Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. ΓΕΩΡΓΙΑ ΠΑΝΑΓΗ κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 12141/13, 10/1/2018

(1)και 20 του Κεφ.154, αλόγιστης ή επικίνδυνης οδήγησης κατά παράβαση των άρθρων 7, 19 και 20Α του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου του 1972 (Ν.86/72)και χρήσης μηχανοκινήτου οχήματος άνευ ασφάλειας έναντι κινδύνου τρίτου μέρους κατά παράβαση του άρθρου 3 του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων (Ασφάλιση Ευθύνης έναντι Τρίτου) Νόμου του 2000 (Ν.96(Ι)/2000)[δεύτερη, πέμπτη και έκτη κατηγορία]. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των αδικημάτων, η κατηγορούμενη 1 στις 02.04.12 στο Νέο Χωριό της επαρχίας Πάφου οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αριθμούς εγγραφής VH136 χωρίς να υπάρχει γι' αυτόν που χρησιμοποιεί το εν λόγω όχημα ασφάλεια κατά των κινδύνων υπέρ τρίτου. Επίσης οδηγούσε το εν λόγω όχημα κατά τον ίδιο χρόνο και στον ίδιο με πιο πάνω τόπο αλόγιστα, απερίσκεπτα ή επικίνδυνα για το κοινό, λαμβανομένων υπόψιν όλων των περιστάσεων και της χρήσης της οδού ως και του όγκου της τροχαίας που υπήρχε κατά το δεδομένο χρόνο ή που εύλογα θα αναμενόταν να υπάρχει κατά τον εν λόγω χρόνο επί της οδού εκείνης. Περαιτέρω η κατηγορούμενη 1 μαζί με τον κατηγορούμενο 2 κατά τον ίδιο χρόνο και στον ίδιο με πιο πάνω τόπο εσκεμμένα και παράνομα προκάλεσαν ζημιά ύψους €2.000 στο όχημα με αριθμούς εγγραφής HHY026, περιουσία του Ονησίφορου Ιωάννου από την Πάφο. Αναφορικά με την πρώτη, έβδομη και όγδοη κατηγορία η κατηγορούσα αρχή προχώρησε στη διακοπή τους και ως εκ τούτου η κατηγορούμενη 1 απαλλάχτηκε σ' αυτές. Σχετικά με τον κατηγορούμενο 2, αυτός σε προγενέστερο στάδιο της δικαστικής διαδικασίας προέβηκε σε παραδοχή στην δεύτερη και τέταρτη κατηγορία του κατηγορητηρίου και του επιβλήθηκε ποινή, ενώ οι κατηγορίες 1, 3, 9 και 10 που επίσης τον αφορούσαν διακόπηκαν από την κατηγορούσα αρχή με αποτέλεσμα ο εν λόγω κατηγορούμενος ν' απαλλαχτεί σ' αυτές. Τα γεγονότα της υπόθεσης, όπως έχουν εκτεθεί από την εκπρόσωπο της κατηγορούσας αρχής, είναι τα ακόλουθα: Στις 02.04.12 καταγγέλθηκε από τον Ονησίφορο Ιωάννου, παραπονούμενο στην παρούσα υπόθεση, ότι την ίδια ημέρα και περί ώρα 18:15 ενώ οδηγούσε το όχημα του με αριθμούς εγγραφής ΗΥΥ026 στην οδό Χαρίλαου Κόκκινου στο Νέο Χωριό της επαρχίας Πάφου, έχοντας ως συνεπιβάτες και δύο φίλους του, η κατηγορούμενη 1, η οποία τον ακολουθούσε με ένα διπλοκάμπινο όχημα με αριθμούς εγγραφής VH136 συγκρούστηκε μαζί του 5-6 φορές σπρώχνοντας το όχημα του προς ένα χαντάκι, το οποίο και ακινητοποιήθηκε. Τότε η κατηγορούμενη 1 εξήλθε από το όχημα της ενώ την ίδια στιγμή έφθασε στο μέρος και ο κατηγορούμενος 2 που τότε διατηρούσε δεσμό με την κατηγορούμενη 1, ο οποίος κρατώντας ένα ξύλινο ρόπαλο κτύπησε πάνω στο όχημα του παραπονούμενου σπάζοντας το πισινό γυαλί. Ακολούθως ειδοποιήθηκε η αστυνομία, μέλη της οποίας μετέβησαν στη σκηνή όπου μέσα από έλεγχο που διεξήχθη διαπιστώθηκε ότι η κατηγορούμενη 1 οδηγούσε το όχημα με αριθμούς εγγραφής VH136 χωρίς να καλύπτεται από ασφάλεια. Αναφορικά με τις ζημιές που προκλήθηκαν στο όχημα του παραπονούμενου τόσο από τις συγκρούσεις του με το όχημα της κατηγορουμένης 1 και όταν αυτό το έριξε στο χαντάκι όσο και από τα κτυπήματα από το ρόπαλο που χρησιμοποίησε ο κατηγορούμενος 2, το ύψος των οποίων ζημιών ανερχόταν σε €2.000, εκδόθηκε διάταγμα αποζημίωσης για ολόκληρο το ύψος τους εναντίον του κατηγορουμένου 2 όταν αυτός προέβηκε σε παραδοχή κατηγοριών. Καταλήγοντας η εκπρόσωπος της κατηγορούσας αρχής ανέφερε ότι η κατηγορούμενη 1 είναι λευκού ποινικού και τροχαίου μητρώου. Λόγω της σοβαρότητας των αδικημάτων το Δικαστήριο προσανατολιζόταν στο να δώσει οδηγίες για ετοιμασία έκθεσης από το Γραφείο Ευημερίας σχετικά με την κατηγορούμενη 1, πλην όμως ο ευπαίδευτος συνήγορος υπεράσπισης διαβεβαίωσε το Δικαστήριο ότι ο ίδιος γνώριζε πλήρως τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές συνθήκες της πελάτισσας του και ως εκ τούτου τέτοια διαταγή θα ήταν αχρείαστη. Εφόσον ο συνήγορος υπεράσπισης ήταν σε θέση να εκθέσει τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές συνθήκες της κατηγορουμένης 1, το Δικαστήριο δεν προχώρησε στην παροχή οδηγιών για ετοιμασία έκθεσης από το Γραφείο Ευημερίας αλλά έδωσε την ευκαιρία στον εν λόγω συνήγορο να τις εκθέσει ενώπιον του. Όπως λέχθηκε από τον κύριο Αλεξάνδρου, η κατηγορούμενη 1 εργάζεται σήμερα στην Πόλυ Χρυσοχούς ως ιδιωτικός υπάλληλος με μηνιαίες απολαβές €850. Η ίδια διαμένει στην κοινότητα Αργάκας μαζί με τον αρραβωνιαστικό της σε ενοικιαζόμενη οικία για την οποίαν καταβάλλεται μηνιαίο ενοίκιο €300. Ο αρραβωνιαστικός της είναι άνεργος, η δε ίδια οφείλει σε τραπεζικά ιδρύματα συνολικό ποσό €15.000, για το οποίο καταβάλλεται μηνιαία δόση ύψους €300. Ακολούθως, χωρίς να αμφισβητήσει επί της ουσίας τους τα γεγονότα που εκτέθηκαν από την εκπρόσωπο της κατηγορούσας αρχής, ο ευπαίδευτος συνήγορος υπεράσπισης κάλεσε το Δικαστήριο να εκλάβει τα πιο κάτω ως ελαφρυντικούς παράγοντες:

(1)Το λευκό ποινικό και τροχαίο μητρώο της κατηγορουμένης 1.

(2)Την παραδοχή της κατηγορουμένης 1 στο Δικαστήριο.

(3)Την απολογία της προς το Δικαστήριο.

(4)Το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος 2 αποδέχτηκε την έκδοση εναντίον του διατάγματος αποζημίωσης επί του συνόλου των ζημιών που προκλήθηκαν στο όχημα του παραπονούμενου.

(5)Τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές συνθήκες της κατηγορουμένης 1, όπως αυτές εκτέθηκαν από τον συνήγορο υπεράσπισης.

(6)Το ότι έχουν παρέλθει 5,5 χρόνια από την ημερομηνία που διαπράχτηκε το αδίκημα μέχρι σήμερα που το Δικαστήριο καλείται να επιβάλει ποινή σε συνδυασμό με το ότι στο μεσοδιάστημα η εν λόγω κατηγορούμενη δεν επέδειξε παραβατική συμπεριφορά καθώς επίσης υπήρξε μεταβολή των προσωπικών της συνθηκών αφού εδώ και 2,5 χρόνια περίπου είναι αρραβωνιασμένη, έχει προγραμματίσει την τέλεση του γάμου της τον Μάϊο 2018, έχει σήμερα μία σταθερή εργασία και ότι ο πατέρας της αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα υγείας, για τα οποία κατατέθηκαν τρία ιατρικά έγγραφα ως Τεκμήρια 1Α, 1Β και 1Γ. Σε σχέση με τις συνθήκες κάτω από τις οποίες διαπράχτηκε το αδίκημα της πρόκλησης κακόβουλης ζημιάς, ο ευπαίδευτος συνήγορος υπεράσπισης ανάφερε ότι η σχέση που στο παρελθόν είχε η αδελφή της πελάτισσας του με τον παραπονούμενο είχε διακοπεί, πράγμα όμως που ο τελευταίος δεν αποδέχτηκε με αποτέλεσμα αυτός συχνά να παρενοχλεί την οικογένεια της κατηγορουμένης 1. Τη συγκεκριμένη ημέρα του περιστατικού η κατηγορούμενη 1 οδηγούσε το όχημα για το οποίο έγινε αναφορά στα γεγονότα έχοντας σ' αυτό ως συνεπιβάτες δύο φίλες της. Ο παραπονούμενος την ακολουθούσε με το όχημα της από την Πόλυ Χρυσοχούς μέχρι το Νέο Χωριό και στη διαδρομή πραγματοποιήθηκαν διαδοχικά προσπεράσματα από αμφότερα οχήματα. Η πορεία του ενός οχήματος εναντιωνόταν στην πορεία του άλλου οχήματος ('κόντρες'). Ο συνήγορος υπεράσπισης κάλεσε το Δικαστήριο να εκλάβει το συγκεκριμένο περιστατικό ως μεμονωμένο λέγοντας πως η κατηγορούμενη 1 ενέργησε κάτω από έκρηξη θυμού επειδή ο παραπονούμενος παρενοχλούσε την αδελφή της και ότι συμπεριφέρθηκε υπό το φόβο ότι ο αρραβώνας της αδελφής της κινδύνευε να διαλυθεί εξαιτίας των πράξεων του παραπονούμενου. Περαιτέρω ο εν λόγω συνήγορος ευσεβάστως εισηγήθηκε ότι ο ρόλος της πελάτισσας του στο επίδικο περιστατικό της κακόβουλης ζημιάς ήταν δευτερεύον με πρωτεύον ρόλο να είχε ο κατηγορούμενος 2, ο οποίος ήταν αυτός που χρησιμοποίησε το ρόπαλο και προκάλεσε ζημιές στο όχημα του παραπονούμενου. Σε ότι αφορά το αδίκημα της οδήγησης μηχανοκινήτου οχήματος χωρίς να υπάρχει σε ισχύ πιστοποιητικό ασφάλειας έναντι κινδύνου τρίτου μέρους, ο κύριος Αλεξάνδρου ανάφερε ότι διαπράχτηκε ένεκα οικονομικών προβλημάτων που η κατηγορούμενη 1 αντιμετώπιζε. Επειδή εκεί που η κατηγορούμενη 1 διαμένει δεν υπάρχει επαρκής συγκοινωνία και η χρήση οχήματος της είναι απόλυτα αναγκαία για να μεταβαίνει στην εργασία της σε συνδυασμό με το μεγάλο χρονικό διάστημα που διέρρευσε καθώς και το λευκό ποινικό και τροχαίο μητρώο της, ο εν λόγω συνήγορος ευσεβάστως εισηγήθηκε τη μη στέρηση της άδειας οδήγησης της. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το αδίκημα της πρόκλησης κακόβουλης ζημιάς που η κατηγορούμενη 1 παραδέχτηκε ότι διέπραξε είναι σοβαρό. Η σοβαρότητα του εν λόγω αδικήματος αντανακλάται, κατ' αρχήν, μέσα από την προβλεπόμενη από το νόμο ποινή. Το ύψος της ποινής που προβλέπεται στο νόμο ως η μέγιστη ποινή για κάθε αδίκημα αποτελεί ένδειξη της σοβαρότητας του και παράγοντα που το Δικαστήριο οφείλει να λάβει υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής (Βραχίμης v. Αστυνομίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 527, Λεβέντης v. Αστυνομίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 632 και Διευθυντής Τμήματος Επιθεώρησης Εργασίας v. Χρυσοστόμου κ.α.

(2002)2 Α.Α.Δ. 575). Συγκεκριμένα, η πρόκληση κακόβουλης ζημιάς τιμωρείται με βάση το άρθρο 324

(1)του Κεφ.154 με ποινή φυλάκισης δύο ετών ή με χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις €2.562,90 ή και με τις δύο αυτές ποινές. Από τη θέσπιση των πιο πάνω ποινών καταδεικνύεται η σοβαρότητα που ο νομοθέτης αποδίδει στη διάπραξη του αδικήματος αυτού. Το αδίκημα αυτό θεωρείται σοβαρό για τον επιπλέον λόγο ότι η διάπραξη του προκαλεί αισθήματα φόβου και ανασφάλειας στους πολίτες για επικράτηση της παρανομίας. Ακόμη πρόκειται για αδίκημα που η διάπραξη του καταπατεί το συνταγματικά κατοχυρωμένο ανθρώπινο δικαίωμα της κατοχής και απόλαυσης περιουσίας. Θεώρηση της νομολογίας για το αδίκημα της κακόβουλης ζημιάς καταδεικνύει ότι συνήθως επιβάλλονται ποινές φυλάκισης. Ενδεικτικά παραπέμπω στις υποθέσεις Francis Kenneth Smith and another v. The Police

(1969)2 C.L.R. 189, Yiannakou v. The Police

(1982)2 C.L.R. 37, Nicolaou and another v. The Republic

(1982)2 C.L.R. 156. Charitou v. The Republic

(1987)2 C.L.R. 170 και Γρηγορίου ν. Δημοκρατίας

(1993)2 C.L.R. 158. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Χριστάκη Αναστασίου

(2005)2 Α.Α.Δ. 125 το Ανώτατο Δικαστήριο τόνισε ότι στα πλαίσια προστασίας του κοινού καθώς επίσης για καταστολή αισθημάτων φόβου, τρόμου και κινδύνου αλλά και για αποφυγή της εντύπωσης ότι κυριαρχεί η παρανομία πρέπει να επιβάλλεται αποτρεπτική ποινή για το αδίκημα της κακόβουλης ζημιάς σε περιουσίας. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Αντώνη Χαραλαμπίδη

(2001)2 Α.Α.Δ. 753, επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 2 μηνών στο αδίκημα της κακόβουλης ζημιάς. Στην δε υπόθεση Michal Bukowski ν. Αστυνομίας κ.α. Ποινική Έφεση 142/10 και 147/10 ημερομηνίας 04.03.2011 επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 3 μηνών. Υπήρξαν όμως και περιπτώσεις όπου τα γεγονότα της υπόθεσης και οι συνθήκες διάπραξης του αδικήματος ήταν τέτοια που η ποινή που κρίθηκε ως καταλληλότερη ήταν αυτή της χρηματικής (Μελανίτης ν. Κυπριακή Δημοκρατία

(2004)2 Α.Α.Δ. 309). Εξίσου σοβαρά κρίνονται τα τροχαία αδικήματα που η κατηγορούμενη 1 επίσης διέπραξε. Είναι αδικήματα που επιδεικνύουν ασέβεια στην τήρηση των θεσμών και κανονισμών της τροχαίας Επίσης πρόκειται για αδικήματα που ενέχουν το στοιχείο του κινδύνου κατά της ανθρώπινης ζωής. Η οδική συμπεριφορά κάθε ατόμου που οδηγεί μηχανοκίνητο όχημα σε δημόσιο δρόμο πρέπει να είναι τέτοια που να λαμβάνει υπόψη του το γεγονός ότι στο ίδιο όχημα δυνατό να επιβαίνουν άλλα άτομα καθώς επίσης ότι ο δημόσιος δρόμος χρησιμοποιείται από άλλους οδηγούς αλλά και πεζούς. Ως εκ τούτου, οι ενέργειες του οδηγού δεν πρέπει να θέτουν σε κίνδυνο τις ζωές άλλων πολιτών που εκείνη τη στιγμή επιλέγουν να πορευθούν στον ίδιο δρόμο και ούτε μέσα από τέτοιες πράξεις το θύμα να διατρέχει κίνδυνο να παραμείνει οικονομικά εκτεθειμένο μπροστά στην αδυναμία της προσωπικής καταβολής αποζημιώσεων από τον υπαίτιο οδηγό στην περίπτωση σοβαρού δυστυχήματος προκαλώντας του έτσι επιπτώσεις στην περαιτέρω πορεία της ζωής του. Η συχνότητα με την οποίαν διαπράττονται τέτοιου είδους αδικήματα όπως αυτά της παρούσας υπόθεσης, παρουσιάζει αυξητική τάση την περίοδο αυτή στο νησί και ιδιαίτερα στην επαρχία Πάφου, πράγμα για το οποίο λαμβάνω δικαστική γνώση από τις διάφορες υποθέσεις που καταχωρούνται ενώπιον του Δικαστηρίου. Η έξαρση που παρατηρείται στη διάπραξη αδικημάτων όπως αυτά που η κατηγορούμενη 1 παραδέχτηκε ότι διέπραξε, ενισχύει τη σοβαρότητα που τα χαρακτηρίζει και παράλληλα αυξάνει το καθήκον του Δικαστηρίου για αποτελεσματική αντιμετώπιση τους. Αποτελεσματική προσέγγιση αδικημάτων που παρουσιάζουν χαρακτηριστικά όπως αυτά των αδικημάτων της παρούσας υπόθεσης καλεί την επιβολή αυστηρών ποινών έτσι ώστε να διαβιβαστεί το μήνυμα στην κοινωνία ότι τέτοιες συμπεριφορές δεν γίνονται ανεκτές. Εν πάση περιπτώσει, σύμφωνα με τη νομολογία, κάθε υπόθεση κρίνεται με βάση τα δικά της πραγματικά περιστατικά ενώ κατά την επιμέτρηση της ποινής απαιτείται εξατομίκευση της κατά τρόπο ώστε αυτή να είναι ανάλογη της σοβαρότητας του αδικήματος μέσα στα περιστατικά που περιβάλλουν την υπόθεση σε συνδυασμό με τα ελαφρυντικά στοιχεία που παρουσιάστηκαν από την υπεράσπιση καθώς και εκείνων που πηγάζουν από τα γεγονότα της συγκεκριμένης υπόθεσης αλλά και τις προσωπικές συνθήκες του παραβάτη. Το ότι τα υπό εκδίκαση αδικήματα είναι σοβαρά δεν ατονεί το καθήκον του Δικαστηρίου για εξατομίκευση της ποινής (βλέπε Θεοχάρους v. Αστυνομίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 575), χωρίς όμως η εξατομίκευση αυτή να συνεπάγεται εξουδετέρωση της σοβαρότητας των αδικημάτων. Στρεφόμενος στην παρούσα υπόθεση παρατηρώ ότι τα γεγονότα που την περιβάλλουν καθώς και οι συνθήκες κάτω από τις οποίες διαπράχτηκαν τα αδικήματα την καθιστούν όντως σοβαρή. Πρόκειται για περίπτωση που στην κλίμακα διαβάθμισης υποθέσεων τέτοιων αδικημάτων κατατάσσεται στις πλέον σοβαρές της κατηγορίας της. Η κατηγορούμενη 1, ενώ γνώριζε ότι το όχημα της δεν διέθετε πιστοποιητικό ασφάλειας, εισήλθε εντός αυτού και το οδήγησε. Ωστόσο η οδήγηση του μηχανοκίνητου οχήματος δεν ήταν σύντομη και ούτε περιορίστηκε σε κάποιο ήσυχο μονοπάτι της γειτονιάς της. Αντίθετα, έχοντας πλήρη επίγνωση των συνεπειών που θα μπορούσαν να προκληθούν σε περίπτωση που ενεχόταν σε δυστύχημα, η εν λόγω κατηγορούμενη επέτρεψε την επιβίβαση στο όχημα άλλων δύο φίλων της και αφού το οδήγησε σε κεντρικό δημόσιο δρόμο με αρκετή τροχαία κίνηση ακολούθησε τη διαδρομή από το Νέο Χωριό στην Πόλυ Χρυσοχούς με απώτερο σκοπό τη ψυχαγωγία. Δυστυχώς η παραβατική της συμπεριφορά δεν τερματίζεται εκεί. Χρησιμοποιώντας το όχημα της ως μέσο επίδειξη ισχύος σε δρόμο που θεωρούσε ότι της ανήκε, οδηγεί, παρόλο ότι στο εν λόγω όχημα υπήρχαν δύο συνεπιβάτες και παρά το γεγονός ότι αυτό δεν καλυπτόταν από πιστοποιητικό ασφάλισης, αλόγιστα και επικίνδυνα στο δημόσιο δρόμο Πόλυς Χρυσοχούς-Νέου Χωριού κάνοντας επικίνδυνους ελιγμούς, επικίνδυνα διαδοχικά προσπεράσματα και ακολουθώντας κατεύθυνση καταδίωξης άλλου οχήματος που οδηγείτο από άτομο που στο παρελθόν διατηρούσε σχέση με την αδελφή της, με το οποίο όχημα του το όχημα της κατηγορουμένης 1 βρισκόταν σε συγκρουσιακή πορεία (κοινώς έκαναν 'κόντρες'). Αποτέλεσμα αυτής της συγκρουσιακής κατάστασης ήταν αρκετές φορές και συγκεκριμένα 5-6 φορές τα δύο οχήματα να χτυπήσουν μεταξύ τους. Μάλιστα η κατηγορούμενη 1 οδήγησε το όχημα της με τέτοιο τρόπο που έσπρωξε το άλλο ενεχόμενο όχημα σε χαντάκι ακινητοποιώντας το. Ο επικίνδυνος και αλόγιστος τρόπος που η εν λόγω κατηγορούμενη οδηγούσε το όχημα της σε δημόσιο δρόμο στον οποίον υπάρχει πάντοτε τροχαία κίνηση, όπως ο τρόπος αυτός περιγράφηκε πιο πάνω, τα στοιχεία της καταδίωξης και συγκρουσιακής διάθεσης που κυριαρχούσαν στις ενέργειες της κατηγορουμένης 1, το τι αυτή έπραξε για να θέσει εκτός κυκλοφορίας το άλλο ενεχόμενο όχημα καθώς επίσης το γεγονός ότι ενώ γνώριζε ότι το όχημα της δεν διέθετε πιστοποιητικό ασφάλειας επέτρεψε σε δύο άλλα άτομα να επιβιβαστούν σ' αυτό και συμπεριφέρθηκε με τον τρόπο που ενέργησε, είναι παράμετροι που σαφώς επιβαρύνουν τη θέση της. Η κατηγορούμενη 1 επέδειξε εγωιστική οδική συμπεριφορά αφού προέβηκε στις προαναφερόμενες ενέργειες περιφρονώντας τόσο ότι στο όχημα της υπήρχαν δύο συνεπιβάτες όσο και το ότι ο κύριος δρόμος χρησιμοποιείτο ή έστω μπορούσε να χρησιμοποιηθεί από άλλους οδηγούς. Με τις πιο πάνω πράξεις της η κατηγορούμενη 1 εξέθεσε τη σωματική ακεραιότητα των συνεπιβατών και άλλων οδηγών σε κίνδυνο και συνάμα στο σοβαρό ενδεχόμενο στην περίπτωση δυστυχήματος με ενεχόμενους τραυματισμούς τα θύματα να παραμείνουν οικονομικά εκτεθειμένοι. Με τη οδική συμπεριφορά της η εν λόγω κατηγορούμενη επέδειξε ασέβεια στους νόμους και κανονισμούς που αφορούν την τροχαία ασφάλεια. Δεν διαφεύγει της προσοχής του Δικαστηρίου η εισήγηση του συνηγόρου υπεράσπισης ότι η κατηγορούμενη 1 αντέδρασε κάτω από έκρηξη θυμού μπροστά στην παρενόχληση που η αδελφή της δεχόταν από τον οδηγό του άλλου ενεχόμενου οχήματος και υπό το φόβο ότι ο αρραβώνας της αδελφής της πιθανό να τερματιζόταν εξαιτίας των πράξεων του παραπονούμενου. Δέχομαι ότι η κατηγορούμενη 1 αντέδρασε χωρίς προσχεδιασμό και κάτω από στιγμιαία απώλεια της ψυχραιμίας της μόλις αντιλήφθηκε την παρουσία του οχήματος της κατηγορουμένης, πλην όμως αυτό δεν δικαιολογεί τη στάση που τήρησε. Ούτε μειώνει τη σοβαρότητα των ενεργειών της αλλά και το βαθμό επικινδυνότητας που αυτές ενείχαν. Θα έπρεπε η κατηγορούμενη 1 να είχε εφαρμόσει μηχανισμό αυτοελέγχου και όχι να καταδιώκει με μανία το άλλο όχημα οδηγώντας ένα όχημα με επιβάτες χωρίς πιστοποιητικό ασφάλειας σε δημόσιο κύριο δρόμο κατά τρόπο αλόγιστο και επικίνδυνο. Αν κάποιος μπορεί να δικαιολογήσει τον αρχικό θυμό που η κατηγορούμενη 1 αισθάνθηκε όταν αντιλήφθηκε για πρώτη φορά την παρουσία του παραπονούμενου, δεν μπορεί να δικαιολογήσει τη συντήρηση του καθ' όλη τη διάρκεια της διαδρομής Πόλυς Χρυσοχούς-Νέο Χωριό, το χρονικό διάστημα που αναλώθηκε για την κάλυψη της απόσταση της οποίας μπορούσε να βοηθήσει στην κατάσβεση του εφόσον η κατηγορούμενη σκεπτόταν λογικά, ώριμα και όχι αλαζονικά και εκδικητικά. Εάν η κατηγορούμενη 1 ήταν της άποψης ότι υπήρχε παρενόχληση της αδελφής της από τον παραπονούμενο θα έπρεπε να τον είχε καταγγείλει στην αστυνομία που είναι το αρμόδιο σώμα να διερευνήσει το θέμα και να έλθει αυτό σε επαφή με τον παραπονούμενο αν τούτο κρινόταν απαραίτητο. Αντί να επιλέξει τη χρήση νόμιμων μέσων η κατηγορούμενη 1 ακολούθησε την παράνομη οδό. Μάλιστα αφού η ίδια τελείωσε αυτό που μπορούσε να κάνει ειδοποίησε τον κατηγορούμενο 2 που εκείνη την περίοδο διατηρούσε σχέση με την κατηγορούμενη 1, ο οποίος ήλθε στη σκηνή και ολοκλήρωσε την πρόκληση κακόβουλης ζημιάς στο όχημα του παραπονούμενου χρησιμοποιώντας ρόπαλο που ο ίδιος μετέφερε μαζί του. Η θέση του ευπαιδεύτου συνηγόρου υπεράσπισης ότι πρωτεύον ρόλο στην πρόκληση κακόβουλης ζημιάς είχε ο κατηγορούμενος 2 επειδή ήταν αυτός που χρησιμοποίησε ρόπαλο ενώ η κατηγορούμενη 1 είχε δευτερεύον ρόλο, δεν με βρίσκει σύμφωνο. Η κατηγορούμενη 1 ήταν αυτή που με τον επικίνδυνο τρόπο που οδηγούσε και το στοιχείο της καταδίωξης αλλά και τη συγκρουσιακή πορεία που ακολούθησε μέχρι που κατάφερε να εξοστρακίσει το όχημα του παραπονούμενου στο χαντάκι και να το ακινητοποιήσει του προκάλεσε πρώτη κακόβουλη ζημιά. Στη συνέχεια ήταν αυτή που ειδοποίησε τον κατηγορούμενο 2 και ουσιαστικά ευθύνεται για την παρουσία του στο χώρο, ο οποίος και ολοκλήρωσε την πρόκληση κακόβουλης ζημιάς στο όχημα του παραπονούμενου στην παρουσία της κατηγορουμένης 1. Υπό τις περιστάσεις και με βάση τα ενώπιον μου γεγονότα θεωρώ ότι η συμμετοχή και κατ' επέκταση ο βαθμός ευθύνης της κατηγορούμενης 1 στη διάπραξη του αδικήματος της πρόκλησης κακόβουλης ζημιάς δεν είναι μικρότερος από αυτόν του κατηγορουμένου 2 αλλά στο ίδιο επίπεδο. Ο ρόλος που έκαστος από τους κατηγορουμένους διαδραμάτισε στην πρόκληση κακόβουλης ζημιάς δεν διαχωρίζεται σε πρωτεύον και δευτερεύον αλλά αμφοτέρων ήταν εξίσου σημαντικός. Ο τρόπος δράσης της κατηγορουμένης 1 ήταν εντελώς αδικαιολόγητος και επικίνδυνος. Τέτοια συμπεριφορά, όπως αυτή καταδεικνύεται στο σύνολο της, μόνο καταδικαστέα μπορεί να χαρακτηριστεί. Η σοβαρότητα που χαρακτηρίζει την αξιόποινη συμπεριφορά της κατηγορουμένης 1 στη βάση των γεγονότων και συνθηκών διάπραξης των αδικημάτων που τη συνθέτουν που έχουν περιγραφεί πιο πάνω, σε συνδυασμό με τη συχνότητα των αδικημάτων αυτών απαιτούν την επιβολή αυστηρών ποινών με σκοπό την αποστολή μηνύματος στην κοινωνία προς αναχαίτιση τέτοιων φαινομένων. Προς όφελος της κατηγορουμένης 1 για σκοπούς μετριασμού της ποινής στην παρούσα υπόθεση, λαμβάνω υπόψη μου τα εξής: (α) Το λευκό ποινικό και τροχαίο μητρώο της. (β) Την παραδοχή της στο Δικαστήριο έστω και αν αυτή έγινε σ' αυτό το καθυστερημένο στάδιο. (γ) Την απολογία της προς το Δικαστήριο. (δ) Το λευκό ποινικό και τροχαίο μητρώο της σε συνδυασμό με την παραδοχή της στο Δικαστήριο και την απολογία που εξέφρασε δια του δικηγόρου της, μου επιτρέπει να εκλάβω την αξιόποινη συμπεριφορά της ως μεμονωμένο περιστατικό για το οποίο, έστω και καθυστερημένα, αναγνώρισε το σφάλμα της. (ε) Το ότι απουσιάζει το στοιχείο της προμελέτης μέσα από την αξιόποινη συμπεριφορά της κατηγορουμένης 1. (στ) Το γεγονός ότι ο παραπονούμενος αποζημιώθηκε για το σύνολο της ζημιάς που το όχημα του υπέστηκε με την έκδοση σχετικού διατάγματος αποζημίωσης ύψους €2.000 εναντίον του κατηγορουμένου 2. (ζ) Τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές συνθήκες της κατηγορουμένης 1, όπως αυτές εκτέθηκαν από τον συνήγορο υπεράσπισης και ειδικότερα ότι: · Εργάζεται ως ιδιωτικός υπάλληλος με μηνιαίες απολαβές ύψους €850. · Διαμένει μαζί με τον αρραβωνιαστικό της σε ενοικιαζόμενη οικία για την οποίαν καταβάλλεται μηνιαίο ενοίκιο €300. · Ο αρραβωνιαστικός της είναι άνεργος. · Οφείλει σε τραπεζικά ιδρύματα συνολικό ποσό €15.000, για το οποίο καταβάλλεται μηνιαία δόση ύψους €300 Ένας άλλος παράγοντας που λαμβάνεται υπόψη είναι ο χρόνος που διέρρευσε από την ημερομηνία διάπραξης των αδικημάτων μέχρι σήμερα που το Δικαστήριο καλείται να επιβάλει ποινή. Η περίοδος των 5,5 ετών περίπου που παρήλθε, παρόλο ότι από μια πρόχειρη μελέτη των πρακτικών ευθύνεται η ίδια σε κάποιο μικρό βαθμό αφού σε τρεις περιπτώσεις που απουσίαζε διέρρευσε χρονικό διάστημα πέντε μηνών περίπου, είναι κάτι που δεν μπορεί να παραγνωριστεί αλλά πρέπει να συνυπολογιστεί, ιδιαίτερα όταν διαπιστώνω ότι υπήρξε μεταβολή των προσωπικών συνθηκών της κατηγορουμένης 1. Σχετικές είναι οι υποθέσεις Γενικός Εισαγγελέας ν. Αβρααμίδης

(1993)2 Α.Α.Δ. 358 και Μυροφόρα ν. Αστυνομίας

(1992)2 ΑΑΔ 84, στις οποίες και παραπέμπω. Στο χρόνο που μεσολάβησε η κατηγορούμενη 1 αρραβωνιάστηκε, διαμένει με τον αρραβωνιαστικό της σε ξεχωριστή οικία από τους γονείς της στην οποία έχει μετακομίσει και έχει προγραμματίσει το γάμο της, ο οποίος θα πραγματοποιηθεί τον Μάιο

1. Αυτά είναι νέα δεδομένα που καταδεικνύουν ότι η κατηγορούμενη 1 έχει δημιουργήσει τη δική της οικογένεια και έχει οργανώσει την προσωπική ζωή της με βάση αυτή την εξέλιξη. Διαφοροποίηση παρατηρείται και στην επαγγελματική ζωή της εν λόγω κατηγορουμένης. Στο χρόνο που διέρρευσε η κατηγορούμενη 1 απέκτησε σταθερή εργασία πάνω σε βάση πλήρους απασχόλησης και σε συνδυασμό με το γεγονός ότι στο στάδιο αυτό ο αρραβωνιαστικός της είναι άνεργος είναι η μόνη που συνεισφέρει στα έξοδα της νέας οικογένειας της. Παράλληλα δεν αγνοώ την πιθανότητα ο πατέρας της κατηγορουμένης 1 να αντιμετωπίζει στεφανιαία νόσο, όπως αυτό καταγράφεται στα ιατρικά έγγραφα ημερομηνίας 24.10.17 και 06.12.17 που κατατέθηκαν ως Τεκμήρια 1Α, 1Β και 1Γ, πλην όμως κάτι τέτοιο δεν αποτελεί μεταβολή των προσωπικών συνθηκών της εν λόγω κατηγορουμένης και ως εκ τούτου ουδεμία βαρύτητα έχει. Επίσης ουδεμία βαρύτητα έχει ο ισχυρισμός του συνηγόρου υπεράσπισης ότι η κατηγορούμενη 1 διέπραξε το αδίκημα της οδήγησης μηχανοκινήτου οχήματος χωρίς να υπάρχει πιστοποιητικό ασφάλειας έναντι κινδύνων τρίτου μέρους λόγω οικονομικών προβλημάτων που αντιμετώπιζε. Η εν λόγω κατηγορούμενη είχε στη διάθεση της άλλες εναλλακτικές οικονομικές επιλογές για να επιτυγχάνεται η μεταφορά της χωρίς να χρειάζεται να παρανομήσει. Στην προκειμένη δε περίπτωση δεν πρέπει να λησμονείται ότι η κατηγορούμενη 1 διέπραξε το αδίκημα όταν χρησιμοποίησε το όχημα της για σκοπούς αναψυχής, πράγμα που θα έπρεπε να είχε αποφευχθεί. Συνεκτιμώντας και σταθμίζοντας όλα όσα εκτίθενται πιο πάνω περιλαμβανομένου των δεδομένων που αφορούν την παρούσα υπόθεση και ιδιαίτερα τα γεγονότα που την περιβάλουν, τις συνθήκες κάτω από τις οποίες τα αδικήματα διαπράχτηκαν αλλά και τη φύση και τη σοβαρότητα των αδικημάτων καθώς και τη συχνότητα με την οποίαν αυτά διαπράττονται, χωρίς παράλληλα να παραγνωρίζονται οι προαναφερόμενοι ελαφρυντικοί παράγοντες καθώς και το μεγάλο χρονικό διάστημα που διέρρευσε στο οποίο υπήρξε μεταβολή των προσωπικών συνθηκών της κατηγορουμένης 1, κρίνω ότι η επιβολή ποινής στερητικής της ελευθερίας της κατηγορουμένης 1 καθίσταται ανεπιθύμητη. Πιστεύω ότι στην προκειμένη περίπτωση ο σκοπός της επιβολής αυστηρών ποινών, μπορεί να επιτελεστεί επαρκώς με την επιβολή άλλων ειδών ποινής. Καταληκτικά και αφού λήφθηκε υπόψη η αρχή της συνολικότητας της ποινής, επιβάλλονται στην κατηγορούμενη 1 οι εξής ποινές: 2η κατηγορία - χρηματική ποινή ύψους €600 5η κατηγορία - χρηματική ποινή ύψους €200 πλέον 3 βαθμοί να αναγραφούν επί της άδειας οδήγησης της κατηγορουμένης 1, δυνάμει των άρθρων 7 και 20Α του Ν.86/1972 όπως ίσχυαν κατά τον ουσιώδη χρόνο 6η κατηγορία - χρηματική ποινή ύψους €
2. Επιπλέον σε σχέση με την έκτη κατηγορία έχω εξετάσει το ενδεχόμενο στέρησης κατοχής άδειας οδήγησης της κατηγορουμένης 1 αφού έλαβα υπόψη όλα όσα ανάφερε ο ευπαίδευτος συνήγορος υπεράσπισης. Η προβαλλόμενη θέση του κυρίου Αλεξάνδρου ότι η άδεια οδήγησης απαιτείται για να μεταβαίνει η κατηγορούμενη 1 στην εργασία της δεν αποτελεί λόγο που να αποτρέπει τη στέρηση κατοχής άδειας οδήγησης, η οποία με βάση το άρθρο 3

(3)του Ν.96(Ι)/2000 αποτελεί επιπρόσθετο μέτρο. Ούτε ο χρόνος που διέρρευσε αλλά και το καθαρό τροχαίο μητρώο της κατηγορουμένης 1 δικαιολογεί μη επιβολή αυτού του μέτρου. Εκτός από το ότι υπάρχει επαρκής συγκοινωνία με το λεωφορείο από την Αργάκα στην Πόλυ Χρυσοχούς που η εν λόγω κατηγορούμενη εργάζεται και θα μπορούσε να το χρησιμοποιεί, η κατηγορούμενη 1 έχει την ευκαιρία να μεταβαίνει στο χώρο εργασίας είτε με τη βοήθεια του αρραβωνιαστικού της είτε, αν ο ίδιος για οποιονδήποτε λόγο κωλύεται, να χρησιμοποιεί ταξί. Συνεπώς, κατόπιν μελέτης όλων των ενώπιον μου στοιχείων, δεδομένων και γεγονότων, η κατηγορούμενη 1 στερείται να κατέχει άδεια οδήγησης για περίοδο 4 μηνών. Η περίοδος στέρησης κατοχής της άδειας οδήγησης αρχίζει να μετρά από αύριο, ήτοι από 11.01.

1. Περαιτέρω έξοδα €195 να καταβληθούν από την κατηγορούμενη
2. Επιπλέον, εξετάζοντας το αίτημα του συνηγόρου υπεράσπισης για πληρωμή της χρηματικής ποινής δια μηνιαίων δόσεων και αφού μελέτησα την οικονομική κατάσταση της κατηγορουμένης 1 όπως αυτή περιγράφεται από τον εν λόγω συνήγορο, δυνάμει των εξουσιών που μου παρέχουν οι πρόνοιες του άρθρου 118 του Κεφ.155 καταλήγω όπως η χρηματική ποινή πλέον τα έξοδα καταβληθούν σε 11 ισόποσες μηνιαίες δόσεις των €100 και μία δόση των €95, αρχής γενομένης 01.02.18 και κάθε 1ην ημέρα εκάστου επομένου μήνα μέχρι πλήρους εξόφλησης. (Υπ.) ................................. Γ. Κ. Βλάμης, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/Sentence (Αναφορά: Ποινικό/Πρόκληση κακόβουλης ζημιάς/Αλόγιστη και επικίνδυνη οδήγηση/Οδήγηση οχήματος χωρίς ασφάλεια έναντι κινδύνου τρίτου μέρους/Άρθρα 324

(1)Κεφ.154, 7 & 20Α Ν.86/1972και 3

(3)Ν.96(Ι)/2000/Ποινή) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο