Κατηγορητήριο καταχωρηθέν από ΕΝΟΡΙΑΣ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ πρώην ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ ν. ΖΥΓΟΥ ΛΑΧΑΝΑΓΟΡΑΣ ΛΤΔ κ.α., Aρ. Υπόθεσης: 5557/18, 19/10/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2018:B34 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Ξ. Ξενοφώντος, Ε.Δ. Aρ. Υπόθεσης: 5557/18 Κατηγορητήριο καταχωρηθέν από ΕΝΟΡΙΑΣ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ πρώην ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ -v-
- ΖΥΓΟΥ ΛΑΧΑΝΑΓΟΡΑΣ ΛΤΔ
- ΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧ ΚΑΛΟΥΤΣΙΔΗ Κατηγορούμενου Ημερομηνία: 19 Οκτωβρίου 2018 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Κατηγορούσα Αρχή: Η κα Γ. Ζαχαρίου Για τους Κατηγορούμενους: Ο Δρ. Α. Ποιητής Κατηγορούμενος 2 παρών ΑΠΟΦΑΣΗ (ΠΟΙΝΗ) Στην παρούσα υπόθεση οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 κατηγορούνται για τα αδικήματα της κατοχής οικοδομής χωρίς πιστοποιητικό έγκρισης από την αρμόδια αρχή κατά παράβαση διαφόρων άρθρων του περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου Κεφ. 96 σε σχέση με οικοδομή εντός ακινήτου ιδιοκτησίας των παραπονουμένων. Κατηγορούνται επίσης για χρήση οικοδομής χωρίς σχετικό πιστοποιητικό έγκρισης ως και για προσθήκη σε οικοδομή χωρίς άδεια από την αρμόδια αρχή. Οι Κατηγορούμενοι βρίσκονται ένοχοι, εφόσον δήλωσαν παραδοχή στις Κατηγορίες (η παραδοχή τους έγινε με την διευκρίνιση ότι τα σχετικά αδικήματα διαπράχθηκαν μέχρι την καταχώρηση της υπόθεσης και δε συνεχίζεται η διάπραξη των αδικημάτων σήμερα). Σε Έκθεση Γεγονότων σε σχέση με τα αδικήματα, καταγράφονται τα ακόλουθα: Στην 1/11/2007 με συμφωνία ενοικίασης μεταξύ των παραπονούμενων και των Κατηγορουμένων 1 των οποίων μόνος διευθυντής είναι ο Κατηγορούμενος 2 ενοικιάστηκαν 4 οικόπεδα σε ακίνητο στην Λάρνακα για περίοδο 10 ετών με δικαίωμα ανανέωση υπό όρους. Βάσει όρων της συμφωνίας θα ανήγειραν με δικά τους έξοδα κτίρια, νοουμένου ότι θα είχαν εξασφαλίσει σχετικές άδειες και ακολούθησε έκδοση πολεοδομικής άδειας και άδειας οικοδομής. Στις 23/6/2008 με τροποποιητική συμφωνία ενοικιάστηκε ακόμα ένα οικόπεδο. Ήταν όρος των εν λόγω συμφωνιών ότι μετά από 10 έτη η ενοικίαση θα ανανεωνόταν εάν έδιδαν οι Κατηγορούμενοι προς το σκοπό αυτό 6 μήνες πριν από την λήξη της πρώτης ενοικίασης γραπτή ενοικίαση προς τούτο. Αυτό δεν έγινε και στις 18/5/18 επιδόθηκε επιστολή με την οποία επισημαινόταν ότι η περίοδος της ενοικίασης είχε λήξει και δεν ανανεώθηκε και ζητήθηκε η παράδοση των ακινήτων μέχρι τις 30/6/
- Τα υποστατικά δεν παραδόθηκαν και συνεχίζουν να κρατούνται από τους Κατηγορούμενους. Οι Κατηγορούμενοι απέστειλαν επιστολή το 2013 με την οποία τερμάτιζαν την ενοικίαση και ζητούσαν από τους παραπονούμενους να υπογραφεί προς εκείνους αίτηση για άδεια κατεδάφισης των υποστατικών ενώ ήταν όρος της συμφωνίας 1/11/2007 ότι τα ανεγερθέντα κτίρια θα παρέμεναν ιδιοκτησία των παραπονούμενων κατά την λήξη ή τερματισμό της ενοικίασης. Υπάρχουν μεταξύ των μερών και άλλες δικαστικές διαδικασίες. Δεν ζητείται ακόμα στα πλαίσια υπόθεσης έξωση των κατηγορουμένων, αλλά προτίθενται οι παραπονούμενοι να το ζητήσουν, στα πλαίσια υπεράσπισης και ανταπαίτησης τους σε αγωγή των Κατηγορουμένων εναντίον τους. Σε σχέση με την μη έκδοση πιστοποιητικού τελικής έγκρισης για το οποίο και καταχωρήθηκε η παρούσα υπόθεση, οι παραπονούμενοι δεν το γνώριζαν προηγουμένως αλλά το πληροφορήθηκαν όταν αποτάθηκαν, μέσω των δικηγόρων τους, στη Δήμο Λάρνακας, τον Μάιο του 2018 όταν ο Δήμος Λάρνακας τους ενημέρωσε γραπτώς ότι δεν είχε υποβληθεί αίτηση για έκδοση πιστοποιητικού τελικής έγκρισης και δεν εξασφαλίστηκε τέτοιο πιστοποιητικό. Οι Κατηγορούμενοι συνεχίζουν να κατέχουν τα ακίνητα τα οποία και χρησιμοποιούσαν ως φρουταρία μέχρι τις 22/6/2018 και δεν λειτούργησε ξανά έκτοτε. Με την διαπίστωση της παρανομίας καταχωρήθηκε η παρούσα υπόθεση. Πέραν τούτου διαπιστώθηκαν τυχαία διάφορες οικοδομικές εργασίες και προσθήκες στις υφιστάμενες οικοδομής δηλαδή η πρόσθεση δύο πασσάλων. Δεν υποβλήθηκε αίτηση για έκδοση σχετικών αδειών ή πιστοποιητικό έγκρισης σε σχέση με τις εν λόγω προσθήκες. Παρά και την έκδοση προσωρινού διατάγματος η φρουταρία συνέχισε να λειτουργεί μέχρι τις 21/6/
- Μετά την ακύρωση εν τέλει μερικώς του προσωρινού διατάγματος (σε σχέση με τη διακοπή χρήσης της οικοδομής που λειτουργούσε ως φρουταρία) , οι Κατηγορούμενοι δεν άνοιξαν ξανά την φρουταρία. Το υποστατικό κατέχεται από τους Κατηγορούμενους, οι οποίοι μπορούν να το επαναλειτουργήσουν ανά πάσα στιγμή θέτοντας σε κίνδυνο τον οποιοδήποτε παρευρισκόμενο. Με βάση τα πιο πάνω οι παραπονούμενοι ζητούν την έκδοση διατάγματος με βάση το άρθρο 20
(3)(β) του Περί Ρυθμίσεων Οδών και Οικοδομών Νόμου Κεφ. 96 για τερματισμό της χρήσης του υποστατικού, εκτός εάν εξασφαλιστεί σχετικό πιστοποιητικό από την αρμόδια αρχή. Δεν ζητείται κατεδάφιση με βάση το άρθρο 20
(3)(α) του Κεφ. 96 καθότι οι παραπονούμενοι δεν γνωρίζουν την ακριβή κατάσταση του ακινήτου και θα προβούν σε σχετικές ενέργειες εξασφάλισης πιστοποιητικού τελικής έγκρισης. O ευπαίδευτος συνήγορος Υπεράσπισης των Κατηγορουμένων 1 και 2, κ. Ποιητής εισηγήθηκε ότι σε σχέση με την οικοδομή, πρέπει να εκδοθεί διάταγμα κατεδάφισης. Επισημαίνει ότι σε Ένορκο Δήλωση που καταχωρήθηκε για την Κατηγορούσα Αρχή στα πλαίσια της υπόθεσης τονιζόταν κίνδυνος που υπήρχε για το κοινό από το ότι δεν υπήρχε πιστοποιητικό έγκρισης σε σχέση με την οικοδομή. Ο κ. Ποιητής εισηγείται ότι αυτό που επιθυμεί η Κατηγορούσα Αρχή είναι να ωθήσει τους Κατηγορούμενους σε έξωση από το υποστατικό και υπάρχουν σε εκκρεμότητα και άλλα δικαστικά μέτρα εναντίον τους. Μου ζητεί να λάβω υπόψη για αυτό το στάδιο το ότι είναι αμφίβολο το εάν έχει νομική υπόσταση η Κατηγορούσα Αρχή. Τονίζει επίσης ότι αμφισβητεί διάφορα γεγονότα που αναφέρθηκαν και που αποτελούν ζητήματα που θα αποφασιστούν στα πλαίσια άλλων διαδικασιών. Επίσης ζητεί να λάβω υπόψη ότι προσωρινό διάταγμα που εκδόθηκε προκάλεσε τεράστιες ζημίες στους Κατηγορούμενους. Εισηγείται ότι το Δικαστήριο δεν πρέπει να υπεισέλθει στα άλλα θέματα μεταξύ των μερών. Υποβάλλει περαιτέρω, ότι υπάρχει κατάχρηση από τους Καθ' ών η Αίτηση, σε σχέση με το χρόνο που επέλεξαν να κινηθούν εναντίον των πελατών του, διευκρινίζει όμως ότι δεν το θέτει προς υπεράσπιση αλλά για να ληφθεί υπόψη σε σχέση με το διάταγμα που θα εκδοθεί. Σε σχέση με τα έξοδα, ο κ. Ποιητής τονίζει τη ζημία που έχουν υποστεί από τη διαδικασία οι πελάτες του. Η ευπαίδευτη συνήγορος για την Κατηγορούσα Αρχή κα Ζαχαρίου, ισχυρίζεται ότι κανένας δεν έλεγξε το κτίριο ως προς την κατάσταση και τις προδιαγραφές του και γι ΄αυτό ενδεχομένως να προκύπτουν κίνδυνοι και ότι η οικοδομή δεν είναι στην κατοχή της Κατηγορούσας Αρχής. Εισηγείται ότι όποιο διάταγμα και αν εκδώσει το Δικαστήριο σχετικά με είτε κατεδάφιση είτε μη χρήση, αυτό δεν ισοδυναμεί με παράδοση της κατοχής των υποστατικών, κάτι για το οποίο υπάρχουν άλλες διαδικασίες. Θεωρώ σημαντικό εδώ να επαναλάβω ότι έχει εκδοθεί προσωρινό διάταγμα διακοπής εργασιών στο ακίνητο και δη δύο πασσάλων, κατασκευή η οποία ξεκίνησε χωρίς έκδοση οποιασδήποτε άδειας (πολεοδομικής- οικοδομής) Η ποινή που επιβάλλεται σε σχέση και με τα 3 ποινικά αδικήματα επί του Κατηγορητηρίου προβλέπεται στο άρθρο 20 του Κεφ. 96, το οποίο και διαλαμβάνει τα εξής (παρατίθενται οι ουσιώδεις πρόνοιες): «Ποινικά αδικήματα και ποινές 20.-
(1)Ανεξαρτήτως από την επιβολή οποιουδήποτε διοικητικού προστίμου δυνάμει των διατάξεων του παρόντος Νόμου, πρόσωπο το οποίο - (α) Ανεγείρει οικοδομή χωρίς προηγουμένως να έχει εξασφαλίσει άδεια οικοδομής, όπως προβλέπεται στις διατάξεις του άρθρου 3· (β) παραβιάζει τις διατάξεις του εδαφίου
(2)του άρθρου 10∙ (γ) κατέχει ή χρησιμοποιεί ή ενεργεί, ώστε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο να κατέχει ή να χρησιμοποιεί οποιαδήποτε οικοδομή ή τμήμα οικοδομής πριν από την έκδοση πιστοποιητικού έγκρισης από την αρμόδια αρχή, όπως απαιτείται σύμφωνα με τις διατάξεις του εδαφίου
(1)του άρθρου 10∙ (δ) υποβάλει στην αρμόδια αρχή παραπλανητικά στοιχεία αναφορικά με τα καθοριζόμενα στις διατάξεις του άρθρου 3Β∙ (ε) παραβαίνει οποιοδήποτε όρο επιβάλλεται δυνάμει των διατάξεων των άρθρων 6 ή 9∙ (στ) παραβαίνει διάταγμα στο οποίο καθορίζεται ο τύπος και ο τρόπος υποβολής αίτησης για έκδοση άδειας για οποιαδήποτε οδό ή οικοδομή με βάση τον παρόντα Νόμο, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 3Α∙ (ζ) παραβαίνει διάταγμα που εξαιρεί από την υποχρέωση έκδοσης οποιασδήποτε άδειας με βάση τον παρόντα Νόμο, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 4Β∙ (η) παραβαίνει οποιαδήποτε ειδοποίηση επιδίδεται σύμφωνα με τις διατάξεις των παραγράφων (β) και (γ) του εδαφίου
(1)του άρθρου 15Β∙ (θ) ενεργεί κατά παράβαση των διατάξεων του άρθρου 9Α, διαπράττει αδίκημα για το οποίο υπόκειται σε περίπτωση πρώτης καταδίκης, σε φυλάκιση για περίοδο που δεν υπερβαίνει το ένα
(1)έτος ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις δέκα χιλιάδες ευρώ (€10.000) ή και στις δύο ποινές μαζί και σε περίπτωση δεύτερης ή μεταγενέστερης καταδίκης, σε φυλάκιση για περίοδο που δεν υπερβαίνει τα δύο
(2)έτη ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις είκοσι χιλιάδες ευρώ (€20.000) ή και στις δύο ποινές μαζί. ........
(3)Επιπρόσθετα με οποιαδήποτε άλλη ποινή που καθορίζεται από το άρθρο αυτό, το Δικαστήριο, ενώπιον του οποίου καταδικάζεται πρόσωπο για οποιοδήποτε ποινικό αδίκημα δυνάμει του εδαφίου
(1), δύναται να διατάξει- (α) όπως η οικοδομή ή οποιοδήποτε τμήμα αυτής, ανάλογα με την περίπτωση, σε σχέση με την οποία το ποινικό αδίκημα διαπράχτηκε κατεδαφιστεί ή μετακινηθεί εντός τέτοιου χρόνου ως ήθελε καθοριστεί σε τέτοιο διάταγμα, αλλά σε καμιά περίπτωση δεν υπερβαίνει τους δύο μήνες, εκτός αν στο μεταξύ ληφθεί άδεια σε σχέση με αυτή από την αρμόδια αρχή: Νοείται ότι η αρχή αυτή δύναται, κατά τη χορήγηση τέτοιας άδειας, να επιβάλει τέτοιους όρους ως ήθελε αυτή θεωρήσει σκόπιμο και οι διατάξεις του άρθρου 4 εφαρμόζονται σε κάθε τέτοια άδεια. (β) σε περίπτωση οικοδομής για την οποία δε χορηγήθηκε το σχετικό πιστοποιητικό έγκρισης, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 10, ή όταν η συγκεκριμένη χρήση οικοδομής δεν είναι σύμφωνη με την εγκεκριμένη, με βάση τη σχετική άδεια, χρήση, τον τερματισμό της χρήσης της οικοδομής αυτής μέσα στην προθεσμία που καθορίζεται στο διάταγμα του Δικαστηρίου, αλλά δεν υπερβαίνει τους δύο μήνες, εκτός αν στο μεταξύ εξασφαλιστεί το σχετικό πιστοποιητικό έγκρισης ή η σχετική άδεια για τη συγκεκριμένη χρήση από την αρμόδια αρχή: Νοείται ότι η αρμόδια αρχή, κατά την έκδοση της πιο πάνω αναφερόμενης άδειας, δύναται να επιβάλλει τους όρους που θεωρεί σκόπιμους και οι διατάξεις του άρθρου 4 εφαρμόζονται για κάθε τέτοια άδεια ή πιστοποιητικό. (γ) το πρόσωπο που καταδικάστηκε να καταβάλει τα έξοδα της διαδικασίας και οποιαδήποτε δικαιώματα που σχετίζονται με την κατηγορία, τα οποία το πρόσωπο αυτό ώφειλε να είχε καταβάλει και τα οποία παρέλειψε ή αρνήθηκε ή αμέλησε να καταβάλει.» Επειδή υπάρχουν θέσεις και γεγονότα που αμφισβητούνται και που αποτελούν και αντικείμενο άλλων διαδικασιών, κρίνω ότι σε σχέση με γεγονότα θα λάβω υπόψη μου μόνο ότι είναι απολύτως αναγκαίο για σκοπούς επιβολής ποινής και ιδιαίτερα κατά πόσον και ποιο διάταγμα θα εκδώσω με βάση το Κεφ. 96 εναντίον των Κατηγορουμένων 1 και 2. Το ουσιώδες είναι ότι στις Κατηγορίες 1 έως 3 υπάρχει παραδοχή και θέματα ισχυριζόμενης κατάχρησης διαδικασίας και ζητήματα επί της νομικής υπόστασης της Κατηγορούσας Αρχής, εφόσον δεν εγείρονται για σκοπούς απαλλαγής των Κατηγορουμένων, δεν θα με απασχολήσουν. Οι ίδιες οι Λεπτομέρειες των Αδικημάτων (με τον προσδιορισμό των οικοδομών που τις αφορούν, ο οποίος δεν αμφισβητείται) καθώς και η μη αμφισβητούμενη ύπαρξη δικαστικών διαδικασιών και η σημερινή κατοχή του ακινήτου από τους Κατηγορούμενους 1 και η ιδιότητα του Κατηγορούμενου 2 ως διευθυντή της εταιρείας Κατηγορούμενης 1, είναι γεγονότα αρκετά για να αποφανθώ για την ποινή που θα επιβάλω. Κρίνω, συνυπολογίζοντας τις Λεπτομέρειες των Αδικημάτων στις Κατηγορίες 1, 2 και 3 και τα αμέσως πιο πάνω γεγονότα, μαζί με το λευκό ποινικό μητρώο και την άμεση παραδοχή των Κατηγορουμένων 1 και 2 ότι η κατάλληλη ποινή σε σχέση με τα αδικήματα είναι χρηματική ποινή ως ακολούθως: Στην Κατηγορία 1 (κατοχή οικοδομής χωρίς πιστοποιητικό έγκρισης από την αρμόδια αρχή) ποινή προστίμου €300 σε έκαστο Κατηγορούμενο Στην Κατηγορία 2 (χρήση οικοδομή χωρίς πιστοποιητικό έγκρισης από την αρμόδια αρχή) ποινή προστίμου €50 σε έκαστο Κατηγορούμενο -λαμβάνοντας υπόψη ότι αποτελεί παρόμοια Κατηγορία με την Κατηγορία 1 και πηγάζει από τα ίδια γεγονότα-. Στην Κατηγορία 3 (προσθήκη σε οικοδομή χωρίς άδεια από την αρμόδια αρχή) ποινή προστίμου €150 σε έκαστο Κατηγορούμενο. Όσον αφορά στην έκδοση διατάγματος, θεωρώ ότι ασκώντας τη σχετική μου διακριτική ευχέρεια, πρέπει να έχω υπόψη μου ότι δεν πρέπει να εξουδετερώνεται ο σκοπός του Κεφ. 96 και η υποχρέωση πολιτών να συμμορφώνονται με τη σχετική νομοθεσία που διέπει την ανέγερση και χρήση οικοδομών με την απλή επιβολή μίας χρηματικής ποινής[1]. Λαμβάνοντας υπόψη και όλα τα στοιχεία που έλαβα υπόψη σε σχέση με τη χρηματική ποινή που επιβλήθηκε στους Κατηγορούμενους 1 και 2, καταλήγω στο να εκδώσω, σε σχέση με την οικοδομή που αναφέρεται στις Κατηγορίες 1 και 2, δηλαδή την -κύρια- οικοδομή για την οποίαν δεν έχει εξασφαλιστεί πιστοποιητικό έγκρισης από την αρμόδια Αρχή (Δήμο Λάρνακας) διάταγμα εναντίον των Κατηγορουμένων 1 και 2 με βάση το άρθρο 20
(3)(β) του Κεφ. 96, δηλαδή διάταγμα με το οποίο να διατάσσονται να τερματίσουν τη χρήση της οικοδομής, εκτός εάν εντός 2 μηνών από σήμερα εκδοθεί πιστοποιητικό τελικής έγκρισης από την αρμόδια αρχή. Κατέληξα στο πιο πάνω, για τους ακόλουθους λόγους: 1. Η κύρια οικοδομή -δηλαδή η οικοδομή που αναφέρεται στις Κατηγορίες 1 και 2- ανεγέρθηκε στη βάση πολεοδομικής άδειας και άδειας οικοδομής. Το πιστοποιητικό έγκρισης είναι το τελικό στάδιο, που όταν υλοποιηθεί και αυτό, τότε και μία οικοδομή μπορεί νόμιμα να τύχει κατοχής και χρήσης. Ο κανόνας, ως συνάγεται από το άρθρο 20
(3)(β του Κεφ. 96, πρόνοια ειδική και συναρτώμενη με κατοχή και χρήση οικοδομής χωρίς τελικής έγκρισης, είναι να εκδίδεται διάταγμα τερματισμού της χρήσης και όχι διάταγμα κατεδάφισης σε τέτοιες περιπτώσεις. Το διάταγμα κατεδάφισης προβλέπεται από το άρθρο 20
(3)(α) και αποτελεί γενική πρόνοια για κάθε παραβίαση του άρθρου 20
(1)του Κεφ.
- Γενικά, ο κίνδυνος για το κοινό ή για τον κάτοχο ή χρήστη μίας τέτοιας οικοδομής, η οποία ανεγέρθηκε μεν στη βάση άδειας οικοδομής αλλά δεν έχει εκδοθεί ακόμη πιστοποιητικό τελικής έγκρισης, είναι εξυπακουόμενος, γι' αυτό και η απαγόρευση στη νομοθεσία της κατοχής ή της χρήσης οικοδομής ελλείψει του εν λόγω πιστοποιητικού.
- Επιπλέον, αν και η κρίση μου δεν θα ήταν διαφορετική, δεν παραβλέπω ότι μεταξύ των μερών υπάρχουν και άλλες δικαστικές διαδικασίες σε σχέση με την κατοχή του ακινήτου όπου βρίσκεται η οικοδομή και αμφισβητείται και η ιδιοκτησία της οικοδομής. Θεωρώ ότι οι συνέπειες ενός διατάγματος σε ένα ακίνητο η κατοχή του οποίου είναι αντικείμενο δικαστικής διαδικασίας και επί του οποίου και υπάρχουν διαφορές σε σχέση με τις υφιστάμενες οικοδομές και την ιδιοκτησία τους, δέον να όσο το δυνατόν λιγότερο δραστικές. Σε σχέση με την προσθήκη στην οικοδομή που αφορά η Τρίτη Κατηγορία, με βάση τα στοιχεία που έχω λάβει υπόψη σε σχέση με την έκδοση του διατάγματος τερματισμού χρήσης της κύριας οικοδομής κι εφόσον έλαβε χώρα η προσθήκη χωρίς καμία άδεια, κρίνω ορθό να διατάξω την κατεδάφισή της και εκδίδω εναντίον των Κατηγορουμένων 1 και 2 διάταγμα κατεδάφισης της προσθήκης , εντός 2 μηνών από σήμερα, εκτός εάν εξασφαλιστεί σχετική πολεοδομική άδεια και άδεια οικοδομής σε αυτό το διάστημα. Κατ' αποκοπήν υπολογιζόμενο ποσό εξόδων €600 πλέον Φ.Π.Α. να καταβληθούν από τους Κατηγορούμενους αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα στην Κατηγορούσα Αρχή εντός 1 μηνός. Το διάταγμα ημερομηνίας 18/6/2018, στο βαθμό που παρέμεινε σε ισχύ, με τη διεκπεραίωση πλέον της υπόθεσης, παύει να ισχύει. ....... Ξενής Ξενοφώντος Επαρχιακός Δικαστής [1] Στην Αδελφοί Λαμπριανίδη ν. Συμβουλίου Βελτιώσεως Γερίου
(1989)2 Α.Α.Δ. 390 αναφέρθηκε ότι: «Η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην οποία έγινε εκτεταμένη αναφορά από το πρωτόδικο Δικαστήριο* υποστηρίζει ότι ο πρωταρχικός παράγοντας στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου ως προς την έκδοση διατάγματος κατεδάφισης είναι η διασφάλιση της εγκυρότητας της πολεοδομικής νομοθεσίας (Περί Οδών και Οικοδομών Νόμος και Κανονισμοί) και η αποκατάσταση της νομιμότητας». Στην Φωτίου ν. Δήμου Πάφου
(1991)2 Α.Α.Δ. 294 επίσης λέχθηκαν τα ακόλουθα πολύ σημαντικά: «Έχει νομολογηθεί ότι η διακριτική ευχέρεια των δικαστηρίων κάτω από το άρθρο 20 του Νόμου, όπως τροποποιήθηκε από το Νόμο Αρ. 67 του 1963 για να συνάδει με το Σύνταγμα όπως ερμηνεύθηκε στην υπόθεση District Officer Nicosia v. Hadjiyanni, 1 R.S.C.C. 79, πρέπει να ασκείται με τέτοιο τρόπο ώστε να μην ματαιώνει το συγκεκριμένο σκοπό για τον οποίο υπάρχει ο Νόμος και για τον οποίο οι διατάξεις για διάταγμα κατεδάφισης περιέχονται σ' αυτόν. Εν πάση δε περιπτώσει η μη έκδοση διατάγματος κατεδάφισης να μην ισοδυναμεί στην ουσία με έγκριση της παρανομίας και συνέχισης αυτής ώστε ένας που αδικοπραγεί να αισθάνεται ότι μπορεί να διαπράττει τέτοια αδικήματα και να απολαμβάνει τους καρπούς της παρανομίας του καταβάλλοντος μόνον μία χρηματική ποινή.» cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο