Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Χρίστος Δαμιανού κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 18944/16, 16/2/2018

(2), 24, 30, 31, 31Α και Τρίτος Πίνακας του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77, όπως τροποποιήθηκε (κατηγορία 1), σε κατηγορία κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α με σκοπό την προμήθεια του σε άλλο πρόσωπο, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, Πρώτος Πίνακας Μέρος Ι, 6

(3), 30, 30Α και 31 και Τρίτος Πίνακας του ίδιου Νόμου (κατηγορία 2), σε κατηγορία για παράνομη χρήση ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α, κατά παράβαση των άρθρων 10(α), 24

(1), 30 και 31 Πρώτος Πίνακας Μέρος Ι και Τρίτος Πίνακας του ίδιου Νόμου (κατηγορία 3), και σε κατηγορία για κατοχή απαγορευμένης ουσίας, κατά παράβαση των άρθρων 2 και 5

(1)(ε)

(4)του Περί της Διεθνούς Σύμβασης (ΟΥΝΕΣΚΟ) κατά του Ντόπιγκ στον αθλητισμό (Κυρωτικού) Νόμου 7(ΙΙΙ)/2009 και των κανονισμών 2 και 3 του Περί Αντί-Ντόπινγκ (Καθορισμός Αρμόδιας Αρχής) Διατάγματος ΚΔΠ227/2009 (κατηγορία 4). Παρεμβάλλω εδώ ότι οι κατηγορίες 5 και 6 στο κατηγορητήριο αφορούν την 2η κατηγορούμενη, δια την οποία η υπόθεση ακολουθεί διαφορετική πορεία ένεκα της δηλωθείσας εκ μέρους της μη παραδοχής εις αυτές. Μετά από συμφωνία της συνηγόρου του κατηγορούμενου και της κατηγορούσας αρχής, για σκοπούς επιβολής ποινής στην παρούσα, λαμβάνονται υπόψη οι υποθέσεις 12639/16, 23467/16 και 21978/16, όλες του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού. Συγκεκριμένα στις εν λόγω υποθέσεις ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει τα ακόλουθα αδικήματα: Στην 12639/16 : Παράνομη κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α, δηλαδή, 1,8311 γραμμάρια μεταμφεταμίνης (1η κατηγορία) και παράνομη χρήση ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως "Α", ήτοι μεταμφεταμίνης (2η κατηγορία). Στην 23467/16 : Παράνομη κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α, δηλαδή 0,1640 Μεταμφεταμίνης (Μεθυλοαμφεταμίνη). Στην 21978/16 : Παράνομη κατοχή ελεγχόμενου Φαρμάκου Τάξεως Α, δηλαδή, 4,4790 γραμμάρια μεταμφεταμίνης και 0,9513 γραμμάρια κοκαίνης (1η κατηγορία), παράνομη κατοχή ελεγχόμενου Φαρμάκου Τάξεως Β, δηλαδή, 4,2887 γραμμάρια φυτού κάνναβης από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη (2η κατηγορία), παράνομη χρήση ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α, ήτοι, μεταμφεταμίνης (3η κατηγορία) και κάπνισμα φυτού καννάβεως από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη (4η κατηγορία). Τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης ως έχουν εκτεθεί από την κατηγορούσα αρχή, πέραν των όσων αναφέρονται στο κατηγορητήριο, φαίνονται στο έγγραφο γεγονότων που κατατέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου. Εν συντομία έχουν ως εξής: Την 31/08/12, μετά από πληροφορία και σχετική παρακολούθηση, η Αστυνομία ανέκοψε για έρευνα το αυτοκίνητο με αρ. εγγραφής ΗΜΝ792 το οποίο οδηγούσε ο κατηγορούμενος. Κατά την σωματική έρευνα που ακολούθησε στον κατηγορούμενο εντοπίστηκε σε τσέπη του παντελονιού του διαφανές νάυλο σακουλάκι που περιείχε ποσότητα κρυστάλλινης ουσίας. Όταν δε του υποδείχθηκε από τον Μ1 και πληροφορήθηκε ότι πρόκειται για μεταμφεταμίνη, η κατοχή της οποίας απαγορεύεται και του επιστήθηκε η προσοχή του στο Νόμο απάντησε ότι είναι δικό του. Ακολούθησε η σύλληψη του για αυτόφωρο αδίκημα και όταν του επιστήθηκε εκ νέου η προσοχή του στο Νόμο απάντησε «έχει κανένα θκυό μήνες που πίνω». Στη συνέχεια της έρευνας εντοπίστηκαν στο αυτοκίνητο και άλλα τεκμήρια (μαύρη ζυγαριά ακριβείας με ίχνη κρυστάλλινης ουσίας, χρήματα και μπλοκ με σημειώσεις και ονόματα). Ακολούθως την ίδια μέρα έγινε έρευνα στο διαμέρισμα του κατηγορούμενου στην παρουσία του και στην παρουσία άλλου προσώπου, όπου εντοπίστηκε μια μαύρη ζυγαριά ακριβείας πάνω στην οποία υπήρχαν ίχνη άσπρης κρυστάλλινης ουσίας και ο κατηγορούμενος απάντησε «εν που το ζιάζω». Εντοπίστηκε επίσης άλλη μια ζυγαριά ακριβείας με ίχνη άσπρης κρυστάλλινης ουσίας και ο κατηγορούμενος απάντησε «εν δουλέφκει ρε φίλε» και άλλα τεκμήρια που αναφέρονται στα γεγονότα. Επίσης στην κατάψυξη του ψυγείου βρέθηκαν 2 νάυλο διαφανές σακουλάκια που περιείχαν ποσότητα κρυστάλλινης ουσίας και ήταν συσκευασμένα το κάθε ένα ξεχωριστά μέσα σε σακουλάκι ίδιου τύπου και όταν ο κατηγορούμενος πληροφορήθηκε ότι είναι μεταμφεταμίνη η κατοχή της οποίας απαγορεύεται είπε ότι «εν κκρύσταλ, εν δικό μου». Επίσης σε πάγκο της κουζίνας δίπλα από το ψυγείο βρέθηκε ένα άσπρο κουτί με 18 ½ δισκία με την ονομασία WINSTROL STANAZOLOL και ένα άσπρο κουτί που περιείχε 16 ½ δισκία με την ονομασία ANAVAR OXADROLONE και μια ζυγαριά DIAMOND, που όταν υποδείχθηκαν στον κατηγορούμενο και πληροφορήθηκε ότι πιστεύεται ότι είναι αναβολικά και ότι η ζυγαριά χρησιμοποιείται για το ζύγισμα ναρκωτικών ουσιών, απάντησε «τα χάπια έπινα τα που επίενα γυμναστήριο, την ζυαρκά εν τη χρησιμοποιώ». Παρεμβάλλω ότι κάθε φορά που εντοπιζόταν ένα τεκμήριο και υποδεικνυόταν στον κατηγορούμενο και πριν αυτός δώσει την απάντηση του, γινόταν επίστηση της προσοχής του στο Νόμο. Ο κατηγορούμενος σε θεληματική του κατάθεση μεταξύ άλλων ανέφερε ότι είναι καθημερινός χρήστης μεταμφεταμίνης (κρύσταλ) και ότι τα ανευρεθέντα ναρκωτικά είναι δικά του και τα κατείχε για δική του χρήση. Τα δισκία που ανευρέθηκαν είναι δικά του και ανέφερε ότι τα χρησιμοποιούσε παλαιότερα. Την 01/09/12 ο κατηγορούμενος συνελήφθη με βάση δικαστικό ένταλμα για όλα τα υπό διερεύνηση αδικήματα και όταν του επεστήθη η προσοχή του στο Νόμο απάντησε «να μπου να πω». Να σημειωθεί ότι ο κατηγορούμενος συνδέθηκε επιστημονικά (γενετικό υλικό) με τεκμήρια της υπόθεσης, ενώ σύμφωνα με την έκθεση του χημείου του Κράτους η μεταμφεταμίνη που εντοπίστηκε έχει το βάρος που συνολικά αναφέρεται στις κατηγορίες 1 και 2, σε μια ζυγαριά υπήρχαν ίχνη κοκαίνης καθώς επίσης τα αναβολικά έχουν το βάρος που φαίνεται στην 4η κατηγορία. Η συνήγορος του κατηγορούμενου ετοίμασε και παρέδωσε στο Δικαστήριο γραπτή αγόρευση για μετριασμό της ποινής. Να σημειωθεί δε ότι η αγόρευση αυτή αναφέρεται και σ' ένα άλλο σετ υποθέσεων, τις οποίες επίσης παραδέχτηκε ο κατηγορούμενος και στις οποίες του επιβλήθηκαν ποινές σήμερα και οι οποίες αφορούν άλλης φύσης αδικήματα (βλ. στο τέλος της παρούσας). Επιπλέον σημειώνεται ότι πρόσθεσε κάποια πράγματα και προφορικά. Η συνήγορος δε μέσω αυτής ζητά από το Δικαστήριο να λάβει υπόψη του τα εξής: - O κατηγορούμενος προέβη σε θεληματική κατάθεση και παραδέχθηκε άμεσα ενοχή στις κατηγορίες που του είχαν καταλογιστεί, γεγονός που καταδεικνύει την έμπρακτη μεταμέλεια του, αλλά και τον χαρακτήρα του ως άτομο το οποίον δεν αποποιείται των ευθυνών του και συνεργάζεται με τις ανακριτικές αρχές, βοηθώντας με τον τρόπο αυτό το ανακριτικό έργο και την άμεση εξιχνίαση των υποθέσεων. - Παρά το γεγονός ότι δια μέσω όλων των υπό αναφορά υποθέσεων παρατηρείται μια συνεχής και παρατεταμένη έκνομη συμπεριφορά του κατηγορούμενου κατά τα έτη 2012, 2013 και 2015, με αποκορύφωμα την τέλεση των αδικημάτων της υπόθεσης αρ. 13061/16 το έτος 2016, εντούτοις αυτές οι συμπεριφορές και αδικοπραξίες του κατηγορούμενου αποδίδονται τόσο στα ψυχικά προβλήματα που ο ίδιος αντιμετώπιζε κατά τους επίδικους χρόνους, όσο και στην συναισθηματική φόρτιση η οποία τον διέβαλλε κατά την διάπραξη των σοβαρότερων αδικημάτων που αυτός αντιμετωπίζει. - Ο κατηγορούμενος υπήρξε για μεγάλο χρονικό διάστημα χρήστης απαγορευμένων ουσιών, ήτοι από το 2012 μέχρι και το έτος 2017, η χρήση των οποίων επηρέαζε κατά τους επίδικους χρόνους των κατηγοριών των ελεύθερη βούληση και αντικειμενική θεώρηση και αντίληψη των πράξεων του. Ο κατηγορούμενος με βάση ιατρικό σημείωμα του Δρ. Β.ΧΒασίλη ημερομηνίας 26/10/2017 είναι άτομο καταθληπτικό και χρήστης ναρκωτικών ουσιών από τις οποίες το τελευταίο διάστημα προσπαθεί να απεξαρτητοποιηθεί. Μάλιστα πριν την σύλληψη του είχε διευθετήσει την ένταξη του για σκοπούς απεξάρτησης στο Κέντρο Αγίας Σκέπης στον Μαχαιρά, γεγονός για το οποίον το Δικαστήριο ενημερώθηκε τόσον από την πρώην συνήγορο του κατηγορουμένου όσο και από την Αστυνομία, πλην όμως ο κατηγορούμενος δεν πρόλαβε να ενταχθεί ένεκα της συλλήψεως του, αλλά σχετική προσπάθεια καταβάλλει μόνος του σήμερα στις Κεντρικές Φυλακές και από της συλλήψεως του μέχρι και σήμερα έχει αποστασιοποιηθεί πλήρως από την χρήση ναρκωτικών ουσιών. Ο κατηγορούμενος υπέπεσε λανθασμένα στην χρήση απαγορευμένων ουσιών μετά από τον σοβαρό τραυματισμό του στο δεξί του πόδι συνεπεία σοβαρού τροχαίου ατυχήματος το οποίον υπέστη περί το 2012, αποτέλεσμα του οποίου ήταν να αποκοπεί το γόνατο του μέχρι την φτέρνα του, υποβαλλόμενος σε χειρουργική επέμβαση με την τοποθέτηση μοσχεύματος. Δηλαδή από το σημείο του γονάτου μέχρι την φτέρνα ο κατηγορούμενος έχει σήμερα ξένο σώμα. Όλα τα πιο πάνω κλόνισαν την ψυχολογία του κατηγορούμενου με αποτέλεσμα να υποπέσει στην χρήση ναρκωτικών ουσιών και κατ'επέκταση στην διάπραξη των αδικημάτων των υπό αναφορά υποθέσεων. Ο κατηγορούμενος δε είναι άτομο που παλαιότερα παρασυρόταν εύκολα, αλλά με την πάροδο του χρόνου και ιδιαίτερα μετά το συμβάν για το οποίον κατηγορείται, είναι πιο προσεχτικός με τις συναναστροφές και τις συνεργασίες του. - Το είδος, η ποσότητα και κυρίως τον σκοπό κατοχής των επίδικων ναρκωτικών, καθότι ο κατηγορούμενος δεν ήταν απλός περιστασιακός χρήστης κατά τον ουσιώδη χρόνο παρά το γεγονός ότι κατείχε την επίδικη ποσότητα ναρκωτικών τάξεως Α με σκοπό την εμπορία τους, χωρίς να παραγνωρίζει ότι αυτό είναι στοιχείο που προσδίδει ιδιαίτερη σοβαρότητα στην παρούσα υπόθεση. - Το λευκό ποινικό μητρώο του κατηγορούμενου και η μετέπειτα συμπεριφορά του καταδεικνύουν ότι η αξιόποινη πράξη του αποτελεί παρελθόν για τον ίδιο, ο οποίος φαίνεται ότι παραδειγματίστηκε από της διαταγής όπως παραμείνει υποκράτηση μέχρι τη δίκη του. - Σημαντικός στην προκειμένη περίπτωση είναι ο χρόνος διάπραξης των αδικημάτων, καθότι αυτά διαπράχθηκαν πριν 5 σχεδόν χρόνια. Παρατηρείται μεγάλη καθυστέρηση στην καταχώρηση της παρούσας υπόθεσης. Αρχικά ο κατηγορούμενος δήλωνε μη παραδοχή, ενώ σε κατοπινό στάδιο άλλαξε απάντηση, πριν την έναρξη της ακρόασης της υπόθεσης, και το διαρρεύσαν χρονικό διάστημα απέβη πολύ θετικό για τον κατηγορούμενο. Ο χρόνος ο οποίος έχει παρέλθει από την διάπραξη των αδικημάτων μέχρι σήμερα που καλείται το Δικαστήριο να επιβάλει ποινή στον κατηγορούμενο είναι ουσιαστικός. Αυτό, χωρίς βέβαια να παραγνωρίζεται ότι μεγάλο μέρος ευθύνης υπέχει ο ίδιος ο κατηγορούμενος ο οποίος δεν εμφανιζόταν ενώπιον του Δικαστηρίου, αποδίδοντας την ενέργεια του αυτή σε ψυχολογικά προβλήματα που αντιμετώπιζε ως η βεβαίωση του Δρ. Χ'Βασίλη που κατατέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου από την πρώην συνήγορο του κατηγορούμενου. Είναι όμως άξιον λόγου το γεγονός ότι ενώ πρόκειται για αδικήματα των ετών 2012-2013 και 2015, τα κατηγορητήρια εναντίον του κατηγορούμενου καταχωρήθηκαν το έτος 2016, δηλαδή σχεδόν 4 χρόνια μετά των διάπραξη των αδικημάτων χωρίς καμιά δικαιολογία από την κατηγορούσα αρχή, ενώ πρόκειται για Κύπριο πολίτη με την μόνιμη και συνήθη διαμονή του σι Λεμεσό. - Την έκθεση του γραφείου ευημερίας η οποία ετοιμάστηκε για τον κατηγορούμενο και συναφώς τις προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου. Ως διαφαίνεται ο κατηγορούμενος είναι προστάτης της οικογένειας του και ενδεχόμενη ποινή στερητική της ελευθερίας του, θα έχει σοβαρές τόσον οικονομικές όσο και ψυχικές επιπτώσεις σε όλα τα μέλη της οικογένειας του, όχι μόνο στα παιδιά τους τα οποία μεγαλώνουν μαζί με την Δήμητρα όσο και στην ίδια την Δήμητρα, η οποία από την νόσο την οποία πάσχει, υπάρχουν περιπτώσεις που είναι αδύναμη να περιποιηθεί την οικογένεια τους και τα παιδιά της, ρόλο που αναλάμβανε μέχρι τώρα ο κατηγορούμενος. Εάν δηλαδή η αιμοσφαιρίνη της Δήμητρας υποπέσει στο 6 με 8, αυτή αδυνατεί να φροντίσει τα παιδιά τους, ώστε ο κατηγορούμενος να επιφορτίζεται με την υποχρέωση αυτή. Ο κατηγορούμενος είναι πολύ καλού χαρακτήρα και γενικά φιλήσυχο άτομο. Είναι έντιμος, ηθικός και χαίρει της εκτίμησης του γενικότερου οικογενειακού και φιλικού του περιβάλλοντος και βοηθά πολύ τους συνανθρώπους του. Παρά το γεγονός ότι τα αδικήματα τα οποία αντιμετωπίζει είναι σοβαρά, εντούτοις αυτά δεν έχουν επηρεάσει καθ' οιονδήποτε τρόπο άλλα άτομα. Ευτυχώς για τον ίδιο τον κατηγορούμενο η ποσότητα των ναρκωτικών ουσιών που ανευρέθει στην κατοχή του, δεν διοχετεύτηκε στην αγορά, αλλά κατακρατήθηκε από την Αστυνομία με αποτέλεσμα οι πράξεις του κατηγορούμενου να μην επηρεάσουν αρνητικά άλλα πρόσωπα. - Ο ανήλικος γιός του κατηγορούμενου Σάββας έχει πέσει θύμα σεξουαλικής κακοποίησης το 2016 από τον γαμπρό του κατηγορούμενου, ο οποίος καταδικάστηκε από το Κακουργιοδικείο σε ποινή φυλάκισης 3 ½ ετών. Ένεκα τούτου ο ανήλικος αντιμετωπίζει ψυχολογικά προβλήματα και παρακολουθείται από ψυχίατρο, ενώ ζητά συνέχεια τον πατέρα του. - Εφόσον δε το Δικαστήριο προσανατολίζεται σε ποινή στερητική της ελευθερίας, τότε με βάση όσα αναφέρθηκαν είναι εισήγηση της συνηγόρου όπως αυτή ανασταλεί. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τα αδικήματα τα οποία παραδέχτηκε ο κατηγορούμενος είναι σοβαρά. Αυτό διαφαίνεται και από τη σοβαρότητα που προσδίδεται σε αυτά από το Νομοθέτη, όπως προσδιορίζεται από το ανώτατο όριο ποινής. Συγκεκριμένα για την 1η κατηγορία της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α προβλέπεται ποινή φυλάκισης 12 χρόνια ή πρόστιμο ή και οι δύο ποινές, για την 2η κατηγορία της κατοχής με σκοπό την προμήθεια ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α προβλέπεται ποινή φυλάκισης δια βίου ή πρόστιμο ή και οι δύο ποινές, για την 3η κατηγορία της παράνομης χρήσης ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α προβλέπεται ποινή φυλάκισης διά βίου ή πρόστιμο ή και οι δύο ποινές και τέλος, για το αδίκημα της 4ης κατηγορίας για κατοχή της απαγορευμένης ουσίας Stanazolol και Oxandrolone προβλέπεται ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα 5 χρόνια ή χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις €50.000.- ή και οι δύο ποινές. Περαιτέρω η σοβαρότητα των αδικημάτων διαφαίνεται και από το γεγονός ότι αυτά αφορούν ναρκωτικά, τα οποία όπως επανειλημμένα έχει τονισθεί από το Ανώτατο Δικαστήριο, ενσπείρουν τον πόνο και τη δυστυχία σε μεγάλο αριθμό νέων κυρίως ανθρώπων και των οικογενειών τους. Επιπλέον πρόκειται για αδικήματα τα οποία βρίσκονται σε ιδιαίτερη έξαρση και συναφώς καθίσταται επιτακτική η ανάγκη για επιβολή αποτρεπτικών ποινών. Στην Παγιαβλάς ν. Αστυνομίας

(1998)2 ΑΑΔ 240 λέχθηκαν σχετικά τα εξής: «Η χρήση ναρκωτικών έχει, όντως, προσλάβει ανησυχητικές διαστάσεις, γεγονός που επιβάλλει, κατά κανόνα, την επιβολή αποτρεπτικών ποινών, όπως και πρόσφατα διαπιστώθηκε στην Παυλίδης κ.α. ν. Αστυνομίας, Ποινικές Εφέσεις 6162 και 6162/15.7.96. Η χρήση ναρκωτικών έχει ποικιλόμορφα χαρακτηριστεί ως κοινωνική μάστιγα και ως νάρκη στο θεμέλιο της κοινωνίας. Αποτελούν τα ναρκωτικά κίνδυνο τόσο για τη φυσική όσο και για την κοινωνική ευημερία του κοινού. Η έξαρση, η οποία παρατηρείται στη χρήση ναρκωτικών, καθιστά την αποτροπή κυρίαρχο στοιχείο στον καθορισμό της φύσης της ποινής, γεγονός που καθιστά τη φυλάκιση εμφανή επιλογή.» Είναι γεγονός ότι τόσο ο σχετικός Νόμος όσο και η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, προβαίνουν σε μια διαφοροποίηση ως προς την μεταχείριση των χρηστών σε αντίθεση με τους εμπόρους ναρκωτικών. Στην υπόθεση Beyki ν. Αστυνομίας, Ποιν. Έφεση 52/07 ημερ. 23.1.2008 λέχθηκαν σχετικά τα ακόλουθα: «Είναι θεμελιωμένο ότι τα ναρκωτικά αποτελούν σοβαρότατο κίνδυνο για τον άνθρωπο, ο οποίος κίνδυνος πρέπει να καταπολεμηθεί. Οι αυστηρές ποινές που επιβάλλονται για αδικήματα σχετιζόμενα με ναρκωτικά είναι το μέσο που έχουν τα δικαστήρια για την επίτευξη του σκοπού αυτού. Γι' αυτό και οι ποινές που συνήθως επιβάλλονται για τέτοια αδικήματα ενέχουν και το στοιχείο της αποτροπής. Όμως, θεμελιωμένη είναι και η αρχή της διάκρισης της σοβαρότητας των αδικημάτων που αφορούν σε εμπορία ναρκωτικών και εκείνων που αφορούν σε κατοχή και χρήση. Οι έμποροι ναρκωτικών, όπως λέχθηκε στην Afroughi (ανωτέρω), καθιστούν επάγγελμα τους τη διασπορά του θανάτου και ως εκ τούτου είναι δύσκολο να ανευρεθούν ερείσματα για μετριασμό των ποινών που επιβάλλονται σ' αυτούς. Για τους χρήστες ναρκωτικών, όμως, υπάρχει κάποιο περιορισμένο περιθώριο για επίδειξη επιεικείας, το οποίον (περιθώριο) σχετίζεται με την αδυναμία του ανθρώπου και ειδικά των χρηστών ναρκωτικών, ανάλογα βέβαια με τις περιστάσεις της κάθε υπόθεσης.» Περαιτέρω στην Berne v. Δημοκρατίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 437 λέχθηκε ότι: «Το Ανώτατο Δικαστήριο έχει τονίσει επανειλημμένα την ανάγκη επιβολής αυστηρών ποινών σε υποθέσεις αδικημάτων που σχετίζονται με ναρκωτικά, σε μια προσπάθεια περιορισμού ή εξάλειψης παρόμοιων αδικημάτων και προστασίας του κοινού. Μάλιστα έχει τονισθεί ότι είναι καιρός όπως οι επιβαλλόμενες ποινές καταστούν αυστηρότερες για να δείχνουν τόσο την αποδοκιμασία όσο και την ενεργό συμμετοχή της Δικαιοσύνης στον αγώνα που διεξάγεται σε παγκόσμια κλίμακα για την καταπολέμηση της χρήσης και εμπορίας ναρκωτικών. (Βλ. Kablawi & Others v. Δημοκρατίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 494). Το είδος, η ποσότητα των ναρκωτικών και ο σκοπός για τον οποίο κατέχονται είναι, όπως φαίνεται από τη σχετική νομολογία, μεταξύ των σοβαρών παραγόντων που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη στον καθορισμό της ποινής. Η επιβολή ιδιαίτερα σοβαρών ποινών ενδείκνυται σε περιπτώσεις όπου η κατοχή συνοδεύεται με πρόθεση εμπορίας των ναρκωτικών. (Βλ. μεταξύ άλλων Hassan v. Δημοκρατίας

(1971)2 C.L.R. 210, Abdullah v. Δημοκρατίας

(1971)2 C.L.R. 323, Esper v. Δημοκρατίας

(1972)2 C.L.R. 73 και Moussa v. Δημοκρατίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 320). Η χρήση και διάδοση των ναρκωτικών έχει επανειλημμένα χαρακτηρισθεί ως κοινωνική μάστιγα που υπονομεύει το θεμέλιο της κοινωνίας. Η έξαρση που παρατηρείται στη διάπραξη αδικημάτων αυτής της κατηγορίας δεν μπορεί παρά να καταστήσει το στοιχείο της αποτροπής στον καθορισμό της τιμωρίας των παραβατών πιο έντονο». Για προσδιορισμό και εξατομίκευση της ποινής στην παρούσα λαμβάνω λοιπόν υπόψη μου τη σοβαρότητα των αδικημάτων, και βεβαίως το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος κατείχε την αναφερόμενη ποσότητα ναρκωτικών 14,6468 γραμμαρίων μεταμφεταμίνης με σκοπό να την προμηθεύσει σε άλλα πρόσωπα. Λαμβάνω επίσης υπόψη την ανάγκη επιβολής αποτρεπτικών ποινών ενόψει και της ανησυχητικής έξαρσης, η οποία παρατηρείται αλλά και των συνεπειών τέτοιας φύσης αδικημάτων στην κοινωνία. Ως έχει δε λεχθεί στην Ιωάννου ν. Γενικού Εισαγγελέα

(2005)2 Α.Α.Δ. 598, όταν το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη και αδικήματα άλλων υποθέσεων μπορεί να επιβάλει μεγαλύτερη ποινή στις κατηγορίες που περιλαμβάνονται στο κατηγορητήριο, από εκείνη που θα επέβαλλε αν είχε ενώπιον του μόνο αυτές τις κατηγορίες (βλ. επίσης Γενικός Εισαγγελέας ν. Cham & άλλων

(1993)2 Α.Α.Δ 129, Ιωάννου ν. Αστυνομίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 382 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Ανδρέου

(1994)2 Α.Α.Δ 194). Όσον αφορά τις υποθέσεις που λαμβάνονται υπόψη στην παρούσα να σημειωθεί εδώ ότι αφορούν επίσης ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Α (η 21978/16 αφορά επιπλέον και ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Β), ενώ ότι άλλο αξίζει αναφοράς είναι το γεγονός ότι με βάση και τις υποθέσεις αυτές προκύπτει η επαναλαμβανόμενη για μεγάλη περίοδο ήτοι από τον Αύγουστο του 2012 μέχρι τον Ιούνιο του 2015 διάπραξη σοβαρής μορφής αδικημάτων του Νόμου για τα Ναρκωτικά. Πάρα τα πιο πάνω είναι καθήκον του Δικαστηρίου να λαμβάνει υπόψη του όλα τα ελαφρυντικά στοιχεία που έχουν παρουσιαστεί από την υπεράσπιση περιλαμβανομένων των ατομικών συνθηκών του παραβάτη καθώς και εκείνα που πηγάζουν από τα γεγονότα της υπόθεσης, για εξισορρόπηση της ποινής ούτως ώστε αυτή να μη συνιστά απλώς τιμωρία αλλά να αρμόζει στο πρόσωπο του συγκεκριμένου παραβάτη. Η διαδικασία εξατομίκευσης της ποινής όμως δεν πρέπει να συνεπάγεται εξουδετέρωση ούτε της σοβαρότητας του αδικήματος ούτε του στοιχείου της αποτροπής, όταν συντρέχουν λόγοι για την απόδοση αποτρεπτικού χαρακτήρα στην ποινή τόσο για τον ίδιο τον κατηγορούμενο όσο και για το κοινό γενικότερα (βλ. Ιωάννου κ.α ν. Δημοκρατίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 171 και Αστυνομία ν. Toorac Fashion Ltd

(1993)2 Α.Α.Δ. 17). Προς όφελος του κατηγορούμενου λαμβάνω λοιπόν υπόψη τα εξής: · Το λευκό ποινικό μητρώο του κατηγορούμενου. · Την παραδοχή του άμεσα και τη συνεργασία του με την Αστυνομία. · Την παραδοχή του ενώπιον του Δικαστηρίου, η οποία δεν ήταν μεν άμεση πλην όμως έγινε πριν την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας και δείχνει την μεταμέλεια του και την αναγνώριση του λάθους του. Βεβαίως δεν διαφεύγει του Δικαστηρίου ότι με βάση τα γεγονότα της υπόθεσης και τις παραδοχές που έκανε στην Αστυνομία προφανώς η παραδοχή του ενώπιον του Δικαστηρίου ήταν «μονόδρομος». Άρα και η αξία που θα δοθεί στην παραδοχή αυτή είναι ανάλογη. · Το γεγονός ότι ευτυχώς η ποσότητα των ναρκωτικών ουσιών που βρέθηκε στην κατοχή του και αφορά τις κατηγορίες 1 και 2 δεν διοχετεύτηκε στην αγορά. · Τις συνθήκες κάτω από τις οποίες ξεκίνησε να κάνει χρήση ναρκωτικών και ότι ήταν χρήστης ναρκωτικών καθ' όλη την περίοδο που αφορούν οι κατηγορίες όλων των υποθέσεων, τις προσπάθειες που καταβάλλει το τελευταίο διάστημα για απεξάρτηση του από τα ναρκωτικά (σήμερα μέσα από τις Κεντρικές Φυλακές) αλλά και τα προβλήματα ψυχικής υγείας ή και κατάθλιψης που αντιμετωπίζει. · Επίσης τα ψυχολογικά προβλήματα που αντιμετωπίζει ο ανήλικος γιός του κατηγορούμενου Σάββας, ο οποίος έχει πέσει θύμα σεξουαλικής κακοποίησης το 2016 από τον γαμπρό του κατηγορούμενου. · Τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές του περιστάσεις όπως αυτές αναφέρονται στην έκθεση του Γραφείου Ευημερίας καθώς και όσα ανέφερε σχετικά η συνήγορος αυτού και ιδιαίτερα ότι: Ο κατηγορούμενος ηλικίας 37 ετών κατάγεται από τη Λεμεσό. Προέρχεται από συγκροτημένη οικογένεια χαμηλής κοινωνικό- οικονομικής κατάστασης. Ο πατέρας του ηλικίας 58 ετών σήμερα διατηρούσε εργοληπτική εταιρία την οποία το 2012 περίπου, λόγω οικονομικών δυσκολιών που παρουσιάστηκαν, διέκοψε τη λειτουργιά της. Σήμερα είναι άνεργος και στηρίζεται οικονομικά με κρατικό επίδομα. Ο πατέρας του σήμερα παρουσιάζει καρδιολογικά προβλήματα. Η μητέρα του ηλικίας 54 ετών σήμερα τα τελευταία 8 χρόνια περίπου λόγω προβλημάτων υγείας που αντιμετωπίζει (σπονδυλοπάθεια) δεν είναι σε θέση να εργαστεί και οικονομικά στηρίζεται με μηνιαίο κρατικό επίδομα. Οι γονείς του διαμένουν στην επαρχία Λεμεσού. Ο κατηγορούμενος είναι ο δεύτερος σε σειρά από τα τρία παιδιά της οικογένειας του. Η μεγαλύτερη αδελφή του ηλικίας 38 ετών σήμερα είναι διαζευγμένη και διαμένει με τους γονείς της στη Λεμεσό. Η μικρότερη αδελφή του ηλικίας 30 ετών σήμερα είναι έγγαμη και διαμένει με την οικογένεια της στην περιοχή Καλαβασό. Οι σχέσεις του με όλα τα μέλη της οικογένειας του είναι ικανοποιητικές. Φοίτησε μέχρι την Β' τάξη του Γυμνασίου και έπειτα διέκοψε για να εργαστεί και να στηρίξει οικονομικά την οικογένεια του. Από νεαρή ηλικία ανέλαβε εργασία στις οικοδομές, μαζί με τον πατέρα του. Υπηρέτησε κανονικά την στρατιωτική του θητεία στην Εθνική Φρουρά. Μέχρι το 2012 λειτουργούσε μαζί με τον πατέρα του εργοληπτική εταιρεία της οποίας διέκοψαν τη λειτουργιά λόγω οικονομικών δυσκολιών που παρουσιάστηκαν. Για περίοδο 2 χρόνων εργαζόταν με ευκαιριακή απασχόληση στις οικοδομές ενώ τα τελευταία χρονιά δηλώνει άνεργος. Τo 2001 τέλεσε γάμο με την κα Αναστασία ηλικίας 37 ετών σήμερα. Από το γάμο του απέκτησε ένα παιδί ηλικίας 13 ετών σήμερα. Η οικογένεια φιλοξενείτο στην πατρική οικία της συζύγου στη Λεμεσό. Ο ίδιος εργαζόταν στις οικοδομές και η σύζυγος του εργαζόταν ως υπάλληλος σε ταξιδιωτικό γραφείο για κάλυψη των αναγκών της οικογένειας τους. Με την πάροδο 1½ χρόνου λόγω προβλημάτων που παρουσιάστηκαν στις σχέσεις τους το ζεύγος οδηγήθηκε στο διαζύγιο. Τη φύλαξη και φροντίδα του παιδιού ανέλαβε η μητέρα του ενώ ο ίδιος μέχρι σήμερα διατηρεί καθημερινή επικοινωνία μαζί του και το στηρίζει οικονομικά στο μετρό των δυνατοτήτων του. Τα τελευταία χρόνια διατηρεί δεσμό και συμβιώνει με την κα Δήμητρα ηλικίας 27 ετών σήμερα. Το ζεύγος από τη σχέση του αυτή απέκτησε μια κόρη ηλικίας 3 ετών σήμερα. Η κα Δήμητρα από προηγούμενο γάμο και από προηγούμενη σχέση απέκτησε ακόμη δυο παιδιά ηλικίας 9 και 6 ετών των οποίων ανέλαβε η ίδια τη φύλαξη και φροντίδα. Η οικογένεια αρχικά διέμενε σε ενοικιαζόμενο διαμέρισμα στη Λεμεσό. Τα τελευταία τρία χρόνια λόγω ανεργίας του κατηγορούμενου και σοβαρών οικονομικών δυσκολιών που αντιμετωπίζουν φιλοξενούνται στην ιδιόκτητη οικία της γιαγιάς της κας Δήμητρας στη Λεμεσό. Ο κατηγορούμενος στο παρόν στάδιο είναι άνεργος ενώ η κα Δήμητρα εργάζεται σε φαστφουντάδικο για κάλυψη των αναγκών της οικογένειας τους. Οι σημερινές σχέσεις του με την συμβία του είναι ικανοποιητικές. Η συμβία του αντιμετωπίζει εκ γενετής προβλήματα υγείας ήτοι μεσογειακή αναιμία και για τούτο υποβάλλεται σε μεταγγίσεις αίματος αλλά και σε υποδόριες ενέσεις για αφαίρεση του πλεονάζοντος σιδήρου. Ο κατηγορούμενος πριν από 4 χρόνια αντιμετώπισε προβλήματα στο γόνατο μετά από τραυματισμό του για τα οποία υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση τοποθέτησης μοσχεύματος. Όμως αναφορικά με τις προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις του κατηγορουμένου είναι σωστό να λεχθεί ότι σε τέτοιου είδους υποθέσεις λαμβάνονται μεν υπόψη, δεν εξουδετερώνουν όμως την ανάγκη προστασίας της κοινωνίας από την διάδοση του αργού θανάτου και την καταστροφή προσώπων, νέων στην πλειονότητα τους (βλ. Παυλίδης κ.α. ν. Αστυνομίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 220). Στην υπόθεση Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 577 με αναφορά στην υπόθεση Gholi ν. Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 30 λέχθηκε ότι οι προσωπικές περιστάσεις και τα ιδιαίτερα προβλήματα αδικοπραγούντων σε αυτού του είδους των υποθέσεων, λαμβάνονται βέβαια σε κάποιο βαθμό υπόψη και η εξατομίκευση έχει τη θέση της, αλλά δεν μπορεί να εξουδετερώσει ή αποδυναμώσει τη μέριμνα για προστασία της κοινωνίας. Ερχόμενος τώρα σε κάποιες άλλες αναφορές της Υπεράσπισης σημειώνονται τα εξής : (α) Έγινε αναφορά στο λευκό ποινικό μητρώο του κατηγορούμενου και τη μετέπειτα συμπεριφορά του που καταδεικνύουν ότι η αξιόποινη πράξη του αποτελεί παρελθόν για τον ίδιο, ο οποίος φαίνεται ότι παραδειγματίστηκε από της διαταγής όπως παραμείνει υποκράτηση μέχρι τη δίκη του. Αυτό δεν είναι αποδεκτό έχοντας υπόψη ότι ο κατηγορούμενος συνέχισε μέχρι και το τέλος του 2016 την εγκληματική του συμπεριφορά και μάλιστα με σοβαρά αδικήματα όπως προκύπτει από τις υποθέσεις 13061/16 και 24367/16 τις οποίες επίσης παραδέχτηκε, μαζί με άλλες και στις οποίες επίσης επιβλήθηκαν ποινές σήμερα. (β) Ως προς τον παράγοντα χρόνος, αυτό που μπορώ να λάβω υπόψη μου σαν ένα δεδομένο είναι μόνον τον χρόνο που παρήλθε από τη διάπραξη των αδικημάτων μέχρι και σήμερα που το Δικαστήριο επιβάλλει ποινή. Με βάση όσα αναφέρθηκαν από τον ευπαίδευτο συνήγορο της κατηγορούσας αρχής τόσο η παρούσα όσο και οι υποθέσεις που λαμβάνονται υπόψη καταχωρήθηκαν κατ' επανάληψη πλην στην πορεία διακόπτονταν λόγω μη επίδοσης τους στον κατηγορούμενο ή λόγω μη εκτέλεσης των ενταλμάτων σύλληψης που εκδίδονταν εναντίον του όταν δεν παρουσιαζόταν στο Δικαστήριο και αυτά λόγω της συνεχούς αλλαγής διευθύνσεων από μέρους του κατηγορούμενου. Παρεμβάλλω πως όσα αναφέρθηκαν από τον συνήγορο της κατηγορούσας αρχής δεν αμφισβητήθηκαν από την συνήγορο της υπεράσπισης η οποία δήλωσε πως δεν διαφωνεί. Ας σημειωθεί ότι το Δικαστήριο έχει ιδίαν γνώση μέσω όλων των υποθέσεων του κατηγορούμενου για τη σχετική συμπεριφορά του αλλά και της απουσίας του για μεγάλο χρονικό διάστημα, κάτι που οδήγησε σε απόφαση του Δικαστηρίου τελικά να τον θέσει υπό κράτηση για όλες τις υποθέσεις προκειμένου να εξασφαλιστεί η παρουσία του. (γ) Όσον αφορά τις αναφερόμενες συνέπειες στην οικογένεια του κατηγορούμενου από τυχόν φυλάκιση του, το Δικαστήριο σημειώνει πως δεν μπορεί να προσδώσει στον παράγοντα αυτό την εξαιρετικά μεγάλη βαρύτητα που φαίνεται να αποδίδει σε αυτόν η ευπαίδευτη συνήγορος του κατηγορούμενου. Αφενός γιατί με βάση τη Νομολογία, οι επιπτώσεις της φυλάκισης στην οικογένεια ενός κατηγορούμενου συγκαταλέγονται μεν μεταξύ των ελαφρυντικών περιστάσεων αλλά δεν είναι αποφασιστικής σημασίας στον καθορισμό της ποινής (Domotov κ.α. -v- Αστυνομίας

(1996)2 Α.Α.Δ.328). Αφετέρου γιατί ο κατηγορούμενος διέπραξε πολύ σοβαρά αδικήματα που έχουν σχέση με ναρκωτικά και ιδιαίτερα το αδίκημα της 2ης κατηγορίας και η Νομολογία θέλει την αντιμετώπιση τους με αποτρεπτικές ποινές. Λέγοντας αυτά σημειώνω εν κατακλείδι ότι το Δικαστήριο θα δώσει στον παράγοντα αυτό την ανάλογη υπό τις περιστάσεις βαρύτητα. Έτσι και στην παρούσα υπόθεση τα πιο πάνω ελαφρυντικά που εντοπίζονται λαμβάνονται μεν υπόψη για σκοπούς μετριασμού της ποινής δεν είναι όμως τέτοιας έκτασης που να υπερφαλαγγίζουν την ανάγκη για αποτελεσματική εφαρμογή του νόμου λόγω της σοβαρότητας των αδικημάτων και για αποφυγή επιβολής της αρμόζουσας ποινής. Μπορούν να επηρεάσουν το ύψος όχι όμως και το είδος της ποινής. Συνεκτιμώντας λοιπόν όλα τα δεδομένα που αφορούν την παρούσα υπόθεση ως έχουν λεπτομερώς αναφερθεί ανωτέρω και ιδιαίτερα τα γεγονότα που περιβάλλουν τη διάπραξη αλλά και τη φύση και τη σοβαρότητα των αδικημάτων και με δεδομένο το στοιχείο της αποτροπής, κρίνω ότι η μόνη αρμόζουσα ποινή εν σχέση με τις κατηγορίες 2, 3 και 4 είναι η ποινή φυλάκισης. Οιαδήποτε άλλη ποινή δεν θα εξυπηρετούσε κατά την κρίση μου τους σκοπούς του νόμου και θα έστελνε λανθασμένα μηνύματα σε επίδοξους νέους παραβάτες. Όσον αφορά την κατηγορία 1 εξηγώ πιο κάτω γιατί δεν επιβάλλεται καμία ποινή. Καταληκτικά επιβάλλονται στον κατηγορούμενο οι ακόλουθες ποινές: Στην κατηγορία 2: ποινή φυλάκισης 2 χρόνων. Στην κατηγορία 3: ποινή φυλάκισης 6 μηνών. Στην κατηγορία 4: ποινή φυλάκισης 6 μηνών. Στην κατηγορία 1 δεν επιβάλλεται ποινή επειδή τα γεγονότα ουσιαστικά που την στοιχειοθετούν περιλαμβάνονται στα γεγονότα της 2ης κατηγορίας, εις την οποία επιβάλλεται ποινή. Οι ποινές φυλάκισης να συντρέχουν. Τα τεκμήρια που αφορούν την παρούσα υπόθεση 18944/16, με δεδομένο ότι η υπόθεση εκκρεμεί για ακρόαση εν σχέση με την 2η κατηγορούμενη, να παραμείνουν στην κατοχή της Αστυνομίας. Όσον αφορά τα τεκμήρια των υποθέσεων 12639/16, 23467/16 και 21978/16 να κατασχεθούν και να καταστραφούν. Ενόψει της πιο πάνω κατάληξής μου έρχομαι να εξετάσω κατά πόσο στην προκειμένη περίπτωση δικαιολογείται η αναστολή των ποινών φυλάκισης δυνάμει των διατάξεων του Περί της Υφ' Όρων Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ωρισμένας Περιπτώσεις Νόμου του 1972, και έχοντας υπόψη βέβαια το Νόμο 186(Ι)/2003, ο οποίος τροποποίησε τον πιο πάνω Νόμο, με τον οποίο η διακριτική ευχέρεια αναστολής μιας ποινής φυλάκισης έχει πλέον διευρυνθεί, καθώς, όπως προνοείται «Το Δικαστήριο διατάσσει την αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης, αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του κατηγορουμένου». Στη Γενικός Εισαγελέας ν. Τζιαουχάρη

(2005)2 Α.Α.Δ. 161 τέθηκαν τα κριτήρια για την άσκηση της διακριτικής αυτής ευχέρειας του Δικαστηρίου ως εξής: «Με βάση τα κριτήρια που ίσχυαν πριν τον περιορισμό της εξουσίας του δικαστηρίου όπως είχε επιβληθεί με το Ν. 41

(1)/97 (που τώρα έχει καταργηθεί), τα κριτήρια που μπορούσε να λάβει υπόψη το δικαστήριο κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας να εκδώσει ή όχι τέτοιο διάταγμα ήσαν τα ακόλουθα: (α) η σοβαρότητα του αδικήματος και τα κίνητρα διάπραξης του (β) το ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου δηλαδή αν είναι τέτοιο που υπάρχει η ανάγκη αποτροπής και (γ) η διαγωγή του κατηγορουμένου μετά τη διάπραξη του αδικήματος συμπεριλαμβανομένης και της μεταμέλειας» Στην παρούσα υπόθεση αναφέρεται ότι η σοβαρότητα των αδικημάτων τα οποία διέπραξε ο κατηγορούμενος και η ανάγκη αποτροπής είναι δεδομένα και το Δικαστήριο έχει καθήκον να πατάξει παρόμοιες αξιόποινες συμπεριφορές, προκειμένου να καταδείξει, ότι η συνέχιση της διάπραξης τέτοιων αδικημάτων δεν είναι ανεκτή και θα πρέπει επιτέλους να τερματισθεί. Έχοντας μελετήσει δε πολύ προσεκτικά τόσο τις περιστάσεις της υπόθεσης και τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων, όσο και τις προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου, δεν εντοπίζεται οτιδήποτε το οποίο θα μπορούσε να συνηγορήσει υπέρ της αναστολής των ποινών φυλάκισης. Οι ποινές φυλάκισης συνεπώς θα είναι άμεσες. Ο χρόνος κράτησης δε με βάση τις ποινές που επιβλήθηκαν, μειώνεται κατά το χρονικό διάστημα που ο κατηγορούμενος τελούσε υπό κράτηση για την παρούσα υπόθεση. Έρχομαι τώρα στο τελευταίο θέμα που χρήζει εξέτασης, που δεν είναι άλλο από το αν με βάση τις πρόνοιες του άρθρου 117

(2)του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155, όπως τροποποιήθηκε, οι ποινές φυλάκισης, που έχω σήμερα επιβάλει στον κατηγορούμενο θα πρέπει να συντρέχουν ή να είναι διαδοχικές με τις ποινές που επίσης έχω επιβάλει σήμερα στον κατηγορούμενο στα πλαίσια της υπόθεσης 13061/16. Αναφέρεται εδώ ότι η αναφερθείσα υπόθεση 13061/16 αφορά σοβαρά αδικήματα με βάση τον Περί Πυροβόλων και μη πυροβόλων όπλων Νόμο 113

(1)/04, τα οποία διαπράχθηκαν κατά το 2016 και για σκοπούς επιβολής ποινών σε αυτήν λήφθηκαν υπόψη άλλες 7 υποθέσεις στις οποίες παραδέχτηκε ενοχή ο κατηγορούμενος. Το Δικαστήριο στην εν λόγω υπόθεση έχει επιβάλει σήμερα συντρέχουσες ποινές άμεσης φυλάκισης, με μεγαλύτερη αυτή των 3 χρόνων στη 2η κατηγορία. Το όλο θέμα θα πρέπει να εξετασθεί με βάση την αρχή της συνολικότητας της ποινής. Σύμφωνα με τα όσα λέχθηκαν σχετικά στην Χριστοφόρου ν. Αστυνομίας

(2004)2 ΑΑΔ 443 «η αρχή αυτή επεκτείνεται πέραν της περίπτωσης διαδοχικών ποινών που επιβάλλονται από το ίδιο δικαστήριο την ίδια ώρα στην ίδια ή σε διαφορετικές υποθέσεις και καλύπτει περιπτώσεις στις οποίες οι ποινές επιβάλλονται από διαφορετικό δικαστήριο σε διαφορετικό χρόνο και σε διαφορετικές υποθέσεις. Ακόμα, δεν περιορίζεται σε αδικήματα που είναι όμοια ή σχετίζονται μεταξύ τους ως μέρος μίας ενιαίας ενέργειας, ως προς τα οποία ο γενικός κανόνας είναι ότι δεν πρέπει να επιβάλλονται διαδοχικές ποινές. Επίκεντρο της είναι ο τιμωρούμενος και προοπτική της η αποφυγή υπέρμετρης ή δυσανάλογης ποινής ως προς τη συνολική ποινική ευθύνη του. Υπόβαθρο της είναι οι ευρύτεροι παράμετροι που διέπουν την αναλογικότητα της τιμωρίας προς το έγκλημα και που έχουν έρεισμα στις θεμελιακές αρχές του δικαίου και αναγνώριση στο Σύνταγμα και στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, υπό το φως των οποίων και θα πρέπει να εφαρμόζεται το άρθρο 117

(2)και να ασκείται η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ως προς το ύψος της επιβληθεισόμενης ποινής. Εφόσον πρόκειται για στέρηση της ελευθερίας του ατόμου για σκοπούς τιμωρίας, η ποινική ευθύνη του τιμωρούμενου πρέπει να αντικρίζεται διαχρονικά σαν σύνολο σε κάθε δεδομένη περίπτωση φυλάκισής του. Ειδικά στην περίπτωση στην οποία επιβάλλεται ποινή ενώ ο τιμωρούμενος εκτίει άλλη ποινή, αποτελούν καλό κανόνα τα λεχθέντα στην υπόθεση R v. Watts [2000] 1 Cr. App. R. (S.) 460: "If the offence had fallen to be dealt with at the same time would the same total sentence have resulted. If not, then the total produced by making the sentences consecutive may be disproportionate and excessive." » Επίσης σχετικά με το συγκεκριμένο ζήτημα στην υπόθεση Κουφού ν. Αστυνομίας

(1993)2 ΑΑΔ 396, το Ανώτατο Δικαστήριο στην απόφαση του εξετάζοντας την έφεση με την οποία ο εφεσείων προσέβαλε την απόφαση του πρωτόδικου Δικαστηρίου γιατί δεν διέταξε οι ποινές που του είχαν επιβληθεί να συνέτρεχαν μαζί με ποινή φυλάκισης που ήδη εξέτιε για άλλη υπόθεση, αναφέρει στην σελίδα 401 τα εξής: «Ηγέρθη το θέμα εάν η ποινή αυτή θα αρχίσει μετά την έκτιση από τον παρόντα εφεσείοντα της μακράς ποινής φυλάκισης που του επιβλήθηκε από το Κακουργιοδικείο στις 17 Φεβρουαρίου, 1992, για σειρά εγκλημάτων εναντίον περιουσίας. Το Άρθρο 117

(2)του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155, προβλέπει ότι η ποινή φυλάκισης προσώπου, που έχει ήδη καταδικαστεί σε φυλάκιση, αρχίζει μετά την έκτιση προηγούμενης ποινής φυλάκισης, εκτός εάν το Δικαστήριο διατάξει άλλως πως. Το Δικαστήριο για να εκδώσει διαφορετική διαταγή πρέπει να υπάρχουν ειδικές ή και εξαιρετικές συνθήκες. Η ποινή την οποία εκτίει ο εφεσείων είναι για εγκλήματα εντελώς διαφορετικής φύσεως από το έγκλημα της κατοχής ινδικής καννάβεως στο οποίο βρέθηκε ένοχος στην παρούσα υπόθεση. Η έκδοση διαφορετικής διαταγής από τη γενική πρόνοια για έκτιση της ποινής μετά την έκτιση της προηγούμενης ποινής φυλάκισης, δεν δικαιολογείται από τη φύση, το χαρακτήρα και τα περιστατικά της υπόθεσης.» Σχετικά πρόσφατα δε το Ανώτατο Δικαστήριο με την απόφαση της πλειοψηφίας στην υπόθεση Μιχάλης Παραρές ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 46/2013, ημερομηνίας 20.3.2013, αποδεχόμενο την έφεση, διέταξε όπως η επιβληθείσα πρωτόδικα ποινή φυλάκισης 2 μηνών στον εφεσείοντα, να συντρέχει με την ποινή φυλάκισης των 4 χρόνων που αυτός εξέτιε κατά την επιβολή της ποινής. Αυτό δε παρά το γεγονός ότι τα αδικήματα της υπόθεσης που είχε επιβληθεί η δίμηνη ποινή φυλάκισης ήταν εντελώς διαφορετικά από τα αδικήματα για τα οποία εξέτιε την ποινή φυλάκισης των 4 χρόνων, ήτοι ενέπιπτε στις αρχές και στα όσα η απόφαση στην υπόθεση Κουφού ν. Αστυνομίας (ανωτέρω), καθιέρωσε για το συγκεκριμένο ζήτημα. Λαμβάνοντας λοιπόν υπόψη τα ανωτέρω καθώς επίσης ότι θα μπορούσαν τα γεγονότα της αναφερθείσας υπόθεσης και των άλλων που λαμβάνονται υπόψη σε αυτήν, να ληφθούν υπόψη κατά την επιβολή ποινής στην παρούσα υπόθεση που αφορά σοβαρότερα αδικήματα αφού προβλέπεται ποινή φυλάκισης δια βίου στις κατηγορίες 2 και 3 ή εν πάση περιπτώσει να γίνει κάποια διευθέτηση για επιβολή μίας ποινής για όλες αυτές τις υποθέσεις, χωρίς να μου διαφεύγει σε καμία περίπτωση ότι το γραφείο του έντιμου Γενικού Εισαγγελέα δεν έχει συγκατατεθεί να ληφθούν μαζί με τις εδώ υποθέσεις που αφορούν ναρκωτικά οιεσδήποτε άλλες υποθέσεις για σκοπούς επιβολής ποινής και έχοντας κατά νουν το σύνολο της εγκληματικής συμπεριφοράς του κατηγορούμενου, κατ' εφαρμογή της αρχής της συνολικότητας της ποινής διατάσσεται όπως οι ποινές που επιβλήθηκαν στον κατηγορούμενο πιο πάνω να συντρέχουν με τις ποινές φυλάκισης που επιβλήθηκαν σε αυτόν σήμερα στην υπόθεση 13061/2016 Ε. Δ. Λεμεσού. €40.- έξοδα για την παρούσα υπόθεση 18944/16, €20.- έξοδα για την υπόθεση 12639/16 και €80 έξοδα για την υπόθεση 21978/16 να καταβληθούν από τη Δημοκρατία. (Υπ.) ...................................... Μ. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/Sentence Αναφορά: Παράνομη Κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α και κατοχή του με σκοπό την προμήθεια του σε άλλα πρόσωπα / Παράνομη χρήση ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α / Κατοχή απαγορευμένης ουσίας κατά παράβαση του Ν.7(ΙΙΙ)/2009 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο