Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. ΝΤΕΜΗΣ ΚΙΟΥΛΠΑΚΙΔΗΣ κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 2726/15, 27/3/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2018:B41 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Γ. Κ. Βλάμη, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 2726/15 Μεταξύ: Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου v.
- ΝΤΕΜΗΣ ΚΙΟΥΛΠΑΚΙΔΗΣ
- ΤΖΟΥΛΙΕΤΤΑ ΚΙΟΥΛΠΑΚΙΔΟΥ Κατηγορουμένων Ημερομηνία: 27.02.18 Εμφανίσεις: Για Κατηγορούσα Αρχή: κα Ε. Σάββα (η ίδια για ν' ακούσει ποινή) Για Κατηγορούμενη 2: κα Ρ. Ευσταθίου (η ίδια για ν' ακούσει ποινή) Κατηγορούμενη 2: παρούσα ΠΟΙΝΗ Η κατηγορούμενη 2 βρέθηκε ένοχη, κατόπιν δικής της παραδοχής, στις κατηγορίες διάρρηξης κατοικίας κατά παράβαση του άρθρου 292(α) του Κεφ.154 (δεύτερη κατηγορία) και κλοπής από αυτή κατά παράβαση των άρθρων 255 και 266(β) του Κεφ.154 (τρίτη κατηγορία). Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των αδικημάτων, η κατηγορούμενη 2 μεταξύ των ημερομηνιών 09.07.14 και 11.07.14 διέρρηξε και εισήλθε στην κατοικία της Βαρβάρας Πουρσανίδου που βρίσκεται στην οδό Ναυπάκτου 15, 'Ιωάννα Κωρτ', διαμέρισμα 303, από την οποίαν έκλεψε διάφορα χρυσαφικά συνολικής αξίας €6.660, ιδιοκτησίας του πιο πάνω προσώπου. Αναφορικά με την πρώτη κατηγορία η κατηγορούσα αρχή προχώρησε στη διακοπή της και ως εκ τούτου η κατηγορούμενη 2 απαλλάχτηκε σ' αυτή. Σχετικά με τον κατηγορούμενο 1, η κατηγορούσα αρχή προχώρησε στη διακοπή όλων των κατηγοριών που τον αφορούσαν σε προγενέστερο στάδιο της διαδικασίας. Τα γεγονότα της υπόθεσης δεν έχουν αμφισβητηθεί από τη συνήγορο υπεράσπισης και όπως έχουν εκτεθεί από την εκπρόσωπο της κατηγορούσας αρχής είναι τα ακόλουθα: Στις 11.07.14 καταγγέλθηκε στην αστυνομία από την Βαρβάρα Πουρσανίδου (παραπονούμενη) ότι μεταξύ των ωρών 13:30-20:00 των ημερομηνιών 09.07.14 και 11.07.14 άγνωστοι διέρρηξαν την κατοικία της που βρίσκεται στην οδό Ναυπάκτου 15, 'Ιωάννα Κωρτ', διαμέρισμα 303 στην Πάφο από το υπνοδωμάτιο της οποίας έκλεψαν διάφορα χρυσαφικά δικής της ιδιοκτησίας συνολικής αξίας €6.
- Η παραπονούμενη εξέφρασε υποψίες εναντίον του εν διαστάσει συζύγου της (κατηγορουμένου 1) και στα πλαίσια εξέτασης της υπόθεσης διοργανώθηκε έρευνα στην οικία του. Στην προσπάθεια διεξαγωγής της έρευνας αυτής, η μητέρα του κατηγορουμένου 1, κατηγορούμενη 2, η οποία διέμενε με τον υιό της, παραδέχτηκε στα μέλη της αστυνομίας ότι αυτή είχε διαρρήξει την κατοικία της παραπονούμενης και έκλεψε τα χρυσαφικά και όχι ο κατηγορούμενος
- Ακολούθως η κατηγορούμενη 2 άνοιξε το ερμάρι του υπνοδωματίου της και παρέδωσε τα επίμαχα χρυσαφικά στους αστυνομικούς. Στη συνέχεια έδωσε θεληματική κατάθεση στην αστυνομία, μέσα από την οποίαν παραδέχτηκε τη διάπραξη των αδικημάτων διάρρηξης κατοικίας και κλοπής από αυτήν. Αργότερα η κατηγορούμενη 2 κατηγορήθηκε γραπτώς, στις οποίες κατηγορίες δήλωσε παραδοχή. Καταλήγοντας η εκπρόσωπος της κατηγορούσας αρχής δήλωσε πως η κατηγορούμενη 2 δεν βαρύνεται με προηγούμενες καταδίκες. Στο στάδιο αυτό σημειώνεται ότι με δήλωση της στο Δικαστήριο η παραπονούμενη ανάφερε ότι τα χρυσαφικά που είχαν κλαπεί ήταν το δώρο της κατηγορουμένης 2 στο γάμο της και ότι στην πορεία της επιστράφηκαν. Επίσης δήλωσε πως οι σχέσεις της με την κατηγορούμενη 2 έχουν πλέον αποκατασταθεί και δεν έχει οποιοδήποτε παράπονο εναντίον της. Λόγω της σοβαρότητας των αδικημάτων το Δικαστήριο έδωσε οδηγίες για ετοιμασία έκθεσης από το Γραφείο Ευημερίας, πράγμα που έγινε. Σύμφωνα με το περιεχόμενο της, η κατηγορούμενη 2 είναι ηλικίας 67 ετών, χήρα, συνταξιούχος και μητέρα δύο ενήλικων παιδιών. Η κατηγορούμενη 2 κατάγεται από τη Γεωργία και είναι το τέταρτο στη σειρά από τα επτά παιδιά της πατρικής της οικογένειας. Σπούδασε δασκάλα αλλά το έτος 2010 μετακόμισε στην Κύπρο όπου και εργάστηκε μέχρι το έτος
- Από το έτος 2015 λαμβάνει σύνταξη γήρατος. Ο σύζυγος της απεβίωσε όταν τα παιδιά της ήταν στην ηλικία τεσσάρων και τριών ετών αντίστοιχα. Η κατηγορούμενη 2 διαμένει με τον μικρότερο υιό της (κατηγορούμενο 1) σε διαμέρισμα που ανήκει στον μεγαλύτερο υιό της. Μοναδικό εισόδημα της είναι η σύνταξη γήρατος, το ύψος της οποίας ανέρχεται μηνιαίως στα €384,
- Η κατηγορούμενη 2 δεν διαθέτει οποιαδήποτε κινητή και/ή ακίνητη περιουσία εις το όνομα της. Παράλληλα δεν διαθέτει αποταμιεύσεις αλλά ούτε και χρέη. Σε ότι αφορά την κατάσταση της υγείας της, η κατηγορούμενη 2 αντιμετωπίζει πρόβλημα με το θυρεοειδή, για το οποίο προσκομίστηκε ως Τεκμήριο 1 ιατρικό πιστοποιητικό του Γενικού Νοσοκομείου Πάφου ημερομηνίας 09.01.
- Με βάση το εν λόγω έγγραφο η εν λόγω κατηγορούμενη πάσχει από χρόνιο υποθυρεοειδισμό, για το οποίο λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή. Στην αγόρευση της για μετριασμό της ποινής η ευπαίδευτη συνήγορος υπεράσπισης κάλεσε το Δικαστήριο να εκλάβει τα πιο κάτω ως ελαφρυντικούς παράγοντες:
(1)Το λευκό ποινικό μητρώο της κατηγορουμένης 2.
(2)Την απολογία της στο Δικαστήριο αναγνωρίζοντας τη σοβαρότητα των αδικημάτων που διέπραξε.
(3)Την παραδοχή της.
(4)Τη συνεργασία της κατηγορουμένης 2 με την αστυνομία.
(5)Τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές συνθήκες της κατηγορουμένης 2, όπως αυτές περιγράφονται στην έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, το περιεχόμενο της οποίας υιοθετήθηκε από τη συνήγορο της. Σε σχέση με τις συνθήκες κάτω από τις οποίες διαπράχτηκαν τα αδικήματα η συνήγορος υπεράσπισης ανάφερε ότι αυτά διαπράχτηκαν την εβδομάδα που ο γάμος του νεαρότερου υιού της με την παραπονούμενη περνούσε κρίση και το ζευγάρι βρισκόταν σε διάσταση. Υπό το καθεστώς έντασης και συναισθηματικής φόρτισης η κατηγορούμενη 2, χρησιμοποιώντας κλειδί του διαμερίσματος που ο υιός της είχε τότε που διέμενε εκεί μαζί με την παραπονούμενη και το παιδί τους, εισήλθε στο διαμέρισμα όταν ουδείς άλλος ήταν εκεί και λανθασμένα πήρε τα χρυσαφικά που είχε αγοράσει ως γαμήλιο δώρο στην παραπονούμενη από ερμάρι του υπνοδωματίου με σκοπό να τα δώσει στη θυγατέρα της τελευταίας και του υιού της, δηλαδή στην εγγονή της που ήταν τότε ηλικίας 10 ετών. Τέλος η συνήγορος υπεράσπισης κάλεσε το Δικαστήριο σε περίπτωση που προσανατολίζεται να επιβάλει ποινή στερητικής της ελευθερίας της πελάτισσας της να ασκήσει τη διακριτική ευχέρεια του και να την αναστείλει καθότι, όπως η ίδια είπε, συντρέχουν οι προϋποθέσεις για κάτι τέτοιο. Η εν λόγω συνήγορος επικαλέστηκε δυσμενείς επιπτώσεις που θα υπάρξουν στη ζωή της κατηγορουμένης 2 και της οικογένειας της από τυχόν φυλάκιση της επειδή, όπως εξήγησε, δεν θα υπάρχει άτομο διαθέσιμο να φροντίζει την εγγονή της τις ώρες που οι γονείς της εργάζονται, κάτι που τώρα πράττει η ίδια. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τα αδικήματα που η κατηγορούμενη 2 παραδέχτηκε ότι διέπραξε είναι σοβαρά. Η σοβαρότητα των εν λόγω αδικημάτων αντανακλάται, κατ' αρχήν, μέσα από τις προβλεπόμενες από το νόμο ποινές. Το ύψος της ποινής που προβλέπεται στο νόμο ως η μέγιστη ποινή για κάθε αδίκημα αποτελεί ένδειξη της σοβαρότητας του και παράγοντα που το Δικαστήριο οφείλει να λάβει υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής (Βραχίμης v. Αστυνομίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 527, Λεβέντης v. Αστυνομίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 632 και Διευθυντής Τμήματος Επιθεώρησης Εργασίας v. Χρυσοστόμου κ.α.
(2002)2 Α.Α.Δ. 575). Συγκεκριμένα, το αδίκημα της διάρρηξης κατοικίας επισύρει, με βάση το άρθρο 292(α) του Κεφ.154, ποινή φυλάκισης εφτά ετών. Στην περίπτωση δε που η διάρρηξη κατοικίας πραγματοποιηθεί το βράδυ, ο υπαίτιος υπόκειται, σύμφωνα με το πιο πάνω άρθρο, σε ποινή φυλάκισης δέκα ετών. Το δε αδίκημα της κλοπής τιμωρείται γενικά, δυνάμει του άρθρου 262 του Κεφ.154, με ποινή φυλάκισης τριών ετών. Από τον καθορισμό του ύψους των πιο πάνω ποινών μέσω της θέσπισης της προαναφερόμενης νομοθεσίας καταδεικνύεται η σοβαρότητα που ο νομοθέτης αποδίδει στη διάπραξη των αδικημάτων του κατηγορητηρίου της παρούσας υπόθεσης. Αδικήματα διάρρηξης και κλοπής περιουσίας θεωρούνται σοβαρά για τον επιπλέον λόγο ότι βρίσκονται στην πρώτη γραμμή της εγκληματικότητας. Είναι αδικήματα που φανερώνουν ασέβεια και καταπατούν κατάφωρα τα συνταγματικά δικαιώματα της κατοχής και απόλαυσης περιουσίας. Είναι αδικήματα που η διάπραξη τους προκαλεί αισθήματα φόβου και ανασφάλειας στους πολίτες για επικράτηση της παρανομίας. Είναι γεγονός ότι τέτοιου είδους αδικήματα προκαλούν ρήγματα στην έννομη τάξη και διαβίωση και διαβρώνουν συνάμα το αίσθημα ασφάλειας του πολίτη (Παναγίδης v. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 104). Η σοβαρότητα αδικημάτων που σχετίζονται με την περιουσία ενισχύεται από την αυξητική τάση που παρατηρείται στη διάπραξη τους, πράγμα για το οποίο λαμβάνω δικαστική γνώση από τις πολλές υποθέσεις οι οποίες καταχωρούνται ενώπιον μου. Οι πολίτες της Πάφου είναι ιδιαίτερα αναστατωμένοι και ταυτόχρονα προβληματισμένοι από τα σχεδόν καθημερινά κρούσματα διαρρήξεων κατοικιών και επιχειρήσεων τους και κλοπών από αυτές αντικειμένων τους που παρατηρούνται στην επαρχία τους (Γεωργίου άλλως Καμμούγιαρος v. Ασυνομίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 565). Στην υπόθεση Nabokov v. Αστυνομίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 381 παρατίθενται προγενέστερες αποφάσεις που αντικατοπτρίζουν την ανησυχητικά αυξητική τάση και έκταση διαρρήξεων και κλοπών στον τόπο μας: "Στη Γ. Εισαγγελέας v. Cham & άλλων
(1993)2 Α.Α.Δ. 129, αδικήματα διάρρηξης και κλοπής κατέστησαν, ως χαρακτηρίζεται, 'μάστιγα για την κυπριακή κοινωνία.', η οποία δεν μπορεί να αφεθεί ανέλεγκτη. Το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση του Εφετείου Παναγίδη v. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 104 συνοψίζει την κρατούσα κατάσταση, όπως και το καθήκον της Δικαιοσύνης προς διαφύλαξη της έννομης τάξης (σελ. 105-106): Η θλιβερή διαπίστωση είναι πως τα τελευταία χρόνια το έγκλημα στην Κύπρο παρουσιάζει αυξητική τάση. Οι κλοπές, οι διαρρήξεις και άλλα ομοειδή αδικήματα είναι στην πρώτη γραμμή της εγκληματικότητας χωρίς να δείχνουν σημεία κάμψης. Σημειώνεται, αντίθετα, έξαρση. Τα δικαστήρια αντιμετώπισαν τέτοια εγκλήματα με αυστηρότητα γιατί προκαλούν ρήγματα στην έννομη τάξη και διαβίωση και διαβρώνουν συνάμα το αίσθημα ασφαλείας του πολίτη." Ένεκα των πιο πάνω χαρακτηριστικών αδικήματα διάρρηξης και κλοπής τυγχάνουν αυστηρής αντιμετώπισης από τα Δικαστήρια με την επιβολή ποινής αποτρεπτικής φύσεως. Θεώρηση της νομολογίας επισημαίνει ότι για τέτοιου είδους αδικήματα η συνήθης ποινή που επιβάλλεται είναι αυτή της ποινής φυλάκισης. Ενδεικτικά παραπέμπω στις υποθέσεις Τσιλικίδης v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 7/2013 ημερ. 26.03.13, Ilie κ.α. v. Αστυνομίας, Ποινικές Εφέσεις Αρ. 180-182/2011 ημερ. 16.05.12, Piliev v. Αστυνομίας
(2005)2 Α.Α.Δ. 587, Xiaojin και άλλος v. Δημοκρατίας
(2006)2 Α.Α.Δ. 104, Petrica v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 159/12 ημερ. 28.03.13, Ψύλλας v. Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 430, Χαραλάμπους v. Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 222 και Lungu κ.α. v. Αστυνομίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 545. Εν πάση περιπτώσει, σύμφωνα με τη νομολογία, κάθε υπόθεση κρίνεται με βάση τα δικά της πραγματικά περιστατικά ενώ κατά την επιμέτρηση της ποινής απαιτείται εξατομίκευση της κατά τρόπο ώστε αυτή να είναι ανάλογη της σοβαρότητας του αδικήματος μέσα στα περιστατικά που περιβάλλουν την υπόθεση σε συνδυασμό με τα ελαφρυντικά στοιχεία που παρουσιάστηκαν από την υπεράσπιση καθώς και εκείνων που πηγάζουν από τα γεγονότα της συγκεκριμένης υπόθεσης αλλά και τις προσωπικές συνθήκες του παραβάτη. Το ότι τα υπό εκδίκαση αδικήματα είναι σοβαρά δεν ατονεί το καθήκον του Δικαστηρίου για εξατομίκευση της ποινής, χωρίς όμως η εξατομίκευση αυτή να συνεπάγεται εξουδετέρωση της σοβαρότητας των αδικημάτων (Θεοχάρους v. Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 575). Ερχόμενος στην παρούσα υπόθεση για σκοπούς επιμέτρησης της ποινής λαμβάνω υπόψη μου ως επιβαρυντικό παράγοντα τη φύση και τη σοβαρότητα των αδικημάτων που η κατηγορούμενη 2 διέπραξε, στο πλαίσιο που έχει εξηγηθεί προηγουμένως. Περαιτέρω η κατηγορούμενη 2 εκμεταλλεύτηκε τη δυνατότητα εισόδου στην οικία της παραπονούμενης και απέκτησε παράνομα πρόσβαση στην περιουσία της τελευταίας. Το γεγονός ότι η οικία εκείνη πριν να επέλθει διάσταση στην έγγαμη σχέση του νεαρότερου υιού της και της παραπονούμενης αποτελούσε την οικογενειακή στέγη τους δεν της παρείχε δικαίωμα εισόδου και παρουσία σ' αυτή χωρίς την άδεια του κατόχου. Με την κρίση στην έγγαμη σχέση του ζευγαριού ο υιός της μετακόμισε σα άλλο χώρο διαμονής και η κατοικία εκείνη χρησιμοποιείτο πλέον αποκλειστικά από την παραπονούμενη, η οποία κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν η μοναδική κάτοχος της. Η κατηγορούμενη 2 αντίς να παραδώσει τα κλειδιά ως είχε υποχρέωση, τα χρησιμοποίησε και αφού εισήλθε παράνομα σε οικία που δεν της ανήκει και δεν διέμενε, παράνομα έλαβε και κατακράτησε περιουσία της παραπονούμενης, από την οποία στέρησε την κατοχή και απόλαυση της. Ένα άλλο στοιχείο που προσμετρά εναντίον της κατηγορουμένης είναι η αξία της κλοπιμαίας περιουσίας. Το ύψος της αξίας της περιουσίας που κλάπηκε ανέρχεται στα €6.
- Πρόκειται για μεγάλης αξίας κλοπιμαίας περιουσίας που σαφώς δεν μπορεί να παραγνωριστεί. Παράλληλα με την παράνομη πράξη της η εν λόγω κατηγορούμενη προκάλεσε στην παραπονούμενη ζημιά αντίστοιχου ύψους με αυτή της κλοπιμαίας περιουσίας για το χρονικό διάστημα μέχρι αυτή επιστραφεί στη νόμιμη δικαιούχο της. Επίσης ένα άλλο δεδομένο που επιβαρύνει τη θέση της εν λόγω κατηγορουμένης είναι η αναστάτωση και η ταλαιπωρία που προκάλεσε στην παραπονούμενη. Στρέφω ευθύς την προσοχή μου στην εξέταση των γεγονότων της υπόθεσης καθώς και στις συνθήκες κάτω από τις οποίες η κατηγορούμενη 2 διέπραξε τα αδικήματα. Προσεκτική μελέτη αυτών των περιστατικών και γεγονότων καθιστούν αντιληπτό ότι η παρούσα υπόθεση διαφοροποιείται από τις συνήθεις περιπτώσεις διάρρηξης κατοικίας και κλοπής από αυτή. Η παρούσα υπόθεση δεν εντάσσεται στις περιπτώσεις διάρρηξης και κλοπής με απώτερο στόχο το εύκολο κέρδος ή την απόκτηση οποιασδήποτε μορφής οφέλους. Η κατηγορούμενη 2 δεν είναι ο επαγγελματίας διαρρήχτης που εισέρχεται σε κατοικίες πολιτών με σκοπό την κλοπή της περιουσίας τους. Η εν λόγω κατηγορούμενη δεν είναι άτομο που έχει ως βιοποριστικό επάγγελμα την πραγματοποίηση διαρρήξεων και κλοπών πλουτίζοντας εις βάρος των ιδιοκτητών της κλοπιμαίας περιουσίας. Εξ' ου το στοιχείο της προμελέτης απουσιάζει από την υπόθεση αυτή. Από τα ενώπιον μου αδιαμφισβήτητα στοιχεία η κατηγορούμενη 2 δεν έδρασε στη βάση σχεδίου που εκπόνησε και εκτέλεσε. Είναι ένα άτομο που διέπραξε τα αδικήματα υπό το βάρος έντασης και συναισθηματικής φόρτισης βιώνοντας την κατάρρευση της έγγαμης σχέσης του υιού της. Με λανθασμένο και εντελώς αδικαιολόγητο τρόπο θέλησε να εκφράσει αποδοκιμασία και απαξίωση στην έκβαση του γάμου του υιού της χρεώνοντας την ευθύνη στην παραπονούμενη παίρνοντας πίσω το γαμήλιο δώρο της που δεν της ανήκε, διαπράττοντας έτσι τα αδικήματα του κατηγορητηρίου. Χωρίς δεύτερη σκέψη η συμπεριφορά της κατηγορουμένης 2 είναι παράνομη, αδικαιολόγητη και καταδικαστέα. Την ίδια στιγμή ωστόσο δεν είναι περίπτωση επαγγελματία διαρρήκτη και κλέφτη με συστηματική δράση σε διαρρήξεις και κλοπές μέσα από την οποίαν υπάρχει εκμετάλλευση περιουσίας με σκοπό το εύκολο κέρδος. Είναι γι' αυτό που, όπως ήδη λέχθηκε, η παρούσα υπόθεση διαχωρίζεται από τις κλασσικές περιπτώσεις διάρρηξης και κλοπής, χωρίς αυτό βέβαια να υποτιμά τη σοβαρότητα της αξιόποινης συμπεριφοράς της κατηγορουμένης
- Επιπλέον προς όφελος της κατηγορουμένης 2 για σκοπούς μετριασμού της ποινής λαμβάνω υπόψη μου τους εξής ελαφρυντικούς παράγοντες:
(1)Το λευκό ποινικό μητρώο της.
(2)Την παραδοχή της στο Δικαστήριο έστω και σ' αυτό το καθυστερημένο στάδιο.
(3)Η ομολογία της αξιόποινης συμπεριφοράς της στην αστυνομία.
(4)Το γεγονός ότι επέστρεψε όλη την κλοπιμαία περιουσία, η οποία πλέον βρίσκεται στην κατοχή της παραπονούμενης, κάτι που σημαίνει ότι η παραπονούμενη δεν υφίσταται πλέον ζημιά.
(5)Το γεγονός ότι η παραπονούμενη έχει δηλώσει πως οι σχέσεις της με την κατηγορούμενη 2 έχουν πλήρως αποκατασταθεί και ότι δεν έχει οποιοδήποτε παράπονο ή απαίτηση εναντίον της εν λόγω κατηγορουμένης.
(6)Τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές συνθήκες της κατηγορουμένης 1, όπως αυτές εκτέθηκαν στην έκθεση του Γραφείου Ευημερίας και ειδικότερα ότι: · Είναι ηλικίας 67 ετών, χήρα και συνταξιούχα. · Ο σύζυγος της απεβίωσε όταν τα παιδιά της ήταν στην ηλικία τεσσάρων και τριών ετών αντίστοιχα και η ίδια ανέλαβε μόνη της τη φροντίδα των δύο σήμερα ενήλικων παιδιών της. · Διαμένει με το νεαρότερο παιδί της σε διαμέρισμα που ανήκει στον μεγαλύτερο υιό της. · Μοναδικό εισόδημα της είναι η σύνταξη γήρατος που λαμβάνει από το έτος 2015, το ύψος της οποίας ανέρχεται μηνιαίως στα €384,44. · Η κατηγορούμενη 2 δεν διαθέτει οποιαδήποτε κινητή και/ή ακίνητη περιουσία εις το όνομα της, όπως ούτε αποταμιεύσεις αλλά ούτε και χρέη. Συνεκτιμώντας και σταθμίζοντας όλα όσα εκτίθενται πιο πάνω περιλαμβανομένου των δεδομένων που αφορούν την παρούσα υπόθεση και ιδιαίτερα τα γεγονότα που την περιβάλουν, τις συνθήκες κάτω από τις οποίες τα αδικήματα διαπράχτηκαν, χωρίς παράλληλα να παραγνωρίζονται από τη μία οι προαναφερόμενοι επιβαρυντικοί παράγοντες και από την άλλη οι ελαφρυντικοί παράμετροι στις οποίες επίσης έγινε αναφορά προηγουμένως, κρίνω ότι η επιβολή ποινής στερητικής της ελευθερίας της κατηγορουμένης 2 καθίσταται ανεπιθύμητη. Πιστεύω ότι στην προκειμένη περίπτωση η διαβίβαση μηνύματος αποδοκιμασίας στη συμπεριφορά που η εν λόγω κατηγορούμενη επέδειξε, μπορεί να επιτελεστεί επαρκώς με την επιβολή άλλων ειδών ποινής. Καταληκτικά και αφού λήφθηκε υπόψη η αρχή της συνολικότητας της ποινής, επιβάλλονται στην κατηγορούμενη 2 οι εξής ποινές: 2η κατηγορία - χρηματική ποινή ύψους €350 πλέον να υπογράψει εγγύηση ύψους €1.000 για να τηρεί τους νόμους και κανονισμούς της Κυπριακής Δημοκρατίας για περίοδο δύο
(2)ετών 3η κατηγορία - χρηματική ποινή ύψους €250 Επιπλέον, εξετάζοντας το αίτημα της συνηγόρου υπεράσπισης για πληρωμή της χρηματικής ποινής δια μηνιαίων δόσεων και αφού μελέτησα την οικονομική κατάσταση της κατηγορουμένης 2 όπως αυτή περιγράφεται στην έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, δυνάμει των εξουσιών που μου παρέχουν οι πρόνοιες του άρθρου 118 του Κεφ.155 καταλήγω όπως η χρηματική ποινή καταβληθεί σε 6 ισόποσες μηνιαίες δόσεις των €100, αρχής γενομένης 01.03.18 και κάθε 1ην ημέρα εκάστου επομένου μήνα μέχρι πλήρους εξόφλησης. (Υπ.) ................................. Γ. Κ. Βλάμης, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/Sentence (Αναφορά: Ποινικό/Διάρρηξη και κλοπή/Άρθρα 292(α), 255 και 266(β) Κεφ.154/Ποινή) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο