← Κύπρος

Αναφορικά με την εταιρεία F.K. & S. (VAROSIA) Properties Ltd, Αρ. Γενικής Αίτησης: 40/17, 18/5/2018

Αναφορικά με την εταιρεία F.K. & S. (VAROSIA) Properties Ltd, Αρ. Γενικής Αίτησης: 40/17, 18/5/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

  1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2018:B7 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Παπάμιχαηλ, Π.Ε.Δ. Αρ. Γενικής Αίτησης: 40/17 Αναφορικά με την εταιρεία F.K. & S. (VAROSIA) Properties Ltd (HE 141240) (Υπό εκκαθάριση) και Αναφορικά με το άρθρο 71 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Ημερομηνία: 18.5.2018. Εμφανίσεις: Για τους Αιτητές: κ. Κ. Πανάγος για Πανάγος & Πανάγος Δ.Ε.Π.Ε. (κα Α. Παναγή για να ακούσει απόφαση). Για Καθ΄ ης η αίτηση 1: κα Α. Δημητρίου (κα Σπ. Χαραλάμπους για να ακούσει απόφαση). Για Καθ΄ ης η αίτηση 4 και 6: κ. Α. Κουκούνης για Ανδρέας Κουκούνης & Σια Δ.Ε.Π.Ε. (κα Σπ. Χαραλάμπους για να ακούσει απόφαση). Για Καθ΄ ου η αίτηση 5: κ. Τσαγγαρίδης (κ. Κ. Παπαλλής για να ακούσει απόφαση). Για Καθ΄ ης η αίτηση 7: κ. Μ. Ιωάννου (κα Σπ. Χαραλάμπους για να ακούσει απόφαση). Α Π Ο Φ Α Σ Η Με αίτηση τους ημερ. 31.5.17 η Αιτήτρια Εταιρεία F.K. & S. (VAROSIA) Properties Ltd μέσω του εκκαθαριστή κ. XXXXX Κίμωνος αιτείται τις ακόλουθες θεραπείες: "Α. Δήλωση και/ή αναγνωριστική απόφαση του Δικαστηρίου ότι οι επιβαρύνσεις (MEMO) που εγγράφηκαν στα κτηματολογικά μητρώα με τους πιο κάτω αριθμούς εγγραφής αντιβαίνουν τις πρόνοιες του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ. 113: (
  2. i)3/ΕΒ/479/2011 (
  3. ii)3/ΕΒ/12/2012 (iii) 3/ΕΒ/60/2012 (ίν) 3/ΕΒ/182/2012 (ν) 3/ΕΒ/261/2012 (
  4. vi)3/ΕΒ/517/2012 (vii) 3/ΕΒ/683/2012 (viii) 3/ΕΒ/684/2012 (
  5. ix)3/ΕΒ/717/2012 (
  6. x)3/ΕΒ/162/2013. Β. Δήλωση και/ή αναγνωριστική απόφαση του Δικαστηρίου ότι οι επιβαρύνσεις (MEMO) που εγγράφηκαν στα κτηματολογικά μητρώα με τους πιο κάτω αριθμούς εγγραφής είναι ε§' υπαρχής και/ή εξολοκλήρου άκυρα και/ή στερούνται οποιουδήποτε έννομου αποτελέσματος: (
  7. i)3/ΕΒ/479/2011 (
  8. ii)3/ΕΒ/12/2012 (iii) 3/ΕΒ/60/2012 (
  9. iv)3/ΕΒ/182/2012 (ν) 3/ΕΒ/261/2012 (
  10. vi)3/ΕΒ/517/2012 (vii) 3/ΕΒ/683/2012 (viii) 3/ΕΒ/684/2012 (
  11. ix)3/ΕΒ/717/2012 (
  12. x)3/ΕΒ/162/2013. Γ. Απόφαση κα/ή Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διαγράφει και/ή ακυρώνει τις εγγραφές (MEMO) με τους ακόλουθους αριθμούς εγγραφής από τα κτηματολογικά μητρώα: (
  13. i)3/ΕΒ/479/2011 (
  14. ii)3/ΕΒ/12/2012 (iii) 3/ΕΒ/60/2012 (
  15. iv)3/ΕΒ/182/2012 (ν) 3/ΕΒ/261/2012 (
  16. vi)3/ΕΒ/517/2012 (vii) 3/ΕΒ/683/2012 (viii) 3/ ΕΒ/ 684/2012 (
  17. ix)3/ΕΒ/717/2012 (χ) 3/ΕΒ/162/2013. Δ. Απόφαση και/ή διάταγμα του Δικαστηρίου που να απαγορεύει στους Δ. Νικολάου & Υιοί Λτδ, Ilisa Thermosifones Ltd, G.S. Aldo Constructions Limited, Ελληνική Τράπεζα Δημόσια Εταιρεία Λτδ (Hellenic Bank Public Company Ltd), Δημήτριος Κυριακίδης Λτδ, Penney Simon, Λόρδος & Αναστασιάδης Λτδ και Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας η συνέχιση της εγγραφής και/ή των εγγραφών και/ή της εκτέλεσης των δικαστικών αποφάσεων που εγγράφηκαν στα κτηματολογικά μητρώα ως επιβάρυνση επί της περιουσίας της εταιρείας F.K. & S (VAROSIA) PROPERTIES LTD (σε εκκαθάριση από το Δικαστήριο). Ε. Διάταγμα και/ή απόφαση του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσονται οι Δ. Νικολάου & Υιοί Λτδ, Ilisa Thermosifones Ltd, G.S. Aldo Constructions Limited, Ελληνική Τράπεζα Δημόσια Εταιρεία Λτδ (Hellenic Bank Public Company Ltd), Δημήτριος Κυριακίδης Λτδ, Λόρδος & Αναστασιάδης Λτδ και/ή οι διευθυντές τους και η Penney Simon και το Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας και/ή ο διευθυντής του Κτηματολογίου όπως αποσύρουν όλες τις εγγραφές και/ή τα MEMO που ενέγραψαν στα κτηματολογικά μητρώα επί της περιουσίας της εταιρείας F.K. & S (VAROSIA) PROPERTIES LTD (σε εκκαθάριση από το Δικαστήριο) εντός 2 ημερών από την επίδοση του σχετικού διατάγματος. ΣΤ. Απόφαση και/ή διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να αναστέλλεται και/ή ακυρώνεται και/ή απαγορεύεται η εκτέλεση οποιοσδήποτε δικαστικής απόφασης εναντίον της περιουσίας, κινητής και ακίνητης, της εταιρείας F.K. & S (VAROSIA) PROPERTIES LTD (σε εκκαθάριση από το Δικαστήριο) η οποία άρχισε μετά την 21/12/2010. Ζ. Διάταγμα και/ή οδηγίες του Δικαστηρίου προς τον Διευθυντή του Κτηματολογίου και Χωρομετρίας και/ή οποιοδήποτε αρμόδιο Λειτουργό του Επαρχιακού Κτηματολογίου Αμμοχώστου να προβεί στην διαγραφή και/ή ακύρωση και/ή άρση των MEMO υπ' αριθμό (
  18. i)3/ΕΒ/479/2011 και (
  19. ii)3/ΕΒ/12/2012 και (iιι) 3/ΕΒ/60/2012 και (ΐν) 3/ΕΒ/182/2012 και (ν) 3/ΕΒ/261/2012 και (
  20. vi)3/ΕΒ/517/2012 και (vii) 3/ΕΒ/683/2012 και (viii) 3/ΕΒ/684/2012 και (
  21. ix)3/ΕΒ/717/2012 και (χ) 3/ΕΒ/162/2013 και/ή οποιουδήποτε άλλου MEMO από τα βιβλία του κτηματολογίου. Η. Οποιανδήποτε άλλη θεραπεία το Δικαστήριο κρίνει εύλογη και δίκαια υπό τις περιστάσεις. Θ. Έξοδα πλέον ΦΠΑ, πλέον έξοδα επίδοσης." Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του εκκαθαριστή της Αιτήτριας Εταιρείας κ. XXXXX Κίμωνος. Παραθέτω αυτούσιες τις παραγράφους 11-19 της ένορκης δήλωσης του κ. Κίμωνος που δικαιολογούν, σύμφωνα με τον κ. Κίμωνος, την απόδοση των αιτούμενων θεραπειών: "11. Η ακίνητη περιουσία της Εταιρείας επιβαρύνεται δια της εγγραφής δικαστικών αποφάσεων (MEMO) ως ακολούθως: (α) Η εταιρεία Δ. Νικολάου & Υιοί Λτδ ενέγραψε στις 03/08/2011 δικαστική απόφαση (MEMO) επί της περιουσίας της Εταιρείας, με αριθμό 3/ΕΒ/479/2011 ως εμπράγματη επιβάρυνση επί όλων των κτημάτων της Εταιρείας που αναφέρονται στην παράγραφο 5 ανωτέρω, για το ποσό των €50.093,78, πλέον τόκο, πλέον έξοδα εκ €761 (βλ. Τεκμήριο Δ). (β) Η εταιρεία Ilisa Thermosifones Ltd ενέγραψε στις 11/01/2012 δικαστική απόφαση (MEMO) επί της περιουσίας της Εταιρείας, με αριθμό 3/ΕΒ/12/2012 ως εμπράγματη επιβάρυνση επί 5 εκ των 26 κτημάτων της Εταιρείας και συγκεκριμένα επί των κτημάτων 1, 2, 3, 6 και 14 που αναφέρονται στην παράγραφο 5 ανωτέρω για το ποσό των €4.578,16, πλέον τόκο πλέον έξοδα εκ €544. (βλ. Τεκμήριο Δ). (γ) Η εταιρεία G.S. Aldo Constructions Limited ενέγραψε στις 27/01/2012 δικαστική απόφαση (MEMO) επί της περιουσίας της Εταιρείας, με αριθμό 3/ΕΒ/60/2012 ως εμπράγματη επιβάρυνση επί όλων των κτημάτων της Εταιρείας που αναφέρονται στην παράγραφο 5 ανωτέρω για το ποσό των €42.017,50, πλέον τόκο πλέον έξοδα εκ €1.024 (βλ. Τεκμήριο Δ). (δ) Η Ελληνική Τράπεζα Δημόσια Εταιρεία Λτδ (Hellenic Bank Public Company Ltd) ενέγραψε στις 16/03/2012 δικαστική απόφαση (MEMO) επί της περιουσίας της Εταιρείας, με αριθμό 3/ΕΒ/182/2012 ως εμπράγματη επιβάρυνση επί όλων των κτημάτων της Εταιρείας που αναφέρονται στην παράγραφο 5 ανωτέρω για το ποσό των €1.240.559,96, πλέον τόκο πλέον έξοδα εκ €1.827 (βλ. Τεκμήριο Δ). (ε) Η εταιρεία Δημήτριος Κυριακίδης Λτδ ενέγραψε στις 05/04/2012 δικαστική απόφαση (MEMO) επί της περιουσίας της Εταιρείας, με αριθμό 3/ΕΒ/261/2012 ως εμπράγματη επιβάρυνση επί 9 εκ των 26 κτημάτων της Εταιρείας και συγκεκριμένα επί των κτημάτων υπ' αριθμό 4, 7 - 14 που αναφέρονται στην παράγραφο 5 ανωτέρω, για το ποσό των €27.746,84, πλέον τόκο πλέον έξοδα εκ €761 (βλ. Τεκμήριο Δ). (στ) Η κυρία XXXXX Simon ενέγραψε στις 14/06/2012 δικαστική απόφαση (MEMO) επί της περιουσίας της Εταιρείας, με αριθμό 3/ΕΒ/517/2012 ως εμπράγματη επιβάρυνση επί όλων των κτημάτων της Εταιρείας που αναφέρονται στην παράγραφο 5 ανωτέρω για το ποσό των €100.000, πλέον τόκο πλέον έξοδα εκ €9.370,22 (βλ. Τεκμήριο Δ). (ζ) Η εταιρεία Λόρδος & Αναστασιάδης Λτδ ενέγραψε στις 02/08/2012 δικαστική απόφαση (MEMO) επί της περιουσίας της Εταιρείας, με αριθμούς 3/ΕΒ/683/2012 και 3/ΕΒ/684/2012 και στις 23/08/2012 ενέγραψε το MEMO με αριθμό εγγραφής 3/ΕΒ/717/2012 ως εμπράγματη επιβάρυνση σε 23 από τα 26 κτήματα της Εταιρείας και συγκεκριμένα επί των κτημάτων 1-23 που αναφέρονται στην παράγραφο 5 ανωτέρω για το ποσό των €34.000, πλέον τόκο ως και για το ποσό των €44.769,83, πλέον τόκο πλέον έξοδα εκ €1.368 (βλ. Τεκμήριο Δ). (η) Το Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας ενέγραψε στις 20/02/2013 MEMO επί της περιουσίας της Εταιρείας, με αριθμό 3/ΕΒ/162/2013 ως εμπράγματη επιβάρυνση επί του κτήματος υπ' αριθμό 6 που αναφέρεται στην παράγραφο 5 ανωτέρω, για το ποσό των €616,46 ως υπόλοιπο δικαιωμάτων (βλ. Τεκμήριο Δ). 12. Η εκκαθάριση της Εταιρείας άρχισε από τις 21/12/2010, ημερομηνία κατά την οποία καταχωρήθηκε η αίτηση στα πλαίσια της οποίας εκδόθηκε το διάταγμα εκκαθάρισης ημερομηνίας 08/06/2012. 13. Εξ όσων με ενημερώνουν οι δικηγόροι μου αλλά και από τα όσα γνωρίζω, η εγγραφή των δικαστικών αποφάσεων (MEMO) των προσώπων που αναφέρονται στη παράγραφο 11 ανωτέρω αντίκεινται στις ρητές πρόνοιες του Περί Εταιρειών Νόμου ΚΕΦ. 113 (στο εξής θα αναφέρεται ως «ο Νόμος»), των Περί Εταιρειών Κανονισμών αλλά και των Περί Εταιρειών (Εκκαθαρίσεων) Κανονισμών. 14. Συγκεκριμένα, ως με ενημερώνουν οι δικηγόροι αλλά και από τα όσα πολύ καλά γνωρίζω λόγω της πολυετούς πείρας μου σε εκκαθαρίσεις εταιρειών, σύμφωνα με το άρθρο 217 του Νόμου «Όταν εταιρεία εκκαθαρίζεται από το Δικαστήριο, οποιαδήποτε κατάσχεση στα χέρια τρίτου, μεσεγγύηση, κατάσχεση ή εκτέλεση που αρχίζει εναντίον της περιουσίας ή αντικειμένων της εταιρείας μετά την έναρξη της εκκαθάρισης είναι εξολοκλήρου άκυρη». 17. Έτι δε πλέον, ως προνοείται στο άρθρο 218

(2)του Νόμου η εκκαθάριση εταιρείας από το Δικαστήριο λογίζεται ότι αρχίζει από το χρόνο της υποβολής της αίτησης για εκκαθάριση.
  1. Συνεπώς, δεδομένου ότι η αίτηση εκκαθάρισης στα πλαίσια της οποίας εκδόθηκε και το διάταγμα εκκαθάρισης ημερομηνίας 08/06/2012 καταχωρήθηκε την 21/12/2010, ενώ οι δικαστικές αποφάσεις των Καθ' ων η αίτηση εγγράφηκαν στα κτηματολογικά μητρώα από τον Αύγουστο 2011 μέχρι και τον Φεβρουάριο 2013, τυγχάνουν εφαρμογής οι πρόνοιες του άρθρου 217 και ως εκ τούτου η εγγραφή των δικαστικών αποφάσεων (MEMO) είναι εξ' υπαρχής και εξολοκλήρου άκυρες αφού: (α) Ως προνοείται στο άρθρο 14 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου η εγγραφή δικαστικής απόφασης MEMO είναι εκτελεστικό μέτρο και (β) Σύμφωνα με την πάγια νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου κανένας ανεξασφάλιστος πιστωτής μπορεί να αποκτήσει πλεονέκτημα έναντι των άλλων πιστωτών της Εταιρείας και/ή να αποκτήσει προνομιακή εξόφληση της απαίτησής του, από την ημερομηνία κατά την οποία αρχίζει η εκούσια εκκαθάριση και (γ) Κανένας πιστωτής δεν έχει δικαίωμα να διατηρήσει οποιοδήποτε συμφέρον από εκτέλεση απόφασης, εκτός και αν η εκτέλεση ολοκληρώθηκε πριν την έναρξη της εκκαθάρισης.
  2. Ως το πρόσωπο που είναι επιφορτισμένο με το καθήκον να διανέμω την περιουσία της Εταιρείας σύμφωνα με το Νόμο, έχω την υποχρέωση να λάβω όλα τα δέοντα μέτρα προς άρση της παρανομίας." Οι Καθ΄ ων η αίτηση 2 και 3 (Ιlisa Thermosifones Ltd και G.S. Aldo Construction Ltd) δεν έφεραν ένσταση και αποδέχτηκαν την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων, οι Καθ΄ ων η αίτηση 8 (Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας) άφησε το Δικαστήριο να αποφασίσει, ενώ αντίθετα οι Καθ΄ ων η αίτηση 4-7 καταχώρησαν ενστάσεις και επιχειρηματολόγησαν ενώπιον του Δικαστηρίου για απόρριψη της αίτησης. Οι Καθ΄ ων η αίτηση 1 (Δ. Νικολάου & Υιοί Λτδ) υιοθέτησαν τις ενστάσεις και την αγόρευση των Καθ΄ ων η αίτηση 4 και 6 (Ελληνική Τράπεζα Δημόσια Εταιρεία Λτδ και XXXXX & XXXXX Simon) που καταχώρησαν ξεχωριστές ενστάσεις, ενώ ο Καθ΄ ου η αίτηση 5 (Δημήτρης Κυριακίδης) και 7 (Λόρδος & Αναστασιάδης Λτδ) καταχώρησαν επίσης ξεχωριστές ενστάσεις. Νομική Πτυχή Σύμφωνα με το άρθρο 217 του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ. 113: "Όταν εταιρεία εκκαθαρίζεται από το Δικαστήριο, οποιαδήποτε κατάσχεση στα χέρια τρίτου, μεσεγγύηση, κατάσχεση ή εκτέλεση που αρχίζει εναντίον της περιουσίας ή αντικειμένων της εταιρείας μετά την έναρξη της εκκαθάρισης είναι εξολοκλήρου άκυρη." Η αιτιολογική βάση για τις πρόνοιες του άρθρου 217, που αντιστοιχούν στις πρόνοιες του άρθρου 228 του αγγλικού Companies Act 1948, σύμφωνα με το σύγγραμμα Palmer's Company Precedents, 17th edition, Part II, Winding Up, σελ. 304, έχει ως ακολούθως: "The reason for these provisions is that on a winding up the cardinal rule is that should be strict equality all creditors of the same degree, and only actions will in general be permitted to continue which benefit the general body of the creditors." Όπως επίσης αναφέρεται στην 3η έκδοση του συγγράμματος Pennington Company Law, σελ. 722-723: "The court will always make such an order on the liquidator's application unless the circumstances are exceptional or unless the company is solvent, so that the other creditors will not be prejudiced by the execution.". Όπως προνοείται στο άρθρο 218
(2)του Kεφ. 113 "η εκκαθάριση εταιρείας από το Δικαστήριο λογίζεται ότι αρχίζει από το χρόνο υποβολής της αίτησης για εκκαθάριση." Σύμφωνα με τον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6, άρθρο 14
(1)(β), η εγγραφή της δικαστικής απόφασης (memo) συνιστά μέτρο εκτέλεσης, με το οποίο ο εξ αποφάσεως πιστωτής επιβαρύνει προς όφελος του την ακίνητη ιδιοκτησία του εξ αποφάσεως οφειλέτη. Κατά συνέπεια, είναι αντιληπτό και δεν αμφισβητείται ότι το memo συνιστά μέτρο εκτέλεσης και το άρθρο 14
(1)(β) του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, δεν αφήνει καμία αμφιβολία ότι η εγγραφή memo συνιστά μέτρο εκτέλεσης της δικαστικής απόφασης, η οποία δεν επιτρέπεται μετά την καταχώρηση αίτησης εκκαθάρισης. Η νομοθεσία δεν επιτρέπει στους Καθ΄ ων η αίτηση να προχωρήσουν με εκτέλεση της απόφασης με την καταχώρηση memo, μετά την ημερομηνία καταχώρησης της αίτησης εκκαθάρισης εκτός και αν αποδείξουν την ύπαρξη εξαιρετικών περιστάσεων που τη δικαιολογούν. Οι Καθ΄ ων η αίτηση 4-7, καμία εξαιρετική περίσταση δεν αναφέρουν, τόσο στις ενστάσεις που καταχωρήθηκαν εκ μέρους τους, όσων και στις ένορκες δηλώσεις που τις συνοδεύουν, οι οποίες να δικαιολογούν γιατί οι Καθ΄ ων η αίτηση πρέπει να αποκτήσουν πλεονέκτημα έναντι των άλλων πιστωτών της Εταιρείας και/ή να αποκτήσουν προνομιακή εξόφληση της απαίτησής τους δια της καταχώρησης memo. Σε αυτό συνηγορεί επίσης το προφανές γεγονός ότι, τα υφιστάμενο memo δεν επενεργούν προς όφελος όλων των πιστωτών της εταιρείας, αλλά μόνο για το συμφέρον των συγκεκριμένων Καθ΄ ων η αίτηση. Σκοπός του νομοθέτη είναι η διαφύλαξη των συμφερόντων των πιστωτών των ανηκόντων στην ίδια κατηγορία και όχι η προνομιακή αντιμετώπιση κάποιων εξ αυτών οι οποίοι ενέγραψαν memo μετά την καταχώρηση αίτησης εκκαθάρισης. Επιπρόσθετα σύμφωνα με το άρθρο 305 του περί Εταιρειών Νόμου, κανένας πιστωτής δεν έχει δικαίωμα να διατηρήσει οποιοδήποτε συμφέρον από εκτέλεση απόφασης, εκτός και αν η εκτέλεση ολοκληρώθηκε πριν την έναρξη της εκκαθάρισης (η οποία αρχίζει με την καταχώρηση της αίτησης εκκαθάρισης). Αντίθετα, η περιουσία της εταιρείας επιβάλλεται από τη νομοθεσία να διαφυλαχθεί και να διανεμηθεί στα πλαίσια της εκκαθάρισης επί ίσοις όροις μεταξύ πιστωτών της ίδιας κατηγορίας. Επιπρόσθετα, κάποια από τα memo, περιλαμβανομένων αυτών που καταχώρησαν οι Καθ΄ ων η αίτηση 6 και 7, είναι μεταγενέστερα όχι μόνο της αίτησης για εκκαθάριση (21.12.10) αλλά και της έκδοσης του διατάγματος εκκαθάρισης της εταιρείας, το οποίο οι ίδιοι οι Καθ΄ ων η αίτηση 6 (Penney & Jennifer Simon) μετά από δική της τους αίτηση που καταχώρησαν στις 21.12.10 εξέδωσαν και ενέγραψαν στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Αμμοχώστου στις 17.9.12. Το άρθρο 220 του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ. 113 μετά των συναφών τροποποιήσεων, το οποίο είναι πανομοιότυπο με το άρθρο 231 του αγγλικού Companies Act 1948, αναφέρει επ΄ ακριβώς τα εξής: "Όταν έχει εκδοθεί διάταγμα εκκαθάρισης ή έχει διοριστεί προσωρινός εκκαθαριστής, καμιά αγωγή ή διαδικασία συνεχίζεται ή αρχίζει εναντίον της εταιρείας εκτός μετά από άδεια του Δικαστηρίου και με τέτοιους όρους που το Δικαστήριο δυνατό να επιβάλει." Το άρθρο 220, μαζί με το άρθρο 215, προνοούν ότι η διαδικασία που λήφθηκε χωρίς άδεια του Δικαστηρίου θεωρείται ανασταλθείσα σε περίπτωση που δεν ζητήθηκε άδεια του Δικαστηρίου. Σχετική είναι η απόφαση Stefanos & Andreas Cold Stores Trading Limited v. KEAN Λίμιτεδ
(1998)1 ΑΑΔ 1806, όπου με αναφορά σε άλλη νομολογία ειπώθηκαν τα ακόλουθα: "Είναι σαφές πως σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 220 του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113, όταν έχει εκδοθεί διάταγμα εκκαθάρισης ή έχει διοριστεί προσωρινός εκκαθαριστής, αυτόματα καμιά αγωγή ή διαδικασία συνεχίζεται ή αρχίζει εναντίον της υπό εκκαθάριση εταιρείας, εκτός μετά από άδεια του Δικαστηρίου και με τέτοιους όρους που το Δικαστήριο δυνατό να επιβάλει. Σχετικές και βοηθητικές στην ερμηνεία που επιδιώκεται, είναι οι πρόνοιες του άρθρου 215 που αφορούν την εξουσία αναστολής ή περιορισμού διαδικασίας εναντίον εταιρείας στο στάδιο μετά την υποβολή αίτησης για την εκκαθάριση της, αλλά πριν από την έκδοση διατάγματος εκκαθάρισης. Οι πρόνοιες αυτές είναι οι εξής: "215. At any time after the presentation of a winding-up petition, and before a winding-up order has been made, the company, or any creditor or contributory, may- (
  1. a)where any action or proceeding against the company is pending in any District Court or the Supreme Court apply to the Court in which the action or proceeding is pending for a stay of proceedings therein; and (
  2. b)where any other action or proceeding is pending against the company, apply to the Court having jurisdiction to wind up the company to restrain further proceedings in the action or proceeding, and the Court to which application is so made may, as the case may be, stay or restrain the proceedings accordingly on such terms as it thinks fit." Και σε μετάφραση: "215. Οποτεδήποτε μετά την υποβολή αίτησης για εκκαθάριση, και πριν από την έκδοση του διατάγματος εκκαθάρισης, η εταιρεία ή οποιοσδήποτε πιστωτής ή συνεισφορέας δύναται- (α) όταν οποιαδήποτε αγωγή ή διαδικασία εναντίον της εταιρείας εκκρεμεί σε οποιοδήποτε Επαρχιακό Δικαστήριο ή στο Ανώτατο Δικαστήριο, να κάνει αίτηση στο Δικαστήριο στο οποίο εκκρεμεί η αγωγή ή διαδικασία για αναστολή διαδικασίας σε αυτή, και (β) όταν οποιαδήποτε άλλη αγωγή ή διαδικασία εναντίον της εταιρείας εκκρεμεί, να κάνει αίτηση στο Δικαστήριο που έχει δικαιοδοσία εκκαθάρισης της εταιρείας για παρεμπόδιση της λήψης περαιτέρω επιπρόσθετης διαδικασίας στην αγωγή ή διαδικασία, και το Δικαστήριο στο οποίο υποβάλλεται αίτηση δύναται, ανάλογα με την περίπτωση, να αναστείλει ή περιορίσει τη διαδικασία με τέτοιους όρους που ήθελε θεωρήσει σωστό." Σκοπός των προνοιών αυτών για αναστολή, είναι η παροχή προστασίας στους πιστωτές και στην περιουσία της υπό διάλυση εταιρείας με στόχο την ίση πληρωμή των πιστωτών της ίδιας τάξης και την αποτροπή προώθησης διαδικασιών από ορισμένους πιστωτές προς απόκτηση ωφελημάτων. (Βλ. Bowkett v. Fullers United Electric Works Ltd [1923] 1 K.B. 160, In re Dynamics Corpn. (Ch. D.), [1973] 1 W.L.R. 63)." Αυτός εξάλλου είναι και ο λόγος που μια αίτηση εκκαθάρισης εταιρείας δημοσιεύεται στον εγχώριο τύπο και/ή την εφημερίδα της Δημοκρατίας για να τεκμαίρεται ότι υπάρχει γνώση όλων των πιστωτών της οι οποίοι μπορούν να εμφανιστούν ενώπιον του Δικαστηρίου και να ενστούν στην έκδοση του διατάγματος εκκαθάρισης. Στην προκειμένη περίπτωση οι Καθ΄ ων η αίτηση 6 αιτήθηκαν και εξασφάλισαν διάταγμα εκκαθάρισης, αφού προφανώς γνωστοποίησαν δια της δημοσίευσης της αίτησης τους την πρόθεση τους να προχωρήσουν με την εκκαθάριση της εταιρείας. Οι Καθ΄ ων η αίτηση 4-7 στις ενστάσεις τους διατείνονται ότι δεν χρησιμοποιήθηκαν από την Αιτήτρια Εταιρεία οι ορθές δικονομικές διατάξεις και κατά συνέπεια ούτε τα ορθά δικονομικά μέσα για ακύρωση των εγγραφέντων memo. Διατείνονται ότι θα έπρεπε να είχε καταχωρηθεί αίτηση-έφεση δυνάμει του άρθρου 80 του Κεφ. 224 εφ΄ όσον η διαδικασία στρέφεται εναντίον απόφασης του διευθυντή του Κτηματολογίου να αποδεχτεί την εγγραφή τους και στη συνέχεια να μην τα διαγράψει. Κατά συνέπεια η καταχωρηθείσα αίτηση είναι και εκπρόθεσμη αφού δεν έγινε 30 ημέρες από τη λήψη της απόφασης του Διευθυντή, για μη διαγραφή των memo. Περαιτέρω ισχυρίζονται ότι η ακύρωση των memo θα έπρεπε να ενταχθεί στα πλαίσια αγωγής, ή προσφυγής, και όχι υπό τον τίτλο και τον τύπο αναφοράς Εταιρικής Αίτησης (Petition) κάτι που στερεί στο Δικαστήριο δικαιοδοσίας να την εκδικάσει αφού τέτοια δικαιοδοσία έχει το Δικαστήριο του τόπου που ευρίσκεται το εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας. Η αίτηση έχει ως αντικείμενο μέτρο εκτέλεσης (την εγγραφή memo). Κατά συνέπεια εγείρεται το ερώτημα κατά πόσο ο τύπος που επιλέχθηκε για προώθηση του αιτήματος, είναι ορθός. Σύμφωνα με την Ιωακείμ ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ
(2003)1 ΑΑΔ 198, η αίτηση που πρέπει να καταχωρείται είναι πρωτογενής αφού ο ομφάλιος λώρος που έχει αποκοπεί (νοείται από την αγωγή), είναι το κριτήριο που διέπει το ζήτημα. Επίσης, στην υπόθεση Κιταλίδης ν. Τράπεζας Κύπρου Λτδ
(2000)1(Γ) ΑΑΔ 1759, εντοπίζεται στις σελίδες 1762 - 1764 όπου λέχθηκε ότι: "Υπό το φως των πιο πάνω διατάξεων είναι, κατά την άποψή μας, πρόδηλο, ότι το κατά πόσο η επίδικη αίτηση είναι ενδιάμεση ή αυτοτελής, εξαρτάται από το κατά πόσο το συνεπακόλουθο διάταγμα μπορεί να θεωρηθεί διάταγμα «που δεν διαγιγνώσκει την ουσία της αγωγής» ή όχι. Με ευρεία και κατ΄ αναλογία έννοια βέβαια. Στην πρώτη περίπτωση η σχετική αίτηση είναι ενδιάμεση, με αποτέλεσμα ο Επαρχιακός Δικαστής να έχει, βάσει του άρθρου 22
(4)(β), δικαιοδοσία «παρά το ότι το ποσό που αμφισβητείται ή η αξία της επίδικης διαφοράς υπερβαίνει τη δικαιοδοσία που ανατίθεται σε αυτόν». Στη δεύτερη περίπτωση η σχετική αίτηση είναι αυτοτελής, με αποτέλεσμα ο Επαρχιακός Δικαστής να μη έχει δικαιοδοσία, εφόσον το ποσό που αμφισβητείται ή η αξία της επίδικης διαφοράς υπερβαίνει τη δικαιοδοσία του βάσει του άρθρου 22
(3)(α). Η απάντηση, ότι η επίδικη αίτηση, όπως και κάθε αίτηση για εκτέλεση αποφάσεως Επαρχιακού Δικαστηρίου στα πλαίσια του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, είναι αυτοτελής και όχι ενδιάμεση, με αποτέλεσμα η δικαιοδοσία του Επαρχιακού Δικαστηρίου να μην διέπεται από το άρθρο 22
(4)(β), αλλά από το άρθρο 22
(3)(α) του περί Δικαστηρίων Νόμου, έχει ήδη δοθεί από τη νομολογία του Εφετείου στις υποθέσεις Pilavachi & Co. Ltd. v. International Chemical Co. Ltd.
(1965)1 C.L.R. 97 και Central Co-Operative Bank v. CY.E.M.S.
(1984)1 C.L.R. 435. Από την πρώτη απόφαση σχετικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα, στη σελίδα 115: «The proceedings for the setting aside of the registration of the foreign judgment are closely connected with the questions which arise in the course of execution of a District Court judgment, e.g. applications for writs of attachment, interpleader applications, etc. In those cases, if the property attached under the execution of the District Court judgment, or seized in execution of the judgment and claimed by a third party, exceeds in value the sum of £500, (the then jurisdiction of a District Judge), then the Full Court - and not a Judge sitting alone - has jurisdiction to hear and determine the matter". Από τη δεύτερη απόφαση σχετικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από τη σελίδα 443: «Questions arising in the course of execution of a District Court judgment, as the point raised in the sub judice decision, are not orders "not disposing of the action on its merits" and, therefore, if the amount in dispute or the value of the property exceeds the limits of the jurisdiction of a judicial officer, he lacks jurisdiction and the trial is a nullity.» Ενόψει των πιο πάνω, καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι η Επαρχιακός Δικαστής επιλήφθηκε της επίδικης αίτησης χωρίς δικαιοδοσία αφού, μ΄ αυτή, επιδιωκόταν, όπως προαναφέραμε, η εξασφάλιση διατάγματος για κατάσχεση εις χείρας της εφεσίβλητης 1 ποσού πέραν των είκοσι πέντε χιλιάδων λιρών, που είναι το ανώτατο όριο της δικαιοδοσίας της βάσει του άρθρου 22
(3)(α)." Κατά συνέπεια, όσα αναφέρονται πιο πάνω, διαβεβαιώνουν ότι, αίτηση δια ακύρωση μέτρου εκτέλεσης δεν δύναται να επιδιώκεται με ενδιάμεση αίτηση, παρά μόνο με πρωτογενή (originating summons). Επομένως, ορθά θεωρώ καταχωρήθηκε πρωτογενής αίτηση στην παρούσα περίπτωση για ακύρωση των εκ δικαστικών αποφάσεων καταχωρηθέντων memo. Περαιτέρω, η εγγραφή επιβάρυνσης και κατά πόσο ο Διευθυντής από μόνος του θα προχωρήσει στη διαγραφή της δεν είναι διαταγή, ειδοποίηση ή απόφαση του Διευθυντή που δόθηκε ή λήφθηκε δυνάμει των διατάξεων του άρθρου 224, όπως προσδιορίζεται το αντικείμενο, της προνοούμενης από το άρθρο 80 του ιδίου Νόμου, έφεσης. Είναι, όπως έχω ήδη αναφέρει, μέτρο εκτέλεσης δικαστικής απόφασης. Συνεπώς, ως τέτοιο μπορεί να εμποδιστεί από το Δικαστήριο στα πλαίσια αίτησης του άρθρου 71 του Κεφ. 6. Κατά συνέπεια η διαδικασία του άρθρου 80 του Κεφ. 224 της καταχώρησης αίτησης - έφεσης δεν είναι σχετική, καθώς επίσης ούτε η προσφυγή. Το γεγονός ότι οι Καθ΄ ων η αίτηση αντάλλαξαν επιστολές με τον Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας - Καθ΄ ου η αίτηση 8, και αυτός αρχικά απέρριψε το αίτημα τους, και στη συνέχεια το αποδέχτηκε (μη διαγραφή των memo) δεν επηρεάζει το όλο ζήτημα. Δεν ακολουθήθηκε κάποια διαδικασία και δεν λήφθηκε οιαδήποτε απόφαση από τον Διευθυντή, ώστε να τίθεται θέμα έφεσης. Δεν είναι επιτρεπτό να καταχωρείται έφεση σε οιοδήποτε αίτημα γίνεται στο Διευθυντή και αυτός το απορρίπτει, χωρίς να ακολουθηθούν οι σχετικοί κανονισμοί και η νομοθεσία, και χωρίς το αίτημα να άπτεται ουσιαστικών δικαιωμάτων των Αιτητών επί της ακίνητης περιουσίας. Η θέση επίσης ότι όπως ακύρωση εγγραφής υποθήκης έτσι και για ακύρωση εγγραφής memo απαιτείται η καταχώρηση αγωγής δεν με βρίσκει σύμφωνο. Και τούτο γιατί, οι πιο πάνω νομολογιακές αρχές αφορούν την εφαρμογή των άρθρων 35
(1)και 36
(1)του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου του 1965 (Ν.9/1965), στα οποία προβλέπονται περιοριστικά οι περιπτώσεις κατά τις οποίες ο ενυπόθηκος οφειλέτης μπορεί με γενική αίτηση να αξιώσει ακύρωση υποθήκης που συστάθηκε νόμιμα αλλά δικαιολογείται η εξάλειψη της, είτε διότι η εξασφαλιζόμενη από την υποθήκη υποχρέωση εξοφλήθηκε, είτε διότι έπαυσε να υφίσταται. Στην παρούσα περίπτωση, η εξουσία του Δικαστηρίου για ακύρωση οποιασδήποτε εγγραφής δικαστικής απόφασης, προβλέπεται στο άρθρο 71 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6, στο οποίο όμως δεν προβλέπονται περιοριστικά οι περιπτώσεις κατά τις οποίες οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο μέρος μπορεί να ζητήσει τέτοια ακύρωση. Επομένως, θεωρώ ότι, με δεδομένες τις διαφορετικές νομοθετικές πρόνοιες που αφορούν την ακύρωση υποθήκης και την ακύρωση εγγραφής δικαστικής απόφασης (memo), δεν εφαρμόζονται κατ΄ αναλογία στην περίπτωση ακύρωσης memo οι πιο πάνω νομολογικακές αρχές που αφορούν την ακύρωση υποθήκης. Επαναλαμβάνω, στο άρθρο 71 του Κεφ. 6 δεν καθορίζονται περιοριστικά οι περιπτώσεις κατά τις οποίες οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο μέρος μπορεί να ζητήσει ακύρωση memo, ούτε και καθορίζεται το δικονομικό μέτρο που θα πρέπει να ληφθεί. Επομένως, σύμφωνα με τα πιο πάνω, είναι φανερό ότι οιοδήποτε ενδιαφερόμενο μέρος δικαιούται "να ζητήσει" ακύρωση του memo, σύμφωνα με το άρθρο 71 του Κεφ. 6, και μπορεί να προωθήσει τέτοια αξίωση με καταχώρηση εναρκτήριας αίτησης, όπως είναι και η παρούσα αίτηση. Σχετική επί του θέματος είναι η υπόθεση Αναφορικά με την Αίτηση των Hellington Commodities Ltd κ.α.
(2009)1(Β) ΑΑΔ 926, στην οποία έγινε αναφορά στην υπόθεση Udruzena Beogradska Banka v. Westacre Investment, INC
(1999)1(A) AAΔ.124, όπου αποφασίστηκε ότι στην απουσία ειδικών κανόνων για πρόσβαση στο Δικαστήριο, δεν καθίστανται ανενεργά τα δικαιώματα που παρέχει ο Νόμος αλλά, χρησιμοποιούνται οι γνωστές στο δίκαιο διαδικασίες, φτάνει να κατοχυρώνονται τα δικαιώματα όλων των μερών. Δεν έχω πεισθεί ότι από το δικονομικό μέτρο που ελήφθη επηρεάζονται τα δικαιώματα των Καθ΄ ων η αίτηση. Ακόμα όμως και στην περίπτωση που θα αποφάσιζα ότι το δικονομικό μέτρο που λήφθηκε από τον αιτητή είναι εσφαλμένο, αυτό δεν θα πρέπει να παραμερισθεί (όπως διατείνονται οι Καθ΄ ων η αίτηση 4-7), εφόσον με βάση τη Δ.64 θ.3 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, "το Δικαστήριο δεν θα παραμερίζει εξ ολοκλήρου οποιαδήποτε διαδικασία, ή το κλητήριο ένταλμα, ή άλλο εναρκτήριο μέσο με το οποίο έχει αρχίσει η διαδικασία, για το λόγο ότι έχει χρησιμοποιηθεί διαφορετικό εναρκτήριο μέσο για την έναρξη της διαδικασίας από εκείνο που απαιτεί οποιοσδήποτε από τους παρόντες Κανονισμούς", ειδικότερα όταν δεν έχει επηρεασθεί δυσμενώς οιοσδήποτε διάδικος από το συγκεκριμένο δικονομικό μέτρο, αλλά στα πλαίσια αυτού έχει διασφαλιστεί το δικαίωμα όλων για δίκαιη δίκη. Σχετικό είναι το πιο κάτω απόσπασμα από την υπόθεση ANS Secretaries LTD ν. Orianda Management FZ, LLC, Π.Ε. 362/09, ημερ. 3.7.14: "Η νέα Διάταξη 64, μετά την τροποποίησή της, απέβλεπε ακριβώς στο να καλύψει τέτοιου είδους παραλείψεις και παρεκκλίσεις από τους Θεσμούς, εξισώνοντας τις με παρατυπίες ώστε, σε αντίθεση με ό,τι συνέβαινε παλαιότερα, να δύνανται να θεραπευθούν και να περισωθούν από ακυρότητα. Το δικαστήριο ασκεί τη διακριτική του ευχέρεια με γνώμονα πάντοτε τα συμφέροντα της δικαιοσύνης, όπως αυτά αποτιμούνται υπό το πρίσμα των εκατέρωθεν δικαιωμάτων και υποχρεώσεων των διαδίκων, καθώς και των ευρύτερων συμφερόντων της δικαιοσύνης (βλ. Σκάρου ν. Χριστοδούλου κ.α.
(1996)1 ΑΑΔ 1333, Panayiotis Georgiou (Catering) Ltd ν. Δημοκρατίας
(1996)3 ΑΑΔ 323, Landbroke Group Plc κ.α. ν. Παπακόκκινου κ.α.
(1999)1Γ ΑΑΔ 1535 και Μιχαήλ ν. Ττούνια
(2004)1Α ΑΑΔ 113). Ένα από τα κύρια στοιχεία που λαμβάνονται υπόψη κατά την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου και το οποίο συχνά καθορίζει την απόφαση του Δικαστηρίου σε τέτοιου είδους περιπτώσεις, είναι ο δυσμενής επηρεασμός του αντιδίκου, ως αποτέλεσμα της παρατυπίας. Ο μη επηρεασμός των δικαιωμάτων του Εναγομένου ήταν ο κύριος λόγος που πρόσφατα κρίναμε στην Φαλέκκου ν. Χριστοφίδη, ανωτέρω, ότι η επίδοση εσφαλμένου τύπου κλητηρίου ήταν θεραπεύσιμη δυνάμει της Δ.
  1. Με τη νέα Διάταξη 64, όπως αυτή τροποποιήθηκε με το Διαδικαστικό Κανονισμό 2/95, η προσπάθεια του Δικαστηρίου θα πρέπει πάντοτε να κλίνει υπέρ της διάσωσης οποιουδήποτε δικονομικού μέτρου που παρεκκλίνει από τους Θεσμούς, ενώ προηγουμένως αυτό θα εθεωρείτο άκυρο." Ένας άλλος ουσιαστικός λόγος ένστασης που επικαλούνται οι Καθ΄ ων η αίτηση είναι η καθυστέρηση στην καταχώρηση της αίτησης και η καθυστέρηση στην καταχώρηση του διατάγματος της αίτησης εκκαθάρισης την οποία αποδίδουν στην αίτηση όπως διαλαμβάνεται στο άρθρο 219 του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ.
  2. "219.-
(1)Κατά την έκδοση διατάγµατος εκκαθάρισης, αντίγραφο του διατάγµατος παραδίδεται αµέσως και εν πάση περιπτώσει όχι αργότερα από τρεις
(3)εργάσιμες ημέρες από την έκδοσή του, από την εταιρεία ή όπως διαφορετικά δυνατό να καθοριστεί, στον έφορο εταιρειών ο οποίος προβαίνει στην εγγραφή του και στη δημοσίευσή του στην επίσημη ιστοσελίδα του Τμήματος Εφόρου Εταιρειών και Επίσημου Παραλήπτη.
(2)Ο αιτητής, σε περίπτωση που είναι άλλο πρόσωπο από τον επίσημο παραλήπτη, οφείλει όπως παραδώσει αντίγραφο της αίτησης και του διατάγματος εκκαθάρισης, στον επίσημο παραλήπτη και, όπου εφαρμόζεται, στον έφορο εταιρειών, στον Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, στον Διευθυντή του Τμήματος Εμπορικής Ναυτιλίας, στον Γενικό Διευθυντή του Χρηματιστηρίου Αξιών Κύπρου και στον Διευθυντή του Τμήματος Οδικών Μεταφορών." Οι Καθ΄ ων η αίτηση 4-7 και ιδιαίτερα οι Καθ΄ ων η αίτηση 6, ισχυρίζονται ότι καθυστερημένα ο Αιτητής παρέδωσε αντίγραφο του εκδοθέντος διατάγματος εκκαθάρισης (8.6.12) και της αίτησης εκκαθάρισης (21.12.10) στο Διευθυντή του Κτηματολογίου - Καθ΄ ου η αίτηση 8 (στις 17.9.12). Σύμφωνα με τα ανωτέρω, οι ίδιοι οι Καθ΄ ων η αίτηση 6 είχαν την υποχρέωση να επιδώσουν τόσο την αίτηση όσο και το διάταγμα στο Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας και όχι ο Αιτητής, ο οποίος μέχρι την ημερομηνία διορισμού του, 11.11.15, ουδεμία σχέση είχε με τη διαδικασία εκκαθάρισης. Αντίθετα, οι Καθ΄ ων η αίτηση 6, είχαν υποχρέωση να αποστείλουν την αίτηση εκκαθάρισης όταν την καταχώρησαν εναντίον της Εταιρείας και να παραδώσουν αντίγραφο του διατάγματος εκκαθάρισης στο Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας όπως προνοείται από το Κεφ.
  1. Ως εκ τούτου, οι Καθ΄ ων η αίτηση δεν δικαιούνται να εκμεταλλευτούν το σφάλμα τους και την παράλειψη τους να συμμορφωθούν με τη σχετική νομοθεσία και ταυτόχρονα να επιρρίπτουν ευθύνες στον Αιτητή (εκκαθαριστή) ότι δήθεν είναι αυτός που δεν συμμορφώθηκε με τις υποχρεώσεις του. Όχι μόνο οι Καθ΄ ων η αίτηση 6 παρέλειψαν να πράξουν τα πιο πάνω, λίγες μέρες μετά την έκδοση του διατάγματος εκκαθάρισης, το οποίο οι ίδιοι εξέδωσαν, αλλά προχώρησαν και στην καταχώρηση ενός εκ των επίδικων memo. Κατά συνέπεια, η οιαδήποτε καθυστέρηση οφείλεται σε αυτούς και σε κανένα άλλο. Ο Αιτητής διορίστηκε στις 11.11.15 και η περιουσία της εταιρείας ήρθε σε γνώση του πολύ μεταγενέστερα. Περί το ένα έτος μετά το διορισμό του και λίγο μετά που έλαβε την περιουσία της εταιρείας στα χέρια του, αντιλήφθηκε το σφάλμα του Καθ΄ ου η αίτηση 8, δηλαδή να αποδεχθεί την καταχώρηση των επίδικων memo μετά την καταχώρηση της αίτησης εκκαθάρισης. Με δικές του προσπάθειες, προσπάθησε να επιλύσει το ζήτημα χωρίς να επιβαρύνεται η υπόθεση με επιπρόσθετα έξοδα, αλλά αυτό δεν κατέστη δυνατό, με αποτέλεσμα να ακολουθηθεί η καταχώρηση της παρούσας αίτησης. Τα memo μετά την καταχώρηση της αίτησης εκκαθάρισης δεν θα έπρεπε να γίνουν αποδεκτά προς εγγραφή από τον Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας και/ή όταν διαπιστώθηκε το λάθος θα έπρεπε να διαγραφούν. Η οιαδήποτε καθυστέρηση στην καταχώρηση της παρούσας αίτησης δεν επιφέρει δυσμενείς επιπτώσεις στους Καθ΄ ων η αίτηση εφόσον τα εκτελεστικά μέτρα που έλαβαν ήταν εξ υπαρχής άκυρα. Επίσης, δεν μπορεί να θεραπευθεί ένα άκυρο διάβημα, λόγω καθυστέρησης ή για άλλη αιτία. Παρατηρώ επίσης ότι ο Καθ΄ ου η αίτηση 8, σύμφωνα με το άρθρο 219 του Κεφ. 113, είχε υποχρέωση και καθήκον που απορρέει από τον Νόμο να διαγράψει τα memo των Καθ΄ ων η Αίτηση 1, αλλά αντίθετα, προχώρησε και αυτός, χωρίς την άδεια του Δικαστηρίου, να επιβαρύνει περαιτέρω την περιουσία της εταιρείας δια της καταχώρησης στις 20.2.13 ακόμη μίας εμπράγματης επιβάρυνσης (memo) της περιουσίας της εταιρείας για δικαιώματα του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας. Η αίτηση κατά συνέπεια επιτυγχάνει. Εκδίδονται διατάγματα ως τα Αιτητικά Α, Β, Γ και Ζ της αίτησης. Τα έξοδα θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή, θα εγκριθούν από το Δικαστήριο και θα είναι σε βάρος των Καθ΄ ων η αίτηση 1, 4, 5, 6 και
  2. (Υπ.) ............. Μ. Παπάμιχαηλ, Π.Ε.Δ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.