Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. Παπαδόπουλος, Αρ. Υπόθεσης: 3214/16, 28/11/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2018:B92 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Φ. Τιμοθέου, E. Δ. Αρ. Υπόθεσης: 3214/16 Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου και ΧΧΧΧ Παπαδόπουλος Ημερομηνία: 28.11.2018 Για κατηγορούσα αρχή: κ. Σ. Συμεού. Για κατηγορούμενο: κ. Κ. Χ. Δημητρίου. Κατηγορούμενος παρών. ΑΠΟΦΑΣΗ Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει στην παρούσα κατηγορίες ότι παρέλειψε να λάβει τα δέοντα μέτρα για να εμποδίσει την δραπέτευση ή την διαφυγή του σκύλου του, κατά παράβαση των άρθρων 2 και 18(δ)(στ) του περί Σκύλων Νόμου 184(Ι)/2002 (κατηγορία 1) και περιφοράς σκύλου σε δημόσιο δρόμο χωρίς να είναι δεμένος με λουρί, κατά παράβαση των άρθρων 2 και 18(ε)(iii)(στ) του ίδιου Νόμου (κατηγορία 2). Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικημάτων, ο κατηγορούμενος στις 27.4.15 στο Στρουμπί της επαρχίας Πάφου, ενώ ήταν κάτοχος ενός σκύλου παρέλειψε να λάβει τα δέοντα μέτρα για να εμποδίσει την δραπέτευση ή την διαφυγή του (κατηγορία 1) και επέτρεψε ή ανέχθηκε όπως ο σκύλος του περιφέρεται ελεύθερος σε δημόσιο δρόμο δηλ. στην οδό ΧΧΧΧ, χωρίς να είναι δεμένος με λουρί (κατηγορία 2). Μαρτυρία Για την απόδειξη της υπόθεσης της κατηγορούσας αρχής κατέθεσαν στο Δικαστήριο 2 μάρτυρες. Μετά δε την ενδιάμεση απόφαση για απόδειξη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης εναντίον του κατηγορούμενου και στις δύο κατηγορίες και αφού του εξηγήθηκαν τα δικαιώματα του, σύμφωνα με το άρθρο 74
(1)(γ) του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155, αυτός άσκησε το δικαίωμα της σιωπής και δεν κάλεσε μάρτυρες. Ως Μ.Κ.1 κατέθεσε ο παραπονούμενος, ΧΧΧΧ Πογιατζής. Ο μάρτυρας ανέφερε ότι διαμένει στην οδό ΧΧΧΧ στο Στρουμπί και πίσω από την οικία του στην αυλή διατηρούσε, σε περιφραγμένο χώρο, γύρω στις 25 κότες ράτσας, 4 πετεινούς ράτσας και νάνους κότες ράτσας. Πιο πάνω από την οικία του διαμένει ο κατηγορούμενος, ο οποίος έχει 3 σκύλους, οι δύο ράτσας χάσκι και ο τρίτος ράτσας λαμπραντόρ. Στο παρελθόν οι δύο σκύλοι ράτσας χάσκι, έφυγαν από την επίβλεψη του και μπήκαν στην περιφραγμένη αυλή του μάρτυρα όπου σκότωσαν αρκετά πουλερικά, σε δύο διαφορετικές περιπτώσεις. Τότε ο μάρτυρας τους είπε να μην αφήνουν ελεύθερους τους σκύλους διότι είναι και επικίνδυνοι για τους γύρω και ιδιαίτερα για τα μικρά παιδιά. Στις 27.4.15 περί ώρα 11:30 ο μάρτυρας είδε και πάλι ένα εκ των προαναφερόμενων σκύλων ράτσας χάσκι να μπαίνει στην αυλή του και να σκοτώνει περίπου 4 κόκορες, 20 κότες ράτσας και 3 νάνους κότες ράτσας, συνολικής αξίας €1.
- Μετά που ο μάρτυρας τον είδε και του φώναξε, ο σκύλος κατευθύνθηκε στο σπίτι της θεία του κατηγορούμενου που είναι δύο σπίτια πιο πέρα, η οποία αφού του φώναξε και πήγε κοντά της τον πήρε στο σπίτι του κατηγορούμενου και τον έδεσαν. Οι προαναφερόμενοι σκύλοι ράτσας χάσκι κατά τον επίδικο χρόνο ήταν ηλικίας περίπου 2 ετών. Το ύψος των καγκέλων του σπιτιού όπου διέμενε ο κατηγορούμενος ήταν σχεδόν στο ύψος των σκύλων. Ως Μ.Κ.2 κατέθεσε ο Αστ.ΧΧΧΧ Ανδρονίκου, ο οποίος κατά τον επίδικο χρόνο υπηρετούσε στον Αστυνομικό Σταθμό Στρουμπιού. Στις 27.4.15 ακριβώς μετά την υποβολή του παραπόνου για την παρούσα ο μάρτυρας μετέβηκε στο μέρος. Πρώτα είδε τους σκύλους εντός της αυλής του σπιτιού με το κάγκελο κλειστό και μετά πήγε στην οικία του παραπονούμενου όπου είδε τα σκοτωμένα πουλερικά. Ο παραπονούμενος του είπε τι έγινε. Στις 29.4.15 ο μάρτυρας ειδοποίησε τον κατηγορούμενο και εκείνος πήγε στον Σταθμό. Την 1.5.15 ο μάρτυρας κατήγγειλε τον κατηγορούμενο επί του ότι στις 27.4.15 και ώρα 11:30 άφησε ελευθέρους τους σκύλους του με αποτέλεσμα να κατασπαράξουν πουλερικά ιδιοκτησίας του παραπονούμενου αξίας €1.
- Ο μάρτυρας πληροφόρησε τον κατηγορούμενο ότι θα καταγγελθεί και αφού του επέστησε την προσοχή του στο νόμο εκείνος απάντησε "Οκ". Στην παρουσία δε του μάρτυρα και του Αστ.ΧΧΧΧ ο κατηγορούμενος παραδέχθηκε την διάπραξη του αδικήματος και ανάφερε ότι θα αποζημιώσει άμεσα τον παραπονούμενο. Εναντίον του κατηγορουμένου ο μάρτυρας εξέδωσε εξώδικο με αύξοντα αριθμό ΑΑΧΧΧΧ76 για το ποσό των €34.17 (τεκμήριο 3), το οποίο ο κατηγορούμενος παρέλειψε να πληρώσει εντός του καθορισμένου από το νόμο χρόνου. Αξιολόγηση της μαρτυρίας Ο Μ.Κ.1 μου έκανε πολύ καλή εντύπωση αφήνοντας την εικόνα ενός προσώπου που προσήλθε στο Δικαστήριο για να πει την αλήθεια. Περιέγραψε με σαφήνεια και χωρίς πλεονασμούς τα όσα συνέβηκαν κατά τον επίδικο χρόνο, ανέφερε όλα όσα γνώριζε για τους σκύλους που διατηρούσε στο σπίτι του ο κατηγορούμενος, απαντούσε με αμεσότητα και χωρίς περιστροφές στις ερωτήσεις, οι θέσεις του ήταν σταθερές, δεν περιέπεσε σε ουσιώδεις αντιφάσεις και η μαρτυρία του δεν κλονίσθηκε κατά την αντεξέταση του. Με ειλικρίνεια ανέφερε ότι δεν μπορούσε να πει ποιος από τους δύο σκύλους χάσκι ήταν αυτός που μπήκε στην αυλή του εφόσον, ως εξήγησε, οι δύο σκύλοι αυτής της ράτσας ήταν οι ίδιοι. Ήταν όμως πειστικός ως προς την θέση του ότι αυτοί οι σκύλοι ήταν υπό την επίβλεψη και φροντίδα του κατηγορούμενου. Να σημειωθεί ως προς τούτο ότι ο ίδιος αποκάλυψε ότι, ως άκουσε, ο ένας εξ αυτών ήταν του εξάδελφου του κατηγορούμενου, ο οποίος μένει δύο σπίτια πιο πέρα, αλλά ως επίσης ανέφερε και δεν αμφισβητήθηκε, περνώντας από το μέρος έβλεπε και τους δύο αυτούς σκύλους μέσα στο σπίτι του κατηγορούμενου για 2 χρόνια. Είπε δε ότι στο χωριό τους δεν έχει δει άλλους σκύλους ίδιας ράτσας (χάσκι) καθώς και ότι μετά το επίδικο συμβάν και μετά από υποδείξεις αστυνομικού τοποθέτησαν κάποια σύρματα και έτσι ψήλωσαν τα κάγκελα του εν λόγω σπιτιού για να μην μπορούν να πηδούν έξω οι σκύλοι. Θα πρέπει δε εδώ να λεχθεί ότι καμία άλλη μαρτυρία προσκομίσθηκε που να δείχνει κάτι άλλο ως προς την φροντίδα και κατοχή των σκύλων. Ως εκ των άνω η μαρτυρία του Μ.Κ.1 γίνεται δεκτή. Καλή εντύπωση μου άφησε και ο Μ.Κ.2, ο οποίος εξήγησε τις ενέργειες στις οποίες προέβη μετά το παράπονο που δέχθηκε για το επίδικο συμβάν, τις διαπιστώσεις που έκανε όταν την ίδια ημέρα μετέβηκε στην σκηνή καθώς και τα όσα του ανέφερε ο κατηγορούμενος. Παρέμεινε δε ακλόνητη η μαρτυρία του, περιλαμβανομένου του μέρους που αφορούσε την δήλωση του κατηγορούμενου για παραδοχή διάπραξης του αδικήματος και αποζημίωση του παραπονούμενου, εξηγώντας πειστικά ότι δεν γνώριζε ούτε τον κατηγορούμενο ούτε και τον παραπονούμενο και δεν είχε κανένα συμφέρον να πει ψέματα. Συνεπώς και αυτού η μαρτυρία γίνεται δεκτή. Ως προς την προαναφερόμενη δήλωση του κατηγορούμενου θα πρέπει να λεχθούν τα ακόλουθα: Αποτελεί καθιερωμένη αρχή πως μια εκούσια εξωδικαστική ομολογία μπορεί να εισαχθεί ως μαρτυρία προς απόδειξη των γεγονότων που περιέχονται σε αυτή. Είναι βεβαίως επιθυμητό να αναζητείται η εξακρίβωση της ορθότητας του περιεχομένου της προς αποκλεισμό πιθανότητας λάθους. Το περιεχόμενο της κρίνεται όχι μόνο με βάση την αυθεντικότητα των ισχυρισμών που περιέχονται σε αυτήν αλλά και σε συνάρτηση με κάθε άλλη μαρτυρία που ενισχύει ή καταρρίπτει την αλήθεια του περιεχομένου της. Η αποδεικτική αξία της ομολογίας έχει αναλυθεί σε σειρά αποφάσεων (βλ. Καυκαρής ν. Δημοκρατίας
(1990)2 Α.Α.Δ. 203 και Ανδρέου ν. Δημοκρατίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 166). Στην παρούσα ο κατηγορούμενος όταν κλήθηκε στον Αστυνομικό Σταθμό για την παρούσα υπόθεση, στην παρουσία δύο αστυνομικών (ένας εκ των δύο ήταν ο Μ.Κ.2) ομολόγησε από μόνος του την διάπραξη του αδικήματος, χωρίς οποιονδήποτε ενδοιασμό και χωρίς να αναφέρει οτιδήποτε άλλο που να αλλοιώνει την παραδοχή του. Αντίθετα δεν περιορίσθηκε στην ομολογία του αυτή αλλά δήλωσε στην συνέχεια ότι θα αποζημιώσει τον παραπονούμενο, γεγονός που δείχνει ότι αναφερόταν στο επίδικο συμβάν από το οποίο προκλήθηκε ζημιά στον τελευταίο. Δεν έχει δε δοθεί καμία δικαιολογία γιατί να παραδεχθεί κάτι τέτοιο. Από τα πιο πάνω μπορεί λοιπόν να συναχθεί αβίαστα το συμπέρασμα ότι η ομολογία του ήταν αυθεντική και θεληματική. Τούτου δεδομένου σε συνδυασμό με το ότι και η υπόλοιπη μαρτυρία που έχω κάνει δεκτή στην παρούσα, συνάδει με την εν λόγω ομολογία και δεν καταρρίπτει σε καμία περίπτωση την αλήθεια του περιεχομένου της, κρίνω ότι είναι ασφαλές να στηριχθώ στην ομολογία αυτήν και να αποδεχθώ το αληθές της. Όσον αφορά τον κατηγορούμενο αυτός άσκησε το δικαίωμα της σιωπής κάτι που αποτελεί αναφαίρετο δικαίωμα του και σύμφωνα και με την σχετική νομολογία δεν είναι επιτρεπτό εξ αυτού να εξαχθούν οποιαδήποτε ενοχοποιητικά συμπεράσματα (βλ. Charalambous and another ν. The Republic
(1985)2 C.L.R. 97, Δημοκρατία ν. Αβρααμίδου κ.α.
(2004)2 Α.Α.Δ. 51 και Χριστοφόρου ν. Αστυνομίας
(1990)2 Α.Α.Δ. 250). Ευρήματα Με βάση τη μαρτυρία την οποία έχω κάνει δεκτή καταλήγω στα ακόλουθα: Ο Μ.Κ.1 διαμένει στην οδό ΧΧΧΧ στο Στρουμπί και πίσω από την οικία του στην αυλή διατηρούσε, σε περιφραγμένο χώρο, γύρω στις 25 κότες ράτσας, 4 πετεινούς ράτσας και νάνους κότες ράτσας. Πιο πάνω από την οικία του διαμένει ο κατηγορούμενος, ο οποίος κατά τον επίδικο χρόνο είχε υπό την κατοχή και φροντίδα του 3 σκύλους, οι δύο ράτσας χάσκι και ο τρίτος ράτσας λαμπραντόρ. Στο παρελθόν οι δύο σκύλοι ράτσας χάσκι, έφυγαν από την επίβλεψη του κατηγορούμενου και μπήκαν στην περιφραγμένη αυλή του Μ.Κ.1 όπου σκότωσαν αρκετά πουλερικά, σε δύο διαφορετικές περιπτώσεις. Τότε ο Μ.Κ.1 ζήτησε να μην αφήνουν ελεύθερους τους σκύλους. Στις 27.4.15 περί ώρα 11:30 ενώ ο Μ.Κ.1 βρισκόταν στην οικία του, είδε ένα εκ των προαναφερόμενων σκύλων ράτσας χάσκι να μπαίνει στην αυλή του και να σκοτώνει περίπου 4 κόκορες, 20 κότες ράτσας και 3 νάνους κότες ράτσας, συνολικής αξίας €1.
- Μετά που τον είδε και του φώναξε, ο σκύλος βγήκε στον δρόμο και κατευθύνθηκε στο σπίτι της θεία του κατηγορούμενου που είναι δύο σπίτια πιο πέρα, η οποία αφού του φώναξε και πήγε κοντά της τον πήρε στο σπίτι του κατηγορούμενου και τον έδεσαν. Οι εν λόγω σκύλοι ράτσας χάσκι κατά τον επίδικο χρόνο ήταν ηλικίας περίπου 2 ετών. Το ύψος των καγκέλων του σπιτιού όπου αυτοί βρίσκονταν ήταν σχεδόν στο ύψος των σκύλων. Όταν αργότερα κλήθηκε ο κατηγορούμενος στον Αστυνομικό Σταθμό, μετά που καταγγέλθηκε για το πιο πάνω περιστατικό παραδέχθηκε ενώπιον δύο αστυνομικών την διάπραξη του αδικήματος και ανάφερε ότι θα αποζημιώσει άμεσα τον παραπονούμενο. Εναντίον του ο Μ.Κ.2 εξέδωσε εξώδικο με αύξοντα αριθμό ΑΑΧΧΧΧ76 για το ποσό των €34.17 (τεκμήριο 3), το οποίο όμως ο κατηγορούμενος παρέλειψε να πληρώσει εντός του καθορισμένου χρόνου από το νόμο. Νομική πτυχή Τα επίδικα αδικήματα εδράζονται στο άρθρο 18(δ)(ε) του περί Σκύλων Νόμου 184(Ι)/
- Ως δε προκύπτει από τις εν λόγω διατάξεις σε συνδυασμό με τις λεπτομέρειες των εν λόγω κατηγοριών, τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων που πρέπει να αποδειχθούν είναι: Κατηγορία 1
- Ο κατηγορούμενος να είναι ιδιοκτήτης ή να έχει υπό την φροντίδα του σκύλο.
- Ο κατηγορούμενος να μην λαµβάνει τα κατάλληλα µέτρα για να εµποδίσει την δραπέτευση ή την διαφυγή του σκύλου. Κατηγορία 2
- Ο κατηγορούμενος να είναι ιδιοκτήτης ή να έχει υπό την φροντίδα του σκύλο.
- Ο κατηγορούμενος να επιτρέπει ή ανέχεται όπως ο σκύλος αυτός περιφέρεται ελεύθερος σε δηµόσιο δρόµο χωρίς να είναι δεµένος µε λουρί. Σύμφωνα δε με το άρθρο 2 του ίδιου Νόμου «σκύλος» περιλαµβάνει κάθε σκύλο κάθε φυλής και γένους ηλικίας άνω των 3 µηνών. Συμπεράσματα Από τα πιο πάνω ευρήματα προκύπτει κατ' αρχάς ότι ο συγκεκριμένος σκύλος, που μπήκε στην αυλή του παραπονούμενου και σκότωσε τα πουλερικά του, ήταν κατά τον επίδικο χρόνο ηλικίας περίπου 2 ετών. Εφαρμόζονται λοιπόν προς τούτον οι πρόνοιες του Νόμου 184(Ι)/
- Από τα ευρήματα προκύπτει επίσης ότι ο κατηγορούμενος είχε, στο σπίτι όπου διέμενε, υπό την κατοχή και φροντίδα του τον εν λόγω σκύλο. Τα κάγκελα του εν λόγω σπιτιού ήταν στο ύψος του σκύλου. Αυτά τα κάγκελα προφανώς εκ του ύψους τους δεν συνιστούσαν κατάλληλα μέτρα για να εμποδίσουν την διαφυγή του σκύλου εφόσον αυτός κατάφερε να βγει από εκεί και να εισέλθει στην αυλή της οικίας του παραπονούμενου. Ήταν δε εφικτή η εκ μέρους του κατηγορούμενου λήψη κατάλληλων μέτρων προς παρεμπόδιση της διαφυγής αυτής. Άλλωστε μετά το επίδικο συμβάν και μετά από υποδείξεις αστυνομικού λήφθηκαν τέτοια μέτρα και συγκεκριμένα τοποθετήθηκαν σύρματα κατά τρόπο που μεγάλωσε το ύψος των καγκέλων. Συνάγεται λοιπόν από τα πιο πάνω ότι ο κατηγορούμενος κατά τον επίδικο χρόνο δεν έλαβε τα κατάλληλα μέτρα για να εμποδίσει την διαφυγή του εν λόγω σκύλου. Εκ των πιο πάνω συνάγεται επίσης ότι από την στιγμή της διαφυγής του σκύλου από το σπίτι του κατηγορούμενου, που είναι κοντά στο σπίτι του παραπονούμενου, μέχρι και την είσοδο του στην αυλή της οικίας του τελευταίου αλλά και αργότερα όταν εξήλθε αυτής και μέχρι να τον περιορίσουν, ο σκύλος περιφέρθηκε ελεύθερος στον δημόσιο δρόμο (στην οδό ΧΧΧΧ) χωρίς να είναι δεμένος με λουρί, κάτι που ουσιαστικά ο κατηγορούμενος επέτρεψε να συμβεί εφόσον δεν έλαβε τα κατάλληλα μέτρα για να τον περιορίσει στο σπίτι του. Κατ' επέκταση κρίνεται ότι έχουν αποδειχθεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας όλα τα συστατικά στοιχεία και των δύο επίδικων αδικημάτων. Καταληκτικά ο κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος και στις δύο κατηγορίες που αντιμετωπίζει. (Υπ.) ......................................... Φ. Τιμοθέου, Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/ Final (Αναφορά: Ποινική - Τελική - Περί Σκύλων Νόμος). cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο