Αστυνομικού Διευθυντή Πάφου ν. Νίκου Αριστείδη Παναγή, Αρ. Υπόθεσης: 10315/14, 15/3/2018

(1)(β), του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155 ότι από την προσκομισθείσα μαρτυρία δεν έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του Κατηγορούμενου, σε σχέση με το αδίκημα της πρώτης κατηγορίας. Σε σχέση με το αδίκημα της δεύτερης κατηγορίας, ως ανέφερε η κα Χατζηνεοφύτου, αφ' ης στιγμής το σχετικό άρθρο του Νόμου και συγκεκριμένα το άρθρο 82

(4)του Κεφ. 154, μεταθέτει το βάρος απόδειξης στην Υπεράσπιση, δεν θα υποβάλει σχετική εισήγηση. Ο ευπαίδευτος εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής εισηγήθηκε ότι η μαρτυρία που έχει προσαχθεί σε σχέση με την πρώτη κατηγορία είναι, για αυτό το στάδιο της υπόθεσης, ικανοποιητική έτσι ώστε ο Κατηγορούμενος να κληθεί σε απολογία, επισημαίνοντας παράλληλα ότι σε αυτό το στάδιο το Δικαστήριο δεν προχωρεί σε αξιολόγηση της μαρτυρίας που έχει προσκομιστεί ενώπιον του. Η απαλλαγή κατηγορούμενου σε αυτό το στάδιο της διαδικασίας, σύμφωνα με τη Νομολογία μας και συγκεκριμένα παραπέμπω στην υπόθεση Azinas and Another v. Police

(1981), 2 CLR 9, δικαιολογείται μόνο όταν: (α) δεν στοιχειοθείται εξ' αντικειμένου η υπόθεση της κατηγορίας λόγω της απουσίας ενός ή περισσοτέρων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος και (β) οποτεδήποτε η μαρτυρία είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας σε βαθμό που κανένα λογικό Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασίσει την καταδίκη του κατηγορούμενου σε αυτή. Η κλήση κατηγορούμενου σε Υπεράσπιση, δικαιολογείται μόνο όταν μετά την προκαταρκτική θεώρηση της υπόθεσης, δικαιολογείται εκ πρώτης όψεως η κλήση του σε Υπεράσπιση και ο όρος εκ πρώτης όψεως χρησιμοποιείται σε αντιδιαστολή με την απόδειξη της κατηγορίας πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Σε αυτό το στάδιο το Δικαστήριο δεν προβαίνει σε αξιολόγηση της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής και στο σημείο αυτό έγκειται η σημασία της Δικαστικής Πρακτικής του 1962, η οποία υιοθετήθηκε στην απόφαση τους ολομέλειας του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Azinas and Another v. Police. Θα ξεκινήσω από το αδίκημα της πρώτης κατηγορίας, σε σχέση με το οποίο ως ήδη ανέφερα, η κυρία Χατζηνεοφύτου εισηγήθηκε ότι η μαρτυρία που έχει προσκομισθεί ενώπιον του Δικαστηρίου δεν δικαιολογεί την κλήση του Κατηγορούμενου σε απολογία. Κρίνοντας αντικειμενικά τη μαρτυρία, θεωρώ ότι έχει προσκομισθεί μαρτυρία σε σχέση με τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος. Τα όσα η ευπαίδευτη συνήγορος του Κατηγορούμενου έθεσε σε σχέση με τη διάσταση που, κατά την εισήγηση της, παρουσιάζουν η μαρτυρία του Παραπονούμενου αφενός και τα ευρήματα της ΜΚ2 αφετέρου, απαιτούν, κατά την κρίση μου, αξιολόγηση της μαρτυρίας που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, πράγμα όμως το οποίο, όπως έχω ήδη επισημάνει πιο πάνω, δεν λαμβάνει χώρα στο παρόν στάδιο της διαδικασίας. Όσον αφορά τώρα τη δεύτερη κατηγορία, σημειώνω ότι είναι ορθή η επισήμανση της συνηγόρου του Κατηγορούμενου ότι με βάση το Άρθρο 82

(4)του Κεφ. 154 το βάρος απόδειξης μετατίθεται στην Υπεράσπιση. Ωστόσο για να μετατεθεί το συγκεκριμένο βάρος απόδειξης στην Υπεράσπιση, θα πρέπει πρώτα να καταδειχθεί ότι το μαχαίρι το οποίο αποτελεί και το αντικείμενο της κατηγορίας, είναι μαχαίρι μέσα στην έννοια του Κεφ. 154. Ο ορισμός του μαχαιριού, σύμφωνα με το Κεφ. 154, δίδεται στο Άρθρο 86 του Νόμου στο οποίο, μεταξύ άλλων, αναφέρονται τα ακόλουθα: «Μαχαίρι σημαίνει μαχαίρι άλλο από αμφίστομο μαχαίρι, το οποίο έχει λεπίδα, είτε αυτή καταλήγει σε μυτερή άκρη ή είτε όχι: Νοείται ότι στην ερμηνεία των όρων, αμφίστομο μαχαίρι και μαχαίρι του παρόντος άρθρου δεν περιλαμβάνεται αμφίστομο μαχαίρι ή μαχαίρι το οποίο ... (γ) προορίζεται από την κατασκευή του ή λόγω της φύσης του για οικιακή, επαγγελματική, εκπαιδευτική, αθλητική χρήση ή για σκοπούς θήρας ή αλιείας ή για άλλη συναφή χρήση..». Σύμφωνα με τη μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, αναφέρομαι συγκεκριμένα στη μαρτυρία του ΜΚ3, το μαχαίρι το οποίο κατατέθηκε ως Τεκμήριο 2 ενώπιον του Δικαστηρίου είναι μαχαίρι κουζίνας, πράγμα το οποίο σημειώνω ότι διαπιστώνεται και από το ίδιο το Δικαστήριο καθώς πρόκειται για πασίδηλο γεγονός. Οποιοσδήποτε αντικρίσει το Τεκμήριο 2, θα καταλήξει στο συμπέρασμα ότι όντως πρόκειται περί μαχαιριού κουζίνας. Πασίδηλο επίσης είναι και το γεγονός ότι ένα μαχαίρι κουζίνας προορίζεται για οικιακή χρήση. Κατά συνέπεια, θεωρώ ότι το Τεκμήριο 2 δεν αποτελεί μαχαίρι εν τη εννοία του Κεφ. 154 και ως εκ τούτου η δεύτερη κατηγορία που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος δεν μπορεί παρά να απορριφθεί. Κατά συνέπεια και για τους λόγους που έχω εξηγήσει πιο πάνω, ο Κατηγορούμενος καλείται σε απολογία σε σχέση με το αδίκημα της πρώτης κατηγορίας, ενώ όσον αφορά την κατηγορία 2 ο Κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται. (Υπ.) ............. Μ. Αγιομαμίτης, Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο