Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. GEORGE-TUDOR DINESCU, Αρ. Υπόθεσης: 6317/17, 20/4/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2018:B55 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Γ. Κ. Βλάμη, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 6317/17 Μεταξύ: Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου v. GEORGE-TUDOR DINESCU Κατηγορουμένου Αίτηση ημερομηνίας 26.03.18 για τροποποίηση όρων που τέθηκαν για εξασφάλιση παρουσίας του κατηγορουμένου στη δίκη της υπόθεσης του Ημερομηνία: 20.04.18 Εμφανίσεις: Για Κατηγορούμενο - Αιτητή: κος Α. Αλεξάνδρου (ο κος Γ. Λεοντίου για ν' ακούσει απόφαση) Για Κατηγορούσα Αρχή - κα Σ. Παπαλαζάρου Καθ' ης η αίτηση: (η ίδια για ν' ακούσει απόφαση) Κατηγορούμενος - Αιτητής: παρών ΑΠΟΦΑΣΗ Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει τρεις κατηγορίες σεξουαλικής κακοποίησης παιδιού κατά παράβαση των άρθρων 2 και 6
(3)του περί της Πρόληψης και της Καταπολέµησης της Σεξουαλικής Κακοποίησης της Σεξουαλικής Εκμετάλλευσης Παιδιών και της Παιδικής Πορνογραφίας Νόμου του 2014 (Ν.91(Ι)/2014)μετά των συναφών τροποποιήσεων, τρεις κατηγορίες διαφθοράς νεαρής γυναίκας ηλικίας μεταξύ 13 και 16 ετών κατά παράβαση του άρθρου 154 του Κυπριακού Ποινικού Κώδικα (Κεφ.154) μετά των συναφών τροποποιήσεων και τρεις κατηγορίες άσεμνης επίθεσης εναντίον γυναίκας κατά παράβαση του άρθρου 151 του Κεφ.
- Οι λεπτομέρειες των αδικημάτων είναι καταγεγραμμένες στο κατηγορητήριο της ποινικής υπόθεσης και δεν χρειάζεται να επαναδιατυπωθούν. Η υπόθεση καταχωρήθηκε στις 23.10.17 και αυθημερόν τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου. Στις κατηγορίες που του απαγγέλθηκαν ο κατηγορούμενος απάντησε μη παραδοχή, ως είναι δικαίωμα του. Η εκδίκαση της υπόθεσης είχε αρχικά προγραμματιστεί να διεξαχθεί στις 26.02.18 αλλά αναβλήθηκε μετά από αίτημα του συνηγόρου υπεράσπισης που εγκρίθηκε με αποτέλεσμα να οριστεί εκ νέου για ακρόαση στις 16.10.
- Για εξασφάλιση της παρουσίας του κατηγορουμένου την ημέρα της δίκης του τέθηκαν όροι, ανάμεσα στους οποίους ήταν να παραδώσει στην αστυνομία τα ταξιδιωτικά έγγραφα του, το όνομα του να καταγραφεί στον κατάλογο των προσώπων από όπου απαγορεύεται η έξοδος από το έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας και να παρουσιάζεται στην αστυνομία μία φορά την εβδομάδα. Στις 26.03.18 καταχωρήθηκε η παρούσα αίτηση όπου ζητείται η έκδοση διατάγματος με το οποίο να τροποποιούνται οι όροι που τέθηκαν προς εξασφάλιση της παρουσίας του στην ακρόαση της υπόθεσης για την περίοδο από 26.03.18 μέχρι 15.04.18 ως εξής:
(1)να αφαιρείται το όνομα του κατηγορουμένου (στο εξής ο 'Αιτητής') από τον κατάλογο των προσώπων από όπου απαγορεύεται η έξοδος από το έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας,
(2)να του επιστραφούν τα ταξιδιωτικά του έγγραφα,
(3)να ανασταλεί η υποχρέωση εμφάνισης του στον Κεντρικό Αστυνομικό Σταθμό Πάφου κάθε Τρίτη μεταξύ των ωρών 17:00 και 21:00,
(4)οποιαδήποτε άλλη τροποποίηση όρου εγγύησης που κρίνει το Δικαστήριο. Η υπό κρίση αίτηση εδράζεται στα άρθρα 48, 157, 158 και 175 του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου (Κεφ.155) καθώς και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Τα δε γεγονότα πάνω στα οποία στηρίζεται η αίτηση αυτή και που σύμφωνα με τον Αιτητή δικαιολογούν την έκδοση του αιτουμένου διατάγματος περιέχονται σε ένορκη δήλωση του ημερομηνίας 26.03.
- Συνοπτικά αυτό που καταγράφεται στην ένορκη δήλωση είναι ότι ο λόγος που ζητείται η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος είναι για να καταστεί δυνατή η μετάβαση του Αιτητή στη Ρουμανία με σκοπό να παραστεί στην κηδεία της μητέρας του που σύμφωνα με τον ίδιο απεβίωσε στις 25.03.
- Επειδή αυτό τελικά δεν κατέστη εφικτό ο Αιτητής ζήτησε σήμερα δια του συνηγόρου του όπως του επιτραπεί να μεταβεί στη χώρα καταγωγής του για να παραστεί σε τελετή που θα πραγματοποιηθεί εις μνήμη της μητέρας του 40 ημέρες μετά το θάνατο της. Συνακόλουθα ζητεί τροποποίηση των προαναφερόμενων όρων που τέθηκαν προς εξασφάλιση της παρουσίας του στην ακρόαση της υπόθεσης για την περίοδο από 28.04.18 μέχρι 14.05.18 Η κατηγορούσα αρχή (στο εξής η 'Καθ' ης η αίτηση') αντέδρασε στις 28.03.18 με την καταχώρηση ειδοποίησης περί πρόθεσης ένστασης επί των πιο κάτω λόγων:
(1)Οι ισχυρισμοί που περιέχονται στην ένορκη δήλωση, η οποία συνοδεύει την παρούσα αίτηση είναι γενικοί και αόριστοι.
(2)Οι ισχυρισμοί που περιέχονται στην ένορκη δήλωση, η οποία συνοδεύει την παρούσα αίτηση δεν μπορούν να επαληθευτούν και ως εκ τούτου θεωρούνται αβάσιμοι.
(3)Η διασφάλιση της παρουσίας του Αιτητή στη δίκη θα είναι δυνατή και εφικτή μόνο με τους περιοριστικούς όρους που τέθηκαν. Η ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης στηρίζεται, ανάμεσα σ' άλλα, στα άρθρα 3, 69, 157, 158 και 175 του Κεφ.155, στο άρθρο 30.2 του Συντάγματος, στο άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, στα άρθρα 1, 29, 30 και 32 του Ν.14/60, στους Κανονισμούς που αφορούν την Ποινική Δικονομία, στο κοινοδίκαιο, στους κανόνες φυσικής δικαιοσύνης, στην πρακτική και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης συνοδεύεται από ένορκη δήλωση ημερομηνίας 28.03.18 του αστυφύλακα 4548 Σπύρου Ιωάννου, στην οποία περιέχονται γεγονότα και επισυνάπτονται δύο τεκμήρια που κατά τη γνώμη του τεκμηριώνουν τους λόγους ένστασης και κατ' επέκταση δικαιολογούν την απόρριψη της αίτησης. Συνοψίζοντας το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την ένσταση καταγράφεται η θέση του ενόρκως δηλών ότι ο Αιτητής αντιμετωπίζει σοβαρές κατηγορίες, σε σχέση με τις οποίες το μαρτυρικό υλικό περιέχει στοιχεία που φανερώνει εμπλοκή του στην παρούσα υπόθεση που αντιμετωπίζει. Προς επίρρωση της αναφοράς του αυτής επισυνάπτονται δύο τεκμήρια στην ένορκη δήλωση της ένστασης, τα οποία είναι η γραπτή κατάθεση του αρχιαστυφύλακα 2343 Γρ. Χατζησέργη ημερομηνίας 22.01.17 που φαίνεται να έλαβε μέρος στη διερεύνηση της υπόθεσης και η γραπτή κατάθεση ημερομηνίας 12.01.17 της μητέρας ενός εκ των φερόμενων ανήλικων θυμάτων. Σύμφωνα ακόμη με τον ενόρκως δηλών, οι ισχυρισμοί του Αιτητή αμφισβητούνται. Επίσης είναι η θέση του ενόρκως δηλών ότι αν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα και επιτραπεί στον Αιτητή να ταξιδέψει αυτός δεν θα επιστρέψει στην Κύπρο και έτσι θα αποφύγει την εκδίκαση της υπόθεσης του. Κατόπιν άδειας του Δικαστηρίου που δόθηκε στις 02.04.18 καταχωρήθηκε συμπληρωματική ένορκη δήλωση ημερομηνίας 03.04.18 από τον Αιτητή στην οποίαν επισυνάπτεται πιστοποιητικό θανάτου που σύμφωνα με τον ίδιο είναι της μητέρας του που απεβίωσε. Εις απάντηση της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης η Καθ' ης η αίτηση δεν προχώρησε στην καταχώρηση συμπληρωματική ένορκης δήλωσης από μέρους της, παρόλο ότι της είχε δοθεί τέτοιο δικαίωμα δυνάμει των οδηγιών του Δικαστηρίου. Η ακρόαση της αίτησης διεξήχθη στη βάση αγορεύσεων. Μέσα από τις νομικές επιχειρηματολογίες τους αμφότεροι ευπαίδευτοι συνήγοροι υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις και ισχυρισμούς τους. Συγκεκριμένα στη νομική επιχειρηματολογία της ο ευπαίδευτος συνήγορος του Αιτητή ανάφερε ότι αποτελεί επιθυμία του πελάτη του να μεταβεί στη Ρουμανία για τη νέα αιτούμενη περίοδο προκειμένου να παραστεί στην τελετή εις μνήμη της μητέρας του. Αντίθετη ήταν η νομική επιχειρηματολογία της εκπροσώπου της Καθ' ης η αίτησης, η οποία ουσιαστικά υιοθέτησε το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την ένσταση. Η επιλογή των όρων που προϋποθέτουν την απόλυση ενός κατηγορουμένου οι οποίοι θα εξασφαλίζουν την παρουσία του την ημέρα ακρόασης της υπόθεσης του, στην περίπτωση που δεν δικαιολογείται η κράτηση του στη βάση των αυστηρών συγκεκριμένων κριτηρίων που θέτει η κυπριακή νομολογία που είναι ευθυγραμμισμένη με τη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, είναι ζήτημα που εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Η διακριτική αυτή εξουσία πηγάζει από τα άρθρα 48 και 157
(1)του Κεφ.155. Παράλληλα η επιβολή περιοριστικών όρων είναι μία αρχή που κατοχυρώνεται από τις πρόνοιες του άρθρου 11 του Συντάγματος. Επί του ζητήματος αυτού ακόμη υπάρχει πλούσια νομολογία και ενδεικτικά παραπέμπω στις υποθέσεις Βασιλείου v. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ 7, Θεοδωρίδης κ.α. v. Αστυνομίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 139, Hussein v. Δημοκρατίας
(2009)2 Α.Α.Δ. 34, Δημητρίου v. Αστυνομίας
(2011)2 Α.Α.Δ. 130 και Πόρας v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 133/2015 ημερ. 22.07.
- Κατά λογική προέκταση η μεταγενέστερη τροποποίηση όρων που έχουν τεθεί σε προγενέστερο στάδιο της δικαστικής διαδικασίας επίσης εναπόκειται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, η οποία ασκείται με σκοπό την επίτευξη του στόχου που δεν είναι άλλος, όπως ήδη λέχθηκε, από τη διασφάλιση της παρουσίας του κατηγορουμένου στην εκδίκαση της υπόθεσης που αντιμετωπίζει. Στην προκειμένη περίπτωση ζητείται αναστολή εκείνων των περιοριστικών όρων που τέθηκαν, οι οποίοι μπορούν να επιτρέψουν στον Αιτητή να ταξιδέψει στη Ρουμανία για την περίοδο από 28.04.18 μέχρι 14.05.18 με σκοπό, όπως ισχυρίζεται, να παραστεί σε τελετή εις μνήμη της μητέρας του που σύμφωνα με τον ίδιο απεβίωσε στις 25.03.
- Στα πλαίσια εξέτασης του εν λόγω ισχυρισμού του Αιτητή έχω μελετήσει το περιεχόμενο του εγγράφου που επισυνάπτεται στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση του. Από το μεταφρασμένο κείμενο του στην ελληνική γλώσσα γίνεται αντιληπτό ότι φέρει τίτλο 'Πιστοποιητικό Θανάτου'. Κατ' αρχήν έχω εντοπίσει διάσταση μεταξύ των αναφορών του Αιτητή και του περιεχομένου του εγγράφου αυτού. Συγκεκριμένα ενώ ο Αιτητής μέσα από το σώμα της υπό κρίση αίτησης αλλά και στην παράγραφο 3 της ένορκης δήλωσης του ημερομηνίας 26.03.18 αναφέρει ότι η μητέρα του απεβίωσε στις 25.03.18, στο έγγραφο που προσκομίστηκε δηλώνεται ως ημερομηνία θανάτου του προσώπου που κατονομάζεται σ' αυτό η 26η Μαρτίου
- Παρόλα αυτά δεν θεωρώ ότι η διαφορά αυτή διαδραματίζει οποιοδήποτε ρόλο και ως εκ τούτου δεν τη λαμβάνω υπόψη μου. Αυτό όμως που έχει καταλυτική σημασία, δεδομένης της αμφισβήτησης που τυγχάνει ο ισχυρισμός του Αιτητή, είναι η διαπίστωση ότι το εν λόγω έγγραφο δεν συνοδεύεται από πληροφορίες που να καταδεικνύουν ότι το πρόσωπο που κατονομάζεται στο εν λόγω έγγραφο είναι όντως η μητέρα του Αιτητή. Επίσης ουσιώδους σημασίας, δεδομένου πάντοτε της αμφισβήτησης που τυγχάνει ο ισχυρισμός του Αιτητή, είναι η παράλειψη προσκόμισης στοιχείων επικοινωνίας της αρμόδιας αρχής στη Ρουμανία που φέρεται να έχει εκδώσει το εν λόγω έγγραφο προκειμένου να επιβεβαιωθεί η γνησιότητα και αλήθεια του εγγράφου που προσκομίστηκε και κατ' επέκταση του περιεχομένου του. Οι πιο πάνω παραλείψεις αφήνουν μετέωρο τον εν λόγω ισχυρισμό του Αιτητή και κατ' επέκταση έκθετο σε απόρριψη. Την ίδια στιγμή από μια πρόχειρη ματιά του κατηγορητηρίου παρατηρώ από τις λεπτομέρειες αυτού, στην όψη τους και μόνο, ότι ο Αιτητής αντιμετωπίζει σοβαρές κατηγορίες, στο είδος και στη φύση των οποίων έχω ήδη αναφερθεί προηγουμένως. Εκτός από τις λεπτομέρειες που σημειώνονται στο κατηγορητήριο, η σοβαρότητα των κατηγοριών που ο Αιτητής αντιμετωπίζει καταδεικνύεται από το ύψος των ποινών που προβλέπεται. Ειδικότερα για τη διάπραξη των αδικημάτων στις κατηγορίες της σεξουαλικής κακοποίησης παιδιού προνοείται ποινή φυλάκισης μέχρι 20 έτη, ενώ σε σχέση με τις κατηγορίες της άσεμνης επίθεσης και της διαφθοράς νεαρής γυναίκας ηλικίας μεταξύ 14 και 16 ετών προβλέπονται ποινές φυλάκισης πέντε και τρία χρόνια αντίστοιχα. Σε περίπτωση που ο Αιτητής κριθεί ένοχος υπάρχει σοβαρό ενδεχόμενο να του επιβληθεί ποινή φυλάκισης στο πλαίσιο της ποινικής δικαιοδοσίας συνοπτικής δίκης δυνάμει του άρθρου 24
(1)του Περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/60μετά των συναφών τροποποιήσεων. Παράλληλα μέσα από αντικειμενική εξέταση του περιεχομένου των Τεκμηρίων 1 και 2, χωρίς να υπεισέρχομαι σε αξιολόγηση επί του περιεχομένου τους και δίχως να καταλήγω σε οποιαδήποτε ευρήματα και συμπεράσματα σχετικά με τα εν λόγω έγγραφα, εκ πρώτης όψεως παρατηρώ ότι υπάρχουν στοιχεία, ορισμένα δε από αυτά είναι αναφορές που φαίνεται να έχουν διατυπωθεί από τον ίδιο τον Αιτητή, αναφορές από τη μητέρα του φερόμενου ανήλικου θύματος καθώς και μηνύματα που φέρεται να αποστάληκαν στο φερόμενο ανήλικο θύμα από τον Αιτητή στο κινητό της τηλέφωνο με τη βοήθεια της πλατφόρμας κοινωνικής δικτύωσης 'messenger', τα οποία στο σύνολο τους φαίνεται να επιβαρύνουν τη θέση του ως κατηγορουμένου στα αδικήματα που κατηγορείται ότι διέπραξε. Τα εν λόγω στοιχεία δεν μπορεί παρά να είναι στη σκέψη του Αιτητή ενόψει της προγραμματισμένης εκδίκασης της υπόθεσης του. Παράλληλα ο Αιτητής είναι άτομο με χώρα καταγωγής τη Ρουμανία. Όλα τα μέλη της οικογένειας του καθώς και οι συγγενείς του βρίσκονται εκτός Κύπρου και κατά πάσα πιθανότητα στη Ρουμανία. Ο ίδιος δεν εργάζεται στην Κύπρο και κανένα στοιχείο έχει προσκομιστεί που να καταδεικνύει ότι είναι κάτοχος κινητής και/ή ακίνητης περιουσίας. Ούτε έχει λεχθεί ότι είναι κάτοχος κινητής και/ή ακίνητης περιουσίας. Ούτε έχει λεχθεί οτιδήποτε επ' αυτού από το συνήγορο του. Αυτά είναι γεγονότα που καθιστούν τους δεσμούς του με την Κυπριακή Δημοκρατία από πολύ χαλαρούς έως ανύπαρκτους. Από ότι μπορεί να διαφανεί δεν υπάρχει οτιδήποτε που να μπορεί να τον κρατεί στην Κύπρο. Με την ίδια ευκολία που αποφάσισε να εισέλθει στο νησί μπορεί να εξέλθει ανά πάσα στιγμή. Επομένως σε περίπτωση που δοθεί η ευκαιρία στον Αιτητή να αναχωρήσει από την Κύπρο υπάρχει ορατός κίνδυνος η σοβαρότητα των κατηγοριών που αντιμετωπίζει, τα διαφαινόμενα επιβαρυντικά για τον ίδιο στοιχεία σε συνδυασμό με τα δεδομένα που προδιαγράφουν το σχεδόν ανύπαρκτο πλαίσιο δεσμών του με την Κύπρο καθώς και η απουσία προσωπικών περιστάσεων για περί του αντιθέτου προσέγγιση, να επενεργήσουν στη σκέψη του Αιτητή για φυγοδικία από μέρους του και έτσι να μην επιστρέψει στο νησί για την εκδίκαση της υπόθεσης του. Εφόσον ζήτημα κράτησης του Αιτητή δεν υφίσταται, η προσέλευση του Αιτητή στο Δικαστήριο την ημέρα της εκδίκασης της υπόθεσης του εξασφαλίζεται μόνο με την παραμονή του στο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας στο πλαίσιο που καθορίζουν οι υφιστάμενοι περιοριστικοί όροι, οι οποίοι κρίνονται εύλογα αναγκαίοι για το σκοπό αυτό που επιβλήθηκαν. Τα προαναφερόμενα οδηγούν σε επιτυχία τον πρώτο λόγο ένστασης. Ο δεύτερος λόγος ένστασης της Καθ' ης η αίτησης επίσης επιτυγχάνει υπό την έννοια πως δεν έχει αποδειχτεί από τον Αιτητή που τον επικαλέστηκε ότι ο λόγος για τον οποίον προωθήθηκε η παρούσα αίτηση ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, δεδομένης της αμφισβήτησης που έτυχε από την Καθ' ης η αίτηση. Αντίθετα η τρίτη θέση που καταγράφεται στην ένσταση δεν αποτελεί λόγο ένστασης που χρήζει εξέτασης αλλά συμπέρασμα, το οποίο δεν λαμβάνεται υπόψη επειδή το Δικαστήριο έχει ήδη καταλήξει στα δικά του συμπεράσματα. Υπό το φως των πιο πάνω γεγονότων, στοιχείων και δεδομένων και για όλους τους λόγους που εξήγησα κρίνω ότι το δημόσιο συμφέρον για την απονομή της δικαιοσύνης, το οποίο επιτάσσει την παρουσία του Αιτητή στο Δικαστήριο την ημέρα της ακρόασης της υπόθεσης που αντιμετωπίζει, εξυπηρετείται με την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ της απόρριψης της αίτησης. Συνακόλουθα η παρούσα αίτηση απορρίπτεται. (Υπ.) ................................. Γ. Κ. Βλάμης, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/Interim (Αναφορά: Ποινικό/Ενδιάμεση Απόφαση/ Τροποποίηση περιοριστικών όρων/Άρθρα 48 & 157
(1)Κεφ.155) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο