Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. ΤΣΑΒΕΛΛΑΣ, Αρ. Υπόθεσης: 10105/14, 26/11/2018

(1)(α)(β)

(2)(θ) του περί Μηχανών Παιγνιδιού και Μηχανών Ψυχαγωγίας Νόμου 32(Ι)/96 (κατηγορία 1). Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος της εν λόγω κατηγορίας, ο κατηγορούμενος στις 2.7.12 στο υποστατικό με την ονομασία «ΧΧΧΧ» που βρίσκεται στην Γεροσκήπου της επαρχίας Πάφου, είχε υπό τον έλεγχο και κατοχή του 5 μηχανές τυχερού παιγνιδιού, ήτοι 5 ηλεκτρονικούς υπολογιστές συνδεδεμένους για τηn διεξαγωγή τυχερών παιγνιδιών μέσω λογισμικού προγράμματος ηλεκτρονικού υπολογιστή. Μαρτυρία Προς απόδειξη της υπόθεσης της η κατηγορούσα αρχή κάλεσε 6 μάρτυρες. Μετά την προαναφερόμενη ενδιάμεση απόφαση, αφού εξηγήθηκαν στον κατηγορούμενο τα δικαιώματα του, σύμφωνα με το άρθρο 74

(1)(γ) του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155, αυτός επέλεξε, ως άλλωστε εδικαιούτο, να ασκήσει το δικαίωμα της σιωπής και δεν κάλεσε μάρτυρες. Ως Μ.Κ.1 κατέθεσε ο εξεταστής της υπόθεσης, Αστ.ΧΧΧΧ Ιωνά, ο οποίος κατά τον επίδικο χρόνο υπηρετούσε στο Τμήμα Μικροπαραβάσεων της Αστυνομικής Διεύθυνσης Πάφου. Στις 2.7.12 ο μάρτυρας παρέλαβε από τον Α/Αστ.ΧΧΧΧ Αντωνίου 5 πύργους ηλεκτρονικών υπολογιστών (τεκμήρια 2-6), ένα φάκελο που περιέχει το χρηματικό ποσό των €245 (τεκμήριο 7) και ένα φάκελό που περιέχει το χρηματικό ποσό των €20 (τεκμήριο 8). Ακολούθως στις 4.7.12 παρέδωσε τους πύργους των ηλεκτρονικών υπολογιστών στον Αστ.ΧΧΧΧ Ιωαννίδη για να τους μεταφέρει στις εγκαταστάσεις του ΔΕΗΔ για να τύχουν εξέτασης. Περαιτέρω ο μάρτυρας κατέθεσε ως τεκμήριο 9 την κατάθεση του κατηγορούμενου ημερ. 2.7.12. Ως Μ.Κ.2 κατέθεσε ο Α/Αστ.ΧΧΧΧ Αντωνίου, του Ο.Π.Ε. Πάφου. Στις 2.7.12 και περί ώρα 18:15, ο μάρτυρας μετέβηκε μαζί με τους Λοχ.ΧΧΧΧ, Αστ.ΧΧΧΧ, ΧΧΧΧ, ΧΧΧΧ, ΧΧΧΧ και ΧΧΧΧ του Ο.Π.Ε. Πάφου και τον Αστ.ΧΧΧΧ του Δ.Ε.Η.Δ., του Τμήματος Γ' του Αρχηγείου Αστυνομίας, βάσει δικαστικού εντάλματος έρευνας, στο πρακτορείο στοιχημάτων με την ονομασία «ΧΧΧΧ», το οποίο βρίσκεται στην Γεροσκήπου, καθώς υπήρχε πληροφορία ότι εκεί υπήρχαν ηλεκτρονικοί υπολογιστές (στο εξής «η/υ») που μετατρέπονταν σε μηχανές τυχερού παιγνιδιού δηλ. «φρουτάκια» και θαμώνες στο μέρος έχαναν μεγάλα χρηματικά ποσά παίζοντας σε αυτές, ως επίσης και η/υ, οι οποίοι είχαν εγκατεστημένα μη εξουσιοδοτημένα αντίτυπα λειτουργικών λογισμικών προγραμμάτων κατά παράβαση του νομού περί Πνευματικής Ιδιοκτησίας. Κατά την είσοδο του μάρτυρα στο εν λόγω υποστατικό συνάντησε τον υπεύθυνο του μέρους δηλ. τον κατηγορούμενο. Αφού ο μάρτυρας του αποκάλυψε την αστυνομική του ταυτότητα, τον πληροφόρησε για το ένταλμα έρευνας που είχε στην κατοχή του και του επέστησε την προσοχή του στον νόμο, ο κατηγορούμενος απάντησε: «Κάμε την δουλεία σου». Στο υποστατικό ο μάρτυρας συνάντησε την Αστ.ΧΧΧΧ Λάρδου, η οποία βρισκόταν μπροστά από την οθόνη η/υ και έπαιζε «φρουτάκια» τα οποία έκαναν περιστροφικές κινήσεις. Ως του ανέφερε η εν λόγω αστυφύλακας, η οποία τον είχε ειδοποιήσει τηλεφωνικώς προηγουμένως, είχε φωτοτυπήσει ένα χαρτονόμισμα των €20 με αριθμό Η55330176276 και αφού εισήλθε στο υποστατικό το έδωσε στον κατηγορούμενο. Αφού αυτός της έβαλε το ανάλογο ποσό σε η/υ η αστυφύλακας άρχισε να παίζει σε αυτόν. Αφού ο Αστ.ΧΧΧΧ έλεγξε τους η/υ στο μέρος, διαπίστωσε ότι τα παιχνίδια που αυτοί περιείχαν και εικονίζονταν στις οθόνες τους είχαν εγκατεστημένα τα λογισμικά προγράμματα «LUCIANO» τα οποία δεν καλύπτονται από την σχετική άδεια και καθ' υπόδειξη του εν λόγω συναδέλφου του ο μάρτυρας τους κατάσχεσε ως τεκμήρια. Ακολούθως ο μάρτυρας πληροφόρησε τον κατηγορούμενο για το αδίκημα που διέπραττε και αφού του επέστησε την προσοχή του στον νόμο αυτός απάντησε «Πιάστε τα». Κατά την διάρκεια της έρευνας, η οποία έγινε μεταξύ των ωρών 18:15-18:45 στην παρουσία του κατηγορούμενου, εντοπίστηκαν και παραλήφθηκαν ως τεκμήρια 5 πύργοι η/υ (τεκμήρια 2-6). Επίσης σε έρευνα που ο μάρτυρας έκανε στο ταμείο του υποστατικού, στην παρουσία του κατηγορούμενου, βρήκε και παρέλαβε το προαναφερόμενο χαρτονόμισμα των €20, με αριθμό Η55330176276 (τεκμήριο 8). Περαιτέρω ο μάρτυρας βρήκε και παρέλαβε το χρηματικό ποσό των €245 σε διάφορα χαρτονομίσματα (τεκμήριο 7) διότι, ως είπε, ήταν πιθανόν προϊόν από παράνομα στοιχήματα. Αφού επέστησε την προσοχή του κατηγορούμενου στον νόμο αυτός απάντησε «Κάμε την δουλεία σου». Ακολούθως ο μάρτυρας του υπέδειξε και την φωτοτυπία του χαρτονομίσματος των €20 και αφού του επέστησε την προσοχή του στον νόμο ο κατηγορούμενος απάντησε «Εντάξει». Για όλα τα πιο πάνω τεκμήρια ο μάρτυρας συμπλήρωσε έντυπο «Παράδοση Παραλαβή Τεκμηρίων» (τεκμήριο 11) το οποίο υπέγραψε τόσο ο ίδιος όσο και ο κατηγορούμενος, στον οποίο επέδωσε αντίγραφο. Όλα τα τεκμήρια αφού φωτογραφήθηκαν από τον Αστ.ΧΧΧΧ μεταφέρθηκαν στο Γραφείο Μικροπαραβάσεων της Α.Δ.Ε. Πάφου και παραδόθηκαν στον Αστ.ΧΧΧΧ, για συνέχιση των εξετάσεων. Όσον αφορά το ποσό των €245 που κατάσχεσε, ανέφερε ότι δεν γνωρίζει εάν κατά την διερεύνηση της υπόθεσης βρέθηκε μαρτυρία που να συνδέει αυτό με παράνομα στοιχήματα. Ως Μ.Κ.3 κατέθεσε ο Αστ.ΧΧΧΧ Μίτα, ειδικός φωτογράφος που κατά τον επίδικο χρόνο υπηρετούσε στον Ο.Π.Ε. Πάφου. Στις 2.7.12 και μεταξύ των ωρών 18:17-18:25, στην παρουσία και καθ' υπόδειξη του Λοχ.ΧΧΧΧ Χρίστου, ο μάρτυρας έλαβε 11 φωτογραφίες από το εξωτερικό και το εσωτερικό του επίδικου πρακτορείου στοιχημάτων, σχετικά με την παρούσα. Παρών κατά την φωτογράφηση ήταν και ο κατηγορούμενος. Οι φωτογραφίες αυτές εκτυπώθηκαν στο Εργαστήριο Φωτογραφίας, Εικόνας και Γραφικών στο Αρχηγείο Αστυνομίας και στην συνέχεια ο μάρτυρας της έδεσε σε βιβλιάριο (τεκμήριο 13). Ως εξήγησε ο μάρτυρας η φωτογραφία αρ. 9 δείχνει την οθόνη να γυρίζει. Έβγαλε δε την φωτογραφία αρ. 8 που δείχνει στην οθόνη, η οποία είναι σταθερή, εικονίδια τα οποία απεικονίζουν γυμνές φωτογραφίες γυναίκας. Στην συνέχεια έβγαλε την επόμενη φωτογραφία, όταν ο συνάδελφος του, ειδικός από το Αρχηγείο, πάτησε το κουμπί «enter» και γύριζε η εικόνα στην οθόνη του η/υ. Ως Μ.Κ.4 κατέθεσε η Αστ.ΧΧΧΧ Λάρδου του Ο.Π.Ε. Πάφου. Στις 2.7.12 η μάρτυρας φωτοτύπησε ένα χαρτονόμισμα των €20 (τεκμήριο 8 το χαρτονόμισμα και τεκμήριο 15 το φωτοαντίγραφο αυτού) με αριθμό Η55330176276, με σκοπό να μεταβεί στο επίδικο υποστατικό, στο οποίο υπήρχε πληροφορία ότι υπήρχαν η/υ που μετατρέπονταν σε μηχανές τυχερού παιγνιδιού, δηλ. «φρουτάκια» και θαμώνες εκεί έχαναν μεγάλα χρηματικά ποσά παίζοντας σε αυτές και για το οποίο προηγουμένως είχε εκδοθεί ένταλμα έρευνας. Περί ώρα 18:10 της ίδιας ημέρας η μάρτυρας εισήλθε στο εν λόγω υποστατικό και αφού συνάντησε τον υπεύθυνο του μέρους που ήταν ο κατηγορούμενος, του έδωσε το προαναφερόμενο χαρτονόμισμα των €20 και του είπε να της τα βάλει πάνω σε έναν η/υ. Ο κατηγορούμενος της έβαλε 2000 μονάδες που αντιστοιχούσαν στο χρηματικό ποσό των €20 που του είχε δώσει, σε έναν η/υ, ο οποίος έδειχνε «φρουτάκια» και αυτή άρχισε να παίζει σε αυτόν και ταυτόχρονα τηλεφώνησε στον Αστ.ΧΧΧΧ στο προσωπικό του τηλέφωνο. Ακολούθως στο μέρος έφθασαν ο Λοχ.ΧΧΧΧ, Αστ.ΧΧΧΧ, ΧΧΧΧ, ΧΧΧΧ, ΧΧΧΧ και ΧΧΧΧ του Ο.Π.Ε. Πάφου καθώς και ο Αστ.ΧΧΧΧ του Δ.Ε.Η.Δ., του Τμήματος Γ' του Αρχηγείου Αστυνομίας, οι οποίοι ανέλαβαν για τα περαιτέρω ενώ η μάρτυρας έφυγε από το μέρος. Ανέφερε δε ότι στην φωτογραφία 7 του τεκμηρίου 13 απεικονίζεται το τυχερό παιχνίδι «Luciano» που υπήρχε στον η/υ όταν έπαιξε εκείνην την ημέρα. Ως Μ.Κ.5 κατέθεσε ο Αστ.ΧΧΧΧ Ιωαννίδης, του Τμήματος Μικροπαραβάσεων της Αστυνομικής Διεύθυνσης Πάφου. Ο μάρτυρας στις 4.7.12 και ώρα 07:00 παρέλαβε από τον Αστ.3290 Ιωνά, 5 πύργους η/υ (τους οποίους αναγνώρισε ως τα τεκμήρια 2-6). Ακολούθως την ίδια ημέρα και ώρα 09:30 παρέδωσε τους πύργους η/υ στον Αστ.ΧΧΧΧ Μιχαηλίδη της Υπηρεσίας Εγκληματολογικών Ερευνών. Ως Μ.Κ.6 κατέθεσε ο Αστ.ΧΧΧΧ Μιχαηλίδη, ο οποίος κατά τον επίδικο χρόνο υπηρετούσε στο Δικανικό Εργαστήριο Ηλεκτρονικών Δεδομένων (Δ.Ε.Η.Δ), του Τμήματος Γ' Αρχηγείου Αστυνομίας. Μεταξύ των καθηκόντων του ήταν η συλλογή, ο χειρισμός και η εξέταση ηλεκτρονικών τεκμηρίων όπου και όταν χρειαζόταν σε σκηνές έρευνας που αφορούσαν οποιοδήποτε αδίκημα και η δικανική εξέταση ηλεκτρονικών τεκμηρίων στο εργαστήριο με σκοπό τον εντοπισμό οποιοσδήποτε μαρτυρίας, η οποία δυνατό να σχετιζόταν με υπό διερεύνηση αδικήματα. Για τον σκοπό αυτό έτυχε εκπαίδευσης και συγκεκριμένα κατά καιρούς παρακολούθησε διάφορα σεμινάρια στο εξωτερικό από Ευρωπαϊκούς και Διεθνείς Οργανισμούς και έλαβε διάφορα πιστοποιητικά ενώ είναι και μέλος στο International Association of Investigative Specialists, από τον οποίο επίσης έλαβε πιστοποιητικό. Στις 2.7.12 έλαβε μέρος στην έρευνα του επίδικου υποστατικού, η οποία έγινε δυνάμει δικαστικού εντάλματος έρευνας. Κατά την έρευνα εντόπισε 14 η/υ, οι οποίοι βρίσκονταν σε λειτουργία. Προέβηκε δε σε εξέταση τους επί τόπου και διαπίστωσε ότι:

(1)4 εξ αυτών είχαν εγκατεστημένο το τυχερό παιχνίδι με την ονομασία IButler,

(2)4 εξ αυτών δεν είχαν εγκατεστημένο οποιοδήποτε τυχερό παιχνίδι ηλεκτρονικού τζόγου και είχαν πρόσβαση στο διαδίκτυο,

(3)ένας βρισκόταν τοποθετημένος πίσω από τον πάγκο του υπεύθυνου του υποστατικού και μέσω αυτού γινόταν η διαχείριση των λογαριασμών των παιχτών για τα παιχνίδια των η/υ υπό

(1)ανωτέρω,

(4)άλλοι 4 παρουσίαζαν στις οθόνες τους το τυχερό παιχνίδι με την ονομασία «Luciano 2» (τύπος παιχνιδιού «φρουτάκια») και

(5)άλλος ένας βρισκόταν τοποθετημένος πίσω από τον πάγκο του υπευθύνου. Αστυνομικός της Α.Δ.Ε. Πάφου αφού εισήλθε στο υποστατικό έδωσε €20 και έπαιξε στο παιχνίδι με την ονομασία «Luciano» το οποίο είναι τύπου φρουτάκια. Υπέδειξε δε στον μάρτυρα τον η/υ στον οποίο έπαιξε το τυχερό παιχνίδι. Ο η/υ υπό

(5)ανωτέρω ήταν ο κεντρικός η/υ που διαχειριζόταν ειδικά τους 4 η/υ (υπό 4) ανωτέρω. Αυτός παρουσίαζε στην οθόνη του τους 4 η/υ «υπηρέτες - clients» που ήταν συνδεδεμένοι σε αυτόν, καθώς και ένα ειδικό μενού διαχείρισης τους. Κατά την εξέταση του ο μάρτυρας αφού επέλεξε τον «υπηρέτη 1» πίστωσε το ποσό των €10, και στον η/υ «υπηρέτη 1» πιστώθηκαν 1000 μονάδες («Credits»). Στην συνέχεια μέσω του «υπηρέτη 1» επέλεξε το παιχνίδι «Hot Girls» και πατώντας την επιλογή - κουμπί «Spin» οι εικόνες που έδειχνε η οθόνη έκαναν περιστροφικές κινήσεις. Κάθε φορά που πατούσε το εν λόγω κουμπί οι μονάδες («Credits») μειώνονταν, ανάλογα με το ποντάρισμα που ήταν επιλεγμένο. Μέσω αυτού του τρόπου διαπίστωσε την σύνδεση που υπήρχε μεταξύ των υπολογιστών γιατί και στο κυρίως η/υ που βρισκόταν πίσω στον πάγκο του υπεύθυνου, το διαχειριστικό έδειχνε το ίδιο υπόλοιπο με τον η/υ στο κυρίως υποστατικό. Όσον αφορά τα τυχερά παιχνίδια με την ονομασία IButler, προσκομίσθηκε στην Αστυνομία άδεια λειτουργίας τους, πράγμα που τα καθιστούσε νόμιμα, σύμφωνα με γνωμάτευση του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, ημερ. 27.3.

1. Στην συνέχεια ο μάρτυρας αποσύνδεσε τους προαναφερόμενους 5 η/υ. Στον η/υ ο οποίος βρισκόταν πίσω από τον πάγκο έδωσε το διακριτικό «ΜΜ», στον η/υ που έπαιξε ο αστυνομικός έδωσε το διακριτικό «MM2», στον η/υ στον οποίο πίστωσε τις μονάδες έδωσε το διακριτικό «ΜΜ1» και στους άλλους δύο έδωσε τα διακριτικά «MM3» και «ΜΜ4». Τα τεκμήρια αυτά (τεκμήρια 2-6) τα συσκεύασε σε χάρτινα κασόνια και παραλήφθηκαν από τον Μ.Κ.
2. Ήταν δε το συμπέρασμα του μάρτυρα από την εξέταση που έγινε στην σκηνή, ότι οι 5 αμέσως προαναφερόμενοι η/υ είναι μηχανές τυχερού παιγνίου. Υπέδειξε δε ότι η φωτογραφία 7 του τεκμηρίου 13 είναι η εικόνα από το διαχειριστικό στο οποίο, ως εξήγησε, στο «P.C1» πίστωσε €10, φαίνεται το «Credit» €10 και «Total Cash In» €10 ευρώ. Ανέφερε δε ότι στην φωτογραφία 7 φαίνεται η επιλογή του παιχνιδιού από τον η/υ στο κυρίως μέρος. Συγκεκριμένα φαίνεται πάνω το «Bet», το «Credit 1000», το «Bet 25». Εξήγησε ότι όταν πάτησε το κουμπί για να παίξει ο η/υ, οι εικόνες άρχισαν να περιστρέφονται όπως φαίνεται στις φωτογραφίες 9 και στην φωτογραφία 10 φαίνεται όταν σταμάτησαν οι περιστροφικές κινήσεις και το υπόλοιπο από 1000 πήγε στο
3. Στην φωτογραφία 11 φαίνεται πάλι από το διαχειριστικό ότι το «Credit» έγινε 9.
4. Αξιολόγηση μαρτυρίας Αρχίζοντας από την μαρτυρία των Μ.Κ.1 και Μ.Κ.5 θα πρέπει να λεχθεί ότι τα όσα αυτοί παρέθεσαν στο Δικαστήριο παρέμειναν αναντίλεκτα εφόσον δεν αντεξετάσθηκαν. Ως εκ τούτου η μαρτυρία τους γίνεται δεκτή. Παρομοίως δεν αντεξετάσθηκε ούτε ο Μ.Κ.6, ο οποίος εξήγησε με λεπτομέρεια και επάρκεια τα όσα τεχνικά και άλλα διαπίστωσε κατά τον επί τόπου έλεγχο των 5 η/υ (τεκμήρια 2-6). Έτσι παρέμεινε αναντίλεκτη ολόκληρη η μαρτυρία του περιλαμβανομένου του ότι οι 4 εκ των άνω η/υ παρουσίαζαν στις οθόνες τους το τυχερό παιχνίδι με την ονομασία «Luciano 2» (τύπος παιχνιδιού «φρουτάκια») και ότι ο πέμπτος, ο οποίος βρισκόταν τοποθετημένος πίσω από τον πάγκο του υπευθύνου, ήταν ο κεντρικός η/υ που όντας συνδεδεμένος με τους άλλους 4, διαχειριζόταν αυτούς. Αναντίλεκτο παρέμεινε και το συμπέρασμα του ότι οι εν λόγω 5 η/υ είναι μηχανές τυχερού παιγνίου. Ως εκ των άνω και αυτού η μαρτυρία γίνεται δεκτή. Τόσο ο Μ.Κ.2 όσο και ο Μ.Κ.3 περιέγραψαν με λεπτομέρεια τα όσα διαπίστωσαν προσωπικά μετά την είσοδο τους στο υποστατικό και τις ενέργειες στις οποίες προέβησαν εκεί στην συνέχεια. Θα πρέπει δε να λεχθεί ότι η μαρτυρία αυτών ουσιαστικά δεν αμφισβητήθηκε και συναφώς γίνεται δεκτή. Η Μ.Κ.4 επίσης περιέγραψε με σαφήνεια τα όσα έπραξε και διαπίστωσε κατά τον επίδικο χρόνο καθώς και τις ενέργειες του κατηγορούμενου. Το γεγονός δε ότι δεν θυμόταν κατά πόσο ολοκλήρωσε το παιγνίδι που έπαιζε στον η/υ, όταν εισήλθαν οι συνάδελφοι της στο υποστατικό, δεν μεταβάλλει τα πιο πάνω. Ήταν δε εμφανές ότι δεν θυμόταν αυτή την λεπτομέρεια λόγω της παρόδου μεγάλου χρονικού διαστήματος. Θα πρέπει άλλωστε να λεχθεί ότι ούτε αυτής η μαρτυρία αμφισβητήθηκε κατά την αντεξέταση της. Γίνεται λοιπόν δεκτή η μαρτυρία της. Όσον δε αφορά τα τεκμήρια της υπόθεσης και πιο συγκεκριμένα τους πύργους των η/υ, θα πρέπει να λεχθεί ότι πέραν του ότι δεν έχει αμφισβητηθεί, προκύπτει από τα χαρακτηριστικά τους, τα στοιχεία που καταγράφονται σε αυτά (S/N) αλλά και από τα διακριτικά που έθεσε επί αυτών ο Μ.Κ.6 («ΜΜ» και «ΜΜ1-4») και την συσκευασία τους, ότι τα τεκμήρια 2-6 είναι οι 5 πύργοι η/υ που κατά τον επίδικο χρόνο, αφού εντοπίσθηκαν στο επίδικο υποστατικό, εξετάσθηκαν, τους δόθηκαν τα διακριτικά και συσκευάσθηκαν από τον Μ.Κ.6 (σε χάρτινα κασόνια), παραλήφθηκαν στην συνέχεια από τον Μ.Κ.2, ο οποίος και εξέδωσε σχετικό έγγραφο παραλαβής τους, το οποίο υπέγραψε κατά τον ίδιο χρόνο και ο κατηγορούμενος (τεκμήριο 11). Αποτέλεσε επίσης θέση του συνηγόρου υπεράσπισης, κατά την τελική του αγόρευση, ότι ενόψει του ότι δεν κατατέθηκε ως τεκμήριο το ένταλμα έρευνας με βάση το οποίο οι μάρτυρες ανέφεραν ότι εισήλθαν στο επίδικο υποστατικό, δεν είναι γνωστό εάν νομιμοποιούνταν να εισέλθουν και άρα οποιαδήποτε μαρτυρία λήφθηκε κατά την έρευνα λήφθηκε παράνομα. Σε σχέση με την θέση αυτή θα πρέπει να λεχθούν τα ακόλουθα: Η κατάθεση του εντάλματος έρευνας δεν αποτελεί μαρτυρία που συνδέεται με την απόδειξη των συστατικών στοιχείων των αδικημάτων μιας υπόθεσης. Με άλλα λόγια δεν αποτελεί μαρτυρία που απαιτείται προς στοιχειοθέτηση μιας κατηγορίας εκτός εάν συνδέεται με κάποιο συστατικό στοιχείο του αδικήματος, κάτι που όμως δεν συμβαίνει στην παρούσα. Ούτε κατά το στάδιο της κατάθεση των τεκμηρίων που παραλήφθηκαν κατά την προαναφερόμενη έρευνα αλλά ούτε και κατά την ένορκη μαρτυρία των μαρτύρων κατηγορίας τέθηκε από την υπεράσπιση οποιοδήποτε θέμα ή αμφισβήτηση είτε ως προς την ύπαρξη του εντάλματος έρευνας στο οποίο ρητά αναφέρθηκαν οι μάρτυρες είτε ως προς την νομιμότητα της εισόδου αυτών στο επίδικο υποστατικό και της επακόλουθης έρευνας. Το μόνο που έπραξε η υπεράσπιση είναι να ρωτήσει, κατά την αντεξέταση των Μ.Κ.2 και Μ.Κ.4, εάν αυτοί είχαν μαζί τους στο Δικαστήριο το εν λόγω ένταλμα, οπόταν απάντησαν αρνητικά. Δεν τέθηκε δε καμία σχετική υποβολή στους μάρτυρες κατηγορίας, ως προς τα πιο πάνω που εγείρει ο κ. Ζαννούπας στην αγόρευση του. Η θέση αυτή της υπεράσπισης είναι προφανώς ουσιώδης. Ως λέχθηκε στην Πέτρου ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 41/2015, ημερ. 25.10.16, αποτελεί υποχρέωση της υπεράσπισης να υποβάλει τέτοια θέση στους μάρτυρες της άλλης πλευράς ώστε να τους δώσει την δυνατότητα να αντικρούσουν την θέση αυτή και παράλειψη τέτοιας υποβολής εξουδετερώνει την θέση (βλ. και Σιακαλλής ν. Αστυνομίας

(2010)2 Α.Α.Δ. 146). Ως λέχθηκε στην ίδια υπόθεση, με αναφορά στην Pal κ.ά. v. Δημοκρατίας

(2010)2 Α.Α.Δ. 551, η υπεράσπιση οφείλει να θέσει τα ζητήματα που έχει κατά νου στους μάρτυρες κατηγορίας ώστε να έχουν τη δυνατότητα να απαντήσουν δεόντως. Αυτή δε η υποχρέωση καθίσταται ιδιαίτερα βαρύνουσα αν πρόκειται για ουσιώδη ισχυρισμό (βλ. επίσης Adidas Sportshunfanbriken Adi Dassler KG v. The Jonitexo Ltd

(1987)1 C.L.R. 383 και Τάκη ν. Δημοκρατίας

(2009)2 Α.Α.Δ. 599). Ως θέση λοιπόν ουσιώδης για την υπεράσπιση, η οποία, χωρίς οποιαδήποτε εξήγηση, δεν τέθηκε στους μάρτυρες κατηγορίας για να την σχολιάσουν ώστε να αξιολογηθεί, είναι έκθετη σε απόρριψη. Περαιτέρω η παράλειψη αντεξέτασης μαρτύρων σε ουσιώδες σημείο της μαρτυρίας τους ισοδυναμεί με αποδοχή της αφού αποτελεί ένδειξη μη αμφισβήτησης της (βλ. Κωνσταντίνου v. Δημοκρατίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 260 και Κορέλλης ν. Δημοκρατίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 12). Ως εκ των άνω η υπό εξέταση θέση της υπεράσπισης δεν μπορεί να γίνει δεκτή. Όσον αφορά τον κατηγορούμενο αυτός άσκησε το δικαίωμα της σιωπής κάτι που αποτελεί αναφαίρετο δικαίωμα του και σύμφωνα και με την σχετική νομολογία δεν είναι επιτρεπτό εξ αυτού να εξαχθούν οποιαδήποτε ενοχοποιητικά συμπεράσματα (βλ. Charalambous and another ν. The Republic

(1985)2 C.L.R. 97, Δημοκρατία ν. Αβρααμίδου κ.α.

(2004)2 Α.Α.Δ. 51 και Χριστοφόρου ν. Αστυνομίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 250). Νομική πτυχή Η κατηγορία 1 εδράζεται στο άρθρο 4 του περί Μηχανών Παιγνιδιού και Μηχανών Ψυχαγωγίας Νόμου 32(Ι)/96, το οποίο με τον πλαγιότιτλο «Μηχανές τυχερού παιγνιδιού» προβλέπει τα ακόλουθα: «4.—

(1)Κάθε πρόσωπο το οποίο— (α) Χειρίζεται ή θέτει σε λειτουργία µηχανή τυχερού παιγνιδιού ή µετέχει σε συνάθροιση µε σκοπό το χειρισµό ή τη λειτουργία µηχανής τυχερού παιγνιδιού. ή (β) έχει υπό τον έλεγχο ή την κατοχή του µηχανή τυχερού παιγνιδιού. ή (γ) εισάγει ή κατασκευάζει µηχανή τυχερού παιγνιδιού, είναι ένοχο αδικήµατος και υπόκειται σε φυλάκιση που δεν υπερβαίνει τα δύο χρόνια ή σε πρόστιµο που δεν υπερβαίνει τις χίλιες λίρες ή και στις δύο ποινές και το Δικαστήριο µπορεί επιπρόσθετα από οποιαδήποτε ποινή να διατάξει την κατάσχεση της µηχανής σε σχέση µε την οποία διαπράχθηκε το αδίκηµα.

(2)Για σκοπούς του άρθρου αυτού 'µηχανή τυχερού παιγνιδιού' σηµαίνει µηχανή που αποβλέπει σε παροχή κέρδους ή άλλου ανταλλάγµατος, ανεξάρτητα από το αν παρέχει ταυτόχρονα δυνατότητες παιγνιδιού ή ψυχαγωγίας ή όχι, και που δεν είναι µηχανή παιγνιδιού ή µηχανή ψυχαγωγίας, περιλαµβάνει δε τις µηχανές που είναι γνωστές µε τα ακόλουθα ονόµατα ή παρόµοιές τους ή παραλλαγή τους: (α) Μηχανές τύπου πόκερ ή άλλου παρόµοιου παιγνιδιού µε τραπουλόχαρτα ή άλλες παραλλαγές ή παραστάσεις· (β) µηχανές ιπποδροµιών ή µηχανές µε αγώνες δρόµού ή ταχύτητας, όπως σκύλων, αυτοκινήτων ή άλλων· (γ) µηχανές που είναι γνωστές ως µηχανές µε φρουτάκια ή µε παρόµοιες ή άλλες παραστάσεις ή σχήµατα ή γράµµατα ή χρώµατα· (δ) µηχανές 'µπίγκο' (bingo), ανεξάρτητα από οποιαδήποτε προσαρµογή ή προσθήκη που τείνει να τις εξοµοιώσει ή τις εξοµοιώνει µε άλλο τύπο µηχανής· (ε) µηχανές 'γερανός'· (στ) µηχανές προµήθειας αντικειµένων που βρίσκονται µέσα σ' αυτές, εκτός αν η απλή τοποθέτηση κέρµατος εξασφαλίζει αυτόµατα την προµήθεια αντικειµένου ίσης χρηµατικής αξίας· (ζ) µηχανές που έχούν τη δυνατότητα µηδενισµού οποιουδήποτε αποτελέσµατος ή ένδειξης και µεταφοράς των πληροφοριών αυτών σε µνήµη, είτε από το χειριστή είτε από οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο· (η) οποιαδήποτε άλλη µηχανή τυχερού παιχνιδιού που κατά την κρίση του δικαστηρίου που εκδικάζει το αδίκηµα είναι παραλλαγή οποιασδήποτε άλλης µηχανής τυχερού παιγνιδιού· (θ) οποιοδήποτε εξάρτηµα ή προσάρτηµα ή λογισµικό πρόγραµµα ηλεκτρονικού υπολογιστή το οποίο µπορεί να εφαρµοστεί και να λειτουργήσει µέσω οθόνης». Όσον αφορά την ερμηνεία της πιο πάνω διάταξης, από την Πολυκάρπου κ.α. ν. Αστυνομίας

(2009)2 Α.Α.Δ. 209 προκύπτει ότι σε περίπτωση που αποδειχθεί ότι η επίδικη μηχανή εμπίπτει σε μια από τις περιπτώσεις των εδαφίων (α-θ) της παραγράφου 2 του άρθρου 4, τότε στοιχειοθετείται ότι αποτελεί μηχανή τυχερού παιγνιδιού και δεν χρειάζεται να αποδειχθεί και ότι αποβλέπει σε παροχή κέρδους ή άλλου ανταλλάγματος. Ως δε λέχθηκε χαρακτηριστικά στην εν λόγω απόφαση: «O ευπαίδευτος πρωτόδικος Δικαστής αναφέρει ότι, πέραν των πιο πάνω, που αφορούσαν την ερμηνεία του κέρδους, «η υπό εξέταση περίπτωση καθίσταται ακόμα πιο ξεκάθαρη από τη ρητή συμπερίληψη στον Νόμο στην κατηγορία των μηχανών τυχερού παιχνιδιού». Και, όπως αναφέρεται στην κατάληξη του αποσπάσματος: «Ο Νομοθέτης εν τη σοφία του, γνωρίζοντας πράγματα και καταστάσεις, κατονόμασε μερικά παιχνίδια που από τη φύση τους είναι τυχερά και κατ' επέκταση τα κατέταξε ρητά στα δια Νόμου απαγορευμένα.» Η κατάληξη αυτή αντανακλά και τη δική μας αντίληψη του θέματος επ' αυτού ώστε να υιοθετούμε πλήρως την πτυχή αυτή της απόφασης του ευπαίδευτου πρωτόδικου Δικαστή για να καταλήξουμε ότι δεν υπάρχει έρεισμα στην έφεση ως προς αυτή τη πτυχή». Προς στοιχειοθέτηση δε του εν λόγω αδικήματος θα πρέπει επίσης να αποδειχθεί η κατοχή ή ο έλεγχος από τον κατηγορούμενο της μηχανής τυχερού παιγνιδιού. Σύμφωνα με την σχετική νομολογία κατοχή ενός αντικειμένου σημαίνει φυσικό έλεγχο με ταυτόχρονη γνώση της φύσης του αντικειμένου που αποτελεί το αντικείμενο της κατοχής (βλ. Queiss ν. Republic

(1987)2 C.L.R. 49, Youssef ν. Δημοκρατίας

(1993)2 Α.Α.Δ. 289 και Ιακώβου ν. Δημοκρατίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 21). Στην Γενικός Εισαγγελέας ν. Σπύρου

(2002)2 Α.Α.Δ. 71 λέχθηκε ότι «η κατοχή εξυπακούει φυσικό έλεγχο του αντικείμενου μαζί με γνώση του κατηγορούμενου ότι το έχει στην κατοχή του ή υπό τον έλεγχό του. Δυνατόν κάποιος να κατέχει κάποιο αντικείμενο χωρίς να γνωρίζει ή να αντιλαμβάνεται τη φύση του, αλλά δεν το κατέχει υπό τη νομική έννοια, εκτός κι αν γνωρίζει ότι το έχει». Για την απόδειξη της γνώσης της φύσης του αντικειμένου, λόγω του ότι αυτή συνήθως ανάγεται αποκλειστικά στην πνευματική λειτουργία του κατηγορουμένου, σπάνια υπάρχει άμεση μαρτυρία και κατά κανόνα η γνώση αυτή συμπεραίνεται από τα ιδιαίτερα περιστατικά της κάθε υπόθεσης, ιδιαίτερα από τη σύνδεση και τις πράξεις του κατηγορούμενου σε σχέση με το παράνομο αντικείμενο (βλ. Queiss ανωτέρω και Χριστοφόρου v. Αστυνομίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 250). Με άλλα λόγια εξάγεται από περιστατική μαρτυρία, η οποία μπορεί να οδηγήσει εξίσου σε ασφαλές συμπέρασμα και κάποτε μάλιστα με μεγαλύτερη ασφάλεια (βλ. Χαραλάμπους ν. Δημοκρατίας

(2006)2 Α.Α.Δ. 388). Ευρήματα: Με βάση τη μαρτυρία την οποία έχω κάνει δεκτή στην παρούσα καταλήγω στα ακόλουθα: Στις 2.7.12 η Αστ.ΧΧΧΧ του Ο.Π.Ε. Πάφου (Μ.Κ.4) φωτοτύπησε ένα χαρτονόμισμα των €20 με αριθμό Η55330176276 (τεκμήριο 8), με σκοπό να μεταβεί στο πρακτορείο στοιχημάτων με την ονομασία «ΧΧΧΧ», το οποίο βρίσκεται στην Γεροσκήπου (στο εξής το «επίδικο υποστατικό»). Υπήρχε δε πληροφορία ότι εκεί υπήρχαν ηλεκτρονικοί υπολογιστές (στο εξής «η/υ») που μετατρέπονταν σε μηχανές τυχερού παιγνιδιού δηλ. «φρουτάκια» και θαμώνες έχαναν μεγάλα χρηματικά ποσά παίζοντας σε αυτές, ως επίσης και η/υ, οι οποίοι είχαν εγκατεστημένα μη εξουσιοδοτημένα αντίτυπα λειτουργικών λογισμικών προγραμμάτων, κατά παράβαση του νομού περί Πνευματικής Ιδιοκτησίας. Ενόψει δε αυτών είχε εκδοθεί ένταλμα έρευνας του εν λόγω υποστατικού. Περί ώρα 18:10 της ίδιας ημέρας η Μ.Κ.4 εισήλθε στο επίδικο υποστατικό και αφού συνάντησε τον υπεύθυνο του μέρους που ήταν ο κατηγορούμενος, του έδωσε το προαναφερόμενο χαρτονόμισμα των €20 και του είπε να της τα βάλει πάνω σε έναν η/υ. Ο κατηγορούμενος της έβαλε 2000 μονάδες που αντιστοιχούσαν στο χρηματικό ποσό των €20 σε έναν η/υ, ο οποίος έδειχνε το τυχερό παιχνίδι «Luciano» και αυτή άρχισε να παίζει σε αυτόν και ταυτόχρονα τηλεφώνησε στον Α/Αστ.ΧΧΧΧ (Μ.Κ.2) στο προσωπικό του τηλέφωνο. Ακολούθως στο μέρος έφθασαν ο Λοχ. ΧΧΧΧ, Αστ.ΧΧΧΧ, ΧΧΧΧ (Μ.Κ.3), ΧΧΧΧ, ΧΧΧΧ(Μ.Κ.2) και ΧΧΧΧ του Ο.Π.Ε. Πάφου καθώς και ο Αστ.ΧΧΧΧ (Μ.Κ.6) του Δικανικού Εργαστηρίου Ηλεκτρονικών Δεδομένων (Δ.Ε.Η.Δ), του Τμήματος Γ' Αρχηγείου Αστυνομίας. Οι πιο πάνω εισήλθαν στο επίδικο υποστατικό δυνάμει του προαναφερόμενου δικαστικού εντάλματος έρευνας. Κατά την είσοδο του Μ.Κ.2 στο υποστατικό αυτός συνάντησε τον κατηγορούμενο. Αφού ο Μ.Κ.2 του αποκάλυψε την αστυνομική του ταυτότητα, τον πληροφόρησε για το ένταλμα έρευνας που είχε στην κατοχή του και του επέστησε την προσοχή του στο νόμο, ο κατηγορούμενος απάντησε «Κάμε την δουλεία σου». Στο υποστατικό ο Μ.Κ.2 συνάντησε και την Μ.Κ.4, η οποία βρισκόταν μπροστά από την οθόνη η/υ και έπαιζε «φρουτάκια» τα οποία έκαναν περιστροφικές κινήσεις. Η Μ.Κ.4 πληροφόρησε τον Μ.Κ.2 για το τι προηγήθηκε στο υποστατικό. Κατά την έρευνα που ακολούθησε στο υποστατικό, η οποία έγινε μεταξύ των ωρών 18:15-18:45 στην παρουσία του κατηγορούμενου, ο Μ.Κ.6 εντόπισε 14 η/υ, οι οποίοι βρίσκονταν σε λειτουργία. Η Μ.Κ.4 υπέδειξε στον Μ.Κ.6 τον η/υ στον οποίο έπαιξε το παιχνίδι με την ονομασία «Luciano». Ο Μ.Κ.6 προέβηκε σε εξέταση των προαναφερόμενων η/υ στην σκηνή και διαπίστωσε ότι:

(1)4 εξ αυτών είχαν εγκατεστημένο το τυχερό παιχνίδι με την ονομασία IButler,

(2)4 εξ αυτών δεν είχαν εγκατεστημένο οποιοδήποτε τυχερό παιχνίδι ηλεκτρονικού τζόγου και είχαν πρόσβαση στο διαδίκτυο,

(3)ένας βρισκόταν τοποθετημένος πίσω από τον πάγκο του υπεύθυνου του υποστατικού και μέσω αυτού γινόταν η διαχείριση των λογαριασμών των παιχτών για τα παιχνίδια των η/υ υπό

(1)ανωτέρω,

(4)άλλοι 4 παρουσίαζαν στις οθόνες τους το τυχερό παιχνίδι με την ονομασία «Luciano 2» (τύπος παιχνιδιού «φρουτάκια») και

(5)άλλος ένας βρισκόταν τοποθετημένος πίσω από τον πάγκο του υπευθύνου. Ο τελευταίος ήταν ο κεντρικός η/υ που όντας συνδεδεμένος με τους άλλους 4 η/υ (υπό

(4)ανωτέρω) διαχειριζόταν αυτούς. Παρουσίαζε δε στην οθόνη του τους συνδεδεμένους μαζί του 4 αυτούς η/υ «υπηρέτες - clients» καθώς και ένα ειδικό μενού διαχείρισης τους. Κατά την εξέταση του ο Μ.Κ.6 αφού επέλεξε τον «υπηρέτη 1» πίστωσε το ποσό των €10 και στον η/υ «υπηρέτη 1» πιστώθηκαν 1000 μονάδες («Credits»). Στην συνέχεια μέσω του «υπηρέτη 1» επέλεξε το παιχνίδι «Hot Girls» και πατώντας την επιλογή - κουμπί «Spin» οι εικόνες που έδειχνε η οθόνη έκαναν περιστροφικές κινήσεις. Κάθε φορά που πατούσε το εν λόγω κουμπί οι μονάδες («Credits») μειώνονταν, ανάλογα με το ποντάρισμα που ήταν επιλεγμένο και το ίδιο υπόλοιπο φαινόταν και στον κεντρικό η/υ που βρισκόταν πίσω από τον πάγκο. Όσον αφορά τα τυχερά παιχνίδια με την ονομασία IButler, προσκομίσθηκε στην Αστυνομία άδεια λειτουργίας τους, πράγμα που τα καθιστούσε νόμιμα. Στην συνέχεια ο Μ.Κ.6 αποσύνδεσε τους προαναφερόμενους 5 η/υ (υπό

(4)και

(5)ανωτέρω - τεκμήρια 2-6), τους έδωσε τα διακριτικά «ΜΜ-ΜΜ4», τους συσκεύασε σε χάρτινα κασόνια και τους υπέδειξε στον Μ.Κ.2, ο οποίος τους παρέλαβε. Ακολούθως ο Μ.Κ.2 πληροφόρησε τον κατηγορούμενο για το αδίκημα που διέπραττε και αφού του επέστησε την προσοχή στον νόμο αυτός απάντησε «Πιάστε τα». Σε έρευνα που ο Μ.Κ.2 έκανε στο ταμείο του υποστατικού βρήκε και παρέλαβε το χαρτονόμισμα των €20 (τεκμήριο 8). Περαιτέρω ο Μ.Κ.2 βρήκε και παρέλαβε το χρηματικό ποσό των €245 σε διάφορα χαρτονομίσματα (τεκμήριο 7). Αφού επέστησε την προσοχή του κατηγορούμενου στον νόμο αυτός απάντησε «Κάμε την δουλεία σου». Ακολούθως ο Μ.Κ.2 υπέδειξε στον κατηγορούμενο και την φωτοτυπία του πιο πάνω χαρτονομίσματος των €20 (τεκμήριο 15) και αφού του επέστησε την προσοχή του στον νόμο ο κατηγορούμενος απάντησε «Εντάξει». Για όλα τα πιο πάνω τεκμήρια ο Μ.Κ.2 συμπλήρωσε έντυπο «Παράδοση Παραλαβή Τεκμηρίων» (τεκμήριο 11) το οποίο υπέγραψε τόσο ο ίδιος όσο και ο κατηγορούμενος, στον οποίο επέδωσε αντίγραφο. Εισήγηση για πολλαπλότητα Πριν εξετάσω κατά πόσο με βάση τα πιο πάνω ευρήματα στοιχειοθετούνται τα συστατικά στοιχεία του επίδικου αδικήματος θα εξετάσω την εισήγηση της υπεράσπισης περί πολλαπλότητας της κατηγορίας. Κατ' αρχάς πρέπει να σημειωθεί ότι το θέμα της πολλαπλότητας μπορεί να εγερθεί όχι μόνο πριν από την απάντηση του κατηγορουμένου στις κατηγορίες αλλά και σε οποιοδήποτε μεταγενέστερο στάδιο της δίκης (βλ. Archbold 41η έκδοση παρ. 1-62 σελ. 53 και Α. Σ. Κοιλιάρης Λτδ ν. Επαρχ. Λειτ. Εργασίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 194). Πολλαπλότητα μπορεί να διαγνωσθεί στην όψη του κατηγορητηρίου ή κατόπιν συσχετισμού του κατηγορητηρίου με την προσαχθείσα μαρτυρία (βλ. Χαραλάμπους ν. Αστυνομίας

(1994)2 Α.Α.Δ. 14). Ως πολλαπλότητα ορίζεται η συμπερίληψη στην ίδια κατηγορία πέραν του ενός αδικήματος. Η αρχή ότι το κατηγορητήριο δεν πρέπει να πάσχει από πολλαπλότητα, ότι δηλαδή δεν θα πρέπει στην ίδια κατηγορία ο κατηγορούμενος να αντιμετωπίζει την διάπραξη δύο ή περισσοτέρων αδικημάτων είναι καλά καθιερωμένη αρχή τόσο στο Αγγλικό όσο και στο Κυπριακό Δίκαιο (βλ. Archbold 41η έκδοση, παρ. 1-57 σελ. 48, Araouzos & Son v. Police

(1980)2 C.L.R. 131 και άρθρο 39(α) του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 155). Αυτό για να γνωρίζει η υπεράσπιση επακριβώς τι είναι που αντιμετωπίζει. Αλλιώς ενδέχεται να επηρεαστεί δυσμενώς. Και για να παρέχεται η δυνατότητα διακρίβωσης προηγούμενης καταδίκης ή αθώωσης autrefois convict ή acquit για το ίδιο αδίκημα σε περίπτωση μεταγενέστερης κατηγορίας (βλ. Ακκελίδου ν. Αστυνομίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 249). Το κατά πόσο η ποινική διάταξη αποβλέπει στην δημιουργία μόνο ενός αδικήματος ή περισσοτέρων, είναι ζήτημα ερμηνείας, «με πρακτική μάλλον παρά με αναλυτική διάθεση, υπό το φως της κοινής λογικής και του τι είναι δίκαιο υπό τις περιστάσεις» (βλ. D.P.P. v. Merriman [1973] AC 584 και Wilson [1979] 69 Cr App. R. 83). Χωριστά αδικήματα στην ίδια διάταξη έχουμε όταν προβλέπεται για το καθένα διαφορετική, από την φύση της, πράξη (βλ. Kyriacou v. The Welfare Office

(1961)C.L.R. 227 και Mallon and another v. Allon [1963] 3 All E.R. 843). Όταν ο νόμος προσδιορίζει τους τρόπους, με τους οποίους μπορεί να διαπραχθεί το αδίκημα, με μια ή περισσότερες πράξεις που έχουν κοινό πυρήνα (όταν δηλ. η πράξη είναι βασικά του ίδιου είδους αλλά διαφέρει στη μορφή της), δεν έχουμε παρά μόνο ένα αδίκημα (βλ. Attorney General v. Hadjiconstanti

(1969)2 C.L.R. 5 και Police v. Economides & Others

(1951)XX (Part II) C.L.R. 11). Όμως ένα αδίκημα μπορεί να διαπράττεται με περισσότερο από ένα τρόπο, είτε ως προς την αντικειμενική υπόσταση είτε ως προς την υποκειμενική. Σε τέτοια περίπτωση επιτρέπονται στην ίδια κατηγορία οι διαζεύξεις (βλ. Ακκελίδου ανωτέρω). Το ζήτημα της πολλαπλότητας πρέπει να αποφασίζεται αποκλειστικά και μόνο με αναφορά στο κείμενο της κατηγορίας (βλ. Criminal Procedure in Cyprus σελ. 48-52). Μια κατηγορία δεν πάσχει από πολλαπλότητα όταν οι λεπτομέρειες που αναφέρει καταδεικνύουν ένα μόνο αδίκημα (βλ. Archbold 2009 σελ. 96, παρ. 1-137). Στο σύγγραμμα Blackstone΄s Criminal Practice 2002 στη σελ. 1272 αναφέρονται τα ακόλουθα αναφορικά με τα κριτήρια με τα οποία θα πρέπει να εξετάζεται το ζήτημα της πολλαπλότητας. «The test of whether it is proper to have a single count is: Can the separate acts attributed to the accused fairly be said to form a single activity or transaction? (see D10.20). It follows from that test that, if the particulars of a count can sensibly be interpreted as alleging a single activity, it will not be bad for duplicity, even if a number of distinct criminal acts are implied. Thus, the rule against duplicity rests ultimately on common sense and pragmatic considerations of what is fair in all the circumstances». Ως προαναφέρθηκε, είναι η θέση της υπεράσπισης στην παρούσα ότι η επίδικη κατηγορία πάσχει από πολλαπλότητα. Συγκεκριμένα ο κ. Ζαννούπας υποστήριξε ότι η πολλαπλότητα προκύπτει από την έκθεση αδικήματος, σύμφωνα με την οποία ο πελάτης του κατηγορείται για έλεγχο ή κατοχή μηχανών τυχερού παιγνιδιού ενώ και τα άρθρα στα οποία εκεί γίνεται αναφορά (2 και 4

(1)(α)(β)

(2)(θ) του Νόμου 32(Ι)/96) καλύπτουν ένα ευρύ πλαίσιο με αποτέλεσμα να προκαλείται σύγχυση στον κατηγορούμενο σε σχέση με το τι κατηγορία αντιμετωπίζει. Η πιο πάνω θέση περί πολλαπλότητας δεν με βρίσκει σύμφωνο. Είναι ξεκάθαρο από τις λεπτομέρειες αδικήματος ότι αυτό που αποδίδεται ρητά στον κατηγορούμενο είναι ότι «είχε υπό τον έλεγχο και κατοχή του 5 μηχανές τυχερού παιγνιδιού». Οι εν λόγω λεπτομέρειες χωρίς αμφιβολία παραπέμπουν μόνο στο εδάφιο (β) της παραγράφου 1 του άρθρου 4 του Νόμου 31(Ι)/96 και όχι στο εδάφιο (α). Το εδάφιο (β), ως είναι διατυπωμένο («έχει υπό τον έλεγχο ή την κατοχή του µηχανή τυχερού παιγνιδιού»), λαμβάνοντας υπόψην και τις διαφορετικές συμπεριφορές που καλύπτουν οι πρόνοιες των εδαφίων (α) και (γ), δεν δημιουργεί κατά την κρίση μου, δύο διαφορετικά αδικήματα αλλά καθορίζει δύο διαφορετικούς τρόπους διάπραξης ενός και μόνο αδικήματος. Συνεπώς η διαζευκτική αναφορά σε έλεγχο ή κατοχή μηχανών τυχερού παιγνιδιού στην έκθεση αδικήματος αλλά και η αναφορά στις λεπτομέρειες αδικήματος στο ότι «είχε υπό τον έλεγχο και κατοχή του» τέτοιες μηχανές, δεν δημιουργεί πολλαπλότητα, ως εισηγείται η υπεράσπιση. Ακόμη όμως και να κρινόταν ότι υπάρχει πολλαπλότητα, το θέμα δεν τελειώνει εδώ. Θα πρέπει να εξετασθούν εάν υπάρχουν και ποιες οι συνέπειες αυτής στην παρούσα. Παλαιότερες αυθεντίες είχαν αποφασίσει ότι διαδικασίες που στηρίχθηκαν σε κατηγορητήρια που έπασχαν από πολλαπλότητα ήταν άκυρες. Σύμφωνα όμως με τη νομολογία, ως διαμορφώθηκε και ισχύει σήμερα, η πολλαπλότητα στο κατηγορητήριο δεν οδηγεί αυτόματα σε ακυρότητα των κατηγοριών παρά μόνον εάν διαφανεί ότι λόγω αυτής ο κατηγορούμενος επηρεάστηκε δυσμενώς ή παραπλανήθηκε καθ' οιονδήποτε τρόπο στην υπεράσπιση του (βλ. Παπαδόπουλος ν. Αστυνομίας

(2006)2 Α.Α.Δ. 111 και Α. Σ. Κοιλιάρης Λτδ ν. Επαρχιακού Λειτουργού Εργασίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 194). Ως λέχθηκε δε στην Σ.Π. ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 207/2013, ημερ. 25.6.14, με αναφορά στην Ανδρονίκου κ.α. ν. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 486, για να υπάρχει ουσιώδης επίπτωση επί του ασφαλούς της καταδίκης πρέπει το κατηγορούμενο πρόσωπο να έχει παραπλανηθεί κατά ουσιώδη τρόπο. Υπάρχει δε πάντοτε η δυνατότητα αναζήτησης λεπτομερειών επί του κατηγορητηρίου και κατά πόσο υπήρξε παραπλάνηση ή αδικία συνεξετάζεται και με το κατά πόσο ζητήθηκαν τέτοιες λεπτομέρειες έχοντας ταυτόχρονα υπόψη και όλες τις άλλες πληροφορίες που είναι διαθέσιμες στον κατηγορούμενο μέσα από καταθέσεις και άλλη μαρτυρία ή υλικό, όπου υπάρχει, πριν την έναρξη της δίκης κ.α. Σε σχέση με τα πιο πάνω θα πρέπει να σημειωθεί ότι στην παρούσα σε κανένα στάδιο της διαδικασίας δεν ζητήθηκαν από την υπεράσπιση οποιεσδήποτε λεπτομέρειες επί του κατηγορητηρίου, θέτοντας το θέμα της πολλαπλότητας μόνο στο στάδιο των τελικών αγορεύσεων. Η υπεράσπιση δεν παραπονέθηκε δε ότι δεν είχε στην κατοχή της τις καταθέσεις των μαρτύρων που θα παρουσίαζε η κατηγορούσα αρχή. Η δε αναφορά σε σύγχυση που προκλήθηκε εκ της «πολλαπλότητας» ήταν γενική και αόριστη και δεν επεξηγήθηκε εάν και πως επίδρασε στην υπεράσπιση του κατηγορούμενου. Λαμβάνοντας λοιπόν υπόψην τα πιο πάνω αλλά και την όλη διαδικασία που διεξήχθη ενώπιον μου, σε συνδυασμό με την μαρτυρία που προσήξε η κατηγορούσα αρχή, τον τρόπο που χειρίστηκε την υπόθεση της η υπεράσπιση και την γραμμή που ακολούθησε από την αρχή, που δεν αποσκοπούσε στο να διευκρινισθεί οποιοδήποτε σχετικό θέμα, κρίνω ότι ο κατηγορούμενος δεν έχει επηρεασθεί με οποιοδήποτε τρόπο δυσμενώς ή παραπλανήθηκε στην υπεράσπιση του από ενδεχόμενη πολλαπλότητα. Συμπεράσματα Από τα πιο πάνω ευρήματα του Δικαστηρίου προκύπτει ότι οι 5 η/υ (τεκμήρια 2-6) αποτελούν μηχανές που ήταν συνδεδεμένες μεταξύ τους με σκοπό την διεξαγωγή του παιγνιδιού με την ονομασία «Luciano 2», το οποίο είναι τυχερό παιχνίδι τύπου «φρουτάκια» και κατ' επέκταση ότι, με βάση το άρθρο 4

(2)(γ) του Νόμου 32(Ι)/96, πρόκειται για µηχανές τυχερού παιγνιδιού. Από τα ίδια ευρήματα προκύπτει αναντίλεκτα ότι ο κατηγορούμενος ήταν κάτοχος των προαναφερόμενων 5 η/υ. Σε αυτό, πέραν από το ότι βρισκόταν μόνος στο επίδικο υποστατικό, πέραν των ενεργειών του όταν πήγε εκεί η Μ.Κ.4 και της στάσης του και των όσων ανέφερε κατά την είσοδο των μελών της Αστυνομίας και την έρευνα που ακολούθησε, συνηγορεί και το γεγονός ότι υπέγραψε και την απόδειξη παραλαβής των τεκμηρίων. Δεν μπορεί δε το Δικαστήριο, από την μαρτυρία που έχει προσαχθεί και έχει γίνει δεκτή, να οδηγηθεί σε οποιοδήποτε άλλο λογικό συμπέρασμα. Περαιτέρω τα πιο πάνω σε συνδυασμό με την φύση των εν λόγω τεκμηρίων (των 5 η/υ), τα όσα αυτά απεικόνιζαν και περιλάμβαναν καθώς και τον τρόπο που λειτουργούσαν, ο οποίος φαίνεται ότι ήταν γνωστός στον κατηγορούμενο, οδηγούν στο συμπέρασμα ότι αυτός γνώριζε ότι επρόκειτο για τις συγκεκριμένες μηχανές τυχερού παιγνιδιού. Ως εκ των άνω κρίνω ότι έχει αποδειχθεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι κατά τον επίδικο χρόνο ο κατηγορούμενος κατείχε τις 5 μηχανές τυχερού παιγνιδιού τεκμήρια 2-6. Καταληκτικά κρίνω τον κατηγορούμενο ένοχο στην κατηγορία 1. (Υπ.) ........................................ Φ. Τιμοθέου, Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/Final (Αναφορά: Ποινική - Τελική - Κατοχή μηχανών τυχερού παιγνιδιού) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο