Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. Στυλιανού, Αρ. Υπόθεσης: 200/2016, 2/11/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2018:B84 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Χριστοδούλου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 200/2016 Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου Κατηγορούσας Αρχής v. XXXX Στυλιανού Κατηγορουμένου ----------------------- Ημερομηνία: 02/11/2018. Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ. Ν. Νεοκλέους. Για τον Κατηγορούμενο : κ. Σ. Ζαννούπας. Π Ο Ι Ν Η Ο κατηγορούμενος έχει κριθεί ένοχος κατόπιν δικής του παραδοχής στην κατηγορία της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β (βλ. κατηγορία αρ. 1) και στην κατηγορία της παράνομης χρήσης ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β (βλ. κατηγορία αρ.2). Για σκοπούς επιβολής ποινής στην παρούσα, λαμβάνονται υπόψη και οι Υποθέσεις Αρ. 2282/17 και 10035/15 Ε.Δ. Πάφου οι οποίες αφορούν πανομοιότυπα αδικήματα. Τα γεγονότα έχουν εκτεθεί από την κατηγορούσα αρχή, δεν έτυχαν αμφισβήτησης από την υπεράσπιση και έχουν ως ακολούθως: Γεγονότα στην παρούσα υπόθεση: Στις 7/4/2015 και ώρα 14:05 ο Αστυφύλακας XXXX, της ΥΚΑΝ Πάφου, ήταν στην Λεωφόρο Αρχιεπισκόπου Μακαρίου στη Γεροσκήπου με άλλο συνάδελφο του και κατόπιν πληροφορίας ανέκοψαν για έλεγχο τον Κατηγορούμενο ο οποίος βρισκόταν πεζός στην πιο πάνω λεωφόρο. Μόλις ο Κατηγορούμενος αντιλήφθηκε την παρουσία των πιο πάνω αστυνομικών, τράπηκε σε φυγή και αφού διασταύρωσε την πιο πάνω λεωφόρο, εισερχόμενος σε χωμάτινο δρόμο και σε απόσταση περίπου 25 μέτρων, γλίστρησε και συνελήφθηκε. Την ίδια στιγμή και σε έλεγχο που διενεργήθηκε από τον Αστυφύλακα XXXX σε τσαντάκι μέσης χρώματος μπλε που φορούσε ο Κατηγορούμενος, εντοπίστηκε ένα τεμάχιο νάιλον διαφανές σακουλάκι δεμένο κόμπο το οποίο περιείχε ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης. Αφού υποδείχθηκε στον κατηγορούμενο η πράσινη ξηρή φυτική ύλη και του επεστήθηκε η προσοχή του στον Νόμο, απάντησε «εν λλίο χόρτο, εν δικό μου». Ακολούθως την ίδια μέρα, σε κατάθεση στα γραφεία της ΥΚΑΝ Πάφου ο Κατηγορούμενος ανέφερε ότι το πρωί της ίδιας ημέρας είχε κάμει χρήση και ότι προμηθεύτηκε την κάνναβη που βρέθηκε στην κατοχή του από κάποιο άγνωστο πρόσωπο Αραβικής καταγωγής. Τα τεκμήρια στάληκαν στο Κρατικό Χημείο και στις 25/6/2015 λήφθηκε το αποτέλεσμα όπου από τις εξετάσεις που έγιναν διαπιστώθηκε ότι επρόκειτο για κάνναβη βάρους 3.9626 γραμμαρίων από την οποία δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη. Ο Κατηγορούμενος στις 15/8/2015 κατηγορήθηκε γραπτώς και απάντησε «ό,τι έχω να πω, θα το πω στο Δικαστήριο». Γεγονότα στην Υπόθεση Αρ. 10035/15 Ε.Δ. Πάφου. Στις 31/10/2014 και ώρα 17:30 λήφθηκε πληροφορία στην ΥΚΑΝ Πάφου ότι ο Κατηγορούμενος οδηγούσε το αυτοκίνητο XXXXX54 έχοντας μαζί του ως συνοδηγό άγνωστο άντρα στην περιοχή Σταυροκόννου και ότι έχουν στην κατοχή τους ποσότητα ναρκωτικών ουσιών. Μετά την λήψη της πληροφορίας αυτής, ο Αστ. XXXX με άλλους συναδέλφους του της ΥΚΑΝ Πάφου μετέβηκαν στην περιοχή για εντοπισμό και έλεγχο των προσώπων αυτών και του οχήματος. Περί η ώρα 18:15 εντόπισαν το όχημα του Κατηγορουμένου να κατευθύνεται από τον κύριο δρόμο του χωριού Σταυροκόννου προς τα Χολέτρια. Κατόπιν αυτού, ακολούθησαν το όχημα του Κατηγορουμένου με δύο υπηρεσιακά οχήματα έχοντας τους φάρους αναμμένους για να το ανακόψουν. Όταν έγιναν αντιληπτοί, ο Κατηγορούμενος ανέπτυξε ταχύτητα. Στο τέλος λόγω της επικινδυνότητας της κατάστασης και της άρνησης του Κατηγορουμένου να συμμορφωθεί πυροβόλησαν τα λάστιχα του οχήματος του Κατηγορουμένου με αποτέλεσμα να ακινητοποιηθεί. Προτού ακινητοποιηθεί, ο Κατηγορούμενος θεάθηκε να πετά έξω από το παράθυρο του αυτοκινήτου του κάποια αντικείμενα όπου αργότερα από έλεγχο που έγινε σε δύο διαφορετικά σημεία, βρέθηκαν ένα άσπρο χαρτί εντός του οποίου υπήρχε πράσινη ξηρή φυτική ύλη, του επεστήθηκε η προσοχή του στον Νόμο και δεν απάντησε οτιδήποτε. Ακολούθησε σωματική έρευνα, βρέθηκαν μέσα σε τσαντάκι μέσης χρώματος μαύρου ένας μεταλλικός σπαστήρας χρώματος αργυρού ο οποίος περιείχε ίχνη πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης και στο παγκέτο του δρόμου μικρή ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης. Τα εν λόγω δύο πρόσωπα αρνήθηκαν ότι ήταν δικά τους και ακολούθως συνελήφθηκαν και μεταφέρθηκαν μαζί με τα τεκμήρια στην ΥΚΑΝ Πάφου. Ανακρινόμενος προφορικά ο Κατηγορούμενος απάντησε ότι τα ανευρεθέντα ναρκωτικά είναι δικά του και τα κατείχε για δική του χρήση. Στις 31/10/2014 επίσης ο Κατηγορούμενος ανέφερε μεταξύ άλλων ότι τα ανευρεθέντα ναρκωτικά είναι δικά του, τα είχε για δική του χρήση και ο λόγος που δεν σταμάτησε όταν του έγινε σήμα ήταν διότι φοβήθηκε. Από τις επιστημονικές εξετάσεις που ακολούθησαν ο Κατηγορούμενος συνδέθηκε με τα τεκμήρια μέσω D.N.A. και στην συνέχεια διαπιστώθηκε από το Κρατικό Χημείο από την ότι αυτά ήταν κάνναβη συνολικού βάρους 1.4287 γραμμαρίων. Στις 7/4/2015 ο κατηγορούμενος κατηγορήθηκε γραπτώς και απάντησε «εν εκατάλαβα τι λαλείς». Γεγονότα στην Υπόθεση Αρ. 2282/17 Στις 18/5/2016 ο Λοχίας XXX, μαζί με το κλιμάκιο της ΥΚΑΝ Πάφου είχαν πληροφορία ότι ο Κατηγορούμενος μετέφερε ναρκωτικές ουσίες και τον εντόπισαν να βρίσκεται στην καφετερία XXX στην οδό Ανεξαρτησίας στην Πάφο. Όταν τον πλησίασαν και του εξήγησαν τους λόγους της παρουσίας τους, κλήθηκε για έλεγχο στην τουαλέτα της καφετερίας και κατά τη σωματική έρευνα που του έγινε, εντοπίστηκε στην κατοχή του και συγκεκριμένα εντός του εσώρουχου του ένα νάιλον σακουλάκι κίτρινου χρώματος κλειστό διά καψίματος εντός του οποίου υπήρχε ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης. Παραλήφθηκε ως τεκμήριο, του επεστήθηκε η προσοχή του στον Νόμο και απάντησε «εν δικά μου». Συνελήφθηκε για αυτόφωρο αδίκημα και απάντησε «παραδέχομαι». Την ίδια ημέρα στα γραφεία της ΥΚΑΝ εξέφρασε την επιθυμία να προβεί σε θεληματική κατάθεση στην οποία ανέφερε ότι είναι χρήστης ναρκωτικών ουσιών και συγκεκριμένα κάνναβης τα τελευταία 12 χρόνια και ότι τα ανευρεθέντα ναρκωτικά είναι δικά του και τα κατείχε για δική του χρήση. Από την έκθεση διαφάνηκε ότι ήταν κάνναβη ποσότητας 0.43 γραμμαρίων και ότι την ίδια ημέρα ο Κατηγορούμενος ανέφερε ότι είχε κάμει χρήση κάνναβης. Στις 28/8/2016 κατηγορήθηκε γραπτώς και απάντησε «ό,τι έχω να πω θα το πω στο Δικαστήριο». Πέραν των πιο πάνω, αναφέρθηκε από την κατηγορούσα αρχή ότι ο κατηγορούμενος δεν βαρύνεται με προηγούμενες καταδίκες και ζήτησε όπως όλα τα τεκμήρια κατασχεθούν και καταστραφούν. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορουμένου, για σκοπούς μετριασμού της ποινής, υιοθέτησε την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας σε σχέση με τις προσωπικές συνθήκες του κατηγορουμένου, η οποία ετοιμάστηκε κατόπιν οδηγιών του Δικαστηρίου. Στην εν λόγω έκθεση αναφέρεται ότι ο κατηγορούμενος είναι ηλικίας 26 ετών, άγαμος και από τον 4ον/2012 παρακολουθείται από τις Υπηρεσίες Ψυχικής Υγείας. Σύμφωνα με ιατρική βεβαίωση από κυβερνητικό ψυχίατρο είναι ανίκανος για εργασία λόγω Μεταιχμιακής Διαταραχής Προσωπικότητας, χρήση τοξικών ουσιών. Επίσης, παρουσιάζει κατά πλάκα σκλήρυνση και παρακολουθείται στο Ινστιτούτο Νευρολογίας και Γενετικής Κύπρου. Συντηρείται από το Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα. Ο κατηγορούμενος κατάγεται από τη XXXXX και σε ηλικία τριών χρόνων υιοθετήθηκε από ζευγάρι Κυπρίων και από τότε διαμένει στο χωριό XXXX. Σύμφωνα με τον ίδιο, παρόλο που μεγάλωσε σε ήρεμο οικογενειακό περιβάλλον, πέρασε δύσκολα παιδικά και εφηβικά χρόνια. Αντιμετώπισε σοβαρές δυσκολίες κατά την φοίτηση του στο Δημοτικό και Γυμνάσιο και όπως αναφέρει βίωσε σχολικό εκφοβισμό επειδή τον θεωρούσαν ξένο λόγω της καταγωγής του. Είναι απόφοιτος Τεχνικής Σχολής στον κλάδο υδραυλικών και εργάστηκε για σύντομο χρονικό διάστημα. Έχει πάρει απαλλαγή από την Εθνική Φρουρά και από την ηλικία των 13 ετών έκανε χρήση εξαρτησιογόνων ουσιών. Πέραν των πιο πάνω, ο κατηγορούμενος αναφέρει ότι δεν είναι συνδεδεμένος με τον αδελφό του αλλά ούτε και με τους γονείς του και περιγράφει τις σχέσεις του τυπικές. Παρά το γεγονός αυτό, οι γονείς του αναφέρουν ότι διατηρούν καλές σχέσεις με τα παιδιά τους και προσπαθούν να τους στηρίζουν με κάθε τρόπο. Ο συνήγορος του κατηγορουμένου, συνεχίζοντας, είπε ότι η έκθεση του γραφείου ευημερίας, παρουσιάζει ένα πρόσωπο το οποίο ταλαιπωρείται στην ζωή του από διάφορα θέματα. Πρόκειται για ένα πρόσωπο το οποίο ενεπλάκηκε στα αδικήματα που αντιμετωπίζει και τα οποία αφορούν την κατοχή και χρήση πολύ μικρής ποσότητας κάνναβης. Και στις τρεις υποθέσεις η συνολική ποσότητα δεν ξεπερνά τα 6 γραμμάρια. Κάλεσε το Δικαστήριο να λάβει υπόψη του το νεαρό της ηλικίας του κατηγορούμενου, ο οποίος σήμερα είπε είναι ηλικίας 26 ετών ενώ κατά τη διάπραξη των αδικημάτων ήταν 22 ετών. Φαίνεται να είναι χαμηλού μορφωτικού επιπέδου όπως αναφέρεται στην έκθεση και τα αδικήματα διαπράχθηκαν χωρίς τον οποιονδήποτε σχεδιασμό τους και εν πάση περιπτώση, είπε, πρέπει να αντιμετωπιστεί ο κατηγορούμενος ως ένα χρήστης ο οποίος περιστασιακά εμφανίζεται να κάμνει χρήση ναρκωτικών ουσιών, τάξης Β που δεν είναι από τις σοβαρότερες μορφές του Νόμου. Οι ποσότητες επίσης που εντοπίστηκαν στα τρία περιστατικά ήταν μικρές. Κάλεσε περαιτέρω το Δικαστήριο να λάβει υπόψη του ότι είναι ένα πρόσωπο το οποίο δεν απασχόλησε τις αστυνομικές ή άλλες αρχές με οποιονδήποτε τρόπο και ότι είναι λευκού ποινικού μητρώου. Βίωσε δύσκολα παιδικά χρόνια, ως αναφέρεται στην έκθεση του Γραφείου Ευημερίας και τόσο η ποσότητα αλλά και το είδος των ναρκωτικών είναι λόγοι που συνηγορούν στην επιεικέστερη μεταχείριση του κατηγορουμένου. Πέραν των πιο πάνω, ο κατηγορούμενος ανάφερε ότι ο κατηγορούμενος έχει καταβάλει κάποιες προσπάθειες απεξάρτησης από τα ναρκωτικά πλην όμως δεν έχει καταφέρει ακόμα να απεξαρτητοποιηθεί εντελώς. Συνεργάστηκε με τις αστυνομικές και άλλες αρχές στη διερεύνηση και ολοκλήρωση των υποθέσεων και κάλεσε το Δικαστήριο να λάβει υπόψη του, την ομολογία του στην Αστυνομία αλλά και την παραδοχή του στο Δικαστήριο, η οποία ναι μεν δεν ήταν άμεση στο Δικαστήριο, πλην όμως είναι παραδοχή που πρέπει να ληφθεί υπόψη προς όφελος του μιας και με την ενέργεια του αυτή εξοικονομείται πολύτιμος Δικαστικός χρόνος, αίρονται οι αμφιβολίες του Δικαστηρίου για την εμπλοκή του κατηγορουμένου στο αδίκημα και βοηθά με αυτό τον τρόπο στην ολοκλήρωση της διαδικασίας. Περαιτέρω, ο συνήγορος αναφέρθηκε στο χρόνο που παρήλθε από την διάπραξη των αδικημάτων και ότι ο κατηγορούμενος δεν ενεπλάκη σε οποιαδήποτε παραβατική ή άλλη συμπεριφορά. Εξέφρασε την μεταμέλεια του κατηγορουμένου και κάλεσε το Δικαστήριο να λάβει υπόψη του τα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει. Αναφέρθηκε επίσης στην πρόνοια του άρθρου 30 του Νόμου 29/77 που αναφέρεται σε περαιτέρω μετριαστικούς παράγοντες που το Δικαστήριο θα πρέπει να λάβει υπόψη. Συγκεκριμένα αναφέρθηκε στην ηλικία του κατηγορούμενου και την μη εμπλοκή του σε οποιαδήποτε εμπορία και διακίνηση τέτοιων ουσιών. Τέλος, κάλεσε το Δικαστήριο να κρίνει τον κατηγορούμενο με επιείκεια και ότι σε περίπτωση που επιβληθεί ποινή φυλάκισης, τότε αυτή δικαιολογείται, εν όψει των περιστάσεων της υπόθεσης και των προσωπικών συνθηκών του κατηγορουμένου, να ανασταλεί με σκοπό να δοθεί μία ευκαιρία στον κατηγορούμενο να αναμορφώσει την παραβατική του συμπεριφορά αλλά την ίδια στιγμή να έχει την δαμόκλειο σπάθη πάνω από το κεφάλι του ότι σε περίπτωση που εμπλακεί ξανά σε παραβατική συμπεριφορά θα έχει τις ανάλογες συνέπειες. Αναμφίβολα τα αδικήματα που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος είναι ιδιαίτερα σοβαρά και αυτό αντικατοπτρίζεται και από τις προβλεπόμενες στο Νόμο ποινές. Συγκεκριμένα για το αδικήματα της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β προνοείται ποινή φυλάκισης μέχρι 8 χρόνια ή πρόστιμο ή και οι δύο ποινές ενώ για το αδίκημα της χρήσης ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β προνοείται μέχρι και δια βίου φυλάκισης πέραν της ποινής του προστίμου. Βέβαια δεν παραγνωρίζεται ότι το Δικαστήριο αυτό έχει εξουσία επιβολής ποινής φυλάκισης μέχρι 5 χρόνων, όμως οι προβλεπόμενες στο Νόμο ποινές συνιστούν ένα από τους παράγοντες που συνθέτουν την σοβαρότητα του αδικήματος και το οποίο λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής και συνεκτιμάται με τα γεγονότα της υπόθεσης, τόσο για την επιλογή του είδους της ποινής όσο και για τον καθορισμό της έκτασης της (βλ. Δημοκρατία v. Kυριάκου κ.α.
(1990)2 Α.Α.Δ. 264, Souilmi v. Aστυνομίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 248, Λεβέντης v. Aστυνομίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 632). Ανεξάρτητα από τα πιο πάνω όμως, το άρθρο 30
(2)του Νόμου 29/77 προνοεί ότι στην περίπτωση κατηγορουμένου που κρίθηκε ένοχος για αδίκημα που αφορά χρήση, κατοχή ή μεταφορά ελεγχόμενου φαρμάκου για προσωπική χρήση επιβάλλεται ποινή φυλάκισης που δε θα υπερβαίνει τα δύο έτη, αν δεν είχε συμπληρώσει, κατά το χρόνο της διάπραξης του αδικήματος, το εικοστό πέμπτο (25ο) έτος της ηλικίας του και δεν έχει οποιαδήποτε προηγούμενη καταδίκη για αδίκημα κατά παράβαση του παρόντος Νόμου ή των δυνάμει αυτού εκδιδόμενων Κανονισμών. Πέραν των πιο πάνω, αντλώ δικαστική γνώση για τη συχνότητα που διαπράττονται τέτοιας φύσεως αδικήματα από τις πολλές υποθέσεις που άγονται καθημερινά ενώπιον του Δικαστηρίου και την ανάγκη που υπάρχει για αποτροπή. Η νομολογία έχει καταδείξει ότι τέτοια φύσεως αδικήματα θα πρέπει να αντιμετωπίζονται με αυστηρότητα και την επιβολή αποτρεπτικών ποινών. Στην Παγιαβλάς ν. Αστυνομίας
(1998)2 ΑΑΔ 240 λέχθηκαν σχετικά τα εξής: «Η χρήση ναρκωτικών έχει, όντως, προσλάβει ανησυχητικές διαστάσεις, γεγονός που επιβάλλει, κατά κανόνα, την επιβολή αποτρεπτικών ποινών, όπως και πρόσφατα διαπιστώθηκε στην Παυλίδης κ.α. ν. Αστυνομίας, Ποινικές Εφέσεις 6162 και 6162/15.7.96. Η χρήση ναρκωτικών έχει ποικιλόμορφα χαρακτηριστεί ως κοινωνική μάστιγα και ως νάρκη στο θεμέλιο της κοινωνίας. Αποτελούν τα ναρκωτικά κίνδυνο τόσο για τη φυσική όσο και για την κοινωνική ευημερία του κοινού. Η έξαρση, η οποία παρατηρείται στη χρήση ναρκωτικών, καθιστά την αποτροπή κυρίαρχο στοιχείο στον καθορισμό της φύσης της ποινής, γεγονός που καθιστά τη φυλάκιση εμφανή επιλογή.» Η διαπίστωση που έγινε στην πιο πάνω υπόθεση επιβεβαιώθηκε και σε μεταγενέστερες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου (βλ. Τρύφωνος v. Aστυνομίας
(2009)2 Α.Α.Δ. 197, Beyki v. Aστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 60 και Μαρία Ηλιάδη v. Aστυνομίας
(2009)2 Α.Α.Δ. 412). Βέβαια υπάρχουν διαβαθμίσεις στη σοβαρότητα του αδικήματος ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης. Το είδος και η ποσότητα των ναρκωτικών και ο σκοπός για τον οποίο κατέχονται, είναι μεταξύ των σοβαρών παραγόντων που λαμβάνονται υπόψη από το Δικαστήριο κατά τον καθορισμό της ποινής. Τόσο ο σχετικός Νόμος όσο και η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, προβαίνουν σε μια διαφοροποίηση ως προς την μεταχείριση των χρηστών σε αντίθεση με τους εμπόρους ναρκωτικών. Σύμφωνα με το άρθρο 30
(4)(β) (iii) αποτελεί ελαφρυντικό παράγοντα μεταξύ άλλων, το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος δεν είχε οιανδήποτε ανάμειξη σε εμπορία ναρκωτικών και ότι το παράπτωμα του, σχετίζεται αποκλειστικά με τη χρήση ναρκωτικών. Στην υπόθεση Beyki ν. Αστυνομίας(ανωτέρω) λέχθηκαν σχετικά τα ακόλουθα: «Είναι θεμελιωμένο ότι τα ναρκωτικά αποτελούν σοβαρότατο κίνδυνο για τον άνθρωπο, ο οποίος κίνδυνος πρέπει να καταπολεμηθεί. Οι αυστηρές ποινές που επιβάλλονται για αδικήματα σχετιζόμενα με ναρκωτικά είναι το μέσο που έχουν τα δικαστήρια για την επίτευξη του σκοπού αυτού. Γι' αυτό και οι ποινές που συνήθως επιβάλλονται για τέτοια αδικήματα ενέχουν και το στοιχείο της αποτροπής. Όμως, θεμελιωμένη είναι και η αρχή της διάκρισης της σοβαρότητας των αδικημάτων που αφορούν σε εμπορία ναρκωτικών και εκείνων που αφορούν σε κατοχή και χρήση. Οι έμποροι ναρκωτικών, όπως λέχθηκε στην Afroughi (ανωτέρω), καθιστούν επάγγελμα τους τη διασπορά του θανάτου και ως εκ τούτου είναι δύσκολο να ανευρεθούν ερείσματα για μετριασμό των ποινών που επιβάλλονται σ' αυτούς. Για τους χρήστες ναρκωτικών, όμως, υπάρχει κάποιο περιορισμένο περιθώριο για επίδειξη επιεικείας, το οποίον (περιθώριο) σχετίζεται με την αδυναμία του ανθρώπου και ειδικά των χρηστών ναρκωτικών, ανάλογα βέβαια με τις περιστάσεις της κάθε υπόθεσης.» Ακόμη όμως και στην περίπτωση των χρηστών, η ποινή φυλάκισης δεν είναι ως θέμα αρχής κάτω από συγκεκριμένες συνθήκες, λανθασμένη. Σε σχέση με την αντιμετώπιση των χρηστών στην Παγιαβλάς (ανωτέρω) αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Πράγματι, γίνεται διάκριση μεταξύ εμπόρων και χρηστών ναρκωτικών. Στην περίπτωση των πρώτων, η ανάγκη για την επιβολή αποτρεπτικών ποινών είναι κατάδηλη. Αποζούν από τη διασπορά της καταστροφής. Η διάκριση, όμως, μεταξύ των δύο κατηγοριών παραβατών, αμβλύνεται σε μεγάλο βαθμό, αναλογιζόμενοι ότι είναι οι χρήστες που συντηρούν την εμπορία ναρκωτικών. Χωρίς τους χρήστες, δε θα υπήρχε αγορά για τα ναρκωτικά. Η καταπολέμηση του κακού στη γένεσή του διέρχεται μέσα από την καταπολέμηση της κατανάλωσης ναρκωτικών. Έτσι, και στην περίπτωση των χρηστών, συντρέχουν ισχυροί λόγοι για την επιβολή αποτρεπτικών ποινών.» Το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος είναι περιστασιακός χρήστης σε συνδυασμό με τη μικρή ποσότητα των ναρκωτικών επενεργεί στη σημαντική μείωση της σοβαρότητας του αδικήματος (βλ. Δημητρίου ν. Αστυνομίας
(2003)2 Α.Α.Δ 502). Η μικρή ποσότητα ναρκωτικών λοιπόν θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη. Όμως, από μόνο του το γεγονός αυτό, δεν έχει αναγκαία αποφασιστική σημασία. Θα πρέπει σε κάθε περίπτωση να συνδυάζεται με άλλους μετριαστικούς παράγοντες όπως π.χ η απουσία εμπορίας και η περιστασιακή χρήση (βλ. Τρύφωνος ν. Αστυνομίας (ανωτέρω) και Σελλής ν. Δημοκρατίας
(2005)2 Α.Α.Δ. 215). Η προσπάθεια ενός χρήστη να απεγκλωβιστεί από τον εθισμό του αποτελεί ένα επιπρόσθετο μετριαστικό παράγοντα. Τέτοια προσπάθεια, σύμφωνα με τη νομολογία, πρέπει να ανταμείβεται ανάλογα, καθ' ην έκταση με την ενδεχόμενη απεξάρτηση θα εκλείψει και η ανάγκη διάπραξης αδικημάτων προς εξασφάλιση της δόσης του χρήστη (βλ. Χριστοφίδης ν. Δημοκρατίας
(2004)2 Α.Α.Δ 148, Καρακάννας ν. Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ 463 και Χαραλάμπους ν. Αστυνομίας
(2005)2 Α.Α.Δ 82). Παρά τα πιο πάνω όμως, η κάθε περίπτωση θα πρέπει να κρίνεται με βάση τα δικά της περιστατικά και κατά την επιμέτρηση της ποινής απαιτείται η εξατομίκευση της έτσι ώστε αυτή να είναι ανάλογη της σοβαρότητας του αδικήματος σε συνδυασμό με τα ελαφρυντικά στοιχεία του κατηγορουμένου και των γεγονότων. Η υποχρέωση για εξατομίκευση της τιμωρίας δεν ατονεί ώστε να αρμόζει στις συνθήκες του παραβάτη, νοουμένου ότι η εξατομίκευση δεν οδηγεί στην εξουδετέρωση του στοιχείου της αποτροπής που επιβάλλουν η φύση και τα περιστατικά της υπόθεσης. Σχετικές είναι οι υποθέσεις Φιλίππου ν. Αστυνομίας
(1996)2Α.Α.Δ. 245, Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 224 και Κόκκινος v. Aστυνομίας
(1995)2 Α.Α.Δ. 135. Στρεφόμενος στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, παρατηρείται ότι ο κατηγορούμενος συνελήφθηκε να κατέχει ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης βάρους 3,9626 γραμμαρίων και ο ίδιος ομολόγησε και την χρήση τέτοιας ουσίας. Λαμβάνω επίσης υπόψη μου τον τρόπο και περιστάσεις εντοπισμού του καθώς και την προσπάθεια διαφυγής του και αποτροπής του ελέγχου που επιχειρήθηκε να του γίνει από τους άντρες της ΥΚΑΝ. Πέραν τούτου, θα πρέπει να λεχθεί ότι στην παρούσα υπόθεση λαμβάνονται υπόψη ακόμη δύο υποθέσεις για πανομοιότυπα αδικήματα και παρόμοια γεγονότα και συνθήκες σύλληψης του κατηγορούμενου κατά τον εντοπισμό του, στην μια από αυτές, ως αναφέρθηκε ανωτέρω. Στην Ιωάννου ν. Γενικού Εισαγγελέα
(2005)2 Α.Α.Δ. 598 λέχθηκε ότι όταν το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη και άλλα αδικήματα μπορεί να επιβάλει μεγαλύτερη ποινή στις κατηγορίες που περιλαμβάνονται στο κατηγορητήριο, από εκείνη που θα επέβαλλε αν είχε ενώπιον του μόνο αυτές τις κατηγορίες (βλ. επίσης Γενικός Εισαγγελέας ν. Cham & άλλων
(1993)2 Α.Α.Δ 129, Ιωάννου ν. Αστυνομίας
(2001)2 ΑΑΔ 382 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Ανδρέου
(1994)2 Α.Α.Δ 194). Περαιτέρω και για σκοπούς καθορισμού των περιστάσεων της υπόθεσης και τη σοβαρότητα των αδικημάτων, λαμβάνω υπόψη μου το γεγονός, το οποίο φαίνεται να προκύπτει, ότι ο κατηγορούμενος είναι χρήστης τέτοιων ουσιών από πολύ νεαρής ηλικίας χωρίς να έχουν τεθεί ενώπιον μου οποιαδήποτε στοιχεία που να καταδεικνύουν οποιαδήποτε προσπάθεια απεξάρτησης του από τις ουσίες αυτές. Προκύπτει περαιτέρω ότι φαίνεται η εν λόγω χρήση να του έχει δημιουργήσει και πρόβλημα υγείας ως αναφέρεται στην Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας. Τα πιο πάνω αναφέρονται για να καταδειχθεί ότι από όλα τα γεγονότα αναφύεται ότι η παρούσα περίπτωση δεν φαίνεται να αφορά ένα περιστασιακό χρήστη, ο οποίος μεμονωμένα συνελήφθηκε να κατέχει πολύ μικρή ποσότητα κάνναβης, στοιχείο το οποίο θα συνυπολογίσω. Προς όφελος του κατηγορουμένου λαμβάνω υπόψη μου τα όσα ο ευπαίδευτος συνήγορος του ανέφερε στο Δικαστήριο και τα όσα προκύπτουν από τα γεγονότα που τέθηκαν ενώπιον μου και έχουν ως ακολούθως:
- Την παραδοχή του, την ομολογία του και τη συνεργασία του με την Αστυνομία μετά την τέλει σύλληψη του με τον τρόπο που αναφέρθηκε στις δύο περιπτώσεις στα γεγονότα. Επίσης, θα λάβω υπόψη μου ότι ο ίδιος ομολόγησε και την χρήση τέτοιων ουσιών κάτι που οδήγησε όπως φαίνεται στο να του προσαφθούν και σχετικές κατηγορίες και στις τρεις υποθέσεις.
- Την μεταμέλεια την οποία εξέφρασε μέσω του συνηγόρου του στο Δικαστήριο.
- Το λευκό ποινικό του μητρώο, στοιχείο που του δίνει το δικαίωμα να αιτείται την μέγιστη δυνατή επιείκεια του Δικαστηρίου.
- Το ότι κατείχε τα ναρκωτικά για προσωπική του χρήση.
- Το ότι επρόκειτο για ναρκωτικά τάξης Β που δεν είναι η σοβαρότερη κατηγορία ναρκωτικών.
- Την μικρή ποσότητα που κατείχε.
- Το ότι από τα γεγονότα της υπόθεσης δεν προκύπτει εμπλοκή του σε αδικήματα εμπορίας ναρκωτικών.
- Το νεαρό της ηλικίας του κατά το χρόνο διάπραξης των αδικημάτων και ότι ήταν ηλικίας κάτω των 25 ετών, κάτι που μειώνει τη σοβαρότητα των αδικημάτων που αντιμετωπίζει, έχοντας υπόψη και τα υπόλοιπα ελαφρυντικά του κατηγορούμενου.
- Τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές του περιστάσεις όπως φαίνονται στην Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας. Ειδικότερα ότι: α) είναι ηλικίας σήμερα 26 χρόνων, άγαμος και λόγω των προβλημάτων υγείας που αντιμετωπίζει είναι ανίκανος για εργασία και το μοναδικό του εισόδημα προέρχεται από το Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα και το οποίο ανέρχεται στα €480 μηνιαίως. β) γεννήθηκε στη XXXXX και μέχρι την ηλικία των 3 χρόνων βρισκόταν σε ορφανοτροφείο και στη συνέχεια μαζί με τον μεγαλύτερο αδελφό του υιοθετήθηκε από ζεύγος Κυπρίων και μετακόμισε στην Κύπρο, όπου αν και μεγάλωσε σε ήρεμο περιβάλλον εντούτοις είχε δύσκολα παιδικά και εφηβικά χρόνια και δυσκολίες στην φοίτηση του λόγω σχολικού εκφοβισμού που βίωσε επειδή τον θεωρούσαν ξένο λόγω της καταγωγής του. γ) αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας, ως αναφέρονται στην έκθεση του γραφείου εργασίας και ότι από την ηλικία των 20 ετών παρακολουθείται από τις υπηρεσίες ψυχικής υγείας και το Ινστιτούτο Νευρολογίας και Γενετικής, αφού από την ηλικία των 15 ετών διαγνώστηκε με σκλήρυνση κατά πλάκας. Επίσης, κατά το έτος 2017 έχει ακολουθήσει θεραπεία για φυματίωση. δ) δεν είναι συνδεδεμένος με τους γονείς του και τον αδελφό του και η επιθυμία του είναι κάποτε να μπορέσει να φύγει από την Κύπρο και να ζήσει στο εξωτερικό αφού διατηρεί αρνητικές εμπειρίες από τη ζωή του εδώ.
- Το χρόνο που παρήλθε από τη διάπραξη των αδικημάτων μέχρι σήμερα που καλείται το Δικαστήριο να επιβάλει ποινή. Τα αδικήματα της Υπόθεσης Αρ. 10035/15 διαπράχθηκαν στις 31/10/2014, της παρούσας υπόθεσης στις 07/04/2015 ενώ της Υπόθεσης Αρ. 2282/17 στις 18/05/
- Θα πρέπει όμως να λεχθεί ότι δεν φαίνεται να υπάρχει οποιαδήποτε δραματική αλλαγή στις προσωπικές συνθήκες του κατηγορουμένου στο διαρρεύσαν αυτό χρονικό διάστημα. Θα ληφθεί υπόψη ο χρόνος αυτός όμως προς όφελος του κατηγορουμένου όπως τάσσει η σχετική νομολογία (βλ. Γενικός Εισαγγελέας v. Πεγειώτη κ.α
(2001)2 Α.Α.Δ. 617, Σωτήρης Αβράαμ v. Αστυνομίας
(2005)2 Α.Α.Δ. 365, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Στυλιανού Στυλιανού
(2009)2 Α.Α.Δ. 543). Συνεκτιμώντας λοιπόν όλα τα δεδομένα που αφορούν την παρούσα υπόθεση ως έχουν λεπτομερώς αναφερθεί ανωτέρω και ιδιαίτερα τα γεγονότα που περιβάλλουν τη διάπραξη αλλά και τη φύση και τη σοβαρότητα των αδικημάτων και τα ελαφρυντικά του κατηγορουμένου, έχω ιδιαίτερα προβληματιστεί αναφορικά με το είδος της ποινής που θα πρέπει να επιβληθεί στην παρούσα περίπτωση. Τα αδικήματα είναι ιδιαίτερα σοβαρά και χρήζουν αποτροπής. Από την άλλη δεν θα πρέπει να παραγνωριστούν τα πιο πάνω ελαφρυντικά του κατηγορούμενου ειδικότερα οι προσωπικές του συνθήκες και το νεαρό της ηλικίας του. Χωρίς να παραγνωρίζω τα πιο πάνω όμως και το γεγονός ότι η κατηγορία της κατοχής ναρκωτικών στην παρούσα υπόθεση αφορά μικρή ποσότητα και ναρκωτικά τάξεως Β χωρίς την εμπλοκή του κατηγορούμενου σε οποιαδήποτε εμπορία τέτοιων ουσιών, εντούτοις, όπως αναφύεται από όλα τα γεγονότα η περίπτωση του κατηγορούμενου δεν φαίνεται να αφορά ένα περιστασιακό χρήστη αλλά ένα χρήστη τέτοιων ουσιών για πολλά χρόνια χωρίς να καταδεικνύεται οποιαδήποτε προσπάθεια απεξάρτησης του και αποχή από τη χρήση τέτοιων ουσιών. Επίσης, στην παρούσα λαμβάνονται υπόψη ακόμη δύο υποθέσεις που αφορούν τα ίδια αδικήματα τα οποία προκύπτει να διαπράχθηκαν σε άλλες ημερομηνίες. Σε κάθε περίπτωση, θα πρέπει να λεχθεί ότι σύμφωνα με την νομολογία η επιλογή της φυλάκισης ακόμη και στην περίπτωση των χρηστών ναρκωτικών ουσιών, δεν είναι ως ζήτημα αρχής λανθασμένη. Τα αδικήματα αυτής της φύσεως είναι ιδιαίτερα σοβαρά, παρουσιάζουν έξαρση με ευρύτερες κοινωνικές προεκτάσεις και χρήζουν αποτροπής. Δεδομένων όλων των πιο πάνω, καταλήγω ότι η ποινή φυλάκισης δεν μπορεί να αποφευχθεί στην παρούσα περίπτωση, η οποία κρίνω ότι είναι η αρμόζουσα υπό τις περιστάσεις και όλα τα ελαφρυντικά του κατηγορουμένου θα παίξουν ρόλο στο ύψος της ποινής αλλά όχι στο είδος της. Έχοντας υπόψη μου όλα τα πιο πάνω και ασκώντας τη μέγιστη δυνατή επιείκια προς το πρόσωπο του κατηγορουμένου, επιβάλλονται σε αυτόν οι ακόλουθες ποινές: Στην 1ην κατηγορία, ποινής φυλάκισης 2 μηνών. Στην 2ην κατηγορία, ποινή φυλάκισης 2 μηνών. Οι ποινές φυλάκισης που επιβλήθηκαν να συντρέχουν. Για σκοπούς επιβολής των πιο πάνω ποινών έχουν ληφθεί υπόψη και οι Υποθέσεις Αρ. 10035/15 και 2282/17 Ε.Δ. Πάφου. Τα τεκμήρια όλων των υποθέσεων να κατασχεθούν και να καταστραφούν. Έχοντας καταλήξει στις πιο πάνω ποινές φυλάκισης, θα προχωρήσω να εξετάσω κατά πόσο δικαιολογείται η αναστολή της, όπως ήταν και η εισήγηση της υπεράσπισης. Η αναστολή ποινών φυλάκισης διέπεται από το άρθρο 3 του Νόμου 95/72, όπως τροποποιήθηκε, και το οποίο αναφέρει ότι, όποτε Δικαστήριο επιβάλλει ποινή φυλακίσεως η οποία δεν υπερβαίνει τα τρία έτη, δύναται να διατάξει όπως η ποινή μη εκτελεστεί εκτός αν, διαρκούσης της περιόδου εφαρμογής του διατάγματος, ο καταδικασθείς διαπράξει άλλο αδίκημα το οποίο τιμωρείται με φυλάκιση, και, μετά από την διάπραξη αυτή, Δικαστήριο διατάξει όπως η αρχική ποινή εκτελεστεί. Το εδάφιο
(2)του εν λόγω άρθρου αναφέρει τα ακόλουθα: «Το Δικαστήριο διατάσσει την αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του Κατηγορουμένου». Η ποινή φυλάκισης με αναστολή δεν επιβάλλεται από το Δικαστήριο ως μέτρο επιείκειας, αλλά το Δικαστήριο αποφασίζει το ύψος της ποινής και μετά εξετάζει κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις που να δικαιολογούν την αναστολή της (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Στέφανου Περατικού
(1997)2 Α.Α.Δ. 373) Οι αρχές για αναστολή ποινής φυλακίσεως έχουν αναλυθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Παραπέμπω ενδεικτικά στις Γενικός Εισαγγελέας ν. Μελέγκου
(1994)2 Α.Α.Δ. 1, Δημοκρατία ν. Δημητρίου Παντελή
(1974)2 C.L.R. 45, Athanasiou v. Republic
(1978)2 C.L.R. 17, Koukos v. Police
(1986)2 C.L.R. 1, Republic v. Georgiou
(1989)2 Α.Α.Δ. 31, Δημοκρατία ν. Πέπη
(1990)2 Α.Α.Δ. 24, Γενικός Εισαγγελέας ν. Λουκάς Φανιέρος
(1996)2 Α.Α.Δ. 303 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Ρομίνας Τζιαουχάρη
(2005)2 Α.Α.Δ. 161 . Όπως έχει αναφερθεί στην Γενικός Εισαγγελέας ν. Λουκάς Φανιέρος (πιο πάνω), οι ακόλουθοι είναι παράγοντες που λαμβάνονται υπ' όψιν στην απόφαση του κατά πόσο θα ανασταλεί η ποινή φυλακίσεως: (α) Η σοβαρότητα των περιστατικών και το κίνητρο για τη διάπραξη του εγκλήματος. (β) Το μητρώο του Κατηγορουμένου ως δείκτη για την ανάγκη αποτροπής. (γ) Η διαγωγή του Κατηγορουμένου μετά τη διάπραξη του αδικήματος ιδιαίτερα η παρουσία ή απουσία στοιχείων μεταμέλειας. (βλ. επίσης Σκεύη Χριστοδούλου v. Αστυνομίας
(2010)2 Α.Α.Δ. 22). Πέραν των πιο πάνω, στην πρόσφατη απόφαση Δάφνη Αριστοδήμου v. Δημοκρατία, ECLI:CY:AD:2017:D311, Ποιν. Έφεση Αρ. 121/2017, Ημερ. 21/09/2017 έγινε αναφορά στον τρόπο άσκησης της εξουσίας του Δικαστηρίου αναφορικά με την αναστολή ποινής φυλάκισης και λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Ειδικά σε σχέση με τον έλεγχο του τρόπου άσκησης της εξουσίας του πρωτόδικου Δικαστηρίου αναφορικά με την αναστολή ποινής φυλάκισης, σε συνάρτηση με την κείμενη νομοθεσία, εναπόκειται στο Δικαστήριο που έχει την ευθύνη επιβολής της ποινής να λάβει υπόψη στην κάθε περίπτωση τις περιστάσεις της υπόθεσης και του δράστη με σκοπό να αποφασίσει κατά πόσο ενδείκνυται η αναστολή της εκτέλεσης της ποινής. Όπως αναφέρθηκε στην Ιωσήφ v. Δημοκρατίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 930, αυτό συνεπάγεται την εκ νέου θεώρηση του αδικήματος και των προσωπικών περιστάσεων του κατηγορουμένου και την απόδοση «διπλής βαρύτητας» σ' όλους τους σχετικούς με το αδίκημα και τον αδικοπραγούντα παράγοντες - είτε επιβαρυντικούς είτε μετριαστικούς - οι οποίοι μπορούν να επηρεάσουν την απόφαση του δικαστηρίου για την αναστολή ή όχι της ποινής. Θεωρώ ότι κατά την εξέταση του ζητήματος, σημαντικό ερώτημα είναι κατά πόσο η ανασταλείσα ποινή θα αντικατοπτρίζει την αντικειμενική σοβαρότητα του αδικήματος και θα εξυπηρετήσει τους πολλαπλούς σκοπούς της τιμωρίας.» Στην παρούσα περίπτωση, τα αδικήματα που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος είναι ιδιαίτερα σοβαρά, και αναφέρθηκε ανωτέρω. Λαμβάνω επίσης υπόψη μου τις περιστάσεις και τρόπο σύλληψης του κατηγορούμενου. Θα λάβω υπόψη μου όμως, για σκοπούς του σταδίου αυτού, το γεγονός ότι ποσότητα ναρκωτικών που κατείχε ο κατηγορούμενος ήταν μικρή και για προσωπική του χρήση, ήταν τάξεως Β που δεν είναι από τις σοβαρότερες μορφές ναρκωτικών του Νόμου και ότι δεν υπάρχουν οποιαδήποτε στοιχεία που να καταδεικνύουν εμπλοκή του με εμπορία τέτοιων ουσιών. Θα λάβω επίσης υπόψη μου το γεγονός ότι μετά την εν τέλει σύλληψη του από την Αστυνομία, αυτός συνεργάστηκε πλήρως με αυτή, ομολόγησε τη διάπραξη των αδικημάτων καθώς επίσης και το γεγονός ότι παραδέχτηκε τις κατηγορίες στο Δικαστήριο. Όλα τα πιο πάνω, καταδεικνύουν την μεταμέλεια του κατηγορουμένου η οποία εκφράστηκε και από τον συνήγορο του. Περαιτέρω, θα λάβω υπόψη μου το λευκό του ποινικό μητρώο, στοιχείο που την δίνει την ευχέρεια να έχει καλύτερη απαίτηση για αναστολή εκτέλεσης των ποινών φυλακίσεως που του επιβλήθηκαν. Επιπρόσθετα, ιδιαίτερη βαρύτητα θα δώσω στις προσωπικές συνθήκες του κατηγορουμένου, οι οποίες φαίνεται να μην είναι άσχετες με την εμπλοκή του στη χρήση τέτοιων ουσιών από νεαρής ηλικίας. Θα λάβω περαιτέρω υπόψη μου τα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει, τα οποία τον εμποδίζουν να εργαστεί καθώς επίσης και την οικονομική του κατάσταση. Βαρύτητα επίσης θα δώσω στο νεαρό της ηλικίας του, τόσο κατά το χρόνο διάπραξης των αδικημάτων όσο και σήμερα και θα λάβω υπόψη μου τις αρχές της νομολογίας σε σχέση με τον τρόπο αντιμετώπισης νεαρών παραβατών. Επίσης, θα συνυπολογίσω και το γεγονός ότι για άτομα κάτω των 25 ετών κατά τη διάπραξη τέτοιου είδους αδικημάτων σε συνδυασμό με τα υπόλοιπα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, η ποινή φυλάκισης σύμφωνα με το Νόμο μειώνεται στα δύο χρόνια και γενικότερα η σοβαρότητα των αδικημάτων. Συνεκτιμώντας όλα τα πιο πάνω, κρίνω ότι δικαιολογείται η αναστολή εκτέλεσης των ποινών φυλάκισης που επιβλήθηκαν στον κατηγορούμενο. Πρόκειται για νεαρό άτομο το οποίο βίωσε δύσκολα παιδικά χρόνια, αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα υγείας και σε συνδυασμό με τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης όπως αναφέρθηκαν ανωτέρω, κρίνω ότι θα ήταν ορθότερο να ασκήσω τη διακριτική μου ευχέρεια υπέρ του αιτήματος του για αναστολή εκτέλεσης των ποινών φυλακίσεως. Και τούτο σε μια προσπάθεια του Δικαστηρίου να δώσει την ευχέρεια στον κατηγορούμενο εκτός φυλακών να αντιληφθεί τη σοβαρότητα των αδικημάτων που διέπραξε και την ανάγκη που υπάρχει για αποχή του από τέτοιες ενέργειες αλλά και διότι τυχόν ποινή φυλάκισης θα επέφερε δυσμενείς καταστάσεις στον κατηγορούμενο και ενδεχόμενες καταστρεπτικές συνέπειες. Ως εκ τούτου οι ποινές φυλάκισης που επιβλήθηκαν αναστέλλονται για περίοδο τριών ετών από σήμερα. Πιστόν Αντίγραφον (Υπ.)............. Χρ. Χριστοδούλου, Ε.Δ. Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο