Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ, Αρ. Υπόθεσης: 6677/17, 16/2/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2018:B25 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Γ. Κ. Βλάμη, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 6677/17 Μεταξύ: Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου v. ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ Κατηγορουμένου Ημερομηνία: 16.02.18 Εμφανίσεις: Για Κατηγορούσα Αρχή: κα Σ. Παπαλαζάρου (η ίδια για ν' ακούσει ποινή) Για Κατηγορούμενο: κα Ε. Γεωργιάδου (η κα Χυταρίδου για ν' ακούσει ποινή) Κατηγορούμενος: παρών ΠΟΙΝΗ Ο κατηγορούμενος βρέθηκε ένοχος, κατόπιν δικής του παραδοχής, στις κατηγορίες της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β και της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα κατά παράβαση των σχετικών προνοιών του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου του 1977 (Ν.29/77)μετά των συναφών τροποποιήσεων. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των αδικημάτων, ο κατηγορούμενος μεταξύ άγνωστης ημερομηνίας και 21.08.17 στην κοινότητα Τάλας της επαρχίας Πάφου είχε στην κατοχή του κάνναβη βάρους 290,29 γραμμαρίων χωρίς άδεια του Υπουργού Υγείας, την οποίαν παράνομα κατείχε με σκοπό την προμήθεια της σε άλλα άτομα. Πέραν των πιο πάνω, κατόπιν αιτήματος της συνηγόρου του κατηγορουμένου και τη συναίνεση της εκπροσώπου της κατηγορούσας αρχής, λαμβάνονται υπόψη για σκοπούς επιβολής ποινής οι ποινικές υποθέσεις υπ' αριθμό 6676/17, 6681/17 και 7180/17 στις οποίες ο κατηγορούμενος επίσης δήλωσε παραδοχή στις κατηγορίες που τον αφορούσαν. Η ποινική υπόθεση 6676/17 περιέχει μία κατηγορία παράνομης κατοχής κάνναβης βάρους 18,2789 γραμμαρίων, μία κατηγορία παράνομης κατοχής κάνναβης όπου ανιχνεύτηκαν ίχνη κάνναβης σε ζυγαριά ακριβείας, μία κατηγορία παράνομης κατοχής κοκαΐνης όπου ανιχνεύτηκαν ίχνη κοκαΐνης σε ζυγαριά ακριβείας και μία κατηγορία παράνομης χρήσης κοκαΐνης. Η αξιόποινη συμπεριφορά όλων των αδικημάτων εκδηλώθηκε μεταξύ άγνωστης ημερομηνίας και 09.10.15 στην Πάφο. Η ποινική υπόθεση 6681/17 περιλαμβάνει μία κατηγορία συνομωσίας με άλλο άτομο για να διαπράξουν κακούργημα, μία κατηγορία παράνομης κατοχής κάνναβης βάρους 44,11 γραμμαρίων, μία κατηγορία παράνομης κατοχής κάνναβης ιδίου βάρους με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα, μία κατηγορία παράνομης κατοχής κοκαΐνης όπου ανιχνεύτηκαν ίχνη κοκαΐνης σε ζυγαριά ακριβείας, μία κατηγορία κυκλοφορίας φαρμακευτικού προϊόντος όταν ανιχνεύτηκαν ίχνη φαινακετίνης για το οποίο δεν είχε εκδοθεί σχετική άδεια, παράνομη χρήση κάνναβης και μία κατηγορία μεταφοράς εκτός οικίας μαχαιριού ανοιγόμενο που κατέληγε σε μυτερή άκρη. Η αξιόποινη συμπεριφορά όλων των αδικημάτων εκδηλώθηκε μεταξύ άγνωστης ημερομηνίας και 27.09.17 στην Πάφο. Η ποινική υπόθεση 7180/17 περιέχει μία κατηγορία παράνομης κατοχής κάνναβης βάρους 2,43 γραμμαρίων και μία κατηγορία παράνομης χρήσης κάνναβης με την αξιόποινη συμπεριφορά να έχει εκδηλωθεί στις 24.11.16 στην Πάφο. Τα γεγονότα τόσο της παρούσας υπόθεσης όσο και των άλλων προαναφερόμενων υποθέσεων που λαμβάνονται υπόψη έχουν εκτεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου και δεν έχουν αμφισβητηθεί από την ευπαίδευτη συνήγορο υπεράσπισης. Τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, όπως έχουν εκτεθεί από την εκπρόσωπο της κατηγορούσας αρχής, είναι τα ακόλουθα: Κατόπιν πληροφορίας που διαβιβάστηκε στην Υπηρεσία Καταπολέμησης Ναρκωτικών Πάφου (ΥΚΑΝ Πάφου), μέλη της εν λόγω υπηρεσίας στις 21.08.17 μετέβηκαν σε ανοιχτό χώρο κοντά στην οδό Κωνσταντινίδη στην Τάλα της Επαρχίας Πάφου όπου εντόπισαν κρυμμένο ανάμεσα σε άγρια βλάστηση ένα νάιλον σακούλι χρώματος πορτοκαλί, κάτω από το οποίο υπήρχε μια νάιλον τσάντα πράσινου χρώματος μέσα στην οποία υπήρχε μια πράσινη τσάντα εντός της οποίας υπήρχαν 10 νάιλον διαφανή σακούλια δεμένα κόμπο, σε κάθε ένα από τα οποία υπήρχε ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης. Επίσης ανευρέθηκε και μια νάιλον τσάντα χρώματος κίτρινου μέσα στην οποία υπήρχε νάιλον διαφανές σακούλι δεμένο κόμπο και υπήρχε εντός αυτού ποσότητα πράσινης φυτικής ύλης κάνναβη. Ευθύς ενημερώθηκε ο υπεύθυνος ΥΚΑΝ Πάφου και μετά από οδηγίες του το μέρος τέθηκε υπό συνεχή και διακριτική παρακολούθηση από μέλη της αστυνομίας. Παράλληλα φωτογραφήθηκαν τα προαναφερόμενα αντικείμενα. Επειδή με την πάροδο του χρόνου ουδείς προσέγγισε το μέρος για παραλαβή των ναρκωτικών και λόγω του ότι ο χώρος ήταν επικίνδυνος η σκηνή δεν προσφερόταν για συνέχιση της παρακολούθησης και έτσι περί ώρα 07:30 μετά από οδηγίες του υπεύθυνου της ΥΚΑΝ Πάφου παραλήφθηκαν ως τεκμήρια όλα τα προαναφερόμενα αντικείμενα που είχαν εντοπιστεί, τα οποία αφού σφραγίστηκαν στην ΥΚΑΝ Πάφου στις 23.08.17 μεταφέρθηκαν στο Ινστιτούτο Γενετικής και Νευρολογίας καθώς και στο Κρατικό Χημείο για επιστημονικές εξετάσεις. Τα αποτελέσματα των επιστημονικών εξετάσεων κατέδειξαν ότι ο κατηγορούμενος ήταν δότης γενετικού υλικού σε νάιλον διαφανές σακούλι δεμένο κόμπο μέσα στο οποίο υπήρχε ποσότητα ξηρής φυτικής ύλης που είχε εντοπιστεί στη σκηνή. Επίσης εντοπίστηκαν δαχτυλικά αποτυπώματα σε τρία σημεία και συγκεκριμένα δύο σε ένα αντικείμενο και ένα σε άλλο αντικείμενο που συλλέχτηκαν ως τεκμήρια στην υπόθεση αυτή που ανήκουν στον κατηγορούμενο. Περαιτέρω διαπιστώθηκε ότι η πράσινη ξηρή φυτική ύλη ήταν κάνναβη και οι ποσότητες που παραλήφθηκαν από το μέρος ήταν συνολικού βάρους 290,29 γραμμαρίων. Στη βάση της επιστημονικής σύνδεσης του κατηγορουμένου με την υπόθεση αυτή αλλά και γενικότερα του συνόλου των υπόλοιπων επιστημονικών εξετάσεων, στις 06.11.17 εκδόθηκε ένταλμα σύλληψης εναντίον του κατηγορουμένου, ο οποίος συνελήφθηκε στις 12.11.17 όταν το όχημα του με αριθμούς εγγραφής KTB 389 ανακόπηκε από μέλη της τροχαίας και του επιστήθηκε η προσοχή του στο νόμο. Στην ανακριτική του κατάθεση ο κατηγορούμενος είπε «ότι έχω να πω θα το πω στο Δικαστήριο». Επιπλέον στα πλαίσια έκθεσης των γεγονότων, η κατηγορούσα αρχή κατέθεσε τα εξής έγγραφα ως τεκμήρια: Τεκμήριο 1 - Έκθεση Εργαστηρίου Δικανικής Χημείας και Τοξικολογίας Τεκμήριο 2 - Έκθεση Ινστιτούτου Γενετικής και Νευρολογίας Κρατικού Χημείου Κύπρου Τεκμήριο 3 - Έκθεση Εργαστηρίου Διερεύνησης Σκηνής Εγκλημάτων και εμφάνισης αποτυπωμάτων Τα γεγονότα της ποινικής υπόθεσης 6676/16 έχουν περιληπτικά ως εξής: Στις 09.10.15 μέλη της αστυνομίας ερεύνησαν δυνάμει δικαστικού εντάλματος έρευνας την οικία που βρίσκεται στην οδό Στέφανου Δημητρίου 1 στην Τάλα όπου εκεί διέμενε ο κατηγορούμενος. Με την είσοδο τους στην οικία ο κατηγορούμενος ήταν στο καθιστικό και ένας από τους αστυνομικούς τον πληροφόρησε τον λόγο της παρουσίας τους υποδεικνύοντας του την αστυνομική του ταυτότητα και το ένταλμα έρευνας. Στο μέρος εκεί ήταν ακόμη ένα άλλο πρόσωπο. Κατά την έρευνα εντοπίστηκε σε τασάκι ένα μισοκαπνισμένο τσιγάρο στο οποίο υπήρχε βιομηχανικός καπνός με ποσότητα πράσινης φυτικής ξηρής ύλης, το οποίο αφού παραλήφθηκε υποδείχθηκε τόσο στον κατηγορούμενο όσο και στο άλλο πρόσωπο και τους επιστήθηκε η προσοχή τους στον νόμο. Στη συνέχεια εντοπίστηκαν ένα τεμάχιο νάιλον σακουλάκι χρώματος μπλε μέσα στο οποίο υπήρχε πράσινη ξηρή φυτική ύλη, στο ίδιο τραπέζι σε ξύλινο κουτί ένα τεμάχιο σακούλι μαύρου χρώματος στο οποίο υπήρχε πράσινη ξηρή φυτική ύλη και ένα τεμάχιο χρώματος άσπρου μέσα στο οποίο υπήρχε πράσινη ξηρή φυτική ύλη, ένας πλαστικός σπαστήρας χρώματος μαύρου στον οποίο υπήρχαν ίχνη πράσινης ξηρής φυτικής ύλης και μία ζυγαριά digital scale μέσα στην οποία υπήρχε πράσινη ξηρή φυτική ύλη. Επίσης στο σαλόνι της οικίας βρέθηκε ένα τεμάχιο χαρτιού χρώματος άσπρου μέσα στο οποίο υπήρχε πράσινη ξηρή φυτική ύλη. Όλα τα αντικείμενα υποδείχτηκαν στον κατηγορούμενο και στο άλλο πρόσωπο και αφού τους επιστήθηκε η προσοχή τους στο νόμο, ο κατηγορούμενος απάντησε «είναι όλα δικά μου» ενώ το άλλο πρόσωπο αρνήθηκε κάθε ανάμειξη. Ακολούθως ο κατηγορούμενος και το ΄άλλο άτομο συνελήφθησαν για το αυτόφωρο αδίκημα της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β'. Στις 09.10.15 ο κατηγορούμενος προέβηκε σε θεληματική κατάθεση στην οποίαν ανάφερε ότι όλα τα ανευρεθέντα τεκμήρια είναι ναρκωτικά, είναι δικά του και τα κατέχει για δική του χρήση. Επίσης μέσα από την εν λόγω θεληματική κατάθεση ο κατηγορούμενος ανέφερε ότι η τελευταία φορά που έκανε κάνναβη ήταν την προηγούμενη μέρα. Ακολούθως την ίδια ημέρα ο κατηγορούμενος με την συγκατάθεση του έδωσε παρειακά επιχρίσματα ως επίσης και δαχτυλικά αποτυπώματα και μαζί με τα τεκμήρια που σφραγίστηκαν στην παρουσία του αποστάληκαν όλα για επιστημονικές εξετάσεις. Τα αποτελέσματα των επιστημονικών εξετάσεων του Κρατικού Χημείου κατέδειξαν ότι η πράσινη ξηρή φυτική ύλη ήταν κάνναβη, ότι στο σπαστήρα και στη ζυγαριά υπήρχαν ίχνη φυτικής ύλης που ήταν επίσης κάνναβη, όλα συνολικού βάρους 18,28 γραμμαρίων ενώ στη ζυγαριά ακριβείας μαύρου χρώματος που εντοπίστηκαν ίχνη άσπρης σκόνης επρόκειτο για κοκαΐνη. Την 01.03.17 ο κατηγορούμενος κατηγορήθηκε γραπτώς και απάντησε «παραδέχομαι είναι δικά μου». Τα γεγονότα της ποινικής υπόθεσης 6681/17 είναι συνοπτικά τα πιο κάτω: Μετά από πληροφορία που διαβιβάστηκε στην αστυνομία ότι ο κατηγορούμενος μαζί με άλλο πρόσωπο μετακινούσαν ποσότητες ναρκωτικών, στις 27.09.17 μέλη της αστυνομίας εντόπισαν το αυτοκίνητο με τους αριθμούς εγγραφής EZE 446 έξω από αρτοποιείο με την ονομασία 'Παπαντωνίου' που ήταν σταθμευμένο στο πεζοδρόμιο με τη μηχανή αναμμένη, στο οποίο επέβαιναν τρία άτομα, ένα εκ των οποίων ήταν ο κατηγορούμενος που βρισκόταν στη θέση του συνοδηγού. Τότε το εν λόγω όχημα ανακόπηκε και ερευνήθηκε. Κατά την έρευνα στο συρταράκι του οχήματος στην πλευρά του συνοδηγού εντοπίστηκαν δύο νάιλον διαφανή σακούλια στα οποία υπήρχε πράσινη ξηρή φυτική ύλη και μια ζυγαριά. Όταν τα αντικείμενα που ανευρέθηκαν υποδείχτηκαν στους επιβάτες του οχήματος και τους επιστήθηκε η προσοχή τους στο νόμο, ο κατηγορούμενος απάντησε «είναι δικά μου». Σε σωματική έρευνα που έγινε στον κατηγορούμενο εντοπίστηκαν σε τσαντάκι ώμου μια ζυγαριά χρώματος μαύρου με μαύρο πλαστικό καπάκι εντός της οποίας υπήρχαν ίχνη κάνναβης, το χρηματικό ποσό των €4,405 σε διάφορα χαρτονομίσματα, ένα μαχαίρι με λεπίδα μήκους 7,5 εκατοστών που καταλήγει σε μυτερή άκρη με καφέ χειρολαβή, για τα οποία απάντησε «είναι δικά μου όλα». Σε ανακριτική κατάθεση που λήφθηκε από τον κατηγορούμενο, ο τελευταίος δήλωσε πως όλα τα ανευρεθέντα αντικείμενα είναι δικά του και επρόκειτο για κάνναβη που είχε αγοράσει από άλλο πρόσωπο για το ποσό των €150. Τα ανευρεθέντα αντικείμενα αποστάληκαν για επιστημονικές εξετάσεις, τα αποτελέσματα των οποίων κατέδειξαν την ανίχνευση ίχνη κάνναβης συνολικού βάρους 44,11 γραμμαρίων καθώς επίσης ίχνη κοκαΐνης και φαινακετίνης στη ζυγαριά. Ο κατηγορούμενος κατηγορήθηκε γραπτώς και είπε «ότι έχω να πω θα το πω στο Δικαστήριο». Τα γεγονότα της ποινικής υπόθεσης 7180/17 έχουν περιληπτικά ως εξής: Το όχημα στο οποίο βρισκόταν ο κατηγορούμενος ανακόπηκε από αστυνομικούς για έλεγχο τροχαίας και όταν ο κατηγορούμενος ερωτήθηκε εάν είχε οτιδήποτε παράνομο στην κατοχή του αυτός παρέδωσε ένα άσπρο χαρτί εντός του οποίου υπήρχε πράσινη ξηρή φυτική ύλη κάνναβη. Όταν ένας από τους αστυνομικούς, ήτοι ο αστυφύλακας 2542 Χ. Κλεοβούλου, ενημέρωσε τον κατηγορούμενο ότι επρόκειτο για κάνναβη, η χρήση της οποίας απαγορεύεται, ο κατηγορούμενος απάντησε «δύο γραμμάρια μόνο εν δικά μου». Τότε ο αστυφύλακας 2790 Σ. Νεοφύτου συνέλαβε τον κατηγορούμενο για αυτόφωρο αδίκημα και ενημέρωσε τηλεφωνικώς τον Αρχιλοχία 514 της ΥΚΑΝ Πάφου, ο οποίος μετέβηκε στο μέρος και ανέλαβε τον περαιτέρω χειρισμό της υπόθεσης. Ακολούθως ο κατηγορούμενος μετέβηκε στα γραφεία της ΥΚΑΝ Πάφου όπου στην παρουσία του ζυγίστηκε η ανευρεθείσα πράσινη ξηρή φυτική ύλη κάνναβη και διαπιστώθηκε ότι το βάρος της ήταν 2,48 γραμμάρια. Με τη χρήση ειδικού εργαλείου ανίχνευσης εξετάστηκε η πράσινη φυτική ύλη που εντοπίστηκε και διαπιστώθηκε ότι επρόκειτο όντως για κάνναβη. Ο κατηγορούμενος προέβηκε σε θεληματική κατάθεση στην οποίαν ανάφερε ότι τα ανευρεθέντα αντικείμενα ήταν δικά του και η τελευταία φορά που έκανε χρήση ήταν την προηγούμενη μέρα. Στη συνέχεια ο κατηγορούμενος κατηγορήθηκε γραπτώς και απάντησε «παραδέχομαι τις κατηγορίες, απολογούμαι». Ερχόμενη στο ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου, η εκπρόσωπος της κατηγορούσας αρχής ανάφερε ότι αυτός βαρύνεται με προηγούμενες καταδίκες. Σε σχέση με το θέμα αυτό κατατέθηκε δέσμη εγγράφων ως Τεκμήριο 4, επί του περιεχομένου των οποίων αμφότερα μέρη συμφωνούν στο σύνολο του. Με βάση το Τεκμήριο 4 ο κατηγορούμενος στην:
(1)Ποινική Υπόθεση υπ' αριθμό 3402/12 στις 15.11.12 καταδικάστηκε από το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου σε 10 κατηγορίες στις οποίες του επιβλήθηκαν ποινές με μεγαλύτερη 2,5 χρόνια που αφορούσε τη διάπραξη του αδικήματος της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β. Στην επιβολή των ποινών λήφθηκαν υπόψη οι ποινικές υποθέσεις υπ' αριθμό 6172/12, 4292/11 και 3776/12.
(2)Ποινική Υπόθεση υπ' αριθμό 1622/17 στις 04.07.17 καταδικάστηκε από το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου για τη διάπραξη του αδικήματος της κατοχής θηράματος όπου του επιβλήθηκε χρηματική ποινή ύψους €350 πλέον να υπογράψει εγγύηση ύψους €2.000 για περίοδο δύο ετών.
(3)Ποινική Υπόθεση υπ' αριθμό 15072/13 την 01.06.17 όπου για τη διάπραξη δύο διαρρήξεων, δύο κλοπών, μία πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης, αντίστασης κατά νομίμου σύλληψης και παράνομης κατοχής περιουσίας το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου εξέδωσε διάταγμα κηδεμονίας με όρους κοινοτικής εργασίας για 300 ώρες για περίοδο 3 ετών από 01.06.
- Λόγω της σοβαρότητας των αδικημάτων το Δικαστήριο έδωσε οδηγίες για ετοιμασία έκθεσης από το Γραφείο Ευημερίας. Σύμφωνα με το περιεχόμενο της, ο κατηγορούμενος είναι ηλικίας 26 ετών, δεσμευμένος και πατέρας ενός ανήλικου παιδιού ηλικίας 3 ετών. Στο στάδιο αυτό βρίσκεται υπόδικος στις Κεντρικές Φυλακές και έτσι δεν διαθέτει εισοδήματα. Πριν από τη σύλληψη του ο κατηγορούμενος εργαζόταν με ευκαιριακή απασχόληση ως εργάτης στις οικοδομές λαμβάνοντας εβδομαδιαίο εισόδημα ύψους €120 περίπου. Όπως καταγράφεται στην έκθεση, ο κατηγορούμενος δεν διαθέτει τόσο κινητή όσο και ακίνητη περιουσία εις το όνομα του αλλά ούτε και αποταμιεύσεις. Η συμβία του μαζί με το παιδί του διαμένουν σε ενοικιαζόμενο διαμέρισμα για το οποίο καταβάλλεται μηνιαίως το ποσό των €
- Ο κατηγορούμενος προέρχεται από διασπασμένη πολυμελή οικογένεια χαμηλής κοινωνικο-οικονομικής κατάστασης. Είναι ο δεύτερος από τα έξι συνολικά παιδιά της πατρικής του οικογένειας, δύο εκ των οποίων είναι ανήλικα. Οι γονείς του χώρισαν όταν ο κατηγορούμενος ήταν σε ηλικία 17 ετών. Τη φύλαξη του ιδίου και των αδελφών του ανέλαβε η μητέρα του. Από την εφηβική του ηλικία έχει άσχημες αναμνήσεις λόγω των συχνών συγκρούσεων και διαπληκτισμών που είχαν οι γονείς του. Ο πατέρας του δεν επέδειξε ενδιαφέρον για την οικογένεια του αφού απουσίαζε αρκετές ώρες από την οικογενειακή του εστία και ασχολείτο με τον τζόγο. Μετά το διαζύγιο των γονιών του ο πατέρας του δεν επέδειξε κανένα ενδιαφέρον για τον ίδιο και τα αδέλφια του τόσο σε συναισθηματικό όσο και σε οικονομικό επίπεδο. Σήμερα ο πατέρας του αντιμετωπίζει προβλήματα ψυχικής υγείας που τον καθιστούν ανίκανο για εργασία. Η μητέρα του σύναψε νέο γάμο από τον οποίον απέκτησε άλλα δύο παιδιά. Τόσο αυτά όσο και τα δύο ανήλικα αδέλφια του κατηγορουμένου διαμένουν μαζί της. Ο κατηγορούμενος φοίτησε μέχρι τη Β' Τάξη Γυμνασίου όπου και διέκοψε για να εργαστεί. Σε ηλικία των 16 ετών ο κατηγορούμενος ανέπτυξε παραβατική συμπεριφορά ενώ σε ηλικία των 18 ετών ξεκίνησε να προβαίνει σε χρήση εξαρτησιογόνων ουσιών. Οι σχέσεις του κατηγορουμένου με την πατρική του οικογένεια χαρακτηρίζονται από τον ίδιο ως ικανοποιητικές ενώ με τη νέα του οικογένεια περιγράφονται ως άριστες. Στην αγόρευση της η ευπαίδευτη συνήγορος υπεράσπισης κάλεσε το Δικαστήριο να εκλάβει τα πιο κάτω ως ελαφρυντικούς παράγοντες:
(1)Την παραδοχή του κατηγορουμένου στο Δικαστήριο. Σύμφωνα με την εν λόγω συνήγορο, η παραδοχή του κατηγορουμένου στη συγκεκριμένη περίπτωση ήταν καταλυτικής σημασίας επειδή ήταν αυτή που οδήγησε στην εξιχνίαση της υπόθεσης. Όπως ισχυρίστηκε, η μαρτυρία της κατηγορούσας αρχής ήταν τέτοια που έθετε την εκδοχή της σε αμφιβολία αφού ο κατηγορούμενος δεν εντοπίστηκε στο μέρος και η μαρτυρία της κατηγορούσας αρχής περιοριζόταν στην ύπαρξη δαχτυλικών αποτυπωμάτων του σε σακούλια χωρίς όμως να συνοδεύεται από μαρτυρία ότι τα σακούλια εκείνα δεν ήταν χρησιμοποιημένα κάτι που ήταν απαραίτητο έχοντας υπόψη ότι το γενετικό υλικό σε συσκευασίες είναι μεταφερόμενο.
(2)Τη συνεργασία του κατηγορουμένου με τις ανακριτικές αρχές. Σύμφωνα με τη συνήγορο υπεράσπισης ο κατηγορούμενος συγκατατέθηκε στη λήψη αποτυπωμάτων και γενετικού του υλικού.
(3)Τις προσωπικές συνθήκες του κατηγορουμένου. Ειδικότερα γίνεται αναφορά στις δύσκολες συνθήκες κάτω από τις οποίες ο κατηγορούμενος μεγάλωσε ένεκα οικονομικών προβλημάτων και προβλημάτων στις σχέσεις των γονιών του οι οποίοι είναι διαζευγμένοι, ως αποτέλεσμα των οποίων ο κατηγορούμενος διέκοψε τη φοίτηση του στο γυμνάσιο. Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στις οικογενειακές περιστάσεις του κατηγορουμένου όπου σημειώνεται ότι ο κατηγορούμενος είναι πατέρας ενός ανήλικου παιδιού ηλικίας 3 ετών με το οποίο είναι στενά συνδεδεμένος και αυτό έχει επηρεαστεί από την απουσία του πατέρα του. Επίσης υποδεικνύεται το νεαρό της ηλικίας του με αναφορά ότι σήμερα ο κατηγορούμενος είναι ηλικίας 26 ετών. Επιπλέον ο κατηγορούμενος είναι εθισμένος στα ναρκωτικά και εκφράζει την επιθυμία και την πρόθεση του να απεξαρτηθεί. Με παραπομπή σε νομολογία η εν λόγω συνήγορος εισηγείται ότι όλα τα πιο πάνω θα πρέπει να προσμετρήσουν υπέρ του πελάτη της.
(4)Το είδος και η ποσότητα των ναρκωτικών. Είναι η θέση της συνηγόρου υπεράσπισης ότι το ελεγχόμενο φάρμακο που αφορά την κατηγορία της κατοχής με σκοπό την προμήθεια, η οποία είναι η σοβαρότερη από αυτές που ο πελάτης της αντιμετωπίζει, είναι τάξεως 'Β' και η ενεχόμενη ποσότητα παρόλο ότι δεν είναι μικρή εντούτοις δεν μπορεί να χαρακτηριστεί μεγάλη. Επιπροσθέτως η κυρία Γεωργιάδου ισχυρίστηκε ότι ο κατηγορούμενος έδρασε με ερασιτεχνικό τρόπο κάτι που θα πρέπει να ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο. Σύμφωνα με την εν λόγω συνήγορο το ότι ο κατηγορούμενος εναπόθεσε τα ναρκωτικά χωρίς γάντια ή άλλο μέτρο προφύλαξης σε τοποθεσία όπου θα μπορούσαν να ανευρεθούν από οποιοδήποτε δείχνει απουσία σχεδιασμού και οργάνωσης από μέρους του. Περαιτέρω η συνήγορος υπεράσπισης σημείωσε πως το μαχαίρι, για το οποίο ο πελάτης της κατηγορείται στην ποινική υπόθεση υπ' αριθμό 6681/17 ότι μετέφερε εκτός οικίας και ήταν ανοιγόμενο που κατέληγε σε μυτερή άκρη, βρισκόταν στο όχημα του και χρησιμοποιείτο για σκοπούς εργασιών του, ήτοι ευκαιριακές εργασίες οικοδομικής και κηπουρικής φύσεως, χωρίς να ανασυρθεί και να χρησιμοποιηθεί για εγκληματικούς σκοπούς. Ερχόμενη στο ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου, η συνήγορος υπεράσπισης ισχυρίστηκε ότι η κατηγορούσα αρχή επικαλείται προηγούμενη καταδίκη του πελάτη της η οποία με βάση τις πρόνοιες του Ν.70/1981 έχει παραγραφεί και γι' αυτό δεν θα πρέπει να ληφθεί υπόψη. Προς υποστήριξη της θέσης της η εν λόγω συνήγορος επισύναψε στη γραπτή αγόρευση της επιστολή ημερομηνίας 09.03.17 του κυρίου Παναγιώτη Τσολιά, εκ μέρους της Διευθύντριας Τμήματος Φυλακών, στην οποίαν αναφέρεται ότι ο κατηγορούμενος στις 15.11.12 καταδικάστηκε στην ποινική υπόθεση υπ' αριθμό 3402/11 σε δύο χρόνια και 6 μήνες φυλάκιση από 01.03.12 για διάφορα αδικήματα. Στην ίδια επιστολή σημειώνεται ότι στις 05.03.13 ο κατηγορούμενος ευεργετήθηκε από τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας με αναστολή της ποινής του κατά 1/4 με αποτέλεσμα να έπρεπε να εκτίσει 1 χρόνο 10 μήνες και 15 ημέρες φυλάκιση από 01.03.12. Ενόψει αυτής της εξέλιξης, ο κατηγορούμενος αποφυλακίστηκε στις 02.09.13. Καταλήγοντας η συνήγορος υπεράσπισης κάλεσε το Δικαστήριο σε περίπτωση που προσανατολίζεται να επιβάλει ποινή στερητικής της ελευθερίας του πελάτη της να ασκήσει τη διακριτική ευχέρεια του και την αναστείλει καθότι, όπως η ίδια είπε, συντρέχουν οι προϋποθέσεις για κάτι τέτοιο. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τα αδικήματα που ο κατηγορούμενος παραδέχτηκε ότι διέπραξε είναι πολύ σοβαρά. Η σοβαρότητα των εν λόγω αδικημάτων αντανακλάται, κατ' αρχήν, μέσα από τις προβλεπόμενες από το νόμο ποινές. Το ύψος της ποινής που προβλέπεται στο νόμο ως η μέγιστη ποινή για κάθε αδίκημα αποτελεί ένδειξη της σοβαρότητας του και παράγοντα που το Δικαστήριο οφείλει να λάβει υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής (Βραχίμης v. Αστυνομίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 527, Λεβέντης v. Αστυνομίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 632 και Διευθυντής Τμήματος Επιθεώρησης Εργασίας v. Χρυσοστόμου κ.α.
(2002)2 Α.Α.Δ. 575). Συγκεκριμένα το αδίκημα της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως 'Β', ήτοι κάνναβη, τιμωρείται, με βάση συνδυασμένη μελέτη των προνοιών των άρθρων 6
(1),
(2), 30
(1)και τον Τρίτο Πίνακα του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου του 1977 (Ν.29/77)μετά των συναφών τροποποιήσεων, σε ποινή φυλάκισης 8 ετών ή σε πρόστιμο ή και στις δύο αυτές ποινές. Το δε αδίκημα της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα επισύρει, δυνάμει συνδυασμένης μελέτης των προνοιών των άρθρων 5
(1),
(2), 6
(3), 30
(1), 30Α και τον Τρίτο Πίνακα του Ν.29/77, διά βίου φυλάκιση ή πρόστιμο ή και τις δύο αυτές ποινές. Από τον καθορισμό του ύψους των πιο πάνω ποινών μέσω της θέσπισης της προαναφερόμενης νομοθεσίας καταδεικνύεται η σοβαρότητα που ο νομοθέτης αποδίδει στη διάπραξη αδικημάτων που σχετίζονται με τα ναρκωτικά. Ανεξάρτητα της πιο πάνω αναφοράς, επειδή τα εν λόγω αδικήματα δικάζονται συνοπτικά το μέγιστο της ποινής που θα έχει υπόψη του το παρόν Δικαστήριο θα είναι, με βάση το άρθρο 24
(1)του Περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/60μετά των συναφών τροποποιήσεων, σε 5 έτη φυλάκισης ή πρόστιμο που δεν υπερβαίνει τα €85.430,00 ή και τις δύο αυτές ποινές. Στο σημείο αυτό κρίνεται σκόπιμο να διευκρινιστεί ότι στην προκειμένη περίπτωση δεν ισχύουν οι πρόνοιες του άρθρου 30
(2)του Ν.29/77 που περιορίζουν μέχρι δύο χρόνια το ύψος της ποινής που μπορεί να επιβληθεί σε νεαρά άτομα που διέπραξαν αδικήματα που σχετίζονται με τα ναρκωτικά επειδή δεν πληρούνται οι απαιτούμενες προϋποθέσεις αφού αποτελεί κοινό έδαφος των μερών ότι κατά τη διάπραξη των αδικημάτων της παρούσας υπόθεσης ο κατηγορούμενος είχε ήδη συμπληρώσει το εικοστό πέμπτο (25ο) έτος της ηλικίας του. Θα πρέπει ακόμη εδώ να υπενθυμιστεί ότι για σκοπούς επιβολής ποινής στην παρούσα υπόθεση λαμβάνονται υπόψη οι ποινικές υποθέσεις υπ' αριθμό 6676/17, 6681/17 και 7180/17 που σχεδόν όλες οι κατηγορίες που περιλαμβάνονται αφορούν πανομοιότυπα αδικήματα που σχετίζονται με ναρκωτικά είτε τάξεως 'Α' είτε 'Β' και όλα αντιμετωπίζονται με βάση το Ν.29/77. Εξαίρεση αποτελούν δύο κατηγορίες στην ποινική υπόθεση υπ' αριθμό 6681/17 που αφορούν κυκλοφορία φαρμακευτικού προϊόντος για το οποίο δεν έχει εκδοθεί άδεια κυκλοφορίας του που διέπεται από τις πρόνοιες του Ν.70(Ι)/2001 και μεταφορά μαχαιριού ανοιγόμενο που κατέληγε σε μυτερή άκρη εκτός οικίας που καλύπτεται από τις διατάξεις των άρθρων 82
(2), 84, 85 και 86 του Κεφ.154. Η εξουσία του Δικαστηρίου να λαμβάνει υπόψη του αδικήματα άλλων ποινικών υποθέσεων κατά την επιμέτρηση και επιβολή ποινής σε μια άλλη ποινική υπόθεση πηγάζει μέσα από τις διατάξεις του άρθρου 81 του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου (Κεφ.155) αλλά και από σχετική νομολογία (Ηρακλέους v. Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 150). Το σκεπτικό αυτό κατ' αρχήν εφαρμόζεται σε ιδίας ή παρόμοιας φύσεως αδικήματα. Έχοντας όμως παράλληλα υπόψη την υπόθεση Παραρέ v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 46/2013, ημερ. 20.03.12, η εφαρμογή του πιο πάνω σκεπτικού επεκτείνεται και σε υποθέσεις διαφορετικών αδικημάτων. Συνεπώς η συμπερίληψη δύο αδικημάτων διαφορετικής φύσεως από αυτών της παρούσας υπόθεσης δεν εμποδίζει το έργο του Δικαστηρίου να ληφθούν υπόψη μαζί και με τα υπόλοιπα πανομοιότυπα αδικήματα των προαναφερόμενων ποινικών υποθέσεων στην επιβολή ποινής για τα αδικήματα της παρούσας υπόθεσης. Αυτό σημαίνει ότι το Δικαστήριο δύναται να επιβάλει μεγαλύτερη ποινή στις κατηγορίες που περιλαμβάνονται στο κατηγορητήριο της παρούσας υπόθεσης από εκείνη που θα επέβαλλε αν είχε ενώπιον του μόνο αυτές επειδή αυτό καταδεικνύει συστηματική και κατ' επανάληψη επίδειξη εγκληματικής συμπεριφοράς από τον κατηγορούμενο, πάντοτε με γνώμονα το ανώτατο όριο που προδιαγράφει το άρθρο 24
(1)του Ν.14/60 (Ιωάννου v. Αστυνομίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 382, Ιωάννου v. Γενικού Εισαγγελέα
(2005)2 Α.Α.Δ. 598). Αδικήματα που σχετίζονται με τα ναρκωτικά είναι σοβαρά για τον επιπλέον λόγο της επικινδυνότητας που εκπέμπουν και των καταστροφικών συνεπειών που επιφέρουν τόσο στους χρήστες όσο και γενικότερα στα άτομα που ασχολούνται με αυτά. Είναι αδικήματα που διαχρονικά βρίσκονται στην πρώτη γραμμή της εγκληματικότητας. Αποτελούν διαχρονικά κοινωνική μάστιγα και θανάσιμη πληγή για τον τόπο μας. Σπέρνουν πόνο, δυστυχία και αργό θάνατο στα θύματα τους αλλά και στις οικογένειες τους. Στα θύματα τους περιλαμβάνονται άτομα από όλες τις ηλικίες. Δυστυχώς η κυπριακή κοινωνία έχει βιώσει και συνεχίζει να βιώνει τραυματικές εμπειρίες απώλειες ζωών εξαιτίας των ναρκωτικών. Πρόκειται για αδικήματα που επηρεάζουν καταλυτικά όχι μόνο τη ζωή του χρήστη αλλά της οικογένειας και του φιλικού περιβάλλοντος του. Είναι αδικήματα που φθείρουν γενικότερα τον ιστό της κοινωνίας (Τρύφωνος v. Αστυνομίας
(2009)2 Α.Α.Δ. 197 και Beyki v. Αστυνομίας
(2008)2 A.A.Δ. 60). Πρόκειται για αδικήματα που έχουν διεισδύσει σε κοινωνικά σύνολα, οικίες και σχολεία διαλύοντας οικογένειες και φιλίες και συνθλίβοντας στο πέρασμα τους ατομικά όνειρα και προσδοκίες. Η εξάπλωση των ναρκωτικών στην Κύπρο είναι διαχρονική και θλίβομαι να πω ότι έλαβε τρομαχτικές διαστάσεις. Η συχνότητα διάπραξης αυτών των αποτρόπαιων εγκλημάτων έχει ξεφύγει από τα όρια της λογικής, πράγμα για το οποίο λαμβάνω δικαστική γνώση από τις πολλές υποθέσεις οι οποίες καταχωρούνται ενώπιον μου. Η πολιτεία ενώ οφείλει να εφαρμόζει μηχανισμούς προστασίας και ευρύτερης βοήθειας προς τους χρήστες ναρκωτικών, στην περίπτωση των εμπόρων και διακινητών ναρκωτικών το μήνυμα που πρέπει να σταλεί επιβάλλεται να είναι αυστηρό και συνάμα αποτελεσματικό. Το βαρύ τίμημα που η Κύπρος έχει πληρώσει με την απώλεια συνανθρώπων μας εξαιτίας των ναρκωτικών οφείλεται στην εξάπλωση της δράσης των εμπόρων και ταυτόχρονα στην αδυναμία των χρηστών να τους αποφύγουν ή να τους απομακρύνουν από τη ζωή τους. Οι έμποροι και οι προμηθευτές είναι άτομα αδίστακτα που εκμεταλλεύονται την εξάρτηση των χρηστών στα ναρκωτικά, τους οποίους και οδηγούν σε αργό και επίπονο θάνατο προκειμένου να αποκτήσουν οικονομικό όφελος. Η αντιμετώπιση που πρέπει να τυγχάνουν οι έμποροι ναρκωτικών αποτυπώνεται με σαφήνεια στο πιο κάτω απόσπασμα από την υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Marcos Alexander Dos Santos
(2005)2 A.A.Δ. 297: "Τα κακά από τη χρήση ναρκωτικών είναι ήδη στη χώρα μας. Και εκτός από τα ολέθρια αποτελέσματα στη ζωή και για το χρήστη δημιουργούν σωρευτικά εστίες εγκλήματος. Η εμπορία πρέπει να παταχθεί. Οι ποινές πρέπει να είναι αποτρεπτικές. Ο έμπορας των ναρκωτικών να υποχρεωθεί να υπολογίζει τις επιπτώσεις της σύλληψης και καταδίκης του." Δεν διαφεύγει της προσοχής μου ότι συνήθως τα άτομα που μεταφέρουν τα ναρκωτικά στην Κύπρο δεν είναι αυτά που έχουν την ιδιότητα του έμπορα ναρκωτικού. Ακόμη όμως και σ' αυτήν την περίπτωση η ποινή που θα πρέπει να επιβληθεί πρέπει να είναι τέτοια που να μην υπονομεύεται ή να καθιστά αδύνατη την αποτελεσματική εφαρμογή της νομοθεσίας. Το ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 577 επιβεβαιώνει το πιο πάνω σκεπτικό: «. η πείρα καταδεικνύει ότι οι έμποροι ναρκωτικών συχνά επιλέγουν άτομα αδύναμα ή άτομα με ειδικά προβλήματα για τη μεταφορά ναρκωτικών. Η κατανόηση αυτών των αδυναμιών και προβλημάτων δεν μπορεί να επιδράσει κατά τρόπο που να εξασθενίζει την αποτελεσματική εφαρμογή του νόμου». Η μεγάλη σοβαρότητα και επικινδυνότητα που χαρακτηρίζουν τα αδικήματα που σχετίζονται με τα ναρκωτικά σε συνδυασμό με τις τρομαχτικά αυξητικές διαστάσεις που διαχρονικά έλαβε η εξάπλωση τους στην Κύπρο, καλούν την επιβολή αυστηρών ποινών με αποτρεπτικό χαρακτήρα τόσο στους χρήστες ναρκωτικών όσο και στους εμπόρους παρόλο ότι γίνεται διάκριση μεταξύ τους ως προς το ύψος της επιβολής ποινής. Χαρακτηριστικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση Παγιαβλάς v. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 240, το οποίο ομιλεί από μόνο του: "Η ανάγκη για την αποτελεσματική εφαρμογή του νόμου δικαιολογείται, όλως ιδιαίτερα, όπου συγκεκριμένη κατηγορία εγκλημάτων προσλαμβάνει ανησυχητικές διαστάσεις, γεγονός που οριοθετεί και το πλαίσιο αντιμετώπισης τους - (βλ. Κάττου και άλλος v. Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 498, 515. Βλ. επίσης, El-Beyrouty and Another v. Δημοκρατίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 543). Η χρήση ναρκωτικών έχει, όντως, προσλάβει ανησυχητικές διαστάσεις, γεγονός που επιβάλλει, κατά κανόνα, την επιβολή αποτρεπτικών ποινών, όπως και πρόσφατα διαπιστώθηκε στην Παυλίδης κ.α. v. Αστυνομίας, Ποινικές Εφέσεις 6161 και 6162, 15/7/96. Η χρήση ναρκωτικών έχει ποικιλόμορφα χαρακτηριστεί ως κοινωνική μάστιγα και ως νάρκη στο θεμέλιο της κοινωνίας. Αποτελούν τα ναρκωτικά κίνδυνο, τόσο για τη φυσική, όσο και για την κοινωνική ευημερία του κοινού. Η έξαρση, η οποία παρατηρείται στη χρήση ναρκωτικών, καθιστά την αποτροπή κυρίαρχο στοιχείο στον καθορισμό της φύσης της ποινής, γεγονός που καθιστά τη φυλάκιση εμφανή επιλογή." Θεώρηση της νομολογίας επισημαίνει ότι για αδικήματα που σχετίζονται με την κατοχή, εμπορία και διακίνηση ναρκωτικών, όπως είναι η παρούσα υπόθεση, η συνήθης ποινή που επιβάλλεται είναι αυτή της ποινής φυλάκισης. Στην υπόθεση Ναζίπ v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 6/2014 ημερ. 21.11.14 επιβλήθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο σε άτομο που διέπραξε τα αδικήματα της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως 'Β' με σκοπό την προμήθεια του σε άλλο πρόσωπο ποσότητας 42,1773 γραμμαρίων φυτού κάνναβης καθώς επίσης προμήθεια ποσότητας τριών περίπου γραμμαρίων φυτού κάνναβης σε άγνωστο πρόσωπο και ήταν ηλικίας 23 ετών, με λευκό ποινικό μητρώο, μετά από παραδοχή, με αυτόβουλη αποκάλυψη του γεγονότος ότι προμήθευσε μικρή ποσότητα ναρκωτικής ουσίας σε τρίτο πρόσωπο, χρήστης εξαρτησιογόνων ουσιών από την ηλικία των 15 ετών, με συγκεκριμένες προσπάθειες απεξάρτησης μέσω διευθέτησης συνάντησης με σύμβουλο της Αγίας Σκέπης και με καθυστέρηση στην προσαγωγή του ενώπιων του Δικαστηρίου, ποινές φυλάκισης 18 μηνών. Επίσης στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας v. Παπαχαραλάμπους
(2007)2 Α.Α.Δ. 11 το Ανώτατο Δικαστήριο επέβαλε σε άτομο που διέπραξε τα αδικήματα παράνομης κατοχής 419,96 γραμμαρίων φυτού κάνναβης από το οποίο δεν είχε εξαχθεί ρητίνη, κατοχής της πιο πάνω παράνομης ουσίας με σκοπό την προμήθεια της σε άλλα πρόσωπα και χρήση κάνναβης για ίδιους σκοπούς, το οποίο ήταν ηλικίας 23 ετών, παραδέχτηκε ενοχή, απολογήθηκε, με δύσκολες προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις, ποινές φυλάκισης ενός έτους, δύο χρόνια και έξι μήνες αντίστοιχα. Περαιτέρω στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας v. Elgathi
(2007)2 Α.Α.Δ. 199 το Ανώτατο Δικαστήριο επέβαλε σε άτομα που διέπραξαν αδικήματα κατοχής ποσότητας 179,1817 γραμμαρίων ρητίνης κάνναβης χωρίς άδεια από τον Υπουργό Υγείας και της ίδιας ποσότητας ρητίνης κάνναβης με σκοπό την προμήθεια σε άλλο άτομο, με παραδοχή μετά από μερική ακρόαση, ποινές φυλάκισης 15 μηνών και 30 μηνών σε έκαστο από αυτούς. Συνεπώς, το είδος, η ποσότητα των ναρκωτικών, ο σκοπός για τον οποίον τα ναρκωτικά κατέχονται και η ηλικία του κατηγορουμένου είναι μεταξύ των παραγόντων που λαμβάνονται υπόψη από το Δικαστήριο κατά τον καθορισμό της ποινής, χωρίς αυτό σε καμία περίπτωση να εξουδετερώνει το στοιχείο αποτρεπτικότητας που χαρακτηρίζει την αντιμετώπιση που οι υποθέσεις ναρκωτικών τυγχάνουν από τα Δικαστήρια. Βέβαια εδώ θα πρέπει να διευκρινιστεί ότι η μικρή ποσότητα ναρκωτικών λαμβάνεται υπόψη, πλην όμως από μόνο του το γεγονός αυτό δεν έχει αναγκαστικά αποφασιστική σημασία (Σελλής ν. Δημοκρατίας
(2005)2 Α.Α.Δ. 215). Η έννοια της επιβολής αποτρεπτικών ποινών εξηγήθηκε στην υπόθεση Πισκόπου v. Δημοκρατίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 342. Χαρακτηριστικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα, το οποίο ομιλεί από μόνο του: "Η αποτροπή, ως παράγοντας ο οποίος επενεργεί στον καθορισμό της ποινής, έχει δύο παραμέτρους. Η μία έχει ως λόγο την αποτροπή του ίδιου του παραβάτη από την επανάληψη του εγκλήματος ή παρομοίων εγκλημάτων στο μέλλον. Η άλλη αφορά την αποτροπή τρίτων από τη διάπραξη όμοιων ή παρόμοιων εγκλημάτων. Στη δεύτερη περίπτωση, η αποτροπή έχει δύο συνισταμένες: Πρώτο, την αποτροπή η οποία είναι συνυφασμένη με τη σοβαρότητα του εγκλήματος, που αντανακλάται στο απόσπασμα και παρατίθεται στην απόφαση του Κακουργιοδικείου από το σύγγραμμα του Thomas «Principles of Sentencing", και δεύτερο, την αποτροπή ως μέσου για την καταστολή εγκλημάτων που ευρίσκονται σε έξαρση. Στην περίπτωση σοβαρών εγκλημάτων το στοιχείο της αποτροπής είναι αλληλένδετο με τη σοβαρότητα της κατηγορίας εγκλημάτων, στην οποία ανήκει το υπό τιμωρία έγκλημα, και με την εγγενή ανάγκη για την αποτροπή τους." Εν πάση περιπτώσει, σύμφωνα με τη νομολογία, κάθε υπόθεση κρίνεται με βάση τα δικά της πραγματικά περιστατικά ενώ κατά την επιμέτρηση της ποινής απαιτείται εξατομίκευση της κατά τρόπο ώστε αυτή να είναι ανάλογη της σοβαρότητας του αδικήματος μέσα στα περιστατικά που περιβάλλουν την υπόθεση σε συνδυασμό με τα ελαφρυντικά στοιχεία που παρουσιάστηκαν από την υπεράσπιση καθώς και εκείνων που πηγάζουν από τα γεγονότα της συγκεκριμένης υπόθεσης αλλά και τις προσωπικές συνθήκες του παραβάτη. Το ότι τα υπό εκδίκαση αδικήματα είναι σοβαρά δεν ατονεί το καθήκον του Δικαστηρίου για εξατομίκευση της ποινής, χωρίς όμως η εξατομίκευση αυτή να συνεπάγεται εξουδετέρωση της σοβαρότητας των αδικημάτων (Θεοχάρους v. Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 575). Στρεφόμενος στην παρούσα υπόθεση παρατηρώ ότι τα γεγονότα που την περιβάλλουν καθώς και οι συνθήκες κάτω από τις οποίες διαπράχτηκαν τα αδικήματα την καθιστούν όντως σοβαρή. Η αξιόποινη συμπεριφορά του κατηγορουμένου δεν περιορίστηκε σε ένα μεμονωμένο περιστατικό αλλά συνεχίστηκε να εκδηλώνεται μέσα από άλλα περιστατικά, γεγονός που δεν μπορεί να παραγνωριστεί. Η συνολική εικόνα της αξιόποινης συμπεριφοράς του κατηγορουμένου διαμορφώνεται όχι μόνο από τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης αλλά και μέσα από τα περιστατικά άλλων τριών υποθέσεων που λαμβάνονται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής στα αδικήματα της κύριας υπόθεσης που όπως λέχθηκε είναι η ποινική υπόθεση υπ' αριθμό 6677/17, δηλαδή η παρούσα υπόθεση. Η εγκληματική δραστηριότητα του κατηγορουμένου καταγράφεται να είναι πλούσια και ποικιλόμορφη. Την ίδια στιγμή καταδεικνύει στενή σχέση με διάφορα αδικήματα που σχετίζονται με ναρκωτικά τόσο τάξεως 'Α' όσο και τάξεως 'Β'. Ειδικότερα διαπιστώνεται διάπραξη αδικημάτων παράνομης κατοχής κάνναβης, παράνομης χρήσης κάνναβης, παράνομης κατοχής κοκαΐνης, κατοχής κάνναβης με σκοπό την προμήθεια σε άλλα άτομα, συνομωσία με άλλο άτομο προς διάπραξη κακουργήματος και συγκεκριμένα της παράνομης κατοχής κάνναβης, την κυκλοφορία φαρμακευτικού προϊόντος χωρίς άδεια κυκλοφορίας και της μεταφοράς εκτός οικίας μαχαιριού ανοιγόμενο που κατέληγε σε μυτερή άκρη. Τέτοια εγκληματική συμπεριφορά μόνο καταδικαστέα είναι ενώ παράλληλα προκαλεί προβληματισμό και ανησυχία. Σε χρονικό διάστημα 1,5 μηνών περίπου και συγκεκριμένα από 21.08.17 μέχρι 09.10.17 ο κατηγορούμενος διέπραξε από τρεις φορές τα αδικήματα της παράνομης κατοχής κάνναβης, της παράνομης χρήσης κάνναβης και της κατοχής κάνναβης με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα, όλα σε τρία διαφορετικά περιστατικά, καθώς επίσης δύο φορές το αδίκημα της παράνομης κατοχής κοκαΐνης. Εννέα δε μήνες προηγουμένως, ήτοι στις 24.11.16, ο κατηγορούμενος είχε διαπράξει τα αδικήματα της παράνομης κατοχής και χρήσης κάνναβης. Επομένως παρατηρείται από τον κατηγορούμενο μία συστηματική και κατ' εξακολούθηση εγκληματική συμπεριφορά ποικιλόμορφης και συνάμα σοβαρής μορφής με στοιχεία επικινδυνότητας, δεδομένα που επιβαρύνουν τη θέση του. Ένα άλλο δεδομένο που δεν μπορεί να αγνοηθεί είναι η μεγάλη ποσότητα κάνναβης που παράνομα βρισκόταν στην κατοχή του κατηγορουμένου. Σαφώς η ποσότητα 290,29 γραμμαρίων κάνναβης δεν μπορεί να χαρακτηριστεί μικρή, γεγονός που αναγνωρίζει και η ευπαίδευτη συνήγορος υπεράσπισης μέσα από τη γραπτή αγόρευση της. Η σχέση του κατηγορουμένου με ναρκωτικά τάξεως 'Α' και 'Β' είναι κάτι που επίσης δεν μπορεί να παραγνωριστεί. Η ποικιλόμορφη αξιόποινη συμπεριφορά του κατηγορουμένου περιλαμβάνει, ανάμεσα σ' άλλα, παράνομη κατοχή και χρήση κάνναβης καθώς επίσης παράνομη κατοχή κοκαΐνης. Βεβαίως δεν μου διαφεύγει ότι, με εξαίρεση την ποσότητα στην παρούσα υπόθεση, οι ενεχόμενες ποσότητες στις άλλες ποινικές υποθέσεις που λαμβάνονται υπόψη είναι σχετικά μικρές αφού ανέρχονται στα 2,43 γραμμάρια, 18,2789 γραμμάρια και 44,11 γραμμάρια κάνναβης ενώ σε ότι αφορά την κοκαΐνη πρόκειται για εντοπισμό απλά ίχνους. Επιπλέον η ανάμιξη του κατηγορουμένου με την εμπορία και διακίνηση ναρκωτικών είναι σοβαρός παράγοντας που προσμετρά εναντίον του. Η μεγάλη ποσότητα κάνναβης που εντοπίστηκε, οι διάφορες συσκευασίες των νάιλον τσαντών εντός των οποίων υπήρχε ποσότητα ναρκωτικών ουσιών και ο εντοπισμός ζυγαριάς ακριβείας και σπαστήρα και το χρηματικό ποσό των €4.405 είναι στοιχεία που αποκαλύπτουν ότι ο κατηγορούμενος δεν περιορίστηκε σε παράνομη κατοχή και χρήση κάνναβης για προσωπική του χρήση αλλά επεκτάθηκε σε εμπορία και διακίνηση ναρκωτικών προφανώς έναντι οικονομικού ανταλλάγματος. Ένας περαιτέρω επιβαρυντικός παράγοντας για τον κατηγορούμενο είναι το ότι έδρασε στη βάση οργανωμένου σχεδίου. Ειδικότερα ο τρόπος συσκευασίας των διαφόρων σακουλιών, το ότι η μεγάλη ποσότητα κάνναβης που ήταν φυλαγμένη στα σακούλια ήταν διασκορπισμένη σε διάφορα μέρη, το πως η κάνναβη ήταν προστατευμένη και αθέατη από γυμνό μάτι, ο καμουφλαρισμένος από το φυσικό περιβάλλον χώρος στον οποίον εντοπίστηκαν τα ναρκωτικά, το γεγονός ότι εντοπίστηκε γενετικό υλικό του κατηγορουμένου μόνο σε ένα διαφανές νάιλον σακούλι σε σύνολο περίπου 13 νάιλον σακουλιών και τσαντών στην περιοχή που εντοπίστηκαν τα ναρκωτικά και το γεγονός ότι ουδείς εμφανίστηκε στο επίδικο μέρος την περίοδο που τελούσε υπό αστυνομική παρακολούθηση, είναι δεδομένα που έκδηλα καταδεικνύουν ότι ο κατηγορούμενος εκτέλεσε μία άρτια οργανωμένη παράνομη επιχείρηση. Σε αντίθεση με το τι ευσεβάστως εισηγήθηκε η συνήγορος υπεράσπισης, ο εντοπισμός γενετικού υλικού του κατηγορουμένου σε ένα και μόνο σακούλι καθώς και δαχτυλικών αποτυπωμάτων σε τρία σημεία σε δύο αντικείμενα σε σκηνή όπου περισυλλέγησαν πολλά και διάφορα αντικείμενα ως τεκμήρια, δεν αφαιρεί οτιδήποτε από τον επιμελή και οργανωμένο τρόπο δράσης του κατηγορουμένου. Προς όφελος του κατηγορουμένου για σκοπούς μετριασμού της ποινής στην παρούσα υπόθεση, λαμβάνω υπόψη μου τα εξής: (α) Τη συνεργασία του με τις ανακριτικές αρχές, μέσα από την οποίαν δίδοντας συγκατάθεση για παρειακά επιχρίσματα και δαχτυλικά αποτυπώματα διευκολύνθηκε το έργο της αστυνομίας και υπήρξε πλήρη εξιχνίαση όλων των εμπλεκομένων υποθέσεων. Ακόμη αναγνωρίζω ότι η συμβολή του κατηγορουμένου στην διερεύνηση της παρούσας υπόθεσης ήταν θετική και πολύ βοηθητική, παρά την επιστημονική σύνδεση του με αντικείμενα που περισυλλέγησαν από τη σκηνή. (β) Την παραδοχή του στο Δικαστήριο με την οποίαν εξοικονομήθηκε πολύτιμος δικαστικός χρόνος που αχρείαστα θα αναλωνόταν για την εκδίκαση κάθε μίας περίπτωσης. Αυτή η στάση με βάση τη νομολογία πρέπει να αμείβεται επειδή αποτελεί πορεία που προάγει τους σκοπούς της δικαιοσύνης (Χαρτούπαλλος ν. Δημοκρατία
(2002)2 Α.Α.Δ. 28 και Βασιλείου v. Δημοκρατίας Ποινική Έφεση Αρ. 110/2014 ημερ. 15.06.15). (γ) Δέχομαι τη θέση της συνηγόρου υπεράσπισης ότι το ανοιγόμενο μαχαίρι που κατέληγε σε μυτερή άκρη και ο κατηγορούμενος παραδέχτηκε στην ποινική υπόθεση υπ' αριθμό 6681/17 ότι μετέφερε εκτός οικίας διαπράττοντας αδίκημα, δεν χρησιμοποιήθηκε για εγκληματικούς σκοπούς και ούτε συνδέεται με τη διάπραξη των αδικημάτων που σχετίζονται με τα ναρκωτικά. (δ) Τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές περιστάσεις του κατηγορουμένου, όπως αυτές εκτέθηκαν μέσα από την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας αλλά και αναφέρθηκαν από τη συνήγορο υπεράσπισης στον περιορισμένο βαθμό που αυτές λαμβάνονται υπόψη σε υποθέσεις ναρκωτικών αφού σύμφωνα με τη νομολογία υπερισχύει το σκεπτικό ότι προέχει η διαφύλαξη της κοινωνίας από τη μάστιγα των ναρκωτικών και δεν θα πρέπει να εξουδετερώνεται ο αποτρεπτικός χαρακτήρας της ποινής (Marius v. Δημοκρατίας Ποινική Έφεση 155/2014 ημερ. 27.05.15, Ναζίπ v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 6/2014 ημερ. 21.11.14 και Γενικός Εισαγγελέας v. Παπαχαραλάμπους
(2007)2 Α.Α.Δ. 11). Ειδικότερα λαμβάνω υπόψη ότι: · Ο κατηγορούμενος είναι ηλικίας 26 ετών, χωρίς να παραγνωρίζω το σκεπτικό στην υπόθεση Marius v. Δημοκρατίας Ποινική Έφεση 155/2014 ημερ. 27.05.15 όπου λέχθηκε ότι ειδικά σε ότι αφορά τον τομέα των ναρκωτικών οι νεαροί παραβάτες θα πρέπει να αναπτύξουν ιδιαίτερες αντιστάσεις, σκεπτόμενοι ότι αυτά προορίζονται κυρίως για συνομήλικους τους, στην εξαθλίωση των οποίων συμβάλλουν με την εμπλοκή στη διακίνηση τους. · Ο κατηγορούμενος είναι δεσμευμένος και πατέρας ενός ανήλικου παιδιού ηλικίας 3 ετών. · Στο στάδιο αυτό βρίσκεται υπόδικος στις Κεντρικές Φυλακές και έτσι δεν διαθέτει εισοδήματα ενώ η συμβία του μαζί με το παιδί του διαμένουν σε ενοικιαζόμενο διαμέρισμα για το οποίο καταβάλλεται μηνιαίως το ποσό των €350. · Ο κατηγορούμενος δεν διαθέτει τόσο κινητή όσο και ακίνητη περιουσία εις το όνομα του αλλά ούτε και αποταμιεύσεις. · Ο κατηγορούμενος προέρχεται από διασπασμένη πολυμελή οικογένεια χαμηλής κοινωνικο-οικονομικής κατάστασης όντας ο δεύτερος από τα έξι συνολικά παιδιά της πατρικής του οικογένειας, δύο εκ των οποίων είναι ανήλικα. · Σε ηλικία 17 ετών οι γονείς του χώρισαν. · Τη φύλαξη του ιδίου και των αδελφών του ανέλαβε η μητέρα του. · Η εφηβική του ηλικία περιλαμβάνει άσχημες αναμνήσεις λόγω των συχνών συγκρούσεων και διαπληκτισμών που είχαν οι γονείς του. · Ουδέποτε ο πατέρας του επέδειξε ενδιαφέρον είτε για τον ίδιο είτε ευρύτερα για την οικογένεια του τόσο σε συναισθηματικό όσο και σε οικονομικό επίπεδο. · Ο κατηγορούμενος φοίτησε μέχρι τη Β' Τάξη Γυμνασίου όπου και διέκοψε για να εργαστεί. · Σε ηλικία των 16 ετών ο κατηγορούμενος ανέπτυξε παραβατική συμπεριφορά ενώ σε ηλικία των 18 ετών ξεκίνησε να προβαίνει σε χρήση εξαρτησιογόνων ουσιών. Παράλληλα είναι η θέση της συνηγόρου υπεράσπισης ότι ο κατηγορούμενος που είναι εθισμένος στα ναρκωτικά εκφράζει την επιθυμία του και την πρόθεση του να απεξαρτηθεί. Δεν αμφισβητώ τη θέση αυτή την οποίαν και δεν αγνοώ, πλην όμως αυτή δεν μπορεί να έχει ιδιαίτερη βαρύτητα ενόψει του ότι ο κατηγορούμενος απλά διατυπώνει σκέψεις χωρίς να έχει προβεί σε συγκεκριμένα διαβήματα που να φανερώνει πορεία προς την κατεύθυνση της απεξάρτησης (Ιωάννου v. Αστυνομίας
(2011)2 Α.Α.Δ. 513, Καρακάννας v. Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 463 και Τσιάκκα κ.α. v. Δημοκρατίας
(2011)2 Α.Α.Δ. 282). Περαιτέρω σέβομαι ότι ο κατηγορούμενος είναι ο μόνος που συντηρεί τη συμβία και το ανήλικο τέκνο του με το οποίο είναι στενά συνδεδεμένο. Επίσης κατανοώ και αντιλαμβάνομαι ότι το ανήλικο τέκνο έχει επηρεαστεί αρνητικά από την απουσία του πατέρα του. Ωστόσο όπως λέχθηκε στις υποθέσεις Marius v. Δημοκρατίας Ποινική Έφεση 155/2014 ημερ. 27.05.15, Ναζίπ v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 6/2014 ημερ. 21.11.14 και Γενικός Εισαγγελέας v. Παπαχαραλάμπους
(2007)2 Α.Α.Δ. 11, οι προσωπικές περιστάσεις του κατηγορουμένου διαδραματίζουν μικρό ρόλο σε τέτοιες υποθέσεις επειδή προέχει η διαφύλαξη της κοινωνίας από τη μάστιγα των ναρκωτικών και δεν θα πρέπει να εξουδετερώνεται ο αποτρεπτικός χαρακτήρας της ποινής. Στην προκειμένη περίπτωση όλες οι προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές περιστάσεις του κατηγορουμένου, όπως αυτές έχουν εκτεθεί αναλυτικά πιο πάνω, έχουν ληφθεί υπόψη μαζί με άλλες παραμέτρους από το Δικαστήριο, πλην όμως στον περιορισμένο βαθμό βαρύτητας που τους αποδίδεται για το λόγο που έχει ήδη εξηγηθεί. Σε ότι αφορά το ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου θα πρέπει να λεχθεί ότι εάν διαπιστωθούν προηγούμενες καταδίκες ο κατηγορούμενος απλά στερείται του ευεργετήματος που θα τύγχανε αν διέθετε λευκό ποινικό μητρώο, χωρίς ωστόσο σε καμία περίπτωση το εν λόγω γεγονός να εκλαμβάνεται ως επιβαρυντικός παράγοντας εις βάρος του στα πλαίσια επιμέτρησης της ποινής. Στην προκειμένη περίπτωση αποτελεί κοινό έδαφος των μερών ότι ο κατηγορούμενος δεν διαθέτει λευκό ποινικό μητρώο. Συγκεκριμένα αμφότερα μέρη συμφωνούν ότι ο κατηγορούμενος καταδικάστηκε στις 04.07.17 στην ποινική υπόθεση υπ' αριθμό 1622/17 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου για τη διάπραξη του αδικήματος της κατοχής θηράματος όπου του επιβλήθηκε χρηματική ποινή ύψους €350 πλέον να υπογράψει εγγύηση ύψους €2.000 για περίοδο δύο ετών. Την περίοδο διάπραξης του αδικήματος, ήτοι 10.09.16, ο κατηγορούμενος ήταν άνω των 21 ετών. Έχοντας αυτά τα δεδομένα υπόψη και μέσα από συνδυασμένη μελέτη των προνοιών του άρθρου 5
(2)και του επισυνημμένου πίνακα στον περί Αποκαταστάσεως Καταδικασθέντων Νόμο του 1981 (Ν.70/1981) μετά των συναφών τροποποιήσεων, διαπιστώνω ότι η αποκατάσταση του κατηγορουμένου υπολογίζεται σε δύο χρόνια από την ημέρα της καταδίκης του. Συνεπώς ο κατηγορούμενος θα αποκατασταθεί στις 03.07.
- Επίσης αμφότερα μέρη συμφωνούν ότι εναντίον του κατηγορουμένου την 01.06.17 στην ποινική υπόθεση υπ' αριθμό 15072/13 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου που αφορούσε τη διάπραξη δύο διαρρήξεων, δύο κλοπών, μία πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης, αντίστασης κατά νομίμου σύλληψης και παράνομης κατοχής περιουσίας, εκδόθηκε διάταγμα κηδεμονίας με όρους κοινοτικής εργασίας για 300 ώρες για περίοδο 3 ετών. Την περίοδο διάπραξης των αδικημάτων, ήτοι περίοδος Νοέμβριος 2013-Δεκέμβριος 2013, ο κατηγορούμενος ήταν άνω των 21 ετών. Ανατρέχοντας στις ίδιες διατάξεις του Ν.70/1981 παρατηρώ ότι η αποκατάσταση του κατηγορουμένου υπολογίζεται σε ένα χρόνο από την ημέρα που εκδόθηκε εναντίον του το εν λόγω διάταγμα. Κατά συνέπεια, ο κατηγορούμενος θα αποκατασταθεί στις 31.05.
- Δεν διαφεύγει της προσοχής του Δικαστηρίου ότι στον επισυνημμένο πίνακα του Ν.70/1981 γίνεται αναφορά για διάταγμα κηδεμονίας με βάση τον περί Αδικοπραγούντα Ανηλίκων Νόμο. Επειδή όμως στον πίνακα αυτό καθορίζεται συγκεκριμένη περίοδος αποκατάστασης για άτομα ηλικίας άνω των 21 ετών, θεωρώ ότι ο νομοθέτης με τη στήλη αυτή επέκτεινε το ζήτημα αυτό έτσι ώστε να απευθύνεται και σε περιπτώσεις έκδοσης διατάγματος κηδεμονίας με κοινοτικούς όρους βάσει των προνοιών του περί Κηδεμονίας και Άλλων Τρόπων Μεταχείρισης Αδικοπραγούντων Νόμου του 1996 (Ν.46(Ι)/1996), δείχνοντας ότι πρόθεση του ήταν τελικά να καλύψει όλες τις ηλικίες ατόμων. Περαιτέρω τα μέρη συμφωνούν ότι ο κατηγορούμενος καταδικάστηκε στις 15.11.12 στην ποινική υπόθεση υπ' αριθμό 3402/12 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου για τη διάπραξη του αδικήματος σε 10 κατηγορίες στις οποίες του επιβλήθηκαν ποινές με μεγαλύτερη 2,5 χρόνια που αφορούσε τη διάπραξη του αδικήματος της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β από 01.03.
- Συμφωνείται ακόμη ότι στην επιβολή των ποινών λήφθηκαν υπόψη οι ποινικές υποθέσεις υπ' αριθμό 6172/12, 4292/11 και 3776/
- Εκεί που προέκυψε διαφωνία είναι ότι η υπεράσπιση ισχυρίζεται ότι σε σχέση με την καταδίκη αυτή ο κατηγορούμενος αποκαταστάθηκε και ως εκ τούτου δεν θα πρέπει να ληφθεί υπόψη. Προς υποστήριξη της θέσης αυτής παρουσιάστηκε επιστολή ημερομηνίας 09.03.17 εκ μέρους της Διευθύντριας Τμήματος Φυλακών με την οποίαν δηλώνεται ότι η εκτιθείσα ποινή του κατηγορουμένου στην ποινική υπόθεση υπ' αριθμό 3402/12 ήταν 1 χρόνος 10 μήνες και 15 ημέρες φυλάκιση από 01.03.12 επειδή ευεργετήθηκε από τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας με αποτέλεσμα να αποφυλακιστεί στις 02.09.
- Αντίθετη ήταν η θέση της εκπροσώπου της κατηγορούσας αρχής, η οποία υποστήριξε ότι ο κατηγορούμενος δεν έχει αποκατασταθεί σχετικά με την εν λόγω ποινική υπόθεση. Εξ' όσον γίνεται αντιληπτό η πηγή της διαφωνίας είναι η χρήση της λέξης 'εκτιθείσα' στον τίτλο της πρώτης από αριστερά στήλης του επισυνημμένου πίνακα, για τον οποίον γίνεται αναφορά στο άρθρο 5
(2)του Ν.70/1981. Έχοντας μελετήσει τις πρόνοιες του άρθρου 5
(2), στη βάση των οποίων δημιουργήθηκε ο επισυνημμένος πίνακας, παρατηρώ ότι εξηγείται ρητά πως η περίοδος αποκατάστασης υπολογίζεται από την ημερομηνία καταδίκης του κατηγορουμένου. Επομένως αυτό που έχει σημασία για σκοπούς αποκατάστασης είναι το ύψος της επιβληθείσας ποινής που αποτελεί την καταδίκη του κατηγορουμένου και όχι το όποιο ύψος της ποινής τελικά που θα εκτίσει (Μιχαήλ και άλλος v. Δημοκρατίας
(1990)2 Α.Α.Δ. 232). Με βάση τις πρόνοιες του Ν.70/1981, την ημερομηνία καταδίκης του κατηγορουμένου, το ύψος των ποινών που επιβλήθηκαν και την ηλικία του κατηγορουμένου, ο οποίος κατά το χρόνο διάπραξης τους ήτοι 01.03.12, ήταν ηλικίας κάτω των 21 ετών, έχοντας υπόψη ότι η ημερομηνία γέννησης 26.03.91 που αναγράφεται στο Τεκμήριο 4 αποτελεί κοινό έδαφος των μερών, στις 8 από αυτές τις καταδίκες επήλθε αποκατάσταση και ως εκ τούτου διαγράφονται από τη σκέψη του Δικαστηρίου. Ωστόσο, σε αντίθεση με το τι ευσεβάστως υπέδειξε η ευπαίδευτη συνήγορος υπεράσπισης, παρέμειναν δύο αδικήματα της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως 'Β' που είναι ιδίας φύσεως με αυτά που ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει στην παρούσα υπόθεση. Το ύψος των ποινών στα δύο υπολειπόμενα αδικήματα είναι τέτοιο που αποκλείουν την αποκατάσταση αφού γι' αυτά επιβλήθηκαν ποινές φυλάκισης 2,5 ετών σε κάθε ένα από αυτά (άρθρο 5
(1)(β) του Ν.70/1981). Συνεκτιμώντας και σταθμίζοντας όλα όσα εκτίθενται πιο πάνω περιλαμβανομένων των δεδομένων που αφορούν την παρούσα υπόθεση και ιδιαίτερα τα γεγονότα που περιβάλουν τη διάπραξη αλλά και τη φύση και τη σοβαρότητα των αδικημάτων με δεδομένο το στοιχείο της αποτροπής, χωρίς παράλληλα να παραγνωρίζονται οι προαναφερόμενοι ελαφρυντικοί παράγοντες, κρίνω ότι η μόνη αρμόζουσα, υπό τις περιστάσεις, ποινή που θα πρέπει να επιβληθεί στον κατηγορούμενο είναι αυτή της ποινής φυλάκισης. Ειδικότερα, η σοβαρότητα των αδικημάτων όπως αυτή πηγάζει μέσα από τα γεγονότα της υπόθεσης αυτής και τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων, καθιστά αναπόφευκτη την επιβολή στον κατηγορούμενο ποινή στερητικής της ελευθερίας του. Πρέπει να λεχθεί ότι παρόλο που όλοι οι πιο πάνω ελαφρυντικοί παράγοντες λαμβάνονται υπόψη για σκοπούς μετριασμού της ποινής, εντούτοις δεν είναι τέτοιας έκτασης που να υπερφαλαγγίζουν την ανάγκη για αποτελεσματική εφαρμογή του νόμου, λόγω της σοβαρότητας διάπραξης των αδικημάτων όπως την έχω περιγράψει πιο πάνω και των περιστατικών της υπόθεσης αυτής, για αποφυγή επιβολής της αρμόζουσας ποινής. Μπορούν να επηρεάσουν το ύψος αλλά όχι όμως και το είδος της ποινής. Καταληκτικά επιβάλλονται στον κατηγορούμενο οι εξής ποινές: 1η κατηγορία - καμία ποινή επειδή τα γεγονότα αυτής είναι στενά συνυφασμένα με αυτά της 2ης κατηγορίας στην οποία θα επιβληθεί ποινή 2η κατηγορία - ποινή φυλάκισης 30 μηνών Ενόψει της πιο πάνω κατάληξης μου θα εξετάσω τώρα εάν η ποινή που επιβλήθηκε στον κατηγορούμενο στην παρούσα υπόθεση θα πρέπει να οδηγήσει στην άμεση φυλάκιση του ή δύναται να ανασταλεί δυνάμει των διατάξεων του Περί της Υφ' Όρον Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ωρισμένας Περιπτώσεις Νόμου του 1972, Ν.95/72. Εξάλλου αυτό ήταν και αίτημα της συνηγόρου υπεράσπισης. Με το Νόμο 186(Ι)/2003, ο οποίος τροποποίησε την πιο πάνω νομοθεσία, η διακριτική ευχέρεια αναστολής μιας ποινής φυλάκισης έχει πλέον διευρυνθεί, καθώς όπως προνοείται μέσα από το άρθρο 3
(2)το Δικαστήριο διατάσσει την αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του κατηγορουμένου (βλέπε επίσης Στεφάνου v. Αστυνομίας
(2009)Ποινική Έφεση 231/2008, ημερομηνίας 23.03.09). Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας v. Τζιαουχάρη
(2005)2 Α.Α.Δ. 161 τέθηκαν τα κριτήρια για την άσκηση της διακριτικής αυτής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση στην υπόθεση αυτή είναι χαρακτηριστικό και ομιλεί από μόνο του: "Με βάση τα κριτήρια που ίσχυαν πριν τον περιορισμό της εξουσίας του δικαστηρίου όπως είχε επιβληθεί με το Ν.41(Ι)/97(που τώρα έχει καταργηθεί), τα κριτήρια που μπορούσε να λάβει υπόψη το δικαστήριο κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας να εκδώσει ή όχι τέτοιο διάταγμα ήσαν τα ακόλουθα: (α) η σοβαρότητα του αδικήματος και τα κίνητρα διάπραξης του (β) το ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου δηλαδή αν είναι τέτοιο που υπάρχει η ανάγκη αποτροπής και (γ) η διαγωγή του κατηγορουμένου μετά τη διάπραξη του αδικήματος συμπεριλαμβανομένης και της μεταμέλειας. Ένας κατηγορούμενος με λευκό ποινικό μητρώο έχει καλύτερη απαίτηση για αναστολή (βλ. Sentencing in Cyprus του κ. Γ. Μ. Πική, σελ. 11-13, Γενικός Εισαγγελέας ν. Σατανά κ.α.
(1996)2 Α.Α.Δ. 257 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Λ. Φανιέρου
(1996)2 Α.Α.Δ. 303)." Κατόπιν προσεκτικής μελέτης των περιστάσεων της υπόθεσης καθώς και των προσωπικών συνθηκών του κατηγορουμένου, κρίνω ότι δεν συντρέχει οποιοσδήποτε λόγος ή παράγοντας που να δικαιολογεί την έκδοση διαταγής για αναστολή της ποινής φυλάκισης που έχει επιβληθεί. Η ανάγκη προστασίας του κοινωνικού συνόλου, όπως αυτή αναδύεται από το βαθμό και έκταση της ποικιλόμορφης συστηματικής και ταυτόχρονα επαναλαμβανόμενης παράνομης δράσης του κατηγορουμένου μέσα από τη διάπραξη επικίνδυνων αδικημάτων που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή της εγκληματικότητας, επιτάσσει την επιβολή άμεσης ποινής φυλάκισης χωρίς έτσι να παρέχεται περιθώριο στο Δικαστήριο για κάτι διαφορετικό. Τυχόν ικανοποίηση του αιτήματος δεν θα αντικατόπτριζε την αντικειμενική σοβαρότητα των αδικημάτων και θα εξέπεμπε στην κοινωνία λανθασμένα μηνύματα κατά παράβαση της νομολογίας και παραγνωρίζοντας τις ανάγκες και τους σκοπούς της νομοθεσίας. Ωστόσο όλοι οι ελαφρυντικοί παράγοντες λήφθηκαν υπόψη για τη δραστική μείωση της ποινής που του επιβλήθηκε (βλέπε άρθρο 3
(2)του Περί της Υφ' Όρον Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ωρισμένας Περιπτώσεις Νόμου του 1972, Ν.95/72, Στεφάνου v. Αστυνομίας
(2009)Ποινική Έφεση 231/2008, ημερομηνίας 23.03.09, Γενικός Εισαγγελέας v. Τζιαουχάρη
(2005)2 Α.Α.Δ. 161 και Λεωνίδου ν. Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 663). Έπεται ότι το αίτημα της συνηγόρου υπεράσπισης απορρίπτεται. Νοείται ότι στην έκτιση της ποινής που επιβλήθηκε στην παρούσα ποινική υπόθεση λαμβάνεται υπόψη η περίοδος που ο κατηγορούμενος τελεί υπό κράτηση, ήτοι από τις 16.11.17. Στην επιμέτρηση της ποινής στην παρούσα υπόθεση λήφθηκαν υπόψη οι ποινικές υποθέσεις υπ' αριθμό 6676/17, 6681/17 και 7180/17 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου. Επίσης δυνάμει των εξουσιών που μου παρέχουν οι πρόνοιες του άρθρου 31 του Ν.29/77 τα ναρκωτικά στις ποινικές υποθέσεις 6677/17 (παρούσας υπόθεσης) και 7180/17 να δημευθούν και να καταστραφούν. Αντίθετα τα ναρκωτικά στις ποινικές υποθέσεις 6676/17 και 6681/17 να παραμείνουν στην κατοχή της αστυνομίας για να ολοκληρωθεί η δικαστική διαδικασία αναφορικά με τους υπόλοιπους κατηγορουμένους. Επιπλέον τα παρειακά επιχρίσματα και τα δαχτυλικά αποτυπώματα του κατηγορουμένου σε όλες τις πιο πάνω εμπλεκόμενες υποθέσεις να κατασχεθούν και να καταστραφούν. Το ποσό των €4,405 σε διάφορα χαρτονομίσματα να δοθεί στο Σωματείο «Τόλμη». (Υπ.) ................................. Γ. Κ. Βλάμης, Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/Sentence (Αναφορά: Ποινικό/Παράνομη κατοχή κάνναβης και παράνομη κατοχή κάνναβης με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα/Άρθρα 5
(1),
(2), 6
(1),
(2),
(3), 30
(1), 30Α και Τρίτο Πίνακα Ν.29-1977/Ποινή) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο