχή της οικίας το 2007 και του δόθηκε κατοχή, αλλά είχε κάποια ζητήματα για την τοποθέτηση των τοίχων. Όταν έλαβε την κατοχή, δεν υπήρχαν οι μεταλλικές κατασκευές που αναφέρονται στο Κατηγορητήριο. Δέχθηκε ότι σε καμία πλευρά σε χώρο στάθμευσης επισκεπτών δεν τοποθετήθηκε τοίχος. Έχει διάφορα παράπονα σε σχέση με την κατασκευή της οικίας του (λιμνάζοντα νερά, ρωγμές κλπ). Ο κατασκευαστής, τον οποίον ειδοποίησε για τα παράπονά του, του ανέφερε ότι πώλησε τις οικίες και δεν αναλαμβάνει ευθύνη. Το παράπονό του είναι ότι δεν αφήνεται ελεύθερος χώρος στάθμευσης για τους επισκέπτες του και δεν μπορεί να έχει ελευθερία στο χώρο. Σήμερα έχει μείνει η μισή κατασκευή και η μισή καγκελόπορτα. Αφαιρέθηκαν μετά τη λήψη τελικής έγκρισης. Μετά από παρέμβαση του Δημαρχείου, η κατασκευή παραμένει μόνο μέχρι το χώρο των Κατηγορουμένων 3 και
10. Η βλάβη στα δικαιώματά του είναι ότι ο τρόπος με τον οποίο σταθμεύουν οι Κατηγορούμενοι 3 και 4 το αυτοκίνητό τους τον εμποδίζει να βγάζει το δικό του και ότι δεν πρέπει να χρησιμοποιείται ο κοινόχρηστος χώρος. Σε σχέση με τους Κατηγορούμενους 3 και 4, ανέφερε ότι έχουν χαλάσει οι σχέσεις τους με αυτούς λόγω του χώρου στάθμευσης. Δέχθηκε επίσης ότι το μόνο πράγμα που τον εμποδίζει είναι το αυτοκίνητο των Κατηγορουμένων 3 και 4 και δεν έχει κάποιο άλλο παράπονο. Είπε επίσης ότι τον ξεγέλασε η Κατηγορούμενη 1 -εννοώντας το διευθυντή της- και ότι έχει διάφορα παράπονα από εκείνον, γιατί στο παρελθόν του φρόντισε και τα ζώα του. Η Μ.Κ.4 XXXXX Φιλίππου, Τεχνικός Μηχανικός στο Τμήμα Πολεοδομίας και Οικήσεως ανέφερε ότι είχαν υποβληθεί στο Τμήμα της αρχιτεκτονικά σχέδια και εκδόθηκε πολεοδομική άδεια για τις κατοικίες των Κατηγορουμένων 3 και 4 και αναφέρθηκε σε παράπονο που υποβλήθηκε από τον Κατηγορούμενο, το οποίο μελετήθηκε και υπόστεγο που είχε κατασκευαστεί μετακινήθηκε από το χώρο στάθμευσης των επισκεπτών. Έγιναν και νέα παράπονα, τα οποία θεωρεί ότι ευσταθούν αλλά λαμβάνονταν μέτρα από την αρμόδια αρχή και δεν κρίθηκε από το γραφείο επιθυμητό και σκόπιμο να γίνει ειδοποίηση επιβολής, λαμβάνοντας υπόψη ότι και οι διαδικασίες της νομοθεσίας είναι χρονοβόρες και λιγότερο αποτελεσματικές από τις διαδικασίες της αρμόδιας αρχής και δεν αφαίρεσαν και μόνιμες κατασκευές. Σύμφωνα με τη νομοθεσία και τα αρχιτεκτονικά σχέδια του συγκροτήματος θα έπρεπε η Κατηγορούμενη 1 να τοποθετήσει ένα μικρό τοίχο. Υπάρχει στο χώρο στάθμευσης πινακίδα με την οποίαν απαγορεύεται η στάθμευση, ο χώρος ουσιαστικά χρησιμοποιείται ως αυλή, η δίοδος των πεζών επίσης έχει ενσωματωθεί στην αυλή, υπάρχει η μισή καγκελόθυρα, η πέργολα έχει μετακινηθεί κι έχει περιοριστεί ουσιαστικά στην έκταση που αφορά την κατοικία και δεν επεμβαίνει πλέον στον κοινόχρηστο χώρο. Επιτόπου στο χώρο μετέβηκε 4 φορές. Δεν έχουν ληφθεί δικαστικά μέτρα. Διευκρίνισε ότι η καγκελόπορτα που υπάρχει δεν επηρέαζε τον κοινόχρηστο χώρο, Η οικοδομή όμως είχε περιοριστεί, όπως και η έκταση της πέργολας. Παλαιότερα έκαναν έρευνα άλλοι συνάδελφοί της, οι οποίοι διαπίστωσαν ότι η πέργολα περιορίστηκε στην έκταση της κατοικίας και το παράπονο πλέον θεωρήθηκε άνευ αντικειμένου. Είπε επίσης ότι είχε επικοινωνήσει επίσης με το Χ. Χαραλάμπους εκ μέρους του Δήμου Αθηένου και της αναφέρθηκε ότι έστειλαν κάποιες επιστολές και θα χειρίζονταν το θέμα. Τέλος διευκρίνισε ότι δεν υποβλήθηκε αίτηση για άδεια οικοδομής πέργολας. Η Μ.Κ. 5 Αστυφύλακας XXXXX Αδάμου, υπηρετούσε το 2013 στον Αστυνομικό Σταθμό Αθηένου και της υποβλήθηκε παράπονο από τον παραπονούμενο ότι οι γείτονες του παραβίαζαν τον κοινόχρηστο χώρο του συγκροτήματος. Μετέβηκε στο μέρος και της υποδείχθηκε ο χώρος αλλά δεν θυμάραι τι υπήρχε στο χώρο πέραν του ότι είχαν τοποθετηθεί κάποιες πινακίδες από τους γείτονες του παραπονούμενου ότι απαγορεύεται η στάθμευση. Μίλησε με τους γείτονες και συμβουλεύθηκαν να αποταθούν στο Δήμο Αθηένου και σε δικηγόρο. Δεν θυμόταν τα πρόσωπα των προσώπων εναντίον των οποίων έγινε το παράπονο. Το σπίτι τους ήταν απέναντι από το σπίτι του παραπονουμένου, στο συγκρότημα XXXXX στην Αθηένου. Σε σχέση με τις πινακίδες θυμάται ότι της λέχθηκε ότι τοποθετήθηκε κατόπιν οδηγιών του Δήμου. Ο Μ.Κ.6 Γ. Ξιούρουππας κοινοτικός αστυνομικός στο Σταθμό Αθηένου από το 2010, ανέφερε ότι κατά τη διάρκεια της θητείας του του υποβλήθηκαν παράπονα κατά διαστήματα από το 2011 μέχρι το 2016 για θέματα στάμευσης και για κάποιες χειρονομίες που έγιναν στον παραπονούμενο ο οποίος ήθελε να γίνουν κάποιες παρατηρήσεις. Μετέβηκε στο χώρο του συγκροτήματος της εταιρείας ΚΩΜΙΖΩ και είδε τους Κατηγορούμενους 3 και
11. Το παράπονο ήταν βασικά ότι εμποδιζόταν η άνετη διέλευση του παραπονούμενου όπως ήταν σταθμευμένα τα οχήματα των Κατηγορουμένων 3 και 4 Παραπέμφθηκε στο Δημαρχείο ή σε κάποιο πρόσωπο το όνομα του οποίου ανέφερε (εννοούσε τον Κατηγορούμενο 2) για να λύσουν τις διαφορές τους. Έγινε προφορικό παράπονο. Είχε μεταβεί στο χώρο με τη Μ.Κ.4 και με τη Μ.Κ.
12. Θυμάται κάποια αναφορά σε γλάστρες και ένα κάγκελο αλλά δεν θυμάται την ακριβή τους θέση. Η Μ.Κ.7 Αστυφύλακας XXXXX Τεραλλή, αναφέρθηκε σε παράπονο που έγινε από τον παραπονούμενο προς τον αστυνομικό σταθμό Αθηένου, 30/12/2011, αναφέροντας ότι τηλεφώνησε ο παραπονούμενος αναφέροντας ότι η γειτόνισσα του οικειοποιήθηκε μέρος του κοινόχρηστου χώρου στάθμευσης και το έκλεισε με κάγκελο. Εκείνη μετέβηκε στο μέρος και η ίδια το συμβούλευσε να αποταθεί στο αρμόδιο τμήμα, δηλαδή στο Δήμο Αθηένου. Είχε υποβληθεί παράπονο και στις 5.11.2013 στην Αστυφύλακα Ζ. Αδάμου. Επίσης στις 7/3/2016 υποβλήθηκε παράπονο από τον παραπονούμενο ότι εμποδίζεται να εξέλθει της οικίας του. Στις 8/3/2016 έδωσε και κατάθεση σε εκείνην καταγγέλοντας την Κατηγορούμενη 4 για άσεμνες χειρονομίες Μεταβαίνοντας στο χώρο είδε να υπάρχουν κάποιες γλάστρες. Κατατέθηκε επίσης μεγάλος αριθμός Τεκμηρίων στον οποίον και περιλαμβάνονται: - Διάφοροι τίτλοι ιδιοκτησίας Πιστοποιητικό Έγκρισης και Άδεια Διαίρεσης Οικοδομής μετά από αίτηση της Κατηγορούμενης 1 εταιρείας ημερομηνίας 13/2/2014 από την αρμόδια αρχή Δήμο Αθηένου, αίτηση για Πολεοδομική Άδεια για 4 κατοικίες και οικιστική πολυκατοικία στην Αθηένου ημερομηνίας 31/3/2005 - Επιστολή 9/1/2013 του Δήμου Αθηένου προς τον παραπονούμενο, όπου αναφέρεται ότι μετακινήθηκε υπόστεγο και κάγκελο που είχαν μπει στον κοινόχρηστο χώρο ώστε να υπάρχει η δυνατότητα χρήσης του χώρου από οχήματα των δικαιούχων του συγκροτήματος και με την οποίαν καλείται όπως αποταθεί στη διαχειριστική επιτροπή του συγκροτήματος ο παραπονούμενος εάν παραβιάζονται ανέσεις και συμφέροντά του από τους συνιδιοκτήτες του (Τεκμήριο 14) - Επιστολή της δικηγόρου κας Σουρουλλά προς την εταιρεία Κατηγορούμενη 1, ημερομηνίας 15/5/2014 με την οποία μεταξύ άλλων αναφέρεται ότι ο Κατηγορούμενος 3 επεμβαίνει στο χώρο στάθμευσης των επισκεπτών του συγκροτήματος, χωρίς άδεια από την αρμόδια αρχή και στο πεζοδρόμιο και άλλη επιστολή ημερομηνίας 13/5/2014 (με φωτογραφικό υλικό) προς τον Επαρχιακό Λειτουργό του Τμήματος Πολεοδομίας και Οικήσεως στη Λάρνακα, με την οποίαν καταγγέλλονται: - Τοποθέτηση καγκελοπορτών στο χώρο στάθμευσης επισκεπτών του συγκροτήματος - Κατασκευή τοίχου στον πεζόδρομο για να παρεμποδίζεται η κυκλοφορία των πεζών - Κατασκευή πέργολας από τσίγκους και ευτελή υλικά χωρίς άδεια - Χρησιμοποίηση χώρου στάθμευσης επισκεπτών και πεζοδρόμου για χώρο στάθμευσης της οικογένειάς τους (Τεκμήριο 15) - Διάφορες φωτογραφίες που κατατέθηκαν από το Μ.Κ.3 -παραπονούμενο, οι οποίες και φέρουν διάφορες ημερομηνίες. (Τεκμήριο 15.1 -
13. 12, 16.1-16.3, 17). - Επιστολή ημερομηνίας 22/3/2012 με την οποία ο Δήμος Αθηένου απευθύνεται στον Κατηγορούμενο 3 και του επισημαίνει ότι μετά από επιτόπια επίσκεψη παρατηρήθηκε ότι κατασκεύασε υπόστεγο από ευτελή υλικά καθώς και κάγκελα σε κοινόχρηστο χώρο τα οποία δεν μπορούν να εγκριθούν και καλείται όπως προβεί στην απομάκρυνση τους (Τεκμήριο 16) - Επιστολή προς Τμήμα Πολεοδομίας και Οικήσεως από τον παραπονούμενο (Τεκμήριο 18) και απάντηση ημερ. 6/9/2012 του Τμήματος Πολεοδομίας και Οικήσεως Λάρνακος, με την οποία αναφέρεται, ότι οι κατασκευές σε κοινόχρηστο χώρο έχουν απομακρυνθεί και η μελέτη του παραπόνου καθίσταται άνευ αντικειμένου (Τεκμήριο 19) - Επιστολή της δικηγόρου του παραπονούμενου ημερομηνίας 21/8/2014 με την οποία καλείται ο Κατηγορούμενος 3 όπου μην επεμβαίνει σε κοινόχρηστους χώρους του συγκροτήματος και όπως μην παρεμποδίζει την ελεύθερη πρόσβαση του πελάτη της και της οικογένειας και των επισκεπτών του στο χώρο (Τεκμήριο 21) - Επιστολή παράπονο προς το Δήμαρχο Αθηένου μέσω της δικηγόρου του παραπονούμενου ημερομηνίας 24/7/2014 (Τεκμήριο 22) - Καταχωρήσεις σε ημερολόγιο ενέργειας της Αστυνομίας (Τεκμήρια 23-25) και - 2 καταθέσεις του παραπονούμενου και του XXXXX Χαραλάμπους σε σχέση με καταγγελία του παραπονούμενου εναντίον των Κατηγορουμένων 3 και 4 (Τεκμήριο 26). Μαρτυρία για τους Κατηγορούμενους 3 και 4 Για την Υπεράσπιση, αφού κλήθηκαν σε απολογία οι Κατηγορούμενοι 3 και 4, έδωσε πρώτα μαρτυρία ο Κατηγορούμενος 3, ο οποίος υιοθέτησε το περιεχόμενο Γραπτής Δήλωσης. Σε αυτήν αναφέρει, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα: - Διαμένει με τη σύζυγό του σε ανεξάρτητη κατοικία με αρ. 20 στην Αθηένου. Απέναντι από την κατοικία διαμένει ο παραπονούμενος. Μεταξύ των κατοικιών, υπάρχει κοινόχρηστος χώρος που χρησιμοποιείται ως χώρος στάθμευσης επισκεπτών για το συγκρότημα και περιλαμβάνει 4 ανεξάρτητες κατοικίες και πολυκατοικία. Συνορεύει με την κατοικία του και είναι απέναντι από την οικία του παραπονούμενου - Στις 22/3/2012 έλαβε επιστολή από το Δήμο Αθηένου (Τεκμήριο 27) με την οποίαν τον ενημέρωνε ο Μ.Κ.2 ότι θα έπρεπε να αφαιρέσει υπόστεγο από ευτελή υλικά και κάγκελο από τον κοινόχρηστο χώρο. Επιπλέον μέσω της επιστολής ενημερώθηκε ότι σε αντίθετη περίπτωση θα ληφθούν εναντίον του όλα τα νόμιμα μέτρα και της συζύγου του. - Σύμφωνα με τις υποδείξεις του Δήμου αφαίρεσε εντός 1 μηνός από τη λήψη της επιστολής το εν λόγω υπόστεγο και παρέμεινε ένα κομμάτι το οποίο ήταν αποκλειστικά στο χώρο της κατοικίας του. Επίσης αφαίρεσε το ένα φύλλο του καγκέλου και το άλλο το δίπλωσε με τέτοιον τρόπο ώστε να μην εμποδίζει οποιονδήποτε. Ακόμη και αυτό να ήταν ανοιχτό, δεν επεμβαίνει με τέτοιο τρόπο στον κοινόχρηστο χώρο επισκεπτών και είναι αποκλειστικά στο χώρο της κατοικίας του. - Από τότε δεν προχώρησε σε επανατοποθέτηση είτε του υποστέγου είτε του άλλου φύλλου του καγκέλου αφού δεν ήθελε να είχε οποιαδήποτε προβλήματα με το Δήμο και εκδόθηκε πιστοποιητικό έγκρισης και έγιναν σχετικοί έλεγχοι. Παρουσίασε επίσης δέσμη φωτογραφιών που δείχνει στάθμευση. (Τεκμήριο 29) Όταν του υποδείχθηκε η φωτογραφία Τεκμήριο 15.12 και του υποδείχθηκε καγκελόπορτα, ισχυρίστηκε ότι ο παραπονούμενος ανέφερε ότι δεν είχε πρόβλημα εκτός από το χώρο στάθμευησς, γλάστρες και απλώστρες και ότι δεν τοποθέτησε καγκελόπορτα με 2 φύλλα και ότι δεν επιθυμούσε να αναφέρει ποιος τοποθέτησε την πινακίδα που ανέφερε ότι απαγορευόταν η στάθμευση. Όταν ερωτήθηκε σε σχέση για πέργολα μέσα στην αυλή του η οποία επενέβαινε στο χώρο στάθμευσης επισκεπτών, εκείνος ισχυρίστηκε ότι έχει συμμορφωθεί από το
14. Ο πρώην Κατηγορούμενος Μ.Υ.2 ανέφερε ότι γνωρίζει και τον παραπονούμενο και τους Κατηγορούμενους 3 και
15. Επισκέφθηκε το συγκεκριμένο χώρο πριν 2 περίπου χρόνια σε επίσκεψη που έγινε κατόπιν παραπόνου του παραπονούμενου και όπως ανέφερε «. δεν είχε τίποτε, έφυέ τα ο άνθρωπος. Τα αυθαίρετα εφύασιν.». Δεν υπάρχει ούτε υπόστεγο, ούτε καγκελόπορτα στον κοινόχρηστο χώρο. Ο ίδιος δεν κατασκεύασε τοιχαράκι σε καμία πλευρά (ούτε και στην πλευρά του παραπονούμενου) για να μπορούν να σταθμεύουν 2 αυτοκίνητα δίπλα δίπλα. Το παράπονο του παραπονούμενου ήταν ότι εμποδιζόταν να μπει στο σπίτι του. Αντεξεταζόμενος, όταν του υποδείχθηκε κάποιο μικρό τοιχαράκι σε φωτογραφία (Τεκμήριο 15.9) που ήταν επέκταση του κοινόχρηστου χώρου, είπε ότι δεν βλέπει τοίχο και ότι ο ίδιος είχε κατασκευάσει μία πόρτα που ένωνε την πολυκατοικία με τον κοινόχρηστο χώρο. Το 2016 δεν υπήρχε στον κοινόχρηστο χώρο οτιδήποτε. Όταν του υποδείχθηκε το Τεκμήριο 20, επιστολή 15/5/2014 προς την εταιρεία Κατηγορούμενη 1, ανέφερε ότι ουσιαστικά δεν τον αφορούσε πλέον τι γινόταν στο χώρο των κατοικιών. Αγορεύσεις Εκτός της αναφοράς τους στη μαρτυρία μέσα από τις αγορεύσεις τους, η Υπεράσπιση ισχυρίζεται μεταξύ άλλων ότι δεν υπάρχει έννομο συμφέρον του παραπονούμενου να προωθεί την παρούσα υπόθεση, αφού δεν υπήρξε άμεσος επηρεασμός του παραπονούμενου (κάτι που προέβαλε και προδικαστικά αλλά και στο εκ πρώτης όψεως στάδιο) ότι η παρούσα υπόθεση καταχρηστικά προωθείται, εφόσον υπήρξε άρση των οποιωνδήποτε παρανομιών το 2012 και ακολούθησε η έκδοση πιστοποιητικού έγκρισης, η οποία και ουσιαστικά δημιουργεί τεκμήριο νομιμότητας, ενώ η Κατηγορούσα Αρχή ουσιαστικά προβάλλει τη θέση ότι με την επέκταση της αυλής των Κατηγορουμένων 3 και 4 εμποδίζεται η ελεύθερη διακίνηση από και προς την κατοικία του παραπονούμενου και αποκόπηκε η δίοδος προς τον πεζόδρομο. Αξιολόγηση μαρτυρίας - Ευρήματα Ως αναφέρεται στο σύγγραμμα των Τ. Ηλιάδη και Ν.Γ. Σάντη «Το Δίκαιο της Απόδειξης: Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές - Λευκωσία 2014, σελ. 135: «Η αξιολόγηση της μαρτυρίας δεν περιορίζεται αποκλειστικώς στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας κάθε μάρτυρα ξεχωριστά (Rana και Άλλου ν. Δημοκρατίας

(2004)2 ΑΑΔ 489) αλλά αντιπαραβάλλεται και διρευνάται στο σύνολο της μαρτυρίας που παρουσιάζεται και από τις δύο πλευρές (Φώτσιου ν. Ηροδότου

(2010)1(Β) ΑΑΔ 1172). Τα ευρήματα αξιοπιστίας είναι αλληλένδετα με τη συνολική εκτίμηση της μαρτυρίας και των προεκτάσεών της και συναρτάται με την αντικειμενική όψη των πραγμάτων (Βασιλείου ν. Αστυνομίας Ποιν. Εφ. 159/09, ημ. 4.5.12).» Στην υπόθεση Αθηνής Σωτήρης ν. Δημοκρατίας,

(2008)2 Α.Α.Δ. 256, τονίστηκε ότι: « Ο δικάζων, επομένως, δικαστής βρίσκεται στην πλεονεκτική θέση να παρακολουθεί τη ζωντανή διαδικασία και να κρίνει από το σύνολο της συμπεριφοράς του μάρτυρα την έμφυτη κλίση του προς την φιλαλήθεια ή το ψεύδος. Όταν βεβαίως αναφερόμαστε σε συμπεριφορά του μάρτυρος δεν εννοούμε το ύφος με το οποίο εξωτερικεύει τη μαρτυρία του, γιατί μπορεί π.χ. να έχει υποκριτικές ικανότητες ή αντίθετα κάποια εγγενή αδυναμία στην εκφορά του λόγου. Εννοούμε, κατά κύριο λόγο, το περιεχόμενο της μαρτυρίας το οποίο ελέγχεται με τη βάσανο της λογικής και την ανθρώπινη εμπειρία ως προς την αναμενόμενη φυσιολογική εξέλιξη των πραγμάτων της ζωής. Ασφαλώς στην αξιολόγηση όλων των πιο πάνω κυρίαρχο ρόλο έχει ο δικαστής που χρησιμοποιεί εκτός από τις νομικές του γνώσεις και την εμπειρία και κοινή λογική. Με αυτά τα κριτήρια, και στη βάση του συνόλου της συμπεριφοράς του μάρτυρα, κρίνει για την αξιοπιστία ενός μάρτυρα.». Στο σύγγραμμα των Τ.Ηλιάδη και Ν.Γ.Σάντη «Το Δίκαιο της Απόδειξης Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές», σελ. 355, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα σε σχέση με την αξιολόγηση του περιεχομένου εγγράφων: «Τόσο στην περίπτωση κατάθεσης πρωτότυπου εγγράφου όσο και στην περίπτωση κατάθεσης αντιγράφου του, το Δικαστήριο διατηρεί διακριτική ευχέρεια, στα πλαίσια της ορθής απονομής της δικαιοσύνης, να αξιολογεί το περιεχόμενο του και αφού λάβει υπόψη τα περιστατικά της υπόθεσης να το δεχθεί ολόκληρο ή μέρος του, αναλόγως και του βαθμού στον οποίο το θέμα αποτελεί επίδικο γεγονός (Federal Bank of Lebanon (SAL) ν Σιακόλα

(2011)1(Β) ΑΑΔ 1422)» (σελ. 355) Το Δικαστήριο μπορεί να έχει δικαστική γνώση, με βάση την αρχή ότι το Δικαστήριο έχει δικαστική γνώση, την οποίαν αποκομίζει από «καθημερινές ανθρώπινες εμπειρίες» (βλ. Τ. Ηλιάδη και Ν. Γ. Σάντη «Το Δικαιο της Απόδειξης: Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές - Λευκωσία 2014 σελ. 257). Τέλος, έχω πάντα κατά νουν ότι σε μία ποινική υπόθεση το επίπεδο απόδειξης είναι υψηλότατο. Έρχομαι στην αξιολόγηση της διά ζώσης μαρτυρίας που δόθηκε, καθώς και στην αξιολόγηση του περιεχομένου των Τεκμηρίων που κατατέθηκαν στο Δικαστήριο. Είχα την ευκαιρία να παρατηρήσω τους μάρτυρες και να αξιολογήσω το ύφος, τον τόνο και τις αντιδράσεις τους, την αμεσότητα και την ευθύτητα των απαντήσεών τους αλλά κυρίως το περιεχόμενο της μαρτυρίας τους, σε συνάρτηση με την έγγραφη μαρτυρία που κατατέθηκε στο Δικαστήριο. Η μαρτυρία των Μ.Κ.1, Μ.Κ. 2 και Μ.Κ.

1. - Μ.Κ. 8 δεν αμφισβητείται. Τυγχάνει δε επίκλησης και από τις δύο πλευρές σε διάφορα σημεία της. Θεωρώ ότι πρόκειται για ανεξάρτητους μάρτυρες, χωρίς κανένα συμφέρον στην υπόθεση και δεν θεωρώ ότι υπήρξε στη μαρτυρία τους κάποια ιδιαίτερη αντίφαση που να με οδηγεί στο να την απορρίψω. Όσον αφορά τα σχετιζόμενα με τις Κατηγορίες γεγονότα και τα αναγκαία για τη διατύπωση της σχετικής μου κρίσης επί αυτών, μπορώ να βασιστώ στην εν λόγω μαρτυρία. Έρχομαι στον παραπονούμενο Μ.Κ.
2. Αν και συγκεχυμένος ο τρόπος με τον οποίο αναφέρθηκε στα γεγονότα και αν και έδειξε ότι πρόκειται για ένα δύσκολο και ιδιόμορφο χαρακτήρα, θεωρώ ότι σε γενικές γραμμές ήταν αυθεντικός κι είπε στο Δικαστήριο την αλήθεια. Το παράπονό του είναι ουσιαστικά ότι εμποδίζεται ο ίδιος από τον τρόπο που χρησιμοποιούν οι Κατηγορούμενοι τον κοινόχρηστο χώρο στάθμευσης, να σταθμεύσει το δικό του αυτοκίνητο αλλά και ότι εμποδίζονται να σταθμεύουν στον κοινόχρηστο χώρο στάθμευσης επισκεπτών που εφάπτεται της οικίας των Κατηγορουμένων 3 και 4 οι δικοί του επισκέπτες. Ο Κατηγορούμενος 3 έδειχνε να αποφεύγει να απαντήσει, ουσιαστικά οχυρωμένος πίσω από την έκδοση πιστοποιητικού τελικής έγκρισης και της διατύπωσης στις Κατηγορίες περί μεταλλικής κατασκευής και καγκελόπορτας. Δέχομαι όμως σε μεγάλο βαθμό τη μαρτυρία του, ιδιαίτερα το ότι ανεγέρθηκαν σε συγκεκριμένο χρονικό σημείο πριν την επιστολή 22/3/2012 ως προς το ότι ανεγέρθηκαν πέργολα με δοκούς και καγκελόπορτα, ως ανέφερε και ο Μ.Κ.2, αλλά και ως προς το ότι μετακίνησε το μεγαλύτερο μέρος των οικοδομών. Διαφάνηκε μέσα από το Τεκμήριο 15.12 αλλά αντίθετα επιβεβαιώθηκε μέσα από τις απαντήσεις του (αφού επί λέξει ανέφερε «Τι σημασία έχει...» και ουσιαστικά αρνήθηκε να δώσει κάποια εξήγηση για τα όσα φαίνονται στο Τεκμήριο) , ότι μέρος της καγκελόπορτας το οποίο σήμερα δεν υφίσταται (ως φαίνεται και με βάση φωτογραφία ημερ. 6/1/2018 που κατέθεσε ο Μ.Κ.3 - Τεκμήριο 15.3 ως και το Τεκμήριο 15.
3. φωτογραφία ημερ. 1/5/2018), ήταν τοποθετημένο ακόμα και μετά τη μετακίνηση της καγκελόπορτας και της πέργολας, σε τοίχο στα δεξιά του χώρου στάθμευσης. Άλλωστε επιβεβαιώνεται το ότι είχε τοποθετηθεί και καγκελόπορτα σε εκείνο το σημείο, από το Τεκμήριο 17 (όπου φαίνεται η τοποθέτηση της βάσης καγκελόπορτας η οποία έχει αφαιρεθεί ή έστω δεν τοποθετήθηκε ακόμα και βρίσκεται δίπλα από μικρό σπιτάκι στο βάθος της φωτογραφίας) και το Τεκμήριο 15, επιστολή 15/5/2014 και 13/5/2014 όπου περιέχονται και φωτογραφίες , ασπρόμαυρες μεν, αλλά με εμφανή την καγκελόπορτα στα δεξιά επί του τοίχου. Σε σχέση με την επιγραφή για απαγόρευση στάθμευσης, την ύπαρξη γλάστρων, θεωρώ ότι μπορεί μεν να μην αποτελούν οικοδομές, αλλά τα όσα ακούστηκαν είναι σχετικά, εφόσον δεικνύουν οικειοποίηση του χώρου από τους Κατηγορούμενους 3 και 4 και επιβεβαιώνουν την παραμονή του ενός φύλλου της καγκελόπορτας που αναφέρεται στην Κατηγορία. Το ίδιο ισχύει και για το τοιχαράκι που αναφέρθηκε (που δεν καλύπτεται από τις Λεπτομέρειες Αδικήματος στις Κατηγορίες) και δεν έχω σαφή εικόνα κατά πόσον πρόκειται για οικοδομή ή όχι. Όσον αφορά στη μεταλλική κατασκευή-πέργολα, από τη μαρτυρία τόσο του Κατηγορούμενου 3, όσο και των Μ.Κ 2 και 4, θεωρώ ότι ως ανεγέρθηκε πριν το 2012 επενέβαινε, αλλά με τη μετακίνησή της σήμερα δεν επεμβαίνει πλέον στον κοινόχρηστο χώρο. Όσον αφορά, το εάν χτίστηκε κάποιο τοιχαράκι στον κοινόχρηστο χώρο, δεν τέθηκε στις Λεπτομέρειες των Αδικημάτων αναφορά σε τοιχαράκι. Ο πρώην Κατηγορούμενος 1 Μ.Υ.2 μου έκανε καλή εντύπωση, θεωρώ ότι είπε σε γενικές γραμμές στο Δικαστήριο την αλήθεια. Μη έχοντας μεταβεί στο μέρος τα 2016, δεν προσθέτει οτιδήποτε η μαρτυρία του σε σχέση με την επί τόπου κατάσταση σήμερα. Θεωρώ ότι με βάση τα πιο πάνω έχει αποδειχθεί ότι σε κάποιο χρονικό σημείο πριν τις 22/3/2012 ανεγέρθηκε από τους Κατηγορούμενους 3 και 4, σε συγκρότημα κατοικιών στην Αθηένου, δίπλα από την κατοικία τους, η οποία βρίσκεται απέναντι από την κατοικία του παραπονούμενου Μ.Κ.3., μεταλλική κατασκευή, αλλά και καγκελόπορτα (η οποία δεν υφίσταται πλέον). Μετά από υπόδειξη της αρμόδιας Αρχής, αφαιρέθηκαν μερικώς οι κατασκευές. Δεν αφαιρέθηκε μαζί με τις υπόλοιπες κατασκευές μεταλλική πόρτα που ήταν τοποθετημένη στον τοίχο στα δεξιά (ως φαίνεται στο Τεκμήριο 17 και είναι μερικώς αφαιρεμένη και τοποθετημένη δίπλα από ένα σπιτάκι στο πίσω μέρος), αλλά παρέμεινε τοποθετημένη και σε μεταγενέστερο χρονικό σημείο και πριν τις 13/5/2014 (όταν στάληκαν οι σχετικές φωτογραφίες με την επιστολή 13/5/2014 Τεκμήριο 15), αλλά στις 6/1/2018 το αργότερο φαίνεται από το φωτογραφικό υλικό να αφαιρέθηκε. Μεταξύ του παραπονουμένου και των Κατηγορουμένων 3 και 4 υπάρχουν διαχρονικά κακές σχέσεις και ο παραπονούμενος έχει εκτός από το Δήμο Αθηένου, αποταθεί και στις αστυνομικές αρχές. Ουσιαστικά έλαβε και λαμβάνει χώρα οικειοποίηση του κοινόχρηστου χώρου στάθμευσης από τους Κατηγορούμενους 3 και
4. Ο παραπονούμενος όμως, από τις ίδιες τις κατασκευές στον κοινόχρηστο χώρο, επηρεάστηκε μόνο ως προς το ότι εμποδίστηκαν να χρησιμοποιήσουν το χώρο οι επισκέπτες του. Η δυσκολία του να σταθμεύσει ή να εξέλθει, αφορά το αυτοκίνητο το οποίο στάθμευαν Κατηγορούμενοι 3 και 4 και δεν μπορώ να θεωρήσω ότι σχετίζεται με τις ίδιες τις κατασκευές. Όσον αφορά το εάν έχει κατασκευαστεί τοιχαράκι στον κοινόχρηστο χώρο, όπως προανέφερα είναι αδιάφορο για σκοπούς διαπίστωσης των υπό εξέταση αδικημάτων- εκτός από το ότι δείχνει τη γενικότερη οικειοποίηση του χώρου από τους Κατηγορούμενους 3 και 4- εφόσον δεν περιλαμβάνεται στις Λεπτομέρειές των Κατηγοριών (υπάρχει μόνο αναφορά σε μεταλλικές κατασκευές, ήτοι καγκελόπορτα και πέργολα) Έννομο συμφέρον του παραπονουμένου να προωθήσει την παρούσα υπόθεση Εξετάζω κατά προτεραιότητα το ζήτημα που εγέρθηκε από την πλευρά των Κατηγορουμένων 3 και 4 περί έλλειψης νομιμοποίησης του παραπονούμενου να καταχωρήσει την παρούσα ποινική υπόθεση. Ως αναφέρθηκε και σε προηγούμενη απόφαση ημερομηνίας 21/11/2016 της συναδέλφου μου Γ.Κυθραιώτου Ε.Δ. -την οποίαν απόφαση υιοθετώ- το κατά πόσον υπάρχει άμεσος επηρεασμός του παραπονούμενου, εφόσον δεν εξαγόταν από τις Λεπτομέρειες στο Κατηγορητήριο, θα έπρεπε να αποφασιστεί, αφού ακουγόταν και αξιολογείτο μαρτυρία και διατυπώνονταν σχετικά ευρήματα. Στην υπόθεση Παναγιώτου ν. Ευαγγέλου, Ποιν. Έφεση 194/2013, απόφαση ημερομηνίας 2/12/2014 κρίθηκε ότι ο παραπονούμενος (κάποιος ιδιοκτήτης παρακείμενης ιδιοκτησίας σε κτηνοτροφική μονάδα) δε νομιμοποιείτο να καταχωρήσει ιδιωτική ποινική δίωξη. Αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: « Ο δικαστικός λόγος της υπόθεσης Ttofinis (ανωτέρω) υιοθετήθηκε και αναλύθηκε στην πιο πρόσφατη επί του θέματος απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου Κλεάνθης Δημοσθένους ν. Τύχωνα Τύχωνος, Ποιν. Εφ. Αρ. 153/2011, ημερ. 16.1.
5. Κρίνεται επιβεβλημένη η παράθεση του σχετικού αποσπάσματος: «Η ουσία του παραπόνου του (του εφεσείοντα) είναι ότι η κατάληξη του πρωτόδικου δικαστηρίου ότι ο Εφεσείων δεν είχε «έννομο συμφέρον» να εγείρει την επίδικη ιδιωτική ποινική υπόθεση, είναι εσφαλμένη. Το δικαίωμα ενός πολίτη να εγείρει ποινική δίωξη, ξεκαθάρισε στην Ttofinis v. Theocharides κ.α., ανωτέρω, ότι πηγάζει από το αγγλικό κοινοδίκαιο το οποίο εφαρμόζεται στο δικό μας δικαιϊκό σύστημα, με βάση το άρθρο 29

(1)(γ) του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/1960. Τονίστηκε ότι καμιά πρόνοια του Συντάγματος δεν έχει εξουδετερώσει τα ισχύοντα στο κοινοδίκαιο για το δικαίωμα του πολίτη να εγείρει ιδιωτική ποινική. Όπως εξηγήθηκε από τον Πική, Δ., όπως ήταν τότε, το δικαίωμα δεν το έχει κάθε πολίτης, αλλά μόνο όταν τα δικαιώματα του επηρεάζονται από μια παράνομη πράξη. Στην απόφαση υιοθετούνται τα όσα ανέφερε ο Λόρδος Diplock στην υπόθεση Gourier v. Union of Post Office Workers and Others

(1977)3 All ER 70, 97 (HL), ότι η ποινική δίωξη αποτελεί «χρήσιμη συνταγματική εγγύηση εναντίον της αυθαίρετης διεφθαρμένης ή μεροληπτικής παράλειψης ή άρνησης των αρμοδίων αρχών να διώξουν αδικοπραγούντες». Στην υπόθεση Ttofinis το Δικαστήριο ανέφερε στη σελίδα 369 της απόφασης, τα πιο κάτω σε σχέση με το Κεφ. 96, στο οποίο αφορούσε η υπόθεση:- «By allowing the appeal it must not be assumed that we decide that a citizen, however affected by the violations of the provisions of Cap. 96 or regulations made thereunder, has a right to pro­secute the offender. On the contrary, as explained in this judgment, the right to prosecute vests only in the victim of crime. Only where the rights of an individual are directly affected, as in this case where, allegedly, the illegal structure was erected upon his land, a right to prosecute accrues. In other words, there must be direct encroachment upon one's rights in order to sustain a private prosecution. In every other case the body entrusted by law for its enforcement, is the appropriate authority. In consequence, the owner of adjoining property does not have a right per se to move the machinery of the law whenever his neighbour builds on his own land in violation of the provisions of Cap. 96.» (H έμφαση είναι δική μας) Το δικαίωμα του πολίτη, όπως διατυπώθηκε στη Gourier και στην Ttofinis, ανωτέρω, να προβεί σε ποινική δίωξη, επιβεβαιώθηκε στη συνέχεια από την πλειοψηφία στην υπόθεση Χαραλαμπίδης ν. Κωμοδρόμος

(2002)2 ΑΑΔ 522, η οποία εκδικάστηκε από διευρυμένη σύνθεση του Ανωτάτου Δικαστηρίου, και δεν χωρεί παρερμηνεία. Όπως νομολογήθηκε, το δικαίωμα ενυπάρχει όπου διαπιστώνεται βλάβη στα δικαιώματα του θύματος από ποινική πράξη. Όπως εξηγήθηκε με αναφορά στη Ttofinis, «ιδιωτικό δικαίωμα δίωξης συμβολίζει το κοινό συμφέρον των παθόντων να καταφύγουν στην ποινική διαδικασία για την αυτοπροστασία τους.». Η χρήση των λέξεων «directly affected», η οποία έγινε σε σχέση με περιοίκους και το Κεφ. 96, φαίνεται να δημιούργησε στη συνέχεια κάποια σύγχυση. Τα νομολογηθέντα στην Ttofinis v. Theocharides, ανωτέρω, επιβεβαιώθηκαν στην Αίπεια Λτδ ν. Sirocco Estates Co Ltd, ανωτέρω. Αυτή τη φορά επαναλήφθηκε, χωρίς αναφορά στους περιοίκους και στο Κεφ. 96, ότι το δικαίωμα άσκησης ιδιωτικής υπόθεσης ενυπάρχει μόνο όταν τα δικαιώματα του θύματος επηρεάζονται «άμεσα» από την παράνομη πράξη. Το δικαστήριο δεν επεξηγεί τι εννοεί με τη λέξη «άμεσa», προφανώς, όμως, η αντίληψή του, συναρτά τον όρο προς το «directly affected». Όμως η χρήση της λέξης, φαίνεται ότι συνέτεινε στη συνέχιση της ασάφειας, ιδιαίτερα σε πρωτόδικες αποφάσεις, όπως η υπό έφεση, όπου η αναφορά μετετράπη σε «άμεσο συμφέρον». Ο άμεσος επηρεασμός, ως προϋπόθεση για νομιμοποίηση στην καταχώρηση ιδιωτικής ποινικής δίωξης, δεν ταυτίζεται με την πιθανολόγηση έννομου συμφέροντος μέσα στα πλαίσια του ΄Αρθρου 146.2 του Συντάγματος. Θα πρέπει εννοιολογικά να αντικρισθεί υπό το φως των λόγων ύπαρξης του δικαιώματος άσκησης ιδιωτικής ποινικής δίωξης, του εντοπισμού δηλαδή βλάβης στα δικαιώματα του θύματος από ποινική πράξη. Υπό αυτές τις συνθήκες ο άμεσος επηρεασμός έχει την έννοια ότι με συγκεκριμένη παράνομη πράξη τα δικαιώματα κάποιου, του παρανομούντος, εκτείνονται εις βάρος τρίτων προσώπων κατά τρόπο που να παρατηρείται πλέον σφετερισμός και οικειοποίηση των νόμιμων δικαιωμάτων των τρίτων αυτών προσώπων. Η νομική έννοια του όρου «encroachment» αποτυπώνεται ως εξής: «The act of extending one's own rights at the expense of others, particularly by taking in adjoining land to make it appear part of one's own.» («A dictionary of Law» - 3rd Edition (Oxford Reference)) «An unlawful gaining on the possession of another.» (Mozley & Whiteley's «Law Dictionary», Eleventh Edition) «ENCROACH. To enter by gradual steps or stealth into the possessions or rights of another; to trespass; intrude.» («Black's Law Dictionary», Revised Fourth Edition) «Where a person attempts to extend a right possessed by him, as where a tenant of land takes in or adds to it other land adjoining or near to it, so as to make the added land appear to be part of his original holding.» (Jowitt's «Dictionary of English Law», Second Edition) Είναι ακριβώς κάτω από αυτή την εννοιολογική διάσταση του όρου που το Ανώτατο Δικαστήριο σε σειρά αποφάσεών του έκρινε ότι εντοπιζόταν, υπό το φως των γεγονότων τους, άμεση επέμβαση στα περιουσιακά δικαιώματα των παραπονούμενων και που νομιμοποιούσε στην έγερση ιδιωτικής ποινικής δίωξης κατ΄ ακολουθία των λεχθέντων στην απόφαση Tfofinis (ανωτέρω). Ετσι, και μετά από την Tfofinis - όπου αφορούσε κατ΄ ισχυρισμό παράνομη ανέγερση οικοδομής στη γη του ιδιώτη κατήγορου - στην Kalia v. Lambrou andAnother

(1985)2 CLR 217, καταχωρήθηκε ιδιωτική ποινική υπόθεση σε σχέση με ανέγερση οικοδομής - γκαράζ κατά παράβαση διατάξεων του Κεφ. 96, το οποίο επηρέαζε υφιστάμενο δικαίωμα διόδου της παραπονούμενης. Ακολούθως, στην υπόθεση Hogg v. Παπαδοπούλου

(1992)2 ΑΑΔ 36, ο ιδιώτης κατήγορος ήταν συνιδιοκτήτης ακινήτου με την κατηγορούμενη, επί του οποίου βρισκόταν η οικοδομή, την οποία η κατηγορούμενη δεν κατεδάφιζε παρακούοντας διάταγμα του δικαστηρίου. Αποφασίστηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο ότι η συνιδιοκτησία νομιμοποιεί οποιοδήποτε των συνιδιοκτητών να εγείρει υπόθεση εναντίον των υπολοίπων εφόσον εντοπίζεται παράβαση στα δικαιώματα των συνιδιοκτητών που απορρέουν από τη συνιδιοκτησία. Κρίθηκε ότι οι παράνομες πράξεις της συνιδιοκτήτριας επί της συνιδιόκτητης περιουσίας έθιγαν άμεσα τα ιδιοκτησιακά δικαιώματα του ιδιώτη κατήγορου. Τέλος στην υπόθεση Αιπεία Λτδ ν. Sirocco Estates Co Ltd κ.ά.

(1997)2 AAΔ.434, ιδιώτης κατήγορος ήταν ο ιδιοκτήτης οικοδομής στην οροφή της οποίας οι ενοικιαστές - κατηγορούμενοι τοποθέτησαν μεγάλη φωτεινή πινακίδα χωρίς άδεια από την αρμόδια αρχή. Το Ανώτατο Δικαστήριο υιοθετώντας την Kalia (ανωτέρω), ανέτρεψε την πρωτόδικη απόφαση, διαπιστώνοντας ότι το μόνο σημαντικό γεγονός ήταν το δικαίωμα της κατηγορούσας εταιρείας επί του συγκεκριμένου ακινήτου. Ετσι, η επέμβαση που έγινε χωρίς τη συγκατάθεσή της θεωρήθηκε επέμβαση στα περιουσιακά της δικαιώματα που της παρείχε κάθε δικαίωμα άσκησης ποινικής δίωξης. Τα όσα με ικανή προσπάθεια επιχείρησε να θέσει ενώπιόν μας ο ευπαίδευτος συνήγορος του Εφεσείοντα προκειμένου να τεκμηριώσει νομιμοποίηση καταχώρησης ιδιωτικής ποινικής δίωξης, δεν είναι αρκετά για να καταδείξουν άμεσο επηρεασμό των περιουσιακών δικαιωμάτων του Εφεσείοντα, στην έκταση που αυτό είναι καθοριστικό για σκοπούς ενεργοποίησης του δικαιώματος ιδιωτικής ποινικής δίωξης. Δεν εντοπίζεται, δηλαδή, σφετερισμός των νόμιμων δικαιωμάτων του Εφεσείοντα ως αποτέλεσμα της παρανομίας που διαπράχθηκε σε σχέση με τις επίδικες οικοδομές.» Η επέμβαση με τοποθέτηση κατασκευών, ως αναφέρεται πιο πάνω, έλαβε χώρα σε κοινόχρηστο χώρο στάθμευσης επισκεπτών σε συγκρότημα με 4 κατοικίες και πολυκατοικία με 6 διαμερίσματα. Όμως, όσον αφορά κοινόκτητη ιδιοκτησία, παρά το μερίδιο που έκαστος ιδιοκτήτης μίας οικιστικής μονάδας μπορεί να έχει επί αυτής της κοινόκτητης ιδιοκτησίας, δεν νομιμοποιείται, με βάση τη νομοθεσία, να κινηθεί από μόνος του δικαστικά για θέμα που αφορά την κοινόκτητη ιδιοκτησία, εφόσον προς αυτό έχει εξουσία με βάση τη νομοθεσία η σχετική Διαχειριστική Επιτροπή. Εξηγώ: Ο Νόμος προβλέπει ότι σε σχέση με τις κοινόκτητες οικοδομές, ότι οι κύριοι μονάδων εκπροσωπούνται από Διαχειριστική Επιτροπή. Προβλέπει το άρθρο 38 ΚΒ του Περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμο Κεφ. 224 ότι: «Κάθε κοινόκτητη οικοδομή πρέπει να έχει Διαχειριστική Επιτροπή για τη ρύθμιση και διαχείριση των υποθέσεων της. Η Διαχειριστική Επιτροπή συνίσταται και ενεργεί σύμφωνα με τις διατάξεις του Μέρους αυτού και των Κανονισμών.». (υπογράμμιση δική μου) Σύμφωνα με τον ίδιο Νόμο: " 38ΚΣΤ.-

(1)Η Διαχειριστική Επιτροπή θα ενεργεί από μέρους και για λογαριασμό των κυρίων των μονάδων, θα είναι υπεύθυνη για την επιβολή των Κανονισμών, θα έχει τις εξουσίες και τις υποχρεώσεις που καθορίζονται από ή δυνάμει του Μέρους αυτού ή των Κανονισμών και θα ασκεί τις εξουσίες και θα εκτελεί τα καθήκοντα που καθορίζονται από ή δυνάμει αυτών.

(2)Χωρίς να επηρεάζεται η γενικότητα του εδαφίου

(1), η Διαχειριστική Επιτροπή μπορεί- (α) Να ενάγει και ενάγεται σε σχέση με οποιοδήποτε ζήτημα που αφορά την κοινόκτητη ιδιοκτησία ή την κοινόκτητη οικοδομή. (β) να ενάγει για και σε σχέση με οποιεσδήποτε ζημιές ή βλάβες που προκλήθηκαν στην κοινόκτητη ιδιοκτησία από οποιοδήποτε πρόσωπο, ανεξάρτητα από το αν το πρόσωπο αυτό είναι κύριος μονάδας ή όχι. (γ) να συνάπτει συμβάσεις σε σχέση με οποιοδήποτε ζήτημα που αφορά τη συντήρηση και διαχείριση της κοινόκτητης οικοδομής. (δ) να ενάγει και ενάγεται σε σχέση με οποιοδήποτε ζήτημα που αφορά την εφαρμογή των διατάξεων του Νόμου αυτού ή των Κανονισμών που εκδίδονται δυνάμει αυτού. (οι υπογραμμίσεις έγιναν από εμένα) Παρά την αναφορά σε «...ενάγει και ενάγεται..» στο εδάφιο (2α), θεωρώ ότι η γενικότητα του εδαφίου

(1)του πιο πάνω άρθρου, η οποία σύμφωνα με το εδάφιο

(2)δεν επηρεάζεται, καλύπτει και ιδιωτικές ποινικές διώξεις. Συνεπώς εξουσία για καταχώρηση ιδιωτικής ποινικής δίωξης σε σχέση με τον κοινόχρηστο χώρο έχει εκτός από την αρμόδια Αρχή - Δήμο Αθηένου, η σχετική αρμόδια διαχειριστική επιτροπή και όχι ο κάθε κύριος μονάδας του συγκροτήματος ξεχωριστά. Η ποινική δίωξη, από τον παραπονούμενο - μεμονωμένο ιδιοκτήτη οικίας στο συγκρότημα- τόσο γενικά, όσο και ειδικά με βάση τα γεγονότα ως έχουν στην παρούσα υπόθεση (εφόσον μάλιστα δεν υπάρχει και άμεσος επηρεασμός του ίδιου του παραπονούμενου -αλλά, ως ο ίδιος ανέφερε επηρεασμός επισκεπτών του, οι οποίοι σημειώνω ότι πιθανόν να μπορούσαν να σταθμεύουν στο χώρο εάν τον έβρισκαν ελεύθερο από άλλους επισκέπτες- κι εφόσον οι κατασκευές στον κοινόχρηστο χώρο δεν φαίνεται να είχαν ή έχουν σχέση με τη στάθμευση ή με την έξοδο του ιδίου με το όχημά του - αφού σε αυτό επηρεάζει τυχόν τρόπος με τον οποίον σταθμεύονται οχήματα στο χώρο και όχι οι ίδιες οι κατασκευές για τις οποίες παραπονείται στο Κατηγορητήριο-), δεν μπορεί να προχωρήσει. Ο παραπονούμενος δεν έχει ούτε την εξουσία ούτε και το απαιτούμενο άμεσο έννομο συμφέρον για να προωθήσει την παρούσα ιδιωτική ποινική δίωξη, ως αναρμόδιος για να χειρίζεται τα ζητήματα των κοινόκτητων οικοδομών και ως μη επηρεαζόμενος ο ίδιος προσωπικά στο να σταθμεύει το όχημά του (αλλά οι επισκέπτες του). Με βάση αυτή μου την κατάληξη, καθίσταται αχρείαστη η εξέταση οποιουδήποτε άλλου ζητήματος. Κατάληξη Η υπόθεση, με βάση τα πιο πάνω οδηγείται αναπόφευκτα σε απόρριψη. Οι Κατηγορούμενοι 3 και 4 απαλλάσσονται στις Κατηγορίες 1,4 και 7. Επιδικάζεται κατ' αποκοπήν ποσό εξόδων €1,100 πλέον Φ.Π.Α. προς έκαστο Κατηγορούμενο από τον παραπονούμενο (σύνολο €2,200 πλέον Φ.Π.Α.), με δεδομένο το ενιαίο της εκπροσώπησής τους. .......... Ξενής Ξενοφώντος Επαρχιακός Δικαστής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο