Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. ΚΥΡΙΑΚΟΥ, Αρ. Υπόθεσης: 3264/14, 27/11/2018

(1)καταδίωξης θηράματος μέσα σε απαγορευμένη περιοχή για το κυνήγι,

(2)κατοχής προστατευμένων αγρίων πτηνών,

(3)κατοχής απαγορευμένων μέσων σύλληψης ή θανάτωσης αγρίων πτηνών και

(4)χρήσης απαγορευμένων μέσων σύλληψης ή θανάτωσης αγρίων πτηνών κατά παράβαση των άρθρων 52, 8

(1)&

(2)(ε), 45 και 11

(1)&

(2)(στ) του Ν.152(Ι)/2003 μετά των συναφών τροποποιήσεων. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των αδικημάτων, ο κατηγορούμενος κατηγορείται ότι στις 15.09.13 στην τοποθεσία 'χχχ' έδαφος του χωριού Κοιλίνεια της επαρχίας Πάφου καταδίωκε θήραμα με πυροβόλο όπλο κατηγορίας 'Δ' με αριθμό κατασκευής χχχ (στο εξής το 'επίμαχο όπλο') όπου η περιοχή εκεί ήταν απαγορευμένη για το κυνήγι. Επίσης κατηγορείται ότι στην προαναφερόμενη ημερομηνία και στην πιο πάνω τοποθεσία είχε στην κατοχή του τέσσερα άγρια πτηνά και συγκεκριμένα ένα αμπελοπούλι, μία σκαλιφούρτα, μία κίσσα και ένα τρυπομάζη, των οποίων η θήρα και σύλληψη απαγορεύεται. Περαιτέρω ο κατηγορούμενος κατηγορείται ότι κατά τον ίδιο με πιο πάνω τόπο και χρόνο παράνομα κατείχε και χρησιμοποιούσε μία ηχοπαραγωγική συσκευή με μιμητικές φωνές αγρίων πτηνών που είναι απαγορευμένο μέσο σύλληψης τέτοιων πουλιών. Προσαχθείσα μαρτυρία: Για την απόδειξη της υπόθεσης της, η κατηγορούσα αρχή κάλεσε τρεις μάρτυρες. Με ενδιάμεση απόφαση του ημερομηνίας 20.06.18 το Δικαστήριο αθώωσε και απάλλαξε το κατηγορούμενο στην πρώτη κατηγορία ενώ παράλληλα αποφάσισε ότι έχει αποδειχτεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση αναφορικά με τις υπόλοιπες κατηγορίες 2, 3 και 4 που αντιμετωπίζει και αφού του εξηγήθηκαν τα δικαιώματα του, σύμφωνα με το άρθρο 74

(1)(γ) του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155 μετά των συναφών τροποποιήσεων, ο κατηγορούμενος επέλεξε να προβεί σε ένορκη κατάθεση καλώντας παράλληλα ένα μάρτυρα υπεράσπισης. Κατά την εκδίκαση της υπόθεσης προσκομίστηκαν δεκαεπτά τεκμήρια. Επιπλέον τα μέρη κατάθεσαν τα πιο κάτω παραδεκτά γεγονότα:

(1)Η κίσσα, το αμπελοπούλι, η σκαλιφούρτα και ο τρυπομάζης που αναφέρονται στις λεπτομέρειες της τρίτης κατηγορίας εμπίπτουν στην κατηγορία των αγρίων πτηνών και κατ' επέκταση στο νομικό ορισμό του αγρίου πτηνού που αποδίδεται από το ερμηνευτικό πλαίσιο του Ν.152(Ι)/2003(άρθρο 2).

(2)Το Τεκμήριο 6 περιέχει μία κίσσα, ένα αμπελοπούλι, μία σκαλιφούρτα και ένα τρυπομάζη που είναι νεκρά.

(3)Το περιεχόμενο της γραπτής κατάθεσης του Χαράλαμπου Χατζηστυλλή, επαρχιακού λειτουργού στην Υπηρεσία Θήρας και Πανίδας που κατατέθηκε ως Τεκμήριο 11, με βάση την οποίαν στις 16.09.13 στον αστυνομικό σταθμό Παναγιάς του υποδείχτηκαν μία κίσσα, ένα αμπελοπούλι, μία σκαλιφούρτα και ένας τρυπομάζης που ήταν φρεσκοσκοτωμένα, τα οποία είναι προστατευόμενα άγρια πτηνά, των οποίων η θήρευση και κατοχή τους απαγορεύεται.

(4)Το περιεχόμενο της γραπτής κατάθεσης ημερομηνίας 04.11.13 του αστυφύλακα χχχ Αραούζου που κατατέθηκε ως Τεκμήριο 14, με βάση την οποίαν δηλώνεται πως στις 26.09.13 ο εν λόγω αστυνομικός παρέλαβε από τον αστυφύλακα χχχ Παναγιώτου το επίμαχο όπλο και δύο πλήρη φυσίγγια, τα οποία και παρέδωσε στον αστυφύλακα χχχ Αλεξάνδρου.

(5)Το περιεχόμενο της γραπτής κατάθεσης ημερομηνίας 09.12.13 του αστυφύλακα χχχ Κωνσταντίνου που κατατέθηκε ως Τεκμήριο 13, με βάση την οποίαν δηλώνεται πως στις 05.12.13 ο εν λόγω αστυνομικός παρέδωσε στον αστυφύλακα χχχ Παναγιώτου το επίμαχο όπλο και τους δύο κάλυκες (προφανώς όχι πλήρη φυσίγγια), τα οποία είχε παραλάβει προηγουμένως από τον αστυφύλακα χχχ Αλεξάνδρου.

(6)Το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 15 που είναι διάταγμα του Υπουργού Εσωτερικών, το οποίο αφορά το κυνήγι άγριων πτηνών δυνάμει του Ν.152(Ι)/2003μετά των συναφών τροποποιήσεων την περίοδο 2013-

1. Τα πιο πάνω παραδεχτά γεγονότα εγκρίθηκαν από το Δικαστήριο και αποτελούν αυτόματα αναπόσπαστο μέρος των ευρημάτων του. ΜΚ1 ήταν ο αστυφύλακας χχχ Παναγιώτου που κατά τον ουσιώδη χρόνο υπηρετούσε στον αστυνομικό σταθμό Παναγιάς. Μέρος της μαρτυρίας του αποτελεί η γραπτή κατάθεση του ημερομηνίας 10.12.13, η οποία παρουσιάστηκε ως Τεκμήριο
2. Συνοψίζοντας τη μαρτυρία του μπορεί να λεχθεί ότι στις 15.09.13 ο ειδικός αστυφύλακας χχχ Χαραλάμπους του κατάγγειλε ότι ο κατηγορούμενος ενεχόταν στη διάπραξη των αδικημάτων που αναφέρονται στις κατηγορίες του κατηγορητηρίου. Παράλληλα ο εν λόγω μάρτυρας παρέλαβε από τον πιο πάνω ειδικό αστυφύλακα τα εξής αντικείμενα που σχετίζονται με την υπόθεση και κατατέθηκαν ως τεκμήρια: Τεκμήριο 4 - το επίμαχο όπλο Τεκμήριο 6 - μία κίσσα, ένα αμπελοπούλι, μία σκαλιφούρτα και ένα τρυπομάζη που είναι νεκρά Τεκμήριο 7 - αντικείμενο γκρίζου χρώματος Τεκμήριο 8 - 124 πλήρη φυσίγγια Τεκμήριο 9 - 14 κενά φυσίγγια Ακολούθως της ίδια ημέρας ο εν λόγω μάρτυρας έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο, ο οποίος αρνήθηκε να απαντήσει στις ερωτήσεις που του υπεβλήθηκαν. Επίσης την ίδια ημέρα ο ΜΚ1 κατηγόρησε γραπτώς τον κατηγορούμενο, ο οποίος αρνήθηκε σ' αυτά που του καταλογίστηκαν. Η ανακριτική κατάθεση καθώς και το αστυνομικό έντυπο γραπτών κατηγοριών κατατέθηκαν ως Τεκμήρια 2 και 3 αντίστοιχα. Στις 26.09.13 ο ΜΚ1 παρέδωσε το επίμαχο όπλο μαζί με δύο πλήρη φυσίγγια στον αστυφύλακα χχχ Αραούζο, ο οποίος την ίδια ημέρα τα μετέφερε στη Λευκωσία όπου τα παρέδωσε στον αστυφύλακα χχχ Αλεξάνδρου της υπηρεσίας εγκληματολογικών ερευνών για να σκοπούς βαλλιστικού ελέγχου. Στις 05.02.13 ο αστυφύλακας χχχ Κωνσταντίνου παρέλαβε από τον αστυφύλακα χχχ Αλεξάνδρου το επίμαχο όπλο και τα δύο φυσίγγια που πλέον ήταν κενά (κάλυκες) μετά που χρησιμοποιήθηκαν στα πλαίσια του βαλλιστικού ελέγχου του επίμαχου όπλου, τα οποία και παρέδωσε στον ΜΚ1 που τα τοποθέτησε στην αποθήκη του σταθμού του. Οι πιο πάνω δύο κάλυκες κατατέθηκαν ως Τεκμήριο
3. Ερωτώμενος ειδικά για το Τεκμήριο 6, ο εν λόγω μάρτυρας δήλωσε πως δεν ήταν σε θέση να πει κατά πόσο αυτό είναι ηχοπαραγωγική συσκευή που εκπέμπει μιμητικές φωνές πουλιών. ΜΚ2 ήταν ο χχχ αστυφύλακας χχχ Χαραλάμπους, ο οποίος κατά τον ουσιώδη χρόνο υπηρετούσε στην υπηρεσία θήρας. Μέρος της μαρτυρίας του αποτελεί η γραπτή κατάθεση του που παρουσιάστηκε ως Τεκμήριο
4. Περίληψη της μαρτυρίας του εν λόγω μάρτυρα περιλαμβάνει αναφορά του ότι στις 15.09.13 και περί ώρα 09:00 βρισκόταν σε μηχανοκίνητη περιπολία μαζί με συνάδελφο του ως συνοδηγός σε υπηρεσιακό όχημα στην τοποθεσία 'Καρυδιά' έδαφος του χωριού Κοιλίνια στην επαρχία Πάφου. Κάποια στιγμή το υπηρεσιακό του όχημα σταμάτησε σε χωματόδρομο με κατεύθυνση προς την Κοιλίνια. Εκεί άκουσε μιμητικές φωνές από συσκευή και μετά δύο πυροβολισμούς σε απόσταση 20-25 μέτρα στα αριστερά. Προχωρώντας προς το μέρος από όπου ακούστηκαν οι πυροβολισμοί είδε σε απόσταση 10-15 μέτρα περίπου, εντός περιφραγμένου χώρου στον οποίον βρισκόταν εξοχική οικία, τον κατηγορούμενο να κάθεται κάτω από αμυγδαλιές και με το όπλο που βαστούσε να πυροβολεί πάνω σε αμυγδαλιά. Τότε ο ΜΚ2 φώναξε στον κατηγορούμενο αλλά αυτός δεν του απάντησε και κατευθύνθηκε προς την κατοικία μαζί με το όπλο του. Ο ΜΚ2 χωρίς να τον χάσει από τα μάτια του κατευθύνθηκε μαζί με το συνάδελφο του παραπλεύρως του περιφραγμένου χώρου και συνάντησε τον κατηγορούμενο στο ανοικτό κάγκελο στην είσοδο της οικίας. Εκεί ο κατηγορούμενος αρνήθηκε ότι κυνηγούσε με τη χρήση ηχοπαραγωγικής μηχανής μιμητικών φωνών πουλιών και απλά ισχυρίστηκε ότι είχε πυροβολήσει ένα πουλί (συγκεκριμένα 'κατσικουτάλα'). Σύμφωνα με τον ΜΚ2 στο σημείο όπου ο κατηγορούμενος καθόταν εντοπίστηκαν τα τέσσερα άγρια πτηνά του Τεκμηρίου 6 που ήταν φρεσκοσκοτωμένα, μία ηχοπαραγωγική μηχανή μιμητικών φωνών πουλιών, 113 πλήρη φυσίγγια και 14 κάλυκες. Ο εν λόγω μάρτυρας αναγνώρισε το Τεκμήριο 7 ως την συσκευή που βρήκε και λειτουργούσε παράγοντας μιμητικές φωνές πουλιών. Παράλληλα ο κατηγορούμενος έβγαλε από την τσέπη του και του παρέδωσε άλλα 13 πλήρη φυσίγγια. Προηγουμένως είχε αδειάσει το όπλο τοποθετώντας τα φυσίγγια στην τσέπη του. Στη συνέχεια ο ΜΚ2 παρέλαβε τα πιο πάνω και τα παρέδωσε στον επί καθήκον αστυφύλακα του αστυνομικού σταθμού Παναγιάς. Επιπλέον ο ΜΚ2 αφού εξήγησε στον κατηγορούμενο ότι διέπραττε αδίκημα και του επέστησε την προσοχή του στο νόμο, αυτός του ζήτησε να μην τον καταγγείλει. ΜΚ3 ήταν ο αρχιαστυφύλακας χχχ Αλεξάνδρου, ο οποίος υπηρετεί στην υπηρεσία εγκληματολογικών ερευνών και από το έτος 2011 είναι τοποθετημένος στο εγκληματολογικό εργαστήριο. Ο εν λόγω μάρτυρας δηλώνει ειδικός στην αναγνώριση πυροβόλων όπλων και πυρομαχικών καθώς και στην ταύτιση των εργαλείων. Μέρος της μαρτυρίας του αποτελεί έκθεση που ο ίδιος ετοίμασε και υπέγραψε για τις ανάγκες του βαλλιστικού ελέγχου του επίμαχου όπλου, η οποία παρουσιάστηκε ως Τεκμήριο
5. Συνοπτική καταγραφή της μαρτυρίας του ΜΚ3 περιλαμβάνει την εξέταση στην οποία προέβηκε αναφορικά με το επίμαχο όπλο και τα δύο φυσίγγια που παρέλαβε. Κατατάσσοντας το επίμαχο όπλο στην κατηγορία των πυροβόλων ΔΟΚΟ και χαρακτηρίζοντας το ως δίκαννο οπισθογεμές κυνηγετικό τύπου 'Flobert', ο εν λόγω μάρτυρας διαπίστωσε ότι αυτό βρισκόταν σε καλή χρησιμοποιήσιμη κατάσταση. Ομοίως κατέληξε και για τα δύο φυσίγγια που πυροβόλησε δοκιμαστικά. Σύμφωνα με τον μάρτυρα, η συνήθης διαδικασία ταύτισης όπλων με κάλυκες, δηλαδή η διαπίστωση κατά πόσο ένα φυσίγγιο πυροβολήθηκε από συγκεκριμένο όπλο, είναι η εξέταση του όπλου και των καλύκων που εντοπίστηκαν στη σκηνή. Αυτό είναι κατορθωτό επειδή όταν οποιοδήποτε μέρος του όπλου έλθει σε επαφή με το φυσίγγιο που πυροβολείται αποτυπώνει σ' αυτό ειδικά χαρακτηριστικά. Όπως λέχθηκε στην προκειμένη περίπτωση δεν έγινε ακολουθήθηκε η συνήθης διαδικασία. Είναι η γνώμη του εν λόγω πως αν ο εξεταστής της υπόθεσης επιθυμούσε ταύτιση του επίμαχου όπλου με τους κάλυκες που είχε θα έπρεπε να του τους είχε παραδώσει. Όπως ήδη λέχθηκε, ο κατηγορούμενος επέλεξε να καταθέσει ενόρκως παρουσιάζοντας τη δική του εκδοχή. Μέρος της μαρτυρίας του, εκτός από την γραπτή ανακριτικής φύσεως κατάθεση του ημερομηνίας 15.09.13 (Τεκμήριο 2), αποτελεί η γραπτή δήλωση του ημερομηνίας 16.07.
6. Συνοπτική καταγραφή της μαρτυρίας του αναφέρει ότι στις 15.09.13 περί ώρα 08:00 έφθασε στον επίμαχο χώρο μαζί με τη σύζυγο του. Σύμφωνα με τον κατηγορούμενο, εκεί υπάρχει ένα τεμάχιο γης του οποίου η ιδιοκτησία ανήκει στα δύο παιδιά του. Ωστόσο ο ίδιος είναι που το περιποιείται και γι' αυτό εκείνο το πρωί μετέβηκε για σκοπούς άρδευσης των δένδρων που υπάρχουν. Η ανατολική και δυτική πλευρά του τεμαχίου είναι περιφραγμένες αλλά η βόρεια πλευρά και το μεγαλύτερο μέρος της νότιας πλευράς δεν έχουν περίφραξη. Στο πιο ψηλό σημείο του τεμαχίου υπάρχει οικία. Σύμφωνα ακόμη με τον κατηγορούμενο το χωράφι αποτελείται από πέντε αναβαθμίδες με πεταλοειδές σχήμα με το ύψος μεταξύ αυτών να είναι 2-3 μέτρα. Στο εν λόγω τεμάχιο υπάρχουν ελιές, κερασιές, δαμασκηνιές, ροδακινιές, συκιές και ως σύνορο στην ανατολική πλευρά υπάρχουν αμυγδαλιές. Η δε ορατότητα μέσα στο χωράφι καθώς και από το δρόμο προς το τεμάχιο είναι περιορισμένη έως και αδύνατη λόγω των πολλών και πυκνών ελαιόδεντρων, του σχήματος των αναβαθμίδων αλλά και του ύψους. Εκείνη την ημέρα ο κατηγορούμενος ξεκίνησε την τουρμπίνα για να ποτιστούν περίπου τα μισά δένδρα. Μέχρι να ποτιστούν ο κατηγορούμενος απολάμβανε τον καφέ του μαζί με τη σύζυγο του στην αυλή της οικίας. Η ώρα 08:45 περίπου ο κατηγορούμενος πήρε το επίμαχο όπλο και πήγε να μεριμνήσει ώστε να ποτιστούν και τα υπόλοιπα δένδρα. Όπως εξήγησε όταν ερωτήθηκε συγκεκριμένα στην αντεξέταση, το φλομπέρ το είχε μαζί του σε περίπτωση που συναντούσε φίδια. Ενώ προχωρούσε προς το κεντρικό λάστιχο του φώναξε η σύζυγος του ότι τον ήθελε ο ΜΚ2 που είχε έλθει εκεί. Με βάση τα λεγόμενα του κατηγορουμένου, ο ΜΚ2 του είπε ότι ήλθε εκεί πεζός από το χωριό Αμπελίτη για να καταγγείλει και επειδή τον βρήκε μπροστά του θα τον κατάγγελλε. Ακολούθως ο ΜΚ2 ειδοποίησε κάποιον άλλο θηροφύλακα, ο οποίος ήλθε στο χώρο. Στα πλαίσια έρευνας στην ανατολική πλευρά του χωραφιού στη χαμηλότερη αναβαθμίδα δίπλα από την περίφραξη σε κάποιο κενό σημείο της σε απόσταση 150-200 μέτρα από την οικία, εντοπίστηκαν τέσσερα φρεσκοσκοτωμένα πουλιά, δύο διπλωτά μικρά καθίσματα, δύο τσάντες με φυσίγγια μία δίπλα από κάθε κάθισμα, δύο τενεκεδάκια με καφέ με ζάχαρη, ένα χυμό και ένα αναψυκτικό, αρκετά κενά φυσίγγια και ένα μεταλλικό αντικείμενο πάνω στην περίφραξη που ο άλλος θηροφύλακας του είπε ότι ήταν μεγάφωνο. Ο κατηγορούμενος αρνήθηκε οποιαδήποτε ανάμιξη στα αντικείμενα που εντοπίστηκαν και τα απέδωσε σε ενέργειες άλλων ατόμων που ενδεχομένως να κυνηγούσαν. Ωστόσο ο ίδιος δεν άκουσε πυροβολισμούς και δεν είχε προσέξει άλλα άτομα στο επίδικο τεμάχιο. Την ίδια στιγμή ανάφερε ότι από το σημείο της οικίας και στο κέντρο του τεμαχίου δεν μπορεί κάποιος να δει στην άλλη πλευρά επειδή υπάρχουν δένδρα ύψους πέντε μέτρων. Σε μία τηλεπισκόπηση της περιοχής, δηλαδή εικόνας που λήφθηκε από δορυφόρο που χρησιμοποιείται από το λογισμικό Google Earth, η οποία κατατέθηκε ως Τεκμήριο 16, ο κατηγορούμενος σημείωσε με κόκκινο μελάνι το σημείο 'χ' ως την τοποθεσία της οικίας, με το σημείο 'Α' εκεί από όπου ερχόταν ο ΜΚ2 και με το σημείο 'ψ' εκεί που εντοπίστηκαν τα διάφορα επίμαχα αντικείμενα. Μοναδικός μάρτυρας υπεράσπισης ήταν ο χχχ Δημητρίου (ΜΥ), κτηματολογικός λειτουργός στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Πάφου. Οι σπουδές του παραπέμπουν σε γεωπληροφορικό χαρτογράφο. Από το έτος 2008 εργάζεται στην υπηρεσία του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας και σήμερα κατέχει τη θέση του υπευθύνου στο γραφείο χωρομετρίας και χαρτογραφίας. Με βάση τα δεδομένα που το τμήμα του είχε στην κατοχή του το έτος 2014 εκπόνησε έγχρωμη αεροφωτογράφιση της επίδικης περιοχής, την οποία κατέθεσε ως Τεκμήριο
7. Η εν λόγω αεροφωτογραφία απεικονίζει τα τεμάχια 570 και 432 που κατόπιν έρευνας που διεξήγαγε διαπίστωσε ότι αμφότερα ανήκουν στα δύο παιδιά του κατηγορουμένου από 1/2 μερίδιο έκαστος σε κάθε ένα από αυτά. Ο εν λόγω μάρτυρας διευκρίνισε ότι δεν είναι σε θέση να επιβεβαιώσει κατά πόσο τα υψόμετρα της περιοχής και η μορφολογία του εδάφους στις 15.09.13 ταυτίζονταν με τα δεδομένα που αποτυπώνονται στο Τεκμήριο 17 και αφορούν το έτος
8. Τέτοια σύγκριση μπορούσε να γίνει μόνο μέσα από επί τόπου εξέταση της περιοχής και από επιτόπιες μετρήσεις στους χρόνους που ζητείται η σύγκριση. Ο ίδιος αποκάλυψε ότι δεν μετέβηκε πεζός στην περιοχή κατά τον ουσιώδη χρόνο της υπόθεσης και ούτε εξέτασε τη μορφολογία του εδάφους της περιοχής κατά τον εν λόγω χρόνο. Σχολιάζοντας τα δεδομένα της περιοχής το έτος 2014 χωρίς ο ίδιος να έχει μεταβεί επί τόπου, ό εν λόγω μάρτυρας ανάφερε ότι η μορφολογία του εδάφους παρουσιάζει πεταλοειδές σχήμα με κατωφέρεια προς νοτιοανατολική κατεύθυνση στην περιοχή. Επί του Τεκμηρίου 17 ο ΜΥ σημείωσε με κόκκινο μελάνι τα σημεία 'Α' και 'χ' που έχουν ήδη καταγραφεί και στο Τεκμήριο 16 από τον κατηγορούμενο. Ο ΜΥ διευκρίνισε ότι δεν είναι σε θέση να αναφέρει αν υπάρχει ορατότητα από το δυτικό σημείο του τεμαχίου 570 μέχρι το ανατολικό σημείο του τεμαχίου 432 επειδή αυτό μπορεί μόνο να ελεγχτεί επί τόπου. Τελικές Αγορεύσεις: Αμφότερες οι πλευρές στις αγορεύσεις τους προσπάθησαν με νομική επιχειρηματολογία αλλά και με σχολιασμό μερών της προσκομισθείσας μαρτυρίας να πείσουν για την ορθότητα των θέσεων και εισηγήσεων τους. Μέσα από την αγόρευση του ο ευπαίδευτος συνήγορος υπεράσπισης κατ' αρχήν ισχυρίστηκε ότι ο πελάτης του δεν έτυχε δίκαιη δίκη επειδή η αστυνομία παρέλειψε να αποστείλει τους κάλυκες που εντόπισε στη σκηνή για επιστημονικές εξετάσεις προκειμένου να διαπιστωθεί αν είχαν ή όχι πυροβοληθεί από το επίμαχο όπλο. Ερχόμενος στην ουσία της υπόθεσης ο εν λόγω συνήγορος ανάφερε ότι από τη μαρτυρία του ΜΚ1 θα πρέπει να γίνει αποδεκτό μόνο το τυπικό μέρος της και ειδικότερα αυτό που απλά σημειώνει τις ενέργειες στις οποίες προέβηκε. Αναφερόμενος στον ΜΚ3 (εμπειρογνώμονας) ο κύριος Φιλίππου είπε ότι ήταν μάρτυρας αλήθειας και γι' αυτό η μαρτυρία του πρέπει να γίνει αποδεκτή στην ολότητα της. Αντίθετα κάλεσε το δικαστήριο να απορρίψει τη μαρτυρία του ΜΚ2 επειδή είναι αντιφατική και αντίθετη με τη λογική. Είναι η θέση του εν λόγω συνηγόρου ότι η μαρτυρία του ΜΚ2 καταρρίπτεται από την πραγματική μαρτυρία των Τεκμηρίων 16 και 17 καθώς και από την μαρτυρία του ΜΥ. Αντίθετα ο κύριος Φιλίππου κάλεσε το δικαστήριο να αποδεχτεί τη μαρτυρία του ΜΥ επειδή πρόκειται για μάρτυρα αλήθειας καθώς επίσης τη μαρτυρία του κατηγορουμένου επειδή επιβεβαιώνεται από τα Τεκμήρια 16 και 17 αλλά και την μαρτυρία του ΜΥ. Σε ότι αφορά το Τεκμήριο 7 ο εν λόγω συνήγορος ανάφερε ότι η κατηγορούσα αρχή παρέλειψε να αποδείξει ότι πρόκειται για ηχοπαραγωγική συσκευή που μεταδίδει μιμητικές φωνές πουλιών αφού ουδέποτε προσπάθησε μέσα από την ακροαματική διαδικασία να δείξει ότι είναι ένα τέτοιο μηχάνημα και ότι αυτό λειτουργεί. Επιπλέον ο κύριος Φιλίππου ισχυρίστηκε ότι ο κατηγορούμενος ουδέποτε είχε τη φυσική κατοχή των Τεκμηρίων 6 και 7 αφού δεν είναι ο ιδιοκτήτης του τεμαχίου
9. Ούτε μπορούσε να είχε τον έλεγχο του εν λόγω τεμαχίου αφού δεν υπάρχει μαρτυρία ότι πρόκειται για περιφραγμένο χώρο. Με βάση το πιο πάνω σκεπτικό ο συνήγορος υπεράσπισης εισηγήθηκε την αθώωση και απαλλαγή του κατηγορουμένου από όλες τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει. Αντίθετη ήταν η νομική επιχειρηματολογία της εκπροσώπου της κατηγορούσας αρχής, η οποία απέρριψε τη θέση της υπεράσπισης ότι ο κατηγορούμενος δεν έτυχε δίκαιης δίκης. Σύμφωνα με την κυρία Παπαλαζάρου είναι η κατηγορούσα αρχή που μερίμνησε για την ετοιμασία επιστημονικής έκθεσης, το περιεχόμενο της οποίας κοινοποιήθηκε στην υπεράσπιση. Ωστόσο παραδέχτηκε ότι με βάση αυτήν την έκθεση δεν μπορεί να εξακριβωθεί αν οι κάλυκες είχαν πυροβοληθεί από το όπλο του κατηγορουμένου. Σε σχέση με το γκρίζο αντικείμενο (Τεκμήριο 7) η εκπρόσωπος της κατηγορούσας αρχής αναγνώρισε το πρόβλημα που δημιουργείται από το να μην τεθεί σε λειτουργία ενώπιον του δικαστηρίου, πλην όμως κάλεσε το δικαστήριο να αξιολογήσει τη μαρτυρία του ΜΚ2 που είχε πει ότι είχε ακούσει μιμητικές φωνές πουλιών να προέρχονται από το συγκεκριμένο αντικείμενο. Ισχυρισμός κατηγορουμένου για μη διεξαγωγή δίκαιης δίκης Προτού υπεισέλθω στην αξιολόγηση της μαρτυρίας που παρουσιάστηκε, θεωρώ ορθό να εξετάσω κατά προτεραιότητα τη θέση του κατηγορουμένου ότι δεν έτυχε δίκαιη δίκη, η οποία εγέρθηκε μέσα από την τελική αγόρευση του δικηγόρου του. Τυχόν επιτυχία αυτού του θέματος θα προδιαγράψει την τύχη της υπόθεσης αυτής καθιστώντας έτσι άνευ αντικειμένου την αξιολόγηση της προσαχθείσας μαρτυρίας. Ο κατηγορούμενος ισχυρίστηκε ότι δεν έτυχε δίκαιης δίκης επειδή η αστυνομία παρέλειψε να αποστείλει τους κάλυκες που εντόπισε στη σκηνή για επιστημονικές εξετάσεις προκειμένου να διαπιστωθεί αν είχαν ή όχι πυροβοληθεί από το επίμαχο όπλο. Ο ισχυρισμός για παράβαση του δικαιώματος της δίκαιης δίκης δεν εξετάζεται in abstracto αλλά αποτιμάται στο πλαίσιο του συνόλου της δίκης και αποφασίζεται κατά τρόπο σαφή και συγκεκριμένο και όχι αφηρημένο. Σχετικές είναι οι υποθέσεις Ονουφρίου v. Δημοκρατίας

(2007)2 Α.Α.Δ. 505 και Mansour v. Δημοκρατίας

(2010)2 Α.Α.Δ. 465, στις οποίες και παραπέμπω. Το κριτήριο για δίκαιη και ανεπηρέαστη δίκη είναι αντικειμενικό (Γεωργιάδης v. Δημοκρατίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 1). Όπως λέχθηκε στις πιο πάνω υποθέσεις Ονουφρίου και Mansour, σε κάθε τέτοια περίπτωση ο κατηγορούμενος έχει το βάρος να αποδείξει ότι πράγματι επηρεάστηκε δυσμενώς η υπεράσπισή του. Στρεφόμενος στην παρούσα υπόθεση είναι γεγονός ότι, ως εξήγησε ο ΜΚ3 που κατέθεσε κάτω από τον μανδύα του πραγματογνώμονα στον τομέα αναγνώρισης πυροβόλων όπλων και πυρομαχικών, η μη διαβίβαση των καλύκων που εντοπίστηκαν στη σκηνή στο εγκληματολογικό εργαστήριο του Αρχηγείου Αστυνομίας εμπόδισε την εξέταση κατά πόσο η εκπυρσοκρότηση τους συνδέεται ή όχι με το επίμαχο όπλο. Ωστόσο δεν βλέπω πως αυτό επηρέασε δυσμενώς την υπεράσπιση του κατηγορουμένου. Αν κάποιος επηρεάστηκε από αυτήν την παράλειψη είναι η ίδια η κατηγορούσα αρχή, της οποίας η προσπάθεια να αποδείξει ότι από το επίμαχο όπλο πυροβολήθηκαν φυσίγγια που επρόκειτο για τους κάλυκες που εντοπίστηκαν στο περιβόλι του κατηγορουμένου, υπέστη πλήγμα. Αυτό με τη σειρά του εμποδίζει την προσπάθεια της κατηγορούσας αρχής να συνδέσει καθ' οιονδήποτε τρόπο το θάνατο ή τη σύλληψη των τεσσάρων αγρίων πτηνών που ανευρέθηκαν με πυροβολισμούς από το επίμαχο όπλο. Δεν βλέπω πως ο κατηγορούμενος επηρεάστηκε από την πιο πάνω παράλειψη της κατηγορούσας αρχής. Αντίθετα κάποιος μπορεί να πει ότι επωφελείται. Εν πάση περιπτώσει, αν ο κατηγορούσε επιθυμούσε την εξέταση των καλύκων με το επίμαχο όπλο προκειμένου να διαφανεί αν υπάρχει μεταξύ τους ταύτιση, μπορούσε ο ίδιος να προβεί στα δέοντα διαβήματα. Επέλεξε να παραμείνει αδρανής, ως είναι δικαίωμα του. Στη βάση του πιο πάνω σκεπτικού, ο κατηγορούμενος απέτυχε να αποσείσει το βάρος απόδειξης ότι πράγματι επηρεάστηκε δυσμενώς η υπεράσπισή του. Η πλευρά του κατηγορουμένου δεν εξήγησε και δεν τεκμηρίωσε πως πραγματικά επηρεάστηκε δυσμενώς η προετοιμασία και παρουσίαση της υπεράσπισης του μέσα από την εκδίκαση της υπόθεσης. Η πιο πάνω αποτυχία του κατηγορουμένου καθιστά τον εν λόγω ισχυρισμό του έκθετο σε απόρριψη. Αξιολόγηση μαρτυρίας: Κατά την ακροαματική διαδικασία το Δικαστήριο είχε την ευκαιρία και ευχέρεια να παρακολουθήσει με κάθε δυνατή προσοχή όλους τους μάρτυρες οι οποίοι κατέθεσαν ενώπιον του. Με κριτήρια την όλη στάση και συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα κατά τη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης καθώς και το περιεχόμενο της μαρτυρίας τους, σε συνυφασμό με τα τεκμήρια που έχουν κατατεθεί στη δίκη το Δικαστήριο προχωρεί στην αξιολόγηση τους, πάντοτε με πλήρη επίγνωση ότι η αξιοπιστία εκτιμάται αυτοτελώς και αποσυναρτημένα του επιπέδου απόδειξης με δείχτη το στάδιο από το οποίο ανέκυψε, την πηγή των γνώσεων τους στο βαθμό που αυτές αφορούσαν τα επίδικα γεγονότα, την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος, τις ευκαιρίες που είχαν για να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την μνήμη και τους λόγους που είχαν να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη σαφήνεια και αμεσότητα των απαντήσεων τους, την ειλικρίνεια τους και την ύπαρξη σε αυτές υπερβολών ή ουσιαστικών εγγενών αντιφάσεων (βλέπε κυπριακό νομικό σύγγραμμα 'Το Δίκαιο της Απόδειξης' του Τάκη Ηλιάδη σελίδες 24 και 215, Bauer v. Ηροδότου & Υιοί Λτδ

(1994)1 Α.Α.Δ. 325, Λάρκου v. Παναγή

(1996)1(Α) Α.Α.Δ. 80, Ζαβρού v. Χαραλάμπους

(1996)1(Α) Α.Α.Δ. 447 και Ζαμπάς v. A & G Tsiarkezos Constructions Ltd

(1998)1 Α.Α.Δ. 820). Στη συνέχεια και κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας γίνεται συγκεκριμένη αναφορά στα σημεία της μαρτυρίας, που στηρίζεται η κρίση του Δικαστηρίου για την αξιοπιστία ή μη της μαρτυρίας αυτής και κατά λογική συνέχεια για την αποδοχή ή απόρριψη της είτε στην ολότητα της είτε μέρος της (Παύλου v. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 68, Σάββα v. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 391, Kades v. Nicolaou & Another

(1986)1 C.L.R. 212, Agapiou v. Panayiotou

(1988)1 C.L.R. 257 και Theomaria Estates Ltd v. Samuel Mason κ.α.

(2005)1 Α.Α.Δ. 256). Επομένως το Δικαστήριο έχει διακριτική ευχέρεια να αποδεχτεί την μαρτυρία ενός μάρτυρα είτε στην ολότητα της είτε μέρος της, η οποία ασκείται στη βάση των αρχών που καθορίστηκαν μέσα από τη νομολογία. Μικρές αντιφάσεις σε ασήμαντες λεπτομέρειες ή μικροανακρίβειες σε επουσιώδη θέματα δεν καταστρέφουν την αξιοπιστία των μαρτύρων αλλά αντίθετα ενδυναμώνουν την ειλικρίνειά τους και δείχνουν ότι δεν προσχεδίασαν την εκδοχή που μετέφεραν στο Δικαστήριο (Κουδουνάρης ν. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 320). Είναι καλά γνωστό ότι η μαρτυρία που παρουσιάζεται δεν κρίνεται μικροσκοπικά, υπό την έννοια πως δεν απομονώνονται τα λεγόμενα του κάθε μάρτυρα από το συνολικό πλαίσιο της μαρτυρίας στη δίκη. Μπορεί η αξιολόγηση του κάθε μάρτυρα να είναι ατομική, δηλαδή να γίνεται με βάση το περιεχόμενό της, την ποιότητα της και την πειστικότητά της, όμως θα πρέπει τα όσα αναφέρονται από τον κάθε μάρτυρα να συναρτώνται, να αντιπαραβάλλονται και να συγκρίνονται με τα λεγόμενα των λοιπών μαρτύρων και έτσι να διερευνάται η αντικειμενικότητα των εκατέρωθεν εκδοχών (Μουσταφά ν. Καυκαρή, Πολιτική Έφεση 10705 ημερ. 08.02.2002, Παύλου ν. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 68 και Ομήρου ν. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 506). Η δε αξιολόγηση της μαρτυρίας ενός εμπειρογνώμονα εδράζεται στις ίδιες αρχές με βάση τις οποίες αξιολογούνται οι μαρτυρίες των κοινών μαρτύρων (Ψάλτης v. Αστυνομίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 113) και Κίτση v. Γενικού Εισαγγελέα

(2001)!Β Α.Α.Δ. 1077). Το Δικαστήριο μπορεί να δεχτεί μέρος της μαρτυρίας του ενός ή άλλου εμπειρογνώμονα και να εξάγει τα δικά του συμπεράσματα (Πιττάλης v. Ianira Enterprises Ltd κ.α.

(1997)1 Α.Α.Δ. 814). Βέβαια η συμπεριφορά ενός εμπειρογνώμονα μάρτυρα στο εδώλιο δεν έχει τόση σπουδαιότητα για τη διαπίστωση της αξιοπιστίας του, παρόλο που παραμένει ένα από τα στοιχεία για να κριθεί η αξία της γνώμης του (Vassiliko Cement Works Ltd v. Stavrou

(1978)1 C.L.R. 389, Νικολάου v. Σταύρου

(1992)1(Β) Α.Α.Δ. 746, Star Fiber Glass Ltd v. Elneda Trading Ltd

(1992)1 Α.Α.Δ. 875 και Χαραλάμπους v. Αβραάμ κ.α.

(1999)1 Α.Α.Δ. 1441). Ο ρόλος του εμπειρογνώμονα είναι να προμηθεύει το Δικαστή με τα αναγκαία επιστημονικά κριτήρια για την αξιολόγηση της ορθότητας των συμπερασμάτων του για να μπορέσει έτσι το Δικαστήριο να σχηματίσει τη δική του ανεξάρτητη γνώμη εφαρμόζοντας αυτά τα κριτήρια πάνω στα γεγονότα που αποδεικνύονται με μαρτυρία (Νομικό Σύγγραμμα Το Δίκαιο της Απόδειξης, Τάκης Ηλιάδης, 1994, σελίδες 138-146, Καούρης v. Δημητρίου

(2008)1Β Α.Α.Δ. 967 και Davie v. Edinburgh Magistrates

(1953)S.C. 34). Στο βαθμό και την έκταση που ο πραγματογνώμονας βασίζει τη γνώμη του σε γεγονότα που του έχουν γνωστοποιηθεί, τα γεγονότα αυτά πρέπει να αποδεικνύονται σύμφωνα με τους αποδεικτικούς κανόνες (Ττοουλιάς v. Δημοκρατία

(1989)2 Α.Α.Δ. 258, Νικολάου v. Σταύρου

(1992)1Β Α.Α.Δ. 746, Republic v. Chacholiades

(1980)2 C.L.R. 481 και Χαραλάμπους v. Σάββα

(1996)1Α Α.Α.Δ. 576). Η μαρτυρία ενός εμπειρογνώμονα γίνεται αποδεκτή για να παρέχει το Δικαστήριο με επιστημονική μαρτυρία που μπορεί να μην βρίσκεται μέσα στις γνώσεις και εμπειρίες του Δικαστή (Philippou v. Odysseos

(1989)1 C.L.R. 1). Με γνώμονα τα πιο πάνω το Δικαστήριο προχωρεί σε αξιολόγηση της μαρτυρίας που τέθηκε ενώπιον του πάντοτε σε σχέση με τα επίδικα θέματα της υπόθεσης. Ο ΜΚ1 ήταν το μέλος της αστυνομίας που ανέλαβε τη διερεύνηση της παρούσας υπόθεσης. Η μαρτυρία του διαχωρίζεται σε δύο μέρη. Το πρώτο σκέλος της μαρτυρίας του περιλαμβάνει τις ενέργειες στις οποίες προέβηκε υπό την ιδιότητα του αστυνομικού εξεταστή της υπόθεσης. Πρόκειται για συγκεκριμένες πράξεις, οι οποίες δεν αμφισβητήθηκαν από τον κατηγορούμενο. Εξ' ου και γι' αυτές ο ΜΚ1 δεν αντεξετάστηκε. Πέρα αυτού όμως, οι εν λόγω ενέργειες του συνοδεύονται από πραγματική μαρτυρία, η οποία πιστοποιεί την πραγματοποίηση τους. Το κομμάτι αυτό της μαρτυρίας του ΜΚ1 παρέμεινε αναντίλεκτο και ως εκ τούτου γίνεται αποδεκτό από το δικαστήριο ως αληθές και αξιόπιστο. Το δεύτερο σκέλος της μαρτυρίας του ΜΚ1 περιέχει δηλώσεις του ΜΚ2, τις οποίες ο εν λόγω μάρτυρας μεταφέρει στο δικαστήριο. Πρόκειται για εξ' ακοής μαρτυρία, η οποία βεβαίως δεν αποκλείεται από αξιολόγηση ως τέτοια που είναι (βλέπε άρθρο 24

(1)του περί Αποδείξεως Νόμου, Κεφ.9 μετά των συναφών τροποποιήσεων). Παράμετροι που προσμετρούν στην κρίση του Δικαστηρίου όταν αξιολογεί τέτοια μαρτυρία παρέχονται κατά τρόπο μη εξαντλητικό από το άρθρο 27 του Κεφ.9, στο περιεχόμενο του οποίου παραπέμπω. Επειδή όμως οι θέσεις του ΜΚ2 παρουσιάστηκαν δια ζώσης όταν αυτός παρουσιάστηκε ως μάρτυρας κατηγορίας και κατέθεσε ενόρκως, το δικαστήριο είχε την ευκαιρία να τις ακούσει αυτούσιες στο σύνολο τους και να προβεί σε αξιολόγηση τους. Κατά συνέπεια αποδίδω μηδενική βαρύτητα στο κομμάτι αυτό της μαρτυρίας της ΜΚ

1. Έχοντας υπόψη τα πιο πάνω, αποδέχομαι την μαρτυρία του ΜΚ1, περιλαμβανομένου του Τεκμηρίου 1 που αποτελεί μέρος της, στο βαθμό και την έκταση που έχει σχολιαστεί. Επίσης αποδέχομαι τα Τεκμήρια 2 και 3 ως μέρος των ενεργειών που ο εν λόγω αστυφύλακας έλαβε στα πλαίσια διερεύνησης της υπόθεσης υπό την ιδιότητα του εξεταστή της που ήταν. Ο ΜΚ2 έκανε πολύ καλή εντύπωση στο δικαστήριο. Ήταν απλός και ουσιαστικός στις τοποθετήσεις του. Στις ερωτήσεις που του υπεβλήθηκαν απαντούσε με ευθύτητα και σαφήνεια. Οι διάφορες αναφορές του διαπνέονται από θετικότητα και αυθορμητισμό, στοιχεία που αναδεικνύουν την ειλικρίνεια του ως μάρτυρα της παρούσας υπόθεσης και παράλληλα δείχνουν ότι αισθανόταν σίγουρος γι' αυτά που έλεγε. Με σεβασμό στην αλήθεια ο εν λόγω μάρτυρας προσήλθε και με παραστατικότητα και λεπτομέρεια αποκάλυψε όλα όσα περιήλθαν στη σφαίρα της προσωπική του αντίληψης χωρίς διαφοροποιήσεις και δίχως υπερβολές ή εικασίες. Σε καμία περίπτωση μου έδωσε την εικόνα ότι κατασκεύαζε μαρτυρία. Η μαρτυρία του ΜΚ2 παρέμεινε σταθερή και αταλάντευτη ενώ παράλληλα είναι απαλλαγμένη από ουσιώδεις αντιφάσεις που θα έπλητταν ανεπανόρθωτα το επίπεδο αξιοπιστίας του, το οποίο διατηρήθηκε ακλόνητα υψηλό μέχρι το τέλος. Παράλληλα θα πρέπει να λεχθεί ότι διάφορα ουσιώδη μέρη της μαρτυρίας του εν λόγω μάρτυρα που σχετίζονται με τα επίδικα θέματα της υπόθεσης δεν έχουν αμφισβητηθεί από τον κατηγορούμενο με αποτέλεσμα να επιβεβαιώνονται. Συγκεκριμένα ο κατηγορούμενος δεν διαφωνεί με τις πιο κάτω αναφορές του ΜΚ2: (α) Αμφότεροι συναντήθηκαν στο επίμαχο τεμάχιο στην τοποθεσία 'Καρυδιά' έδαφος του χωριού Κοιλίνεια της επαρχίας Πάφου στις 15.09.13 και λίγο μετά η ώρα 09:
2. (β) Τη στιγμή που ο ΜΚ2 είδε τον κατηγορούμενο, αυτός κρατούσε το όπλο που κατατέθηκε ως Τεκμήριο
3. (γ) Σε χώρο κοντά σε αμυγδαλιά εντός του περιβολιού που βρισκόταν ο κατηγορούμενος κατά τον ουσιώδη χρόνο, εντοπίστηκαν τα τέσσερα άγρια πτηνά που κατατέθηκαν ως Τεκμήριο 6, ένα αντικείμενο γκρίζου χρώματος που κατατέθηκε ως Τεκμήριο 7, 124 πλήρη φυσίγγια που κατατέθηκαν ως Τεκμήριο 8 και 14 κάλυκες που κατατέθηκαν ως Τεκμήριο
4. (δ) Τα τέσσερα άγρια πτηνά που κατατέθηκαν ως Τεκμήριο 6 ήταν φρεσκοσκοτωμένα. (ε) Ο κατηγορούμενος και η σύζυγος του είχαν πρόσβαση τόσο στην εξοχική οικία που βρισκόταν εντός του επίμαχου τεμαχίου στην τοποθεσία 'Καρυδιά' έδαφος του χωριού Κοιλίνεια της επαρχίας Πάφου όσο ευρύτερα στο εν λόγω τεμάχιο που ήταν και το περιβόλι με τα δέντρα. Ωστόσο ένα σημείο από τη μαρτυρία του ΜΚ2 που διατηρώ τις επιφυλάξεις μου ως προς την ακρίβεια της ορθότητας του είναι σχετικά με το Τεκμήριο 7 που ο εν λόγω μάρτυρας θεωρεί ότι είναι ηχοπαράγωγη συσκευή που εκπέμπει μιμητικές φωνές αγρίων πτηνών. Δεν αμφισβητώ την αναφορά του ΜΚ2 ότι όταν στις 15.09.13 και περί ώρα 09:00 σταμάτησε το υπηρεσιακό του όχημα στα πλαίσια μηχανοκίνητης περιπολίας που πραγματοποιούσε στην περιοχή μαζί με συνάδελφο του, άκουσε δύο πυροβολισμούς και φωνές αμπελοπουλιού να εκπέμπονται υπό τη μορφή ήχων από συσκευή που παράγει ήχους αγρίων πτηνών. Ούτε αμφιβάλλω ότι ο ΜΚ2 κατευθυνόμενος προς το μέρος που άκουσε τους ήχους οδηγήθηκε στο επίμαχο περιβόλι που βρισκόταν ο κατηγορούμενος, εντός του οποίου σε χώρο κοντά σε αμυγδαλιά εντόπισε το Τεκμήριο 7, το οποίο και παρέδωσε στον ΜΚ1 και ακολούθως κατατέθηκε από τον ίδιο κατά την εκδίκαση της υπόθεσης. Παρόλα αυτά η μαρτυρία του ΜΚ2 δεν είναι σε θέση να επιβεβαιώσει ότι το Τεκμήριο 7 ήταν το αντικείμενο από το οποίο ο εν λόγω μάρτυρας, προηγουμένως και προτού οδηγηθεί στο επίμαχο περιβόλι, είχε ακούσει του ήχους αμπελοπουλιού. Το εν λόγω αντικείμενο γκρίζου χρώματος δεν εξετάστηκε είτε επιτόπου από τον ΜΚ2 είτε αμέσως στη συνέχεια στον αστυνομικό σταθμό Παναγιάς από τον ΜΚ1 που το παρέλαβε ότι επρόκειτο για συσκευή που εκπέμπει μιμητικές φωνές αγρίων πτηνών και ότι όντως λειτουργούσε. Ούτε όμως οποιοσδήποτε από τους ΜΚ1 και ΜΚ2 ήταν σε θέση να δείξει στο δικαστήριο κατά την ακρόαση της παρούσας υπόθεσης ότι το Τεκμήριο 7 ήταν όντως συσκευή που λειτουργούσε με τον τρόπο που ο ΜΚ2 επικαλέστηκε. Σε σχέση με το εν λόγω αντικείμενο, πέραν του χρώματος του, καμία λεπτομέρεια δόθηκε, όπως για παράδειγμα τι μάρκα ήταν και ποιος ο αριθμός εγγραφής/κατασκευής του έτσι ώστε τυχόν εισαγωγέας/προμηθευτής του συγκεκριμένου αντικειμένου ή οποιοσδήποτε ειδικός σε τέτοιου είδους αντικείμενα να εξηγήσει στο δικαστήριο πως λειτουργούσε και να πιστοποιήσει τον σκοπό λειτουργίας του. Αυτό που παρατηρώ είναι ότι η μαρτυρία του ΜΚ2 στο συγκεκριμένο ζήτημα περιέχει κενά αφού μέσα από αυτή δεν έχει προσδιοριστεί τι ακριβώς είναι το Τεκμήριο 7 και τι εξυπηρετεί η ύπαρξη του, προκειμένου να συγκριθεί με αυτό που ο ΜΚ2 είχε ακούσει σε προγενέστερη χρονική στιγμή για να διαπιστωθεί αν οι φωνές που ακούστηκαν πηγάζουν μέσα από εκπομπή τους από το εν λόγω αντικείμενο. Με βάση αυτό το σκεπτικό δεν αποδέχομαι την αναφορά του ΜΚ2 ότι το Τεκμήριο 7 είναι συσκευή που κατά τον ουσιώδη χρόνο λειτουργούσε εκπέμποντας μιμητικές φωνές αγρίων πτηνών, περιλαμβανομένου φωνής αμπελοπουλιού, επειδή πρόκειται για αυθαίρετη τοποθέτηση, η οποία δεν στηρίζεται πάνω σε θετική μαρτυρία. Θα πρέπει βέβαια να λεχθεί ότι υπό το φως σφαιρικής αξιολόγησης του συνόλου της μαρτυρίας του ΜΚ2 σε συνδυασμό με τη θετική εντύπωση που αυτός δημιούργησε ως μάρτυρας, το ζήτημα αυτό σε καμία περίπτωση έχει προκαλέσει ρήγμα στην αξιοπιστία του εν λόγω μάρτυρα. Έχοντας υπόψη τα προαναφερόμενα, αποδέχομαι τη μαρτυρία του ΜΚ2 ως ορθή και αξιόπιστη στο βαθμό και την έκταση που έχω αναλύσει και ότι αυτή εκφράζει την αληθινή όψη των γεγονότων, περιλαμβανομένου των Τεκμηρίων 8, 9 και 12 που αποτελούν μέρος της. Αντίθετα για τους λόγους που έχω εκθέσει και επεξηγήσει, δεν αποδίδω οποιαδήποτε βαρύτητα στο Τεκμήριο
5. Ο ΜΚ3 δημιούργησε θετική εικόνα στο δικαστήριο. Η ειδικότητα του στην αναγνώριση πυροβόλων όπλων και πυρομαχικών καθώς και η επαγγελματική του κατάρτιση αλλά και η εμπειρία του στον τομέα αυτό, δεν έχουν αμφισβητηθεί από τον κατηγορούμενο. Η μαρτυρία του μάρτυρα ήταν διαφωτιστική του σκοπού που εξυπηρετούσε και παρέμεινε αναντίλεκτη αφού επί της ουσίας της δεν αμφισβητήθηκε. Παράλληλα μέσα από την ένορκη μαρτυρία του ο συγκεκριμένος μάρτυρας έδωσε σαφείς και τεκμηριωμένες απαντήσεις στις ερωτήσεις που του υπεβλήθηκαν. Ο εν λόγω μάρτυρας περιέγραψε τη διαδικασία που ακολούθησε και εξήγησε τα συμπεράσματα που κατέληξε, τα οποία και κατέγραψε σε σχετική έκθεση πραγματογνωμοσύνης (Τεκμήριο 5). Αυτό που βασικά προκύπτει μέσα από τη μαρτυρία του είναι ότι το όπλο που ο κατηγορούμενος κρατούσε κατά την επίμαχη ημερομηνία ήταν δίκαννο οπισθογεμές κυνηγετικό τύπου 'Flobert' που ανήκει στην κατηγορία πυροβόλων όπλων και μαζί με τα φυσίγγια ήταν σε χρησιμοποιήσιμη κατάσταση. Επίσης ο εν λόγω μάρτυρας εξήγησε με τρόπο πειστικό το λόγο που η μη διαβίβαση των καλύκων που εντοπίστηκαν στη σκηνή δεν μπορούν να ταυτιστούν με το επίμαχο όπλο. Έχοντας υπόψη μου τα πιο πάνω, αποδέχομαι τη μαρτυρία του ΜΚ3 στην ολότητα της, περιλαμβανομένου των Τεκμηρίων 4, 5 και 10 που αποτελούν μέρος της. Η μαρτυρία του ΜΥ, ο οποίος κατέθεσε στο δικαστήριο υπό την ιδιότητα του εμπειρογνώμονα, στερείται αποδεικτικής αξίας. Ο ίδιος παραδέχτηκε ότι η μαρτυρία του εδράζεται πάνω σε τεχνικές πληροφορίες και δεδομένα που υπήρχαν στην υπηρεσία του το έτος
6. Χρησιμοποιώντας αυτά τα στοιχεία που αφορούν το έτος 2014, ο εν λόγω μάρτυρας εκπόνησε έγχρωμη αεροφωτογράφηση της επίδικης περιοχής (Τεκμήριο 17), την οποίαν εξήγησε στο δικαστήριο. Ωστόσο ουσιώδης χρόνος της υπόθεσης αυτής είναι η 15η Σεπτεμβρίου
7. Ο μάρτυρας δεν ήταν σε θέση να αναφέρει στο δικαστήριο τα τεχνικά στοιχεία και δεδομένα που επικρατούσαν στην επίδικη περιοχή στον ουσιώδη χρόνο της υπόθεσης. Ούτε και παρουσίασε στο δικαστήριο αντίστοιχη αεροφωτογράφηση της επίδικης περιοχής στηριζόμενη σε πληροφορίες και δεδομένα που ίσχυαν κατά τον πιο πάνω ουσιώδη χρόνο. Μάλιστα ο ίδιος ομολόγησε ότι δεν ήταν σε θέση να βεβαιώσει αν τα υψόμετρα και η μορφολογία της επίμαχης περιοχής κατά τον ουσιώδη χρόνο ταυτίζονταν με αυτά που αποτυπώνονται στο Τεκμήριο 17, το περιεχόμενο του οποίου είχε εξηγήσει στο δικαστήριο στα πλαίσια της ένορκης μαρτυρίας του. Ο μάρτυρας ανάφερε το λόγο που δεν μπορούσε να προβεί σε μία τέτοια βεβαίωση. Θα μπορούσε να είχε συγκρίνει αυτά τα στοιχεία και δεδομένα των δύο χρονικών περιόδων μόνο αν υπήρχαν πληροφορίες κατόπιν επιτόπιας εξέτασης και επιτόπου μετρήσεις στην επίμαχη περιοχή που αφορούσαν τον ουσιώδη χρόνο. Ωστόσο στην υπηρεσία του δεν υπήρχαν τέτοια στοιχεία που αφορούν την επίμαχη περιοχή στον ουσιώδη χρόνο. Ούτε ο ίδιος έτυχε να μεταβεί κατά τον ουσιώδη χρόνο στην επίμαχη περιοχή για να εξετάσει τη μορφολογία του εδάφους, τα εκεί υψόμετρα καθώς επίσης το πεδίο ορατότητας της. Αυτό που επομένως αβίαστα διαπιστώνεται είναι ότι ολόκληρη η μαρτυρία του ΜΥ στηρίζεται σε στοιχεία και δεδομένα που συγκεντρώθηκαν εκτός της σφαίρας του ουσιώδη χρόνου της παρούσας υπόθεσης. Με βάση τα πιο πάνω αποδίδω μηδενική βαρύτητα στη μαρτυρία του ΜΥ, περιλαμβανομένου του Τεκμηρίου 17 που αποτελεί μέρος της. Ο κατηγορούμενος, ως ήδη λέχθηκε, προέβηκε σε ένορκη μαρτυρία. Ουσιώδεις πτυχές της μαρτυρίας του ταυτίζονται με αντίστοιχα μέρη της μαρτυρίας του ΜΚ2 που ήταν ο άλλος πρωταγωνιστής του επιδίκου περιστατικού. Ωστόσο ενώ επί της ουσίας καίριων για την υπόθεση ζητημάτων οι μαρτυρίες του ΜΚ2 και του κατηγορουμένου ακολουθούν κοινή πορεία, ο κατηγορούμενος επιχειρεί να δικαιολογηθεί με την προώθηση ισχυρισμών που στερούνται λογικής και πειστικότητας. Προσεκτική μελέτη της μαρτυρίας του κατηγορουμένου καθιστά σαφές ότι ο ίδιος επισκέπτεται συχνά το τεμάχιο, του οποίου έχει ευθύνη να αρδεύει τα διάφορα δένδρα που υπάρχουν εντός αυτού και γενικότερα να μεριμνά για τη συντήρηση του. Ο ίδιος αναφέρει ότι το τεμάχιο του είναι περιφραγμένο αλλά όχι πλήρως αφού, όπως ισχυρίστηκε μέρος της νότιας πλευράς καθώς και η βόρεια πλευρά του έχουν άνοιγμα, τοποθέτηση που ταυτίζεται με αναφορά του ΜΚ2 ότι στο επίμαχο χωράφι υπάρχει περίφραξη. Η δε αναφορά του κατηγορουμένου ότι τον επισκέφθηκε ο ΜΚ2 και ως προς το που και το χρόνο που αυτή η επίσκεψη πραγματοποιήθηκε, ταυτίζεται απόλυτα με αντίστοιχη τοποθέτηση του ΜΚ
8. Σημαντικό μέρος της μαρτυρίας του κατηγορουμένου αναλώθηκε σε περιγραφή της μορφολογίας του εδάφους. Ο κατηγορούμενος προσπάθησε να πείσει ότι δεν υπήρχε ορατότητα από το σημείο που ο ΜΚ2 βρισκόταν για να μπορούσε να παρατηρήσει αυτά που ανάφερε στη δική του μαρτυρία. Η κρίση όμως επί του εν λόγω ζητήματος είναι ήσσονος σημασίας αφού δεν εξυπηρετεί οτιδήποτε. Αυτό που έχει σημασία είναι ο εντοπισμός εντός του επίμαχου τεμαχίου τεσσάρων φρεσκοσκοτωμένων προστατευόμενων αγρίων πτηνών και ειδικότερα μίας κίσσας, ενός αμπελοπουλιού, μία σκαλιφούρτας και ενός τρυπομάζη, των οποίων η θήρευση και κατοχή τους απαγορεύεται, γεγονός το οποίο ο κατηγορούμενος δέχεται. Επίσης ο κατηγορούμενος δέχεται το γεγονός ότι στον ίδιο χώρο ανευρέθηκαν τα προαναφερόμενα πυρομαχικά σε τσάντες καθώς κάλυκες και ένα αντικείμενο γκρίζου χρώματος. Παράλληλα η μαρτυρία του κατηγορουμένου ταυτίζεται με τη μαρτυρία του ΜΚ2 ως προς το χώρο που εντοπίστηκαν τα πιο πάνω αντικείμενα και άγρια πτηνά. Επί της ουσίας αμφότεροι παραπέμπουν σε χώρο κοντά σε αμυγδαλιά, πάντοτε εντός του επιδίκου χωραφιού, παρόλο ότι η αναφορά του κατηγορουμένου για ύπαρξη αμυγδαλιών είναι προϊόν διαφοροποιημένης στην πορεία θέσης του. Ακόμη ο κατηγορούμενος δέχεται ως γεγονός ότι κατά τον χρόνο που εμφανίστηκε ο ΜΚ2 στο επίμαχο χωράφι αυτός κρατούσε το όπλο που κατατέθηκε ως τεκμήριο. Ο κατηγορούμενος προέβαλε την εκδοχή ότι ο κατηγορούμενος δεν καθόταν και πυροβολούσε πάνω σε αμυγδαλιά, ως ήταν η θέση του ΜΚ2, αλλά κρατούσε το όπλο ενώ βάδιζε στο περιβόλι που πήγαινε για να αρδεύσει τα δένδρα για να το χρησιμοποιούσε αν εμφανιζόταν κάποιο φίδι. Η εκδοχή αυτή είναι γενική και αόριστη και στερείται πειστικότητας αφού δεν συνοδεύεται από οποιοδήποτε στοιχείο που να την υποστηρίζει. Κατ' αρχήν είναι ένας ισχυρισμός που τέθηκε για πρώτη φορά από τον κατηγορούμενο στην αντεξέταση του. Ο εν λόγω ισχυρισμός δεν είχε αναφερθεί κατά τον ουσιώδη χρόνο, ούτε στη συνέχεια κατά την εκδίκαση της υπόθεσης υπεβλήθηκε ως θέση του κατηγορουμένου στον ΜΚ2 για να μπορεί αυτός να τοποθετηθεί αλλά ούτε ο ίδιος ο κατηγορούμενος ανάφερε κάτι τέτοιο στην κυρίως εξέταση του. Αυτό καταδεικνύει ότι πρόκειται για εκ των υστέρων σκέψη που δεν γίνεται αποδεκτή συμπαρασύροντας σε απόρριψη ολόκληρο το πλαίσιο της εκδοχής επί του σημείου αυτού. Σε ότι αφορά τα ανευρεθέντα αντικείμενα και άγρια πτηνά ο κατηγορούμενος ισχυρίστηκε ότι είναι η πρώτη φορά που τα έβλεπε αποδίδοντας την παρουσία τους σε κυνηγούς που πιθανολογεί ότι μπορεί να είχαν εισέλθει στο χωράφι από το μέρος που είχε άνοιγμα. Δέχομαι ότι υπήρχαν ανοίγματα σε ολόκληρη τη βόρεια πλευρά και σε μικρό μέρος της νότιας πλευράς του επιδίκου τεμαχίου και ότι στο υπόλοιπο μεγαλύτερο μέρος υπήρχε συνεχόμενη περίφραξη. Παρόλα αυτά δημιουργείται το εύλογο ερώτημα ποιος κυνηγός θα ερχόταν στο μέρος και θα άφηνε εκεί 124 πλήρη φυσίγγια σε τσάντες καθώς επίσης 4 άγρια πτηνά, ένα εκ των οποίων αμπελοπούλι, διακινδυνεύοντας έτσι να εντοπιστεί. Μάλιστα ή αναφορά του κατηγορουμένου ότι στο χώρο εκεί υπήρχαν και δύο καρέκλες, μόνο ενίσχυση θα μπορούσε να προσφέρει στην τοποθέτηση του ΜΚ2 ότι ο κατηγορούμενος καθόταν όταν τον είδε και απλά επικαλέστηκε ότι είχε σκοτώσει μία κατσικουτάλα, πτηνό που ουδέποτε εντοπίστηκε. Παράλληλα η αναφορά του κατηγορουμένου ότι δεν είδε αλλά ούτε και αντιλήφθηκε την παρουσία άλλων ατόμων στο χωράφι του από η ώρα 08:00 που είπε ότι έφθασε στο μέρος, σε συνδυασμό με τη διαπίστωση ότι τα εν λόγω άγρια πτηνά ήταν φρεσκοσκοτωμένα που αποτελεί κοινό έδαφος των μερών, είναι στοιχεία που αφήνουν μετέωρη και κατ' επέκταση εκτεθειμένη την εκδοχή του κατηγορουμένου. Επιπλέον ο κατηγορούμενος προέβαλε τον ισχυρισμό ότι ο ΜΚ2 ήλθε προκατειλημμένος για να τον καταγγείλει και το έπραξε επειδή έτυχε να βρεθεί στο δρόμο του. Είναι ένα σενάριο που στερείται λογικής. Το εύλογο ερώτημα που προβάλλει και παρέμεινε αναπάντητο είναι γιατί ο ΜΚ2 να αισθάνεται ότι κάποιον έπρεπε να καταγγείλει. Πως ο ΜΚ2 γνώριζε ότι υπήρχε η συγκεκριμένη οικία και ότι τη δεδομένη χρονική στιγμή βρισκόταν εκεί ο κατηγορούμενος αφού σύμφωνα με τη θέση του τελευταίου η μορφολογία του εδάφους και το φυσικό περιβάλλον της περιοχής ήταν τέτοιο που από το σημείο της οικίας και στο κέντρο του τεμαχίου κάποιος δεν είχε καθόλου οπτικό πεδίο στην άλλη πλευρά. Γιατί ο ΜΚ2 να μπει στον κόπο να διασχίσει πεζός πέντε αναβαθμίδες με πεταλοειδές σχήμα ύψους 2-3 μέτρων, ως είναι η θέση του κατηγορουμένου για το φυσικό περιβάλλον και τη μορφολογία του εδάφους στην περιοχή όπου βρίσκεται το επίμαχο τεμάχιο, εφόσον ο κατηγορούμενος δεν έδωσε δικαίωμα για τη συμπεριφορά του για μία τέτοια επίσκεψη. Αυτά είναι δεδομένα που εκμηδενίζουν την πειστικότητα του εν λόγω ισχυρισμού. Σε τελευταία ανάλυση μπορεί να λεχθεί με ασφάλεια ότι ένα μεγάλο κομμάτι της μαρτυρίας του κατηγορουμένου ταυτίζεται με αντίστοιχο μέρος της μαρτυρίας του ΜΚ2 και ως εκ τούτου, στη βάση του πιο πάνω σχολιασμού, γίνεται αποδεκτό. Την ίδια στιγμή οι ισχυρισμοί του κατηγορουμένου που παρέμειναν εκτεθειμένοι δυνάμει του σκεπτικού που εξηγήθηκε προηγουμένως, δεν γίνονται αποδεκτοί. Μέρος της μαρτυρίας του κατηγορουμένου αποτελεί το Τεκμήριο
9. Η ουσία όμως του περιεχομένου του, υπό το φως της πιο πάνω ανάλυσης, δεν προσθέτει οτιδήποτε στα επίδικα θέματα της υπόθεσης. Πρόκειται για ένα έγγραφο χωρίς οποιαδήποτε αποδεικτική αξία για την ουσία της υπόθεσης και γι' αυτό δεν λαμβάνεται υπόψη. Ευρήματα: Έχοντας μελετήσει και αξιολογήσει την μαρτυρία που προσάχθηκε ενώπιον μου, τα τεκμήρια που κατατέθηκαν κατά την εκδίκαση της ποινικής υπόθεσης αυτής και λαμβάνοντας υπόψη μου τα παραδεκτά γεγονότα καθώς και τα γεγονότα που τελικά δεν αμφισβητήθηκαν, όπως αυτά προκύπτουν μέσα από την προσκομισθείσα μαρτυρία, καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα που αφορούν τα πραγματικά και αληθή ουσιώδη γεγονότα που διαδραματίστηκαν κατά τον ουσιώδη χρόνο: Στις 15.09.13 και περί ώρα 09:00 ο ΜΚ2 βρισκόταν σε μηχανοκίνητη περιπολία μαζί με συνάδελφο του, ως συνοδηγός σε υπηρεσιακό όχημα. Αμφότεροι κατευθύνονταν από Παναγιά προς Βρέτσια και έστριψαν σε χωματόδρομο που οδηγεί προς το χωριό Κοιλίνια της επαρχίας Πάφου. Κάποια στιγμή το υπηρεσιακό του όχημα σταμάτησε στο χωματόδρομο με κατεύθυνση προς την Κοιλίνια στην τοποθεσία 'χχχ' έδαφος του εν λόγω χωριού. Εκεί ο ΜΚ2 άκουσε μιμητικές φωνές αμπελοπουλιού να εκπέμπονται από ηχοπαράγωγη συσκευή και μετά δύο πυροβολισμούς σε απόσταση 20-25 μέτρα στα αριστερά. Προχωρώντας πεζός προς το μέρος από όπου ακούστηκαν οι πυροβολισμοί και αφού έστριψε αριστερά ο ΜΚ2 είδε σε απόσταση 10-15 μέτρα περίπου, εντός περιφραγμένου χώρου με ανοίγματα σε ολόκληρη τη βόρεια πλευρά και σε μικρό μέρος της νότιας πλευράς του επιδίκου τεμαχίου, στον οποίον χώρο βρισκόταν εξοχική οικία, τον κατηγορούμενο να κάθεται κάτω από αμυγδαλιές και με το όπλο που βαστούσε να σημαδεύει πάνω σε αμυγδαλιά. Τότε ο ΜΚ2 φώναξε στον κατηγορούμενο αλλά αυτός δεν του απάντησε και κατευθύνθηκε προς την κατοικία μαζί με το όπλο του. Ο ΜΚ2 χωρίς να τον χάσει από τα μάτια του κατευθύνθηκε μαζί με το συνάδελφο του παραπλεύρως του περιφραγμένου χώρου και συνάντησε τον κατηγορούμενο στο ανοικτό κάγκελο στην είσοδο της οικίας. Εκεί ο κατηγορούμενος αρνήθηκε ότι κυνηγούσε με τη χρήση ηχοπαραγωγικής μηχανής μιμητικών φωνών πουλιών και απλά ισχυρίστηκε ότι είχε πυροβολήσει ένα πουλί (συγκεκριμένα 'κατσικουτάλα'). Σύμφωνα με τον ΜΚ2 στο σημείο όπου ο κατηγορούμενος προθυμοποιήθηκε να τους υποδείξει την κατσικουτάλα που ισχυρίστηκε ότι είχε πυροβολήσει και ήταν στο χώρο όπου θεάθηκε προηγουμένως να κάθεται και να σημαδεύει σε αμυγδαλιά, εντοπίστηκαν φρεσκοσκοτωμένα μία κίσσα, ένα αμπελοπούλι, μία σκαλιφούρτα και ένας τρυπομάζης, τα οποία εμπίπτουν στην κατηγορία των προστατευμένων αγρίων πτηνών, των οποίων η θήρευση και κατοχή τους απαγορεύεται δυνάμει σχετικής νομοθεσίας. Επίσης στον ίδιο χώρο ανευρέθηκαν ένα αντικείμενο γκρίζου χρώματος, 113 πλήρη φυσίγγια και 14 κάλυκες. Παράλληλα ο κατηγορούμενος έβγαλε από την τσέπη του και του παρέδωσε άλλα 13 πλήρη φυσίγγια. Προηγουμένως είχε αδειάσει το όπλο τοποθετώντας τα φυσίγγια στην τσέπη του. Στη συνέχεια ο ΜΚ2 παρέλαβε τα πιο πάνω και τα παρέδωσε στον επί καθήκον αστυφύλακα του αστυνομικού σταθμού Παναγιάς (ΜΚ1). Επιπλέον ο ΜΚ2 αφού εξήγησε στον κατηγορούμενο ότι διέπραττε αδίκημα και του επέστησε την προσοχή του στο νόμο, αυτός του ζήτησε να μην τον καταγγείλει. Στα πλαίσια διερεύνησης της υπόθεσης ο ΜΚ1 υπό την ιδιότητα του εξεταστή της προέβηκε στις πιο κάτω ενέργειες: (α) Στις 15.09.13 κατέγραψε καταγγελία που έγινε εναντίον του κατηγορουμένου από τον ειδικό αστυφύλακα χχχ Χαραλάμπους (ΜΚ2) για το ότι ο πρώτος ενεχόταν στη διάπραξη των αδικημάτων που αναφέρονται στις κατηγορίες του κατηγορητηρίου. (β) Την ίδια ημέρα ο ΜΚ1 παρέλαβε από τον ΜΚ2 το επίμαχο όπλο του κατηγορουμένου, μία κίσσα, ένα αμπελοπούλι, μία σκαλιφούρτα και ένα τρυπομάζη που ήταν νεκρά, ένα αντικείμενο γκρίζου χρώματος, 126 πλήρη φυσίγγια και 14 κάλυκες, τα οποία έθεσε υπό την ασφαλή του φύλαξη. (γ) Ακολούθως της ίδιας ημέρας ο ΜΚ1 έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο (Τεκμήριο 2). (δ) Στη συνέχεια της ίδιας ημέρας ο ΜΚ1 κατηγόρησε γραπτώς τον κατηγορούμενο (Τεκμήριο 3). (ε) Στις 26.09.13 ο ΜΚ1 παρέδωσε το επίμαχο όπλο μαζί με δύο πλήρη φυσίγγια στον αστυφύλακα χχχ Αραούζο, ο οποίος την ίδια ημέρα τα μετέφερε στη Λευκωσία όπου τα παρέδωσε στον αστυφύλακα 1917 Α. Αλεξάνδρου (ΜΚ3) της υπηρεσίας εγκληματολογικών ερευνών για να σκοπούς βαλλιστικού ελέγχου. (στ) Στις 05.12.13 ο αστυφύλακας χχχ Κωνσταντίνου παρέλαβε από τον αστυφύλακα χχχ Αλεξάνδρου (ΜΚ3) το επίμαχο όπλο και τα δύο φυσίγγια που πλέον ήταν κενά (κάλυκες) μετά που χρησιμοποιήθηκαν στα πλαίσια του βαλλιστικού ελέγχου του επίμαχου όπλου, τα οποία και παρέδωσε στον ΜΚ1 που τα τοποθέτησε στην αποθήκη του σταθμού του κάτω από την ασφαλή του φύλαξη (Τεκμήριο 5). Κατά την εξέταση του όπλου και των δύο φυσιγγίων από τον ΜΚ3, διαπιστώθηκαν τα εξής:

(1)Το όπλο που ο κατηγορούμενος κρατούσε κατά την επίμαχη ημερομηνία ήταν δίκαννο οπισθογεμές κυνηγετικό τύπου 'Flobert' που ανήκει στην κατηγορία πυροβόλων όπλων.

(2)Το όπλο βρισκόταν σε χρησιμοποιήσιμη κατάσταση.

(3)Τα δύο φυσίγγια που πυροβολήθηκαν προκειμένου να χρησιμοποιηθούν στα πλαίσια του βαλλιστικού ελέγχου του επίμαχου όπλου, ήταν σε χρησιμοποιήσιμη κατάσταση. Ακολούθως ο ΜΚ3 κατέγραψε τα πιο πάνω συμπεράσματα του σε σχετική έκθεση ημερομηνίας 27.09.13 που ο ίδιος ετοίμασε και υπέγραψε (Τεκμήριο 10). Μέρος των ευρημάτων του Δικαστηρίου αποτελούν και όλα αυτά που θα προσδιοριστούν πιο κάτω κατά την εξαγωγή συμπερασμάτων από το Δικαστήριο. Νομική Πτυχή και Συμπεράσματα: Σε όλες τις ποινικές υποθέσεις, όπως είναι και η παρούσα, το βάρος της απόδειξης σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το έχει η κατηγορούσα αρχή, με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης, δηλαδή πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, όπως έχει αποφασισθεί στην υπόθεση Χαρίτωνος και άλλων v. Δημοκρατίας

(1971)2 C.L.R. σελ. 40, με την οποία υιοθετήθηκε η απόφαση Woolmighton v. D.P.P.

(1935)AC 462, καθώς και σε μεταγενέστερες αποφάσεις. Η Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία, την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν είναι (Λοϊζου v. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363, Σωτηριάδης v. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 482, Γενικός Εισαγγελέας v. Σπύρος Σπύρου

(2002)2 ΑΑΔ 71 και Sener Erbekci v. Δημοκρατίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 434). Εναπόκειται στην κατηγορούσα αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη και σαφής (Φλουρής v. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 401). Στην Γενικός Εισαγγελέας v. Ανδρέα Ευριπίδου

(2002)2 ΑΑΔ 246, στην οποία επίσης υιοθετείται η ανωτέρω αρχή της υπόθεσης Λοϊζου v. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363, επισημαίνεται επιπρόσθετα ότι: "Οι κατηγορίες θα πρέπει να αποδεικνύονται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και όσα ερωτηματικά και αν η συμπεριφορά του εφεσίβλητου εγείρει, δεν θα ήταν δυνατόν να καταδικασθεί μετά την απόρριψη της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής." Στις Τούμπας v. Δημοκρατίας

(1984)2 C.L.R. 110 και Καίτη Χαραλάμπους και άλλος v. Δημοκρατίας

(1985)2 C.L.R. 97 καθορίζεται, ότι, εάν στο τέλος της υπόθεσης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορουμένου, τότε αυτό θα πρέπει να αποφασισθεί υπέρ του και να απαλλαγεί της κατηγορίας. Όπως έχει προαναφερθεί ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει κατηγορία κατοχής προστατευμένων αγρίων πτηνών (δεύτερη κατηγορία). Το αδίκημα αυτό διέπεται από το άρθρο 8

(2)του Ν.152(Ι)/2003, οι διατάξεις του οποίου αυτούσια σημειώνουν: " Ειδικότερα και χωρίς επηρεασμό της γενικότητας του εδαφίου

(1), απαγορεύεται: ... (ε) η κατοχή άγριων πτηνών, των οποίων απαγορεύεται η θήρα και η σύλληψη." Από το λεκτικό του πιο πάνω άρθρου, συνάγεται ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι τα πιο κάτω: (α) Ο κατηγορούμενος κατέχει άγρια πτηνά εν την έννοια της νομοθεσίας, (β) των οποίων η θήρα και η σύλληψη απαγορεύεται. Το πρώτα ζήτημα που χρήζει εξέτασης είναι αν η κίσσα, το αμπελοπούλι, η σκαλιφούρτα και ο τρυπομάζης είναι άγρια πτηνά δυνάμει του ορισμού της κείμενης νομοθεσίας. Αποτελεί εύρημα του δικαστηρίου ως παραδεκτό γεγονός ότι τα τέσσερα επίμαχα πουλιά εμπίπτουν στην κατηγορία των αγρίων πτηνών στην έννοια που καθορίζεται από τις πρόνοιες του Ν.152(Ι)/2003. Το επόμενα θέμα που πρέπει να κριθεί είναι αν η θήρευση και κατοχή των πιο πάνω αγρίων πτηνών απαγορεύεται. Σε σχέση μ' αυτό αποτελεί εύρημα του δικαστηρίου, ως επίσης παραδεκτό γεγονός, ότι τα εν λόγω πουλιά είναι προστατευόμενα άγρια πτηνά που η θήρευση και κατοχή τους απαγορεύεται δυνάμει της νομοθεσίας. Το δικαστήριο καλείται τώρα να αποφασίσει αν ο κατηγορούμενος είναι αυτός που κατείχε τα εν λόγω άγρια πτηνά κατά τον ουσιώδη χρόνο. Θα πρέπει να λεχθεί ότι με βάση σχετικό εύρημα του δικαστηρίου τα επίμαχα άγρια πτηνά ανευρέθηκαν εντός του επιδίκου τεμαχίου. Περαιτέρω αποτελεί εύρημα του δικαστηρίου ότι το επίμαχο τεμάχιο είχε περίφραξη, με εξαίρεση στη βόρεια πλευρά του και μικρό μέρος στη νότια πλευρά όπου υπήρχε άνοιγμα. Στην υπόθεση Χάμαλη v. Αστυνομικού Διευθυντή Αμμοχώστου

(2010)2 Α.Α.Δ. 329 λέχθηκε πως το ότι σε μια περίφραξη ενδεχομένως να υπάρχουν κάποια ανοίγματα, αυτό από μόνο του δεν είναι ικανό να καταστήσει το χώρο σε μη περιφραγμένο. Εφαρμόζοντας το πιο πάνω σκεπτικό και με βάση τα προαναφερόμενα ευρήματα του δικαστηρίου καταλήγω στο συμπέρασμα ότι το επίμαχο τεμάχιο θεωρείται, υπό τις περιστάσεις, περιφραγμένος χώρος, παρόλο ότι έχει ανοίγματα σε ολόκληρη τη βόρεια πλευρά και σε μικρό μέρος της νότιας πλευράς του. Έχοντας υπόψη αυτό το δεδομένο θεωρώ ότι η έννοια της κατοχής θα πρέπει να αναζητηθεί μέσα από τις πρόνοιες του άρθρου 72 του Ν.152(Ι)/2003, οι οποίες διέπουν την περίπτωση διάπραξης αδικημάτων της κείμενης νομοθεσίας εντός περιφραγμένου χώρου, όπως θεωρείται το επίμαχο τεμάχιο στην προκειμένη περίπτωση. Ειδικότερα οι διατάξεις των εδαφίων

(2)και

(3)αναφέρουν αυτούσια τα εξής: "

(2)Για τους σκοπούς του παρόντος άρθρου, ο ιδιοκτήτης ή το πρόσωπο που έχει την ευθύνη, έλεγχο ή διαχείριση του περιφραγμένου χώρου εντός του οποίου διεξάγεται αδίκημα κατά παράβαση των διατάξεων του παρόντος Νόμου θεωρείται πρόσωπο που διέπραξε αδίκημα, εκτός αν αποδείξει, προς ικανοποίηση του δικαστηρίου, ότι έλαβε κάθε λογικό μέτρο και προφύλαξη για παρεμπόδιση της διάπραξης του αδικήματος.

(3)Για τους σκοπούς του παρόντος άρθρου, «περιφραγμένος χώρος» σημαίνει οποιοδήποτε χώρο που είναι περιφραγμένος αλλά δεν αποτελεί μέρος κατοικίας." Μελετώντας τις πρόνοιες του εδαφίου

(2)του άρθρου 72 του Ν.152(Ι)/2003, έχω την ταπεινή άποψη ότι στις περιπτώσεις περιφραγμένου χώρου η κατοχή έχει τη μορφή είτε του ατόμου που έχει την ιδιοκτησία του περιφραγμένου χώρου είτε του προσώπου που έχει την ευθύνη, έλεγχο ή διαχείριση τέτοιου μέρους όπου διαπράττεται αδίκημα με την παραβίαση διατάξεων της εν λόγω νομοθεσίας. Αυτό που διαπιστώνεται μέσα από τα ευρήματα του δικαστηρίου είναι ότι ο κατηγορούμενος επισκεπτόταν συχνά το περιφραγμένο περιβόλι. Ήταν αυτός που μεριμνούσε κάθε φορά για την άρδευση των διαφόρων δέντρων που υπήρχαν εντός αυτού και αυτός που είχε την ευθύνη γενικότερα της συντήρησης τους. Είχε κλειδί της οικίας που βρισκόταν εντός του επίμαχου τεμαχίου και παράλληλα πρόσβαση στα μηχανήματα και εξοπλισμό προς το σκοπό της φροντίδας του περιφραγμένου περιβολιού. Από αυτά συνάγεται ότι ο κατηγορούμενος κατά τον ουσιώδη χρόνο διαχειριζόταν τον περιφραγμένο χώρο, υπό την ευθύνη και έλεγχο του οποίου βρισκόταν. Την ίδια στιγμή προκύπτει από τις αναφορές του κατηγορουμένου ότι ήταν σε γνώση του ιδίου ότι ο επίμαχος χώρος είχε κάποια ανοίγματα και ότι υπήρχε δυνατότητα εισόδου τρίτων στο περιβόλι. Ειδικότερα ο κατηγορούμενος μέσα από τη μαρτυρία του ευθέως απέδωσε τα άγρια πτηνά και τα αντικείμενα που ανευρέθηκαν στις πιθανές ενέργειες άλλων ατόμων που εισήλθαν στο χώρο από το άνοιγμα. Παράλληλα αναφέρθηκε και σε περιπτώσεις στο παρελθόν όπου ο ίδιος εντόπισε σημάδια εισόδου κυνηγών στο χώρο, προφανώς από το άνοιγμα που υπάρχει. Αυτά είναι στοιχεία που φανερώνουν ότι ο κατηγορούμενος όντως γνώριζε για τα ανοίγματα και για τη δυνατότητα εισόδου στο χώρο από άλλα άτομα. Την ίδια στιγμή καταδεικνύεται η παράλειψη του κατηγορουμένου ότι έλαβε κάθε λογικό μέτρο και προφύλαξη για παρεμπόδιση της διάπραξης του αδικήματος της κατοχής των τεσσάρων προστατευμένων αγρίων πτηνών που εντοπίστηκαν εντός του περιφραγμένου περιβολιού που αυτός διαχειρίζεται, υπό την ευθύνη και έλεγχο του οποίου βρίσκεται. Από τα πιο πάνω διαπιστώνεται σωρευτική ικανοποίηση όλων των απαιτουμένων συστατικών στοιχείων του εν λόγω αδικήματος. Περαιτέρω ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει κατηγορίες κατοχής και χρήσης απαγορευμένων μέσων σύλληψης ή θανάτωσης αγρίων πτηνών. Πρόκειται για την τρίτη και τέταρτη κατηγορία. Με την κατηγορία της χρήσης απαγορευμένων μέσων (τρίτη κατηγορία) ασχολείται το άρθρο 44

(1)(δ) του Ν.152(Ι)/2003, του οποίου οι πρόνοιες αυτούσια τονίζουν τα εξής: " Τηρουμένων των διατάξεων των άρθρων 11, 12, 17 και 18, κανένα πρόσωπο δεν πυροβολεί, φονεύει, συλλαμβάνει, καταδιώκει, παρενοχλεί ή παρενοχλεί ή παραπλανεί οποιοδήποτε θήραμα με τη χρήση: ... (δ) ..., ηχοπαραγωγών συσκευών με μιμητικές φωνές θηραμάτων ή άγριων πτηνών είτε αφ' εαυτού των είτε με τη συνδρομή ή χρήση οποιουδήποτε μέσου, όπως μαγνητοταινιοθηκών (κασετών), ψηφιακών δίσκων· ..." Από το λεκτικό του πιο πάνω άρθρου, συνάγεται ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι τα πιο κάτω: (α) ο κατηγορούμενος πυροβολεί ή (β) φονεύει ή (γ) συλλαμβάνει ή (δ) καταδιώκει ή (ε) παρενοχλεί ή (στ) παραπλανεί θήραμα (ζ) εξαιτίας της χρήσης ηχοπαραγωγών συσκευών με μιμητικές φωνές θηραμάτων ή αγρίων πτηνών. Βασικό συστατικό στοιχείο στοιχειοθέτησης του εν λόγω αδικήματος είναι η απόδειξη χρήσης ηχοπαράγωγης συσκευής από την οποίαν να εκπέμπονται μιμητικές φωνές θηράματος ή άγριου πτηνού. Στην υπόθεση Κιτρομηλίδης v. Αστυνομίας

(2009)2 Α.Α.Δ. 162 επικροτήθηκε το σκεπτικό του πρωτόδικου δικαστηρίου που είχε πει ότι η πρόθεση του νομοθέτη, όπως προκύπτει από το κείμενο του νόμου, είναι να απαγορεύσει την κατοχή και χρήση συσκευών που εκπέμπουν φωνές άγριων πτηνών για να αποφευχθεί η παραπλάνηση τους κατά τη διάρκεια του κυνηγιού και τούτο με στόχο την προστασία τους. Εφαρμόζοντας τον τελεολογικό κανόνα ερμηνείας νομοθετημάτων με τον οποίον εξακριβώνεται ο σκοπός του νομοθέτη, η λέξη «μιμητικές», ερμηνεύτηκε ότι χρησιμοποιείται με την έννοια της τεχνικής εκπομπής των φωνών από τις συσκευές σε αντιδιαστολή με την φυσική φωνή που προέρχεται από τα ίδια τα πτηνά χωρίς την χρήση τεχνικών μέσων. Επομένως εκπέμπεται τεχνικά φωνή άγριων πτηνών που με τον τρόπο αυτό μιμείται την φυσική φωνή τους. Στρεφόμενος στην παρούσα υπόθεση, η κατηγορούσα αρχή προέβαλε τον ισχυρισμό ότι το Τεκμήριο 7 είναι ηχοπαράγωγη συσκευή με μιμητικές φωνές αγρίων πτηνών. Ωστόσο ουδεμία μαρτυρία προσκομίστηκε ενώπιον του δικαστηρίου που να καταδεικνύει ότι το Τεκμήριο 7 λειτουργούσε ως τέτοια συσκευή κατά τον ουσιώδη χρόνο της υπόθεσης. Ουδέποτε πριν από την εκδίκαση της υπόθεσης αυτής επιχειρήθηκε να τεθεί σε λειτουργία προκειμένου να διαπιστωθεί αν το αντικείμενο αυτό εκπέμπει τεχνικές φωνές αγρίων πτηνών μιμούμενο έτσι τις φυσικές φωνές τους. Ούτε τέτοια προσπάθεια έγινε μέσα από την εκδίκαση της υπόθεσης. Για το δικαστήριο το Τεκμήριο 7 είναι απλά ένα αντικείμενο γκρίζου χρώματος και ως τέτοιο παρέμεινε ελλείψει μαρτυρίας που να προσδιόριζε τον τύπο και το σκοπό λειτουργίας του καθώς και περιγραφή το πως ακριβώς λειτουργούσε. Στην απουσία τέτοιας μαρτυρίας και ένεκα μη προσπάθειας να τεθεί η μηχανή σε λειτουργία καθ' οιονδήποτε χρόνο, το δικαστήριο δεν μπορεί να καταλήξει σε συμπέρασμα ότι το Τεκμήριο 7 είναι ηχοπαράγωγη συσκευή που μιμείται φωνές αγρίων πτηνών, ως απαιτούν οι πρόνοιες του Ν.152(Ι)/2003. Κατά λογική προέκταση, η μαρτυρία του ΜΚ2 ότι άκουσε μιμητικές φωνές αμπελοπουλιού να εκπέμπονται από ηχοπαράγωγη συσκευή δεν μπορεί να συνδεθεί με το Τεκμήριο 7 που εντοπίστηκε εντός του επίμαχου περιβολιού και ότι αυτή η εκπομπή σχετίζεται με τον κατηγορούμενο. Η μη απόδειξη ύπαρξης και χρήσης ηχοπαράγωγης συσκευής από την οποίαν να εκπέμπονται μιμητικές φωνές θηράματος ή άγριου πτηνού με οδηγεί στο ασφαλές συμπέρασμα ότι δεν ικανοποιούνται σωρευτικά όλα τα συστατικά στοιχεία του εν λόγω αδικήματος. Με την κατηγορία της κατοχής απαγορευμένων μέσων (τέταρτη κατηγορία) πραγματεύεται το άρθρο 45

(1)του Ν.152(Ι)/2003, οι πρόνοιες του οποίου ρητά κατά λέξει αναφέρουν: " Κανένα πρόσωπο δεν εισάγει, κατασκευάζει ή κατέχει τα μέσα που αναφέρονται στην παράγραφο (α) του εδαφίου

(1)του άρθρου 44, εξαιρουμένων των αγκίστρων για σκοπούς ψαρέματος, και στις παραγράφους (γ), (δ), (ζ), (η) και (θ) του ίδιου εδαφίου, εκτός αν είναι κάτοχος ειδικής άδειας εισαγωγής που εκδίδεται από τον υπουργό." Από το λεκτικό του πιο πάνω άρθρου, συνάγεται ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι τα πιο κάτω: (α) Ο κατηγορούμενος κατέχει ηχοπαράγωγη συσκευή με μιμητικές φωνές θηραμάτων ή αγρίων πτηνών, (β) χωρίς να είναι κάτοχος ειδικής άδειας που να έχει εκδοθεί από τον Υπουργό Εσωτερικών. Στην υπόθεση Κιτρομηλίδης (πιο πάνω) αποφασίστηκε ότι το πιο πάνω άρθρο δημιουργεί αδίκημα αυστηρής ευθύνης. Για την στοιχειοθέτηση του αδικήματος αρκεί η απόδειξη κατοχής ηχοπαράγωγης συσκευής με μιμητικές φωνές θηραμάτων ή αγρίων πτηνών δίχως να απαιτείται περαιτέρω απόδειξη πρόθεσης ή γνώσης, εκτός αν τεκμηριωθεί ότι υπάρχει ειδική άδεια από τον αρμόδιο υπουργό. Το σκεπτικό αυτό υιοθετήθηκε στην υπόθεση Χαρτούμπαλος v. Αστυνομίας

(2009)2 Α.Α.Δ. 643, στην οποίαν και παραπέμπω. Όπως προκύπτει από τα πιο πάνω, βασικό συστατικό στοιχείο στοιχιοθέτησης του αδικήματος αυτού είναι η κατοχή αντικειμένου που να λειτουργεί ως ηχοπαράγωγη συσκευή με μιμητικές φωνές θηραμάτων ή αγρίων πτηνών. Ερχόμενος στην παρούσα υπόθεση, ισχύουν ακριβώς τα όσα έχω αναφέρει για τη σημασία του Τεκμηρίου 7. Είναι αχρείαστο να τα επαναλάβω. Για τον ίδιο λόγο όπως και προηγουμένως, καταλήγω στο συμπέρασμα ότι ούτε εδώ ικανοποιούνται σωρευτικά όλα τα συστατικά στοιχεία του εν λόγω αδικήματος. Υπό το φως των πιο πάνω, η κατηγορούσα αρχή απέδειξε την υπόθεση της πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας εναντίον του κατηγορουμένου αναφορικά με τη δεύτερη κατηγορία που αντιμετωπίζει, στην οποία αυτός κρίνεται ένοχος. Αντίθετα η κατηγορούσα αρχή απέτυχε να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τις κατηγορίες 3 και 4 εναντίον του κατηγορουμένου, στις οποίες ο κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται. (Υπ.) ................................. Γ. Κ. Βλάμης, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: General/Criminal/Final Judgment (Αναφορά: Ποινικό/Κατοχή και χρήση απαγορευμένων μέσων σύλληψης θηράματος-Κατοχή απαγορευμένων αγρίων πτηνών/Άρθρα 8, 72, 44 & 45 Ν.152(Ι)/2003/Τελική Απόφαση) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο