Δημοκρατία ν. Μιχαηλίδης, Αρ. Υπόθεσης: 4992/18, 5/10/2018

(2), 30,31, 31Α, Πρώτος Πίνακας Μέρος ΙΙ και Τρίτος Πίνακας του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77 όπως έχει τροποποιηθεί και σε μία κατηγορία που αφορά παράνομη κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β΄, με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, 5

(1)(β), 6

(3), 30, 30Α, 31, 31Α, Πρώτος Πίνακας Ελεγχόμενα Φάρμακα Μέρος ΙΙ, Φάρμακα Τάξεως Β΄ και Τρίτος Πίνακας του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77, όπως έχει τροποποιηθεί. Τα γεγονότα της υπόθεσης έχουν τεθεί γραπτώς ενώπιον του Δικαστηρίου και είναι περιληπτικά τα ακόλουθα: Στις 06.08.2018 μέλη της ΥΚΑΝ έθεσαν υπό διακριτική παρακολούθηση τον κατηγορούμενο κατόπιν πληροφορίας ότι αυτός τη συγκεκριμένη ημέρα είχε στην κατοχή του και διακινούσε μεγάλη ποσότητα ναρκωτικών ουσιών. Ο κατηγορούμενος εντοπίστηκε να αναχωρεί από την οικία του στη Λευκωσία χρησιμοποιώντας αυτοκίνητο και κινήθηκε σε διαφόρους οδούς στη Λευκωσία. Ακολούθως μετέβηκε στην Αγλαντζιά όπου βρίσκεται η πατρική του οικία και μετά από περίπου δέκα λεπτά θεάθηκε να εξέρχεται της οικίας και να πλησιάζει το όχημα του κρατώντας ένα μεγάλο σακούλι μαύρου χρώματος το οποίο τοποθέτησε στο χώρο αποσκευών του οχήματος και αναχώρησε. Κατευθύνθηκε και εισήλθε στον αυτοκινητόδρομο Λευκωσίας-Λεμεσού και αφού πέρασε τη Λεμεσό συνέχισε την πορεία του με κατεύθυνση την Πάφο. Αφού εισήλθε στην Πάφο κατευθύνθηκε προς το χωριό Κονιά και γύρω στις 19:00 μ.μ. σταμάτησε στα αριστερά σε κάποιο σημείο του κυρίου δρόμου στη Λεωφόρο Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄. Μέλη της ΥΚΑΝ προχώρησαν προς το μέρος του κατηγορούμενου, του αποκάλυψαν την αστυνομική τους ιδιότητα και του ζήτησαν όπως εξέλθει του οχήματος για έλεγχο. Τον πληροφόρησαν ότι τον θεωρούσαν ύποπτο για κατοχή ναρκωτικών ουσιών, του επέστησαν την προσοχή του στο Νόμο χωρίς ο κατηγορούμενος να απαντήσει οτιδήποτε. Κατά τη διάρκεια της έρευνας ανευρέθηκαν στο χώρο αποσκευών του οχήματος τρεις σφραγισμένες συσκευασίες όπου περιείχαν πράσινη ξηρή φυτική ύλη συνολικού βάρους 2 κιλών και 957,4 γραμμαρίων. Μέλος της ΥΚΑΝ τα υπέδειξε στον κατηγορούμενο και τον πληροφόρησε ότι η πράσινη φυτική ύλη είναι κάνναβη της οποίας η κατοχή και χρήση απαγορεύεται και αφού του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο, ο κατηγορούμενος του απάντησε «ξέρεις έντα που έσιη μέσα». Στις 07.08.2018 από τον κατηγορούμενο λήφθηκε ανακριτική κατάθεση στην οποία αναφέρει ότι πριν από λίγους μήνες δάνεισε το ποσό των €20.000,00 σε κάποιο πρόσωπο το οποίο δεν κατονόμασε με σκοπό να του τα επιστρέψει σύντομα. Λόγω του ότι το πρόσωπο αυτό δεν μπορούσε να του επιστρέψει τα χρήματα του πρότεινε να του δώσει ποσότητα κάνναβης που θα αναλογούσε στο αντίστοιχο ποσό και για την οποία θα του κανόνιζε και αγοραστή και έτσι με αυτόν τον τρόπο θα εισέπραττε το οφειλόμενο ποσό. Αφού ο κατηγορούμενος παρέλαβε στις 06.08.2018 την κάνναβη από συγκεκριμένο σημείο στη συνέχεια μετέφερε τα ναρκωτικά στην πατρική του οικία. Ακολούθως με οδηγίες του προσώπου αυτού τα παρέλαβε εκ νέου για να τα μεταφέρει αρχικά στη Λεμεσό και να τα παραδώσει σε δεύτερο πρόσωπο. Ενώ οδηγούσε προς Λεμεσό το πρόσωπο αυτό του είπε να κατευθυνθεί τελικά προς την Πάφο γιατί εκεί θα έκαμνε τελικά συνάντηση με τον τελικό παραλήπτη των ναρκωτικών και θα εισέπραττε το ποσό των €18.000,00. Σύμφωνα με την εργαστηριακή έκθεση του Γενικού Χημείου του Κράτους η συνολική ποσότητα της πράσινης ξηρής φυτικής ύλης που είναι 2 κιλά και 957,4 γραμμάρια είναι κάνναβη. Ο κατηγορούμενος, όπως ανέφερε ο κ. Χατζηκύρου, βαρύνεται με δύο προηγούμενες καταδίκες, οι οποίες είναι παραδεκτές από τον κατηγορούμενο. Η μία αφορά ληστεία και η άλλη εμπρησμό. Αγορεύοντας για μετριασμό της ποινής για τον κατηγορούμενο ο κ. Μιχαηλίδης υιοθέτησε το περιεχόμενο της έκθεσης του Γραφείου Ευημερίας που ετοιμάστηκε για τον κατηγορούμενο και βρίσκεται ως Τεκμήριο Β στο φάκελο της υπόθεσης. Αναφέρθηκε περαιτέρω στην άμεση παραδοχή του κατηγορούμενου τόσο ενώπιον του Δικαστηρίου όσο και ενώπιον των Αστυνομικών Οργάνων και στη μεταμέλεια του. Αναφέρθηκε επίσης στο κίνητρο του κατηγορούμενου που ουσιαστικά δεν ήταν όπως ανέφερε ο κ. Μιχαηλίδης για να αποκομίσει κέρδος αλλά για να ανακτήσει χρήματα που είχε δανείσει στο τρίτο αυτό πρόσωπο. Χωρίς αυτό να νομιμοποιεί τις πράξεις του, διαφοροποιεί, σύμφωνα με τον κ. Μιχαηλίδη, την παρούσα υπόθεση από τις περιπτώσεις όπου τέτοιες ενέργειες γίνονται με αποκλειστικό σκοπό το χρηματικό κέρδος. Τόνισε επίσης τον ερασιτεχνικό τρόπο με τον οποίο ο κατηγορούμενος έδρασε αλλά επίσης αναφέρθηκε στις σοβαρές συνέπειες που έχει επιφέρει η σύλληψη και κράτηση του κατηγορούμενου στην οικογένεια του. Αναφέρθηκε επίσης στην έμπρακτη αναγνώριση του λάθους του κατηγορούμενου με την παραδοχή του και στο γεγονός ότι ο κατηγορούμενος με την επιβολή ποινής στην παρούσα υπόθεση θα εκτίσει επιπλέον τρεις μήνες φυλάκιση για την ποινή που είχε ανασταλεί με προεδρική χάρη τον Απρίλιο του 2017. Ανέφερε επίσης ότι δεν συντρέχει οποιοσδήποτε από τους επιβαρυντικούς παράγοντες που καθορίζονται στο άρθρο 30

(4)του Νόμου 29/77 αλλά αντίθετα συντρέχουν κάποιοι από τους ελαφρυντικούς παράγοντες όπως το είδος των ναρκωτικών ουσιών και ότι ο κατηγορούμενος παρασύρθηκε από άτομο το οποίο μπορούσε να ασκήσει σε αυτόν επιρροή. Ο κατηγορούμενος είναι ηλικίας 43 ετών και πατέρας μίας κόρης από τον πρώτο του γάμο. Ο κατηγορούμενος έχει τελέσει δεύτερο γάμο και η σύζυγος του έχει ένα παιδί από τον προηγούμενο της γάμο το οποίο έχει εξαιρετική σχέση με τον κατηγορούμενο. Το 2005 ο κατηγορούμενος ενεπλάκη σε ένα τροχαίο ατύχημα το οποίο του προκάλεσε σοβαρά τραύματα και το ατύχημα αυτό υπήρξε, όπως ανέφερε ο κ. Μιχαηλίδης, καταλυτικό για τον κατηγορούμενο αφού έχασε την αυτοπεποίθηση και αυτοεκτίμηση του. Ο κατηγορούμενος ο οποίος ήταν γυμναστής δεν μπορούσε να συνεχίσει μετά το ατύχημα να ασχολείται με τη γυμναστική. Αναφέρθηκε επίσης στις δύο προηγούμενες καταδίκες του κατηγορούμενου και εισηγήθηκε ότι σύμφωνα με τη νομολογία δεν πρέπει να προσμετρούνται με τέτοιο τρόπο ούτως ώστε να δίδεται η εντύπωση ότι ο κατηγορούμενος τιμωρείται για δεύτερη φορά για το αδίκημα που αντιμετωπίζει. Τα αδικήματα τα οποία έχει παραδεχτεί ο κατηγορούμενος είναι από τα πλέον σοβαρά, αυτό φαίνεται από τις προβλεπόμενες από το Νόμο ποινές. Η προβλεπόμενη ποινή για την κατηγορία της κατοχής είναι ποινή φυλάκισης μέχρι 8 χρόνια και η προβλεπόμενη ποινή για την κατηγορία της κατοχής με σκοπό την προμήθεια σε τρίτα πρόσωπα είναι η διά βίου φυλάκιση. Η προβλεπόμενη από το Νόμο ανώτατη ποινή λαμβάνεται υπ' όψη από το Δικαστήριο αφού όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Souilmi -v- Αστυνομίας

(1992)2 ΑΑΔ 248 «είναι ενδεικτική της έκτασης της σοβαρότητας ενός αδικήματος και τούτο είναι στοιχείο που πρέπει να λαμβάνεται υπ' όψη στην επιμέτρηση της ποινής όπως και στο είδος της ποινής που θα επιβληθεί». Οι αρχές που διέπουν καθώς και ο τρόπος προσέγγισης του θέματος επιβολής ποινής σε αδικήματα που σχετίζονται με τα ναρκωτικά έχουν επανειλημμένα αναφερθεί τόσο από το Εφετείο όσο και από τα Πρωτόδικα Δικαστήρια. Δύο είναι τα ουσιαστικά στοιχεία τα οποία πάντοτε τονίζονται ιδιαίτερα: α) η αναγκαιότητα για επιβολή αυστηρών και αποτρεπτικής φύσεως ποινών και β) η μειωμένη σημασία των προσωπικών οικογενειακών και συναφών περιστάσεων των κατηγορουμένων και γενικότερα ο ρόλος της εξατομίκευσης. Ο λόγος για την αυστηρή προσέγγιση των Δικαστηρίων οφείλεται στο γεγονός ότι η χρήση και διάδοση των ναρκωτικών βρίσκεται σε έξαρση και έχει καταστεί κοινωνική μάστιγα με θύματα κυρίως νεαρά και ευάλωτα άτομα. Η αυξητική τάση των υποθέσεων που οδηγούνται στο Δικαστήριο και αφορούν μεγάλες ποσότητες ναρκωτικών είναι ιδιαίτερα ανησυχητική. Τα ναρκωτικά έχουν εξαπλωθεί παντού και αφορούν όλες τις ηλικίες από μικρούς μαθητές μέχρι ηλικιωμένα άτομα, και δεν σχετίζονται μόνο με άτομα που πιθανόν να αντιμετωπίζουν προσωπικά και οικογενειακά προβλήματα αλλά σχετίζονται πλέον και με άτομα που διερωτάται κάποιος γιατί οδηγήθηκαν στα ναρκωτικά αφού η ζωή και η οικογένεια τους δεν παρουσιάζει κανένα πρόβλημα. Είναι πλέον η ώρα όλων των κοινωνικών φορέων να ενσκήψουν στο πρόβλημα για να δοθούν ουσιαστικές λύσεις. Το πιο ανησυχητικό όμως είναι το γεγονός ότι νέοι άνθρωποι όπως ο κατηγορούμενος, οικογενειάρχες με μικρά παιδιά, με μεγάλη ευκολία εμπλέκονται και ασχολούνται με την διακίνηση των ναρκωτικών, ενώ παραδέχονται ότι δεν είναι χρήστες, για οικονομικούς λόγους. Ενόψει της συχνότητας των αδικημάτων αυτών η επιβολή αυστηρών και αποτρεπτικών ποινών είναι αναγκαία ιδιαίτερα στις περιπτώσεις όπου η κατοχή συνοδεύεται με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα. Στην υπόθεση Berne v. Δημοκρατίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 437, 443-444 έχουν αναφερθεί τα πιο κάτω σχετικά με το θέμα: «Το Ανώτατο Δικαστήριο έχει τονίσει επανειλημμένα την ανάγκη επιβολής αυστηρών ποινών σε υποθέσεις αδικημάτων που σχετίζονται με ναρκωτικά, σε μία προσπάθεια περιορισμού ή εξάλειψης παρόμοιων αδικημάτων και προστασίας του κοινού. Μάλιστα έχει τονισθεί ότι είναι καιρός όπως οι επιβαλλόμενες ποινές καταστούν αυστηρότερες για να δείχνουν τόσο την αποδοκιμασία όσο και την ενεργό συμμετοχή της Δικαιοσύνης στον αγώνα που διεξάγεται σε παγκόσμια κλίμακα για την καταπολέμηση της χρήσης και εμπορίας ναρκωτικών. (Βλ. Kablawi & Others v. Δημοκρατίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 494). Το είδος, η ποσότητα των ναρκωτικών και ο σκοπός για τον οποίο κατέχονται είναι, όπως φαίνεται από τη σχετική νομολογία μεταξύ των σοβαρών παραγόντων που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη στον καθορισμό της ποινής. Η επιβολή ιδιαίτερα σοβαρών ποινών ενδείκνυται σε περιπτώσεις όπου η κατοχή συνοδεύεται με πρόθεση εμπορίας των ναρκωτικών. (Βλ. μεταξύ άλλων Hassan v. Δημοκρατίας

(1971)2 C.L.R. 210, Abdullah v. Δημοκρατίας

(1971)2 C.L.R. 323, Esper v. Δημοκρατίας

(1972)2 C.L.R. 73 και Moussa v. Δημοκρατίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 320). Η χρήση και διάδοση των ναρκωτικών έχει επανειλημμένα χαρακτηρισθεί ως κοινωνική μάστιγα που υπονομεύει το θεμέλιο της κοινωνίας. Η έξαρση που παρατηρείται στη διάπραξη αδικημάτων αυτής της κατηγορίας δεν μπορεί παρά να καταστήσει το στοιχείο της αποτροπής στον καθορισμό της τιμωρίας των παραβατών πιο έντονο». Έχει κατ' επανάληψη τονισθεί από το Εφετείο ότι στη συλλογική προσπάθεια που καταβάλλεται για την καταπολέμηση της μάστιγας των ναρκωτικών ο παράγοντας που αφορά στις προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου είναι περιορισμένης σημασίας, ενώ τονίζεται ιδιαίτερα η ανάγκη επιβολής αυστηρών ποινών με σκοπό την αποτροπή διάπραξης τέτοιων ή παρόμοιων αδικημάτων, γενικώς. Χαρακτηριστικά παραπέμπουμε στο ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση Χρίστου v. Δημοκρατίας

(2007)2 Α.Α.Δ. 448: «Τα αδικήματα που παραβιάζουν τον περί Ναρκωτικών Φαρμάκων Νόμο, και ιδιαίτερα η προμήθεια και εμπορία των παρανόμων ουσιών που αναφέρονται σ' αυτόν, είναι άκρως σοβαρά. Γι' αυτό και πρέπει να αντιμετωπίζονται με αποτρεπτικές ποινές για να προστατευθεί η κοινωνία μας από τη μάστιγα των ναρκωτικών που δυστυχώς επέλασε και στη μικρή μας χώρα, μολονότι είναι μια μικρή κοινωνία η οποία παλαιότερα ήταν συνεκτική και συνδεδεμένη. Η ιδιότητα αυτή της κοινωνίας μας απέτρεπε το είδος του εγκλήματος, ειδικά του οργανωμένου, που σήμερα όμως παρουσιάζει αυξητική τάση με πολύ αρνητικές επιπτώσεις στην ευταξία του κράτους. Για την επίτευξη του σκοπού αυτού η νομολογία ορίζει πως οι προσωπικές περιστάσεις του κατηγορουμένου έχουν περιθωριακή συμβολή ως ελαφρυντικό στοιχείο στην επιμέτρηση της ποινής. (Βλ. Mansour and other v. Δημοκρατίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 434, Landau v. Δημοκρατίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 178, Chanine v. Δημοκρατίας

(1987)2 Α.Α.Δ. 183 και Ρεσλάν v. Αστυνομίας

(2006)2 Α.Α.Δ. 127)» . Η πλούσια δυστυχώς, νομολογία για υποθέσεις ναρκωτικών καταδεικνύει την αυστηρή αντιμετώπιση τέτοιας φύσης αδικημάτων με την επιβολή πολύχρονων ποινών φυλάκισης, το ύψος των οποίων εξαρτάται, μεταξύ άλλων παραγόντων, από το είδος, την ποσότητα και τον σκοπό κατοχής των ναρκωτικών. Η αντιμετώπιση υποθέσεων κατοχής και εμπορίας ναρκωτικών επισύρει αυστηρές ποινές. Οι αποφάσεις και οι ποινές που επιβάλλονται σε παρόμοιας φύσεως υποθέσεις, λαμβάνονται βέβαια υπόψη επειδή δεν είναι επιθυμητή η ανομοιομορφία στη μεταχείριση αδικοπραγούντων. Όπως όμως τονίστηκε και στην υπόθεση Al-Awar κ.α. v. Δημοκρατίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 160, με τις ποινές που επιβάλλονται, δεν καθορίζεται με οποιονδήποτε τρόπο μία στατική διατίμηση. Οι προηγούμενες ποινές και η προσέγγιση των Δικαστηρίων στο πρόσφατο και απώτερο παρελθόν είναι ενδεικτικές του τρόπου αντιμετώπισης των υποθέσεων κατά το χρόνο διάπραξης τους. Η σοβαρότητα των αδικημάτων αυτών και η ανάγκη επιβολής αποτρεπτικών ποινών οδήγησε την νομολογία να αναγνωρίζει ότι οι προσωπικές περιστάσεις των κατηγορουμένων ή άλλοι ελαφρυντικοί παράγοντες δεν πρέπει να εξουδετερώνουν την προσπάθεια των Δικαστηρίων που καταβάλλεται για την προστασία της κοινωνίας από την σύγχρονη μάστιγα των ναρκωτικών. Παρόλο που οι παράγοντες αυτοί δεν παραγνωρίζονται στο πλαίσιο του καθήκοντος των Δικαστηρίων για εξατομίκευση της ποινής εν τούτοις περιορισμένη βαρύτητα μπορεί να δοθεί σ' αυτούς (βλ. Παναγιώτου -v- Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 169) . Μέσα στα πιο πάνω πλαίσια αναφοράς για τους μετριαστικούς παράγοντες λαμβάνουμε υπ' όψη μας την παραδοχή του κατηγορούμενου αφού όπως τονίστηκε στην υπόθεση Χαρτούμπαλος -v- Δημοκρατίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 28 «η παραδοχή ενοχής πρέπει να αμείβεται με σχετική έκπτωση στη ποινή. Αυτό ενθαρρύνει τους αδικοπραγούντες να παραδέχονται ενοχή με συνέπεια να μην σπαταλάται πολύτιμος χρόνος στην εκδίκαση υποθέσεων. Αποτελεί πορεία που προάγει τους σκοπούς της Δικαιοσύνης». Ο κ. Μιχαηλίδης ζήτησε όπως ληφθεί υπ' όψη από το Δικαστήριο ως μετριαστικός παράγοντας για τον κατηγορούμενο το γεγονός ότι είναι πατέρας ενός ανήλικου παιδιού και έχει τη φροντίδα και φύλαξη του παιδιού της συζύγου του. Στην υπόθεση Araxie Krikor Parekian -v- The Republic

(1987)2 C.L.R 233 αναφέρθηκε ότι το γεγονός ότι τα παιδιά κάποιου κατηγορούμενου θα στερηθούν την φροντίδα του γονέως δεν αποτελεί λόγο για μείωση της ποινής. Και αυτό γιατί όσο και αν τα παιδιά αυτά θα υποφέρουν από την ποινή που έχει επιβληθεί στον γονέα τους το κακό που θα πάθουν τα παιδιά όλου του κόσμου αλλά και οι πιο μεγάλοι θα είναι μεγαλύτερο αν πρόσωπα όπως οι κατηγορούμενοι δεν τιμωρούνται με αποτρεπτικές και αυστηρές ποινές. Δεν μπορούμε όμως να μην αναφέρουμε ότι ο κατηγορούμενος θα έπρεπε να σκεφτεί τα δύο ανήλικα παιδιά του στο χρόνο που αποφάσισε να εμπλακεί με τα ναρκωτικά και να βρεθεί να έχει στη κατοχή του την ποσότητα των ναρκωτικών που παραδέχθηκε ότι κατείχε. Δεν μπορούμε να παραγνωρίσουμε επίσης το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει δύο προηγούμενες καταδίκες. Οι προηγούμενες καταδίκες του κατηγορούμενου δεν αφορούν βέβαια παρόμοια αδικήματα αλλά καταδεικνύει το γεγονός αυτό τη στάση και το σεβασμό του κατηγορούμενου έναντι των Νόμων και των Κανονισμών. Ο κατηγορούμενος είχε αποφυλακιστεί με χάρη του Προέδρου της Δημοκρατίας και γνώριζε τον κίνδυνο ενεργοποίησης της ποινής που παρέμεινε, όμως αυτό δεν ήταν αποτρεπτικό για τον κατηγορούμενο ώστε να αποφύγει την εμπλοκή του σε οποιοδήποτε αδίκημα αλλά αντίθετα αποφάσισε να εμπλακεί σε πολύ σοβαρότερο αδίκημα. Με βάση όλα όσα έχουμε αναφέρει πιο πάνω κρίνουμε ότι η σοβαρότητα των αδικημάτων που διέπραξε ο κατηγορούμενος όπως και το στοιχείο της αποτροπής που προέχει σε τέτοιες υποθέσεις καθιστούν την επιβολή αυστηρής ποινής φυλάκισης αναπόφευκτη για τον κατηγορούμενο. Το ύψος της ποινής σχετίζεται όμως και με τις λεπτομέρειες των αδικημάτων που ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει, το είδος και την ποσότητα των ναρκωτικών που κατείχε. Λαμβάνουμε επίσης υπόψη ότι θα ενεργοποιηθεί και το υπόλοιπο της ποινής στην υπόθεση 11005/15 Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας στην οποία εδόθη προεδρική χάρη και επιβάλλουμε τις πιο κάτω ποινές: Στις κατηγορίες 1 και 3 δεν επιβάλλουμε καμία ποινή αφού όπως έχει αναφερθεί στις Ποινικές Εφέσεις 196/13 και 197/13 ΝΤΑΝΥ ΧΑΣΣΑΝ v. Δημοκρατίας και Κωνσταντίνου Αλεξάνδρου ν. Δημοκρατίας, ημερ. 10.10.2014, όπου οι κατηγορούμενοι κρίνονται ένοχοι σε κατηγορίες συνομωσίας προς διάπραξη αδικήματος και σε αντίστοιχες κατηγορίες ότι διέπραξαν τα αδικήματα δεν ενδείκνυται η επιβολή ποινής στις κατηγορίες της συνωμοσίας. Στην κατηγορία 2 επίσης δεν επιβάλλουμε καμία ποινή αφού τα γεγονότα της κατηγορίας αυτής εμπεριέχονται στα γεγονότα της κατηγορίας 4. Στην κατηγορία 4 επιβάλλουμε στον κατηγορούμενο ποινή φυλάκισης 5 ετών και να ληφθεί υπόψη ο χρόνος κράτησης του από 14.08.2018. (Υπ)............. Ρ. Λιμνατίτου, Π.Ε.Δ. (Υπ)............. Μ. Δρουσιώτης, Α.Ε.Δ. (Υπ)............. Π. Μιχαηλίδης, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο