Δημοκρατία ν. ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ, Αρ. Υπόθεσης: 2197/2018, 17/10/2018

(1)του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 (κατηγορίες 4 και 10). - Αδίκημα νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, 4

(1)(ΙΙΙ) και

(2)5, 6 και 7 του Περί της Παρεμπόδισης και Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από παράνομες δραστηριότητες, Νόμος 188

(1)/2007 και του άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 (κατηγορία 5). - Κλοπή κατά παράβαση των άρθρων 255 και 262 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 (κατηγορία 6). - Πλαστογραφία επιταγής κατά παράβαση των άρθρων 331, 333(α) και 336 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 (κατηγορία 7). - Κυκλοφορία πλαστού εγγράφου κατά παράβαση των άρθρων 331, 333(α), 336 και 339 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 (κατηγορία 8). Τα γεγονότα όπως έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου και αφορούν τις κατηγορίες τρία , τέσσερα και πέντε είναι περιληπτικά τα ακόλουθα: Η παραπονούμενη XXXXX Γιαννικούρη γνώρισε στις αρχές του 2015 τον κατηγορούμενο στο σπίτι του αδελφού της XXXXX Γιαννικούρη ο οποίος της συστήθηκε σαν εργολάβος οικοδομών. Περί τα μέσα Νοεμβρίου 2015 η παραπονούμενη ζήτησε από τον κατηγορούμενο και της έφτιαξε δύο μεταλλικές καμάρες και αργότερα επιδιόρθωσε το στέγαστρο του τάφου της μητέρας της. Στις αρχές του Ιανουαρίου 2016 η παραπονούμενη ζήτησε από τον κατηγορούμενο και της επιδιόρθωσε την περίφραξη της οικίας της. Για όλες τις πιο πάνω εργασίες η παραπονούμενη πλήρωσε το συμφωνηθέν ποσό στο κατηγορούμενο. Περί τα τέλη Νοεμβρίου 2015 η παραπονούμενη ζήτησε από τον κατηγορούμενο να της επιδιορθώσει την στέγη της οικίας της. Τότε ο κατηγορούμενος της είπε ότι επειδή το σπίτι είναι παλαιό θα μπορούσε να υποβάλει αίτηση στο Τμήμα Πολεοδομίας για να κηρυχθεί διατηρητέο και με αυτό το τρόπο θα έπαιρνε πίσω όλα τα χρήματα που θα δαπανούσε για επιδιόρθωση. Μετά από λίγες μέρες επισκέφτηκε την παραπονούμενη στην οικία της ο κατηγορούμενος μαζί με ένα άγνωστο πρόσωπο το οποίο της συστήθηκε με το όνομα XXXXX Νικολάου σαν υπάλληλος του Τμήματος Πολεοδομίας στη Λευκωσία. Της ανέφεραν ότι θα αναλάμβαναν προσωπικά την υπόθεση της και ο Νικολάου θα μεριμνούσε ούτως ώστε να χαρακτηριζόταν το σπίτι της διατηρητέο από την Πολεοδομία και της ζήτησαν να υπογράψει μια χειρόγραφη βεβαίωση υπαγορεύοντας της το περιεχόμενο ότι δηλαδή στην οικία της γίνονταν οι διάφορες εργασίες. Αφού ο κατηγορούμενος ολοκλήρωσε κάποιες άλλες εργασίες στη οικία για τις οποίες πληρώθηκε από την παραπονούμενη της είπε ότι για να χαρακτηριστεί η οικία ως διατηρητέα η Νομοθεσία προνοούσε ότι έπρεπε να τοποθετηθεί στην αυλή της οικίας πλακόστρωτο. Αφού έπεισε την παραπονούμενη, τον πλήρωσε το ποσό που απαίτησε ο κατηγορούμενος και τοποθέτησε το πλακόστρωτο. Στη συνέχεια ο κατηγορούμενος άρχισε να κάνει επιδιορθώσεις εσωτερικά της οικίας πείθοντας την παραπονούμενη ότι ως διατηρητέα η οικία θα έπρεπε να επιδιορθωθεί ολόκληρη και στο τέλος θα λάμβανε τα χρήματα από το κράτος. Καθ' όλη την διάρκεια των εργασιών ο φερόμενος ως XXXXX Νικολάου επισκεπτόταν σε τακτά χρονικά διαστήματα την οικία και δήθεν επιθεωρούσε τις εργασίες. Σε μια από τις επισκέψεις του ο Νικολάου της ανέφερε ότι εγκρίθηκε το ποσό των €880.000 ως επιδότηση και της έδωσε να υπογράψει μια χειρόγραφη επιστολή ότι αποδέχεται το ποσό αυτό. Όπως της έλεγε τόσο ο κατηγορούμενος όσο και ο XXXXX Νικολάου πάνω στις πληρωμές που έκανε η παραπονούμενη εκτός από το 19% Φ.Π.Α της πρόσθεταν ποσοστό 12% που αφορούσε την Πολεοδομία. Κατά τον Φεβρουάριο 2017 και αφού τέλειωσαν τα χρήματα που είχε η παραπονούμενη ζήτησε από την αδελφό της και πλήρωσε στο κατηγορούμενο €20.500 το οποίο όπως της ανέφερε ο κατηγορούμενος αφορούσε ποσοστό 12% και θα εδίδετο στη Πολεοδομία. Για το ποσό αυτό ο κατηγορούμενος εξέδωσε δύο αποδείξεις της εταιρείας του. Ο XXXXX Νικολάου ζητούσε από την παραπονούμενη διάφορα ποσά τα οποία του έδινε και αφορούσαν όπως έλεγε 2% μέρισμα επί των εργασιών. Τον Νοέμβριο του 2017 ο XXXXX Νικολάου ζήτησε ακόμη €8000 ως μέρισμα ποσό το οποίο κατέβαλε ο αδελφός της παραπονούμενης αφού του το ζήτησε η παραπονούμενη η οποία δεν είχε άλλα χρήματα. Περί τα μέσα Νοεμβρίου 2017 η παραπονούμενη δέχθηκε τηλεφώνημα από άγνωστο της άνδρα ο οποίος της ανέφερε ότι τηλεφωνούσε από το Τμήμα Πολεοδομίας και ότι θα την επισκεπτόταν για να επιθεωρήσει τις εργασίες που έγιναν στην οικία για τελική έγκριση. Στις 29/11/2017 επισκέφτηκε την οικία ο κατηγορούμενος μαζί με μια κοπέλα η οποία της συστήθηκε με το όνομα XXXXX Χρίστου και της ανέφερε ότι είναι από το Τμήμα Πολεοδομίας. Αφού επιθεώρησε τις εργασίες και της έκαμε παρατήρηση ότι υπήρχε διαφορά στο ποσό που δήλωσαν της είπε ότι θα έπρεπε να πληρώσει €3,600 για Φ.Π.Α. γιατί σε διαφορετική περίπτωση η υπόθεση της θα καθυστερούσε και θα μεταφερόταν για τον επόμενο χρόνο. Η παραπονούμενη της έδωσε το ποσό των €1.100 και το υπόλοιπο ποσό των €2.500 το έδωσε ο αδελφός της. Η XXXXX Χρίστου της υποσχέθηκε ότι την επομένη ημέρα θα της απέστελλε απόδειξη για την πληρωμή της καθώς επίσης και τον αριθμό φακέλου της Πολεοδομίας χωρίς όμως ποτέ να το πράξει. Η παραπονούμενη αποτάθηκε μέσω δικηγόρου στο Τμήμα Πολεοδομίας από όπου πληροφορήθηκε ότι ουδέποτε υποβλήθηκε αίτηση για να κηρυχθεί η οικία της διατηρητέα αλλά ούτε και τα πρόσωπα που της συστήθηκαν ως υπάλληλοι της Πολεοδομίας είχαν σχέση με το Τμήμα Πολεοδομίας. Η παραπονούμενη έκαμε καταγγελία στην Αστυνομία και εναντίον του κατηγορούμενου εκδόθηκε ένταλμα σύλληψης ο οποίος συνελήφθηκε στις 3/5/2018 στις κεντρικές φυλακές όπου είχε οδηγηθεί μετά την σύλληψη του για άλλα εντάλματα που εκκρεμούσαν εναντίον του. Το συνολικό ποσό που απέσπασε ο κατηγορούμενος μαζί με τα άλλα δύο πρόσωπα από την παραπονούμενη ανέρχεται στο ποσό των €571,

1. Η αξία της εργασίας που έγινε στην οικία της παραπονούμενης και κοστολογήθηκε από το Τμήμα Δημοσίων Έργων ανέρχεται σε €106.884,82 συμπεριλαμβανομένου του Φ.Π.Α. Τα γεγονότα για τις κατηγορίες εννέα και δέκα που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος όπως έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου είναι τα ακόλουθα: O κατηγορούμενος προσέγγισε κατά τον Σεπτέμβριο 2017 τον XXXXX Φωτίου και του παρουσιάστηκε ως πωλητής αυτοκινήτων. Ο παραπονούμενος του έδωσε το ποσό των €7.000 με σκοπό να του προμηθεύσει ο κατηγορούμενος ένα γεωργικό ελκυστήρα. Ο κατηγορούμενος σε μια από τις συναντήσεις τους παρέδωσε στον παραπονούμενο φωτοαντίγραφο απόδειξης μεταφοράς χρημάτων μέσω της εταιρείας Western Union στην οποία φαίνεται ότι ο κατηγορούμενος έστειλε το χρηματικό ποσό των €1.000 σε κάποιο XXXXX Μαύρο στην Ελλάδα και είπε στον παραπονούμενο ότι έστειλε τα λεφτά στην Αγγλία για το τρακτέρ. Γύρω στις 15-20/11/2017 ο κατηγορούμενος τηλεφώνησε στο παραπονούμενο λέγοντας του ότι ο γεωργικός ελκυστήρας βρίσκεται στο λιμάνι και του ζήτησε €1.400 για να πληρώσει τους φόρους. Ο παραπονούμενος δεν του έδωσε τα χρήματα γιατί ο κατηγορούμενος δεν είχε οποιαδήποτε αποδεικτικά έγγραφα μαζί του ότι θα πλήρωνε φόρους. Δύο μέρες αργότερα ο κατηγορούμενος τηλεφώνησε ξανά στο παραπονούμενο και του ανέφερε ότι τους έκαμαν έκπτωση και θα πλήρωνε €770 σαν φόρο. Ο παραπονούμενος του έδωσε €770 σε μετρητά. Ο κατηγορούμενος είπε στο παραπονούμενο ότι έδωσε τις €7000 σε κάποιο Νικόλα για να τις στείλει στην Αγγλία και πλέον να μιλά μαζί του. Ο παραπονούμενος δέχθηκε τηλεφώνημα από τον Νικόλα και του ανέφερε ότι ήταν τελωνειακός υπάλληλος και τον καθησύχαζε ότι ο κατηγορούμενος ήταν κύριος στις συναλλαγές του. Μεταξύ 23-24/12/2017 ο Νικόλας τηλεφώνησε στο παραπονούμενο και του ανέφερε ότι το τρακτέρ δεν ήταν σε καλή κατάσταση και θα το στείλουν πίσω στην Αγγλία και η τράπεζα στην Αγγλία θα στείλει πίσω την εγγυητική στη Κύπρο και σε τρείς μέρες θα επέστρεφε τα χρήματα στο παραπονούμενο. Στις 26 ή 27/12/17 ο Νικόλας είπε στο παραπονούμενο ότι είχε τα χρήματα και θα περνούσε να του τα δώσει. Έκτοτε όμως δεν απαντούσε στα τηλεφωνήματα του παραπονούμενου. Περί τα τέλη Δεκεμβρίου 2017 ένα τρίτο πρόσωπο τηλεφώνησε στο παραπονούμενο και του είπε ότι τηλεφωνούσε από την Κεντρική Συνεργατική Τράπεζα και ήθελαν τον αριθμό του λογαριασμού του για να του καταθέσουν τα χρήματα. Ο παραπονούμενος τον έδωσε αλλά ουδέποτε τα χρήματα κατατέθηκαν στο λογαριασμό του. Σε σχέση με τα γεγονότα των κατηγοριών έξι, επτά και οκτώ αναφέρθηκαν τα πιο κάτω από την Κατηγορούσα Αρχή: Στις 25/9/08 ο παραπονούμενος XXXXX Σχίζας κατήγγειλε κλοπή επιταγών από το βιβλιάριο επιταγών του μεταξύ των οποίων και η επιταγή XXXXX
2. Στις 27/10/08 η παραπονούμενη XXXXX Δημητρίου κατάγγειλε ότι ο κατηγορούμενος την πλήρωσε με την κλοπιμαία επιταγή 98550487 την οποία πλαστογράφησε η οποία όταν κατατέθηκε στη τράπεζα δεν πληρώθηκε. Ο κατηγορούμενος που είναι λευκού ποινικού μητρώου ζήτησε όπως στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης ληφθούν υπ' όψη και οι ποινικές υποθέσεις 762/18 του Ε.Δ. Λευκωσίας και 4270/18 του Ε.Δ. Λάρνακας που αφορούν κατηγορίες απόσπασης περιουσίας με ψευδείς παραστάσεις, κλοπής επιταγών, πλαστογραφία επιταγών, κυκλοφορία πλαστών εγγράφων και εξασφάλιση χρημάτων με ψευδείς παραστάσεις. Ο κ. Καραμανής αγορεύοντας για μετριασμό της ποινής για τον κατηγορούμενο αναφέρθηκε στα γεγονότα της υπόθεσης και τόνισε το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος δεν απασχόλησε την δικαιοσύνη στο παρελθόν. Όταν ο κατηγορούμενος πτώχευσε και δεν μπορούσε να βρει χρήματα ξεκίνησε να δανείζεται χρήματα από τοκογλύφους και τότε όπως ανέφερε ο κ. Καραμανής ξεκίνησε ο Γολγοθάς για τον κατηγορούμενο. Αρχικά πούλησε το αυτοκίνητο του και μετά το πατρικό του σπίτι. Αυτό όμως δεν ήταν αρκετό για να πληρώσει τις υποχρεώσεις του και άρχισαν οι απειλές. Οι πολλαπλές πιέσεις που δεχόταν επηρέασαν την όλη προσέγγιση του, πιθανόν να του δημιούργησαν ψυχολογική διαταραχή, εφ' όσον τον οδήγησε στο να ξεγελάσει κάποιους αθώους ανθρώπους όπως παραδέχθηκε ο κ. Καραμανής, ενέργειες που ήταν εντελώς εκτός του χαρακτήρα του. Αναφέρθηκε επίσης στη παραδοχή του κατηγορούμενου και την μεταμέλεια του και ανέφερε ακόμη ότι ο κατηγορούμενος προσδοκεί στην εξομάλυνση της ζωής του και μετά την έκτιση της ποινής του θα κάνει μια προσπάθεια να περισώσει ό,τι περισώζεται από το μέλλον του, την αξιοπρέπεια του και την οικογένεια του. Υιοθέτησε επίσης το περιεχόμενο της έκθεσης του Γραφείου Ευημερίας που ετοιμάστηκε για τον κατηγορούμενο και έγινε Τεκμήριο Β. Τα αδικήματα που παραδέχθηκε ο κατηγορούμενος είναι ιδιαίτερα σοβαρά. Ενδεικτικά να αναφέρουμε ότι για την κατηγορία της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες και την κατηγορία της πλαστογραφίας και κυκλοφορίας πλαστογραφημένης επιταγής προβλεπόμενη από τον νόμο ποινή είναι η ποινή φυλάκισης μέχρι 14 χρόνια. Μικρότερες ποινές φυλάκισης προβλέπονται για όλες τις υπόλοιπες κατηγορίες που ο κατηγορούμενος έχει παραδεχθεί ενοχή. Η προβλεπόμενη από το Νόμο ανώτατη ποινή λαμβάνεται υπ' όψη από το Δικαστήριο αφού όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Souilmi -v- Αστυνομίας

(1992)2 ΑΑΔ 248 «είναι ενδεικτική της έκτασης της σοβαρότητας ενός αδικήματος και τούτο είναι στοιχείο που πρέπει να λαμβάνεται υπ' όψη στην επιμέτρηση της ποινής όπως και στο είδος της ποινής που θα επιβληθεί». Ο χαρακτηρισμός κάποιου αδικήματος ως σοβαρού δεν εξαρτάται αποκλειστικά από το ανώτατο όριο ποινής αλλά εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το σύνολο των περιστάσεων που περιβάλλουν την διάπραξη του και διαγράφουν το μέγεθος της βλάβης και εν γένει τις συνέπειες του. (Μιχαηλίδης -v- Δημοκρατίας

(1991)2 ΑΑΔ 391). Στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης οι παράνομες δραστηριότητες του κατηγορούμενου είχαν ως αποτέλεσμα την οικονομική ζημιά σε ανυποψίαστους πολίτες και ιδιαίτερα στα γεγονότα της τέταρτης κατηγορίας που παραδέχθηκε ο κατηγορούμενος η παραπονούμενη υπέστη ζημιά ύψους €571.145,00 για την οποία αναφέρθηκε ότι δεν θα αποζημιωθεί η παραπονούμενη αφού η αποζημίωση είναι αδύνατη. Δεν παραγνωρίζουμε όμως ότι έγιναν εργασίες στην οικοδομή ύψους €106.884,82 και ότι ακόμη επέστρεψε το ποσό των €2.000 στον παραπονούμενο XXXXX Φωτίου. Τα αδικήματα που ο κατηγορούμενος παραδέχθηκε έχουν σε έντονο βαθμό το στοιχείο της απάτης, και η διάπραξη τους διασαλεύει και πλήττει την εμπορική πίστη και τις συναλλαγές οι οποίες είναι απαραίτητες για την λειτουργία του εμπορικού συστήματος. Στην υπόθεση Ιωάννου -v- Αστυνομίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 286 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα για το θέμα αυτό: «Αδικήματα που ενέχουν το στοιχείο της απάτης είναι σοβαρά διότι υπονομεύουν τις συναλλαγές και τις δοσοληψίες μεταξύ των πολιτών. Έχει δε τονισθεί από το Δικαστήριο τούτο σε σειρά αποφάσεων ότι οι ποινές σε τέτοιες περιπτώσεις πρέπει να είναι αποτρεπτικού χαρακτήρα, όταν δε ένα Δικαστήριο αντιμετωπίζει την επιβολή ποινής σε περιπτώσεις που από την φύση τους απαιτούν αποτροπή, τότε η εξατομίκευση της ποινής δεν μπορεί να έχει τέτοια επίδραση εις την ποινή που θα επιβληθεί ώστε να υπονομεύεται ή να καταστρέφεται ο αποτρεπτικός χαρακτήρας της ποινής.» Τα γεγονότα όπως έχουν εκτεθεί ενώπιον μας καταδεικνύουν ότι ο κατηγορούμενος σε όλες τις περιπτώσεις οργανωμένα και προσχεδιασμένα εξαπατούσε τα θύματα του και δεν μπορούμε να δεχτούμε ότι δεν ήταν ο ιθύνων νους. Μαζί με άλλα πρόσωπα δεν δίσταζε να οργανώνει ολόκληρες παραστάσεις θα λέγαμε ώστε να δώσει αληθοφάνεια στις παράνομες πράξεις του. Εκμεταλλευόμενος την αφέλεια ιδιαίτερα της παραπονούμενης XXXXX Γιαννικούρη κατάφερε χωρίς ενδοιασμούς να αποσπάσει από αυτή πέραν των €500.000 και το γεγονός ότι δεν περιήλθε ολόκληρο το ποσό στη κατοχή του όπως είπε ο κ. Καραμανής δεν μειώνει κατά την κρίση μας την σοβαρότητα των πράξεων του και την ανάγκη επιβολής αποτρεπτικών ποινών ιδιαίτερα για άλλους επίδοξους δράστες. Τα οικονομικά προβλήματα που αντιμετώπιζε ο κατηγορούμενος και τον οδήγησαν στη διάπραξη των αδικημάτων δεν αποτελούν δικαιολογία. Όπως αναφέρθηκε στην Περικλέους ν. Αστυνομίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 397: «Δεν υποτιμάται η φόρτιση που δημιουργεί η ανάγκη. Πρέπει όμως να ελέγχεται από το καθήκον υπακοής στο νόμο που αποτελεί και τον παρονομαστή της λειτουργίας του ανθρώπου στον κοινωνικό χώρο. Για αυτό και η εξατομίκευση της ποινής ώστε να αντανακλά και στις συνθήκες του παραβάτη δεν αμβλύνει στην περίπτωση σοβαρών εγκλημάτων το στοιχείο της αποτροπής που κατά κανόνα υπεισέρχεται στον καθορισμό της.» Εκτός από τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει άλλες δύο παρόμοιες υποθέσεις με κατηγορίες που εμπεριέχουν επίσης έντονο το στοιχείο της απάτης. Η δράση του κατηγορούμενου δεν ήταν μεμονωμένη αλλά είχε διάρκεια. Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει αδικήματα που διαπράχθηκαν το 2008 όπως στην παρούσα υπόθεση αλλά και στην υπόθεση 762/18, το 2010 και 2011 όπως στην υπόθεση 4270/18 και στην υπόθεση 762/18 αλλά και το 2016 όπως στην παρούσα υπόθεση. Οι φόβοι του κατηγορούμενου από τις απειλές των τοκογλύφων όπως ανέφερε ο κ. Καραμανής δεν δικαιολογούν την συνέχιση των παράνομων πράξεων του κατηγορούμενου. Ο κατηγορούμενος πάντα είχε την επιλογή της καταγγελίας τους στη Αστυνομία και τον τερματισμό των απειλών. Ο φόβος διαιωνίζει ουσιαστικά την παράνομη δραστηριότητα τόσο του ίδιου όσο και των προσώπων αυτών. Ακόμη όμως και στις περιπτώσεις όπως η παρούσα όπου το στοιχείο της αποτροπής σε συσχετισμό με την σοβαρότητα των αδικημάτων αναδεικνύεται έντονο η ανάγκη για εξατομίκευση της ποινής δεν ατονεί αφού ακόμη και στα σοβαρότερα αδικήματα το Δικαστήριο οφείλει να προσεγγίζει την κάθε περίπτωση στη βάση των δικών της γεγονότων και τον κάθε κατηγορούμενο σύμφωνα με τις προσωπικές και οικογενειακές του περιστάσεις, όπως και της εμπλοκής και του ρόλου του στα γεγονότα (βλ. Παναγιώτου -v- Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 478). Λαμβάνουμε ιδιαίτερα υπ' όψη σαν μετριαστικό παράγοντα για τον κατηγορούμενο την παραδοχή του (βλ. Χαρτούμπαλος -v- Δημοκρατίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 28) όπως επίσης την μεταμέλεια του και το λευκό του ποινικό μητρώο. Λαμβάνουμε επίσης υπ' όψη την θέση του κατηγορούμενου όπως εκφράστηκε από τον δικηγόρο του ότι αφού εκτίσει την ποινή του επιθυμεί να ξεκινήσει μια νέα ζώνη αφήνοντας πίσω τις παράνομες πράξεις. Δεν μας διαφεύγει το γεγονός ότι στη κατηγορία πέντε προνοείται ποινή πολύ μεγαλύτερη από την ανώτερη προβλεπόμενη ποινή του γενεσιουργού αδικήματος της τέταρτης κατηγορίας. Τα δύο αδικήματα διακρίνονται νομοθετικώς και όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Θεοχάρους ν. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 22 «με το ερώτημα στη κάθε περίπτωση να άπτεται εν πάση περιπτώσει της προσήκουσας στάθμισης των πραγμάτων και κατάληξη στην ορθή υπό τις περιστάσεις ποινή». Στην υπόθεση Ευτύχιου Μαληκκίδη ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 40/12 ημερ. 25.11.2016 αναφέρθηκαν τα εξής: «Ακόμη και στη περίπτωση που τα ίδια γεγονότα συνθέτουν διαφορετικά αδικήματα, εκείνο που η Νομολογία υποδεικνύει είναι η επιβολή ποινής στο σοβαρότερο εξ αυτών, όπως αυτό προδιαγράφεται από τη προβλεπόμενη ποινή (δέστε μεταξύ άλλων Θεοχάρους ανωτέρω, Alexandrou ν. Director of Customs

(1985)2 CLR 47). Εδώ ο κατηγορούμενος παραδέχθηκε διάφορα αδικήματα επί του ιδίου κατηγορητηρίου, τα οποία θα τύχουν της αρμόζουσας αντιμετώπισης. Ενδεικτικό πιστεύουμε για το θέμα της διαχείρισης περιουσίας από παράνομα έσοδα, αποτελεί το πιο κάτω απόσπασμα από το σύγγραμμα Blackstone's Criminal Practice 1995, το οποίο πραγματεύεται το άρθρο 22 του Thred & Act 1968 (σε δική μας μετάφραση). «Η μέγιστη διαθέσιμη ποινή για το χειρισμό κλοπιμαίας περιουσίας είναι σημαντικά ψηλότερη από αυτή που είναι διαθέσιμη για την κλοπή, αντανακλώντας την άποψη ότι μερικές περιπτώσεις χειρισμού συνιστούν πιο σοβαρά αδικήματα από οιαδήποτε περίπτωση απλής κλοπής» Μπορεί επομένως στην κατάλληλη περίπτωση ο καταδικασθείς για αδίκημα συγκάλυψης να λάβει και να ενδείκνυται να λάβει βαρύτερη ποινή από εκείνη για την οποία καταδικάστηκε για το γενεσιουργό αδίκημα. Άλλωστε το άρθρο 4 του Νόμου 188

(1)/2007, καλύπτει ευρύ φάσμα δραστηριοτήτων όπως εμφαίνεται στις σχετικές παραγράφους του». Στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης δεν μπορούμε να παραγνωρίσουμε το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος δεν επέστρεψε το ποσό των €571.145,00 και η παραπονούμενη που ήταν καθηγήτρια και συνταξιοδοτήθηκε το 2004 έχει απωλέσει τους κόπους ίσως μιας ζωής. Για όλους τους λόγους που αναφέρουμε πιο πάνω κρίνουμε σαν μόνη αρμόζουσα ποινή για τον κατηγορούμενο την ποινή της φυλάκισης και επιβάλλουμε στο κατηγορούμενο τις πιο κάτω ποινές λαμβάνοντας υπόψη και τις κατηγορίες των δύο υποθέσεων που η Υπεράσπιση ζήτησε να ληφθούν υπόψη: - Στη τρίτη κατηγορία δεν επιβάλλουμε καμία ποινή αφού ο κατηγορούμενος παραδέχθηκε και την διάπραξη του αδικήματος της εξασφάλισης αγαθών με ψευδείς παραστάσεις της τέταρτης κατηγορίας (βλ. ΝΤΑΝΝΥ ΧΑΣΣΑΝ ν. Δημοκρατίας και Κωνσταντίνου Αλεξάνδρου ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Εφ. 196/13 και 197/13, ημερ. 10.10.2014). - Στη τέταρτη κατηγορία ποινή φυλάκισης 3 χρόνων. - Στη πέμπτη κατηγορία ποινή φυλάκισης 6 χρόνων. - Στη έκτη κατηγορία καμία ποινή αφού συνδέεται με τα γεγονότα της έβδομης κατηγορίας. - Στην έβδομη κατηγορία ποινή φυλάκισης 4 χρόνων. - Στην όγδοη κατηγορία καμία ποινή αφού αυτή συνδέεται με τα γεγονότα της έβδομης κατηγορίας. - Στην ένατη κατηγορία καμία ποινή αφού ο κατηγορούμενος έχει παραδεχθεί την δέκατη κατηγορία (βλ. ΝΤΑΝΝΥ ΧΑΣΣΑΝ (ανωτέρω)). - Στην δέκατη κατηγορία ποινή φυλάκισης 2 χρόνων. Οι ποινές θα συντρέχουν και να ληφθεί υπ' όψη ο χρόνος κράτησης του κατηγορούμενου από 16/5/2018. Στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης έχουν ληφθεί υπόψη και τα γεγονότα των υποθέσεων 762/18 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας και 4270/18 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας. (Υπ)............. Ρ. Λιμνατίτου, Π.Ε.Δ. (Υπ)............. Μ. Δρουσιώτης, Α.Ε.Δ. (Υπ)............. Π. Μιχαηλίδης, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/Assize Court/final Αναφορά: Ποινή cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο