Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. Rodostin Konstadinov Aleksandrov κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 4923/14, 2/4/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2018:B45 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Χριστοδούλου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 4923/14 Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου Κατηγορούσας Αρχής v.
- Rodostin Konstadinov Aleksandrov
- Krasimir Ivanov Kanev Κατηγορουμένων ----------------------- Ημερομηνία: 02/04/
- Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ. Ν. Νεοκλέους. Για τον Κατηγορούμενο αρ. 2 : κα Μ. Κωνσταντινίδου. Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει, σύμφωνα με το κατηγορητήριο, δύο κατηγορίες που αφορούν το αδίκημα της Κλεπταποδοχής κατά παράβαση του άρθρου 306(α) του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 (κατηγορίες αρ.3 και 6) και την κατηγορία της Παράνομης κατοχής περιουσίας κατά παράβαση του άρθρου 309 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 (κατηγορία αρ. 13). Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος της 3ης κατηγορίας, ο κατηγορούμενος την 16ην Ιουνίου 2014 στην Πέγεια και στην Γεροσκήπου της Επαρχίας Πάφου, αποδέχθηκε και κατακρατούσε ένα Mac Book Air αξίας $1300 και μια φωτογραφική μηχανή μάρκας Sony αξίας $1800, περιουσία του Alghamdi Ghassan Ali από τη Σαουδική Αραβία, γνωρίζοντας ότι τα πιο πάνω αποτελούσαν προϊόν κλοπής. Σε σχέση με τις λεπτομέρειες της 6ης κατηγορίας, ο κατηγορούμενος κατά την ίδια ημερομηνία και τόπο, αποδέχθηκε ή κατακρατούσε ένα Macbook Pro 15 ιντζών, περιουσία του Rinat Kalimullin από την Ρωσία, γνωρίζοντας ότι το πιο πάνω αποτελούσε προϊόν κλοπής. Να σημειωθεί ότι τις πιο πάνω κατηγορίες τις αντιμετώπιζε μαζί με τον 1ον κατηγορούμενο, εναντίον του οποίου η ποινική δίωξη διακόπηκε αφού προστέθηκαν κατηγορίες παράνομης κατοχής περιουσίας τις οποίες παραδέχθηκε. Αναφορικά με τη 13ην κατηγορία και σύμφωνα πάλι με τις λεπτομέρειες αδικήματος, ο κατηγορούμενος κατηγορείται ότι την 16ην Ιουνίου του 2014, στην Γεροσκήπου της επαρχίας Πάφου, είχε στην κατοχή του ένα Laptop Compact, ένα Ι pad ασημί, ένα κινητό τηλέφωνο μάρκας Ι phone, ένα εξωτερικό δίσκο μάρκας Verbatim και ένα usb 8gd, για τα οποία υπήρχαν εύλογες υπόνοιες ότι ήταν κλοπιμαία. Οι άλλες κατηγορίες που ο κατηγορούμενος αντιμετώπιζε και αφορούσαν τα αδικήματα των διαρρήξεων και κλοπών από κατοικία (βλ. κατηγορίες αρ. 1, 2, 4 και 5) διακόπηκαν από την κατηγορούσα αρχή στο στάδιο του εκ πρώτης όψεως και αυτός απαλλάγηκε από τις κατηγορίες αυτές. Η κατηγορούσα αρχή για σκοπούς απόδειξης της υπόθεσης της κάλεσε δύο μάρτυρες κατηγορίας, τον Λοχ. 2417 Αλέκο Χαραλάμπους (Μ.Κ.1) και τον Α/Αστ. 1898 Λ. Γεωργιάδη (Μ.Κ.2). Ο Μ.Κ.1 κατάθεσε ως ο εξεταστής της υπόθεσης και αναφέρθηκε στις καταγγελίες που δέχθηκε στις 14/06/2014 και 16/06/2014 από τους Rinat Kalimullin και Alghamdi Ghassan Ali και συγκεκριμένα ότι κατά τις εν λόγω ημερομηνίες διαρρήχθηκαν οι κατοικίες τους στον Κόλπο των Κοραλλίων και στην Κισσόνεργα αντίστοιχα και από αυτές κλάπηκαν διάφορα αντικείμενα και χρήματα. Από έρευνες διαπιστώθηκε ότι οι εν λόγω κατοικίες τους διαρρήχθηκαν και ο μάρτυρας ανάφερε τον τρόπο που ο δράστης(ες) εισήλθαν σε αυτές. Μεταξύ των αντικειμένων που κλάπηκαν από την οικία του Alghamdi Ghassan Ali ήταν και ένα Mac Book Air ασημί το οποίο με τη βοήθεια ηλεκτρονικής συσκευής που κατείχε ο παραπονούμενος εντοπίστηκε η περιοχή που βρισκόταν και συγκεκριμένα αυτό ήταν στην οδό Μιαούλη στη Γεροσκήπου. Στις 17/06/2014 και μεταξύ των ωρών 0120 - 0150 έγινε έρευνα στην οικία του κατηγορουμένου αρ. 2 στην πιο πάνω διεύθυνση, με τη συγκατάθεση του, όπου εντοπίστηκε και κατασχέθηκε, μεταξύ άλλων, το κλοπιμαίο Mac Book Air χρώματος ασημί το οποίο βρισκόταν σε μια θήκη του Laptop μάρκας Τnb και αναγνωρίστηκε από τον παραπονούμενο. Στην εν λόγω θήκη επίσης, εντοπίστηκε και ένα Mac Book Pro χρώματος ασημί με μαύρο προστατευτικό κάλυμμα. Επεστήθηκε η προσοχή του κατηγορούμενου στο Νόμο για τα ανευρεθέντα και απάντησε «Μου τα έφερε ο Radu για να τα επιδιορθώσω». Συνελήφθηκε για το αυτόφωρο αδίκημα της παράνομης κατοχής περιουσίας και όταν του επεστήθηκε η προσοχή του στο Νόμο απάντησε «Το Macbook Air Laptop μου το έδωσε ο Radu για να το επιδιορθώσω ενώ τα άλλα είναι δικά μου». Ανακρινόμενος προφορικά του ανάφερε ότι στις 16/06/2014 μετέβηκε στο σπίτι του ο 1ος κατηγορούμενος συνοδευόμενος από άλλο πρόσωπο το οποίο δεν γνωρίζει και του παράδωσε το Mac Book Αir και το Mac Book Pro. Πέραν των πιο πάνω, ο μάρτυρας είπε ότι στις 18/06/2014 έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο την οποία κατάθεσε στο Δικαστήριο (βλ. τεκμήρια 5Α και 5Β). Κατά την ίδια ημερομηνία επίσης ο Αστ. 2588 Α. Παπακλεοβούλου, έλαβε στην παρουσία του δύο φωτογραφίες του Mac Book Air και μιας φωτογραφικής μηχανής μάρκας SONY A-7 με φακό και θήκη μαύρη, η οποία ανευρέθηκε στην κατοικία του 1ου κατηγορούμενου. Κατάθεσε τις εν λόγω φωτογραφίες και σημειώθηκαν ως τεκμήριο
- Κατατέθηκαν επίσης ενώπιον του Δικαστηρίου και τρεις φωτογραφίες που απεικονίζουν ένα Mac Book Pro και ένα ρολόι μάρκας Tissot (βλ. τεκμήριο 2). Πέραν των πιο πάνω, ο μάρτυρας αυτός κατάθεσε στο Δικαστήριο ένα φορητό υπολογιστή Compact (βλ. τεκμήριο 4) και ένα I - Pod (βλ. τεκμήριο 5). Σε περαιτέρω προφορική του μαρτυρία ανάφερε ότι τα πιο πάνω αντικείμενα, από ότι θυμάται, βρέθηκαν στο τραπέζι του σαλονιού της οικίας του κατηγορούμενου. Ο κατηγορούμενος τους ανάφερε ότι ασχολείται και με την επιδιόρθωση ηλεκτρονικών ειδών, πέραν από την εργασία του. Ο μάρτυρας αυτός δεν ήταν σε θέση να πει για ποια αδικήματα κατηγόρησε τον κατηγορούμενο αλλά είπε ότι η θέση του ήταν ότι το μόνο αδίκημα το οποίο προκύπτει, είναι αυτό την παράνομης κατοχής περιουσίας και συγκεκριμένα για δύο από τα αντικείμενα τα οποία βρέθηκαν στην οικία του καθότι δεν έδωσε ικανοποιητικές εξηγήσεις για το πώς βρέθηκαν στην κατοχή του. Για τα υπόλοιπα είπε έδωσε ικανοποιητικές εξηγήσεις και του παραδόθηκαν πίσω. Αντεξεταζόμενος, παραδέχτηκε ότι δεν είχε ικανοποιητική μαρτυρία για τα αδικήματα των διαρρήξεων και κλοπών (διακόπηκαν αυτές οι κατηγορίες) αλλά ούτε και για τα αδικήματα της κλεπταποδοχής. Είπε επίσης ότι δεν θυμόταν αν στο τραπέζι της οικίας του κατηγορούμενου που βρέθηκαν τα εν λόγω αντικείμενα είχε εξαρτήματα ή εργαλεία για σκοπούς επιδιόρθωσης τέτοιων αντικειμένων. Σε σχέση με τη φωτογραφική μηχανή, διευκρίνισε ότι δεν αφορά τον 2ον κατηγορούμενο αλλά τον 1ον κατηγορούμενο αφού βρέθηκε στην οικία του τελευταίου. Διευκρίνισε περεταίρω ότι σε σχέση με τα αντικείμενα που αναφέρονται στην κατηγορία αρ. 13 και αφορά το αδίκημα της παράνομης κατοχής περιουσίας, ουσιαστικά αφορά μόνο δύο αντικείμενα και συγκεκριμένα το Laptop Compact και το ένα Ι - Pod. Τα υπόλοιπα επιστράφηκαν στον κατηγορούμενο διότι έδωσε ικανοποιητικές εξηγήσεις σε σχέση με την προέλευση τους και επιβεβαιώθηκαν. Είπε ότι ο σκληρός δίσκος αγοράστηκε από την Βουλγαρία, το ίδιο και το κινητό τηλέφωνο και ανευρέθηκαν σε αυτό αρχείο - φωτογραφίες από τον καιρό που ο κατηγορούμενος ήταν στην Βουλγαρία. Όσον αφορά το Laptop - Compact είπε ότι τους ανάφερε και γι αυτό ότι το αγόρασε από την Βουλγαρία πριν 3 ½ χρόνια αλλά δεν μπορούσαν να κάνουν οποιεσδήποτε έρευνες για να διαπιστώσουν την ορθότητα του ισχυρισμού αυτού. Ούτε το έθεσαν σε λειτουργία. Σε υποβολή ότι αν το έθεταν σε λειτουργία θα έβλεπαν ότι υπήρχαν και σε αυτό αρχεία με φωτογραφίες από την Βουλγαρία, είπε ότι ο κατηγορούμενος θα μπορούσε να το είχε πράξει όταν προσήλθε στον σταθμό και τους απέδειξε την νόμιμη κατοχή του κινητού τηλεφώνου και του σκληρού δίσκου. Η θέση του είπε, ότι το αγόρασε από την Βουλγαρία δεν επιβεβαιώνεται αλλά ούτε και διαψεύδεται. Πέραν των πιο πάνω, είπε ότι δεν είχε καταγγελία για κλοπή του συγκεκριμένου ηλεκτρονικού υπολογιστή και του Ι - Pod. Επανεξεταζόμενος, είπε ότι για το κινητό πήγε από μόνος του ο κατηγορούμενος στην Αστυνομία και τους έδειξε τις φωτογραφίες που είχε ενώ δεν έκανε το ίδιο για το Laptop. Ο Μ.Κ.2 ανάφερε προφορικά στο Δικαστήριο ότι ήταν μαζί με τον Μ.Κ.1 κατά την έρευνα στην οικία του κατηγορουμένου αλλά δεν θυμόταν να πει σε ποιο σημείο της οικίας βρήκαν τα αντικείμενα. Είπε επίσης ότι το σπίτι του κατηγορούμενου δεν αντιλήφθηκε να ήταν μαγαζί επιδιόρθωσης ηλεκτρικών αντικειμένων. Μετά το πέρας της υπόθεσης για την κατηγορούσα αρχή, η συνήγορος του κατηγορούμενου εισηγήθηκε στο Δικαστήριο ότι δεν έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση για καμία από τις κατηγορίες που ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει. Ήταν η θέση της ότι σε σχέση με τις κατηγορίες αρ. 3 και 6, ελλείπει μαρτυρία η οποία να αποδεικνύει τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της κλεπταποδοχής. Συγκεκριμένα, είπε ότι η φωτογραφική μηχανή που αναφέρεται στις λεπτομέρειες της 3ης κατηγορίας ανευρέθηκε στην οικία του πρώην 1ου κατηγορούμενου και όχι στην οικία του κατηγορούμενου. Αναφορικά με το Mac Book Air που αναφέρεται στην 3ην κατηγορία και το Macbook Pro 15 ιντζών που αναφέρεται στην 6ην κατηγορία τα οποία ανευρέθηκαν στην οικία του κατηγορουμένου, δεν υπάρχει μαρτυρία, είπε, αναφορικά με τη γνώση του κατηγορουμένου ότι ήταν κλοπιμαία. Η θέση του κατηγορούμενου, όπως έγινε αποδεκτή και από την Αστυνομία, ήταν ότι αυτά του τα πήρε ο πρώην 1ος κατηγορούμενος με σκοπό να τα επιδιορθώσει καθότι ασχολείτο με τέτοιες επιδιορθώσεις. Όσον αφορά την 13ην κατηγορία, ήταν η θέση της ότι ούτε και γι αυτή την κατηγορία έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση. Εκείνο που προέκυψε από την μαρτυρία της κατηγορούσας αρχής ήταν ότι τελικά οι υπόνοιες ότι τα αντικείμενα που αναφέρονται στην εν λόγω κατηγορία εστιάζονται μόνο σε δύο από αυτά και όχι σε όλα και συγκεκριμένα στον ηλεκτρονικό υπολογιστή και το I - Pod. Σε σχέση με τα δύο πιο πάνω αντικείμενα, η συνήγορος εισηγήθηκε ότι δεν υπάρχει επαρκής μαρτυρία ότι υπήρχαν εύλογες υπόνοιες ότι ήταν κλοπιμαία έτσι ώστε ο κατηγορούμενος να κληθεί σε απολογία. Αναφορικά με τα κλοπιμαία αντικείμενα τα οποία ανευρέθηκαν στην κατοχή του κατηγορούμενου, δεν υπήρχε γνώση του ιδίου ότι επρόκειτο για κλοπιμαία ενώ για τα συγκεκριμένα αντικείμενα δεν έγινε η δέουσα έρευνα για να επιβεβαιωθούν οι ισχυρισμοί του κατηγορούμενου σε σχέση με την προέλευση τους. Το είδος και η ποσότητα των αντικειμένων αυτών, είπε σε σχέση και με την ασχολία του κατηγορούμενου δηλαδή την επιδιόρθωση τους, δεν είναι τέτοια που να εγείρουν εύλογες υπόνοιες ότι αυτά ήταν κλοπιμαία. Από την αντίπερα όχθη, ο συνήγορος της κατηγορούσας αρχής, είπε ότι από το σύνολο της προσαχθείσας μαρτυρίας, έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση για της εναπομείνασες κατηγορίες. Τα εν λόγω αντικείμενα είπε βρέθηκαν στην οικία του κατηγορουμένου και το γεγονός ότι πρόβαλε τον ισχυρισμό ότι επιδιορθώνει τέτοια αντικείμενα, δεν σημαίνει ότι είναι και αλήθεια. Όπως ανάφερε ο εξεταστής, στην οικία του κατηγορούμενου βρέθηκαν και άλλα κλοπιμαία αντικείμενα. Είπε επίσης ότι παρόλο που ο κατηγορούμενος πήγε στην Αστυνομία και έθεσε σε λειτουργία το τηλέφωνο που ανευρέθηκε στην οικία του και υπέδειξε παλιές φωτογραφίες, δεν έπραξε το ίδιο για τον ηλεκτρονικό υπολογιστή. Μετά το πέρας της υπόθεσης για την κατηγορούσα αρχή, δεν υπήρξε οποιαδήποτε εισήγηση από την υπεράσπιση για μη απόδειξη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης εναντίον του κατηγορουμένου για τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει ή για οποιαδήποτε από αυτές. Στο στάδιο αυτό όμως, το Δικαστήριο θα πρέπει να αποφασίσει κατά πόσο έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση έτσι ώστε να χρειάζεται να καλέσει τον Κατηγορούμενο σε απολογία. Στην Δικαστική Πρακτική του 1962 [1962] 1 ALL ER 448 η οποία υιοθετήθηκε στην απόφαση Azinas and Another v. Police
(1981)2 C.L.R. 9, o όρος « εκ πρώτης όψεως υπόθεση» υποδηλώνει μια προκαταρκτική θεώρηση των πραγμάτων σε αντιδιαστολή με την εις βάθος θεώρηση και τελική όψη της υπόθεσης, δηλαδή την απόδειξη της υπόθεσης πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Η πρώτη όψη του πράγματος είναι εκείνη η οποία χαρακτηρίζεται από τα εξωτερικά του γνωρίσματα (βλ. Re Kakos
(1985)1 C.L.R. 250). Επίσης, να αναφερθεί ότι στο ενδιάμεσο αυτό στάδιο, ο Δικαστής δεν προβαίνει κατά κανόνα σε αξιολόγηση της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής. Το κριτήριο είναι αντικειμενικό και το Δικαστήριο προβαίνει σε μια αντικειμενική θεώρηση της προσαχθείσας μαρτυρίας. Στη γνωστή επί του θέματος απόφαση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Στέφανου Χριστοδούλου
(1990)2 Α.Α.Δ. 133 λέχθηκε ότι η απαλλαγή του Κατηγορουμένου στο στάδιο αυτό δικαιολογείται μόνο όταν: « (α) δεν στοιχειοθετείται εξ αντικειμένου η υπόθεση της Κατηγορίας λόγω απουσίας ενός ή περισσοτέρων συστατικών στοιχείων του εγκλήματος, και (β) Οποτεδήποτε η μαρτυρία είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας σε βαθμό που κανένα λογικό δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασίσει σε αυτή την καταδίκη του κατηγορουμένου.» Το βάρος απόδειξης που έχει η Κατηγορούσα Αρχή στο στάδιο που περατώνει την υπόθεσή της δεν είναι το ίδιο με εκείνο που επιφορτίζεται στο τέλος της δίκης. Στο στάδιο αυτό που εξετάζεται με την παρούσα, είναι αρκετό για την Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει αξιόπιστη μαρτυρία τέτοιας φύσεως από την οποία να δημιουργείται υπόθεση ενοχής εκ πρώτης όψεως. Η εύλογη υποψία δεν μπορεί να εξισωθεί με την έννοια της εκ πρώτης όψεως υπόθεσης (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Ευστάθιος Θεοδώρου,
(2002)2 ΑΑΔ 9). Όπως αναφέρεται και στο σύγγραμμα Criminal Procedure in Cyprus των κ.κ. Πική και Λοϊζου στις σελ. 111 και 167, το αποδεικτικό βάρος που φέρει η Κατηγορούσα Αρχή έγκειται στη δημιουργία τεκμηρίου ενοχής σε αντιπαράθεση προς το συμπέρασμα ενοχής που απαιτείται στο τελικό στάδιο της δίκης. Ο Κατηγορούμενος πρέπει να κληθεί σε απολογία μόνο όταν η Κατηγορούσα Αρχή έχει παρουσιάσει μαρτυρία αρκετά ισχυρή στην ουσία της που να καθιστά την καταδίκη του Κατηγορουμένου μία πραγματική δυνατότητα αν δεν δοθεί από αυτόν κάποια εξήγηση. Σε διαφορετική περίπτωση ο Κατηγορούμενος θα κληθεί όχι για να υπερασπιστεί τον εαυτό του, αλλά για να διορθώσει τις ατέλειες που υπάρχουν στη μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής (βλ. Police v. Kallenos
(1980)J.S.C. 145). Περαιτέρω, στην Γενικός Εισαγγελέας v. Ανδρέα Δράκου κ.α, Ποιν. Εφέσεις Αρ. 5/2012, 6/2012, 7/2012, 8/2012 και 9/2012), Ημερ. 11/12/2012, ο έντιμος Δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου κ. Ναθαναήλ ανέφερε τα ακόλουθα σε σχέση με το εκ πρώτης όψεως στάδιο: «Αρχίζω υπενθυμίζοντας ότι το εκ πρώτης όψεως στάδιο αποτελεί θεμελιώδες στάδιο της ποινικής δίκης προστατεύοντας τον κατηγορούμενο από τη συνέχιση της δίκης ασκόπως ή για λόγους που δεν άπτονται ή δεν αφορούν την καθαυτή και καλώς νοούμενη απονομή της δικαιοσύνης. Στο εκ πρώτης όψεως στάδιο, η κατηγορούσα αρχή έχει ήδη ολοκληρώσει την υπόθεση της. Έχει παραθέσει όλη τη μαρτυρία που έχει στη διάθεση της εναντίον του κατηγορουμένου,(Charalambos Savva "Pambos" v. Police
(1986)2 C.L.R. 30). Αν η μαρτυρία αυτή εκτιμώμενη στο απόγειο της δεν στοιχειοθετεί ή θεμελιώνει ένα ή περισσότερα από τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος ή είναι αντινομική και εγγενώς συγκρουόμενη μεταξύ της, σε βαθμό που κανένα λογικό Δικαστήριο δεν θα άφηνε την υπόθεση να προχωρήσει, τότε ο κατηγορούμενος δικαιούται απαλλαγής από το στάδιο αυτό. Πέραν των πιο πάνω, αναφορά θα πρέπει να γίνει και στα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος. Το άρθρο 306(α) του Ποινικού Κώδικα έχει ως ακολούθως: «Όποιος απεδέχεται ή κατακρατεί περιουσία, που γνωρίζει ότι αυτή εκλάπηκε ή αποκτήθηκε µε οποιοδήποτε τρόπο κάτω από περιστάσεις που συνιστούν κακούργηµα ή πληµµέληµα, είναι ένοχος ποινικού αδικήµατος του ίδιου βαθµού (κακουργήµατος ή πληµµελήµατος) και υπόκειται— (α) στην περίπτωση κακουργήµατος, σε φυλάκιση πέντε χρόνων·» Όπως προκύπτει από το λεκτικό του πιο πάνω άρθρου τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι: α) Να αποδέχεται ή να κατακρατεί περιουσία, β) Η περιουσία αυτή να έχει κλαπεί ή να αποκτήθηκε με οποιοδήποτε τρόπο κάτω από περιστάσεις που συνιστούν κακούργημα, και γ) Ο κατηγορούμενος να έχει γνώση περί τούτου. Εκείνο το οποίο παρουσιάζει δυσκολία στην απόδειξη του αδικήματος αυτού, συνήθως είναι η απόδειξη της γνώσης καθότι συνήθως δεν υπάρχει άμεση μαρτυρία περί τούτου αλλά περιστατική. Θα πρέπει να λεχθεί όμως ότι τέτοιου είδους μαρτυρία, δεν υπολείπεται σε δύναμη οποιασδήποτε άλλης μορφής μαρτυρίας. Εκείνο το οποίο απαιτείται όμως, είναι τα σκόρπια μέρη της να μπορεί να αποκτήσουν τέτοια συνεκτικότητα που να εδραιώνουν, με ακαταμάχητη πειστικότητα, την καταδίκη για ένα έγκλημα (βλ. Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Ευστάθιου Θεοδώρου
(2002)2 Α.Α.Δ.9 και Fournides v. Republic
(1986)2 C.L.R.73). Η περιστατική μαρτυρία δεν πρέπει να συμβιβάζεται μόνο με την εκδοχή ότι ο κατηγορούμενος διέπραξε το αδίκημα αλλά περιπλέον πρέπει τα γεγονότα να μην συμβιβάζονται με οποιοδήποτε άλλο συμπέρασμα εκτός από το συμπέρασμα ενοχής του κατηγορουμένου (βλ. Vrakas v. Republic
(1973)2 CLR 139, Vouniotis v. Republic
(1975)2 CLR 34, Anastasiadis v. Republic
(1977)2 CLR 97). Όταν όλες οι σημαντικές πτυχές της περιστατικής μαρτυρίας δεν συμβιβάζονται με οτιδήποτε άλλο παρά με συμπέρασμα ενοχής, η περιστατική μαρτυρία μπορεί να οδηγήσει στην καταδίκη του κατηγορούμενου. Όταν όμως βασικά σημεία της περιστατικής μαρτυρίας συμβιβάζονται όχι μόνο με την εκδοχή της κατηγορούσας αρχής ότι ο κατηγορούμενος διέπραξε το αδίκημα αλλά και με μια άλλη λογική εξήγηση που προκύπτει από τη μαρτυρία, τότε η περιστατική μαρτυρία από μόνη της δεν μπορεί να θεμελιώσει την ενοχή του κατηγορούμενου (βλ. επίσης το σύγγραμμα Τ. Ηλιάδη, Δίκαιο της Απόδειξης, σελ. 26 -36). Περαιτέρω, έχει νομολογηθεί ότι προσφάτως κλαπείσα περιουσία μπορεί να οδηγήσει σε συμπέρασμα γνώσης και συνακολούθως σε ενοχή. Εκτός αν δοθεί εξήγηση που οδηγεί προς άλλη κατεύθυνση την οποία το Δικαστήριο αξιολογεί, με συνέπεια την αθώωση αν τη δεχτεί ή αν δεν είναι διατεθειμένο να την αποκλείσει (βλ. Μιχάλης Ψύλλας v. Aστυνομίας (Αρ.2)
(2011)2 Α.Α.Δ. 466). Πέραν των πιο πάνω, η συμπεριφορά του κατηγορουμένου μπορεί να προσλάβει ιδιαίτερη σημασία. Ψέμα του κατηγορουμένου σε σχέση με την κλοπιμαία περιουσία μπορεί να οδηγήσει στο συμπέρασμα γνώσης. Το ψεύδος ή η ψευδή δήλωση όμως, θα πρέπει να τείνει να καταδείξει και οδηγήσει σε ενοχοποιητικά συμπεράσματα.(βλ. Αλ Χαματ κ.α. v. Δημοκρατίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 117, Παφίτης v Δημοκρατίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 449 και Κωνσταντίνου v. Δημοκρατίας (ανωτέρω)). Όσο αφορά την 13ην κατηγορία που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος, η νομική της βάση είναι το άρθρο 309 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154, το οποίο έχει ως ακολούθως: «309. Όποιος έχει στην κατοχή του κινητό, χρήματα, αξιόγραφο ή οποιαδήποτε άλλην περιουσία, για τα οποία υπάρχουν εύλογες υπόνοιες ότι είναι κλοπιμαία, είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση έξι μηνών, εκτός αν αποδείξει με αυτό τον τρόπο που να ικανοποιεί το Δικαστήριο ότι απόκτησε νόμιμα την κατοχή τους.» Όπως προκύπτει από το λεκτικό του πιο πάνω άρθρου, τα συστατικά στοιχεία του εν λόγω αδικήματος είναι α) η κατοχή κινητής περιουσίας και β) η ύπαρξη εύλογης υπόνοιας ότι είναι κλοπιμαία (βλ. CZARI FERENCZ v. Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. Αρ. 242/2012, Ημερ. 3/7/2014). Όσον αφορά το εύλογο των υπονοιών, αυτό αποδεικνύεται ως αντικειμενικό γεγονός από το σύνολο της μαρτυρίας, κριτής του οποίου είναι το Δικαστήριο και όχι με την έκφραση υποκειμενικής κρίσης και αντίληψης του οποιουδήποτε (βλ. Τζώννης Καριπίδης v. Δημοκρατίας
(2007)2 Α.Α.Δ. 237). Περαιτέρω, θα πρέπει να αναφερθεί ότι εκείνο το οποίο αναζητείται είναι εύλογες υπόνοιες ότι τα αντικείμενα είναι προϊόν κλοπής και όχι ότι πράγματι αποτελούν προϊόν κλοπής (βλ. Police v. Neoklis Haralambous & Stefanis Yanni 14 C.L.R. 109). Περαιτέρω, σύμφωνα με τις πρόνοιες του εν λόγω άρθρου, εφόσον αποδειχθούν τα πιο πάνω συστατικά στοιχεία του αδικήματος, παρέχεται η υπεράσπιση στον κατηγορούμενο να αποδείξει το νόμιμο της κατοχής τους. Έχοντας υπόψη μου τις πιο πάνω νομικές αρχές και τη μαρτυρία που έχει προσαχθεί ενώπιον μου, γραπτή, προφορική και πραγματική, θα προχωρήσω να εξετάσω κατά πόσο έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορουμένου στις κατηγορίες αρ. 3, 6 και 13 που παρέμειναν να αντιμετωπίζει. Ξεκινώντας από την κατηγορία αρ. 3, θα πρέπει να λεχθεί, ότι τα δύο συγκεκριμένα αντικείμενα στα οποία αναφέρεται, με βάση την ενώπιον μου μαρτυρία, προκύπτει να ήταν κλοπιμαία προσφάτως. Συγκεκριμένα, αυτά προκύπτει, πάντοτε για σκοπούς του σταδίου αυτού, να κλάπηκαν από την οικία του παραπονουμένου Alghamdi Ghassan Ali στις 16/06/2014 μεταξύ των ωρών 0300-
- Το ένα εκ των δύο αντικειμένων και συγκεκριμένα το Mac Book Air, ανευρέθηκε στην κατοχή του κατηγορουμένου και συγκεκριμένα στην οικία του στις 17/06/2014 μεταξύ των ωρών 0120-
- Το άλλο αντικείμενο και συγκεκριμένα η φωτογραφική μηχανή δεν ανευρέθηκε στην κατοχή ή στην οικία του κατηγορούμενου αλλά στην κατοχή του πρώην 1ου κατηγορούμενου. Είναι προφανές από το πιο πάνω τελευταίο που αναφέρθηκε ότι δεν μπορεί να γίνεται λόγος για κλεπταποδοχή σε σχέση με τη φωτογραφική μηχανή αφού αυτή δεν ανευρέθηκε στην κατοχή του κατηγορουμένου και επομένως ελλείπει μαρτυρία που να στοιχειοθετεί το συστατικό στοιχείο της κατακράτησης της. Παραμένει το θέμα του Mac Book Air όμως το οποίο ανευρέθηκε στην κατοχή και οικία του κατηγορουμένου, σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα από την κλοπή του από την κατοικία του παραπονουμένου, όπως προκύπτει από την ενώπιον μου τεθείσα μαρτυρία. Ο κατηγορούμενος στην κατάθεση του δίνει κάποιους ισχυρισμούς σε σχέση με τον τρόπο και περιστάσεις που αυτό το αντικείμενο περιήλθε στην κατοχή του. Ουσιαστικά αναφέρει ότι του το έδωσε ο πρώην 1ος κατηγορούμενος μαζί με ακόμη ένα άντρα από τη Βουλγαρία για να το επιδιορθώσει. Αυτό του δόθηκε από τα πιο πάνω πρόσωπα στην οικία του στις 16/06/2016 και ώρα 2100-2115 περίπου. Προκύπτει επίσης να γνώριζε τον πρώην 1ον κατηγορούμενο αλλά όχι τον άλλο άντρα που ήταν μαζί του και ότι δεν τους ρώτησε κατά πόσο ήταν κλοπιμαίο. Έχοντας υπόψη μου τα πιο πάνω και τη σχετική νομολογία αναφορικά με το ζήτημα της ύπαρξης γνώσης για το ότι ένα αντικείμενο που κατακρατείται αποτελεί προϊόν κλοπής, κρίνω ότι σε σχέση με το Mac Book Air έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση. Οι όποιες εξηγήσεις του κατηγορούμενου αναφορικά με τον τρόπο και περιστάσεις που περιήλθε στην κατοχή του το πιο πάνω αντικείμενο, είναι ζήτημα αξιολόγησης τους από το Δικαστήριο το ίδιο και όχι οι υποκειμενικές απόψεις του εξεταστή της υπόθεσης. Οι αναφορές του φυσικά σε σχέση με την ύπαρξη γεγονότων θα ληφθούν υπόψη αλλά όχι και τα όποια συμπεράσματα και απόψεις του κατά πόσο ο κατηγορούμενος γνώριζε ή μη ότι το πιο πάνω αντικείμενο αποτελούσε προϊόν κλοπής. Είναι ζήτημα του Δικαστηρίου το οποίο θα γίνει στο κατάλληλο στάδιο. Για σκοπούς του σταδίου αυτού κρίνω ότι υπάρχει επαρκής μαρτυρία έτσι ώστε ο κατηγορούμενος να μπορεί να κληθεί σε απολογία για το συγκεκριμένο αντικείμενο που αναφέρεται στην κατηγορία αρ.
- Όχι όμως και σε σχέση με τη φωτογραφική μηχανή για τους λόγους που αναφέρθηκαν ανωτέρω. Εκείνο λοιπόν που προκύπτει είναι ότι ο κατηγορούμενος δεν μπορεί να κληθεί σε απολογία ως έχει η κατηγορία αρ. 3 και συγκεκριμένα με την αναφορά στις λεπτομέρειες αυτής και της φωτογραφικής μηχανής. Το ζήτημα αυτό θα τεθεί στους διαδίκους μετά την εξέταση και των υπόλοιπων κατηγοριών για να ακούσω τις θέσεις τους κατά το πόσο θα ήταν ορθό το Δικαστήριο αυτεπάγγελτα να προχωρήσει με την τροποποίηση των λεπτομερειών της κατηγορίας αυτής. Προχωρώντας να εξετάσω την κατηγορία αρ. 6, παρατηρώ, από την προσκομισθείσα μαρτυρία και χωρίς να την αξιολογώ, ότι το αντικείμενο που αναφέρεται στις λεπτομέρειες αυτής, αποτελεί προϊόν κλοπής και ανευρέθηκε στην οικία και κατοχή του κατηγορουμένου κατά την έρευνα που διεξήγαγε η Αστυνομία στις 17/06/2014 και στις πιο πάνω αναφερόμενες ώρες. Θεωρώ ότι και σε σχέση με την παρούσα κατηγορία, ισχύουν τα όσα αναφέρθηκαν ανωτέρω και ότι έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση γι αυτή την κατηγορία ως έχει. Οι εξηγήσεις που ο κατηγορούμενος έδωσε σε σχέση με τον τρόπο που περιήλθε στην κατοχή του είναι οι ίδιες ως ανωτέρω αναφέρθηκαν και ότι ουσιαστικά του δόθηκε και αυτό το αντικείμενο από τα ίδια πρόσωπα σε πολύ σύντομο χρόνο της κλοπής του με σκοπό να του αλλάξει το σύστημα. Οι εξηγήσεις αυτές θα αξιολογηθούν από το Δικαστήριο στο κατάλληλο στάδιο. Σε σχέση με την 13ην κατηγορία εκείνο το οποίο παρατηρείται είναι ότι αυτή αφορά έξι αντικείμενα ως αναφέρονται στις λεπτομέρειες αδικήματος με τη θέση ότι αυτά τα κατείχε ο κατηγορούμενος και υπήρχαν εύλογες υπόνοιες ότι ήταν κλοπιμαία. Όλα αυτά τα αντικείμενα ανευρέθηκαν στην οικία του κατηγορούμενου κατά την έρευνα που έγινε σε αυτή στις 17/06/2014 και μετά που είχε εντοπιστεί ότι εκεί βρισκόταν το κλοπιμαίο Mac Book Air. Ενώπιον του Δικαστηρίου όμως, η κατηγορούσα αρχή μέσω του Μ.Κ.1, προκύπτει να προώθησε τη εκδοχή ότι από τα έξι πιο πάνω αντικείμενα μόνο για τα δύο εξ' αυτών εγείρονται εύλογες υπόνοιες ότι ήταν κλοπιμαία. Συγκεκριμένα ενώπιον του Δικαστηρίου κατατέθηκαν ως τεκμήρια το Laptop Compact (βλ. τεκμήριο 3) και ένα Ι - Pοd ασημί (βλ. τεκμήριο 4). Ο Μ.Κ.1 ανάφερε ότι για τα υπόλοιπα αναφερόμενα αντικείμενα διαπιστώθηκε η προέλευση τους και ως εκ τούτου αυτά επιστράφηκαν στον κατηγορούμενο. Σε σχέση με τα πιο πάνω δύο αντικείμενα και εν όψει όλης της μαρτυρίας που προσκομίστηκε αντικρίζοντας της στην όψη της και μόνο, κρίνω ότι έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση. Αυτά ανευρέθηκαν στην κατοικία του κατηγορούμενου μαζί με άλλη κλοπιμαία περιουσία κατόπιν εντάλματος έρευνας που διενεργήθηκε. Δεν πρόκειται για δύο αντικείμενα που ενδεχομένως να βρίσκονται φυσιολογικά στην κατοχή του οποιουδήποτε προσώπου, όπως ήταν η εισήγηση της υπεράσπισης. Εδώ υπήρχε μαρτυρία ότι στην κατοχή του κατηγορουμένου υπήρχαν κλοπιμαία, τα οποία ανευρέθηκαν και μαζί με αυτά ανευρέθηκαν και τα πιο πάνω δύο αντικείμενα της ίδιας φύσης. Επομένως για σκοπούς του σταδίου αυτού και χωρίς να απαιτείται οποιαδήποτε περαιτέρω ανάλυση του ζητήματος, κρίνω ότι εγείρεται εκ πρώτης όψεως υπόθεση για αυτά τα δύο αντικείμενα. Οι όποιες εξηγήσεις ο κατηγορούμενος έδωσε για την προέλευση αυτών των αντικειμένων, δεν είναι επί του παρόντος να αξιολογηθούν. Παρά το γεγονός, ως αναφέρθηκε ανωτέρω, ότι με τη μαρτυρία της η κατηγορούσα αρχή περιόρισε την προώθηση της κατηγορίας αυτής μόνο σε σχέση με τα εν λόγω δύο αντικείμενα, εντούτοις δεν προχώρησε σε οποιαδήποτε τροποποίηση των λεπτομερειών της κατηγορίας αυτής και εισηγήθηκε μάλιστα ότι θα πρέπει ο κατηγορούμενος να κληθεί σε απολογία για όλα τα αντικείμενα των λεπτομερειών της κατηγορίας αυτής. Θεωρώ ότι με την μαρτυρία του Μ.Κ.1 δεν υπάρχει υπόβαθρο για το Δικαστήριο να καλέσει τον κατηγορούμενο σε απολογία για τα υπόλοιπα αναφερόμενα αντικείμενα. Δεν είναι η περίπτωση έκφρασης άποψης ή γνώμης από τον Μ.Κ.1 για το κατά πόσο για αυτά εγείρονται εύλογες υπόνοιες ότι ήταν κλοπιμαία ή όχι. Τα εν λόγω αντικείμενα ούτε καν έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου διότι αυτά επιστράφηκαν στον κατηγορούμενο αφού διερευνήθηκαν οι ισχυρισμοί του και επιβεβαιώθηκαν. Δηλαδή, δεν προωθείται η εκδοχή ότι για αυτά εξακολουθούν να υπάρχουν εύλογες υπόνοιες ότι είναι προϊόντα κλοπής. Ως εκ τούτου, θεωρώ ότι η κατηγορούσα αρχή με τη μαρτυρία της έχει περιορίσει την κατηγορία αυτή μόνο στα δύο αντικείμενα που αναφέρθηκαν ανωτέρω και υπό τις περιστάσεις δεν δικαιολογείται η κλήση του κατηγορούμενου σε απολογία για τα υπόλοιπα αντικείμενα που αναφέρονται στην κατηγορία αυτή. Συνοψίζοντας, κρίνω ότι υπάρχει επαρκείς μαρτυρία έτσι ώστε ο κατηγορούμενος να κληθεί σε απολογία στην κατηγορία 13 σε σχέση όμως με ένα Laptop Comapct και ένα Ι - Pod ασημί. Δεν θεωρώ όμως ότι θα ήταν ορθό αυτό να γίνει χωρίς τροποποίηση του κατηγορητηρίου και συγκεκριμένα των λεπτομερειών της κατηγορίας. Το Δικαστήριο έχει εξουσία να προβεί σε μια τέτοια τροποποίηση των λεπτομερειών της κατηγορίας αυτεπάγγελτα δυνάμει των προνοιών του Άρθρου 83
(1)του Κεφ. 155 στο στάδιο αυτό (βλ. Κώστας Παπαγεωργίου v. Αστυνομίας κ.α.
(2007)2 Α.Α.Δ 180). Προτού το πράξει όμως, θα πρέπει να ακούσει τις απόψεις των μερών. Λαμβάνοντας υπόψη μου όλα τα πιο πάνω και προτού καταλήξω κατά πόσο θα κληθεί ο κατηγορούμενος σε απολογία, θα ακούσω τις θέσεις των μερών στο κατά πόσο υπό τις περιστάσεις θα ήταν ορθό και δίκαιο ο κατηγορούμενος να κληθεί σε απολογία στις κατηγορίες αρ. 3 και 13 αφού προηγουμένως το Δικαστήριο προχωρήσει αυτεπάγγελτα σε τροποποίηση των λεπτομερειών τους περιορίζοντας τα αντικείμενα για τα οποία έχει προκύψει εκ πρώτης όψεως υπόθεση (βλ.Georghios Chr. Leonidou v. The Police
(1987)2 CLR 96) . Πιστόν Αντίγραφον (Υπ.)........... Χρ. Χριστοδούλου, Ε.Δ. Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο