ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ν. Δημητρίου, Aρ. Υπόθεσης: 5064/18, 13/11/2018

(3)Πας όστις οδηγεί μηχανοκίνητον όχημα επί τινος οδού με ταχύτητα μεγαλυτέραν του ανωτάτου ή μικροτέραν του κατωτάτου ορίου ταχύτητος όπερ έχει ορισθή υπό της αρμοδίας αρχής δυνάμει των διατάξεων του εδαφίου

(2)ή της επιφυλάξεως αυτού είναι ένοχος αδικήματος ...» Η μαρτυρία Προς υποστήριξη της υπόθεσης της κατηγορούσας αρχής έδωσε μαρτυρία μία μάρτυρας και συγκεκριμένα η Αστυφύλακας Γ. Παπαδοπούλου (Μ.Κ.1), η οποία ανέφερε ότι στις 10/12/2017 κι ενώ διενεργούσε έλεγχο ταχύτητας παρά τον Κόρνο της Επαρχίας Λάρνακας, με την κίνηση να είναι αραιά προς μέτρια, ανέκοψε συγκεκριμένο όχημα το οποίο οδηγείτο από τον Κατηγορούμενο με ταχύτητα 155 Χ.Α.Ω. αντί 100 Χ.Α.Ω. Ανέφερε επίσης ενέργειες στις οποίες προέβηκε σε σχέση με την λειτουργία του ταχυμέτρου (σημειώνω ότι ο κατηγορούμενος δεν αμφισβήτησε ότι το ταχύμετρο της Μ.Κ.1 λειτουργούσε κανονικά). Με τη ανακοπή του οχήματος, πληροφόρησε τον κατηγορούμενο για την διάπραξη του αδικήματος, ο οποίος και της απάντησε ότι δεν οδηγούσε με την αποδιδόμενη σε αυτόν ταχύτητα. Αντεξεταζόμενη, η Μ.Κ.1. διευκρίνισε ότι η ταχύτητα «κλειδώθηκε» στον Κόρνο, αλλά λόγω του ότι υπήρχαν οχήματα στα αριστερά, ακολούθησε τον Κατηγορούμενο και τον ανέκοψε λίγο πριν την Αλάμπρα. Επίσης δέχθηκε ότι ο Κατηγορούμενος της ζήτησε τα στοιχεία της γιατί της είπε ότι θα την κατάγγελλε. Όταν της υποβλήθηκε από τον Κατηγορούμενο ότι η ίδια του ανέφερε ότι καταδίωκε το όχημα για 3 χιλιόμετρα από τον Κόρνο, αυτή διευκρίνισε ότι ήταν τοποθετημένος ο φάρος του περιπολικού και ότι γινόταν νόημα για να σταματήσει ο κατηγορούμενος. Δίνοντας μαρτυρία ο Κατηγορούμενος, αφού κλήθηκε σε απολογία, διευκρίνισε ότι θα μπορούσε να κατέβαλλε το ποσό του εξωδίκου που εκδόθηκε, αλλά επέλεξε να προχωρήσει με την υπόθεση γιατί κουράστηκε να αποδέχεται σιωπηρώς κάποια κακώς έχοντα. Στη συνέχεια έδωσε την εκδοχή του ως προς τα γεγονότα. Είναι γενικός διευθυντής ραδιοτηλεοπτικού σταθμού. Οι συγκεκριμένες ημέρες ήταν παραμονές προεδρικών εκλογών και ο ίδιος συμμετείχε σε δημοσιογραφική διάσκεψη του Προέδρου της Δημοκρατίας στην Λευκωσία, όπου και μετέβαινε οδικώς με 3 άλλα άτομα σε όχημα το οποίο οδηγούσε εκείνος. Δεν έτρεχε και κουβέντιαζε με τις επιβάτιδές του αυτοκινήτου. Ενώ οδηγούσε κανονικά στην αριστερή λωρίδα τον ανέκοψε η αστυνομία, την οποία ο ίδιος δεν αντιλήφθηκε να τους ακολουθεί. Όταν του δόθηκε εξώδικο αυτός ρώτησε την αστυνομικό αν γράφτηκαν τα στοιχεία της γιατί προτίθετο να την καταγγείλει. Στις 22/11/17 κατήγγειλε με επιστολή του (Τεκμήριο 1) στον Αρχηγό Αστυνομίας τις ενέργειες της Αστυνομικού και επέλεξε την ορθή διαδικασία αντί να ζητήσει να του διαγραφεί το εξώδικο. Η απάντηση που έλαβε (Τεκμήριο 2) τον εξέπληξε γιατί δεν ερωτήθηκαν σχετικά πριν απαντηθεί η επιστολή του από την Αστυνομία οι τρείς μάρτυρες που επέβαιναν στο όχημά του. Αντεξεταζόμενος, εξήγησε ότι οδηγούσε με 110 Χ.Α.Ω. και αυτό το γνώριζε γιατί χρησιμοποιούσε σύστημα ελέγχου πλοήγησης (cruise control). Τα πρόσωπα εντός του οχήματος συζητούσαν για τις τότε τρέχουσες πολιτικές εξελίξεις. Αμφισβήτησε από την πρώτη στιγμή το εξώδικο. Πάντως, δεν είδε κανένα προηγουμένως στο δρόμο και δεν πρόσεξε να υπάρχει περιπολικό στον Κόρνο για έλεγχο ταχύτητας αλλά μόνο στην έξοδο Γερμασόγειας και μάλιστα σκέφτηκε ότι ο πρόεδρος της Δημοκρατίας επειδή εκεί είναι η οικία του δεν είχε ακόμα ξεκινήσει για την Λευκωσία και σχολίασε στις συνεπιβάτιδές του ότι θα μπορούσαν να μεταβούν στη Λευκωσία χωρίς να βιάζονται. Εκτός από τον Κατηγορούμενο, έδωσαν μαρτυρία και δύο μάρτυρες υπεράσπισης. Η Μ.Υ.1 XXXXX Ρουσιά ανέφερε ότι στις 10/12/2017, ενώ μετέβαιναν σε εκδήλωση του Προέδρου της Δημοκρατίας, σε κάποια στιγμή κάποιο περιπολικό της αστυνομίας τους έκανε σήμα για να σταματήσουν κάτι το οποίο έπραξαν αμέσως μόλις το αντιλήφθηκαν. Μια αστυνομικός τους ανέφερε ότι έτρεχαν και η ίδια καθόταν πίσω στα αριστερά. Υπήρξε μια συζήτηση με τον Κατηγορούμενο ο οποίος ισχυριζόταν προς την αστυνομικό ότι κάποιο λάθος έγινε, γιατί δεν ήταν λογικό να τους καταδίωκαν από τον Κόρνο και να μην μπορούν αυτοί να δουν το περιπολικό. Όπως τόνισε, εάν ο Κατηγορούμενος έτρεχε, η ίδια θα διαμαρτυρόταν γιατί είχε παλαιότερο ατύχημα και πάντως θα το αντιλαμβανόταν αν ανέπτυσσε ψηλή ταχύτητα ο Κατηγορούμενος. Επίσης διευκρίνισε ότι δεν είχε προσέξει κάποιο περιπολικό στον Κόρνο προηγουμένως αλλά το μόνο περιπολικό που είχαν δει ήταν στην Λεμεσό και μάλιστα έγινε σχόλιο ότι είχαν ξεκινήσει πιο νωρίς από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας για να μεταβούν στην εκδήλωση. Η Μ.Υ.2 XXXXX Φλωρίδη ανέφερε ότι στις 10/12/2017 μεταξύ των ωρών 7 και 7.30μ.μ., ενώ βρισκόταν στον δρόμο, κάποιο περιπολικό της αστυνομίας τους ένεψε να σταματήσουν, το έπραξαν και τους λέχθηκε ότι τους καταδίωκαν για απόσταση 3 χιλιόμετρα. Οι επιβάτες του οχήματος εκπλαγήκαν και κοίταζαν ξαφνιασμένοι ο ένας τον άλλο. Ο Κατηγορούμενος ζήτησε από την αστυνομικό τα στοιχεία της και εκείνη τον ρώτησε αν αυτός είχε σκοπό να διαγράψει το εξώδικο. Ο Κατηγορούμενος της διευκρίνισε ότι σκοπός του ήταν να την καταγγείλει. Η ίδια, το μόνο περιπολικό το οποίο είδε σταματημένο στο δρόμο ήταν στην Γερμασόγεια στην Λεμεσό. Δεν κοίταξε το δείκτη χιλιομέτρων του οχήματος αλλά ο Κατηγορούμενος είχε αναφέρει ότι έκανε χρήση cruise control. Η ίδια εδώ και 30 χρόνια δεν τον έχει αντιληφθεί να οδηγεί με ψηλές ταχύτητες και δεν θα τον άφηνε να τρέχει με 155 Χ.Α.Ω. . Τέλος, ανέφερε ότι οι επιβαίνοντες στο όχημα που οδηγούσε ο Κατηγορούμενος, δεν αντιλήφθηκαν το περιπολικό προηγουμένως και το περιπολικό ήρθε δίπλα τους για να το αντιληφθούν. Ο Κατηγορούμενος αγορεύοντας ανέφερε ότι η δική του εξήγηση είναι ότι άλλο πρόσωπο κανονικά θα έπρεπε να σταματούσε η αστυνομία και σταμάτησαν λανθασμένα τον ίδιο. Επέμενε δε, ότι ανακόπηκε στην Αγία Βαρβάρα και όχι στην Αλάμπρα. Η Κατηγορούσα Αρχή επέμενε στην εκδοχή της Μ.Κ.1 ως προς τα γεγονότα. Αξιολόγηση μαρτυρίας Ως αναφέρεται στο σύγγραμμα Τ. Ηλιάδη και Ν.Γ. Σάντη «Το Δίκαιο της Απόδειξης: Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές - Λευκωσία 2014, σελ. 135: «Η αξιολόγηση της μαρτυρίας δεν περιορίζεται αποκλειστικώς στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας κάθε μάρτυρα ξεχωριστά (Rana και Άλλου ν. Δημοκρατίας

(2004)2 ΑΑΔ 489) αλλά αντιπαραβάλλεται και διρευνάται στο σύνολο της μαρτυρίας που παρουσιάζεται και από τις δύο πλευρές (Φώτσιου ν. Ηροδότου

(2010)1(Β) ΑΑΔ 1172). Τα ευρήματα αξιοπιστίας είναι αλληλένδετα με τη συνολική εκτίμηση της μαρτυρίας και των προεκτάσεών της και συναρτάται με την αντικειμενική όψη των πραγμάτων (Βασιλείου ν. Αστυνομίας Ποιν. Εφ. 159/09, ημ. 4.5.12).» Στην υπόθεση Αθηνής Σωτήρης ν. Δημοκρατίας,

(2008)2 Α.Α.Δ. 256, τονίστηκε ότι: « Ο δικάζων, επομένως, δικαστής βρίσκεται στην πλεονεκτική θέση να παρακολουθεί τη ζωντανή διαδικασία και να κρίνει από το σύνολο της συμπεριφοράς του μάρτυρα την έμφυτη κλίση του προς την φιλαλήθεια ή το ψεύδος. Όταν βεβαίως αναφερόμαστε σε συμπεριφορά του μάρτυρος δεν εννοούμε το ύφος με το οποίο εξωτερικεύει τη μαρτυρία του, γιατί μπορεί π.χ. να έχει υποκριτικές ικανότητες ή αντίθετα κάποια εγγενή αδυναμία στην εκφορά του λόγου. Εννοούμε, κατά κύριο λόγο, το περιεχόμενο της μαρτυρίας το οποίο ελέγχεται με τη βάσανο της λογικής και την ανθρώπινη εμπειρία ως προς την αναμενόμενη φυσιολογική εξέλιξη των πραγμάτων της ζωής. Ασφαλώς στην αξιολόγηση όλων των πιο πάνω κυρίαρχο ρόλο έχει ο δικαστής που χρησιμοποιεί εκτός από τις νομικές του γνώσεις και την εμπειρία και κοινή λογική. Με αυτά τα κριτήρια, και στη βάση του συνόλου της συμπεριφοράς του μάρτυρα, κρίνει για την αξιοπιστία ενός μάρτυρα.». Είχα την ευκαιρία να παρατηρήσω στα πλαίσια της ακροαματικής διαδικασίας τους μάρτυρες και να αξιολογήσω τα λεγόμενά τους, σε συνδυασμό με τη συμπεριφορά τους στο εδώλιο. Προχωρώ σε αξιολόγηση της μαρτυρίας τους, μέσα από το ύφος, τις αντιδράσεις, την αμεσότητα των απαντήσεών, το περιεχόμενό της και τη λογική των διατυπωθέντων ισχυρισμών τους. Ξεκινώ από την Μ.Κ.

1. Δεν θεωρώ ότι επιτηδευμένα είπε ψέματα στο Δικαστήριο. Δέχομαι ότι διεξήγαγε έλεγχο ταχύτητας παρά τον Κόρνο και ότι εντόπισε κάποιο αυτοκίνητο να υπερβαίνει το όριο ταχύτητας. Δε διαφάνηκε να υπήρχε οποιαδήποτε σκοπιμότητα, ούτε μπορεί να υπάρξει κάποια λογική εξήγηση στο να ανακόπτεται σε αρκετή απόσταση από τον Κόρνο ο Κατηγορούμενος (στην Αλάμπρα ή στην Αγία Βαρβάρα δεν είναι ιδιαίτερης σημασίας) και να μην είχε γίνει προηγουμένως ο έλεγχος ταχύτητας που διεξήγαγε η μάρτυρας. Άλλωστε και στη διαδικασία ο Κατηγορούμενος δεν αμφισβήτησε το ότι το ταχύμετρο λειτουργούσε κανονικά, ισχυριζόμενος αγορεύοντας, ότι κάποιο αυτοκίνητο «κλειδώθηκε» στο ταχύμετρο της Μ.Κ.
2. και ότι λανθασμένα ανακόπηκε το όχημα που οδηγούσε ο ίδιος. Χωρίς να παραγνωρίζω ότι είναι στους ώμους της Κατηγορούσας Αρχής να αποδείξει την υπόθεσή της εναντίον του Κατηγορούμενου, η μαρτυρία αποτιμάται και αξιολογείται συνολικά. Είχα την ευκαιρία να παρατηρήσω τόσο τον ίδιο τον Κατηγορούμενο με σταθερότητα και αφοπλιστική ειλικρίνεια να αναπτύσσει την εκδοχή του χωρίς να πέφτει σε καμία αντίφαση, όσο και να παρατηρήσω τις Μ.Υ.1 και Μ.Υ.2, οι οποίες με πολλή φυσικότητα και αμεσότητα και χωρίς να κλονιστεί η αξιοπιστία τους με οποιοδήποτε τρόπο κατά την αντεξέτασή τους, επιβεβαίωσαν την εκδοχή του Κατηγορούμενου και βρίσκω ότι η εκδοχή του Κατηγορούμενου ήταν αληθής. Συγκεκριμένα: - Ο ίδιος ο Κατηγορούμενος απέστειλε άμεσα επιστολή σε σχέση με τα γεγονότα και η μαρτυρία που έδωσε στο Δικαστήριο ήταν σε αντιστοιχία με το περιεχόμενό της επιστολής. -Δεν κλονίστηκε ούτε o Κατηγορούμενος ούτε οι Μ.Υ.1 και Μ.Υ.2 από την αντεξέταση τους. - Ήταν άμεσος ο Κατηγορούμενος στις απαντήσεις του, απόλυτα φυσικός και μου έδωσε την εντύπωση ενός σοβαρού και υπεύθυνου πολίτη, ο οποίος με αξιοπρέπεια, με εμπιστοσύνη στο σύστημα απονομής δικαιοσύνης και με παράλληλο σεβασμό στο αστυνομικό έργο αποφάσισε να υπερασπιστεί την αλήθεια της εκδοχής του . Άμεσες ως προς τις απαντήσεις τους, και επίσης φυσικές και χωρίς καμία αντίφαση στο περιεχόμενο της μαρτυρίας τους, αλλά και βρισκόμενες σε πλήρη ευθυγράμμιση με την εκδοχή του Κατηγορούμενου προς τα γεγονότα ήταν και οι δύο μάρτυρες υπεράσπισης. Η Μ.Κ.1, δεν αναφέρθηκε σε καταγραφή αριθμών του οχήματος του Κατηγορούμενου προηγουμένως. Αυτό εξηγεί τι έλαβε χώρα. Αυτό που προφανώς έγινε ήταν αυτό που εισηγήθηκε και ο Κατηγορούμενος, δηλαδή, κάποιο άλλο όχημα, μάλλον παρόμοιας περιγραφής, κλειδώθηκε στο ταχύμετρο της Μ.Κ.1, να τρέχει με την ταχύτητα που αυτή ανέφερε και να ανακόπηκε εκ λάθους το όχημα του Κατηγορούμενου. Εύρημα Με βάση τα πιο πάνω, προβαίνω σε εύρημα ότι ο Κατηγορούμενος οδηγούσε στις 10/12/2017, στον Κόρνο, όπως αναφέρεται στο Κατηγορητήριο, με ταχύτητα 110 Χ.Α.Ω. αντί του επιτρεπόμενου ορίου των 100 Χ.Α.Ω.. Οπότε, δεν έχει αποδειχθεί η εκδοχή της Κατηγορούσας αρχής ότι ο τελευταίος οδηγούσε με ταχύτητα 155 Χ.Α.Ω. Κατάχρηση διαδικασίας Σύμφωνα με τη θέση του του ίδιου του Κατηγορούμενου, την οποίαν και έχω δεχθεί ως αληθή και έχω προβεί και σε σχετικό εύρημα ότι αυτός οδηγούσε με ταχύτητα 110 Χ.Α.Ω. αντί 155 Χ.Α.Ω. . Έχει δηλαδή υπερβεί το επιτρεπόμενο όριο ταχύτητας, σύμφωνα με δική του παραδοχή. Έχω όμως δικαστική γνώση ότι οδηγοί οδηγούν τα μηχανοκίνητα οχήματά τους με ανοχή της Αστυνομίας σε ταχύτητα 110 Χ.Α.Ω. σε αυτοκινητόδρομους όπου το επιτρεπτό όριο είναι 100 Χ.Α.Ω. και ότι δεν προωθούνται ποινικές διώξεις εναντίον οδηγών σε σχέση με τέτοιες ταχύτητες. Με δεδομένο λοιπόν ότι οδηγοί δεν διώκονται όταν οδηγούν με ταχύτητα 110 Χ.Α.Ω. στον αυτοκινητόδρομο, πρέπει να εξετάσω εάν με τα γεγονότα ως διαπιστώνονται από τα ευρήματά μου, η συνέχιση της ποινικής δίωξης εναντίον του Κατηγορούμενου, είναι ή όχι καταχρηστική. Στην Διευθυντής Φυλακών ν. Περέλλα Τζεννάρο

(1995)1 ΑΑΔ 217, αναφέρθηκε ότι τα Κυπριακά Δικαστήρια έχουν την ίδια σύμφυτη εξουσία με τα Αγγλικά Δικαστήρια για αναστολή των ενώπιον τους καταχρηστικών διαδικασιών: «Η δικαιοδοσία για την παρεμπόδιση, περιστολή, απόρριψη ή αναστολή διαδικασίας που συνιστά κατάχρηση των δικαιοδοσιών του Δικαστηρίου, εκπηγάζει από την ίδια τη φύση της δικαστικής λειτουργίας που έχει ως λόγο το δίκαιο και μέσο τους μηχανισμούς που προάγουν την κατίσχυσή του. Γι' αυτό, η δικαιοδοσία για τη χρήση πρόσφορων μέσων για την παρεμπόδιση κατάχρησης των δικαιοδοσιών είναι σύμφυτη, ενυπάρχει σε κάθε Δικαστήριο, απόρροια της κυριαρχίας των Δικαστηρίων στους μηχανισμούς για την απονομή της δικαιοσύνης. Τα μέσα για την αποτροπή της κατάχρησης της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου, δε συναρτούνται με οποιοδήποτε συγκεκριμένο διάταγμα ή διατάγματα, μπορεί να προσλάβουν οποιαδήποτε μορφή που επιβάλλει η ανάγκη στη συγκεκριμένη περίπτωση για την περιφρούρηση του σκοπού για τον οποίο παρέχονται οι δικαιοδοσίες του Δικαστηρίου.» Στην ΄Ελληνας ν. Δημοκρατίας

(1989)2 ΑΑΔ 149, δόθηκε έμφαση στο ότι η άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου να αναστείλει μία ποινική δίωξη λόγω καταχρηστικότητας συνιστά κατ' εξαίρεση μέτρο και αναφέρθηκε επί λέξει ότι: «Η άσκηση της εξουσίας αυτής, δικαιολογείται μόνο όταν αναντίλεκτα προκύπτει ότι η συνέχιση συγκεκριμένης διαδικασίας θα αποτελούσε κατάχρηση των δικαστικών διαδικασιών, δηλαδή χρήση τους για σκοπούς άλλους από εκείνους, για τους οποίους τις προορίζει ο νόμος» (σελ. 170). Στην υπόθεση R. ν. Adaway

(2004)EWCA Crim 2831, παρ. 27, το Δικαστήριο ανέφερε ότι: "We cannot emphasize too strongly that before criminal proceedings are instituted by a local authority {......} they must consider with care the terms of their own prosecuting policy. If they fail to do so, or if they reach a conclusion which is wholly unsupported, as the conclusion to prosecute in this case was, by material establishing the criteria for prosecution, it is unlikely that the courts will be sympathetic, in the face of the other demands upon their time at Crown Court and appellate level, to attempts to justify such prosecutions". Στο σύγγραμμα Archbold on Criminal Pleading, Evidence and Practice, 1993, παρ. 4-44, καταγράφεται σε σχέση με την κατάχρηση διαδικασίας ότι: " Abuse, such as to justify the exercise of the discretion, can take many different forms. However, the stay of proceedings is an exceptional step and can only be justified where the proceedings are oppressive or otherwise a misuse or improper manipulation of the process of the court or where the accused can establish on a balance of probabilities that circumstances exist which cause him serious prejudice to the extent that no fair trial could be held." [....] In Hui Chi-Ming v. R. [1992] 1 AC 34, P.C, an abuse of process was defined as " something so unfair and wrong that the court should not allow a prosecutor to proceed with what is in all other respects a regular proceeding". Θεωρώ ότι δίωξη ενός οδηγού για υπέρβαση του ορίου ταχύτητας των 100 Χ.Α.Ω. με οδήγηση 110 Χ.Α.Ω. σε αυτοκινητόδρομο, ενώ κανένας στην πράξη δεν ανακόπτεται και δε διώκεται για έναν τέτοιο αδίκημα, είναι καταχρηστική. Συνεπώς αναστέλλεται η διαδικασία και ο Κατηγορούμενος απαλλάσσεται σε σχέση με την Κατηγορία που αντιμετωπίζει, στη βάση αυτού του σκεπτικού. Τονίζω πάντως, ότι και εάν ακόμη δεν προχωρούσα σε αναστολή της διαδικασίας και είχα βρει τον Κατηγορούμενο ένοχο, δεν θα επέβαλλα με τη συγκεκριμένη υπέρβαση του ορίου ταχύτητας και το στην πράξη καθολικά επιτρεπτό αλλά και αδίωκτο αυτής, οποιαδήποτε ποινή. (Υπογρ.....) Ξενής Ξενοφώντος Επαρχιακός Δικαστής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο