Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. Nίκος Νικολάου κ.α., Υπόθεση Αρ.: 7424/15, 15/1/2018

(1)κατηγορία παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α (κατηγορία αρ. 1), σε μια

(1)κατηγορία παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα (κατηγορία αρ. 2), σε δύο

(2)κατηγορίες παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β (κατηγορίες αρ. 3 και 4) και σε μια

(1)κατηγορία παράνομης χρήσης ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β (κατηγορία αρ. 5). Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των αδικημάτων των κατηγοριών αρ. 1 και 2, ο κατηγορούμενους στις 06/11/2014 είχε στην κατοχή του κοκαϊνη συνολικού βάρους 12,0116 γραμμαρίων χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας και με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο. Σε σχέση με τις κατηγορίες αρ. 3 και 4, αναφέρεται στις λεπτομέρειες αδικήματος, ότι ο κατηγορούμενος είχε στην κατοχή του ένα roll on μασχάλης μάρκας DOVE χρώματος αργυρού μέσα στο οποίο υπήρχε κάνναβη συνολικού βάρους 9,0195 γραμμαρίων και μια ζυγαρία ακριβείας χρώματος αργυρού πάνω στην οποία ανιχνεύτηκαν ίχνη κάνναβης, χωρίς άδεια του Υπουργού Υγείας. Αναφορικά με την κατηγορία αρ. 4, ο κατηγορούμενος στις 4/07/2014 στην Πάφο, έκαμε χρήση ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β, ήτοι κάπνισε κάνναβη. Πέραν των πιο πάνω, στην παρούσα υπόθεση λαμβάνεται υπόψη για σκοπούς επιβολής ποινής η Υπόθεση Αρ. 4697/14 Ε.Δ. Πάφου, η Υπόθεση Αρ. 15072/13 Ε.Δ. Πάφου και η Υπόθεση Αρ. 392/16 Ε.Δ. Πάφου, στις οποίες ο κατηγορούμενος παραδέχθηκε ενοχή στις κατηγορίες που αντιμετωπίζει. Στην Υπόθεση Αρ. 4697/14 ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει δύο

(2)κατηγορίες, αυτές της διάρρηξης κατοικίας και της κλοπής από κατοικία (βλ. κατηγορίες αρ. 1 και 2) ενώ στην Υπόθεση Αρ. 15072/13 της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β και συγκεκριμένα κάνναβης συνολικού βάρους 16,5391 γραμμαρίων χωρίς άδεια του Υπουργού Υγείας και με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα (βλ. κατηγορίες αρ. 15 και 14). Αντιμετωπίζει επίσης και την κατηγορία της παράνομης χρήσης ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β και συγκεκριμένα ότι σε άγνωστη ημερομηνία στην Πάφο, κάπνισε κάνναβη (βλ. κατηγορία αρ. 18). Στη δε Υπόθεση Αρ. 392/16, αντιμετωπίζει εννέα

(9)κατηγορίες και συγκριμένα δύο

(2)κατηγορίες συνομωσίας προς διάπραξη κακουργήματος (βλ. κατηγορίες αρ. 1 και 6), δύο

(2)κατηγορίες διάρρηξης κατοικίας (βλ. κατηγορίες 2 και 7), δύο

(2)κατηγορίες κλοπής από κατοικία (βλ. κατηγορίες αρ. 3 και 8), μια κατηγορία κατοχής διαρρηκτικού οργάνου κατά τη διάρκεια ημέρας με σκοπό διάπραξης κακουργήματος (βλ. κατηγορία αρ. 4), μια κατηγορία παράνομης κατοχής περιουσίας (βλ. κατηγορία αρ. 5) και μια κατηγορία κλεπταποδοχής (βλ. κατηγορία αρ. 9). Τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης αλλά και αυτά των πιο πάνω υποθέσεων που λαμβάνονται υπόψη, εκτέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου από την κατηγορούσα αρχή, δεν έτυχαν αμφισβήτησης από την υπεράσπιση και έχουν ως ακολούθως: Γεγονότα στην 7424/15 Στις 6.11.2014 λήφθηκε πληροφορία στα γραφεία της Υ.ΚΑ.Ν. Πάφου ότι ο κατηγορούμενος αποκρύπτει ποσότητα ναρκωτικών ουσιών στην οικία του, στην οδό Σολωμού Σολωμού αρ. 8, στην περιοχή Universal. Εκδόθηκε σχετικό δικαστικό ένταλμα έρευνας, έγιναν παράλληλα εξετάσεις εντοπισμού του κατηγορούμενου όπου διαφάνηκε ότι αυτός τελούσε υπό κράτηση για άλλα αδικήματα. Μέλη της Υ.ΚΑ.Ν. Πάφου μετέβηκαν στην Αστυνομική Διεύθυνση Πάφου όπου εντόπισαν τον κατηγορούμενο όπου πληροφορήθηκε αναφορικά με το δικαστικό ένταλμα έρευνας που είχε εναντίον του και τον λόγο που εκδόθηκε αυτό και είπε ότι δεν έχει οτιδήποτε σπίτι του. Στην πορεία, οδηγήθηκε από τους αστυφύλακες στην οικία του, όπου έγινε έρευνα στην παρουσία του κατηγορούμενου. Κατά την διάρκεια της έρευνας και η ώρα 16:00 εντοπίστηκε σε συγκεκριμένη πρίζα τηλεφώνου, η οποία βρισκόταν στο υπνοδωμάτιο του κατηγορούμενου δίπλα ακριβώς από το κρεβάτι του, ένα τεμάχιο νάιλον διαφανές σακούλι χρώματος κόκκινου κλειστό δια καψίματος, εντός του οποίου υπήρχε δεύτερο σακούλι νάιλον διαφανές σακούλι κλειστό δια καψίματος, το οποίο περιείχε ένα τεμάχιο άσπρης συμπαγούς ουσίας. Ο κατηγορούμενος πληροφορήθηκε αμέσως ότι σε αυτό το τεμάχιο διαφανές νάιλον σακούλι υπήρχε ποσότητα κοκαΐνης και απάντησε «έμεινα μόνο εψές δαμέ». Τα τεκμήρια παραλήφθηκαν και φωτογραφήθηκαν. Στα γραφεία της Υ.ΚΑ.Ν. Πάφου ανακρινόμενος προφορικά ο κατηγορούμενος ανέφερε ότι τα ανευρεθέντα ναρκωτικά είναι δικά του, δεν έδωσε όμως γραπτή κατάθεση αμέσως καθότι ήθελε να μιλήσει με την δικηγόρο του. Στην πορεία ο κατηγορούμενος έδωσε ανακριτική κατάθεση στην αστυνομία όπου δεν απαντούσε σε καμία ερώτηση και στην γραπτή του κατηγορία δεν παραδέχθηκε. Όσον αφορά τα ναρκωτικά που βρέθηκαν, πρόκειται για κοκαΐνη 12,0116 γραμμαρίων. Στις 5.7.2014 μέλη της Υ.ΚΑ.Ν. Πάφου κατόπιν πληροφορίας και δυνάμει δικαστικού εντάλματος, στην κατοικία όπου διέμενε ο κατηγορούμενος στην οδό Σολωμού Σολωμού, έγινε έρευνα και συγκεκριμένα στις 10:00, όπου ανευρέθηκε εντός ενός κρεβατιού για βρέφη το οποίο βρισκόταν στο σαλόνι, ένα ρολό μασχάλης χρώματος αργυρού εντός του οποίου υπήρχε ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης. Παραλήφθηκε ως τεκμήριο, υποδείχθηκε στον κατηγορούμενο και είπε ότι δεν είναι δικό του και δεν ξέρει τίποτα και ακολούθως συνελήφθηκε. Στην συνέχεια της έρευνας, βρέθηκε κάτω από το τραπέζι στο σαλόνι μια ζυγαριά ακριβείας χρώματος αργυρού στην οποία υπήρχαν ίχνη πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης η οποία παραλήφθηκε ως τεκμήριο και γι' αυτήν ο κατηγορούμενος απάντησε ότι δεν ξέρει οτιδήποτε. Στην πορεία στον αστυνομικό σταθμό, ο κατηγορούμενος έδωσε κατάθεση στην οποία, μεταξύ άλλων, ανέφερε ότι η ποσότητα κάνναβης που ανευρέθηκε στην κατοχή του είναι δική του, την κατείχε για δική του χρήση, ότι την αγόρασε για το ποσό των €50 από συγκεκριμένο άτομο το οποίο δεν ήθελε να κατονομάσει και ότι η τελευταία φορά που ο ίδιος έκανε χρήση κάνναβης ήταν στις 4.7.

1. Η σχετική εξέταση κατέδειξε ότι αυτή είναι κάνναβη συνολικού βάρους 9,0195 γραμμαρίων από την οποία δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη και ότι τα ίχνη πράσινης ξηρής φυτικής ύλης που ανευρέθηκαν στη ζυγαριά είναι κάνναβης από την οποία δεν έχει εξαχθεί η ρητίνη. Λέχθηκε επίσης ότι ο κατηγορούμενος δεν βαρύνεται με προηγούμενες καταδίκες και ότι δεν υπάρχουν έξοδα. Τα τεκμήρια, ζητήθηκε όπως παραμείνουν στην κατοχή της αστυνομίας μέχρι την ολοκλήρωση της υπόθεσης και για την κατηγορούμενη αρ.
2. Γεγονότα στην 4697/14 Στις 7.6.2014 και περί ώρα 23:00 λήφθηκε πληροφορία από τον Υπαστυνόμο Κ. Κλεάνθους η οποία ανέφερε ότι θεάθηκε ένα πρόσωπο να απομακρύνεται με ύποπτο τρόπο από την οικία του Βάσου Στυλιανού στον Πωμό και να μπαίνει στο αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής KLG 423 μάρκας BMW γκρίζου χρώματος, όπου επέβαινε ακόμα ένα άτομο και απομακρύνθηκαν από την περιοχή με ιλιγγιώδη ταχύτητα. Ακολούθησε έρευνα μέσω ηλεκτρονικού συστήματος και διαφάνηκε ότι ο ιδιοκτήτης του συγκεκριμένου αυτοκινήτου ήταν ο κατηγορούμενος. Στη σκηνή μετέβηκαν άνδρες της αστυνομίας όπου στον περίβολο της οικίας εντοπίστηκε ο Μ.4 ο οποίος ήταν εκεί για να φυλάει την οικία. Από έλεγχο που διενεργήθηκε από τον Μ.16 περιμετρικά της οικίας, διαπιστώθηκε ότι το παράθυρο του σαλονιού όσο και το πορτοπαράθυρο του υπνοδωματίου ήταν παραβιασμένα και ανοιχτά, ως επίσης το παράθυρο της κουζίνας, χωρίς όμως ίχνος παραβίασης και η εξωτερική πόρτα δωματίου της οικίας το οποίο χρησιμοποιείται ως κομμωτήριο και το οποίο επικοινωνεί εσωτερικά με το κυρίως υπνοδωμάτιο της οικίας. Μέσα στο σπίτι υπήρχε μια ακαταστασία με όλα τα πράγματα εκτός των ντουλαπιών. Στο υπνοδωμάτιο υπήρχε εφαρμοσμένο χρηματοκιβώτιο το οποίο ήταν κτυπημένο σε όλη του την επιφάνεια. Επίσης, υπήρχαν δυο βαριοπούλες πεταμένες στο πάτωμα. Στις 7.6.2014 και η ώρα 23:30 στην περιοχή Χρυσονέρα στην Κισσόνεργα, ανακόπηκε το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής KLG 423 για έλεγχο και διαφάνηκε ότι αυτό οδηγείτο από τον κατηγορούμενο, οπόταν τον οδήγησαν στην Αστυνομική Διεύθυνση Πάφου όπου συνελήφθηκε με δικαστικό ένταλμα σύλληψης. Μετά που του εξηγήθηκαν οι λόγοι της σύλληψης του απάντησε ότι δεν έχει να πει οτιδήποτε. Ακολούθως στις 8.6.2014 έγινε έρευνα εντός του αυτοκινήτου KLG 423 και από την έρευνα εντοπίστηκε πίσω αριστερά στο χώρο φύλαξης του καλύμματος οροφής, ένα σκουλαρίκι χρώματος χρυσού το οποίο υποδείχθηκε σε άλλο πρόσωπο εκτός από τον κατηγορούμενο και είπε ότι δεν είναι δικό του. Την ίδια ημέρα λήφθηκε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο, δεν απάντησε σε καμία ερώτηση ενώ στην πορεία υποδείχθηκε το συγκεκριμένο σκουλαρίκι το οποίο παραλήφθηκε ως τεκμήριο 7 στην Μ.2, η οποία το αναγνώρισε ως δικό της και ως μέρος της περιουσίας της που κλάπηκε από την συγκεκριμένη οικία. Τα σκουλαρίκια αυτά που ανευρέθηκαν στο αυτοκίνητο που έγινε έρευνα και υποδείχθηκαν στην Μ.2 και είπε ότι είναι δικά της, από εξετάσεις που έγιναν, διαφάνηκε ότι είχαν αξία €80 - €100 το ζεύγος. Επίσης, αναφέρθηκε ότι έγιναν εξετάσεις μέσω της CY.T.A. για τα τηλεπικοινωνιακά δεδομένα του κατηγορούμενου και τα αποτελέσματα κατέδειξαν ότι την συγκεκριμένη ώρα και μέρα βρισκόταν στην περιοχή του Πωμού. Εκτός από αυτά τα σκουλαρίκια τα οποία ανευρέθηκαν και ήταν μέρος της περιουσίας που κλάπηκε από την συγκεκριμένη οικία, δεν ανευρέθηκε οτιδήποτε άλλο για να επιστραφεί στην παραπονούμενη. Η συνολική περιουσία που κλάπηκε είναι ένα ρολόι μάρκας citizen αξίας €150, ένα μενταγιόν αξίας €100, διάφορα σκουλαρίκια και καδένες από λευκόχρυσο αξίας €200, μια λευκόχρυση καδένα αξίας €100, ένας σταυρός με μαύρες πέτρες αξίας €40, ένα άλλο μενταγιόν αξίας €40, ένα άλλο μενταγιόν επίσης με αλυσίδα αξίας €40, ένα δακτυλίδι ασημένιο αξίας €50 και ένα μενταγιόν με ασημένια Παναγία €50, όλα συνολικής αξίας €
3. Σε αυτή την υπόθεση λέχθηκε ότι υπάρχουν €15 έξοδα και ότι ο κατηγορούμενος δεν βαρύνεται με προηγούμενες καταδίκες. Γεγονότα στην 15072/13 Στις 5.12.2013 δόθηκε πληροφορία στην Υ.ΚΑ.Ν. Πάφου ότι η 3η κατηγορούμενη έχει στην κατοχή της ποσότητα ναρκωτικών ουσιών. Εξασφαλίστηκε σχετικό δικαστικό ένταλμα έρευνας στην οικία της, στην οδό Σολωμού Σολωμού στην Πάφο όπου και εντοπίστηκε η ίδια. Στην πορεία η κατηγορούμενη 3 επισκέφθηκε τον αστυνομικό σταθμό, επειδή ο κατηγορούμενος ήταν υπό κράτηση και εκεί εντοπίστηκε κάποια ποσότητα ναρκωτικών και από εκεί και πέρα εκδόθηκε δικαστικό ένταλμα έρευνας και της οικίας της. Εκεί στα πλαίσια της έρευνας ανευρέθηκε πάνω στο τραπέζι της κουζίνας μια ζυγαριά ακριβείας, πάνω στην ζυγαριά εντοπίστηκαν ίχνη πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης και αυτή ανέφερε ότι είναι του Σωκράτη που φιλοξενώ σπίτι μου. Μετά στις 13:30 βρέθηκε πάνω σε κομοδίνο του υπνοδωματίου άλλη ζυγαριά ακριβείας πάνω στην οποία υπήρχαν ίχνη πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης. Μέσα στα πλαίσια της έρευνας αυτής εκτός από τα πιο πάνω, εντοπίστηκε ένα πλαστικό διαφανές δοχείο με μπλε πώμα εντός του οποίου υπήρχε τεμάχιο διαφανές σακούλι που περιείχε ποσότητα κάνναβης βάρους 7 γραμμαρίων περίπου και 15 συσκευασίες από χαρτομάντηλο χρώματος άσπρου η οποία περιείχε ποσότητα κάνναβης συνολικού μικτού βάρους 16,
4. Επειδή η έρευνα γινόταν στην παρουσία άλλου προσώπου δηλαδή της κατηγορούμενης 3, αυτή είπε ότι δεν είναι δικά της. Στην πορεία ο κατηγορούμενος έδωσε ανακριτική κατάθεση στις 19.12.2013 όπου ανέφερε ότι όλα τα ανευρεθέντα ναρκωτικά είναι δικά του, τα κατείχε για δική του χρήση γιατί όπως ανέφερε είναι χρήστης κάνναβης και επίσης παραδέχθηκε ότι έκανε χρήση κάνναβης σε άγνωστη ημερομηνία. Όλα τα ναρκωτικά παραλήφθηκαν ως τεκμήρια. Ο κατηγορούμενος δεν έχει προηγούμενες καταδίκες και υπάρχουν €105 έξοδα. Γεγονότα στην Υπόθεση Αρ. 392/
5. Στις 13.1.2016 και η ώρα 11:40 καταγγέλθηκε στο Τ.Α.Ε. Πάφου από την Μ.1 ότι μεταξύ των ωρών 10:00 - 11:00 των ημερομηνιών 09 - 13.1.2016 διαρρήχθηκε η κατοικία του Martin Stratton ο οποίος απουσίαζε στην Αγγλία, στην οδό Μύρτου 4 στα Κονιά και στην οποία είναι η διαχειρίστρια και κλάπηκαν από αυτήν μια ηλεκτρονική κιθάρα χρώματος κόκκινου αξίας €450, μια ξύλινη κιθάρα χρώματος καφέ αξίας €150 και μια τηλεόραση LG αξίας €
6. Η συνολική αξία της κλαπείσας περιουσίας από αυτήν την κατοικία ανέρχεται στο ποσό των €1600 για την οποία δεν υπάρχει ασφαλιστική κάλυψη. Αμέσως μετά την καταγγελία μέλη της αστυνομίας επισκέφθηκαν την εν λόγω κατοικία όπου διαπιστώθηκε ότι παραβιάστηκε ξύλινη πόρτα που βρίσκεται στο υπόγειο της κατοικίας με αιχμηρό αντικείμενο. Την ίδια ημέρα 13.1.2016 και μεταξύ των ωρών 16:50 - 18:30 μέλη του Τ.Α.Ε. Πάφου μετέβηκαν στην κατοικία του κατηγορούμενου όπου διεξάχθηκε έρευνα μετά από δικαστικό ένταλμα έρευνας και στην παρουσία της 2ης κατηγορούμενης εντοπίστηκαν εκτός από τα πιο πάνω που αναφέρθηκαν ότι είχαν κλαπεί από το σπίτι του Martin Stratton και σωρεία άλλων αντικειμένων, ως οι λεπτομέρειες αδικήματος της 5ης κατηγορίας που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος, δηλαδή της παράνομης κατοχής περιουσίας. Επίσης, ανευρέθηκαν αντικείμενα που αναφέρονται στις λεπτομέρειες αδικήματος των άλλων κατηγοριών αρ. 7 και
7. Ο κατηγορούμενος δεν ήταν παρών κατά την διάρκεια της έρευνας. Στις 14.1.2016 συνελήφθηκε ο κατηγορούμενος, δυνάμει δικαστικού εντάλματος σύλληψης, δεν παραδέχθηκε ότι έχει οποιαδήποτε εμπλοκή με τα αδικήματα τα οποία ήδη διερευνούνταν και για τα αντικείμενα που κατασχέθηκαν ως τεκμήρια από την κατοικία του. Ο κατηγορούμενος έδωσε κάποιους ισχυρισμούς και μεταξύ άλλων ανέφερε ότι τις κιθάρες του τις χάρισαν δυο πρόσωπα Ελληνοποντιακής καταγωγής τους οποίους γνώριζε μόνο τα πρόσωπα τους και σε αρκετές περιπτώσεις ο ίδιος αγόραζε διάφορα αντικείμενα από διάφορα πρόσωπα Ελληνοποντιακής καταγωγής. Για τα κινητά τηλέφωνα, ηλεκτρονικούς υπολογιστές, τάμπλετ, ρολόγια και κοσμήματα, καθώς και για την τηλεόραση LG, ισχυρίστηκε ότι ανήκουν στην 2ην κατηγορούμενη και για την τηλεόραση Samsung ανέφερε ότι την αγόρασε πριν 1 χρόνο ως δώρο στην 2η κατηγορούμενη. Στις 14.1.2016 και η ώρα 14:45 καταγγέλθηκε από τον Χριστόδουλο Κυριάκου στα γραφεία του Τ.Α.Ε. Πάφου ότι στις 21.11.2015 διαρρήχθηκε η κατοικία του στην οδό Αγίου Νικολάου 7 στην Πέγεια. Ο συγκεκριμένος μάρτυρας είδε και αναγνώρισε ως δικό του ένα τάμπλετ που ανάγραφε πάνω στο desktop το όνομα Βιολέττα χρώματος μαύρου. Γι' αυτή την καταγγελία και μετά από εξετάσεις που έγιναν διαπιστώθηκε ότι παραβιάστηκε αλουμινένιο παράθυρο του υπογείου με αιχμηρό αντικείμενο. Από αυτήν κλάπηκαν αντικείμενα αξίας €
8. Μεταξύ αυτών ήταν και το τάμπλετ το οποίο ανευρέθηκε και κατασχέθηκε από την οικία του κατηγορούμενου, μια τηλεόραση LG 32'', ένα laptop Samsung αξίας €350, ένα playstation 3 αξίας €400, δυο vitento vigro αξίας €300 και διάφορα χρυσαφικά συνολικής αξίας €
9. Γι' αυτά δεν παραδέχθηκε ο κατηγορούμενος. Όσον αφορά την 9η κατηγορία, αναφέρθηκε ότι τα γεγονότα είναι ως οι λεπτομέρειες αδικήματος και συγκεκριμένα ότι ο κατηγορούμενος στις 20/01/2016 αποδέχτηκε ή κατακρατούσε ένα tablet μάρκας WINDOWS χρώματος άσπρο και μαύρο γνωρίζοντας ότι αυτό είχε κλαπεί. Αναφέρθηκε επίσης ότι ο κατηγορούμενος δεν αντιμετωπίζει προηγούμενες καταδίκες και ότι στην υπόθεση αυτή, υπάρχουν €30 έξοδα. Η συνήγορος του κατηγορουμένου, για σκοπούς μετριασμού της ποινής εξέφρασε την απολογία και μεταμέλεια του κατηγορουμένου για την διάπραξη των αδικημάτων. Υιοθέτησε της Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, η οποία ετοιμάστηκε κατόπιν οδηγιών του Δικαστηρίου, σε σχέση με τις προσωπικές συνθήκες του κατηγορουμένου. Σε αυτή αναφέρεται ότι ο κατηγορούμενος είναι ηλικίας 33 ετών, άνεργος και παρακολουθεί πρόγραμμα απεξάρτησης από τις ουσίες και διαμένει στη θεραπευτική κοινότητα Αγ. Σκέπη, στο Φιλάνι. Προέρχεται από πολύτεκνη οικογένεια, μέτριας κοινωνικοοικονομικής κατάστασης και έχει άλλα τρία αδέλφια. Ο ίδιος διατηρεί αποστασιοποιημένες σχέσεις με αυτούς εδώ και χρόνια. Ο κατηγορούμενος, αναφέρεται, είχε δύσκολα παιδικά χρόνια. Ο πατέρας του έκανε χρήση αλκοόλ και ήταν ιδιαίτερα επιθετικός με την ίδιο (από την ηλικία των 6 ετών) και τη μητέρα του. Ο ίδιος θυμάται έντονα την ενδοοικογενειακή βία με ένα πατέρα αυταρχικό και εγωκεντρικό, ο οποίος ερχόταν (σε καθημερινή βάση) σε αντιπαράθεση με τη μητέρα του και ασκούσε στην ίδια και στον ίδιο σωματική βία. Φοίτησε μέχρι την Στ΄ τάξη Δημοτικού Σχολείου Ίνιας Πάφου και σε ηλικία 12 ετών εγκατέλειψε το σχολείο λόγω μαθησιακών δυσκολιών. Σε ηλικία 14 ετών εγκατέλειψε την οικία στην οποία διέμενε με την οικογένεια του και φιλοξενείτο από φίλους του. Το 1998, εισήχθηκε για πρώτη φορά ως κατάδικος στις Κεντρικές Φυλακές για εντάλματα. Στη συνέχεια λόγω αλλεπάλληλων ποινικών αδικημάτων που ο ίδιος διέπραττε (διαρρήξεις κτλ) εισήχθηκε και πάλι στις Κεντρικές Φυλακές, όπου ολοκλήρωσε, σταδιακά, θητεία 8 χρόνων. Σύμφωνα με τον ίδιο, μέσα στη φυλακή ξεκίνησε τη χρήση ναρκωτικών ουσιών (μαριχουάνα, κοκαϊνη). Διευκρινίζω στο σημείο αυτό, ότι οι πιο πάνω αναφορές στην Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας καθώς επίσης και άλλες που αναφέρονται σε αυτή σε σχέση με προηγούμενη εγκληματική συμπεριφορά του κατηγορούμενου και οι οποίες έρχονται σε αντίθεση με τη δήλωση της κατηγορούσας αρχής ότι ο κατηγορούμενος είναι λευκού ποινικού μητρώου, δεν θα ληφθούν υπόψη. Τον 12ον/10 γνώρισε την κα Αλεξία Ιακώβου, με την οποία σύναψε δεσμό και με την οποία 2 ½ χρόνια μετά, τέλεσε πολιτικό γάμο στις Κεντρικές Φυλακές. Ένα μήνα μετά, απέκτησαν ένα κοριτσάκι, την Βασιλική ηλικίας σήμερα 5 ετών, το οποίο μεγαλώνει με την μητρική γιαγιά. Είναι σε διάσταση με τη σύζυγο του, επίσης χρήστη ναρκωτικών, από τον 2ον/
10. Πιο κάτω στην Έκθεση αναφέρεται ότι ο κατηγορούμενος δεν εργάστηκε ποτέ και διέπραττε κατά καιρούς διάφορα ποινικά αδικήματα για χρόνια, με σκοπό να εξασφαλίζει κάθε φορά τη δόση του. Ενώ βρισκόταν στις Κεντρικές Φυλακές, τον 5ον/17, ο ίδιος μετέβηκε στην Κλειστή Θεραπευτική Κοινότητα Αγ. Σκέπη, με σκοπό την απεξάρτηση του από τις ουσίες. Αισθάνεται πικραμένος και απογοητευμένος και έβαλε ως στόχο, να απεξαρτηθεί από τις ουσίες και να ξεκινήσει μια νέα ζωή. Όπως ο ίδιος δήλωσε, ποτέ δεν ένοιωσε την μητρική αγάπη και στοργή, ούτε την ανάλογη κατανόηση και προστασία από την οικογένεια του. Τέλος, αναφέρεται ότι ο κατηγορούμενος συνειδητοποιεί την σοβαρότητα του αδικήματος και εκφράζει μεταμέλεια. Η συνήγορος του κατηγορουμένου τόνισε τις πιο πάνω προσωπικές συνθήκες του κατηγορουμένου και το γεγονός ότι αυτός βρίσκεται πλέον σε κλειστό πρόγραμμα απεξάρτησης. Είπε ότι καταδικάστηκε στην Ποινική Υπόθεση Αρ. 672/16 Ε.Δ. Πάφου για τις κατηγορίες της διάρρηξης και κλοπής καταστήματος και στις 06/04/2016 του επιβλήθηκαν ποινές φυλάκισης, με μέγιστη αυτή των δύο ετών. Ενώ ακόμη βρισκόταν στις Κεντρικές Φυλακές και προ της αποφυλάκισης του, τον 6ον του 2017 μετά από ώριμη σκέψη του ιδίου εντάχθηκε στο πρόγραμμα απεξάρτησης της Αγίας Σκέπης. Αντιλήφθηκε είπε τη σοβαρότητα της κατάστασης του και σε ποιο τραγικό σημείο είχε φτάσει και αποφάσισε ότι θα πρέπει να αλλάξει τρόπο ζωής. Συνεχίζοντας, ανάφερε ότι ο κατηγορούμενος δεν είχε τη σωστή καθοδήγηση από κανένα στη ζωή του με αποτέλεσμα να φτάσει σε αυτή την τραγική και άθλια κατάσταση. Δυστυχώς, είπε, η κοπέλα με την οποία παντρεύτηκε ήταν και αυτή αναμεμειγμένη με τα ναρκωτικά και αντί να έχει ένα στήριγμα, ωθήθηκε πιο βαθιά σε αυτά. Τώρα είναι σε διάσταση και αναμένεται η έκδοση διαζυγίου. Όσον αφορά τη διάπραξη των αδικημάτων, αυτή έλαβε χώρα λόγω της εξάρτησης του από τα ναρκωτικά και υπό την ενθάρρυνση και παρότρυνση του περιβάλλοντος του χωρίς ο ίδιος φυσικά να αποποιείται τις ευθύνες του. Πιο κάτω η συνήγορος αναφέρθηκε στο δύσκολο και αυστηρό πρόγραμμα της Αγίας Σκέπης και ότι πριν γίνει αποδεκτός σε αυτή, πέρασε από διάφορες συνεντεύξεις για να διαπιστωθεί ότι πράγματι ήταν έτοιμος και αποφασισμένος να απεξαρτηκοποιηθεί καθώς επίσης και να διαπιστωθεί το κίνητρο του. Μέχρι στιγμής, είπε, ακολουθεί το πρόγραμμα με πλήρη επιτυχία και υπερβάλλει εαυτόν με σκοπό να ανταπεξέλθει. Είναι η πρώτη φορά που κάνει αυτή την προσπάθεια και έχει βάλει ως στόχο να τα καταφέρει και να επανέλθει στην κοινωνία καθαρός από τα ναρκωτικά. Για σκοπούς υποστηρίξεως των πιο πάνω αλλά για το πώς λειτουργεί ένα πρόγραμμα απεξάρτησης στην Αγ. Σκέπη, η συνήγορος κατάθεσε στο Δικαστήριο σχετική έκθεση που αφορά τον κατηγορούμενο (βλ. τεκμήριο Α). Αναφέρεται σε αυτή, μεταξύ άλλων, ότι το κλειστό θεραπευτικό πρόγραμμα διαρκεί από 9 έως 12 μήνες και ο κατηγορούμενος βρίσκεται σε αυτό γύρω στους 6 ½ μήνες. Έγινε αποδεκτός σε αυτό αφού διαπιστώθηκε μια έντονη απόφαση του ιδίου για απεξάρτηση. Ένα σωστά οργανωμένο μακροχρόνιο πρόγραμμα απεξάρτησης και επανένταξης με εσωτερική και εξωτερική βάση, διαρκεί τουλάχιστον 3 χρόνια και πρόκειται για ένα αυστηρό πρόγραμμα. Ο κατηγορούμενος, αναφέρεται στην έκθεση κάνει μια σοβαρή προσπάθεια να συνεργαστεί και επιδιώκει με καθημερινές δεσμεύσεις να ενισχύσει την απόφαση του για να αλλάξει τη ζωή του. Μέχρι στιγμής βρίσκεται στο πρώτο εκ των τεσσάρων σταδίων θεραπείας και καθημερινά δίνει ένα αληθινό αγώνας ζωής. Λαμβάνει ενεργό μέρος τόσο στο Θεραπευτικό Πρόγραμμα όσο και στο Εκπαιδευτικό και το καθημερινό πρόγραμμα είναι πολύ αυστηρό και ο κατηγορούμενος το ακολουθεί με ακρίβεια. Περαιτέρω, στην εν λόγω Έκθεση αναφέρεται ότι η σταθερότητα που δείχνει ο κατηγορούμενος τόσο στη θεραπεία όσο και στις συνεχείς υποχρεώσεις του απέναντι στο πρόγραμμα, καθώς επίσης και η συνειδητοποίηση των τραγικών του λαθών που διέπραξε στο παρελθόν αλλά των αιτιών των προηγούμενων υποτροπών του, τον φέρνουν όλο και πιο κοντά στην οριστική έξοδο του από το πρόβλημα της ουσιοεξάρτησης. Η αφοσίωση του στο δύσκολο αγώνα της απεξάρτησης είναι αξιοσημείωτη, ιδιαίτερα μετά από ένα μακροχρόνιο εγκλωβισμό στη χρήση ουσιών. Τέλος, στην έκθεση εκφράζεται η πεποίθηση ότι μια πιθανή καταδίκη του κατηγορουμένου σε ποινή φυλάκισης, όπως και η προσωποκράτηση του ακόμα και για λίγες μέρες, θέτει σε κίνδυνο την υγιή πορεία που έχει χαράξει ο ίδιος για μια καινούργια πορεία. Πέραν των πιο πάνω, η συνήγορος του κατηγορουμένου αναγνώρισε τη σοβαρότητα των αδικημάτων που αυτός αντιμετωπίζει και την ανάγκη για επιβολή αυστηρών και αποτρεπτικών ποινών αλλά θα πρέπει η παρούσα υπόθεση να αντιμετωπιστεί με τα δικά της περιστατικά και να ληφθούν υπόψη όλοι οι παράγοντες που συνηγορούν στο ότι ο κατηγορούμενος δεν θα πρέπει να εγκλειστεί στη φυλακή. Αναφέρθηκε επίσης στο χρόνο που διέρρευσε από τη διάπραξη των αδικημάτων μέχρι σήμερα που καλείται το Δικαστήριο να επιβάλει ποινή και ανέρχεται στα 3 χρόνια και στο τί μεσολάβησε σε αυτό το χρόνο στις συνθήκες του κατηγορουμένου. Θα πρέπει είπε να ληφθούν υπόψη οι συνέπειες για τον κατηγορούμενο και η ανατροπή της πορείας που ακολούθησε στην προσπάθεια του να ζήσει σωστά. Ζήτησε από το Δικαστήριο να δώσει μια ευκαιρία στον κατηγορούμενο να ορθοποδήσει και να συνεχίσει την προσπάθεια του να ζήσει μακριά από τα ναρκωτικά και να γίνει ένας σωστός άνθρωπος. Αναμφίβολα τα αδικήματα που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος είναι ιδιαίτερα σοβαρά και αυτό αντικατοπτρίζεται και από τις προβλεπόμενες στο Νόμο ποινές. Συγκεκριμένα για τα αδικήματα της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α προνοείται ποινή φυλάκισης μέχρι 12 χρόνια ή πρόστιμο ή και οι δύο ποινές ενώ για τα αδικήματα της κατοχής τέτοιου φαρμάκου με σκοπό την προμήθεια σε τρίτα πρόσωπα και τη χρήση του, προνοείται μέχρι και δια βίου φυλάκιση, πέραν της ποινής του προστίμου. Βέβαια δεν παραγνωρίζεται ότι το Δικαστήριο αυτό έχει εξουσία επιβολής ποινής φυλάκισης μέχρι 5 χρόνων, όμως οι προβλεπόμενες στο Νόμο ποινές συνιστούν ένα από τους παράγοντες που συνθέτουν την σοβαρότητα του αδικήματος και το οποίο λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής και συνεκτιμάται με τα γεγονότα της υπόθεσης, τόσο για την επιλογή του είδους της ποινής όσο και για τον καθορισμό της έκτασης της (βλ. Δημοκρατία v. Kυριάκου κ.α.

(1990)2 Α.Α.Δ. 264, Souilmi v. Aστυνομίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 248, Λεβέντης v. Aστυνομίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 632). Πέραν των πιο πάνω, αντλώ δικαστική γνώση για τη συχνότητα που διαπράττονται τέτοιας φύσεως αδικήματα από τις πολλές υποθέσεις που άγονται καθημερινά ενώπιον του Δικαστηρίου και την ανάγκη που υπάρχει για αποτροπή. Η νομολογία έχει καταδείξει ότι τέτοιας φύσεως αδικήματα θα πρέπει να αντιμετωπίζονται με αυστηρότητα και την επιβολή αποτρεπτικών ποινών. Στην Παγιαβλάς ν. Αστυνομίας

(1998)2 ΑΑΔ 240 λέχθηκαν σχετικά τα εξής: «Η χρήση ναρκωτικών έχει, όντως, προσλάβει ανησυχητικές διαστάσεις, γεγονός που επιβάλλει, κατά κανόνα, την επιβολή αποτρεπτικών ποινών, όπως και πρόσφατα διαπιστώθηκε στην Παυλίδης κ.α. ν. Αστυνομίας, Ποινικές Εφέσεις 6162 και 6162/15.7.96. Η χρήση ναρκωτικών έχει ποικιλόμορφα χαρακτηριστεί ως κοινωνική μάστιγα και ως νάρκη στο θεμέλιο της κοινωνίας. Αποτελούν τα ναρκωτικά κίνδυνο τόσο για τη φυσική όσο και για την κοινωνική ευημερία του κοινού. Η έξαρση, η οποία παρατηρείται στη χρήση ναρκωτικών, καθιστά την αποτροπή κυρίαρχο στοιχείο στον καθορισμό της φύσης της ποινής, γεγονός που καθιστά τη φυλάκιση εμφανή επιλογή.» Περαιτέρω, παραπέμπω, στην υπόθεση Beyki ν. Αστυνομίας(ανωτέρω) όπου λέχθηκαν σχετικά τα ακόλουθα: «Είναι θεμελιωμένο ότι τα ναρκωτικά αποτελούν σοβαρότατο κίνδυνο για τον άνθρωπο, ο οποίος κίνδυνος πρέπει να καταπολεμηθεί. Οι αυστηρές ποινές που επιβάλλονται για αδικήματα σχετιζόμενα με ναρκωτικά είναι το μέσο που έχουν τα δικαστήρια για την επίτευξη του σκοπού αυτού. Γι' αυτό και οι ποινές που συνήθως επιβάλλονται για τέτοια αδικήματα ενέχουν και το στοιχείο της αποτροπής. Όμως, θεμελιωμένη είναι και η αρχή της διάκρισης της σοβαρότητας των αδικημάτων που αφορούν σε εμπορία ναρκωτικών και εκείνων που αφορούν σε κατοχή και χρήση. Οι έμποροι ναρκωτικών, όπως λέχθηκε στην Afroughi (ανωτέρω), καθιστούν επάγγελμα τους τη διασπορά του θανάτου και ως εκ τούτου είναι δύσκολο να ανευρεθούν ερείσματα για μετριασμό των ποινών που επιβάλλονται σ' αυτούς. Για τους χρήστες ναρκωτικών, όμως, υπάρχει κάποιο περιορισμένο περιθώριο για επίδειξη επιεικείας, το οποίον (περιθώριο) σχετίζεται με την αδυναμία του ανθρώπου και ειδικά των χρηστών ναρκωτικών, ανάλογα βέβαια με τις περιστάσεις της κάθε υπόθεσης.» Ακόμη όμως και στην περίπτωση των χρηστών, η ποινή φυλάκισης δεν είναι ως θέμα αρχής κάτω από συγκεκριμένες συνθήκες, λανθασμένη. Σε σχέση με την αντιμετώπιση των χρηστών στην Παγιαβλάς (ανωτέρω) αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Πράγματι, γίνεται διάκριση μεταξύ εμπόρων και χρηστών ναρκωτικών. Στην περίπτωση των πρώτων, η ανάγκη για την επιβολή αποτρεπτικών ποινών είναι κατάδηλη. Αποζούν από τη διασπορά της καταστροφής. Η διάκριση, όμως, μεταξύ των δύο κατηγοριών παραβατών, αμβλύνεται σε μεγάλο βαθμό, αναλογιζόμενοι ότι είναι οι χρήστες που συντηρούν την εμπορία ναρκωτικών. Χωρίς τους χρήστες, δε θα υπήρχε αγορά για τα ναρκωτικά. Η καταπολέμηση του κακού στη γένεσή του διέρχεται μέσα από την καταπολέμηση της κατανάλωσης ναρκωτικών. Έτσι, και στην περίπτωση των χρηστών, συντρέχουν ισχυροί λόγοι για την επιβολή αποτρεπτικών ποινών.» Το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος είναι περιστασιακός χρήστης σε συνδυασμό με τη μικρή ποσότητα των ναρκωτικών επενεργεί στη σημαντική μείωση της σοβαρότητας του αδικήματος (βλ. Δημητρίου ν. Αστυνομίας

(2003)2 Α.Α.Δ 502). Η μικρή ποσότητα ναρκωτικών λοιπόν θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη. Όμως, από μόνο του το γεγονός αυτό, δεν έχει αναγκαία αποφασιστική σημασία. Θα πρέπει σε κάθε περίπτωση να συνδυάζεται με άλλους μετριαστικούς παράγοντες όπως π.χ η απουσία εμπορίας και η περιστασιακή χρήση (βλ. Τρύφωνος ν. Αστυνομίας (ανωτέρω) και Σελλής ν. Δημοκρατίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 215). Η προσπάθεια ενός χρήστη να απεγκλωβιστεί από τον εθισμό του αποτελεί ένα επιπρόσθετο μετριαστικό παράγοντα. Τέτοια προσπάθεια, σύμφωνα με τη νομολογία, πρέπει να ανταμείβεται ανάλογα, καθ' ην έκταση με την ενδεχόμενη απεξάρτηση θα εκλείψει και η ανάγκη διάπραξης αδικημάτων προς εξασφάλιση της δόσης του χρήστη (βλ. Χριστοφίδης ν. Δημοκρατίας

(2004)2 Α.Α.Δ 148, Καρακάννας ν. Αστυνομίας

(2004)2 Α.Α.Δ 463 και Χαραλάμπους ν. Αστυνομίας

(2005)2 Α.Α.Δ 82). Όπως προκύπτει από τα πιο πάνω, στις περιπτώσεις των χρηστών υπάρχει κάποιο περιθώριο επίδειξης επιείκειας και αντιμετώπισης τους με διαφορετικό τρόπο εφόσον οι περιστάσεις διάπραξης του αδικήματος το επιτρέπουν. Στην περίπτωση των εμπόρων όμως, το κυρίαρχο στοιχείο θα πρέπει να είναι η αποτροπή. Στην Γενικός Εισαγγελέας v. Marcos Alexander dos Santos

(2005)2 Α.Α.Δ 297 λέχθηκαν τα εξής: «Τα κακά από τη χρήση ναρκωτικών είναι ήδη στη χώρα μας. Και εκτός από τα ολέθρια αποτελέσματα στη ζωή και υγεία των χρηστών δημιουργούν, σωρευτικά, εστίες εγκλήματος. Η εμπορία πρέπει να παταχθεί. Οι ποινές πρέπει να είναι αποτρεπτικές. Ο έμπορος των ναρκωτικών να υποχρεωθεί να υπολογίζει τις επιπτώσεις της σύλληψης και καταδίκης του.» Περαιτέρω, παραπέμπω στην Hussein Hassan v. Αστυνομίας

(2006)2 Α.Α.Δ 356 όπου τονίστηκε η σοβαρότητα των αδικημάτων αυτών και ο τρόπος που πρέπει να αντιμετωπίζονται. Συγκεκριμένα παραπέμπω στο πιο κάτω απόσπασμα από την εν λόγω απόφαση: «Αποτελεί κοινή διαπίστωση ότι τα αδικήματα που έχουν σχέση με το εμπόριο και τη διακίνηση ναρκωτικών προσλαμβάνουν ολοένα και μεγαλύτερες διαστάσεις. Προβάλλει επιτακτικά η ανάγκη για αποτελεσματική εφαρμογή του νόμου με την επιβολή αποτρεπτικών ποινών. Το στοιχείο της αποτροπής, που στην προκείμενη περίπτωση εξυπηρετεί ένα από τους πιο βασικούς σκοπούς της ποινής, εμφανίζεται να έχει δύο παραμέτρους. Η μια έχει ως λόγο την αποτροπή του ίδιου του παραβάτη από την επανάληψη του εγκλήματος ή παρόμοιων εγκλημάτων στο μέλλον και η άλλη αφορά στην αποτροπή τρίτων από τη διάπραξη παρόμοιων εγκλημάτων. Πολλοί άνθρωποι έγιναν χρήστες ναρκωτικών επειδή κάποιοι αδίστακτοι εγκληματίες με μόνο κίνητρο το οικονομικό τους όφελος, γίνονται συνεργοί στη διάδοση των ναρκωτικών κυρίως μεταξύ των νέων οι οποίοι, καθώς φαίνεται, αποτελούν την πιο ευάλωτη ομάδα του πληθυσμού. Οι επικρατούσες συνθήκες στη χώρα μας λόγω της κατοχής, καθιστούν ευκολότερη τη διακίνηση ναρκωτικών από τα κατεχόμενα προς τις ελεύθερες περιοχές. Αυτοί που εμπλέκονται σε τέτοιου είδους συναλλαγές πρέπει να αντιληφθούν ότι η ανάμιξή τους ενέχει σοβαρές γι' αυτούς συνέπειες. Ιδιαίτερα σοβαρά είναι και τα αδικήματα που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος στις άλλες υποθέσεις που λαμβάνονται υπόψη και σχετίζονται με διαρρήξεις και κλοπές. Η σοβαρότητα τους φαίνεται άλλωστε και από τις προβλεπόμενες στο Νόμο ποινές. Το άρθρο 292(α) του Ποινικού Κώδικα προνοεί ποινή φυλάκισης 7 χρόνων σε περίπτωση διάρρηξης κατοικίας με σκοπό τη διάπραξη κακουργήματος. Το δε άρθρο 262 προνοεί ως γενική ποινή για το αδίκημα της κλοπής αυτή των 3 χρόνων και το άρθρο 266(β) του ιδίου Κώδικα προνοεί φυλάκιση 5 χρόνων για το αδίκημα της κλοπής από κατοικία. Η σοβαρότητα των αδικημάτων προκύπτει επίσης και από τη συχνότητα με την οποία εμφανίζονται. Αδικήματα τα οποία στρέφονται εναντίον της περιουσίας, παρουσιάζουν δυστυχώς έξαρση. Επί τούτου αντλώ δικαστική γνώση από τη σωρεία υποθέσεων τέτοιας φύσεως που το Δικαστήριο επιλαμβάνεται καθημερινά. Ως αποτέλεσμα τα Δικαστήρια καλούνται σε μια προσπάθεια αντιμετώπισης του φαινομένου να επιβάλλουν αποτρεπτικές ποινές. Θεώρηση της νομολογίας καταδεικνύει ότι η συνήθης ποινή που επιβάλλεται σε αδικήματα παρόμοιας φύσης, είναι αυτή της φυλάκισης (βλ. Χαραλάμπους ν. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 222, Hassan v. Αστυνομίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 71). Στην Παναγίδης ν. Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ 104 διακηρύττεται η υποστήριξη του Εφετείου σε αυστηρές ποινές για τέτοιου είδους συμπεριφορά και επισημαίνεται ότι αδικήματα εναντίον της περιουσίας όπως κλοπές και άλλα ομοειδή αδικήματα, είναι στην πρώτη γραμμή της εγκληματικότητας χωρίς να δείχνουν σημεία κάμψης. Σημειώνεται αντίθετα έξαρση. Τα Δικαστήρια αντιμετώπισαν τέτοια εγκλήματα με αυστηρότητα γιατί προκαλούν ρήγματα στην έννομη τάξη και διαβίωση και διαβρώνουν συνάμα το αίσθημα ασφάλειας του πολίτη (βλ. επίσης Φιλίππου v. Αστυνομίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 160 και Γενικός Εισαγγελέας v. Ανδρέου

(1994)2 Α.Α.Δ. 2 Α.Α.Δ. 194). Οι πιο πάνω επισημάνσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου, επαναδιατυπώθηκαν και στην απόφαση στην Δημήτρης Βέλιου v. Αστυνομίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 99/12, Ημερομηνίας 23/01/2013 όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Συμφωνούμε με το πρωτόδικο δικαστήριο αναφορικά με τη σοβαρότητα των αδικημάτων στα οποία ο εφεσειών παραδέχθηκε ενοχή. Αυτή είναι δεδομένη, όπως δεδομένες είναι και οι συνέπειες τους για τα θύματα και την κοινωνία ευρύτερα. Συμφωνούμε επίσης, με τη διαπίστωση του πρωτόδικου δικαστηρίου ότι η σοβαρότητα των εν λόγω αδικημάτων και κυρίως η συχνότητα με την οποία αυτά διαπράττονται, επιβάλλει την αυστηρή αντιμετώπιση τους από τα Δικαστήρια. Είναι πιστεύουμε αρκετό να υπενθυμίσουμε την επισήμανση της νομολογίας μας ότι τέτοια αδικήματα προκαλούν ρήγματα στην έννομη τάξη και δυναμιτίζουν το αίσθημα ασφάλειας των πολιτών.» Περαιτέρω, παραπέμπω στην Ανδρέας Φραντζίδης v. Αστυνομίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 158, Παναγιώτου (Αντάρτης) ν. Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 138, Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 487, Αργυρού ν. Δημοκρατίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 57, Βαρνάβας Ευγένιου Κλεοβούλου ν. Δημοκρατίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 485 και Xiaojin κ.ά. ν. Δημοκρατίας

(2006)2 Α.Α.Δ. 104). Πέραν των πιο πάνω, σοβαρά είναι και τα υπόλοιπα αδικήματα που ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει έχοντας υπόψη τις προβλεπόμενες στο Νόμο ποινές και την σχετική νομολογία. Στρεφόμενος στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, εκείνο το οποίο προκύπτει είναι ότι ο κατηγορούμενος κατείχε ναρκωτικά τόσο τάξεως Α όσο και τάξεως Β. Λαμβάνω υπόψη μου την ποσότητα και το είδος των ναρκωτικών που κατείχε ο κατηγορούμενος. Αν και η ποσότητα των ναρκωτικών που ανευρέθηκε δεν μπορεί να χαρακτηριστεί μεγάλη, εντούτοις δεν μπορεί να παραγνωριστεί ότι σε σχέση με τα ναρκωτικά της 1ης κατηγορίας, αυτά επρόκειτο για ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Α και συγκεκριμένα κοκαΐνη, που είναι από τις σοβαρότερες μορφές ναρκωτικών του Νόμου. Επίσης, ο σκοπός που κατέχονταν ήταν η προμήθεια τους σε τρίτα πρόσωπα. Περαιτέρω, και ο ίδιος ο κατηγορούμενος είναι χρήστης τέτοιων ουσιών εδώ και πολλά χρόνια, όπως έχει προκύψει από όλα τα ενώπιον μου στοιχεία. Εκείνο που ουσιαστικά προκύπτει στην παρούσα υπόθεση είναι ότι έχουμε ένα χρήστη τέτοιων ναρκωτικών ουσιών για πολλά χρόνια καθώς επίσης και εμπλοκή του στην εμπορία τέτοιων ουσιών. Πέραν των πιο πάνω, στην παρούσα υπόθεση λαμβάνεται υπόψη και η Υπόθεση Αρ. 15072/13 η οποία αφορά επίσης κατηγορίες για κατοχή και κατοχή με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα κάνναβης βάρους 16,5391 γραμμαρίων καθώς και χρήση τέτοιων ουσιών που διαπράχθηκαν στις 05/12/2013 και πρότερον από τον κατηγορούμενο. Επίσης, προκύπτει ότι πέραν από την εμπλοκή του κατηγορουμένου σε αδικήματα ναρκωτικών, εμπλέκεται και σε υποθέσεις διαρρήξεων και κλοπών και άλλων ομοειδών και συναφών αδικημάτων, έχοντας υπόψη τις Υποθέσεις Αρ. 4697/14 και 392/16, οι οποίες επίσης λαμβάνονται υπόψη στην παρούσα. Στην μεν Υπόθεση Αρ. 4697/14 στις 07/07/2014 διέπραξε μια διάρρηξη και κλοπή από κατοικία διαφόρων αντικειμένων συνολικής αξίας €770 ενώ στην δε Υπόθεση Αρ. 392/16 περί τον Ιανουάριο του 2016 διέπραξε δυο διαρρήξεις και κλοπές από κατοικίες αντικειμένων συνολικής αξίας €1600 και €8000 σε κάθε περίπτωση. Περαιτέρω, ανευρέθηκαν παράνομα στην κατοχή διάφορα άλλα αντικείμενα ως εκτέθηκαν ανωτέρω από την κατηγορούσα αρχή καθώς επίσης και διαρρηκτικά εργαλεία. Είναι νομολογημένο ότι στην περίπτωση που λαμβάνονται υπόψη για σκοπούς επιβολής ποινής και άλλες υποθέσεις, το Δικαστήριο δύναται να επιβάλει μεγαλύτερη ποινή από αυτή που θα επέβαλλε αν είχε μόνο ενώπιον του μια υπόθεση ((βλ. Ιωάννου ν. Γενικού Εισαγγελέα

(2005)2 Α.Α.Δ. 598, Γενικός Εισαγγελέας ν. Cham & άλλων

(1993)2 Α.Α.Δ 129, Ιωάννου ν. Αστυνομίας

(2001)2 ΑΑΔ 382 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Ανδρέου

(1994)2 Α.Α.Δ 194). Περαιτέρω, από όλα τα πιο πάνω και τα υπόλοιπα γεγονότα που τέθηκαν ενώπιον μου καταδεικνύεται μια συστηματική και κατ' επανάληψη επίδειξη εγκληματικής συμπεριφοράς από τον κατηγορούμενο. Δεν παραγνωρίζω το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος ήταν εθισμένος στη χρήση ναρκωτικών ουσιών για όλη αυτή την περίοδο κάτι το οποίο τον ωθούσε στη διάπραξη των αδικημάτων με σκοπό να εξασφαλίζει χρήματα για τη δόση του, αλλά αυτό με κανένα τρόπο δεν μπορεί να αποτελεί επαρκή δικαιολογία για την εγκληματική δραστηριότητα την οποία επέδειξε. Αντίθετα καταδεικνύει ότι το κίνητρο του στη διάπραξη των εν λόγω αδικημάτων είχε ως απώτερο σκοπό την εξασφάλιση οικονομικού οφέλους με σκοπό να χρησιμοποιηθεί για τη διάπραξη άλλων ιδιαίτερα επίσης σοβαρών αδικημάτων και παρά την κατ' επανάληψη συμπεριφορά που επεδείκνυε δεν κατάφερε να συνετιστεί και να αντιληφθεί τη σοβαρότητα της συμπεριφοράς του αυτής. Δεν μπορεί για αυτήν την κατάσταση που ο ίδιος και από μόνος του περιήλθε να μέμφεται οποιοδήποτε άλλο παρά τον εαυτό του. Ούτε οι ανυποψίαστοι πολίτες από τους οποίους στερούσε την περιουσία τους φταίνε σε τίποτε. Στην David Piliev v Αστυνομίας

(2005)2 A.A.Δ. 587 λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος εγκλημάτισε εναντίον της περιουσίας των παραπονουμένων με σκοπό να εξασφαλίσει λεφτά για να ικανοποιήσει τον εθισμό του σε σκληρά ναρκωτικά δεν αποτελεί ελαφρυντικό παράγοντα (βλ. Μc Inerney [2003] 1 Cr. App. R. 627, Lawrence [1988] 10 Cr. App. R. (S) 463). Το ότι ο κατηγορούμενος ενδεχομένως να ενήργησε - αν σε αυτό στόχευσε να παραπέμψει η υπεράσπιση με την αναφορά στην εξάρτηση του - κάτω από τη φόρτιση των συναισθημάτων για εξασφάλιση ναρκωτικών, αν και τού πιστώνεται ως ελαφρυντικό δεν μπορεί να υποβιβάσει τη σοβαρότητα των εγκλημάτων και την αναγκαιότητα για αυστηρή μεταχείριση του.» Η πιο πάνω συμπεριφορά που επέδειξε ο κατηγορούμενος είναι άκρως σοβαρή και ανησυχητική. Σε μια περίοδο που αδικήματα αυτής της φύσης βρίσκονται σε έξαρση, το Δικαστήριο έχει καθήκον δια της επιβολής αυστηρών και αποτρεπτικών ποινών να στείλει το μήνυμα ότι τέτοιες συμπεριφορές δεν μπορεί να γίνουν ανεκτές από την κοινωνία για οποιονδήποτε υποκειμενικό λόγο και αυτές λαμβάνουν χώρα. Τέτοιες ενέργειες και συμπεριφορές είναι απαράδεκτες, ενέχουν κινδύνους για το ευρύτερο κοινωνικό σύνολο και θα πρέπει να αποτρέπονται. Ιδιαίτερα η κατοχή ναρκωτικών με σκοπό την προμήθεια σε τρίτα πρόσωπα και ουσιαστικά η διάδοση του αργού θανάτου, όπως έχει χαρακτηριστεί, είναι αδίκημα ιδιαίτερης σοβαρότητας και θα πρέπει να αντιληφθούν τα άτομα που εμπλέκονται σε τέτοιες υποθέσεις ότι τα Δικαστήρια θα είναι αμείλικτα και οι ποινές που θα επιβάλλονται αυστηρότατες. Παρά τα πιο πάνω όμως, η κάθε περίπτωση θα πρέπει να κρίνεται με βάση τα δικά της περιστατικά και κατά την επιμέτρηση της ποινής απαιτείται η εξατομίκευση της έτσι ώστε αυτή να είναι ανάλογη της σοβαρότητας του αδικήματος σε συνδυασμό με τα ελαφρυντικά στοιχεία του κατηγορουμένου και των γεγονότων. Η υποχρέωση για εξατομίκευση της τιμωρίας δεν ατονεί ώστε να αρμόζει στις συνθήκες του παραβάτη, νοουμένου ότι η εξατομίκευση δεν οδηγεί στην εξουδετέρωση του στοιχείου της αποτροπής που επιβάλλουν η φύση και τα περιστατικά της υπόθεσης. Σχετικές είναι οι υποθέσεις Φιλίππου ν. Αστυνομίας

(1996)2Α.Α.Δ. 245, Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 224 και Κόκκινος v. Aστυνομίας

(1995)2 Α.Α.Δ. 135. Προς όφελος του κατηγορουμένου λαμβάνω υπόψη μου τα όσα η ευπαίδευτη συνήγορος του ανέφερε στο Δικαστήριο και συγκεκριμένα τα ακόλουθα: 1) Την παραδοχή του ενώπιον του Δικαστηρίου. 2) Το λευκό του ποινικό μητρώο, σύμφωνα με τη δήλωση της κατηγορούσας αρχής. 3) Την απολογία και μεταμέλεια του όπως εκφράστηκε από την συνήγορο του ενώπιον του Δικαστηρίου. 4) Το ότι μέρος της κλαπείσας περιουσίας ανευρέθηκε και θα επιστραφεί στους παραπονούμενους. 5) Τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές του περιστάσεις όπως φαίνονται στην Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας και όπως τις έχει θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου ο συνήγορος του. Ειδικότερα ότι: α) Είναι ηλικίας 33 ετών και πατέρας ενός ανήλικου τέκνου. β) Είχε δύσκολα παιδικά χρόνια λόγω της έντονης ενδοοικογενειακής βίας που ασκούσε ο πατέρας του τόσο στον ίδιο όσο και στην μητέρα του. γ) Φοίτησε μέχρι τη Στ΄ τάξη του Δημοτικού Σχολείου και από την ηλικία των 14 ετών εγκατέλειψε την οικία στην οποία διέμενε με την οικογένεια του. δ) Την έλλειψη καθοδήγησης από τον οποιονδήποτε που είχε ως αποτέλεσμα να αρχίσει τη χρήση ναρκωτικών ουσιών. ε) Βρίσκεται σε διάσταση με τη σύζυγο του από τον 2ον/2016, επίσης χρήστη ναρκωτικών ουσιών, όπως αναφέρεται στην Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας και αναμένεται να εκδοθεί διαζύγιο. 6) Επίσης, θα λάβω υπόψη μου το γεγονός ότι, παρόλο που όπως αναφέρθηκε ανωτέρω, δεν αποτελεί υπεράσπιση και επαρκή δικαιολογία για τη διάπραξη των αδικημάτων, την κατάσταση που βρισκόταν ο κατηγορούμενος κατά τη διάπραξη των αδικημάτων λόγω της χρήσης ναρκωτικών ουσιών και τον περιορισμό των αντιστάσεων του κάτι που συνέβαλε στη διάπραξη των αδικημάτων (βλ. David Piliev v Αστυνομίας (ανωτέρω)). 7) Ιδιαίτερα, θα λάβω, περαιτέρω, υπόψη μου την προσπάθεια την οποία ο ίδιος καταβάλλει με σκοπό την απεξάρτηση του, όπως έχει καταδειχθεί από όλα τα ενώπιον μου στοιχεία και αναφέρθηκαν ανωτέρω. Σύμφωνα με τη νομολογία που αναφέρθηκε ανωτέρω, το γεγονός αυτό αποτελεί ένα σημαντικό ελαφρυντικό παράγοντα (βλ. επίσης Κωνσταντίνος Μαυραντωνίου v. Δημοκρατίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 333, Ελ Χαπιρ Ναζιπ v. Αστυνομίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 6/2014, Ημερ. 21/11/2014 και Νικόλαος Γιαννακάκη v. Αστυνομίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 177/2015, Ημερ. 21/04/

1. 8) Το χρόνο που παρήλθε από τη διάπραξη των αδικημάτων της παρούσας υπόθεσης και της Υπόθεσης Αρ. 4697/14 και 15072/13 που ανέρχεται πέραν των 3 και 4 χρόνων αντίστοιχα. Παρά ταύτα, φαίνεται ότι ο κατηγορούμενος διέπραξε εκ νέου αδικήματά περί τον Ιανουάριο του
2. Θα λάβω υπόψη μου τη διαφοροποίηση των προσωπικών του συνθηκών στο μεσοδιάστημα και ότι περί τον Απρίλιο του 2016 καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης 2 ετών στην Υπόθεση Αρ. 672/16 και ότι προτού ολοκληρωθεί η έκτιση της μεταφέρθηκε σε κλειστό πρόγραμμα απεξάρτησης στην Αγ. Σκέπη, αλλά υπό τις περιστάσεις, δεν θεωρώ ότι ο χρόνος αυτός από μόνος του μπορεί να διαφοροποιήσει το είδος της ποινής που θα πρέπει να επιβληθεί στον κατηγορούμενο, στην παρούσα περίπτωση. Τα αδικήματα που διέπραξε είναι ιδιαίτερα σοβαρά και χρήζουν αποτροπής και καθίσταται αναγκαία η επιβολή αυστηρής και αποτρεπτικής ποινής (βλ. Γενικός Εισαγγελέας v. Πεγειώτη κ.α

(2001)2 Α.Α.Δ. 617, Σωτήρης Αβράαμ v. Αστυνομίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 365, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Στυλιανού Στυλιανού

(2009)2 Α.Α.Δ. 543). 9) Θα λάβω υπόψη μου επίσης το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης 2 ετών στην Υπόθεση Αρ. 672/16 για αδικήματα διαρρήξεων και κλοπών τα οποία διαπράχθηκαν αρχές Ιανουαρίου του 2016 που αν και σε εκείνη την υπόθεση δεν θα μπορούσε να ληφθεί υπόψη η παρούσα υπόθεση, εντούτοις αφορά εγκληματική συμπεριφορά που έλαβε χώρα στην περίοδο που διαπράχθηκαν και τα αδικήματα των άλλων υποθέσεων που λαμβάνονται υπόψη στην παρούσα και εκείνη η υπόθεση, όπως έχει αναφερθεί, θα μπορούσε να είχε ληφθεί υπόψη στην παρούσα. Συνεκτιμώντας όλα τα πιο πάνω, καταδεικνύεται ότι τα γεγονότα και οι περιστάσεις διάπραξης των αδικημάτων είναι ιδιαίτερα σοβαρά. Επίσης, καταδεικνύεται μια συστηματική επίδειξη εγκληματικής συμπεριφοράς εκ μέρους του κατηγορούμενου και λαμβάνονται υπόψη και άλλες υποθέσεις. Όλα τα πιο πάνω ελαφρυντικά του κατηγορούμενου και οι προσωπικές του συνθήκες και ειδικότερα το γεγονός ότι βρίσκεται σε πρόγραμμα απεξάρτησης δεν είναι τέτοια που συνολικά ιδωμένα μπορούν να διαφοροποιήσουν το είδος της ποινής που θα επιβληθεί, το οποίο δεν μπορεί να είναι άλλο από ποινή στερητική της ελευθερίας του. Οποιαδήποτε άλλη ποινή δεν θα εξυπηρετούσε κατά την κρίση μου τους σκοπούς του νόμου και θα έστελνε λανθασμένα μηνύματα σε επίδοξους νέους παραβάτες. Τα αδικήματα που διέπραξε ο κατηγορούμενος είναι ιδιαίτερα σοβαρά, βρίσκονται σε έξαρση και υπάρχει ανάγκη για αποτροπή. Σε τέτοιες περιπτώσεις οι προσωπικές συνθήκες του κατηγορούμενου είναι ήσσονος σημασίας (βλ. Μάριος Παναγιώτου v. Aστυνομίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 540). Παρόλα αυτά όλα τα ανωτέρω, θα ληφθούν υπόψη και θα παίξουν σημαντικό ρόλο στο ύψος των ποινών που θα επιβληθούν. Έχοντας υπόψη μου όλα τα ανωτέρω και ασκώντας τη μέγιστη επιείκια προς το πρόσωπο του κατηγορουμένου, επιβάλλονται σε αυτόν οι ακόλουθες ποινές: 1) Στην 1ην κατηγορία, ποινή φυλάκισης 1 ½ χρόνων. 2) Στην 2ην κατηγορία, ποινή φυλάκισης 2 ½ χρόνων. 3) Στην 3η κατηγορία, ποινή φυλάκισης 9 μηνών. 4) Στην 4ην κατηγορία, ποινή φυλάκισης 6 μηνών. 5) Στην 5ην κατηγορία, ποινή φυλάκισης 4 μηνών. Όλες οι ποινές φυλάκισης που επιβλήθηκαν να συντρέχουν. Για σκοπούς επιβολής των πιο πάνω ποινών, έχουν ληφθεί υπόψη και οι Υποθέσεις Αρ. 4697/14, 15072/13 και 392/16 Ε.Δ. Πάφου. Τα τεκμήρια των Υποθέσεων Αρ. 7424/15, 15072/13 και 392/16 να παραμείνουν στην κατοχή της Αστυνομίας για σκοπούς ολοκλήρωσης της υπόθεσης που εκκρεμεί εναντίον της άλλη συγκατηγορούμενης. Έχοντας καταλήξει στις πιο πάνω ποινές φυλάκισης, θα προχωρήσω να εξετάσω κατά πόσο δικαιολογείται η αναστολή τους. Η αναστολή ποινών φυλάκισης διέπεται από το άρθρο 3 του Νόμου 95/72, όπως τροποποιήθηκε, και το οποίο αναφέρει ότι, όποτε Δικαστήριο επιβάλλει ποινή φυλακίσεως η οποία δεν υπερβαίνει τα τρία έτη, δύναται να διατάξει όπως η ποινή μη εκτελεστεί εκτός αν, διαρκούσης της περιόδου εφαρμογής του διατάγματος, ο καταδικασθείς διαπράξει άλλο αδίκημα το οποίο τιμωρείται με φυλάκιση, και, μετά από την διάπραξη αυτή, Δικαστήριο διατάξει όπως η αρχική ποινή εκτελεστεί. Το εδάφιο

(2)του εν λόγω άρθρου αναφέρει τα ακόλουθα: «Το Δικαστήριο διατάσσει την αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του Κατηγορουμένου». Η ποινή φυλάκισης με αναστολή δεν επιβάλλεται από το Δικαστήριο ως μέτρο επιείκειας, αλλά το Δικαστήριο αποφασίζει το ύψος της ποινής και μετά εξετάζει κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις που να δικαιολογούν την αναστολή της (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Στέφανου Περατικού

(1997)2 Α.Α.Δ. 373) Οι αρχές για αναστολή ποινής φυλακίσεως έχουν αναλυθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Παραπέμπω ενδεικτικά στις Γενικός Εισαγγελέας ν. Μελέγκου

(1994)2 Α.Α.Δ. 1, Δημοκρατία ν. Δημητρίου Παντελή

(1974)2 C.L.R. 45, Athanasiou v. Republic

(1978)2 C.L.R. 17, Koukos v. Police

(1986)2 C.L.R. 1, Republic v. Georgiou

(1989)2 Α.Α.Δ. 31, Δημοκρατία ν. Πέπη

(1990)2 Α.Α.Δ. 24, Γενικός Εισαγγελέας ν. Λουκάς Φανιέρος

(1996)2 Α.Α.Δ. 303 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Ρομίνας Τζιαουχάρη

(2005)2 Α.Α.Δ. 161 . Όπως έχει αναφερθεί στην Γενικός Εισαγγελέας ν. Λουκάς Φανιέρος (πιο πάνω), οι ακόλουθοι είναι παράγοντες που λαμβάνονται υπ' όψιν στην απόφαση του κατά πόσο θα ανασταλεί η ποινή φυλακίσεως: (α) Η σοβαρότητα των περιστατικών και το κίνητρο για τη διάπραξη του εγκλήματος. (β) Το μητρώο του Κατηγορουμένου ως δείκτη για την ανάγκη αποτροπής. (γ) Η διαγωγή του Κατηγορουμένου μετά τη διάπραξη του αδικήματος ιδιαίτερα η παρουσία ή απουσία στοιχείων μεταμέλειας. (βλ. επίσης Σκεύη Χριστοδούλου v. Αστυνομίας

(2010)2 Α.Α.Δ. 22). Πέραν των πιο πάνω, στην πρόσφατη απόφαση Δάφνη Αριστοδήμου v. Δημοκρατία, ECLI:CY:AD:2017:D311, Ποιν. Έφεση Αρ. 121/2017, Ημερ. 21/09/2017 έγινε αναφορά στον τρόπο άσκησης της εξουσίας του Δικαστηρίου αναφορικά με την αναστολή ποινής φυλάκισης και λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Ειδικά σε σχέση με τον έλεγχο του τρόπου άσκησης της εξουσίας του πρωτόδικου Δικαστηρίου αναφορικά με την αναστολή ποινής φυλάκισης, σε συνάρτηση με την κείμενη νομοθεσία, εναπόκειται στο Δικαστήριο που έχει την ευθύνη επιβολής της ποινής να λάβει υπόψη στην κάθε περίπτωση τις περιστάσεις της υπόθεσης και του δράστη με σκοπό να αποφασίσει κατά πόσο ενδείκνυται η αναστολή της εκτέλεσης της ποινής. Όπως αναφέρθηκε στην Ιωσήφ v. Δημοκρατίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 930 , αυτό συνεπάγεται την εκ νέου θεώρηση του αδικήματος και των προσωπικών περιστάσεων του κατηγορουμένου και την απόδοση «διπλής βαρύτητας» σ' όλους τους σχετικούς με το αδίκημα και τον αδικοπραγούντα παράγοντες - είτε επιβαρυντικούς είτε μετριαστικούς - οι οποίοι μπορούν να επηρεάσουν την απόφαση του δικαστηρίου για την αναστολή ή όχι της ποινής. Θεωρώ ότι κατά την εξέταση του ζητήματος, σημαντικό ερώτημα είναι κατά πόσο η ανασταλείσα ποινή θα αντικατοπτρίζει την αντικειμενική σοβαρότητα του αδικήματος και θα εξυπηρετήσει τους πολλαπλούς σκοπούς της τιμωρίας.» Η σοβαρότητα των αδικημάτων και των περιστάσεων διάπραξης τους από τον κατηγορούμενο είναι δεδομένη και έχει αναφερθεί ανωτέρω. Ο κατηγορούμενος όντας χρήστης ναρκωτικών τάξεως Α και Β και συγκεκριμένα κοκαϊνης και κάνναβης για πολλά χρόνια ενεμπλάκηκε και στην εμπορία τέτοιων ουσιών. Επίσης, διέπραξε και αδικήματα που αφορούν διαρρήξεις και κλοπές από κατοικίες και άλλα ομοειδή και συναφή αδικήματα και επέδειξε μια συστηματική και κατ' επανάλειψη εγκληματική συμπεριφορά, έχοντας υπόψη και τις άλλες υποθέσεις που λαμβάνονται υπόψη. Όπως αναδεικνύεται γενεσιουργός αιτία της διάπραξης των τελευταίων αυτών αδικημάτων ήταν η εξάρτηση του στις ναρκωτικές ουσίες και η ανάγκη του να εξασφαλίζει τη δόση του. Αν και λαμβάνεται υπόψη το γεγονός αυτό, στο βαθμό που πρέπει να λαμβάνεται, όπως αναφέρθηκε και ανωτέρω, δεν μπορεί από μόνο του να αποτελεί επαρκή δικαιολογία ή λόγο για την αναστολή εκτέλεσης των ποινών φυλακίσεων που επιβλήθηκαν. Λαμβάνω επίσης υπόψη μου την παραδοχή, απολογία και μεταμέλεια του καθώς επίσης και το λευκό του ποινικό μητρώο. Το σημαντικό όμως που θα πρέπει να εξεταστεί είναι οι προσωπικές συνθήκες του κατηγορουμένου και κατά πόσο παρέχεται στη βάση αυτών η ευχέρεια στο Δικαστήριο να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ της αναστολή των ποινών φυλακίσεων που επιβλήθηκαν, όπως ήταν και το αίτημα της συνηγόρου του. Έχω εξετάσει ενδελεχώς όλα τα στοιχεία τα οποία τέθηκαν ενώπιον μου σε σχέση με το πιο πάνω ζήτημα. Εκείνο το οποίο αναφύεται είναι ότι ο κατηγορούμενος είχε δύσκολα παιδικά χρόνια και έλλειψη καθοδήγησης. Από πολύ νεαρή ηλικία άρχισε την χρήση ναρκωτικών που όπως προκύπτει ήταν και η γενεσιουργός αιτία της εν λόγω αντικοινωνικής συμπεριφοράς του. Ο κατηγορούμενος από τον Ιανουάριο του 2016 τελούσε υπό κράτηση στα πλαίσια της Υπόθεσης Αρ. 672/16 στην οποία τον Απρίλιο του 2016 καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης 2 ετών για αδικήματα διάρρηξης και κλοπής καταστήματος, υπόθεση που θα μπορούσε να είχε ληφθεί υπόψη στην παρούσα για σκοπούς επιβολής ποινής. Ενώ ακόμη δεν είχε ολοκληρωθεί η έκτιση της ποινής του, ο ίδιος αποφάσισε όπως αλλάξει τρόπο ζωής επιχειρώντας να απεξαρτηκοποιηθεί από τα ναρκωτικά. Μετά από διάφορες συναντήσεις και συνεντεύξεις με την Αγία Σκέπη και αφού τα άτομα εκεί πείσθηκαν για τις προθέσεις του κατηγορουμένου και τη βούληση του να αποτοξινωθεί, παραπέμφθηκε από τις κεντρικές φυλακές στο εν λόγω ίδρυμα προτού ολοκληρωθεί η έκτιση ολόκληρης της ποινής του, περί τον Ιούνιο του 2017. Όπως προκύπτει από το τεκμήριο Α, πρόκειται για ένα αυστηρό και απαιτητικό πρόγραμμα με αυστηρή τήρηση των κανόνων και του προγράμματος. Ο κατηγορούμενος βρίσκεται έγκλειστος στην Αγία Σκέπη τους τελευταίους 7 μήνες περίπου μέχρι σήμερα και κάνει μια σοβαρή προσπάθεια απεξάρτησης. Να σημειωθεί ότι ένα σωστά οργανωμένο μακροχρόνιο πρόγραμμα απεξάρτησης και επανένταξης με εσωτερική και εξωτερική βάση, διαρκεί τουλάχιστον 3 χρόνια. Το κλειστό θεραπευτικό πρόγραμμα διαρκεί από 9 έως 12 μήνες. Όπως έχει αναφερθεί και ανωτέρω με παραπομπή σε σχετική νομολογία, θα πρέπει να δίνεται επαρκής σημασία στην προσπάθεια ενός χρήση να απεγκλωβιστεί από τα ναρκωτικά και τα Δικαστήρια να επιβραβεύουν την απεξάρτηση ως μέρος του μηχανισμού αντιμετώπισης των προβλημάτων που επέρχονται από την ενασχόληση ατόμων με εξαρτησιογόνες ουσίες (βλ. Νικόλαος Γιαννακάκη v. Αστυνομίας (ανωτέρω)). Το γεγονός αυτό έχει ληφθεί δεόντως υπόψη ανωτέρω και έπαιξε σημαντικό ρόλο στην ποινή που επιβλήθηκε. Παρά ταύτα, στο στάδιο αυτό, θα πρέπει να ληφθεί υπόψη κατά πόσο τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, όπως αναφύονται, είναι τέτοια που θα δικαιολογούσαν και την αναστολή εκτέλεσης των ποινών φυλακίσεως που επιβλήθηκαν έτσι ώστε να μην ανακοπεί αυτή η προσπάθεια που καταβάλλεται από τον κατηγορούμενο. Στην Νικόλαος Γιαννακάκη v. Αστυνομίας (ανωτέρω) λέχθηκε ότι « Η ανάγκη απόδοσης ουσιαστικής σημασίας στην ένταξη εθισμένου ατόμου σε πρόγραμμα απεξάρτησης έγκειται στο ότι η φυλάκιση πέραν του αναγκαίου βαθμού δυνατόν να ανακόψει τη θετική πορεία προς την ολοκληρωτική απεξάρτηση (Καρακάννας v Αστυνομίας

(2004)2 Α.Α.Δ. 463 και Μαυραντωνίου v. Δημοκρατίας - πιο πάνω).» Στην παρούσα περίπτωση εκείνο το οποία αναφύεται είναι μια γνήσια προσπάθεια του κατηγορουμένου για απεξάρτηση από τα ναρκωτικά. Ο ίδιος αποφάσισε και εντάχθηκε σε κλειστό πρόγραμμα για το σκοπό αυτό στην Αγία Σκέπη. Παρά την αυστηρότητα του εν λόγω προγράμματος, ο ίδιος καταβάλει σοβαρές προσπάθειες και επιδεικνύει συνέπεια στην τήρηση του. Βρίσκεται πολύ κοντά στην ολοκλήρωση του πρώτου μέρους του προγράμματος που απαιτεί τον εγκλεισμό του στο εν λόγω ίδρυμα. Παρά το βεβαρημένο ιστορικό του, είναι η πρώτη φορά που αποφασίζει να προβεί σε μια τέτοια κίνηση και σε μια προσπάθεια και επιθυμία του να απεγκλωβιστεί από τα ναρκωτικά και να αλλάξει τρόπο ζωής και προκύπτει να ανταποκρίνεται πολύ θετικά. Προκύπτει επίσης, ότι σε περίπτωση εγκλεισμού του στη φυλακή, αυτό θα είχε καταστρεπτικές συνέπειες για την προσπάθεια αυτή που καταβάλλει. Δεν παραγνωρίζω τη σοβαρότητα των αδικημάτων που αντιμετωπίζει, όπως έχει αναφερθεί ανωτέρω και την ανάγκη που υπάρχει για αποτροπή. Δεδομένων των πιο πάνω όμως, σε συνδυασμό με το λευκό του ποινικό μητρώο, τα δύσκολα παιδικά χρόνια που είχε και την έλλειψη καθοδήγησης με αποτέλεσμα να καταλήξει εκεί που κατάληξε, το ότι καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης 2 ετών στην Υπόθεση Αρ. 672/16, υπόθεση που θα μπορούσε να ληφθεί υπόψη στην παρούσα, καθώς επίσης και το γεγονός ότι είναι πατέρας ενός ανήλικου τέκνου, το οποίο όπως φαίνεται από την έκθεση διαμένει με την μητρική του γιαγιά λόγω του ότι και η μητέρα του αντιμετωπίζει πρόβλημα με τα ναρκωτικά, κρίνω, όπως ασκήσω τη διακριτική μου ευχέρεια υπέρ του αιτήματος του. Και τούτο, σε μια προσπάθεια του Δικαστηρίου όπως σταθεί αρωγός στην σοβαρή αυτή προσπάθεια που καταβάλει ο κατηγορούμενος, που στο τέλος θα είναι επωφελής τόσο για τον ίδιο, την οικογένεια του και ευρύτερα για την κοινωνία. Εναπόκειται στον κατηγορούμενο να εκμεταλλευτεί αυτή την ευκαιρία και να υλοποιήσει τον στόχο του, πρώτιστα για τον ίδιο τον εαυτό του και ακολούθως για το ανήλικο τέκνο του και την κοινωνία. Θα πρέπει να αναφερθεί ότι η πιο πάνω απόφαση του Δικαστηρίου με κανένα τρόπο δεν αποτελεί προηγούμενο ότι η προσπάθεια ενός χρήστη ναρκωτικών για απεξάρτηση από μόνη της μπορεί να αποτελεί λόγο για αναστολή εκτέλεσης των ποινών φυλακίσεων που επιβάλλονται σε αυτό, όπως άλλωστε τάσσει και η νομολογία που αναφέρθηκε ανωτέρω. Η κρίση του Δικαστηρίου στην παρούσα υπόθεση, βασίστηκε στο σύνολο των, ιδιάζουσων, περιστάσεων της και των προσωπικών συνθηκών του κατηγορουμένου. Ως εκ τούτου, διατάσσεται η αναστολή εκτέλεσης των ποινών φυλακίσεων που επιβλήθηκαν για περίοδο τριών ετών από σήμερα. €15 έξοδα στην Υπόθεση Αρ. 4697/14, €105 έξοδα στην Υπόθεση Αρ. 15072/13 και €30 έξοδα στην Υπόθεση Αρ. 392/16 να καταβληθούν από τον κατηγορούμενο. Πιστόν Αντίγραφον (Υπ.)............. Χρ. Χριστοδούλου, Ε.Δ. Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο