← Κύπρος

Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. ΧΡΙΣΤΑΚΗΣ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 1734/14, 10/1/2018

Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. ΧΡΙΣΤΑΚΗΣ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 1734/14, 10/1/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2018:B4 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Γ. Κ. Βλάμη, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 1734/14 Μεταξύ: Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου v.

  1. ΑΝΤΡΕΑΣ ΧΑΡΑΛΜΠΟΥΣ
  2. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΓΛΥΚΗΣ
  3. ΧΡΙΣΤΑΚΗΣ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ
  4. ΑΝΤΡΕΑΣ ΕΦΡΑΙΜ Κατηγορουμένων Ημερομηνία: 10.01.18 Εμφανίσεις: Για Κατηγορούσα Αρχή: κα Ε. Σάββα (η ίδια για ν' ακούσει ποινή) Για Κατηγορουμένους 3 και 4: κος Γ. Αγγελίδης (η κα Καρακώστα για ν' ακούσει ποινή) Κατηγορούμενοι 3 και 4: παρόντες ΠΟΙΝΗ (Για Κατηγορουμένους 3 και 4) Οι κατηγορούμενοι 3 και 4 βρέθηκαν ένοχοι, κατόπιν δικής τους παραδοχής, στις κατηγορίες κλεπταποδοχής κατά παράβαση του άρθρου 306(α) του Κεφ.154 (κατηγορίες 28 και 29), χρήσης μηχανοκινήτου οχήματος άνευ ασφάλειας έναντι κινδύνου τρίτου μέρους κατά παράβαση του άρθρου 3 του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων (Ασφάλιση Ευθύνης έναντι Τρίτου) Νόμου του 2000 (Ν.96(Ι)/2000)[κατηγορίες 14 και 23] και της οδήγησης μηχανοκινήτου οχήματος χωρίς άδεια οδηγήσεως κατά παράβαση των προνοιών του περί Άδειας Οδήγησης Νόμου του 2001 (Ν.94(Ι)/2001)[κατηγορίες 15 και 22]. Επιπλέον ο κατηγορούμενος 3 βρέθηκε ένοχος, μετά από δική του παραδοχή, στις κατηγορία οδήγησης μοτοποδηλάτου χωρίς κράνος και χωρίς πινακίδες αριθμών εγγραφής (κατηγορίες 16 και 17), ενώ ο κατηγορούμενος 4 βρέθηκε ένοχος, μετά από επίσης δική του παραδοχή, στις επιπρόσθετες κατηγορίες της οδήγησης μηχανοκινήτου οχήματος χωρίς άδεια κυκλοφορίας και χωρίς τη συγκατάθεση του ιδιοκτήτη (κατηγορίες 24 και 25), κατά παράβαση των σχετικών διατάξεων του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου του 1972 (Ν.86/72)και συναφών Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών του
  5. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των αδικημάτων, στις 16.10.12 στην κοινότητα Μακούντα της επαρχίας Πάφου αμφότεροι κατηγορούμενοι αποδέχθηκαν και κατακρατούσαν το μοτοποδήλατο με αριθμούς εγγραφής HBK360 αξίας €200, για το οποίο γνώριζαν ότι είχε κλαπεί. Ακολούθως στις 17.10.12 στην κοινότητα Γουδί της επαρχίας Πάφου ο κατηγορούμενος 4 οδηγούσε το όχημα με αριθμούς εγγραφής EPZ798 χωρίς ο ίδιος να κατέχει άδεια οδηγήσεως, χωρίς να καλύπτεται ως οδηγός από ασφάλεια κατά των κινδύνων υπέρ τρίτου, χωρίς άδεια κυκλοφορίας για το δεύτερο εξάμηνο του έτους 2012 και χωρίς τη συγκατάθεση του ιδιοκτήτη του. Παράλληλα την ίδια με πιο πάνω ημερομηνία και τόπο, ο κατηγορούμενος 3 οδηγούσε το μοτοποδήλατο με αριθμούς εγγραφής HBK360 χωρίς να καλύπτεται ως οδηγός από ασφάλεια κατά των κινδύνων υπέρ τρίτου, χωρίς να κατέχει άδεια οδηγήσεως, χωρίς προστατευτικό κράνος και χωρίς πινακίδες αριθμών εγγραφής. Αναφορικά με τις κατηγορίες 10, 11, 12, 13, 18, 19, 20 και 21 η κατηγορούσα αρχή προχώρησε στη διακοπή τους και ως εκ τούτου οι κατηγορούμενοι 3 και 4 απαλλάχτηκαν σ' αυτές που τους αφορούν. Σχετικά με τους κατηγορουμένους 1 και 2, η υπόθεση εκκρεμεί για εκδίκαση. Σε ότι αφορά την παραδοχή των κατηγορουμένων 3 και 4 τα γεγονότα της υπόθεσης, όπως έχουν εκτεθεί από την εκπρόσωπο της κατηγορούσας αρχής, είναι τα ακόλουθα: Στις 16.10.12 καταγγέλθηκε στον αστυνομικό σταθμό Πόλης Χρυσοχούς από τον Νεοκλή Διονυσίου (Μ1), παραπονούμενο στην παρούσα υπόθεση, ότι άγνωστοι μεταξύ των ωρών 21:00 με 07:00 π.μ. των ημερομηνιών 15.10.12 και 16.10.12 έκλεψαν το μοτοποδήλατο με αριθμούς εγγραφής HBK360 μάρκας YAMAHA αξίας €200, το οποίο ήταν σταθμευμένο στην βεράντα της οικίας της θυγατέρας του. Στις 22.10.12 ο Διονύσιος Διονυσίου (Μ3), υιός του παραπονούμενου, εντόπισε και αναγνώρισε σε αυλή συγκεκριμένης οικίας στην κοινότητα Γιόλου της επαρχίας Πάφου το κλοπιμαίο μοτοποδήλατο του πατέρα του. Ευθύς ειδοποίησε την αστυνομία, μέλη της οποίας μετέβησαν στη σκηνή. Εκεί βρισκόταν η ιδιοκτήτρια του σπιτιού η οποία τους ανάφερε ότι το εν λόγω μοτοποδήλατο ανήκε στον εγγονό της. Μέσα από αστυνομικές εξετάσεις που πραγματοποιήθηκαν και μαρτυρία που εξασφαλίστηκε, διαπιστώθηκε ότι το επίδικο μοτοποδήλατο είχε πωληθεί στο συγκεκριμένο πρόσωπο από τους κατηγορουμένους 3 και
  6. Στη συνέχεια οι κατηγορούμενοι 3 και 4 αναζητήθηκαν και αφού εντοπίστηκαν συνελήφθηκαν. Στις 23.12.12 οι εν λόγω κατηγορούμενοι έδωσαν κατάθεση στην οποία ανάφεραν ότι πράγματι το εν λόγω μοτοποδήλατο το αγόρασαν από κάποιο τουρκοκύπριο στην κοινότητα Μακούντα της επαρχίας Πάφου στις 16.10.12 όταν το είδαν στην κάσια του αυτοκινήτου που αυτός οδηγούσε έναντι του χρηματικού ποσού των €
  7. Στην πορεία οι εν λόγω κατηγορούμενοι πώλησαν το επίδικο μοτοποδήλατο σε άλλο πρόσωπο έναντι του χρηματικού ποσού των €
  8. Μέσα ακόμη από την κατάθεση του ο κατηγορούμενος 3 παραδέχτηκε ότι στις 17.10.12 οδήγησε το εν λόγω μοτοποδήλατο στο χωριό Γουδί της επαρχίας Πάφου όπου θα το πωλούσε σε συγκεκριμένο άτομο χωρίς να έχει άδεια οδηγήσεως, δίχως να καλύπτεται ως οδηγός από ασφάλεια κατά των κινδύνων υπέρ τρίτου, χωρίς να φέρει προστατευτικό κράνος και δίχως να έχει πινακίδες αριθμού εγγραφής. Επίσης μέσα από τη δική του κατάθεση ο κατηγορούμενος 4 παραδέχτηκε ότι την ίδια ημέρα, ήτοι στις 17.10.12, μετέβηκε μαζί με τον κατηγορούμενο 3 στο χωριό Γουδί της επαρχίας Πάφου και οδήγησε το όχημα με αριθμούς εγγραφής EPZ798 χωρίς να κατέχει άδεια οδηγήσεως, δίχως να καλύπτεται ως οδηγός από ασφάλεια κατά των κινδύνων υπέρ τρίτου, χωρίς το εν λόγω όχημα να διαθέτει άδεια κυκλοφορίας και χωρίς να είχε εξασφαλίσει την συγκατάθεση του ιδιοκτήτη. Καταλήγοντας η εκπρόσωπος της κατηγορούσας αρχής ανάφερε ότι οι κατηγορούμενοι 3 και 4 δεν βαρύνονται με προηγούμενες καταδίκες καθώς επίσης ότι είναι λευκού τροχαίου μητρώου. Περαιτέρω η κυρία Σάββα ανάφερε ότι το επίδικο μοτοποδήλατο επιστράφηκε στην οικογένεια του αποβιώσαντα παραπονούμενου, ο υιός του οποίου (Μ3) με δήλωση του στο Δικαστήριο ανάφερε ότι ουδείς έχει παράπονο εναντίον των κατηγορουμένων 3 και
  9. Λόγω του νεαρού της ηλικίας των κατηγορουμένων 3 και 4 το Δικαστήριο προσανατολιζόταν στο να δώσει οδηγίες για ετοιμασία έκθεσης από το Γραφείο Ευημερίας, πλην όμως ο ευπαίδευτος συνήγορος υπεράσπισης διαβεβαίωσε το Δικαστήριο ότι ο ίδιος γνώριζε πλήρως τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές συνθήκες των πελατών του και ως εκ τούτου τέτοια διαταγή θα ήταν αχρείαστη. Εφόσον ο συνήγορος υπεράσπισης ήταν σε θέση να εκθέσει τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές συνθήκες των κατηγορουμένων 3 και 4, το Δικαστήριο δεν προχώρησε στην παροχή οδηγιών για ετοιμασία εκθέσεων από το Γραφείο Ευημερίας αλλά έδωσε την ευκαιρία στον εν λόγω συνήγορο να τις θέσει ενώπιον του. Όπως λέχθηκε από τον κύριο Αγγελίδη, ο κατηγορούμενος 3 είναι μέλος πολύτεκνης οικογένειας έχοντας άλλα τέσσερα αδέλφια. Σε ηλικία 17 ετών ο πατέρας του απεβίωσε. Ο ίδιος διαμένει με τη μητέρα του στην κοινότητα Αργάκα της επαρχίας Πάφου από την οποία και συντηρείται. Η μητέρα του εργάζεται σε υπεραγορά με μηνιαίες απολαβές ύψους €800, της οποίας το εισόδημα συμπληρώνεται με την μηνιαία είσπραξη δημόσιου βοηθήματος ύψους €
  10. Στο στάδιο αυτό ο κατηγορούμενος 3 σπουδάζει διοίκηση παροχής υπηρεσιών ιδιωτικής ασφάλειας σε ιδιωτικό κολλέγιο στον Στρόβολο της επαρχίας Λευκωσίας, από το οποίο αναμένεται να αποφοιτήσει σ' ένα χρόνο. Σε σχέση με τον κατηγορούμενο 4, ο κύριος Αγγελίδης ανάφερε ότι και αυτός προέρχεται από πολύτεκνη οικογένεια έχοντας επίσης άλλα τέσσερα αδέλφια. Ο κατηγορούμενος 4 διαμένει με τους γονείς του στο Προδρόμι της επαρχίας Πάφου και στο παρόν στάδιο είναι άνεργος. Αναφερόμενος στα εισοδήματα της οικογένειας του κατηγορουμένου 4 είπε ότι αυτά ανέρχονται στο ποσό των €1.000 μηνιαίως. Ακολούθως, χωρίς να αμφισβητήσει επί της ουσίας τους τα γεγονότα που εκτέθηκαν από την εκπρόσωπο της κατηγορούσας αρχής, ο ευπαίδευτος συνήγορος υπεράσπισης κάλεσε το Δικαστήριο να εκλάβει τα πιο κάτω ως ελαφρυντικούς παράγοντες:

(1)Το λευκό ποινικό και τροχαίο μητρώο των κατηγορουμένων 3 και 4.
(2)Την παραδοχή των πελατών του στο Δικαστήριο.
(3)Την απολογία τους προς το Δικαστήριο.
(4)Το χρονικό διάστημα που διέρρευσε από την ημερομηνία διάπραξης των αδικημάτων μέχρι σήμερα που το Δικαστήριο καλείται να επιβάλει ποινή.
(5)Τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές συνθήκες των κατηγορουμένων 3 και 4, όπως αυτές εκτέθηκαν από τον συνήγορο υπεράσπισης. Περαιτέρω ο συνήγορος υπεράσπισης εισηγήθηκε τη μη στέρηση της άδειας οδήγησης στους πελάτες του επειδή, όπως είπε, τους είναι αναγκαία για το μεν κατηγορούμενο 3 για να μεταβαίνει στο ιδιωτικό κολλέγιο που φοιτά και για το δε κατηγορούμενο 4 για να εξεύρει εργασία. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι όλα τα αδικήματα που οι κατηγορούμενοι 3 και 4 παραδέχτηκαν ότι διέπραξαν είναι εξ' αντικειμένου σοβαρά. Η σοβαρότητα των εν λόγω αδικημάτων αντανακλάται, κατ' αρχήν, μέσα από την προβλεπόμενη από το νόμο ποινή. Το ύψος της ποινής που προβλέπεται στο νόμο ως η μέγιστη ποινή για κάθε αδίκημα αποτελεί ένδειξη της σοβαρότητας του και παράγοντα που το Δικαστήριο οφείλει να λάβει υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής (Βραχίμης v. Αστυνομίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 527, Λεβέντης v. Αστυνομίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 632 και Διευθυντής Τμήματος Επιθεώρησης Εργασίας v. Χρυσοστόμου κ.α.
(2002)2 Α.Α.Δ. 575). Δεσπόζουσα θέση σοβαρότητας κατέχει το αδίκημα της κλεπταποδοχής, το οποίο επισύρει με βάση το άρθρο 306(α) του Κεφ.154 ποινή φυλάκισης μέχρι 5 έτη. Από τη θέσπιση της πιο πάνω ποινής καταδεικνύεται η σοβαρότητα που ο νομοθέτης αποδίδει στη διάπραξη του αδικήματος αυτού. Το αδίκημα της κλεπταποδοχής είναι ακόμη σοβαρό επειδή ενέχει το στοιχείο της παράνομης στέρησης κατοχής και απόλαυσης περιουσίας από το νόμιμο ιδιοκτήτη της. Η διάπραξη τέτοιου αδικήματος φανερώνει ασέβεια και καταπατεί κατάφωρα τα συνταγματικά δικαιώματα της κατοχής και απόλαυσης περιουσίας. Η πολιτεία οφείλει μέσω τη θέσπισης και εφαρμογής ποινικών νομοθεσιών αλλά και άλλων κατάλληλων μηχανισμών να διασφαλίσει το δικαίωμα σεβασμού της απρόσκοπτης κατοχής και απόλαυσης περιουσίας από το νόμιμο ιδιοκτήτη της, το οποίο κατοχυρώνεται συνταγματικά από το άρθρο 23 του Συντάγματος. Δυστυχώς τα τελευταία χρόνια η εγκληματικότητα στην Κύπρο όχι μόνο δεν έχει υποχωρήσει αλλά αντίθετα παρουσιάζει αυξητική τάση (Παναγίδης v. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 104). Η παρατηρούμενη ιδιαίτερα στην επαρχία Πάφου δραματική άνοδος των κρουσμάτων κλοπών, διαρρήξεων και άλλων ομοειδών αδικημάτων σε βαθμό τέτοιο που να τα καθιστά στην πρώτη γραμμή της εγκληματικότητας χωρίς σημάδια κάμψης, οδήγησε κατακόρυφα στην αύξηση διάπραξης του αδικήματος της κλεπταποδοχής (Nabokov v. Αστυνομίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 381). Εξίσου όμως ανησυχητικό και συνάμα θλιβερό είναι το γεγονός ότι σημειώνεται αυξητική τάση κρουσμάτων διάπραξης τέτοιων σοβαρών αδικημάτων και ειδικότερα στην Πάφο από άτομα πολύ νεαρής ηλικίας. Η προαναφερόμενη συχνότητα και ευκολία με την οποία το αδίκημα αυτό διαπράττεται, πράγμα για το οποίο λαμβάνω δικαστική γνώση από τις διάφορες υποθέσεις οι οποίες καταχωρούνται ενώπιον μου, είναι ένα επιπλέον στοιχείο που ενισχύει τη σοβαρότητα του. Θεώρηση της νομολογίας υποδεικνύει σταθερή προσέγγιση στην αποτελεσματική αντιμετώπιση του αδικήματος της κλεπταποδοχής με την επιβολή αυστηρών ποινών. Στην υπόθεση Κουφού v. Αστυνομίας
(1993)2 Α.Α.Δ. 95 επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης ενός έτους σε άτομο που διέπραξε δύο αδικήματα κλεπταποδοχής με λευκό ποινικό μητρώο, παραδοχή, συνεργασία με τις αστυνομικές αρχές, προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις και μεταμέλεια. Περαιτέρω στην υπόθεση Ψωμά v. Αστυνομίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 40 επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 6 μηνών σε άτομο που διέπραξε το αδίκημα της κλεπταποδοχής, ο οποίος ήταν οικογενειάρχης ηλικίας 35 ετών με λευκό ποινικό μητρώο και πατέρας τριών ανηλίκων παιδιών του οποίου η παρουσία και η φροντίδα στο σπίτι ήταν μεγάλης σημασίας για τη λειτουργία της οικογένειας. Εξίσου σοβαρά κρίνονται τα τροχαία αδικήματα που οι κατηγορούμενοι 3 και 4 επίσης διέπραξαν. Είναι αδικήματα που επιδεικνύουν ασέβεια στην ανθρώπινη ζωή και ταυτόχρονα περιφρόνηση στην τήρηση των θεσμών και κανονισμών της τροχαίας. Είναι αδικήματα που υποβιβάζουν το επίπεδο της οδικής συμπεριφοράς. Επίσης πρόκειται για αδικήματα που ενέχουν το στοιχείο του κινδύνου κατά της ανθρώπινης ζωής. Η οδική συμπεριφορά κάθε ατόμου που οδηγεί μηχανοκίνητο όχημα σε δημόσιο δρόμο πρέπει να είναι τέτοια που να λαμβάνει υπόψη του το γεγονός ότι στο ίδιο όχημα δυνατό να επιβαίνουν άλλα άτομα καθώς επίσης ότι ο δημόσιος δρόμος χρησιμοποιείται από άλλους οδηγούς αλλά και πεζούς. Ως εκ τούτου, οι ενέργειες του οδηγού δεν πρέπει να θέτουν σε κίνδυνο τις ζωές άλλων πολιτών που εκείνη τη στιγμή επιλέγουν να πορευθούν στον ίδιο δρόμο και ούτε μέσα από τέτοιες πράξεις το θύμα να διατρέχει κίνδυνο να παραμείνει οικονομικά εκτεθειμένο μπροστά στην αδυναμία της προσωπικής καταβολής αποζημιώσεων από τον υπαίτιο οδηγό στην περίπτωση σοβαρού δυστυχήματος προκαλώντας του έτσι επιπτώσεις στην περαιτέρω πορεία της ζωής του. Δυστυχώς η Κύπρος έχει πληρώσει βαρύ τίμημα με άτομα που είτε έχασαν τη ζωή τους είτε τραυματίστηκαν ως αποτέλεσμα της μη επίδειξης του απαιτούμενου επιπέδου οδικής συνείδησης με την μεγάλη πλειοψηφία τέτοιων περιπτώσεων να αφορούν νεαρά άτομα. Εν πάση περιπτώσει, σύμφωνα με τη νομολογία, κάθε υπόθεση κρίνεται με βάση τα δικά της πραγματικά περιστατικά ενώ κατά την επιμέτρηση της ποινής απαιτείται εξατομίκευση της κατά τρόπο ώστε αυτή να είναι ανάλογη της σοβαρότητας του αδικήματος μέσα στα περιστατικά που περιβάλλουν την υπόθεση σε συνδυασμό με τα ελαφρυντικά στοιχεία που παρουσιάστηκαν από την υπεράσπιση καθώς και εκείνων που πηγάζουν από τα γεγονότα της συγκεκριμένης υπόθεσης αλλά και τις προσωπικές συνθήκες του παραβάτη. Το ότι τα υπό εκδίκαση αδικήματα είναι σοβαρά δεν ατονεί το καθήκον του Δικαστηρίου για εξατομίκευση της ποινής (βλέπε Θεοχάρους v. Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 575), χωρίς όμως η εξατομίκευση αυτή να συνεπάγεται εξουδετέρωση της σοβαρότητας των αδικημάτων. Στρεφόμενος στην παρούσα υπόθεση για σκοπούς επιμέτρησης της ποινής λαμβάνω υπόψη μου ως επιβαρυντικό παράγοντα τη φύση και τη σοβαρότητα των αδικημάτων που διαπράχτηκαν, όπως αυτή έχει εξηγηθεί προηγουμένως. Αμφότεροι κατηγορούμενοι με απώτερο στόχο το εύκολο κέρδος προέβησαν σε συντονισμένες ενέργειες που οδήγησαν στην παράνομη κατακράτηση και χρήση περιουσιακού στοιχείου του παραπονούμενου, στον οποίον παράνομα στέρησαν την κατοχή και εκμετάλλευση του επιδίκου μοτοποδηλάτου. Αυτό σαφώς είναι στοιχείο που προσμετρά εναντίον των κατηγορουμένων 3 και
  1. Ένας άλλος παράγοντας που επιβαρύνει τη θέση των εν λόγω κατηγορουμένων είναι το γεγονός ότι αμφότεροι τελικά επωφελήθηκαν οικονομικά εις βάρος του παραπονούμενου. Παράλληλα δεν παραγνωρίζεται η αναστάτωση και ταλαιπωρία που προκλήθηκαν στον παραπονούμενο μέσα από την υπόθεση αυτή, στα οποία οι κατηγορούμενοι 3 και 4 είχαν σημαντικό βαθμό συμμετοχής. Επιπλέον δεδομένα που δυσχεραίνουν τη θέση των εν λόγω κατηγορουμένων είναι το γεγονός ότι ενώ γνώριζαν ότι τα μηχανοκίνητα οχήματα με αριθμούς εγγραφής HBK360 και EPZ798 δεν τους κάλυπταν ως οδηγούς από ασφάλεια κατά των κινδύνων υπέρ τρίτου και ενώ γνώριζαν ότι δεν είχαν άδεια οδηγήσεως προχώρησαν και τα οδήγησαν. Με τις πράξεις τους αυτές οι εν λόγω κατηγορούμενοι εξέθεσαν τη δική τους σωματική ακεραιότητα αλλά και άλλων οδηγών σε κίνδυνο και συνάμα στο σοβαρό ενδεχόμενο στην περίπτωση δυστυχήματος με ενεχόμενους τραυματισμούς τα θύματα να παραμείνουν οικονομικά εκτεθειμένοι. Οι πιο πάνω ενέργειες διαμορφώνουν οδική συμπεριφορά που επιδεικνύει περιφρόνηση στην ανθρώπινη ζωή και παράλληλα ασέβεια στους νόμους και κανονισμούς που αφορούν την τροχαία ασφάλεια. Ο τρόπος δράσης των κατηγορουμένων 3 και 4, εκτός από παράνομος, ήταν επικίνδυνος. Τέτοια συμπεριφορά, όπως αυτή καταδεικνύεται στο σύνολο της, μόνο καταδικαστέα μπορεί να χαρακτηριστεί. Προς όφελος των κατηγορουμένων 3 και 4 για σκοπούς μετριασμού της ποινής στην παρούσα υπόθεση, λαμβάνω υπόψη μου τα εξής: (α) Το γεγονός ότι δεν βαρύνονται με προηγούμενες καταδίκες. (β) Το λευκό τροχαίο μητρώο τους. (γ) Την παραδοχή τους στο Δικαστήριο έστω και αν αυτή έγινε σ' αυτό το καθυστερημένο στάδιο. (δ) Την απολογία τους προς το Δικαστήριο. (ε) Την ομολογία του συνόλου της αξιόποινης συμπεριφοράς τους στην αστυνομία και η συνεργασία τους με τις ανακριτικές αρχές. (στ) Το γεγονός ότι το επίδικο μοτοποδήλατο επιστράφηκε στην οικογένεια του παραπονούμενου και ότι δεν υπάρχει παράπονο εναντίον τους. (ζ) Το γεγονός ότι οι κατηγορούμενοι 3 και 4 δεν βαρύνονται με προηγούμενες καταδίκες καθώς και το λευκό τροχαίο μητρώο τους σε συνδυασμό με την ομολογία της αξιόποινης συμπεριφοράς τους στην αστυνομία, η συνεργασία τους με τις ανακριτικές αρχές, η εκ των υστέρων παραδοχή τους στο Δικαστήριο, αλλά και η απολογία που εξέφρασαν δια του δικηγόρου τους, μου επιτρέπει να εκλάβω το σύνολο της αξιόποινης συμπεριφοράς τους ως μεμονωμένο ενιαίο περιστατικό, για το οποίο, έστω και καθυστερημένα, αναγνώρισαν το σφάλμα τους. (η) Ο χρόνος των 5 ετών και 2,5 μηνών περίπου που διέρρευσε από την ημερομηνία που τα αδικήματα διαπράχτηκαν μέχρι σήμερα που το Δικαστήριο καλείται να επιβάλει ποινή, παρόλο ότι σ' αυτήν την περίοδο ουδεμία αναφορά υπήρξε για μεταβολή των προσωπικών συνθηκών οποιουδήποτε από τους κατηγορουμένους 3 και 4, είναι μία παράμετρος που δεν μπορεί να αγνοηθεί. (θ) Τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές συνθήκες των κατηγορουμένων 3 και 4, όπως αυτές εκτέθηκαν από τον συνήγορο υπεράσπισης και ειδικότερα: Σε ότι αφορά τον κατηγορούμενο 3 ότι: · Όταν διέπραξε το αδίκημα ήταν σε ηλικία 17 ετών. · Στην πιο πάνω ηλικία βίωσε την απώλεια του πατέρα του. · Διαμένει με τη μητέρα του Αργάκα της επαρχίας Πάφου από την οποία και συντηρείται. · Τα εισοδήματα στην οικία που διαμένει προέρχονται από την εργασία της μητέρας που ανέρχονται μηνιαίως στα €800 και δημόσια βοήθημα που μηνιαίως ανέρχεται στα €
  2. · Σπουδάζει διοίκηση παροχής υπηρεσιών ιδιωτικής ασφάλειας σε ιδιωτικό κολλέγιο στον Στρόβολο της επαρχίας Λευκωσίας, από το οποίο αναμένεται να αποφοιτήσει σ' ένα χρόνο. Σε ότι αφορά τον κατηγορούμενο 4 ότι: · Όταν διέπραξε το αδίκημα ήταν σε ηλικία 17 ετών. · Είναι άνεργος και διαμένει με τους γονείς του στο Προδρόμι της επαρχίας Πάφου από τους οποίους και συντηρείται. · Τα εισοδήματα της οικογένειας του ανέρχονται στο ποσό των €1.000 μηνιαίως. Εξετάζοντας τις συνθήκες κάτω από τις οποίες διαπράχτηκαν τα αδικήματα παρατηρώ ότι πρωταγωνιστές είναι δύο άτομα τότε ηλικίας 17 ετών, τα οποία ενέργησαν απερίσκεπτα και επιπόλαια. Αμφότεροι σε μια ηλικία που δεν διακρίνεται για την επίδειξη ώριμης συμπεριφοράς και την πραγματοποίηση σοφών σκέψεων, προέβηκαν σε πράξεις για τις οποίες δεν εκτίμησαν τις συνέπειες τους. Το εμπλεκόμενο χαμηλής αξίας μοτοποδήλατο καθώς και το πως οι εν λόγω κατηγορούμενοι γενικότερα ενέργησαν μέσα από το σύνολο της αξιόποινης συμπεριφοράς τους καταδεικνύουν την επιπολαιότητα και την ανωριμότητα που τους χαρακτήριζε και τους οδήγησε στη διάπραξη λαθών, για τα οποία σήμερα έχουν επιδείξει έμπρακτη μεταμέλεια. Συνεκτιμώντας και σταθμίζοντας όλα όσα εκτίθενται πιο πάνω περιλαμβανομένου των δεδομένων που αφορούν την παρούσα υπόθεση και ιδιαίτερα τα γεγονότα που την περιβάλουν, αλλά και τη φύση και το βαθμό σοβαρότητας των αδικημάτων όπως και τη συχνότητα με την οποίαν αυτά διαπράττονται, χωρίς παράλληλα να παραγνωρίζονται οι συνθήκες κάτω από τις οποίες τα αδικήματα διαπράχτηκαν καθώς και οι προαναφερόμενοι ελαφρυντικοί παράγοντες, κρίνω ότι η επιβολή ποινής στερητικής της ελευθερίας των εν λόγω κατηγορουμένων καθίσταται ανεπιθύμητη. Πιστεύω ότι στην προκειμένη περίπτωση το μήνυμα της αποδοκιμασίας τέτοιων συμπεριφορών μπορεί να διαβιβαστεί επαρκώς με την επιβολή άλλων ειδών ποινής. Καταληκτικά και αφού λήφθηκε υπόψη η αρχή της συνολικότητας της ποινής, επιβάλλονται στους κατηγορουμένους 3 και 4 οι εξής ποινές: Κατηγορούμενος 3: 14η κατηγορία - χρηματική ποινή ύψους €250 15η κατηγορία - καμία ποινή επειδή τα γεγονότα αυτής είναι στενά συνυφασμένα με αυτά της 14ης κατηγορίας στην οποία επιβλήθηκε ποινή 16η κατηγορία - χρηματική ποινή ύψους €200 πλέον 2 βαθμοί ποινής να αναγραφούν επί της άδειας οδήγησης του κατηγορουμένου 3, δυνάμει του άρθρου 20Α του Ν.86/1972 όπως ίσχυε κατά τον ουσιώδη χρόνο 17η κατηγορία - υπογραφή εγγύησης ύψους €200 για να τηρεί τους νόμους και κανονισμούς της Κυπριακής Δημοκρατίας για περίοδο 2 ετών 28η κατηγορία - χρηματική ποινή ύψους €400 Κατηγορούμενος 4: 22η κατηγορία - καμία ποινή επειδή τα γεγονότα αυτής είναι στενά συνυφασμένα με αυτά της 23ης κατηγορίας στην οποία θα επιβληθεί ποινή 23η κατηγορία - χρηματική ποινή ύψους €250 24η κατηγορία - υπογραφή εγγύησης ύψους €200 για να τηρεί τους νόμους και κανονισμούς της Κυπριακής Δημοκρατίας για περίοδο 2 ετών 24η κατηγορία - χρηματική ποινή ύψους €200 29η κατηγορία - χρηματική ποινή ύψους €400 Επιπλέον σε σχέση με την 14η κατηγορία που αφορά τον κατηγορούμενο 3 και την 23η κατηγορία που αφορά τον κατηγορούμενο 4 έχω εξετάσει το ενδεχόμενο στέρησης κατοχής άδειας οδήγησης τους αφού έλαβα υπόψη όλα όσα ανάφερε ο ευπαίδευτος συνήγορος υπεράσπισης. Η προβαλλόμενη θέση του κυρίου Αγγελίδη ότι η άδεια οδήγησης απαιτείται για τον μεν κατηγορούμενο 3 να μεταβαίνει στο ιδιωτικό κολλέγιο που φοιτά το οποίο βρίσκεται στο δήμο Στροβόλου της επαρχίας Λευκωσίας και για τον δε κατηγορούμενο 4 στην προσπάθεια του να εξεύρει εργασία δεν αποτελεί λόγο που να αποτρέπει τη στέρηση κατοχής άδειας οδήγησης, η οποία με βάση το άρθρο 3
(3)του Ν.96(Ι)/2000 αποτελεί επιπρόσθετο μέτρο. Ούτε ο χρόνος που διέρρευσε αλλά ούτε και το καθαρό τροχαίο μητρώο των κατηγορουμένων 3 και 4 δικαιολογεί μη επιβολή αυτού του μέτρου. Εκτός από το ότι υπάρχει επαρκής συγκοινωνία με το λεωφορείο από την τοποθεσία που αυτοί διαμένουν στους χώρους που επιθυμούν να μεταβούν, οι εν λόγω κατηγορούμενοι έχουν την ευκαιρία να μεταβαίνουν στους προορισμούς τους με τη βοήθεια άλλου μέλους της οικογένειας τους που διαθέτει σε ισχύ άδεια οδήγησης της. Συνεπώς, κατόπιν μελέτης όλων των ενώπιον μου στοιχείων, δεδομένων και γεγονότων, έκαστος από τους κατηγορουμένους 3 και 4 στερείται να κατέχει άδεια οδήγησης για περίοδο δύο
(2)μηνών. Η περίοδος στέρησης κατοχής άδειας οδήγησης αρχίζει να μετρά από αύριο, ήτοι από 11.01.
  1. Περαιτέρω έξοδα €135 να καταβληθούν εξ' ημισείας από τους κατηγορουμένους 3 και
  2. Επιπλέον, εξετάζοντας το αίτημα του συνηγόρου υπεράσπισης για πληρωμή της χρηματικής ποινής δια μηνιαίων δόσεων και αφού μελέτησα την οικονομική κατάσταση των κατηγορουμένων 3 και 4 και των οικογενειών αυτών, όπως αυτή περιγράφεται από τον εν λόγω συνήγορο, δυνάμει των εξουσιών που μου παρέχουν οι πρόνοιες του άρθρου 118 του Κεφ.155 καταλήγω όπως η χρηματική ποινή πλέον τα έξοδα καταβληθούν από έκαστο κατηγορούμενο, σε 8 ισόποσες μηνιαίες δόσεις των €100 και μία δόση των €117,50, αρχής γενομένης 01.02.18 και κάθε 1ην ημέρα εκάστου επομένου μήνα μέχρι πλήρους εξόφλησης. (Υπ.) ................................. Γ. Κ. Βλάμης, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/Sentence (Αναφορά: Ποινικό/Κλεπταποδοχή/Οδήγηση οχήματος χωρίς ασφάλεια έναντι κινδύνου τρίτου μέρους, χωρίς άδεια οδήγησης, χωρίς κράνος, χωρίς άδεια κυκλοφορίας, χωρίς τη συγκατάθεση ιδιοκτήτη/Άρθρα 306(α) Κεφ.154, 11 & 20Α Ν.86/1972, 8
(1)Ν.94(Ι)/2001και 3
(3)Ν.96(Ι)/2000/Ποινή) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.