Mayra Slitenko ν. Ιωάννης Κωμοδρόμος κ.α., Αγ. Αρ.: 3376/11, 31/1/2018

Mayra Slitenko ν. Ιωάννης Κωμοδρόμος κ.α., Αγ. Αρ.: 3376/11, 31/1/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2018:B15 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Χριστοδούλου, Ε.Δ. Αγ. Αρ.: 3376/11 Μεταξύ: Mayra Slitenko από τη Ρωσία Ενάγουσα και

1. Ιωάννης Κωμοδρόμος από την Πάφο
2. Μόνικα Τουρσιάδου από την Ελλάδα και τώρα στην Πάφο.
3. ICOMO TRADING CO LTD από την Πάφο. Εναγόμενων --------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Ημερ.: 31/01/
4. Εμφανίσεις: Για τους ενάγοντες: κ. Π. Κλεοβούλου μαζί με κα Ε. Σωκράτους. Για τους εναγόμενους 1,2 και 3: κα Σ. Κλεάνθους για κ.κ. Ιωάννης Παπαζαχαρία Δ.Ε.Π.Ε. A Π Ο Φ Α Σ Η Η ενάγουσα με την παρούσα αγωγή αξιώνει εναντίον των εναγόμενων 1, 2 και 3 το ποσό των €81,000 πλέον τόκους, ως αποζημιώσεις για αθέτηση συμφωνίας και/ή παρακράτησης χρημάτων και/ή απάτης και/ή δόλου και/ή ψευδών παραστάσεων και/ή λόγω αδικαιολόγητου πλουτισμού. Αξιώνει επίσης αποζημιώσεις για απώλεια επενδυτικού κέρδους και παραδειγματικές και/ή τιμωρητικές αποζημιώσεις για απάτη και δόλο. Σύμφωνα με την τελευταία τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης της ενάγουσας, αυτή ισχυρίζεται ότι ήθελε να επενδύσει σε αγορά εμπορικού καταστήματος στη Λεμεσό και οι εναγόμενοι 1 και 2, οι οποίοι διατηρούσαν πολύ καλές σχέσεις με τη θυγατέρα της, περί τον Σεπτέμβριο του 2009, ανέλαβαν να της ανεύρουν εμπορικό κατάστημα και την δελέαζαν ότι στο εν λόγω κατάστημα θα στέγαζαν την κερδοφόρα, όπως της παρουσίαζαν, επιχείρηση τους με την επωνυμία «Εθος». Περί τον Ιανουάριο του 2010 και ενώ η ενάγουσα βρισκόταν στη Ρωσία, οι εναγόμενοι 1 και 2 την πληροφόρησαν ότι βρήκαν δύο εμπορικά καταστήματα στη Λεμεσό και το ένα πωλείτο σε τιμή ευκαιρίας €50,000 και ότι έπρεπε να βιαστεί γι αυτό στις 04/02/2010 ενέβασε στους εναγόμενους 1 και 2 το συνολικό ποσό των €50,000, δηλαδή το ποσό των €30,000 στο λογαριασμό του εναγόμενου 1 και το ποσό των €20,000 στο λογαριασμό της εναγόμενης
5. Μετά από αυτό, οι εναγόμενοι 1 και 2 ειδοποίησαν την ενάγουσα ότι απώλεσαν την υποτιθέμενη ευκαιρία και ότι θα προχωρούσαν με την διαπραγμάτευση του δεύτερου καταστήματος και ότι η υπόσχεση τους για να την καταστήσουν συνέταιρο τους, υλοποιείτο με την ίδρυση εταιρείας και ότι τόσο η αγορά του καταστήματος στη Λεμεσό και το έμβασμα της και η δήθεν συνεργασία τους ήταν υπό την εγγύηση του δικηγόρου τους, ο οποίος ζητούσε τη συγκατάθεση της για την ίδρυση εταιρείας με την επωνυμία KRENKA LTD. Περί το τέλος Μαρτίου του 2010, οι εναγόμενοι 1 και 2 δήλωσαν στην ενάγουσα ότι το τίμημα για το δεύτερο κατάστημα ανερχόταν στα €81,000 και ζήτησαν από αυτή να τους εμβάσει τα επιπλέον €31,
6. Η ενάγουσα στις 31/03/2010 ενέβασε το ποσό των €24,000 σε λογαριασμό της εναγόμενης 3 και το ποσό των €7,000 σε λογαριασμό του εναγόμενου
7. Αρχές Απριλίου του 2010, οι εναγόμενοι 1 και 2 πληροφόρησαν την ενάγουσα ότι και η δεύτερη προσπάθεια αγοράς καταστήματος στη Λεμεσό ναυάγησε λόγω της υποτιθέμενης υπαναχώρησης της πωλήτριας. Οι εναγόμενοι 1 και 2 συνέχισαν να προτείνουν στην ενάγουσα δήθεν επενδυτικές προτάσεις, κάτι που δεν την ενδιέφερε και ζήτησε από αυτούς να μην δαπανήσουν το ποσό των €81,000 μέχρι να αφιχθεί στην Κύπρο. Οι εναγόμενοι δαπάνησαν τα εν λόγω κεφάλαια για ίδιον όφελος και στην προσπάθεια να δικαιολογήσουν την απορρόφηση του κεφαλαίου της ενάγουσας και να την παραπλανήσουν, λειτούργησαν στην Πόλη Χρυσοχούς κατάστημα της επιχείρησης τους προσπαθώντας να την πείσουν να καταστεί δήθεν συνέταιρος σε αυτό. Η ενάγουσα είχε ήδη αντιληφθεί ότι εξαπατήθηκε από τους εναγόμενους 1 και 2 και στην προσπάθεια της να περιορίσει τη ζημιά της και για να ελέγξει την αξιοπιστία τους, τους κάλεσε να την καταστήσουν συνέταιρο στο κατάστημα «Εθος» στην Πάφο, το οποίο φαινόταν να έχει κάποια απόδοση αλλά αυτοί δεν αποδέχθηκαν την πρόταση της. Περί τον Οκτώβριο του 2010, η ενάγουσα επισκέφθηκε την Κύπρο με το σύζυγο της και σε συνάντηση που είχε με τους εναγόμενους 1 και 2, οι τελευταίοι δεσμεύτηκαν να της επιστρέψουν τα €81,000 μέχρι την 1/11/
8. Αντί αυτού περί τον Νοέμβριο του 2010 οι εναγόμενοι 1 και 2 απέστειλαν άλλη πρόταση προς την ενάγουσα για αγορά δύο καταστημάτων από κάποιον Χαραλάμπους, την οποία η ενάγουσα απέρριψε. Ακολούθως, στην Έκθεση Απαίτησης της, η ενάγουσα παραθέτει λεπτομέρειες δόλου και/ή απάτης. Με την Έκθεση Υπεράσπισης τους, οι εναγόμενοι αρνούνται την απαίτηση της ενάγουσας και όλους τους ισχυρισμούς της και ουσιαστικά ισχυρίζονται ότι η ενάγουσα επένδυσε στην επιχείρηση των εναγομένων 1 και 2 με την επωνυμία «ΕΘΟΣ». Συγκεκριμένα, ισχυρίζονται ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο οι εναγόμενοι 1 και 2 λειτουργούσαν την ως άνω αναφερόμενη επιχείρηση η οποία ασχολείτο με την πώληση γυναικείων εσωρούχων και η ενάγουσα, δυνάμει προφορικής συμφωνίας που έγινε κατά ή περί τον Ιανουάριο του 2010, συμφώνησε όπως αγοράσει τη φήμη και πελατεία της πιο πάνω επιχείρησης κατ' αναλογία 1/3 μεριδίου και καταστεί συνέταιρος. Η επίδικη συμφωνία αφορούσε την αγορά από την ενάγουσα του 1/3 μεριδίου στην επιχείρηση «ΕΘΟΣ» έναντι του ποσού των €70,000 στο οποίο ποσό περιλαμβανόταν η εμπορική φήμη και πελατεία της επιχείρησης καθώς και η αναλογία του μεριδίου της στα έξοδα εξοπλισμού του καταστήματος. Περαιτέρω, συμφωνήθηκε όπως καταβάλει το ποσό των €7,000 που αντιπροσώπευε το 1/3 μερίδιο του συνολικού ποσού που ξοδεύτηκε για την αγορά εμπορεύματος της τρέχουσας περιόδου και επιπλέον το ποσό των €4,000 το οποίο αντιπροσώπευε το ανάλογο μερίδιο συνεισφοράς της ενάγουσας για την αγορά και εξοπλισμό της επιχείρησης με το εμπόρευμα της επόμενης περιόδου, όλα μαζί συνολικού ποσού €81,
9. Για σκοπούς καλύτερης διαχείρισης, συμφωνήθηκε η δημιουργία μιας νέας εταιρείας με την επωνυμία «ΚRENKA LTD» η οποία θα αναλάμβανε την διαχείριση της επιχείρησης «ΕΘΟΣ» με τη ανάληψη όλων των εργασιών της επιχείρησης από 01/04/
10. Οι εναγόμενοι προς υλοποίηση των συμφωνηθέντων και κατόπιν εξουσιοδότησης της ενάγουσας προχώρησαν στην εγγραφή της ως άνω εταιρείας και κατέστησαν την ενάγουσα συνέταιρο στην εν λόγω εταιρεία εκ 1/3 μεριδίου των μετοχών ήτοι 500 συνήθεις μετοχές ονομαστικής αξίας €1,00 έκαστη. Κατόπιν έρευνας αγοράς, αποφασίστηκε με τη σύμφωνη γνώμη της ενάγουσας, η δημιουργία ενός νέου καταστήματος στην Πόλη Χρυσοχούς και όχι στη Λεμεσό διότι κάτι τέτοιο θα απαιτούσε μεγάλη συνεισφορά από μέρους των μετόχων και θα ήταν ασύμφορο. Με τη δημιουργία του εν λόγω καταστήματος οι εναγόμενοι 1 και 2 ζήτησαν από την ενάγουσα συνεισφορά για τη λειτουργία του εν λόγω καταστήματος, όμως η ενάγουσα κατά παράβαση των συμφωνηθέντων ουδέποτε την κατέβαλε, γεγονός που συντέλεσε στην μη κερδοφόρα λειτουργία του καταστήματος του οποίου ο εναγόμενοι αναγκάστηκαν να τερματίσουν τη λειτουργία του μετά από ένα έτος. Η συνεργασία των εναγόμενων 1 και 2 με την ενάγουσα προνοούσε ίση συμμετοχή στην επιχείρηση ενώ η επέκταση των εργασιών της επιχείρησης στην Λεμεσό ουδέποτε συμφωνήθηκε παρά μόνον έγιναν κάποιες προκαταρκτικές εργασίες για ανεύρεση καταστήματος, λόγω όμως του υψηλού κόστους αυτό δεν προωθήθηκε. Είναι η θέση των εναγομένων ότι τα χρήματα που η ενάγουσα κατέβαλε ήταν προς εκτέλεση της μεταξύ τους συμφωνίας για συμμετοχή στην ήδη υφιστάμενη επιχείρηση τους. Για σκοπούς απόδειξης της απαίτησης της ενάγουσας, ενώπιον του Δικαστηρίου, κατάθεσε η ίδια η ενάγουσα (Μ.Ε.1) και ο κ. Nikoly Slitenko (Μ.Ε.2). Για λογαριασμό της υπεράσπισης, κατάθεσαν ο εναγόμενος 1, κ. Ιωάννης Κωμοδρόμος (Μ.Υ.1) και η κα Ιλόνα Παρασκευοπούλου (Μ.Υ.2). Κατατέθηκαν και σημειώθηκαν επίσης 24 τεκμήρια, στα οποία θα γίνει αναφορά κατωτέρω εφόσον κριθεί αναγκαίο. Πέραν των πιο πάνω, δηλώθηκαν τα κάτωθι παραδεκτά γεγονότα: 1) Ο εναγόμενος 1 είναι ο αποκλειστικός μέτοχος της εναγόμενης
11. 2) Η ενάγουσα στις 04/02/2010 ενέβασε σε λογαριασμό του εναγόμενου 1 το ποσό των €30,000 και σε λογαριασμό της εναγόμενης 2 το ποσό των €20,
12. 3) Η ενάγουσα στις 31/03/2010 ενέβασε σε λογαριασμό της εναγόμενης 3 το ποσό των €24,000 και την ίδια ημερομηνία το ποσό των €7,000 σε λογαριασμό του εναγόμενου
13. 4) Την 1ην/03/2010 ιδρύθηκε η εταιρεία KRENKA LTD με μετόχους τους εναγόμενους 1 και 2 και την ενάγουσα, με μετοχικό κεφάλαιο €1,500 διαιρεμένο σε 1500 μετοχές. Η κατανομή των μετοχών μεταξύ των μετόχων ήταν 500 μετοχές έκαστος. Η ίδρυση της εταιρείας έγινε με την συγκατάθεση της ενάγουσας στις 12/02/2010 με ηλεκτρονικό μήνυμα που απεστάλη στο δικηγόρο των εναγόμενων, κ. Ιωάννη Παπαζαχαρία. 5) Οι διάδικοι μαζί με τους δικηγόρους τους είχαν διευθετήσει συνάντηση με σκοπό τον εξώδικο συμβιβασμό μέσω τηλεδιάσκεψης χωρίς να έχουν καταλήξει σε συμφωνία. Συνοπτικά η μαρτυρία η οποία τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου έχει ως ακολούθως: Η ενάγουσα (Μ.Ε.1) κατέθεσε και υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως της εξέτασης, γραπτή δήλωση την οποία ετοίμασε (βλ. Έγγραφο 1Α και 1Β). Σε αυτή αναφέρει ότι κατάγεται από την Ρωσία, είναι δικηγόρος και διαμένει στην Αγία Πετρούπολη. Γνώρισε τους εναγόμενους 1 και 2 μέσω της θυγατέρας της, η οποία ζούσε στην Κύπρο, πριν γίνει η συναλλαγή και τους εμπιστευόταν, εμπιστοσύνη την οποία της μετέφερε. Προσπαθούσαν λέει, όπως αντιλήφθηκε αργότερα, να πείσουν την κόρη της να επενδύσει δήθεν στην επιχείρηση «ΕΘΟΣ» που διατηρούσαν με σκοπό να υφαρπάξουν τα κεφάλαια της. Η ίδια ήθελε να επενδύσει στην Κύπρο και συγκεκριμένα στη Λεμεσό σε αγορά καταστήματος και τον Σεπτέμβριο του 2009, όταν ήρθε στην Κύπρο γνώρισε τους εναγόμενους 1 και 2, οι οποίοι μόλις αντιλήφθηκαν ότι ήθελε να επενδύσει, σταμάτησαν να γυροφέρνουν την κόρη της και προσπαθούσαν να πείσουν την ίδια να επενδύσει στην επιχείρηση τους. Ενδιαφέρθηκε λέει να ακούσει τις προτάσεις τους οι οποίες εν πολλοίς ήταν ακατανόητες. Κατάθεσε στο Δικαστήριο προσφορές στη Ρωσική γλώσσα μαζί με μετάφραση (βλ. τεκμήρια 2Α και 2Β) οι οποίες όπως είπε είναι ακατανόητες διότι οι εναγόμενοι δεν γνώριζαν να γράφουν στη Ρωσική. Στο τεκμήριο αυτό, φαίνεται να γίνεται αναφορά στην επιχείρηση των εναγόμενων «ΕΘΟΣ». Το έγγραφο αυτό της αποστάληκε μετά τον Σεπτέμβριο του 2009, όταν είχε ήδη επιστρέψει στη Ρωσία και τηλεφώνησε στους εναγόμενους 1 και 2 προσπαθώντας να κατανοήσει τί ήθελαν να πουν και για το σκοπό αυτό κράτησε σημειώσεις (βλ. τεκμήρια 1Α και 1Β). Συνεχίζοντας, αναφέρει ότι επειδή ούτε και μετά από την τηλεφωνική επικοινωνία κατάφερε να κατανοήσει τί ήθελαν οι εναγόμενοι 1 και 2 να της πουν και ποιες ήταν οι προτεινόμενες δήθεν επενδύσεις των εναγόμενων, διέκοψε να μιλά μαζί τους για τέτοιες επενδύσεις και τους ξεκαθάρισε ότι η μόνη επένδυση η οποία την ενδιέφερε ήταν η αγορά καταστήματος στη Λεμεσό, την οποία τους κοινοποίησε. Περί τον Ιανουάριο του 2010, οι εναγόμενοι επανήλθαν τηλεφωνικώς και της ανακοίνωσαν ότι της βρήκαν κατάστημα στη Λεμεσό, το οποίο η δήθεν Ρωσίδα ιδιοκτήτρια πωλούσε και ότι έπρεπε να βιαστούν διότι ήταν ευκαιρία και την πειθανάγκασαν με τον τρόπο αυτό να εμβάσει στους εναγόμενους 1 και 2 το ποσό των €50,000, δηλαδή €30,000 επ' ονόματι του εναγόμενου 1 και €20,000 επ' ονόματι της εναγόμενης
14. Το εν λόγω ποσό, όπως την βεβαίωναν, αποτελούσε την προκαταβολή της αγοράς καταστήματος στη Λεμεσό, το οποίο θα πλήρωναν στην πωλήτρια του καταστήματος, ώστε να συναφθεί το αγοραπωλητήριο. Μετά το πιο πάνω έμβασμα, οι εναγόμενοι με ηλεκτρονικό μήνυμα του δικηγόρου τους ημερ. 12/02/2010, ζήτησαν την συγκατάθεση της για την ίδρυση εταιρείας με το όνομα KRENKA LTD, την οποία έδωσε με ηλεκτρονικό μήνυμα ημερ. 13/02/2010 και εξ' όσων διαπίστωσε πρόσφατα οι εναγόμενοι ίδρυσαν εταιρεία αλλά με το όνομα KREKNA LTD, για την οποία ουδέποτε της κοινοποίησαν οποιονδήποτε έγγραφο. Κατάθεσε στο Δικαστήριο το ηλεκτρονικό μήνυμα του δικηγόρου των εναγόμενων ως τεκμήριο 4Α και 4Β και τη δική της συγκατάθεση ως τεκμήριο 5Α και 5Β. Με την ίδρυση της πιο πάνω εταιρείας, οι εναγόμενοι 1 και 2 την κάλεσαν να τους εμβάσει την ισχυριζόμενη δεύτερη δόση του τιμήματος αγοράς του εν λόγω καταστήματος στη Λεμεσό, δηλαδή ακόμη €31,000, κάτι το οποίο έπραξε κατόπιν υποδείξεων τους, δηλαδή €24,000 σε λογαριασμό της εναγόμενης 3 και το ποσό των €7,000 στο λογαριασμό του εναγόμενου
15. Η ενάγουσα, ισχυρίζεται ότι η εναγόμενη 3 χρησιμοποιήθηκε για να συγκαλύψει τις έκνομες ενέργειες του εναγόμενου 1 και ουδεμία σχέση είχε με τη λοιπή συναλλαγή των εναγόμενων 1 και
16. Αφού οι εναγόμενοι εισέπραξαν το συνολικό ποσό των €80,000, της ανακοίνωσαν ότι η πράξη αγοράς του καταστήματος στη Λεμεσό ναυάγησε, λόγω υποτιθέμενης υπαναχώρησης της υποτιθέμενης πωλήτριας. Ανησύχησε για την εν λόγω εξέλιξη και η ανησυχία της επιτάθηκε όταν οι εναγόμενοι 1 και 2 της υπέβαλαν εναλλακτική πρόταση, της χαμένης, όπως την αποκάλεσαν, ευκαιρίας αγοράς του καταστήματος στη Λεμεσό, να ενοικιάσουν κατάστημα στην Πόλη Χρυσοχούς, πρόταση την οποία αντιμετώπισε με καχυποψία καθότι επρόκειτο για πρόταση εντελώς ασυνάρτητη και κάλεσε τους εναγόμενους να μην δαπανήσουν το ποσό των €81,000 μέχρι να μεταβεί στην Κύπρο για να εξετάσει από κοντά τα γεγονότα. Ακολούθως, αναφέρει ότι είχε πλέον αντιληφθεί ότι εξαπατήθηκε από τους εναγόμενους και στην προσπάθεια της να περιορίσει τη ζημία της τους κάλεσε να την κάνουν συνέταιρο στο κατάστημα «ΕΘΟΣ» που διατηρούσαν στην Πάφο, αλλά οι εναγόμενοι δεν αποδέχθηκαν την πρόταση της και στο μεταξύ συνέχισαν να αρνούνται να της παραδώσουν οποιοδήποτε έγγραφο σχετικό με την ίδρυση της εταιρείας KREKNA LTD και αρνούντο να την πληροφορήσουν ποιόν σκοπό η εν λόγω εταιρεία εξυπηρετούσε και πως λειτουργούσε και γιατί ιδρύθηκε. Τον Σεπτέμβριο του 2010, απαίτησε από τους εναγόμενους να της επιστρέψουν το ποσό των €81,000 και επειδή αρνούντο, περί τον Οκτώβριο του 2010 επισκέφθηκε την Κύπρο με τον σύζυγο της. Σε συνάντηση που είχαν και υπό την απειλή ότι θα καταγγείλει την απάτη στην Αστυνομία, οι εναγόμενοι δεσμεύθηκαν να της επιστρέψουν το πιο πάνω ποσό μέχρι την 1ην/11/
17. Εντούτοις, συνεχίζει, περί τον Νοέμβριο του 2010 της απέστειλαν άλλη πρόταση η οποία συνίστατο στην εκ μέρους της αγοράς δύο καταστημάτων με δύο διαμερίσματα από κάποιον Χαραλάμπους ο οποίος, όπως ο εναγόμενος 1 την πληροφόρησε με ένα ασύντακτο και όχι έξυπνο ηλεκτρονικό μήνυμα, πωλούσε τα ακίνητα αυτά στο ποσό των €570,000 αλλά ο εναγόμενος 1 τα εκτίμησε στο ποσό των €520,000 και μετά από πίεση ο εν λόγω Χαραλάμπους συμφώνησε στην τιμή των €500,
18. Κατάθεσε στο Δικαστήριο σχετικό ηλεκτρονικό μήνυμα ημερομηνίας 30/11/2010 ως τεκμήριο 14). Στις 11/01/2011, σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχε με την εναγόμενη 2, την κάλεσε επιτακτικά να της επιστρέψει το ανωτέρω κεφάλαιο αλλά αρνήθηκε γι αυτό καταχώρησε την παρούσα αγωγή. Πιο κάτω στη γραπτή της δήλωση, αναφέρει ότι εκ των υστέρων συνειδητοποίησε ότι έπεσε θύμα μιας καλοστημένης απάτης των εναγόμενων 1 και 2, οι οποίοι όταν πληροφορήθηκαν από την κόρη της ότι διέθετε κεφάλαιο για επένδυση στην Κύπρο και ότι ενδιαφερόταν να επενδύσει μεθόδευσαν την απόσπαση κεφαλαίων τα οποία χρησιμοποίησαν για δικό τους όφελος. Συγκεκριμένα, αναφέρει ότι τα χρησιμοποίησαν για να πληρώσουν άλλο Ρώσο ή επενδυτή, τον οποίον επίσης εξαπάτησαν και αναζητούσαν απεγνωσμένα τρόπο να διευθετήσουν την απάτη τους. Στις 12/01/11 απέστειλε, αναφέρει, ηλεκτρονικό μήνυμα στον δικηγόρο των εναγόμενων κ. Ιωάννη Παπαζαχαρία, στον οποίο κατάγγελλε την συμπεριφορά τους αλλά δεν της απάντησε (βλ. τεκμήριο 8Α και 8Β). Μετά έμαθε, λέει, ότι ο κ. Παπαζαχαρία είναι συγγενής του εναγόμενου 1 και εμπλάκηκε στην υπόθεση γι αυτό το λόγο. Πέραν των πιο πάνω, η ενάγουσα κατάθεσε στο Δικαστήριο ηλεκτρονικά μηνύματα ημερομηνίας 06/12/2010 και 19/12/2010 που απέστειλε στον εναγόμενο 1 (βλ. τεκμήρια 6Α και 6Β και 7Α και 7Β). Κατάθεσε επίσης στο Δικαστήριο ένα τετράδιο το οποίο χρησιμοποιούσε σαν ημερολόγιο που σημείωνε τις σκέψεις της και τα γεγονότα που συνέβαιναν σχετικά με την υπόθεση αυτή (βλ. τεκμήριο 9Α και 9Β). Περαιτέρω, κατάθεσε στο Δικαστήριο και τα κάτωθι έγγραφα: 1) Ηλεκτρονικά μηνύματα ημερ. 01/02/2010 και 02/02/2010 από τον εναγόμενο 1 σχετικά με πληροφορίες των λογαριασμών που θα γίνονταν τα εμβάσματα (βλ. τεκμήρια 10 και 11). 2) Ηλεκτρονικό μήνυμα ημερ.24/06/2010 από τον εναγόμενο 1 μαζί με φωτογραφίες του καταστήματος της Πόλης Χρυσοχούς. Είπε επίσης ότι αυτό της το έδειξαν οι εναγόμενοι 1 και 2 όταν ήρθε στην Κύπρο και ηλεκτρονικό μήνυμα ημερομηνίας 02/07/2010 (βλ. τεκμήρια 12 και 13). 3) Σετ από τρία έγγραφα από έρευνα στον Έφορο Εταιρειών σχετικά με το κατάστημα και την εμπορική επωνυμία «ΕΘΟΣ» Αντεξεταζόμενη, η ενάγουσα είπε, ότι οι εναγόμενοι προσπάθησαν να ξεγελάσουν την κόρη της αλλά αυτό δεν συνέβηκε σε εκείνη και συνέβηκε στην ίδια, δηλαδή την ξεγέλασαν αυτή, χωρίς να απαντά πώς προσπάθησαν να ξεγελάσουν την κόρη της. Είπε επίσης ότι η εναγόμενη 2 την ευχαρίστησε για τα χρήματα που τους απέστειλε καθότι είχαν δυσκολίες και μπορούσε να πάει στη φυλακή ο εναγόμενος 1 αλλά αρνήθηκε ότι τους δάνεισε τα χρήματα αυτά λέγοντας ότι ο σκοπός που τα έστειλε ήταν για να αγοράσει ακίνητο. Σε σχέση με το τεκμήριο 2 και τις προσφορές σε αυτό για επένδυση στην επιχείρηση των εναγόμενων 1 και 2, είπε ότι ούτε που το κοίταξε, καθότι τέτοιες προσφορές είχε πολλές. Αυτό ήταν ιδέα του εναγόμενου 1 και η ίδια δεν ενδιαφερόταν για συνεργασία με τους εναγόμενους. Η ίδια είναι δικηγόρος είπε και δεν δικαιούται να ασχοληθεί με τις επιχειρήσεις και την πολιτική και δεν θα ρίσκαρε την άδεια της. Αρνήθηκε ότι κρατούσε σημειώσεις στο τετράδιο της διότι συζητούσε με τους εναγόμενους για να επενδύσει στην επιχείρηση τους και είπε ότι το έκανε αυτό για να καταλάβει τα κίνητρα και τους στόχους τους. Όταν τις κάνουν προτάσεις είπε, κρατά σημειώσεις αλλά δεν σημαίνει ότι θα αποδεχθεί να κάνει αυτό που της προτείνουν και ισχυρίστηκε ότι δεν συμφώνησε τίποτε με τους εναγόμενους. Επίσης, είπε ότι τα χρήματα αυτά τα απέστειλε με σκοπό να αγοράσει ακίνητο στη Λεμεσό και τα εμβάσματα έγιναν σε λογαριασμούς που της υπέδειξε η εναγόμενη
19. Γνώριζε την διαδικασία αγοράς ακινήτου στην Κύπρο είπε διότι έκτισε διαμέρισμα και αγόρασαν το σπίτι τους στην Κύπρο και γνώριζε ότι δεν θα χάνονταν τα χρήματα. Ερωτούμενη να πει κατά πόσο γνώριζε τα στοιχεία του ακινήτου που θα αγόραζε στη Λεμεσό, απάντησε καταφατικά λέγοντας ότι της τα έλεγε η εναγόμενη 2 αλλά παρά το ότι της ζήτησε φωτογραφίες εντούτοις δεν της έστειλε. Ζητούσε είπε λεπτομέρειες και σχέδια αλλά της είπαν ότι ήταν επείγον να πληρώσει για να μην χαθεί η ευκαιρία και μετά θα της έστελναν όλα τα σχετικά χαρτιά. Είπε, περαιτέρω, ότι δεν γνώριζε σε ποιους άνηκαν οι λογαριασμοί στους οποίους έστειλε τα χρήματα και εκ των υστέρων όταν πήγε σε δικηγόρο το έμαθε. Πιο κάτω, αναγνώρισε τα ηλεκτρονικά μηνύματα που της αποστάληκαν με τα στοιχεία των λογαριασμών των εναγόμενων 1, 2 και 3 και τα κατάθεσε ως τεκμήρια 16, 17 και
20. Δεν γνώριζε να πει για ποιο λόγο απόστελλε χρήματα σε τρεις διαφορετικούς λογαριασμούς και το έκανε διότι έτσι της έλεγαν ενώ στην πορεία είπε ότι το έκανε διότι της έλεγαν ότι έτσι θα πλήρωνε λιγότερο φόρο και γι αυτό δεν της κίνησε την υποψία. Αρνήθηκε ότι επινόησε αυτό το σενάριο για να αποδεσμευτεί από τη συμφωνία με τους εναγόμενους που ήταν η επένδυση στην επιχείρηση τους και επέμεινε ότι τα χρήματα τα έδωσε για αγορά ακινήτου στη Λεμεσό για να το έχουν οι κόρες της, οι οποίες μπορούσαν αν ήθελαν να κάνουν επιχείρηση ή να το ενοικιάζουν και να έχουν εισόδημα. Όσον αφορά τη δημιουργία της εταιρείας, είπε ότι η ίδια είχε άλλους στόχους ενώ οι εναγόμενοι διαφορετικούς και δεν καταλαβαίνει γιατί ήθελαν να δημιουργήσουν εταιρεία. Η ίδια δεν χρειαζόταν την εταιρεία αυτή και δεν ήθελε να γίνει και οι εναγόμενοι την ειδοποίησαν εκ των υστέρων για τη δημιουργία της. Μετά έμαθε τί είχε γίνει είπε αφού μετά που έστειλε τα χρήματα δεν την ενημέρωναν. Προσπάθησε να σώσει τα χρήματα της και τους πρότεινε να τα χρησιμοποιήσουν για την επιχείρηση που είχαν στην Πάφο και να βρει αργότερα ακίνητο να αγοράσει. Πιο κάτω είπε ότι ο εναγόμενος 1 δεν είναι επιχειρηματίας και αν ήθελε να μιλήσει με κάποιο, αυτός θα ήταν ο αδελφός του που είναι καλή η δουλειά του. Πέραν των πιο πάνω, είπε ότι οι εναγόμενοι την ενημέρωσαν όταν χάθηκε το ακίνητο για το οποίο έστειλε τα χρήματα και αυτό έγινε όταν ακόμη δεν είχε στείλει ολόκληρο το ποσό των €81,
21. Τα υπόλοιπα χρήματα τα έστειλε όταν την ενημέρωσαν ότι θα έκαναν άλλο σχέδιο. Μετά της είπαν ότι δεν μπορεί να βρεθεί άλλο τέτοιο ακίνητο στη Λεμεσό και ότι μπορούν να βρουν ακίνητο στη Πόλη Χρυσοχούς. Αρνήθηκε υποβολή ότι τα χρήματα αυτά τα απέστειλε για να κάνει επιχείρηση με τους εναγόμενους και ότι οι εναγόμενοι την ενημέρωναν για τις κινήσεις του λογαριασμού. Αν κάποια φορά της έστελλαν κάποιους λογαριασμούς, είπε, ο στόχος τους δεν ήταν να την ενημερώνουν αλλά να δείξουν μεγάλη κίνηση στις δουλείες τους για να δικαιολογήσουν στο μέλλον την πτώχευση τους. Αναγνώρισε και κατάθεσε στο Δικαστήριο τρία ηλεκτρονικά μηνύματα ημερομηνίας 17/08/2010 που της αποστάληκαν από τον εναγόμενο 1 με επισυνημμένες καταστάσεις λογαριασμού και επεξηγήσεις (βλ. τεκμήρια 19Α, 19Β και 19Γ). Είπε επίσης, ότι ο λόγος που έκανε καταγγελία στην Αστυνομία το 2015 και όχι το 2010 που όπως είπε διαπίστωσε ότι εξαπατήθηκε ήταν διότι όταν ήρθε με το σύζυγο της στην Κύπρο και συναντήθηκε με τους εναγόμενους, της υποσχέθηκε ο εναγόμενος 1 ότι θα της επέστρεφε τα χρήματα της μέχρι την 1ην/11 και αρνήθηκε ότι αυτό έγινε διότι τότε σκηνοθέτησε την υπόθεση περί απάτης. Περαιτέρω, είπε ότι δεν προώθησε την καταγγελία της αυτή διότι ο διερμηνέας στην Αστυνομία της φάνηκε πολύ γνωστός της εναγόμενης
22. Δεν είχε στοιχεία για τον συγκεκριμένο Ρώσο που ισχυρίστηκε ότι οι εναγόμενοι ξεγέλασαν και χρησιμοποίησαν τα δικά της χρήματα για να τον αποζημιώσουν, όπως ισχυρίστηκε στην γραπτή της κατάθεση. Αντεξεταζόμενη για το τεκμήριο 9, το τετράδιο με τις σημειώσεις της όπως είπε, δεν θυμόταν να πει πότε συντάχθηκε και ανάφερε ότι απλώς μετάφερε κάποιες σκέψεις σε αυτό. Αρνήθηκε ότι στην παράγραφο 3 αυτού αναφέρει ότι συμφώνησε να δανείσει τους εναγόμενους €51,000 και είπε ότι η εναγόμενη 2 ήταν απλά μεσίτης για την αγορά ακινήτου. Είπε επίσης ότι όλες αυτές οι σημειώσεις στο τετράδιο είναι υποδείξεις προς τον δικηγόρο για την πορεία που θα ακολουθήσουν με την υπόθεση. Σε επανεξέταση της διευκρίνισε ότι αυτά τα έγραψε προετοιμαζόμενη για τις συνομιλίες που θα έκανε με τους εναγόμενους. Σημείωσε σε αυτό τη στάση τη δική της και ότι το μόνο που την ενδιέφερε ήταν να σώσει τα χρήματα της. Η εναγόμενη 2, αντιλήφθηκε, ότι καταλάβαινε κάτι διαφορετικό για τις δουλειές τους και ζήτησε να της πουν ότι αν πράγματι χρειάζονταν χρήματα, ήταν έτοιμη να τους τα δώσει χωρίς τόκο αλλά να γίνουν έγγραφα για δανεισμό. Ο Μ.Ε.2 ανάφερε ότι είναι ο σύζυγος της ενάγουσας και ότι γνωρίζει τους εναγόμενους 1 και 2 από τη συνάντηση που είχε μαζί τους, μαζί την σύζυγο του περί τον Σεπτέμβριο του
23. Του είχε πει η σύζυγος του ότι είχε δώσει χρήματα στους εναγόμενους ως προκαταβολή για αγορά ακινήτου και στη συνάντηση πήγαν για να συζητήσουν την αγορά ακινήτου και τους έδειξαν ένα κατάστημα στην Πάφο, εκεί στο εστιατόριο που έτρωγαν. Δεν τους άρεσε όμως το μέγεθος του και τα τετραγωνικά του μέτρα δεν ήταν αυτά που ήθελαν. Είπε επίσης ότι είχαν και άλλη συνάντηση στο ίδιο εστιατόριο αλλά είχαν καταλάβει ότι δεν προλάβαιναν να αγοράσουν ακίνητο γι αυτό η σύζυγος του απαίτησε να της επιστρέψουν τα χρήματα που τους είχε δώσει. Κατάλαβαν όμως ότι χρήματα δεν υπήρχαν αλλά ο εναγόμενος 1 είπε της συζύγου του ότι τον επόμενο Ιανουάριο δηλαδή εννοούσε το 2011 θα της τα επέστρεφε. Αντέδρασε η εναγόμενη 2 σε αυτό η οποία ρωτούσε τον εναγόμενο 1 πού θα έβρισκε τα χρήματα για να τα επιστρέψει και εκείνος επέμενε ότι θα τα έβρισκε. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας αυτός και ζητώντας του να πει κατά πόσο γνωρίζει το σκοπό που αποστάληκαν από την σύζυγο του τα χρήματα, είπε ότι αυτά γνώριζε ότι στάληκαν για αγορά ακινήτου το οποίο ήθελαν να ενοικιάσουν στην εναγόμενη 2 και να τους πληρώνει ενοίκιο. Γνωρίζει ότι η εναγόμενη 2 ήθελε επείγον χρήματα για να μπορεί να κάνει γρήγορα την πράξη όταν βρεθεί το κατάλληλο ακίνητο. Αρνήθηκε ότι τα χρήματα μπορεί να δόθηκαν από τη σύζυγο του για άλλο σκοπό και συγκεκριμένα για την εξαγορά του 1/3 μεριδίου στην επιχείρηση των εναγόμενων. Είπε επίσης ότι το κάθε μαγαζί που είχε η εναγόμενη 2 άξιζε €3,
24. Πωλούσαν γυναικεία εσώρουχα. Δεν γνώριζε επίσης κατά πόσο είχε δημιουργηθεί εταιρεία στην οποία συμμετείχε και η σύζυγος του και επέμεινε ότι στη συνάντηση τον Σεπτέμβριο του 2010 οι εναγόμενοι υποσχέθηκαν ότι θα επέστρεφαν τα χρήματα. Ο εναγόμενος 1 (Μ.Υ.1) κατάθεσε στο Δικαστήριο γραπτή δήλωση η οποία αποτέλεσε μέρος της κυρίως του εξέτασης (βλ. Έγγραφο 2). Σε αυτή αναφέρει ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν ιδιοκτήτης της εμπορικής επωνυμίας «ΕΘΟΣ» και μαζί με την εναγόμενη 2 συνιδιοκτήτες της επιχείρησης με την ίδια επωνυμία η οποία στεγαζόταν στην οδό Αγαπήνωρος 73 στα καταστήματα αρ. 1 και αρ. 2 και η οποία ασχολείτο με την πώληση εσωρούχων. Κατά το έτος 2008, μέσω της συντρόφου του, γνώρισε την Ευγενία, θυγατέρα της ενάγουσας και σταδιακά ανάπτυξαν φιλικές σχέσεις. Το καλοκαίρι του 2009 η εν λόγω Ευγενία εξέφρασε τη θέληση της να συμμετάσχει στην επιχείρηση «ΕΘΟΣ» και μετά από συζητήσεις που είχαν, του ζήτησε να καθαρογράψει τα όσα συζήτησαν και να παραδώσει το κείμενο στην μητέρα της η οποία θα ερχόταν στην Κύπρο σύντομα, κάτι το οποίο έκανε. Συναντήθηκε με την ενάγουσα περί τα τέλη Σεπτεμβρίου του 2009 οπόταν της παράδωσε το φάκελο τον οποίο από ότι τον ενημέρωσε η Ευγενία τον παράλαβε και θα τον ενημέρωνε μετά τις γιορτές των Χριστουγέννων για την απόφαση της. Αρχές Ιανουαρίου του 2010 του τηλεφώνησε η ενάγουσα και τον ενημέρωσε ότι η θυγατέρα της δεν επιθυμούσε σε αυτό το στάδιο οποιαδήποτε συνεργασία μαζί τους καθότι αντιμετώπιζε προβλήματα στο γάμο της και βρισκόταν σε διαδικασία διαζυγίου με το σύζυγο της. Ταυτόχρονα, η ενάγουσα εξέφρασε την επιθυμία να συνεργαστεί μαζί τους η ίδια και τους ζήτησε να αποστείλουν εκ νέου την πρόταση για συνεργασία κάτι το οποίο έγινε στις 25/01/2010 μέσω ηλεκτρονικού μηνύματος (βλ. τεκμήριο 21). Το κείμενο της συνεργασίας, είπε, είναι το τεκμήριο 2Α και 2Β. Μετά από αυτό, η ενάγουσα επικοινώνησε μαζί τους τηλεφωνικώς ζητώντας διευκρινήσεις ως προς τα όσα περιλαμβάνονταν στο κείμενο και υπήρξαν συνομιλίες και τελικά συμφώνησαν να συνεργαστούν στη βάση της πρότασης υπό σημείο αρ. 3 του εγγράφου. Ο μάρτυρας πιο κάτω στην γραπτή του δήλωση, παραθέτει λεπτομέρειες της προφορικής συμφωνίας τους με την ενάγουσα, στις οποίες αναφέρει ότι συμφωνήθηκε ότι η τρέχουσα αξία της επιχείρησης «ΕΘΟΣ» ανερχόταν στα €210,000 και ότι η ενάγουσα θα συμμετείχε σε αυτή κατά το 1/3 μερίδιο. Τα προϊόντα της εταιρείας «MILAVITSA» τα οποία αποτελούσαν το κυρίως εμπόρευμα της επιχείρησης «ΕΘΟΣ» των οποίων αποκλειστική αντιπροσωπεία είχε η εναγόμενη αρ. 3 θα συνέχιζαν να πωλούνται στην επιχείρηση «ΕΘΟΣ» σε τιμές κόστους. Ως αντάλλαγμα της πιο πάνω συμφωνίας η ενάγουσα θα κατέβαλλε ποσό €70,000 στον ίδιο και στην εναγόμενη
25. Επίσης, θα κατέβαλλε ποσό ύψους €7,000 το οποίο αντιστοιχούσε στο 1/3 της αξίας του εμπορεύματος της τρέχουσας περιόδου που είχε ήδη πληρωθεί από τους ίδιους καθώς και €4,000 το οποίο αντιπροσώπευε το 1/3 μερίδιο συνεισφοράς της ενάγουσας για την αγορά και του εμπορεύματος της καλοκαιρινής περιόδου. Για σκοπούς καλύτερης διαχείρισης της επιχείρησης θα εγγράφετο εταιρεία στην οποία θα συμμετείχαν και οι τρεις κατά ίσα μερίδια και στην οποία θα μεταβιβαζόταν η διαχείριση της επιχείρησης «ΕΘΟΣ». Μεταξύ άλλων, η υπό σύσταση εταιρεία θα αναλάμβανε όπως εξασφαλίσει την αποκλειστική αντιπροσωπεία της εταιρείας «MILAVISTA» τα προϊόντα της οποίας πωλούνταν αποκλειστικά στο κατάστημα «ΕΘΟΣ» και με αυτό τον τρόπο θα ήταν δυνατή η πώληση των εμπορευμάτων από την επιχείρηση «ΕΘΟΣ» χωρίς την μεσολάβηση της εναγόμενης αρ.
26. Ακολούθως και προς εκτέλεση της πιο πάνω συμφωνίας, η ενάγουσα πίστωσε στις 04/02/2010 το λογαριασμό του μάρτυρα με το ποσό των €30,000 και το λογαριασμό της εναγόμενης 2 με το ποσό των €20,
27. Συνεχίζοντας πιο κάτω στη γραπτή του δήλωση, ο μάρτυρας αναφέρει ότι κατά τον ίδιο χρόνο που συμφώνησαν για την συμμετοχή της ενάγουσας στην επιχείρηση, ταυτόχρονα συζήτησαν και το ενδεχόμενο να λειτουργήσουν και δεύτερο κατάστημα, κατά προτίμηση στην επαρχία Λεμεσού. Αρχές Μαρτίου έκανε μια προκαταρκτική έρευνα στη Λεμεσό και περί τα μέσα Μαρτίου ενημέρωσε τηλεφωνικά την ενάγουσα για τα αποτελέσματα αυτής. Ουσιαστικά, αναφέρει ότι τα έξοδα ήταν ψηλά και αφού ενημερώθηκε η ενάγουσα, αποφάσισαν από κοινού να μην προχωρήσουν με την επέκταση των εργασιών τους στη Λεμεσό αλλά να αναζητήσουν άλλο κατάστημα το οποίο θα στοίχιζε λιγότερα. Είχαν ήδη παραγγείλει το εμπόρευμα για το δεύτερο κατάστημα γι αυτό θα έπρεπε να βρουν χώρο και τελικά βρήκα κατάστημα στην Πόλη Χρυσοχούς και κατόπιν της σύμφωνης γνώμης της ενάγουσας αποφάσισαν την λειτουργία του η οποία άρχισε περί τα μέσα Ιουνίου του
28. Με τη λειτουργία του απέστειλε ηλεκτρονικό μήνυμα στην ενάγουσα με επισυνημμένες φωτογραφίες ώστε να δει και η ίδια το τελικό αποτέλεσμα των όσων είχαν συμφωνήσει, το οποίο είναι το τεκμήριο
29. Αναφέρει επίσης ότι στο μεταξύ και ενώ έψαχναν για δεύτερο κατάστημα, είχαν ήδη δώσει οδηγίες στο δικηγόρο τους για εγγραφή της εταιρείας, όπως είχε συμφωνηθεί, η οποία συστάθηκε την 1ην/03/2010 με το όνομα «KREKNA LTD». Η ενάγουσα ενημερώθηκε από τους ίδιους για τη σύσταση της εταιρείας και της ζητήθηκε αρκετές φορές να παρουσιαστεί στα γραφείο του δικηγόρου τους για υπογραφή γραπτής συμφωνίας που θα περιλαμβάνονταν οι όροι της συνεργασίας τους και η ίδια ουδέποτε παρουσιάστηκε. Περαιτέρω, ο μάρτυρας ισχυρίζεται ότι μετά που η ενάγουσα ενημερώθηκε για τη σύσταση της εταιρείας περί τα μέσα Μαρτίου του 2010, πίστωσε στις 31/03/2010 το ποσό των €7,000 σε λογαριασμό του και το υπόλοιπο ποσό των €24,000 σε λογαριασμό της εναγόμενης αρ.
30. Αναφέρει επίσης ότι είναι η ίδια η ενάγουσα που τους ζήτησε να εμβάσει τα χρήματα σε λογαριασμό της εταιρείας καθότι πίστευε ότι με αυτό τον τρόπο θα απέφευγε τη διπλή φορολογία και αυτή ήταν η τακτική της. Όταν απέστειλε το ποσό των €20,000 σε λογαριασμό της εναγόμενης 2 διαπίστωσαν ότι στις λεπτομέρειες μεταφοράς αναφέρεται «Transfer of Free Funds as Gift» και προς υποστήριξη τούτου κατάθεσε στο Δικαστήριο το τεκμήριο
31. Πέραν των πιο πάνω, ο μάρτυρας αναφέρει ότι μετά τη συμφωνία που έκαναν με την ενάγουσα, από την 01/03/2010 ανοίχθηκε και λειτούργησε νέος λογαριασμός κοινός επ' ονόματι του και της εναγομένης 2, ο οποίος αφορούσε την λειτουργία της επιχείρησης «ΕΘΟΣ» και στις 17/08/2010 κοινοποίησε στην ενάγουσα αναλυτική κατάσταση αυτού, παραπέμποντας και επεξηγώντας το τεκμήριο
32. Είπε ότι η συνεισφορά της για τη λειτουργία της επιχείρησης ανερχόταν στα €11,500 και της ζητούσε να τα καταβάλει λέγοντας του ότι όταν θα ερχόταν στην Κύπρο τον Σεπτέμβριο του 2010, θα συζητούσαν για τα έξοδα και την συνεισφορά που έπρεπε να καταβάλει. Κατά τη συνάντηση που είχαν περί τα τέλη Σεπτεμβρίου το 2010 στο εστιατόριο «Ατλαντίδα» στην Πάφο, ο ίδιος, η εναγόμενη 2 και η ενάγουσα με το σύζυγο της, αφού συζήτησαν τα όσα αφορούσε τη συνεισφορά που έπρεπε να δοθεί εκ μέρους της σύμφωνα με τα όσα της απεστάλησαν με το τεκμήριο 19, η ενάγουσα φάνηκε ότι δεν επιθυμούσε να συνεχίσει την συνεργασία της μαζί τους ψάχνοντας να βρει τρόπους για να τους πείσει να ακυρωθεί η συμφωνία χωρίς όμως να το πετύχει. Αυτό το οποίο της πρότειναν, ισχυρίζεται, ως λύση ήταν να βρει ενδιαφερόμενο πρόσωπο στο οποίο θα πωλούσε το μερίδιο της στην επιχείρηση. Η συνάντηση έληξε σε καλό κλίμα και χωρίς οποιαδήποτε διαφωνία. Κατά την συνάντηση, η ενάγουσα του ζήτησε επίσης να μάθει κατά πόσο ο ιδιοκτήτης του ακινήτου σε μέρος τους οποίου στεγαζόταν το κατάστημα «ΕΘΟΣ» στην Πάφο, κ. Γιώργος Χαραλάμπους ενδιαφερόταν να πωλήσει ολόκληρο το ακίνητο στην ενάγουσα και σε ποια τιμή. Επικοινώνησε με το εν λόγω πρόσωπο και παράπεμψε στο τεκμήριο 14 για τα αποτελέσματα της επικοινωνίας του αυτής. Σε απάντηση του πιο πάνω μηνύματος του όπως φαίνεται στο τεκμήριο 14, η ενάγουσα στις 06/10/2010 ζητούσε πλέον ξεκάθαρα να της επιστρέψουν πίσω το ποσό που κατέβαλε και ο ίδιος με ηλεκτρονικό του μήνυμα ημερομηνίας 15/12/2010 (βλ. τεκμήριο 24) επανέλαβε την συμφωνία τους και ότι αν ήθελε να αποχωρήσει θα μπορούσε να πωλήσει το μερίδιο της σε κάποιον τρίτο. Ακολούθως, η ενάγουσα απάντησε με ηλεκτρονικό της μήνυμα στις 19/12/2010 επιμένοντας να της επιστρέψουμε τα χρήματα της (βλ. τεκμήριο 7) και το ίδιο μήνυμα έστειλε προς το δικηγόρο τους στις 12/01/2011 (βλ. τεκμήριο 8) τερματίζοντας την συνεργασία τους και ανακαλώντας την εξουσιοδότηση που του δόθηκε για την εταιρεία. Τέλος, ο μάρτυρας στην γραπτή του δήλωση αρνείται τα όσα η ενάγουσα ανάφερε στο Δικαστήριο περί εξαπάτησης της και ότι ο σκοπός της αποστολής των χρημάτων ήταν για αγορά ακινήτου στη Λεμεσό. Ουδέποτε δεσμευθήκαν να της επιστρέψουν πίσω τα χρήματα και η θέση τους ήταν πάντα ότι θα έπρεπε να βρει αγοραστή για το μερίδιο της. Ούτε κλήθηκε ποτέ στην Αστυνομία για κατάθεση ή ενημερώθηκε ότι εκκρεμεί προς διερεύνηση παράπονο ή καταγγελία της ενάγουσας. Σε περαιτέρω εξέταση του, ο μάρτυρας κατάθεσε στο Δικαστήριο ως τεκμήριο 20 το έγγραφο με τις προτάσεις συνεργασίας τους με την Ευγενία, θυγατέρα της ενάγουσας το οποίο απέστειλε στην τελευταία. Αντεξεταζόμενος, ο μάρτυρας ανάφερε ότι είναι ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης της εμπορικής επωνυμίας «ΕΘΟΣ» αλλά η επιχείρηση άνηκε και στους δύο, δηλαδή στον ίδιο και στην εναγόμενη
33. Η Ευγενία, η κόρη της ενάγουσας είδε τις πωλήσεις και κερδοφορία της επιχείρησης κατά τις συζητήσεις που είχαν και η ίδια ήθελε να συμμετάσχει στην επιχείρηση. Καθαρόγραψε αυτά που συζητούσαν και της έστειλε τις προτάσεις τους ως το τεκμήριο 20, μέσω της ενάγουσας. Απέστειλε μετά στην ενάγουσα το ίδιο έγγραφο αλλά με την προσθήκη μιας επιπρόσθετης παραγράφου η οποία αφορούσε εμπόρευμα αξίας που είχε ήδη παραγγελθεί για το κατάστημα και πληρώθηκε. Αυτό είναι το τεκμήριο
34. Αντεξετάστηκε επίσης στις προτάσεις που περιλαμβάνονται στα τεκμήρια 20 και 2 και του ζητήθηκε να τις επεξηγήσει. Του υποβλήθηκε ότι οι εν λόγω προτάσεις δεν είναι προτάσεις που μπορεί κάποιος να κατανοήσει για να γίνει συνέταιρος με το μάρτυρα να απαντά ότι για κάποιο που τις έχει συζητήσει είναι κατανοητές και σοβαρές προτάσεις. Η συμφωνία με την ενάγουσα είπε ότι έγινε προφορικά σύμφωνα με την παράγραφο 3 του τεκμηρίου 2 με τη μόνη διαφορά ότι το κέρδος των €10,000 το χρόνο που εγγυήθηκε ότι θα υπήρχε, θα ξεκινούσε μετά τον πρώτο χρόνο λειτουργίας. Γνώριζε τη συμφωνία είπε η ενάγουσα και γι αυτό απέστελλε τα εμβάσματα και αρνήθηκε τη θέση ότι τα χρήματα αυτά στάληκαν για να αγοραστεί εκ μέρους της ενάγουσας κατάστημα στη Λεμεσό. Ποτέ δεν τέθηκε έτσι θέμα είπε και ποτέ η ενάγουσα ήθελε να αγοράσει κατάστημα στη Λεμεσό. Όλες οι συζητήσεις έγιναν με σκοπό να μπει συνέταιρος το κατάστημα. Όσον αφορά την συμφωνία που είπε ότι έγινε με την ενάγουσα, είπε ότι αυτή δεν περιλάμβανε αρχικά τη δημιουργία άλλου καταστήματος και ότι περί τον Φεβρουάριο του 2010 άρχισαν να ψάχνουν για άλλο κατάστημα, αρχικά στη Λεμεσό. Είπε επίσης ότι στην πορεία και μετά από παραίνεση του λογιστή του αποφασίστηκε ότι θα ήταν καλύτερα να συστήσουν εταιρεία για τη διαχείριση της επιχείρησης και αυτή να αναλάμβανε την αντιπροσωπεία του εργοστασίου παραγωγής εσωρούχων κάτι το οποίο διαφάνηκε στην πορεία ότι δεν ήταν εφικτό. Γι αυτό η εταιρεία έμεινε ανενεργή. Περαιτέρω, είπε ότι το κατάστημα έκλεισε πριν από 5 μήνες και δεν δόθηκε ποτέ μερίδιο από τα κέρδη του στην ενάγουσα διότι τον πρώτο χρόνο έπρεπε να συνεισφέρει στο κατάστημα ένα μερίδιο για τη δημιουργία του καταστήματος στην Πόλη Χρυσοχούς και κάποια άλλα έξοδα τα οποία συμποσούνταν σε €11,000, όπως της τα κοινοποίησε με το τεκμήριο
35. Μετά είπε η ίδια αρνείτο να συμμετάσχει στην επιχείρηση και δεν υπήρχε επικοινωνία. Είπε περαιτέρω ότι όταν η ενάγουσα ήρθε στην Κύπρο με το σύζυγο της περί τον Μάρτιο του 2010 και της ζήτησαν να πάνε στο δικηγόρο τους για να γίνει συμφωνία, η ίδια το απέφευγε και τους παρακάλεσε στις συναντήσεις τους να μην μπλέξουν τα επαγγελματικά με τα οικογενειακά ζητήματα της διότι προσπαθούσε να επανασυνδεθεί, από ότι τους είπε με το σύζυγο της. Πέραν των πιο πάνω αμφισβητήθηκε η γνησιότητα της αλληλογραφίας ημερομηνίας 15/12/2010 (τεκμήριο 24) και 06/12/2010 στην οποία αναφέρθηκε ο μάρτυρας. Το ίδιο έγινε και σε σχέση με τα τεκμήρια 19Α, 19Β και 19Γ. Η Μ.Υ.2 κατάθεσε στο Δικαστήριο ότι εργαζόταν στο κατάστημα των εναγόμενων 1 και 2 με την επωνυμία «ΕΘΟΣ» για περίπου 2 - 3 χρόνια, τα καλοκαίρια διότι σπούδαζε. Κατά το έτος 2010 - 2011 δούλευε για αρκετό καιρό διότι ήταν έγκυος. Γνώρισε την ενάγουσα στο κατάστημα η οποία της συστήθηκε ως συνέταιρος των εναγόμενων 1 και
36. Την είδε 3 - 4 φορές. Όταν της συστήθηκε, την βοήθησε λίγο να για το πώς να εξυπηρετεί τους Ρώσους πελάτες. Αντεξεταζόμενη, είπε ότι αυτό έγινε το 2011 διότι το 2010 - 2011 ήταν εκεί για 9 μήνες λόγω της εγκυμοσύνης της. Όταν εργαζόταν εκεί το κατάστημα πήγαινε καλά είπε και έκανε πωλήσεις αλλά δεν γνώριζε να πει πόσο κέρδος έκανε. Είχα την ευκαιρία και παρακολούθησα με προσοχή όλους τους μάρτυρες κατά την κατάθεση τους στο Δικαστήριο από το εδώλιο του μάρτυρα και είμαι σε θέση να αξιολογήσω την μαρτυρία τους. Κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας τους λαμβάνω υπόψη μου τον τρόπο που οι εν λόγω μάρτυρες απαντούσαν τις ερωτήσεις που τους υποβάλλονταν, τις αντιδράσεις τους και γενικά την όλη συμπεριφορά τους από το εδώλιο του μάρτυρα. Περαιτέρω, λαμβάνω υπόψη μου το περιεχόμενο τόσο της προφορικής τους μαρτυρίας όσο και της έγγραφης μαρτυρίας που οι ίδιοι κατέθεσαν στο Δικαστήριο και έχω υπόψη μου και τις αρχές της νομολογίας αναφορικά με την κρίση της αξιοπιστίας ενός μάρτυρα (βλ. Χρίστου v. Ηροδότου κ.α.