Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 8668/15, 10/12/2018

(2)(α) του Ν.119(Ι)/2000 και άρθρο 151 του Κεφ.154 και δύο κατηγορίες βίας στην οικογένεια υπό τη μορφή επίθεσης που προκάλεσε πραγματική σωματική βλάβη κατά παράβαση των άρθρων 2 και 3

(4)του Ν.119(Ι)/2000 και άρθρο 243 του Κεφ.

1. Η δε κατηγορούμενη 2 αντιμετωπίζει δύο κατηγορίες επίσης βίας στην οικογένεια υπό τη μορφή επίθεσης που προκάλεσε πραγματική σωματική βλάβη κατά παράβαση των ιδίων με πιο πάνω άρθρων και νομοθεσιών. Για σκοπούς έκδοσης της παρούσας ενδιάμεσης απόφασης θεωρώ χρήσιμο να παραθέσω αυτούσιο το λεκτικό τόσο της έκθεσης όσο και των λεπτομερειών όλων των κατηγοριών του κατηγορητηρίου: "ΕΚΘΕΣΗ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Αρ. Κατηγορίας 1 Απόπειρα βιασμού κατά παράβαση των άρθρων 144 και 146 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
2. ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Ο 1ος κατηγορούμενος σε άγνωστη ημερομηνία μεταξύ των ετών 2010-2011 στη Λετύμπου της επαρχίας Πάφου, αποπειράθηκε να έρθει σε παράνομη συνουσία με τη θετή του κόρη, χχχ, χωρίς τη συγκατάθεση της. ΕΚΘΕΣΗ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Αρ. Κατηγορίας 2 Σεξουαλική εκμετάλλευση παιδιού, κατά παράβαση των άρθρων 2 και 10 του Περί Καταπολέμησης της Εμπορίας και της Εκμετάλλευσης Προσώπων και της Προστασίας των Θυμάτων Νόμου 87(Ι)/
3. ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Ο 1ος κατηγορούμενος σε άγνωστη ημερομηνία μεταξύ των ετών 2010-2011 στη Λετύμπου της επαρχίας Πάφου, εκμεταλλεύτηκε σεξουαλικά παιδί, δηλαδή τη θετή του κόρη χχχ από την Λετύμπου. ΕΚΘΕΣΗ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Αρ. Κατηγορίας 3 Βία στη οικογένεια, Άσεμνη επίθεση κατά γυναίκας, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, 4

(2)(α) του Νόμου που προνοεί για την πρόληψη της βίας στη οικογένεια και την προστασία των Θυμάτων 119(Ι)/2000, όπως έχει τροποποιηθεί και άρθρο 151 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.

1. ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Ο 1ος κατηγορούμενος σε άγνωστη ημερομηνία μεταξύ των ετών 2010-2011 στη Λετύμπου της επαρχίας Πάφου, παράνομα και άσεμνα επιτέθηκε εναντίον της θετής του κόρης χχχ από την Λετύμπου. ΕΚΘΕΣΗ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Αρ. Κατηγορίας 4 Σεξουαλική εκμετάλλευση παιδιού, κατά παράβαση των άρθρων 2 και 10 του Περί Καταπολέμησης της Εμπορίας και της Εκμετάλλευσης Προσώπων και της Προστασίας των Θυμάτων Νόμου 87(Ι)/
2. ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Ο 1ος κατηγορούμενος σε άγνωστη ημερομηνία μεταξύ των ετών 2007-2008 στη Λετύμπου της επαρχίας Πάφου, εκμεταλλεύτηκε σεξουαλικά παιδί, δηλαδή τη θετή του κόρη χχχ από την Λετύμπου. ΕΚΘΕΣΗ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Αρ. Κατηγορίας 5 Βία στη οικογένεια, Άσεμνη επίθεση κατά γυναίκας, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, 4

(2)(α) του Νόμου που προνοεί για την πρόληψη της βίας στη οικογένεια και την προστασία των Θυμάτων 119(Ι)/2000, όπως έχει τροποποιηθεί και άρθρο 151 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.154. ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Ο 1ος κατηγορούμενος σε άγνωστη ημερομηνία μεταξύ των ετών 2007-2008 στη Λετύμπου της επαρχίας Πάφου, παράνομα και άσεμνα επιτέθηκε εναντίον της θετής του κόρης χχχ από την Λετύμπου. ΕΚΘΕΣΗ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Αρ. Κατηγορίας 6 Βία στη οικογένεια, πρόκληση πραγματικής σωματικής βλάβης, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3

(4)του Νόμου που προνοεί την πρόληψη της βίας στη οικογένεια και την προστασία των Θυμάτων 119(Ι)/2000, όπως έχει τροποποιηθεί και άρθρο 243 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.154. ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Ο 1ος κατηγορούμενος σε άγνωστη ημερομηνία μεταξύ των ετών 2007-2008 στην Λετύμπου της επαρχίας Πάφου, επιτέθηκε κατά της θετής του κόρης χχχ από την Λετύμπου και της προκάλεσε πραγματική σωματική βλάβη. ΕΚΘΕΣΗ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Αρ. Κατηγορίας 7 Βία στη οικογένεια, πρόκληση πραγματικής σωματικής βλάβης, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3

(4)του Νόμου που προνοεί την πρόληψη της βίας στη οικογένεια και την προστασία των Θυμάτων 119(Ι)/2000, όπως έχει τροποποιηθεί και άρθρο 243 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.154. ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Η 2η κατηγορούμενη σε άγνωστη ημερομηνία μεταξύ των ετών 2007-2008 στην Λετύμπου της επαρχίας Πάφου, επιτέθηκε κατά της θετής της κόρης χχχ από την Λετύμπου και της προκάλεσε πραγματική σωματική βλάβη. ΕΚΘΕΣΗ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Αρ. Κατηγορίας 8 Βία στη οικογένεια, πρόκληση πραγματικής σωματικής βλάβης, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3

(4)του Νόμου που προνοεί την πρόληψη της βίας στη οικογένεια και την προστασία των Θυμάτων 119(Ι)/2000, όπως έχει τροποποιηθεί και άρθρο 243 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.154. ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Ο 1ος κατηγορούμενος σε άγνωστη ημερομηνία μεταξύ των ετών 2007-2008 στην Λετύμπου της επαρχίας Πάφου, σε διαφορετική περίπτωση από αυτή που καταγράφεται στην 6ην κατηγορία, επιτέθηκε κατά της θετής του κόρης χχχ από την Λετύμπου και της προκάλεσε πραγματική σωματική βλάβη. ΕΚΘΕΣΗ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Αρ. Κατηγορίας 9 Βία στη οικογένεια, πρόκληση πραγματικής σωματικής βλάβης, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3

(4)του Νόμου που προνοεί την πρόληψη της βίας στη οικογένεια και την προστασία των Θυμάτων 119(Ι)/2000, όπως έχει τροποποιηθεί και άρθρο 243 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.154. ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Η 2η κατηγορούμενη σε άγνωστη ημερομηνία μεταξύ των ετών 2007-2008 στην Λετύμπου της επαρχίας Πάφου, σε διαφορετική περίπτωση από αυτή που καταγράφεται στην 7ην κατηγορία, επιτέθηκε κατά της θετής της κόρης χχχ από την Λετύμπου και της προκάλεσε πραγματική σωματική βλάβη. ΕΚΘΕΣΗ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Αρ. Κατηγορίας 10 Βία στη οικογένεια, Άσεμνη επίθεση κατά γυναίκας, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, 4

(2)(α) του Νόμου που προνοεί για την πρόληψη της βίας στη οικογένεια και την προστασία των Θυμάτων 119(Ι)/2000, όπως έχει τροποποιηθεί και άρθρο 151 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.154. ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Ο 1ος κατηγορούμενος σε άγνωστη ημερομηνία μεταξύ των ετών 2006-2007 στην Λετύμπου της επαρχίας Πάφου, παράνομα και άσεμνα επιτέθηκε εναντίον της θετής του κόρης χχχ από την Λετύμπου. ΕΚΘΕΣΗ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Αρ. Κατηγορίας 11 Βία στη οικογένεια, Άσεμνη επίθεση κατά γυναίκας, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, 4

(2)(α) του Νόμου που προνοεί για την πρόληψη της βίας στη οικογένεια και την προστασία των Θυμάτων 119(Ι)/2000, όπως έχει τροποποιηθεί και άρθρο 151 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.

1. ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Ο 1ος κατηγορούμενος σε άγνωστη ημερομηνία μεταξύ των ετών 2002-2003 στην Λετύμπου της επαρχίας Πάφου, παράνομα και άσεμνα επιτέθηκε εναντίον της θετής του κόρης χχχ από την Λετύμπου." Η παρούσα υπόθεση καταχωρήθηκε στις 28.09.15 και τέθηκε για πρώτη φορά ενώπιον του δικαστηρίου στις 30.10.
2. Στις 21.03.16 αμφότεροι κατηγορούμενοι απάντησαν μη παραδοχή, ως είναι δικαίωμα τους, σε όλες τις κατηγορίες που τους αφορούν με αποτέλεσμα η υπόθεση να οριστεί για ακρόαση στις 20.10.
3. Εκείνη την ημέρα η εκδίκαση της υπόθεσης αναβλήθηκε για το λόγο που σημειώνεται στο πρακτικό του δικαστηρίου. Έκτοτε η εκδίκαση της υπόθεσης αναβλήθηκε διάφορες φορές με την τελευταία να είναι στις 04.10.18 όπου εκείνη την ημέρα εκδηλώθηκε πρόθεση της κατηγορούσας αρχής να τροποποιήσει το κατηγορητήριο με αλλαγή της χρονικής περιόδου που καταγράφεται στις λεπτομέρειες κάθε μίας από τις κατηγορίες καθώς επίσης με την προσθήκη δύο κατηγοριών, από μία εναντίον των κατηγορουμένων, ως κατηγορίες 12 και 13 που αφορούν βία στην οικογένεια υπό τη μορφή πρόκληση ψυχικής βλάβης σε μέλος της οικογένειας κατά παράβαση των άρθρων 2 και 3

(4)του Ν.119(Ι)/2000. Συνεπώς η ακρόαση της υπόθεσης δεν έχει ακόμη ξεκινήσει. Κρίνω σημαντικό να εκθέσω αυτούσιο το λεκτικό τόσο της έκθεσης όσο και των λεπτομερειών των δύο σκοπούμενων για προσθήκη κατηγοριών: "ΕΚΘΕΣΗ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Αρ. κατηγορίας 12 Βία στην οικογένεια και πρόκληση ψυχικής βλάβης σε μέλος της οικογένειας κατά παράβαση των άρθρων 2 και 3

(4)του Περί Βίας στην Οικογένεια (Πρόληψη και Προστασία Θυμάτων) Νόμου 119(Ι)/2000, όπως έχει τροποποιηθεί. ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Ο 1ος κατηγορούμενος κατά τα έτη 2002-2010 στην Πάφο, με τις πράξεις ή με τη συμπεριφορά του προς τη θετή του κόρη, χχχ, της προκάλεσε ψυχική βλάβη. "ΕΚΘΕΣΗ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Αρ. κατηγορίας 13 Βία στην οικογένεια και πρόκληση ψυχικής βλάβης σε μέλος της οικογένειας κατά παράβαση των άρθρων 2 και 3

(4)του Περί Βίας στην Οικογένεια (Πρόληψη και Προστασία Θυμάτων) Νόμου 119(Ι)/2000, όπως έχει τροποποιηθεί. ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Η 2η κατηγορούμενη κατά τα έτη 2002-2010 στην Πάφο, με τις πράξεις ή με τη συμπεριφορά της προς τη θετή της κόρη, χχχ, της προκάλεσε ψυχική βλάβη." Το αίτημα τροποποίησης προσέκρουσε στην ένσταση των συνηγόρων υπεράσπισης, οι οποίοι με τη σειρά τους ευσεβάστως εισηγήθηκαν ότι το κατηγορητήριο, ακόμη και με την τροποποιημένη του μορφή, είναι ελαττωματικό επικαλούμενοι ότι πάσχει από πολλαπλότητα και ότι στερείται των αναγκαίων λεπτομερειών, για τις οποίες υπέβαλαν αίτημα όπως τους προσκομιστούν. Ένεκα αυτής της εξέλιξης κλήθηκαν και αγόρευσαν οι συνήγοροι των εμπλεκομένων μερών. Στην νομική επιχειρηματολογία της η εκπρόσωπος της κατηγορούσας αρχής ανάφερε ότι επιθυμεί να προβεί στις ακόλουθες τροποποιήσεις: (α) Στις λεπτομέρειες της πρώτης και δεύτερης κατηγορία η χρονική περίοδος να τροποποιηθεί σε 2008-

1. (β) Στις λεπτομέρειες της τρίτης και τέταρτης κατηγορίας η χρονική περίοδος να τροποποιηθεί σε 2002-
2. (γ) Στις λεπτομέρειες της πέμπτης κατηγορίας η χρονική περίοδος να τροποποιηθεί σε 2002-2008 καθώς επίσης να σημειωθεί ότι πρόκειται για διαφορετική περίπτωση από αυτή που αναφέρεται στην τρίτη κατηγορία. (δ) Στις λεπτομέρειες της έκτης κατηγορίας η χρονική περίοδος να τροποποιηθεί σε 2007-
3. (ε) Στις λεπτομέρειες της έκτης και έβδομης κατηγορίας η χρονική περίοδος να τροποποιηθεί σε 2002-
4. (στ) Στην έκθεση αδικήματος της όγδοης και ένατης κατηγορίας να διαγραφούν η φράση 'πρόκληση πραγματικής σωματικής βλάβης' και το εδάφιο '

(4)' καθώς και το άρθρο '243' και να προστεθούν η φράση 'κοινή επίθεση' και τα άρθρα '4

(2)(ιβ) και 23' καθώς και ο Ν.212(Ι)/2004αλλά και το άρθρο '242'. (ζ) Στις λεπτομέρειες της όγδοης και ένατης κατηγορίας η χρονική περίοδος να τροποποιηθεί σε 2002-2010 καθώς επίσης να διαγραφεί η φράση 'και της προκάλεσε πραγματική σωματική βλάβη.' (η) Στις λεπτομέρειες της δέκατης κατηγορίας η χρονική περίοδος να τροποποιηθεί σε 2003-

1. (θ) Στις λεπτομέρειες της ενδέκατης κατηγορίας η χρονική περίοδος να τροποποιηθεί σε 2008-
2. (ι) Την προσθήκη δύο νέων κατηγοριών στο κατηγορητήριο. Σύμφωνα με την εκπρόσωπο της κατηγορούσας αρχής, οι αιτούμενες τροποποιήσεις αφορούν αλλαγή χρονολογιών διάπραξης των ισχυριζόμενων αδικημάτων σε υφιστάμενες κατηγορίες και την προσθήκη δύο ελαφρότερων κατηγοριών, για τα οποία οι κατηγορούμενοι δεν θα περιέλθουν σε δυσμενέστερη θέση. Όπως εξήγησε η εκπρόσωπος της κατηγορούσας αρχής, οι τροποποιήσεις ζητούνται για να συνάδει το κατηγορητήριο με την μαρτυρία που θα παρουσιαστεί στην υπόθεση. Αντίθετη ήταν η νομική επιχειρηματολογία της ευπαιδεύτου συνηγόρου του κατηγορουμένου 1, η οποία ανάφερε ότι με τις αιτούμενες τροποποιήσεις επηρεάζεται το δικαίωμα του κατηγορουμένου να προετοιμάσει την υπεράσπιση του επειδή επιχειρείται η εισαγωγή ενός μεγάλου φάσματος περιόδων που δεν συνάδει με το μαρτυρικό υλικό που της δόθηκε. Περαιτέρω η εν λόγω συνήγορος ευσεβάστως εισηγήθηκε ότι το κατηγορητήριο της υπόθεσης είναι ελαττωματικό και εδράζει την εισήγηση της αυτή πάνω σε δύο λόγους. Πρώτος λόγος που η κυρία Ευσταθίου εντοπίζει ελαττωματικότητα είναι η θέση της ότι το κατηγορητήριο στερείται ουσιωδών λεπτομερειών. Σύμφωνα με τη συνήγορο του κατηγορουμένου 1, οι κατηγορίες που ο πελάτης της αντιμετωπίζει είναι γενικές χωρίς σε οποιαδήποτε από αυτές να καθορίζεται η συγκεκριμένη πράξη για την οποίαν αυτός κατηγορείται. Παράλληλα, κατά τη γνώμη της εν λόγω συνηγόρου, το χρονικό φάσμα είναι τόσο μεγάλο που είναι αδύνατο για τον κατηγορούμενο 1 να γνωρίζει ή να μπορεί να αντιληφθεί σε ποιο συγκεκριμένο περιστατικό εδράζεται η κάθε κατηγορία που αντιμετωπίζει. Είναι η θέση της εν λόγω συνηγόρου ότι τέτοιες λεπτομέρειες πρέπει να συμπεριληφθούν σε όλες τις κατηγορίες. Δεύτερος λόγος όπου η συνήγορος του κατηγορουμένου 1 εντοπίζει ελαττωματικότητα είναι η θέση της ότι το κατηγορητήριο της υπόθεσης ενέχει πολλαπλότητα. Η εν λόγω συνήγορος αποδίδει πιθανότητα δημιουργίας πολλαπλότητας κατηγορητηρίου στην σκοπούμενη τροποποίηση του χρονικού διαστήματος που καλύπτει κάθε κατηγορία, στην οποία αυξημένη πλέον περίοδο ενδεχομένως να περιλαμβάνεται η διενέργεια πέραν της μίας πράξης. Στο ίδιο επίπεδο όπως πιο πάνω κινήθηκε η αγόρευση της ευπαιδεύτου συνηγόρου της κατηγορουμένης
3. Η εν λόγω συνήγορος υιοθέτησε τα νομικά σημεία της επιχειρηματολογίας της συνηγόρου του κατηγορουμένου 1, τα οποία και επισήμανε ότι ισχύουν και στην περίπτωση της πελάτισσας της. Με γνώμονα το πιο πάνω σκεπτικό, αμφότεροι συνήγοροι υπεράσπισης κάλεσαν το δικαστήριο να απορρίψει τις αιτούμενες τροποποιήσεις και την ίδια στιγμή να εγκρίνει το αίτημα τους για παροχή περαιτέρω λεπτομερειών. Αντικρούοντας τη θέση των συνηγόρων υπεράσπισης περί ελαττωματικότητας κατηγορητηρίου, η εκπρόσωπος της κατηγορούσας αρχής ανάφερε ότι δεν υπάρχει ζήτημα πολλαπλότητας σ' αυτό αφού σε κάθε κατηγορία περιλαμβάνεται μόνο μία κατηγορία. Σε ότι αφορά την ανάγκη παροχής περισσότερες λεπτομέρειες, η κυρία Σάββα ανάφερε ότι το έτος 2015 αμφότεροι κατηγορούμενοι είχαν αντιληφθεί τις κατηγορίες που αντιμετωπίζουν και απάντησαν σ' αυτές χωρίς προηγουμένως να θέσουν θέμα παροχής περαιτέρω λεπτομερειών. Σύμφωνα ακόμη με την εκπρόσωπο της κατηγορούσας αρχής, από τότε που οι κατηγορούμενοι απάντησαν στις κατηγορίες του κατηγορητηρίου που τους απαγγέλθηκαν μέχρι σήμερα και αφού η παρούσα υπόθεση είχε οριστεί σε διάφορες ημερομηνίες για ακρόαση με τα μέρη να είναι έτοιμα, ουδέποτε είχε υποβληθεί αίτημα για παροχή περαιτέρω λεπτομερειών. Στη βάση της πιο πάνω επιχειρηματολογίας της, η εκπρόσωπος της κατηγορούσας αρχής ευσεβάστως εισηγήθηκε την απόρριψη των θέσεων των συνηγόρων υπεράσπισης και παράλληλα την έγκριση των αιτούμενων τροποποιήσεων. Έχω ακούσει με προσοχή τις νομικές επιχειρηματολογίες των συνηγόρων των εμπλεκομένων μερών. Θα ασχοληθώ πρώτα με τον ισχυρισμό των ευπαιδεύτων συνηγόρων υπεράσπισης περί πολλαπλότητας του κατηγορητηρίου. Στην ποινική δικονομία του κυπριακού δικαίου αποτελεί θεμελιώδης νομική αρχή ότι κάθε κατηγορία ενός κατηγορητηρίου πρέπει να περιέχει ένα μόνο αδίκημα και όχι συνδυασμό αδικημάτων. Σε περίπτωση που στην ίδια κατηγορία εντοπίζονται δύο ή περισσότερα αδικήματα τότε το κατηγορητήριο πάσχει από πολλαπλότητα. Όταν διαπιστώνεται πολλαπλότητα το ερώτημα που τίθεται είναι κατά πόσο ο κατηγορούμενος ενδέχεται να υποστεί παραπλάνηση ή σύγχυση ώστε να καταστεί ανίκανος να υπερασπίσει τον εαυτό του. Σχετικές είναι οι υποθέσεις Panteli v. District Labour Officer Famagusta

(1985)2 C.L.R. 205, Karasamanis v. The Police

(1986)2 C.L.R. 229, Ξυδιάς και άλλος v. Αστυνομία

(1993)2 Α.Α.Δ. 174, Χατζηφοράδος v. Δήμου Λάρνακας

(1995)2 Α.Α.Δ. 167, Ακκελίδου v. Αστυνομίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 249 και Παπαδόπουλος v. Αστυνομίας

(2006)2 Α.Α.Δ. 111, στις οποίες και παραπέμπω. Ο τρόπος με τον οποίον διατυπώνεται ένα κατηγορητήριο προβλέπεται στο άρθρο 39 του Κεφ.155. Τα εδάφια (α) και (β) του άρθρου αυτού υποδεικνύουν την τήρηση της προαναφερόμενης καθιερωμένης νομικής αρχής. Ειδικότερα τα εν λόγω εδάφια προνοούν τα εξής: "(α) εκτίθεται στο κατηγορητήριο σε χωριστή παράγραφο που καλείται κατηγορία η διατύπωση του ποινικού αδικήματος που βρίσκεται στο κατηγορητήριο ή όταν προσάπτονται κατηγορίες για περισσότερα από ένα ποινικά αδικήματα η διατύπωση καθενός τέτοιου ποινικού αδικήματος· (β) όταν το κατηγορητήριο περιλαμβάνει περισσότερες από μία κατηγορίες, οι κατηγορίες αριθμούνται κατά σειρά·" Το δε εδάφιο (ζ) του άρθρου 39 καθιστά σαφές ότι η συμπερίληψη λεπτομερειών του χρόνου στο κατηγορητήριο δεν είναι αναγκαία εφόσον επιτυγχάνεται ο σκοπός της παροχής ενημέρωσης στον κατηγορούμενο στο τι ακριβώς αντιμετωπίζει. Συγκεκριμένα οι διατάξεις του εδαφίου αυτού έχουν ως εξής: "(ζ) δεν είναι αναγκαίο ή δεν χρησιμοποιείται βεβαιότητα ή λεπτομέρεια αναφοράς σχετικά με έγγραφα, γεγονότα, πράγματα, πρόσωπα, τόπους, χρόνο ή οποιοδήποτε άλλο ζήτημα, στο κατηγορητήριο μεγαλύτερη από αυτή που είναι εύλογα επαρκή για το σκοπό παροχής ειδοποίησης στον κατηγορούμενο για αυτά. Γεγονότα και έγγραφα δύνανται να καταρτιστούν ως παράρτημα και αντίγραφα αυτών δύνανται να συναφθούν στο κατηγορητήριο αν η μέθοδος αυτή είναι κατάλληλη·" Το ζήτημα της πολλαπλότητας κατηγορίας αποφασίζεται αποκλειστικά με αναφορά στο περιεχόμενο της (κυπριακό νομικό σύγγραμμα 'Ποινική Δικονομία στην Κύπρο' του κ. Γ. Πική, 2η αναθεωρημένη έκδοση, σελίδα 109, Kyriacou, Frangiscos v. The Welfare Officer

(1961)2 C.L.R. 227). Στρεφόμενος στην παρούσα υπόθεση, αμφότεροι συνήγοροι υπεράσπισης εικάζουν ότι πιθανό να δημιουργηθεί πολλαπλότητα κατηγορητηρίου λόγω της πρόθεσης για τροποποίηση του χρονικού διαστήματος που καλύπτει κάθε κατηγορία, στην οποία αυξημένη πλέον περίοδο θεωρούν ότι ενδεχομένως να περιλαμβάνεται η διενέργεια πέραν της μίας πράξης. Πρόκειται για μία εντελώς υποθετική θέση, η οποία παρέμεινε μετέωρη. Ουδείς από τους συνηγόρους υπεράσπισης υπέδειξε στο δικαστήριο πως δημιουργείται και ποια πολλαπλότητα υφίσταται απλά και μόνο με την τυχόν τροποποίηση του χρονικού διαστήματος, εντός του οποίου αποδίδεται σε κάθε κατηγορία ξεχωριστά η κατ' ισχυρισμό αξιόποινη συμπεριφορά σε έκαστο από τους κατηγορουμένους. Σε σχετική ερώτηση του δικαστηρίου προς τη συνήγορο του κατηγορουμένου 1 ποια είναι η πολλαπλότητα που επικαλείται, η απάντηση που δόθηκε είναι ότι το ευρύ χρονικό φάσμα μπορεί να περιλαμβάνει ξεχωριστά αδικήματα. Σε επιπρόσθετη ερώτηση του δικαστηρίου κατά πόσο η υπεράσπιση εκλαμβάνει ότι σε κάθε έτος η κατηγορούσα αρχή ισχυρίζεται την ύπαρξη διαφορετικής πράξης, η εν λόγω συνήγορος απάντησε πως δεν γνωρίζει αλλά λογικά θα μπορούσε να περάσει από τη σκέψη ενός ατόμου. Από τα πιο πάνω διαπιστώνεται ότι η υπεράσπιση δεν γνωρίζει αν μέσα από τη σκοπούμενη τροποποίηση του χρονικού διαστήματος δημιουργείται ζήτημα πολλαπλότητας. Κατ' επέκταση η υπεράσπιση δεν ήταν σε θέση να υποδείξει την επικαλούμενη πολλαπλότητα στο δικαστήριο, παρά μόνο εικάζει εντελώς αόριστα και πάνω σε υποθετικό υπόστρωμα. Παράλληλα η τοποθέτηση της υπεράσπισης ότι με βάση το μαρτυρικό υλικό που βρίσκεται στην κατοχή της το υφιστάμενο χρονικό πλαίσιο που καλύπτει κάθε κατηγορία δεν παραπέμπει σε πολλαπλότητα κατηγορητηρίου, αφαιρεί από τη δυναμική του εν λόγω ισχυρισμού της. Όταν δε η αναφορά αυτή συνδυαστεί με τις πρόνοιες του εδαφίου (ζ) του άρθρου 39 του Κεφ.155 σε ότι αφορά τις λεπτομέρειες χρόνου, εκμηδενίζεται η δυναμική του εν λόγω ισχυρισμού. Πέραν και ανεξαρτήτως των πιο πάνω, από μελέτη του περιεχομένου του κατηγορητηρίου παρατηρώ ότι στο κείμενο κάθε κατηγορίας περιλαμβάνεται όχι πέραν του ενός αδικήματος, το οποίο προσδιορίζεται ξεχωριστά σε κάθε μια από αυτές. Η πρώτη κατηγορία περιλαμβάνει το αδίκημα της απόπειρας βιασμού. Οι δε κατηγορίες 2 και 4 της σεξουαλικής εκμετάλλευσης παιδιού, οι κατηγορίες 3, 5, 10 και 11 της άσεμνης επίθεσης κατά γυναίκας, οι κατηγορίες 6 και 7 της επίθεσης που προκάλεσε πραγματική σωματική βλάβη ενώ για τις κατηγορίες 8 και 9 ζητείται να περιοριστούν σε απλή επίθεση. Με την προσθήκη δε των δύο κατηγοριών, περιλαμβάνεται σε κάθε μία από αυτές ξεχωριστά το αδίκημα της πρόκλησης ψυχικής βλάβης σε μέλος της οικογένειας. Επιπλέον μέσα από τα λεγόμενα της εκπροσώπου της κατηγορούσας αρχής που δεν έχουν αμφισβητηθεί από την υπεράσπιση, παρουσιάστηκε ότι κάθε ένα από τα ξεχωριστά αδικήματα των επιθέσεων και της σεξουαλικής εκμετάλλευσης πηγάζει από κατ' ισχυρισμό αξιόποινη συμπεριφορά συνεχιζόμενης φύσεως αλλά ενιαίας μορφής που αποδίδεται ότι διαπράχτηκε κατά τη διάρκεια του επικαλούμενου χρονικού διαστήματος μέσα από διάφορες ισχυριζόμενες πράξεις. Το ίδιο φαίνεται να ισχύει για το αδίκημα που περιλαμβάνεται ξεχωριστά σε κάθε μία από τις δύο σκοπούμενες προς προσθήκη κατηγορίες της πρόκλησης ψυχικής βλάβης σε μέλος της οικογένειας. Ακόμη όμως να θεωρηθεί ότι το συγκεκριμένο κατηγορητήριο πάσχει από πολλαπλότητα, δεδομένου του μαρτυρικού υλικού που βρίσκεται στην κατοχή της υπεράσπισης και της δυνατότητας να το έχει στο σύνολο του, κρίνω ότι δεν υπάρχει πιθανότητα οι κατηγορούμενοι να υποστούν παραπλάνηση ή σύγχυση ώστε να καταστούν ανίκανοι να υπερασπίσουν τον εαυτό τους. Ούτε γενικότερα, ένεκα των πιο πάνω στοιχείων, τίθεται θέμα δυσμενούς επηρεασμού των συμφερόντων και δικαιωμάτων των κατηγορουμένων. Κατά συνέπεια η θέση της υπεράσπισης για πολλαπλότητα κατηγορητηρίου απορρίπτεται ως ανεδαφική. Έρχομαι ευθύς να εξετάσω τη θέση της υπεράσπισης ότι το κατηγορητήριο στερείται ουσιωδών λεπτομερειών. Το κατηγορητήριο είναι το έγγραφο που περιέχει τις κατηγορίες που ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει στη βάση του οποίου προσάγεται ενώπιον της δικαιοσύνης για ν' απαντήσει. Σκοπός του κατηγορητηρίου είναι να θέσει το πλαίσιο της δίκης. Η καταχώρηση του κατηγορητηρίου στο δικαστήριο αποτελεί έργο της κατηγορούσας αρχής, η οποία ευθύνεται για την ορθή, σύνταξη, την επάρκεια του λεκτικού του και γενικά την καλύτερη δυνατή παρουσίαση του κατηγορητηρίου (Blackstone Criminal Practice 2000, παρ. D9.3, σελίδα 1238, R v. Newland [1988] QB 402 και R v. Moss [1995] Crim LR 828). Οι λεπτομέρειες σε κάθε κατηγορία θα πρέπει να παρέχουν επαρκή ενημέρωση για το υπόβαθρο που η Κατηγορούσα Αρχή σκοπεύει να αποδείξει σε κάθε κατηγορία (Γεώργιος Ιωσηφίδης (Ππαϊλα) ν. Δημοκρατίας

(2000)2 ΑΑΔ 204). Ο κάθε κατηγορούμενος δικαιούται να πληροφορείται τη φύση και τους λόγους της κατηγορίας που του αποδίδεται. Εφόσον οι λεπτομέρειες ενός αδικήματος διαδραματίζουν ουσιώδη ρόλο στην όλη ποινική διαδικασία ο κατηγορούμενος δικαιούται να γνωρίζει εκ των προτέρων τι επακριβώς αντιμετωπίζει ώστε να μπορεί να ετοιμάσει την υπεράσπιση του σε κάθε μια από τις κατηγορίες (Αντωνίου ν. Αστυνομίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 766). Το ουσιώδες πάντοτε για τον κατηγορούμενο είναι να γνωρίζει με επάρκεια το μέγεθος και την έκταση των κατηγοριών. Είναι ένα δικαίωμα συνταγματικά κατοχυρωμένο και ταυτόχρονα μια βασική υποχρέωση της κατηγορούσας αρχής (άρθρα 12.5 (α) και 30.3. (α) του Συντάγματος). Σύμφωνα με το κυπριακό νομικό σύγγραμμα 'Σύνταγμα Κυπριακής Δημοκρατίας' του Ανδρέα Ν. Λοΐζου σελίδα 95, για να αποφεύγεται παραβίαση αυτού του συνταγματικού δικαιώματος θα πρέπει όλες οι ουσιώδεις λεπτομέρειες να περιλαμβάνονται στην κατηγορία. Στο αγγλικό νομικό σύγγραμμα Archbold 2009 τονίζεται η ανάγκη περιγραφής του αδικήματος σε κοινή γλώσσα και αναγνώρισης της νομικής βάσης επί της οποίας το εν λόγω αδίκημα εδράζεται (statement of offence). Επίσης στο ίδιο σύγγραμμα επισημαίνεται η ανάγκη παροχής λεπτομερειών, οι οποίες θα καθιστούν κατά τρόπο σαφή τη συμπεριφορά του κατηγορουμένου που οδήγησε στην κατ' ισχυρισμό διάπραξη του αδικήματος (particulars of offence). Το εδάφιο (γ) του άρθρου 39 του Κεφ.155 υποδεικνύει τον ενδεικνυόμενο τρόπο σύνταξης μίας κατηγορίας. Ειδικότερα οι διατάξεις του εν λόγω εδαφίου προνοούν τα ακόλουθα: "(γ) η κατηγορία στο κατηγορητήριο περιγράφει εν συντομία σε κοινή γλώσσα το ποινικό αδίκημα για το οποίο κατηγορείται ο κατηγορούμενος, αποφεύγοντας, στο μέτρο του δυνατού τη χρήση τεχνικών όρων και χωρίς απαραίτητα να εκτίθενται όλα τα ουσιώδη στοιχεία του ποινικού αδικήματος, και περιλαμβάνει αναφορά στο άρθρο του νομοθετήματος που δημιουργεί το ποινικό αδίκημα." Δεν είναι αναγκαίο να δηλώνονται όλες οι λεπτομέρειες της κατηγορίας, πλην όμως οι λεπτομέρειες οι οποίες δίδονται πρέπει να αποκαλύπτουν το αδίκημα με το οποίο ο κατηγορούμενος κατηγορείται και κατ' επέκταση να παρέχεται επαρκή ενημέρωση για το υπόβαθρο που η κατηγορούσα αρχή σκοπεύει να αποδείξει σε κάθε κατηγορία (Kannas v. Police

(1968)2 C.L.R. 29). Κατά πόσο οι λεπτομέρειες οι οποίες περιέχονται στο κατηγορητήριο παρέχουν επαρκή πληροφόρηση για να καταστήσουν τον κατηγορούμενο ενήμερο της υπόθεσης την οποίαν θα πρέπει να αντιμετωπίσει και να προετοιμάσει την υπεράσπιση, αυτό είναι θέμα γεγονότων και βαθμού. Κριτήριο για να αποφασιστεί αν οι λεπτομέρειες που παρέχονται είναι ικανοποιητικές, είναι κατά πόσο από τυχόν παραλείψεις προκαλείται βλάβη στην υπεράσπιση του κατηγορουμένου ή επηρεάζονται δυσμενώς συμφέροντα και/ή δικαιώματα του. Στρεφόμενος στην παρούσα υπόθεση θα πρέπει να λεχθεί ότι η υπεράσπιση ισχυρίζεται ότι οι κατηγορίες που οι κατηγορούμενοι αντιμετωπίζουν με τις αιτούμενες τροποποιήσεις είναι γενικές χωρίς σε οποιαδήποτε από αυτές να καθορίζεται η συγκεκριμένη πράξη για την οποίαν αυτοί κατηγορούνται. Σύμφωνα με την υπεράσπιση το χρονικό φάσμα είναι τόσο μεγάλο που είναι αδύνατο για τους κατηγορουμένους να γνωρίζουν ή να μπορούν να αντιληφθούν σε ποιο συγκεκριμένο περιστατικό εδράζεται η κάθε κατηγορία που αντιμετωπίζουν. Στα πλαίσια εξέτασης της θέσης αυτής της υπεράσπισης έχω μελετήσει το περιεχόμενο του κατηγορητηρίου της παρούσας υπόθεσης μαζί με τις αιτούμενες τροποποιήσεις. Κάθε μία από τις κατηγορίες προσδιορίζει το αδίκημα και παρέχει τη νομική βάση επί της οποίας αυτό εδράζεται. Συγκεκριμένα καθορίζεται η φύση του αδικήματος ενώ παρέχεται η νομοθεσία και τα άρθρα από τα οποία το εν λόγω αδίκημα πηγάζει. Περαιτέρω περιγράφεται η συμπεριφορά του κατηγορουμένου που οδήγησε στην κατ' ισχυρισμό διάπραξη του αδικήματος. Ομοίως ισχύει για τις σκοπούμενες προς προσθήκη δύο κατηγορίες. Αυτά είναι δεδομένα που σε συνδυασμό με την κατοχή του μαρτυρικού υλικού της υπόθεσης επιτρέπουν στους κατηγορουμένους να αντιληφθούν τι ακριβώς αντιμετωπίζουν, που αυτό νομικά βασίζεται καθώς και ποια επιλήψιμη συμπεριφορά τους αποδίδεται ότι επέδειξαν και έτσι να προετοιμάσουν χωρίς πρόβλημα την υπεράσπιση τους. Δεν έχω επίσης εντοπίσει δυσμενή επηρεασμό των συμφερόντων και δικαιωμάτων οποιουδήποτε από τους κατηγορουμένους. Αυτό που η υπεράσπιση ισχυρίζεται παραπέμπει σε ανάλυση γεγονότων που περιέχονται στο μαρτυρικό υλικό της υπόθεσης. Υπό αυτές τις περιστάσεις το ότι τέτοια ανάλυση δεν καταγράφεται στις λεπτομέρειες των κατηγοριών δεν δικαιολογεί παραπλάνηση των κατηγορουμένων στην παρουσίαση της υπερασπιστικής τους γραμμής και γενικότερα της εκδοχής τους στο δικαστήριο. Στη βάση των πιο πάνω δεδομένων η θέση της υπεράσπισης ότι το συγκεκριμένο κατηγορητήριο είναι ελαττωματικό επικαλούμενη ότι στερείται των λεπτομερειών που ισχυρίζεται, απορρίπτεται ως αβάσιμη. Θα εξετάσω τώρα το αίτημα της κατηγορούσας αρχής για τροποποίηση του κατηγορητηρίου στο βαθμό και την έκταση που η εκπρόσωπος της εισηγήθηκε στο δικαστήριο. Το πλαίσιο αυτών των αιτούμενων τροποποιήσεων έχει καταγραφεί προηγουμένως. Είναι σήμερα σύνηθες φαινόμενο να υποβάλλεται αίτημα από την κατηγορούσα αρχή για μεταβολή του κατηγορητηρίου έτσι ώστε το περιεχόμενο του να ανταποκρίνεται στη διαθέσιμη μαρτυρία της υπόθεσης (Pouris and Others v. The Republic

(1983)2 C.L.R. 148, Leonidou v. Police

(1987)2 C.L.R.96 και R v. Smith and Others 34 Cr. App. R. 168). Ένα κατηγορητήριο που είναι προβληματικό θεωρείται ελαττωματικό. Το δικαστήριο διαθέτει ευρεία διακριτική ευχέρεια να μεταβάλει ένα ελαττωματικό κατηγορητήριο, είτε τυπικά είτε ουσιαστικά, ακόμη και αυτεπάγγελτα χωρίς όμως να είναι υποχρέωση του (βλέπε άρθρο 83 του Κεφ.155, Λουκά v. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 64). Το άρθρο 83

(1)του Κεφ.155 είναι αυτό που ρυθμίζει την εξουσία του δικαστηρίου να μεταβάλλει κατηγορητήριο που πάσχει από ελαττωματικότητα, τυπικού ή ουσιαστικού χαρακτήρα. Μεταβολή κατηγορητηρίου, ανάμεσα σ' άλλα, περιλαμβάνει διόρθωση επί υφιστάμενης κατηγορίας καθώς και πρόσθεση κατηγοριών (Lanitis Bros Ltd v. Iατρικών Yπηρεσιών & Υπηρεσιών Δημόσιας Υγείας

(1995)2 Α.Α.Δ. 266). Όταν πρόκειται για ουσιαστικής φύσεως ελάττωμα, όπως είναι στην προκειμένη περίπτωση, τέτοιο αίτημα μπορεί να υποβληθεί σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας (βλέπε το κυπριακό νομικό σύγγραμμα "Criminal Procedure in Cyprus" των κ.κ. Λοΐζου και Πική, σελίδα 83). Ωστόσο το δικαστήριο διατάζει τυχόν τροποποίηση του κατηγορητηρίου μόνο εφόσον δεν προκαλείται αδικία στον κατηγορούμενο υπό τη μορφή δυσμενούς επηρεασμού των συμφερόντων και δικαιωμάτων του καθώς επίσης πρόκληση βλάβης στην υπεράσπιση του. Σε τέτοια περίπτωση η δίκη δεν ακυρώνεται (βλέπε Χαραλάμπους v. Αστυνομίας

(1994)2 ΑΑΔ 14). Στο κυπριακό νομικό σύγγραμμα "Criminal Procedure in Cyprus" των κ.κ. Λοΐζου και Πική γίνεται αναφορά στη σελίδα 71 ότι πιθανός επηρεασμός προκύπτει μόνο αν ένα εντελώς νέο αδίκημα εμφανίζεται, που λογικά δεν αναμενόταν, αλλά στην πράξη η τροποποίηση επιτρέπεται με σχετική ευκολία στα πρωταρχικά στάδια της δίκης, με την προϋπόθεση ότι η τροποποίηση σχετίζεται θεματικά με τα αδικήματα που ήδη εμπεριέχονται στο κατηγορητήριο. Όσο όμως καθυστερεί η υποβολή αιτήματος τροποποίησης του κατηγορητηρίου τόσο πιθανότερο είναι να προκληθεί δυσμενής διάκριση εις βάρος του κατηγορουμένου. Μέσα από το αγγλικό νομικό σύγγραμμα Blackstone's Criminal 2000 γίνεται αναφορά στην υπόθεση R v. Johal [1973] Q.B. 475 και χαρακτηριστικά τονίζονται τα εξής: ". The longer the interval between the arraignment and amendment, the more likely it is that injustice will be caused, and in every case in which amendment is sought, it is essential to consider with great care whether the accused person will be prejudiced thereby." Άλλο κριτήριο που λαμβάνεται υπόψη προτού αποφασιστεί το ενδεχόμενο τροποποίησης ενός κατηγορητηρίου είναι κατά πόσο η τροποποίηση είναι ουσιαστική, δηλαδή να αλλάζει ριζικά τη βάση του κατηγορητηρίου, ή επιφέρει μόνο διορθώσεις λανθασμένης περιγραφής. Στο αγγλικό νομικό σύγγραμμα Blackstone's Criminal 2000 όπου γίνεται επίκληση της υπόθεσης R v. Gregory [1972] 1 W.L.R. 991 αναφέρεται το ακόλουθο απόσπασμα το οποίο ομιλεί από μόνο του: ". the Court of Appeal quashed G's conviction because the amendment made by the judge altered the whole basis of the prosecution case, requiring G to answer a charge which was substantially different from which he had come prepared to meet. Given the late stage at which it was made the amendment caused injustice." Ενδεχόμενη παραπλάνηση του κατηγορουμένου συνεπεία τέτοιου ελαττώματος ή λάθους του κατηγορητηρίου οδηγεί σε δυσμενή επηρεασμό των συμφερόντων του κατηγορουμένου. Όπως ακόμη λέχθηκε στην υπόθεση Δημοκρατία v. Σπύρου

(2000)2 Α.Α.Δ. 107 η προσθήκη νέας κατηγορίας είναι δυνατό εφόσον είναι ορθά διατυπωμένη από την άποψη ότι ικανοποιεί τη συνταγματική και νομολογιακή επιταγή για ικανοποιητικές λεπτομέρειες αναφορικά με την προετοιμασία της υπεράσπισης του κατηγορουμένου και αν αποφευχθεί η παραπλάνηση του. Στρεφόμενος στην παρούσα περίπτωση παρατηρώ ότι η ακρόαση της υπόθεσης δεν έχει ακόμη ξεκινήσει. Αυτό είναι στοιχείο που διευκολύνει την εξέταση των αιτουμένων τροποποιήσεων. Περαιτέρω παρατηρώ ότι με τις αιτούμενες τροποποιήσεις δεν διαφοροποιείται ο πυρήνας του κατηγορητηρίου. Η αλλαγή στο χρονικό διάστημα σε όλες τις υφιστάμενες κατηγορίες δεν αλλάζει τη βάση του κατηγορητηρίου αλλά απλά διαφοροποιεί την περίοδο του ουσιώδη χρόνου. Το αν συνάδουν ή όχι αυτοί οι χρόνοι με το μαρτυρικό υλικό της υπόθεσης, είναι κάτι που το δικαστήριο δεν μπορεί να το γνωρίζει αλλά ούτε και να το ελέγξει στο στάδιο αυτό. Ωστόσο αυτό δεν αποτελεί κριτήριο που προσμετρά στην κρίση του δικαστηρίου όταν εξετάζει ζήτημα τροποποίησης του κατηγορητηρίου. Επίσης οι αιτούμενες τροποποιήσεις σε δύο κατηγορίες που αφορούν διαγραφή του αδικήματος της επίθεσης που προκάλεσε πραγματική σωματική βλάβη και περιορισμό στο αδίκημα απλά της επίθεσης, πραγματεύονται αδίκημα λιγότερο σοβαρής φύσεως από το υφιστάμενο είδος αδικήματος, αμφότερα τα οποία έχουν κοινή βάση και πηγάζουν μέσα από την ίδια πράξη. Σε ότι αφορά την σκοπούμενη προς προσθήκη δύο κατηγοριών, η διατύπωση τους δεν παραβιάζει τις πρόνοιες του άρθρου 39 του Κεφ.

1. Πρόκειται για αδικήματα που ευρύτερα ανήκουν στην ίδια ομάδα με τα υπόλοιπα αδικήματα του κατηγορητηρίου χωρίς να είναι σοβαρότερης φύσεως. Τυχόν προσθήκη τους δεν θα αλλάξει ριζικά τη βάση του υφιστάμενου κατηγορητηρίου. Όλες δε οι αιτούμενες τροποποιήσεις σχετίζονται θεματικά με τα αδικήματα που ήδη εμπεριέχονται στο κατηγορητήριο. Ο λόγος που προβάλλεται για την τροποποίηση του κατηγορητηρίου είναι για να συνάδει με την μαρτυρία που θα προσκομιστεί στο δικαστήριο κατά την εκδίκαση της υπόθεσης. Πρόκειται για δικαιολογία που ικανοποιεί τον σκοπό της τροποποίησης. Τα πιο πάνω είναι δεδομένα που δεν μπορούν να παραπλανήσουν τους κατηγορουμένους. Ούτε γενικότερα δύναται να επηρεάσουν δυσμενώς οποιαδήποτε δικαιώματα και/ή συμφέροντα τους. Παράλληλα είναι στοιχεία που δεν μπορούν να προκαλέσουν βλάβη στην υπεράσπιση των κατηγορουμένων. Σε τελευταία ανάλυση από τις αιτούμενες τροποποιήσεις δεν προκαλείται αδικία εις βάρος των κατηγορουμένων. Για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω θεωρώ ότι το συμφέρον της ορθής απονομής της δικαιοσύνης εξυπηρετείται με την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου υπέρ της έγκρισης των αιτουμένων τροποποιήσεων. Συνακόλουθα το αίτημα της κατηγορούσας αρχής για τροποποίηση του κατηγορητηρίου εγκρίνεται. Ασκώντας τη διακριτική ευχέρεια που μου παρέχει το άρθρο 83 του Κεφ.155, εκδίδεται διάταγμα τροποποίησης του κατηγορητηρίου ως οι αιτούμενες τροποποιήσεις. Το κατηγορητήριο να τροποποιηθεί εντός 7 ημερών από σήμερα και αντίγραφο του να δοθεί στους ευπαιδεύτους συνηγόρους υπεράσπισης. Δυνάμει του άρθρου 84 του Κεφ.155, η παρούσα υπόθεση ορίζεται για απάντηση από τους κατηγορουμένους 1 και 2 επί του τροποποιημένου κατηγορητηρίου στις 20.12.18 και ώρα 08:
2. Οι κατηγορούμενοι 1 και 2 να είναι παρόντες με τους ίδιους όρους. (Υπ.) ................................. Γ. Κ. Βλάμης, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/Interim (Αναφορά: Ποινικό/Ενδιάμεση Απόφαση/Ενδιάμεση Απόφαση/Τροποποίηση κατηγορητηρίου/ Άρθρο 83

(1)Κεφ.154) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο