ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ν. Σαβινιάν, Aρ. Υπόθεσης: 5835/18, 5/12/2018

(3)Πας όστις οδηγεί μηχανοκίνητον όχημα επί τινος οδού με ταχύτητα μεγαλυτέραν του ανωτάτου ή μικροτέραν του κατωτάτου ορίου ταχύτητος όπερ έχει ορισθή υπό της αρμοδίας αρχής δυνάμει των διατάξεων του εδαφίου

(2)ή της επιφυλάξεως αυτού είναι ένοχος αδικήματος ...» Αξιολόγηση μαρτυρίας Ως αναφέρεται στο σύγγραμμα Τ. Ηλιάδη και Ν.Γ. Σάντη «Το Δίκαιο της Απόδειξης: Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές - Λευκωσία 2014, σελ. 135: «Η αξιολόγηση της μαρτυρίας δεν περιορίζεται αποκλειστικώς στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας κάθε μάρτυρα ξεχωριστά (Rana και Άλλου ν. Δημοκρατίας

(2004)2 ΑΑΔ 489) αλλά αντιπαραβάλλεται και διρευνάται στο σύνολο της μαρτυρίας που παρουσιάζεται και από τις δύο πλευρές (Φώτσιου ν. Ηροδότου

(2010)1(Β) ΑΑΔ 1172). Τα ευρήματα αξιοπιστίας είναι αλληλένδετα με τη συνολική εκτίμηση της μαρτυρίας και των προεκτάσεών της και συναρτάται με την αντικειμενική όψη των πραγμάτων (Βασιλείου ν. Αστυνομίας Ποιν. Εφ. 159/09, ημ. 4.5.12).» Στην υπόθεση Αθηνής Σωτήρης ν. Δημοκρατίας,

(2008)2 Α.Α.Δ. 256, τονίστηκε ότι: « Ο δικάζων, επομένως, δικαστής βρίσκεται στην πλεονεκτική θέση να παρακολουθεί τη ζωντανή διαδικασία και να κρίνει από το σύνολο της συμπεριφοράς του μάρτυρα την έμφυτη κλίση του προς την φιλαλήθεια ή το ψεύδος. Όταν βεβαίως αναφερόμαστε σε συμπεριφορά του μάρτυρος δεν εννοούμε το ύφος με το οποίο εξωτερικεύει τη μαρτυρία του, γιατί μπορεί π.χ. να έχει υποκριτικές ικανότητες ή αντίθετα κάποια εγγενή αδυναμία στην εκφορά του λόγου. Εννοούμε, κατά κύριο λόγο, το περιεχόμενο της μαρτυρίας το οποίο ελέγχεται με τη βάσανο της λογικής και την ανθρώπινη εμπειρία ως προς την αναμενόμενη φυσιολογική εξέλιξη των πραγμάτων της ζωής. Ασφαλώς στην αξιολόγηση όλων των πιο πάνω κυρίαρχο ρόλο έχει ο δικαστής που χρησιμοποιεί εκτός από τις νομικές του γνώσεις και την εμπειρία και κοινή λογική. Με αυτά τα κριτήρια, και στη βάση του συνόλου της συμπεριφοράς του μάρτυρα, κρίνει για την αξιοπιστία ενός μάρτυρα.». Είχα την ευκαιρία να παρατηρήσω στα πλαίσια της ακροαματικής διαδικασίας τους μάρτυρες και να αξιολογήσω τα λεγόμενά τους, σε συνδυασμό με τη συμπεριφορά τους στο εδώλιο. Προχωρώ σε αξιολόγηση της μαρτυρίας τους, μέσα από το ύφος, τις αντιδράσεις, την αμεσότητα των απαντήσεών, το περιεχόμενό της και τη λογική των διατυπωθέντων ισχυρισμών τους. Κατάχρηση διαδικασίας Σύμφωνα με τη θέση του του ίδίου του Κατηγορούμενου, την οποίαν και έχω δεχθεί ως αληθή και έχω προβεί και σε σχετικό εύρημα στο Κατηγορητήριο, αυτός οδηγούσε με ταχύτητα 112 Χ.Α.Ω. αντί 100 Χ.Α.Ω. . Έχει δηλαδή υπερβεί το όριο ταχύτητας, σύμφωνα με δική του παραδοχή. Έχω όμως δικαστική γνώση ότι οδηγοί οδηγούν τα μηχανοκίνητα οχήματά τους με ανοχή της Αστυνομίας σε τέτοια ταχύτητα σε αυτοκινητόδρομους όπου το όριο είναι 100 Χ.Α.Ω. και ότι δεν προωθούνται διώξεις εναντίον οδηγών σε σχέση με τέτοιες ταχύτητες. Με δεδομένο λοιπόν ότι οδηγοί δε διώκονται όταν οδηγούν με ταχύτητα 112 Χ.Α.Ω. στον αυτοκινητόδρομο, πρέπει να εξετάσω εάν με τα γεγονότα ως διαπιστώνονται από τα ευρήματά μου, η συνέχιση της ποινικής δίωξης εναντίον του Κατηγορούμενου, είναι ή όχι καταχρηστική. Στην Διευθυντής Φυλακών ν. Περέλλα Τζεννάρο

(1995)1 ΑΑΔ 217, αναφέρθηκε ότι τα Κυπριακά Δικαστήρια έχουν την ίδια σύμφυτη εξουσία με τα Αγγλικά Δικαστήρια για αναστολή των ενώπιον τους καταχρηστικών διαδικασιών: «Η δικαιοδοσία για την παρεμπόδιση, περιστολή, απόρριψη ή αναστολή διαδικασίας που συνιστά κατάχρηση των δικαιοδοσιών του Δικαστηρίου, εκπηγάζει από την ίδια τη φύση της δικαστικής λειτουργίας που έχει ως λόγο το δίκαιο και μέσο τους μηχανισμούς που προάγουν την κατίσχυσή του. Γι' αυτό, η δικαιοδοσία για τη χρήση πρόσφορων μέσων για την παρεμπόδιση κατάχρησης των δικαιοδοσιών είναι σύμφυτη, ενυπάρχει σε κάθε Δικαστήριο, απόρροια της κυριαρχίας των Δικαστηρίων στους μηχανισμούς για την απονομή της δικαιοσύνης. Τα μέσα για την αποτροπή της κατάχρησης της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου, δε συναρτούνται με οποιοδήποτε συγκεκριμένο διάταγμα ή διατάγματα, μπορεί να προσλάβουν οποιαδήποτε μορφή που επιβάλλει η ανάγκη στη συγκεκριμένη περίπτωση για την περιφρούρηση του σκοπού για τον οποίο παρέχονται οι δικαιοδοσίες του Δικαστηρίου.» Στην ΄Ελληνας ν. Δημοκρατίας

(1989)2 ΑΑΔ 149, δόθηκε έμφαση στο ότι η άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου να αναστείλει μία ποινική δίωξη λόγω καταχρηστικότητας συνιστά κατ' εξαίρεση μέτρο και αναφέρθηκε επί λέξει ότι: «Η άσκηση της εξουσίας αυτής, δικαιολογείται μόνο όταν αναντίλεκτα προκύπτει ότι η συνέχιση συγκεκριμένης διαδικασίας θα αποτελούσε κατάχρηση των δικαστικών διαδικασιών, δηλαδή χρήση τους για σκοπούς άλλους από εκείνους, για τους οποίους τις προορίζει ο νόμος» (σελ. 170). Στην υπόθεση R. ν. Adaway

(2004)EWCA Crim 2831, παρ. 27, το Δικαστήριο ανέφερε ότι: "We cannot emphasize too strongly that before criminal proceedings are instituted by a local authority {......} they must consider with care the terms of their own prosecuting policy. If they fail to do so, or if they reach a conclusion which is wholly unsupported, as the conclusion to prosecute in this case was, by material establishing the criteria for prosecution, it is unlikely that the courts will be sympathetic, in the face of the other demands upon their time at Crown Court and appellate level, to attempts to justify such prosecutions". Στο σύγγραμμα Archbold on Criminal Pleading, Evidence and Practice, 1993, παρ. 4-44, καταγράφεται σε σχέση με την κατάχρηση διαδικασίας ότι: " Abuse, such as to justify the exercise of the discretion, can take many different forms. However, the stay of proceedings is an exceptional step and can only be justified where the proceedings are oppressive or otherwise a misuse or improper manipulation of the process of the court or where the accused can establish on a balance of probabilities that circumstances exist which cause him serious prejudice to the extent that no fair trial could be held." [....] In Hui Chi-Ming v. R. [1992] 1 AC 34, P.C, an abuse of process was defined as " something so unfair and wrong that the court should not allow a prosecutor to proceed with what is in all other respects a regular proceeding". Θεωρώ ότι δίωξη ενός οδηγού για υπέρβαση του ορίου ταχύτητας των 100 Χ.Α.Ω. με οδήγηση 110 Χ.Α.Ω. σε αυτοκινητόδρομο, ενώ κανένας δεν ανακόπτεται και δε διώκεται για έναν τέτοιο αδίκημα,, θα ήταν καταχρηστική. Συνεπώς αναστέλλεται η διαδικασία και ο Κατηγορούμενος απαλλάσσεται στη βάση αυτού του σκεπτικού. Τονίζω πάντως, ότι και εάν ακόμη δεν προχωρούσα σε αναστολή της διαδικασίας και είχα βρει τον Κατηγορούμενο ένοχο, δεν θα επέβαλλα με τη συγκεκριμένη υπέρβαση του ορίου ταχύτητας και το στην πράξη καθολικά επιτρεπτό της αλλά και το αδίωκτο αυτής, οποιαδήποτε ποινή. (Υπογρ.....) Ξενής Ξενοφώντος Επαρχιακός Δικαστής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο