Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. Νίκος Νίκου, Αρ. Υπόθεσης: 8152/14, 24/1/2018

(3), 18(στ) και 19 του Περί Σκύλων Νόμου Ν. 184(Ι)/02, όπως τροποποιήθηκε από το Νόμο 137(Ι)/

1. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος, ο κατηγορούμενος την 10ην Μαρτίου του 2013 στην περιοχή Ασπρόγκρεμμου, στην Αναρίτα της Επαρχίας Πάφου, μετέφερε για άσκηση σε καθορισμένη περιοχή οκτώ σκύλους αντί τεσσάρων. Η κατηγορούσα αρχή για σκοπούς απόδειξης της κατηγορίας κάλεσε ένα μάρτυρα κατηγορίας, τον Ε/Αστ. 6167 Γεώργιο Μιχαήλ (Μ.Κ.1). Αποτέλεσε επίσης παραδεχτό γεγονός εκ μέρους του κατηγορούμενου, το οποίο εγκρίθηκε από το Δικαστήριο, η κατάθεση του Αστ. 2814 Μ. Μενελάου (βλ. τεκμήριο Α) και κατατέθηκαν εκ συμφώνου η ανακριτική κατάθεση του κατηγορουμένου (βλ. τεκμήριο Β) και η γραπτή του κατηγορία (βλ. τεκμήριο Γ). Μετά που ο κατηγορούμενος κλήθηκε σε απολογία, με σχετική ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου, επέλεξε να καταθέσει ενόρκως. Δεν παρουσίασε οποιουσδήποτε μάρτυρες υπεράσπισης. Ο Μ.Κ.1 υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως του εξέτασης, την κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία (βλ. τεκμήριο 1). Σε αυτή αναφέρει ότι είναι θηροφύλακας και εργάζεται στην Υπηρεσία Θήρας Πάφου. Στις 10/03/2013 και περί ώρα 09.00 μετέβηκε στην περιοχή Ασπρόγκρεμμου του χωριού Αναρίτα που είναι επιτρεπόμενη για εκπαίδευση κυνηγετικών σκύλων. Είδε ένα άτομο να εκπαιδεύει κυνηγετικούς σκύλους, να καθοδηγεί τους σκύλους φωνάζοντας τους. Προχώρησε προς το μέρος του, του αποκάλυψε την ταυτότητα του και του ζήτησε τα στοιχεία του. Αυτός του ανάφερε ότι ήταν ο Νίκος Νίκου, Α.Δ.Τ.
2. Από επιτόπιες εξετάσεις διαπίστωσε ότι είχε για εκπαίδευση οκτώ σκύλους αντί τρεις που καθορίζει το διάταγμα. Ζήτησε να του παρουσιάσει τα πιστοποιητικά εγγραφής των σκύλων αλλά του είπε ότι δεν τα είχε μαζί του και ότι οι σκύλοι είναι πέραν των έξι μηνών σε ηλικία. Του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο για το αδίκημα που διέπραττε και τον πληροφόρησε ότι θα τον καταγγείλει εξωδίκως. Απάντησε «Δεν έχω λεφτά να πληρώσω». Του εξέδωσε το εξώδικο υπ' αριθμό 02914 προς εκατόν ευρώ και του το έδωσε την ίδια στιγμή. Πληροφορήθηκε από το Επαρχιακό Γραφείο της Υπηρεσίας του ότι το εξώδικο δεν έχει πληρωθεί εμπρόθεσμα γι αυτό προχώρησε στην γραπτή καταγγελία σήμερα, δηλαδή στις 27/05/
3. Σε περαιτέρω εξέταση του, είπε ότι προτού να πάνε κοντά σε κάποιο ύποπτο, προσπαθούν να βεβαιωθούν με πόσους σκύλους ασχολείται ή πόσους εκπαιδεύει και στην συγκεκριμένη περίπτωση μέτρησε οκτώ. Επίσης, είπε ότι με την έκδοση εξωδίκου δεν τελειώνει η δουλεία του και ότι πρέπει να ζητήσει από το άτομο που εκπαιδεύει τους σκύλους, να τους μαζέψει, να τους βάλει στο αυτοκίνητο, για να σταματήσει η διάπραξη του παραπτώματος. Στην προκειμένη περίπτωση, είπε ότι ήταν μπροστά που ο κατηγορούμενος έβαλε μέσα στο αυτοκίνητο του, τους οκτώ σκύλους και αφού έφυγε πρώτος εκείνος, ακολούθως έφυγε και αυτός. Λέγοντας τα πιο πάνω, απέρριψε τη θέση του κατηγορούμενου στην κατάθεση του ότι εκείνος μόνο δύο σκύλους είχε μαζί του και οι άλλοι ήταν άλλων κυνηγών ή άνηκαν σε παρακείμενη μάντρα. Πέραν των πιο πάνω, κατάθεσε στο Δικαστήριο ως τεκμήριο 2, το εξώδικο που εξέδωσε στον κατηγορούμενο. Όσον αφορά την ηλικία των σκύλων, είπε, εκείνο που τον ενδιαφέρει είναι να έχουν πιστοποιητικά και να είναι πάνω από 6 μηνών. Από την εμπειρία που έχει στην υπηρεσία του, που είναι πάνω από 25 χρόνια, οι σκύλοι ήταν όλοι πάνω από ενός έτους. Δεν γνώριζε να πει κατά πόσο ο κατηγορούμενος ήταν κάτοχος άδειας κυνηγίου και από ότι θυμάται δεν του είπε ότι δεν διέπραξε το αδίκημα παρά μόνο ότι δεν έχει λεφτά. Αντεξεταζόμενος και ερωτούμενος αν έλεγξε τους σκύλους και κατά πόσο είχαν διακριτικά στα αυτιά τους, είπε ότι δεν υπάρχει ακόμη τέτοιο πράγμα, δηλαδή να μπορείς με ένα διακριτικό ή τσιπ στα αυτιά να ελέγχεις ποιος είναι ο ιδιοκτήτης και γι αυτό αναγκάζονται να ζητούν από τον κυνηγό να μαζέψει τους σκύλους του για να βεβαιωθούν και οι ίδιοι ότι είναι δικοί του. Επίσης, είπε ότι για να διακριβώσουν ότι είναι δικοί του, αναγκάζονται να τον παρακολουθούν με πόσους σκύλους ασχολείται. Αρνήθηκε ότι οι οκτώ σκύλοι δεν άνηκαν στον κατηγορούμενο και είπε επίσης ότι πέραν της πείρας του, ο ίδιος του είπε ότι δεν είχε τα πιστοποιητικά μαζί του γι αυτούς κάτι που επιβεβαιώνει ότι οι σκύλοι δεν ήταν ανήλικοι. Περαιτέρω, δεν θυμόταν να πει αν του είπε κάτι άλλο εκτός του ότι δεν είχε χρήματα και διερωτήθηκε αν οι σκύλοι δεν ήταν δικοί του, τότε γιατί τους έβαλε μέσα στο αυτοκίνητο και έφυγε. Αρνήθηκε επίσης ότι έφυγε πρώτος από το χώρο και δεν είδε τον κατηγορούμενο να βάζει τους σκύλους στο αυτοκίνητο του και είπε ότι είναι υποχρεωμένος να παραμείνει εκεί μέχρι να σταματήσει η διάπραξη του αδικήματος. Από την αντίπερα όχθη, ο κατηγορούμενος υιοθέτησε τη γραπτή κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία ως μέρος της κυρίως του εξέτασης. Σε αυτή αναφέρει ότι είναι ιδιοκτήτης δύο σκύλων, ο ένας ράτσας «μπίκολ» και ο άλλος είναι διασταυρωμένος, ηλικίας και οι δύο περίπου 4 χρόνων. Στις 10/03/2013 και περί ώρα 09.00 βρισκόταν με τους δύο αυτούς σκύλους στην περιοχή Ασπρόκρεμμου στην Αναρίτα όπου πήγε για να τους πάρει περίπατο. Εκτός από αυτούς τους σκύλους, δεν είχε άλλους σκύλους μαζί του. Συνεχίζοντας, αναφέρει ότι εκεί που βρισκόταν υπήρχε μια μάντρα με ζώα και γύρω από την μάντρα υπήρχαν αρκετοί άλλοι σκύλοι και εκεί ήταν και οι δικοί του. Επίσης, εκεί υπήρχαν και αρκετοί άλλοι κυνηγοί με τους σκύλους τους. Σε κάποια φάση τον πλησίασε κάποιος ο οποίος του ανάφερε ότι είναι του Ταμείο Θήρας και ότι θα τον κατάγγελλε για εκπαίδευση υπεράριθμων σκύλων. Του ανάφερε ότι μόνο δύο σκύλους είχε μαζί του και ότι οι υπόλοιποι πρέπει να είναι κάποιου άλλου κυνηγού ή του ιδιοκτήτη της μάντρας. Αυτός συνέχισε την καταγγελία του, του έδωσε το εξώδικο και έφυγε. Το εξώδικο δεν το πλήρωσε γιατί δεν διέπραξε το αδίκημα. Σε περαιτέρω εξέταση του, είπε ότι το αυτοκίνητο που είχε μαζί του ήταν ένα άσπρο ISUZU, διπλοκάμπινο και είχε μια μικρή «κάσια» πίσω 60 Χ 80 εκ. την οποία κατασκεύασε για τους δύο του σκύλους. Ανάφερε επίσης ότι από την πείρα του ως κυνηγός και από ότι ρώτησε κτηνιάτρους, κανένας δεν μπορεί να προσδιορίσει την ηλικία των σκύλων, τουλάχιστον οπτικά και είπε ότι εξαρτάται από την ράτσα του σκύλου, αν είναι περιποιημένος κλπ. Η άποψη του είπε, είναι ότι ο συγκεκριμένος θηροφύλακας είδε τους σκύλους και «σύγκοψε» την ηλικία τους και καταγγέλλουμε με το «σύγκομμα» και με το τι υπολογίζομαι, όπως χαρακτηριστικά ανάφερε. Είπε επίσης, ότι από το χώρο έφυγε πρώτος ο θηροφύλακας και μάλιστα έφυγε «ξερογυριστός» και κτύπησε ένα σκύλο που μπήκε κάτω από το αυτοκίνητο. Του φώναξε να σταματήσει αλλά εκείνος δεν σταμάτησε. Όταν τον προσέγγισε ο θηροφύλακας ανάφερε ότι ο ίδιος του είπε ότι οι σκύλοι πιθανόν να είναι άλλων κυνηγών των οποίων τα αυτοκίνητα ήταν κοντά στο δικό του ή κάποιου εκεί που έχει μάντρες. Όταν τον κατάγγειλε και του έδωσε το εξώδικο του είπε ότι δεν θα το πληρώσει διότι οι σκύλοι δεν ήταν δικοί του. Συγκεκριμένα, είπε, του ανάφερε ότι δεν μπορείς να στερείς εσύ από την οικογένεια μου το ποσό των €
4. Ούτε ο ίδιος θα ταλαιπωρείτο στο Δικαστήριο τόσο καιρό αν διέπραττε το αδίκημα. Ουδέποτε στα τόσα χρόνια έχει οποιαδήποτε καταγγελία για οτιδήποτε. Αντεξεταζόμενος, είπε ότι στην περιοχή είχε αρκετούς σκύλους που περιφέρονταν. Ένας κυνηγός μπορεί να είχε δύο, άλλος τρεις σκύλους, υπήρχαν σκύλοι από τις μάντρες εκεί, αδέσποτοι σκύλοι που μόλις σε δουν ακολουθούν τους σκύλους σου. Οι δύο σκύλοι του ήταν κοντά του είπε αλλά ούτε τους φωνάζει ούτε τους μιλά και κυνηγά χωρίς να φωνάζει και να μιλά. Ερωτούμενος να πει γιατί δεν ανάφερε στην κατάθεση του αυτό που είπε στο Δικαστήριο και συγκεκριμένα ότι ο Μ.Κ.1 φεύγοντας κτύπησε ένα σκύλο, είπε ότι αυτή είναι η πραγματικότητα και ορκίζεται στα 5 παιδία του. Δεν ήρθε εδώ για να τσακώνεται με κανένα και θέλει μόνο το δίκαιο του. Κατά την άποψη του δεν μπορεί ένας θηροφύλακας να αποφασίζει μέσα σε δύο λεπτά ποιού είναι οι σκύλοι, να μαντεύει τις ηλικίες τους και να εκδίδει εξώδικο επειδή ο άλλος θα πει για €100 δεν θα «βουρώ» στο Δικαστήριο και το πληρώνει. Ο ίδιος είναι νομοταγής πολίτης, σέβεται τους Νόμους και έχει όλες τις άδειες του. Συνεχίζοντας και αφού ερωτήθηκε εκ νέου να απαντήσει την αρχική ερώτηση γιατί δεν τα είπε αυτά στην κατάθεση του, είπε ότι ο στόχος του δεν ήταν να συγκρουστεί με το θηροφύλακα ή να του δημιουργήσει πρόβλημα αλλά θέλει το δίκαιο του με το σωστό τρόπο. Αρνήθηκε σχετική υποβολή ότι ο λόγος που δεν το είπε είναι διότι δεν έγινε κάτι τέτοιο και είπε ότι δεν έχει κανένα λόγο να πει ψέματα ούτε να χάνει την ώρα του. Πιο κάτω είπε ότι μετά που έφυγε ο θηροφύλακας, έφυγε και ο ίδιος παίρνοντας τους δύο του σκύλους και δεν προέβηκε σε οποιαδήποτε άλλη ενέργεια για να εντοπίσει σε ποιόν άνηκαν οι άλλοι έξι σκύλοι διότι η δουλεία του δεν είναι δικηγόρος. Σε υποβολή ότι είναι αυτός που έφυγε πρώτος, επανέλαβε πάλι ότι ορκίζεται στα 5 του παιδία ότι είναι ο θηροφύλακας που έφυγε πρώτος. Πέραν των πιο πάνω, ο κατηγορούμενος είπε ότι ανάφερε στο θηροφύλακα ότι δεν θα πλήρωνε στο εξώδικο διότι δεν θέλει να στερήσει από την οικογένεια του τα €100 και διότι είχε δύο σκύλους. Έχοντας υπόψη μου την πιο πάνω μαρτυρία, εκείνο το οποίο προκύπτει να αποτελεί κοινό έδαφος των διαδίκων, είναι ότι κατά τις 10/03/2013 και περί ώρα 09.00 ο κατηγορούμενος βρισκόταν στην περιοχή Ασπρόκρεμμου, στην Αναρίτα της Επαρχίας Πάφου όπου είχε μεταβεί με το αυτοκίνητο του για να πάρει περίπατο τους σκύλους του. Προκύπτει επίσης ότι στην ίδια περιοχή κατά την ίδια ώρα βρισκόταν και ο Μ.Κ.1 στα πλαίσια εκτέλεσης των καθηκόντων του και ο οποίος εξέδωσε στον κατηγορούμενο εξώδικο πρόστιμο ύψους €100 για άσκηση σκύλων πέραν του επιτρεπόμενου αριθμού (βλ. τεκμήριο 2) το οποίο παρέμεινε απλήρωτο. Εκείνο το οποίο αναφύεται ως το κύριο επίδικο ζήτημα πραγματικών γεγονότων, είναι κατά πόσο ο κατηγορούμενος κατά τον ουσιώδη χρόνο είχε μαζί του οκτώ σκύλους ή δύο ως η εκδοχή του, τους οποίους εκπαίδευε ή τους είχε βγάλει για περίπατο. Αμφισβήτηση επίσης, κατά τη δίκη, υπήρξε και για την ηλικία των σκύλων. Ως εκ τούτου, επιβάλλεται να προχωρήσω στην αξιολόγηση της ενώπιον μου τεθείσας μαρτυρίας για να προβώ σε σχετικά ευρήματα πραγματικών γεγονότων. Έχω παρακολουθήσει με προσοχή όλους τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και συγκεκριμένα τον Μ.Κ.1 και τον κατηγορούμενο και είμαι σε θέση να αξιολογήσω την μαρτυρία τους λαμβάνοντας υπόψη τις αρχές που έχει καθιερώσει η σχετική νομολογία (βλ. Πελεκάνου v. Πελεκάνου

(1999)1 Α.Α.Δ., Αυξεντίου v. Διγκλη

(2007)1Β Α.Α.Δ. 1367, Χάρης Χρίστου v. Ευγενείας Khoreva

(2002), 1A A.A.Δ. 454, Παπαδοπούλου v Αστυνομίας

(2007)2 Α.Α.Δ. 173). Επίσης, διατηρώ κατά νου την πάγια αρχή της νομολογίας ότι το Δικαστήριο έχει διακριτική ευχέρεια να αποδεχθεί τη μαρτυρία ενός μάρτυρα είτε στο σύνολο της είτε εν μέρει, αφού προηγουμένως αιτιολογήσει την προσέγγιση του αυτή και εφόσον ουσιαστικά ο μάρτυρας αυτός κριθεί αξιόπιστος (βλ. Παντελής Λαζάρου v. Δημοκρατίας

(2010)2 Α.Α.Δ. 633, Shahin Haisan Fawzy Mohamed v. Δημοκρατίας

(2010)2 Α.Α.Δ. 266 και Κώστας Κωνσταντίνου v. Αστυνομίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 219/2012, Ημερ. 29/11/2013). Ο Μ.Κ.1 μου έκανε καλή εντύπωση από το εδώλιο του μάρτυρα και κρίνω ότι ήρθε στο Δικαστήριο για να παρουσιάσει τα πραγματικά γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. Η θέση που προβάλλεται από τον κατηγορούμενο, ότι δηλαδή αδίκως τον κατηγόρησε αφήνει να νοηθεί ότι υπήρχαν αλλότρια κίνητρα στην καταγγελία του Μ.Κ.1, κάτι το οποίο δεν έχω διακρίνει να υφίσταται. Ο Μ.Κ.1, όπως και ο κατηγορούμενος ανάφερε, δεν είχαν καμία σχέση και ούτε τον γνώριζε. Ούτε κατά την ημέρα της καταγγελίας φαίνεται να προηγήθηκε οτιδήποτε που να καταδεικνύει ότι εκδικητικά τον κατάγγειλε. Αντιθέτως εκείνο το οποίο προκύπτει είναι ότι ο Μ.Κ.1 ενέργησε στα πλαίσια άσκησης των καθηκόντων του και δεν μπορεί να του αποδοθεί οποιοδήποτε αλλότριο κίνητρο στην καταγγελία του κατηγορουμένου. Πέραν των πιο πάνω, εκείνο το οποίο χρήζει αξιολόγησης από τη μαρτυρία του είναι η επάρκεια αυτής και οι θέσεις του περί της ύπαρξης οκτώ σκύλων υπό την επίβλεψη του κατηγορουμένου. Θεωρώ ότι ο μάρτυρας αυτός επεξήγησε πλήρως τη θέση του αυτή και σε κανένα σημείο κλονίστηκε η αξιοπιστία του για το ζήτημα αυτό. Εξήγησε τον τρόπο που διαπίστωσε ότι οι εν λόγω οκτώ σκύλοι ήταν υπό την καθοδήγηση του κατηγορουμένου και στο τι πράττει προτού πλησιάσει ένα ύποπτο πρόσωπο που εκπαιδεύει σκύλους. Είδε, είπε, τον κατηγορούμενο να τους δίδει οδηγίες και να βρίσκονται κοντά του. Ανάφερε επίσης ότι ένας σκύλος δεν μπορεί να υπακούει σε οδηγίες κάποιου τρίτου και ξένου προσώπου, θέση η οποία δεν έτυχε αμφισβήτησης από την υπεράσπιση. Πέραν των πιο πάνω, είπε ότι μετά την έκδοση του εξωδίκου προστίμου ο κατηγορούμενος μάζεψε και τους οκτώ σκύλους τους οποίους έβαλε στο αυτοκίνητο του και έφυγε, κάτι που καταδεικνύει ότι αυτοί άνηκαν σε εκείνον. Η θέση του αυτή δεν κλονίστηκε κατά την αντεξέταση του και η εκδοχή του κατηγορουμένου ότι ήταν ο Μ.Κ.1 που έφυγε πρώτος από τη σκηνή και μετά ο ίδιος, όπως θα διαφανεί και κατωτέρω κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας του, παρουσιάζει σοβαρές αδυναμίες και δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Επιπρόσθετα, η θέση που υποβλήθηκε στο μάρτυρα αυτό ότι οι υπόλοιποι έξι σκύλοι δεν άνηκαν στον κατηγορούμενο και ότι μπορεί να άνηκαν σε άλλους κυνηγούς ή στην παρακείμενη μάντρα, ήταν γενική και αόριστη, η οποία εν πάσει περιτπώσει απορρίφθηκε και επεξηγήθηκε από το μάρτυρα γιατί όλοι οι σκύλοι ήταν υπό την φύλαξη του κατηγορουμένου. Σημαντικό επίσης γεγονός το οποίο θα πρέπει να αναφερθεί είναι ότι σε κανένα σημείο της μαρτυρίας του μάρτυρα αυτού αμφισβητήθηκε η θέση ότι όταν αυτός είδε και αργότερα προσέγγισε τον κατηγορούμενο, εκεί υπήρχαν οκτώ σκύλοι. Εκείνο το οποίο αμφισβητήθηκε ήταν ότι οι υπόλοιποι έξι δεν άνηκαν στον κατηγορούμενο αλλά πιθανόν σε άλλους κυνηγούς ή στην παρακείμενη μάντρα. Όπως θα διαφανεί και κατωτέρω κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας του κατηγορουμένου η θέση του αυτή δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή και παρουσιάζει σοβαρές αδυναμίες. Ούτε τέθηκαν, όπως αναφέρθηκε και ανωτέρω, οποιαδήποτε άλλα συγκεκριμένα στοιχεία στο μάρτυρα αυτό που να καταρρίπτουν τη θέση του ότι αυτοί ήταν υπό την καθοδήγηση του κατηγορούμενου ή ότι ευλόγως θα μπορούσαν να άνηκαν σε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο. Αποδέχομαι επίσης τη θέση του μάρτυρα αυτού για την απάντηση που ο κατηγορούμενος έδωσε όταν του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο και ότι του είπε ότι δεν έχει χρήματα και ότι σε κανένα στάδιο δεν αμφισβήτησε ότι οι σκύλοι δεν ήταν δικοί του ή ότι ήταν «ανήλικοι». Για το τελευταίο αυτό θέμα, ο μάρτυρας είπε ότι όταν ζήτησε τα πιστοποιητικά των σκύλων ο κατηγορούμενος του είπε ότι δεν τα είχε μαζί του, θέση που δεν έτυχε αμφισβήτησης κατά τη μαρτυρία του μάρτυρα αυτού, ούτε ποτέ προβλήθηκε η θέση ότι παρουσιάστηκαν τέτοια πιστοποιητικά. Oύτε έχει κλονιστεί η θέση του μάρτυρα ότι ο κατηγορούμενος του είπε επίσης ότι όλοι οι σκύλοι είναι άνω των 6 μηνών. Έχει προκύψει και είναι κοινό έδαφος ότι οι δύο σκύλοι ήταν ηλικίας 4 χρόνων και η εκδοχή του κατηγορουμένου στην κατάθεση του ήταν ότι οι υπόλοιποι έξι σκύλοι δεν ήταν δικοί του και όχι ότι ήταν ηλικίας κάτω των τριών μηνών ή ότι δεν απαιτείτο να έχει πιστοποιητικά εγγραφής του. Πέραν τούτου όμως και σε σχέση με την ηλικία των σκύλων κρίνω ότι δεν μπορώ να δώσω βαρύτητα στα όσα ο μάρτυρας αυτός ανάφερε στη μαρτυρία του και συγκεκριμένα ότι λόγω της πείρας του μπορεί να αντιλαμβάνεται την ηλικία των σκύλων και ότι αυτοί φαίνονταν να είναι ηλικίας άνω του ενός έτους. Ο μάρτυρας δεν είναι ειδικός για ζητήματα σκύλων και γενικά ζώων ούτε η πείρα του στο Ταμείο Θήρας θεωρώ ότι μπορώ να τον κατατάξει ως ειδικό για το ζήτημα της ηλικίας των σκύλων. Έχοντας υπόψη μου όλα τα πιο πάνω και την υπόλοιπη μαρτυρία του μάρτυρα αυτού, κρίνω ότι μπορώ να την αποδεχθώ και την αποδέχομαι στην ολότητα της με τις πιο πάνω διευκρινήσεις. Από την αντίπερα όχθη, ο κατηγορούμενος πρόβαλε την εκδοχή ότι μόνο οι δύο σκύλοι του άνηκαν και οι υπόλοιποι έξι δεν ήταν δικοί του ή δεν ήταν υπό την καθοδήγηση του. Η θέση του αυτή, όπως παρουσιάστηκε είναι γενική και αόριστη. Είπε ότι πιθανόν οι άλλοι έξι σκύλοι να άνηκαν σε άλλους κυνηγούς που βρίσκονταν στην περιοχή ή του ιδιοκτήτη της μάντρας, η οποία βρισκόταν στην περιοχή. Παρά τη θέση του αυτή, δεν έδωσε συγκεκριμένα στοιχεία και λεπτομέρειες για να μπορεί έστω να εγείρεται αμφιβολία σε ποιόν άνηκαν ή ποιος είχε την ευθύνη των εν λόγω σκύλων. Αναφέρθηκε σε άλλα παρκαρισμένα αυτοκίνητα στο σημείο που ο ίδιος είχε παρκάρει και άνηκαν είπε σε άλλους κυνηγούς. Στο σημείο όμως που καταγγέλθηκε δεν ανάφερε κατά πόσο υπήρχαν άλλοι κυνηγοί, σε ποια απόσταση ήταν αυτοί από κοντά του και πώς οι σκύλοι τους «μπλέκτηκαν» με τους δικούς του, όπως είπε και για πόση ώρα πριν την άφιξη του Μ.Κ.1 στο μέρος έγινε αυτό. Ομοίως ισχύει και για την εκδοχή του ότι οι εν λόγω σκύλοι ενδεχομένως να άνηκαν στην μάντρα. Πού βρισκόταν η μάντρα αυτή σε σχέση με το σημείο που ο ίδιος ήταν μαζί με τους σκύλους του; Τι ράτσας ήταν οι σκύλοι αυτοί και κατά πόσο ήταν κυνηγετικοί ή άλλης ράτσας και για πόση ώρα ήταν μαζί με τους δικούς του. Όλα τα πιο πάνω, θεωρώ ότι είναι στοιχεία και λεπτομέρειες τις ποίες ο κατηγορούμενος όφειλε να αναφέρει και να εξηγήσει στο Δικαστήριο και συγκεκριμένα ότι η θέση του αυτή ήταν πιθανή υπό τις περιστάσεις που επικρατούσαν στην περιοχή. Παρόλο που ρωτήθηκε στην αντεξέταση του να συγκεκριμενοποιήσει τους ισχυρισμούς του αυτούς, εντούτοις δεν το έπραξε και προέβαλε γενικά τη θέση ότι πιθανόν να άνηκαν σε άλλους κυνηγούς ή στην μάντρα ή ότι ήταν αδέσποτοι, που για πρώτη φορά το τελευταίο αυτό το ανάφερε κατά την αντεξέταση του. Ούτε η θέση του ότι έφυγε πρώτος ο θηροφύλακας και ακολούθως ο ίδιος μπορεί να γίνει αποδεκτή. Κατ' αρχή εγείρεται το ερώτημα, αφού όπως ο ίδιος ισχυρίζεται ότι είχε υπό τη φύλαξη του μονό δύο σκύλους, κάτι το ανάφερε στο Μ.Κ.1 γιατί χρειάστηκε έστω και μετά που ο Μ.Κ.1 αναχώρησε, να φύγει και αυτός από το μέρος. Γιατί δεν συνέχισε να εκπαιδεύει του δύο του σκύλους και να ξεφύγει από τους υπόλοιπους αφού δεν ήταν δικοί του; Κατά δεύτερο, στην προσπάθεια του να πείσει ότι είναι ο Μ.Κ.1 που έφυγε πρώτος και άρα δεν προέβηκε στην ενέργεια που του καταλογίζεται να μαζέψει και τους οκτώ σκύλους, αναφέρει στη μαρτυρία του στο Δικαστήριο ότι ο Μ.Κ.1 έφυγε «ξερογυριστός» και μάλιστα όταν έφευγε κτύπησε ένα σκύλο και του φώναζε να σταματήσει αλλά δεν το έπραξε. Πέραν του ότι το γεγονός αυτό είναι σοβαρό και όφειλε να το είχε καταγγείλει, δεν το αναφέρει ούτε καν στην κατάθεση του όταν κλήθηκε στην Αστυνομία, μετά που δεν πλήρωσε το εξώδικο. Η εξήγηση που δίνει στο Δικαστήριο γι αυτό, πέραν του ότι όταν ερωτάται αρχικά αποφεύγει να απαντήσει, είναι ότι δεν θέλει να δημιουργήσει πρόβλημα στον Μ.Κ.1 και ότι δεν θέλει να τσακώνεται με κανένα. Η θέση αυτή δεν πείθει. Είναι ο ίδιος ο κατηγορούμενος ο οποίος αναφέρει ότι ο Μ.Κ.1 τον αδίκησε όταν τον κατάγγειλε και έφυγε από το μέρος απογοητευμένος. Ισχυρίζεται δηλαδή, ότι αδίκως τον κατάγγειλε. Πώς είναι δυνατό να τρέφει τέτοια αισθήματα για τον Μ.Κ.1, να θέλει να βρει το δίκαιο του, αλλά να μην θέλει από την άλλη να δημιουργήσει πρόβλημα στο Μ.Κ.1; Και αν είναι έτσι, τότε γιατί το ανάφερε στο Δικαστήριο στο στάδιο αυτό, μετά από 4 και πλέον χρόνια του συμβάντος; Πέραν των πιο πάνω, έχω διαπιστώσει μια προσπάθεια του κατηγορούμενου να προβάλει τη θέση ότι ο Μ.Κ.1 στέρησε αδίκως από την οικογένεια του το ποσό των €100 και γι αυτό το λόγο βρίσκεται στο Δικαστήριο και ταυτόχρονα να προσπαθεί να πείσει για το γεγονός αυτό λέγοντας ότι είναι νομοταγής, δεν έχει κατηγορηθεί ποτέ για οτιδήποτε και ο λόγος που είναι στο Δικαστήριο δεν είναι τα €100. Αναφέρεται επίσης γενικά λέγοντας ότι πολλοί λένε ότι δεν θα ταλαιπωρούνται στα Δικαστήρια για €100 γι αυτό πληρώνουν τα εξώδικα. Το κατά πόσο όμως έχει διαπραχθεί το αδίκημα είναι διαφορετικό και αυτό θα προκύψει από τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. Το αν πρόκειται για ένα όχι ιδιαίτερα σοβαρό αδίκημα για το οποίο, κατά τον κατηγορούμενο, δεν αξίζει τον κόπο κάποιος να καταλήγει στο Δικαστήριο για αυτό, είναι άλλο θέμα και δεν είναι δυνατό αυτό να θεωρηθεί ως λόγος που θα επενεργήσει υπέρ του κατηγορούμενου και είναι άσχετο με τα επίδικα θέματα. Έκαστος έχει το δικαίωμα να υπερασπιστεί τον εαυτό του στο Δικαστήριο ανεξαρτήτως της σοβαρότητας του αδικήματος που αντιμετωπίζει και το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος βρίσκεται στο Δικαστήριο για ένα εξώδικο πρόστιμο δεν είναι στοιχείο που υποδηλώνει, από μόνο του, ότι δεν διέπραξε το αδίκημα για το οποίο κατηγορείται. Έχοντας υπόψη μου όλα τα πιο πάνω και το υπόλοιπο περιεχόμενο της μαρτυρίας του κατηγορουμένου, κρίνω ότι δεν μπορώ να βασιστώ σε αυτή και να εξάξω ασφαλή ευρήματα γεγονότων γι αυτό απορρίπτεται στην ολότητα της. Συνεπεία της πιο πάνω αξιολόγηση της μαρτυρίας, της μαρτυρίας η οποία παρέμεινε αναντίλεκτη και/ή αποτέλεσε κοινό έδαφος των διαδίκων τα κάτωθι αποτελούν τα ευρήματα πραγματικών γεγονότων της παρούσας υπόθεσης: Ο κατηγορούμενος στις 10/03/2013 και περί ώρα 09.00 βρισκόταν στην περιοχή «Ασπρόγκρεμμου» της Αναρίτας της Επαρχίας Πάφου στην οποία επιτρεπόταν η άσκηση ή εκπαίδευση σκύλων. Ο κατηγορούμενος είχε υπό τη φύλαξη και καθοδήγηση του οκτώ σκύλους. Ο Μ.Κ.1, ο οποίος υπηρετούσε και υπηρετεί στο Ταμείο Θήρας και βρισκόταν στην ίδια περιοχή, πλησίασε τον κατηγορούμενο και του ζήτησε να του παρουσιάσει τα πιστοποιητικά εγγραφής των εν λόγω σκύλων και ο κατηγορούμενος του είπε ότι δεν τα είχε μαζί του και ότι οι σκύλοι είναι ηλικίας άνω των 6 μηνών. Έχει προκύψει επίσης ότι οι δύο εξ' αυτών ήταν ηλικίας τεσσάρων χρονών. Του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο για το αδίκημα που διέπραττε και τον πληροφόρησε ότι θα καταγγελθεί εξωδίκως και του απάντησε: «Δεν έχω λεφτά να πληρώσω». Ο Μ.Κ.1 εξέδωσε το εξώδικο πρόστιμο με αρ. 02914 για το ποσό των €100, το οποίο ο κατηγορούμενος παρέλειψε να πληρώσει εντός της ταχθείσας από το Νόμο προσθεσμίας. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ: Το άρθρο 14 του Περί Σκύλων Νόμου Ν. 184(Ι)/2002, όπως τροποποιήθηκε αναφέρει τα ακόλουθα: «14.—

(1)Ιδιοκτήτες ή φύλακες κυνηγετικών σκύλων µπορούν να µεταφέρουν τους σκύλους τους για άσκηση σε περιοχές που καθορίζονται, ύστερα από έγκριση του οικείου Επάρχου, από τον Προϊστάµενο του Ταµείου Θήρας νοουµένου ότι κατέχουν άδεια σκύλου ή σκύλων στο κυνήγι.

(2)Ο Προϊστάµενος του Ταµείου θήρας, ύστερα από έγκριση του οικείου Επάρχου, καθορίζει τη χρονική περίοδο κατά τη διάρκεια της οποίας θα επιτρέπεται η άσκηση των κυνηγετικών σκύλων.

(3)Ο ιδιοκτήτης ή ο φύλακας σκύλων µπορεί να µεταφέρει για άσκηση στις περιοχές που καθορίζονται σύµφωνα µε τις διατάξεις του παρόντος άρθρου µέχρι τέσσερις σκύλους.

(4)Στις περιοχές άσκησης κυνηγετικών σκύλων απαγορεύεται η άσκηση ή η κυκλοφορία σκύλων που χρησιµοποιούνται σε κυνοδροµίες, των φυλών Grey hound, Afgan hound, Saluki, Sluki, Basenji, Borzoi, Whippet, Italian grey hound ή άλλων παρόµοιων φυλών.» Σύμφωνα επίσης με το ερμηνευτικό άρθρο 2 του πιο πάνω Νόμου «σκύλος», για τους σκοπούς του παρόντος Νόµου, περιλαµβάνει κάθε σκύλο κάθε φυλής και γένους ηλικίας άνω των 3 µηνών· Έχοντας υπόψη μου τα πιο πάνω, θα προχωρήσω να εξετάσω κατά πόσο η κατηγορούσα αρχή έχει αποδείξει την υπόθεση της πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Από τα πιο πάνω ευρήματα του Δικαστηρίου και τη μαρτυρία η οποία κρίθηκε αξιόπιστη, προκύπτει ότι ο κατηγορούμενος κατά τον ουσιώδη χρόνο είχε στην κατοχή του 8 σκύλους για άσκηση στην περιοχή «Ασπρόγκερμμου» της Αναρίτας της Επαρχίας Πάφου αντί 4 που επιτρέπεται από το Νόμο. Επομένως, κρίνω ότι έχει αποδειχθεί αυτό το συστατικό στοιχείο του αδικήματος. Εκείνο το οποίο πρέπει να εξεταστεί στην παρούσα υπόθεση, είναι κατά πόσο η κατηγορούσα αρχή έχει αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας την ηλικία των σκύλων για σκοπούς του Νόμου, όπως αναφέρθηκε ανωτέρω και συγκεκριμένα κατά πόσο αυτοί ήταν ηλικίας άνω των 3 μηνών. Από τα ευρήματα του Δικαστηρίου έχει προκύψει ότι ο ίδιος ο κατηγορούμενος στο μέρος όπου διαπιστώθηκε να κατέχει τους πιο πάνω 8 σκύλους και όταν ζητήθηκε από τον Μ.Κ.1 να του υποδείξει τα πιστοποιητικά εγγραφής του, απάντησε ότι δεν τα είχε μαζί του και ότι οι σκύλοι είναι άνω των 6 μήνων. Επίσης, όπως έχει αναφερθεί ανωτέρω κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας του Μ.Κ.1, σε κανένα στάδιο ο κατηγορούμενος αμφισβήτησε την ηλικία των σκύλων στη σκηνή αλλά και αργότερα στην γραπτή κατάθεση του, πέραν από το ότι εξέφρασε τη θέση ότι δεν είχε στην κατοχή του 8 σκύλους αλλά 2, θέση που απορρίφθηκε. Οι πιο πάνω δηλώσεις του κατηγορούμενου αποτελούν δηλώσεις ενάντια στα συμφέροντα του για το αδίκημα που αντιμετωπίζει και εν όψει όλων των πιο πάνω είναι ικανοποιητικές και καταδεικνύουν ότι οι εν λόγω σκύλοι εμπίπτουν στον ορισμό του όρου «σκύλος» του Νόμου. Να σημειωθεί ότι σύμφωνα με το Νόμο, αποτελεί υποχρέωση του κάθε ιδιοκτήτη σκύλου όπως ο σκύλος του είναι εγγεγραμμένος εφόσον είναι ηλικίας άνω των 6 μηνών και προς το σκοπό αυτό θα πρέπει να παρουσιάζεται πιστοποιητικό υγείας ή βιβλιάριο υγείας από εγγεγραμμένο κτηνίατρο (βλ. άρθρο 8

(2)του Νόμου). Η αναφορά του κατηγορούμενου ότι κατείχε τέτοια πιστοποιητικά για τους εν λόγω σκύλους αλλά δεν τα είχε μαζί του, πέραν του ότι ανάφερε στο μάρτυρα ότι οι εν λόγω σκύλοι ήταν άνω των 6 μηνών, καταδεικνύει ότι οι εν λόγω σκύλοι, δεν ήταν «ανήλικοι» σύμφωνα με τη θέση του Μ.Κ.1 αλλά και ότι υπό τις περιστάσεις εμπίπτουν στον ορισμό του όρου «σκύλος» σύμφωνα με το Νόμο. Να αναφερθεί περαιτέρω ότι δεν έχει προκύψει από άλλη μαρτυρία ότι οι εν λόγω σκύλοι ενδέχετο να ήταν κάτω των 3 μηνών. Δεδομένων των πιο πάνω, κρίνω ότι έχει αποδειχθεί και αυτό το συστατικό στοιχείο του αδικήματος. Έχοντας υπόψη μου όλα τα ανωτέρω, κρίνω ότι η κατηγορούσα αρχή έχει αποδείξει την υπόθεση της πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και ο κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος στην κατηγορία που αντιμετωπίζει. Πιστόν Αντίγραφον (Υπ.).............. Πρωτοκολλητής Χρ. Χριστοδούλου, Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο