Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. Abdalbaqi κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 5860/18, 6/9/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2018:B9 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ (ΠΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΑΖΕΙ ΣΤΟ ΠΑΡΑΛΙΜΝΙ) Ενώπιον: Α. Πανταζή, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 5860/18 Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. XXXXX Abdalbaqi XXXXX Pavelcikaite XXXXX Ευαγγέλου XXXXX Δημητρίου Κατηγορούμενοι Ημερομηνία: 6 Σεπτεμβρίου, 2018 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Ε. Γιακουμεττή Για τον Κατηγορούμενο αρ. 1: κ. Θ. Θωμά Κατηγορούμενος αρ. 1 παρών. ΠΟΙΝΗ Ο Κατηγορούμενος αρ. 1, ο οποίο τελεί υπό κράτηση από 27.6.2018, τίθεται σήμερα ενώπιον μου προς επιβολή ποινής σε αυτόν για τις κατηγορίες αρ. 1 και 2, στις οποίες κρίνεται ένοχος κατόπιν αλλαγής απάντησης από μη παραδοχή σε παραδοχή. Για τους Κατηγορούμενους 2 έως 4, η υπόθεση εκκρεμεί για ακρόαση σε ό,τι αφορά τις κατηγορίες αρ. 3 και
- Οι κατηγορίες για τις οποίες θα επιβληθεί ποινή αφορούν στα πιο κάτω αδικήματα: 1η Κατηγορία: Απόδραση Κρατούμενου από νόμιμη κράτηση, κατά παράβαση του άρθρου 128(β) του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 και Ν.166/
- 2η Κατηγορία: Κατάχρηση από κρατούμενο δικαιώματος ιατρικής εξέτασης κατά παράβαση του άρθρου 30 του Νόμου 163(Ι)/
- Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των αδικημάτων επί του κατηγορητηρίου, ο 1ος Κατηγορούμενος, στις 26.6.2018 στη Λάρνακα της Επαρχίας Λάρνακας, ενώ τελούσε υπό νόμιμη κράτηση, παρανόμως απέδρασε από τη νόμιμη κράτηση (1η κατηγορία), και κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο, ενώ ήταν κρατούμενος και τελούσε υπό νόμιμη κράτηση, καταχράστηκε το δικαίωμα ιατρικής εξέτασης, ζητώντας τη διεξαγωγή ιατρικών εξετάσεων χωρίς να αντιμετωπίζει πρόβλημα υγείας που να δικαιολογεί ιατρική εξέταση, περίθαλψη ή παρακολούθηση, με σκοπό να πετύχει την απόδρασή του (2η κατηγορία). Τα γεγονότα των δύο υποθέσεων εκτέθηκαν σε λεπτομέρεια από την ευπαίδευτη συνήγορο για την Κατηγορούσα Αρχή και δεν αμφισβητήθηκαν από το συνήγορο Υπεράσπισης. Έχουν ως εξής꞉ «26.6.18 και περί ώρα 10:00 οι μάρτυρες κατηγορίας 1 και 2 επί του κατηγορητηρίου, παρέλαβαν τον κατηγορούμενο, ο οποίος τελούσε υπό οκταήμερη προσωποκράτηση, για να τον μεταφέρουν στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρνακας, μετά από δική του επιθυμία για ιατρικές εξετάσεις. Ο κατηγορούμενος, ενώ βρισκόταν σε κρεβάτι των Πρώτων Βοηθειών του Γενικού Νοσοκομείου Λάρνακας και δίπλα του βρισκόταν ο Αστυφύλακας Λοϊζίδης, προσποιήθηκε ότι πονούσε την κοιλιά του, την κρατούσε και έλεγε ότι πονάει. Αμέσως ο Αστυφύλακας έτρεξε προς τον συνάδελφο του ΜΚ2, ο οποίος κρατούσε τα κλειδιά των χειροπέδων με σκοπό να του βγάλουν τις χειροπέδες. Όταν έτρεξε προς τον συνάδελφο του ο κατηγορούμενος τράπηκε σε φυγή. Έγιναν εξετάσεις και εξασφαλίστηκε μαρτυρία ότι ο κατηγορούμενος επιβιβάστηκε σε όχημα έξω από τις Πρώτες Βοήθειες του Γενικού Νοσοκομείου Λάρνακας. Την 26.6.18, την ίδια μέρα δηλαδή, εξασφαλίστηκε ένταλμα σύλληψης εναντίον του κατηγορούμενου, υπήρξε μαρτυρία ότι ο κατηγορούμενος κρύβεται σε κατοικία στη Λάρνακα. Ερευνήθηκε η κατοικία και εντοπίστηκε το ζεύγος των χειροπέδων που φορούσε ο κατηγορούμενος κατά την απόδραση του. Συνελήφθηκε άλλο πρόσωπο για την παρούσα υπόθεση, ο οποίος ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος βρισκόταν στην Αλαμινό στη Λάρνακα. Την ίδια μέρα και ώρα 21:40 ο κατηγορούμενος συνελήφθηκε δυνάμει δικαστικού εντάλματος στην Αλαμινό για τα αδικήματα που κατηγορείται σήμερα.» Τέλος, η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής, πληροφόρησε το Δικαστήριο ότι ο Κατηγορούμενος δεν έχει προηγούμενες καταδίκες, είναι λευκού ποινικού μητρώου. Δεν προκλήθηκαν οποιαδήποτε έξοδα από τη δικαστική διαδικασία σ' αυτήν την υπόθεση. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του Κατηγορουμένου αγόρευσε προφορικά για μετριασμό της ποινής. Επεσήμανε στο Δικαστήριο ότι, όπως ισχυρίστηκε ο Κατηγορούμενος στην κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία, στη διάπραξη της απόδρασης υποκινήθηκε από το αίσθημα αδικίας που ένιωθε για το γεγονός ότι βρισκόταν υπό κράτηση, αναφορικά με την άλλη υπόθεση που αντιμετωπίζει, ήτοι την 6226/
- Ισχυρίστηκε ο συνήγορος Υπεράσπισης ότι η απόδρασή του ήταν αυθόρμητη και ότι το μετάνιωσε την ίδια στιγμή που το έκανε. Περαιτέρω, ο συνήγορος Υπεράσπισης ισχυρίστηκε ότι η σύλληψη του Κατηγορούμενου μετά την απόδρασή του ήταν το αποτέλεσμα ενός τηλεφωνήματος που έγινε στην Αστυνομία από τον ίδιο μαζί με την ιδιοκτήτρια της κατοικίας στην Αλαμινό, απ΄ όπου συνελφήθηκε, η οποία ιδιοκτήτρια του σπιτιού είναι φιλικό του πρόσωπο. Δηλαδή, ήταν ο ισχυρισμός του συνηγόρου Υπεράσπισης ότι στην ουσία ο Κατηγορούμενος από μόνος του έχει παραδοθεί στην Αστυνομία. Υπήρξε έντονη διαφωνία της συνηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής με την πιο πάνω εκδοχή γεγονότων που πρόταξε ο συνήγορος Υπεράσπισης για να εισηγηθεί ότι υπάρχει σοβαρός δείκτης μεταμέλειας ως εκ της οικειοθελούς παράδοσης του Κατηγορούμενου. Ήταν η θέση της συνηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής ότι η πραγματική εκδοχή γεγονότων είναι η εξής꞉ Έγινε εντατική περίπολος, όταν υπήρξε η πληροφορία από το άτομο που συνελήφθηκε ότι ο κατηγορούμενος βρίσκεται στο χωριό Αλαμινός. Μετέβηκε αστυνομική δύναμη στο χωριό και στα γύρω χωριά προς εντοπισμό του. Υπήρξε πληροφορία ότι ο κατηγορούμενος βρισκόταν σε καφενείο του χωριού Αλαμινός, αλλά όταν μετέβηκε εκεί η Αστυνομία, δεν τον εντόπισε. Ακολούθως, εξασφαλίστηκε πληροφορία από κάτοικο της περιοχής ότι ο κατηγορούμενος βρισκόταν σε συγκεκριμένη κατοικία, την οποία υπέδειξε σε αστυφύλακα. Μετέβηκε ο Αστ. XXX3 μαζί με άλλους αστυφύλακες, αρ. XXX1 και XXX4, οι οποίοι εισήλθαν εντός της κατοικίας με συγκατάθεση του ιδιοκτήτη της κατοικίας και εντόπισαν τον κατηγορούμενο σε δωμάτιο. Αποφεύχθηκε η διεξαγωγή newton hearing, εφόσον τελικά ο συνήγορος Υπεράσπισης δεν επέμεινε στη δική του εκδοχή γεγονότων σε ό,τι αφορά τις συνθήκες σύλληψης του Κατηγορούμενου μετά την απόδραση. Ζήτησε από το Δικαστήριο να λάβει υπόψη ότι η σύλληψη του κατηγορούμενου επετεύχθη σε συνθήκες συνεργασίας του ιδίου, υπό την έννοια ότι, όταν τον εντόπισαν, δεν αντέδρασε με οποιοδήποτε τρόπο στο να αποφύγει τη σύλληψη. Ο συνήγορος Υπεράσπισης κάλεσε το Δικαστήριο να δώσει βαρύτητα στις προσωπικές συνθήκες του Κατηγορούμενου, ο οποίος είναι πρόσωπο το οποίο έχει ταλαιπωρηθεί στη ζωή του, έχει φύγει η οικογένεια του από την Παλαιστίνη όταν ήταν νεαρός και βρέθηκε στο Ιράκ. Έχουν υποστεί τις συνθήκες του πολέμου και τα επακόλουθα αυτού, όλη η οικογένεια. Πριν τη σύλληψή του για την υπόθεση 6226/18, ο Κατηγορούμενος εργαζόταν με μισθό περίπου €900, ενώ η συμβία του έστελλε ποσό περίπου €300 μηνιαίως στην πρώην σύζυγο του για τις ανάγκες του παιδιού του Κατηγορούμενου. Λόγω του ότι ο Κατηγορούμενος βρίσκεται δυστυχώς τους τελευταίους 2 μήνες περίπου υπό κράτηση για τις υποθέσεις που αντιμετωπίζει, δεν έχει τη δυνατότητα να στείλει ούτε και στο παιδί του οποιοδήποτε ποσό για τις ανάγκες του στην Αγγλία όπου βρίσκεται. Επίσης, η συμβία του στην Κύπρο απολύθηκε από τον εργοδότη της πριν 2 εβδομάδες. Επομένως, η οποιαδήποτε ποινή στερητική της ελευθερίας του Κατηγορουμένου, δεν επιβαρύνει μόνο τον ίδιο, αλλά και την οικογένειά του στην Αγγλία, το παιδί του. Η συμβία του στην Κύπρο, με την οποία ετοιμάζονταν να παντρευτούν αυτόν τον καιρό, σίγουρα αναμένει για να μπορέσουν να παντρευτούν και να αρχίσουν τη ζωή τους, ήσυχα και ήρεμα πλέον, χωρίς να αντιμετωπίζουν τέτοιου είδους προβλήματα. Ο Κατηγορούμενος αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας. Έχει κάνει εγχείρηση αφαίρεσης χολής και χρειάζεται να κάνει εγχείρηση και για τα νεφρά. Επίσης, έχει κάνει και μία εγχείρηση λόγω σοβαρού προβλήματος το οποίο αντιμετώπιζε με τη βάδιση. Ως εκ τούτου και αυτήν τη στιγμή στις Φυλακές ταλαιπωρείται με αυτό το πρόβλημα, το οποίο αντιμετωπίζεται όσο μπορεί από τους εσωτερικούς ιατρούς των φυλακών που παραχωρούν την ανάλογη ιατρική φαρμακευτική αγωγή, για να καταπραΰνεται ο πόνος μέχρι να υποστεί την εγχείρηση την οποία επιβάλλεται να προχωρήσει. Υπό το φως των ανωτέρω, ο συνήγορος Υπεράσπισης κάλεσε το Δικαστήριο να επιδείξει κάθε δυνατή επιείκεια στην επιβολή της ποινής. Τέλος, ο συνήγορος Υπεράσπισης εισηγήθηκε ότι οι συνθήκες υπό τις οποίες έχει γίνει το αδίκημα, σε συνδυασμό με τις προσωπικές και οικογενειακές συνθήκες του Κατηγορούμενο, τόσο σήμερα όσο και στο παρελθόν, δείχνουν ότι είναι καλή περίπτωση να ανασταλεί οποιαδήποτε ποινή φυλάκισης ήθελε επιβάλει το Δικαστήριο, κάτω από το πρίσμα των δυνατοτήτων του Δικαστηρίου, σύμφωνα με τον Νόμο, ο οποίος δίνει το δικαίωμα στο Δικαστήριο, σε τέτοιες συνθήκες, να αναστείλει οποιαδήποτε ποινή επιβληθεί. Εάν όμως ήθελε επιβληθεί άμεση ποινή φυλάκισης, ζητείται όπως ληφθεί υπόψη η χρονική περίοδος που τέλεσε υπό κράτηση. Σημειώνεται ότι στον φάκελο της υπόθεσης βρίσκεται έκθεση του Τμήματος Κοινωνικής Ευημερίας της Δημοκρατίας σε σχέση με τις προσωπικές συνθήκες του Κατηγορουμένου, την οποία υιοθέτησε ο συνήγορος του Κατηγορούμενου ως ορθή. Σε αυτήν αναφέρεται (συνοπτικά) ότι꞉ · Ο Κατηγορούμενος είναι ηλικίας 32 ετών. Κατάγεται από την Παλαιστίνη. Μεγάλωσε στο Ιράκ και την Ιορδανία. · Το 2008 ήρθε στην Κύπρο ως πολιτικός πρόσφυγας, όπου ασκούσε το επάγγελμα του ελαιοχρωματιστή αυτοκινήτων. Το 2011 γνώρισε τη σύντροφό του, η οποία κατάγεται από την Αγγλία, με την οποία απέκτησε ένα παιδί ηλικίας 7 ετών. Μετέβησαν στη Γερμανία και στη Σουηδία, απ' όπου αυτός απελάθηκε. Χώρισαν και το παιδί άρχισε να διαμένει με τη μητέρα του στην Αγγλία. Από το 2017 ο Κατηγορούμενος συμβιώνει με την Εύα, η οποία κατάγεται από τη Λιθουανία και εργάζεται στην Κύπρο. · Στο παρελθόν έκανε περιστασιακή χρήση ουσιών, αλλά δεν αντιμετωπίζει οποιαδήποτε προβλήματα υγείας. Επιμέτρηση της ποινής Κατά την επιμέτρηση της ποινής, το Δικαστήριο αρχίζει από το μέγιστο της προβλεπόμενης στο Νόμο ποινής και ακολούθως ελέγχει τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων στην ενώπιον του υπόθεση για να προσαρμόσει την ποινή στα δεδομένα της υπόθεσης αφότου διακρίνει αν υφίστανται επιβαρυντικοί ή μετριαστικοί παράγοντες. Έπειτα, εξατομικεύει την ποινή, έτσι ώστε αυτή να μην αντανακλά μόνο στη σοβαρότητα του αδικήματος και τις συνθήκες διάπραξής του, αλλά και στις πραγματικές προσωπικές συνθήκες του παραβάτη, με σκοπό η ποινή να τον αναμορφώσει και να τον αποτρέψει από το να εκδηλώσει στο μέλλον όμοια εγκληματική συμπεριφορά. Με αυτή τη μεθοδολογία είναι που θα προσεγγίσω και την παρούσα υπόθεση. Ως θέμα γενικής αρχής, η επιβολή ποινής είναι ένα πολύ λεπτό έργο του Δικαστηρίου, αφού απαιτείται η εξισορρόπηση του γενικού συμφέροντος της δικαιοσύνης αφενός και η εξατομίκευση της ποινής στα πλαίσια του συγκεκριμένου παραβάτη αφετέρου. Η εξατομίκευση αυτή, όμως, δεν πρέπει να οδηγεί σε εξουδετέρωση της σοβαρότητας των αδικημάτων. Όσον αφορά την κατηγορία αρ. 1, το άρθρο 128(β) του Ποινικού Κώδικα προνοεί ότι πρόσωπο το οποίο, είτε με τη χρήση βίας είτε με οποιοδήποτε άλλο τρόπο, διαφύγει ή αποπειράται να διαφύγει, ενόσω τελεί υπό νόμιμη κράτηση και βρίσκεται υπό τον έλεγχο, την εποπτεία και την ευθύνη του Αρχηγού Αστυνομίας, είναι ένοχο κακουργήματος και υπόκειται σε ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα πέντε έτη. Όσον αφορά την κατηγορία αρ. 2, το άρθρο 30 του N.163(I)/2005 προβλέπει ότι Κρατούμενος, ο οποίος αποδεδειγμένα καταχράται το δικαίωμα ιατρικής εξέτασης ή και περίθαλψης ή και παρακολούθησης ζητώντας τη διεξαγωγή τους χωρίς να αντιμετωπίζει πρόβλημα υγείας που να δικαιολογεί ιατρική εξέταση ή και περίθαλψη ή και παρακολούθηση, με σκοπό να τύχει ανέσεων ή άλλου οφέλους ή να ταλαιπωρήσει οποιοδήποτε μέλος της Αστυνομίας ή του προσωπικού της φυλακής, είναι ένοχος αδικήματος και, σε περίπτωση καταδίκης, υπόκειται σε φυλάκιση που δεν υπερβαίνει τα τρία έτη ή πρόστιμο που δεν υπερβαίνει τις τρεις χιλιάδες λίρες (€5.125,80) ή και στις δύο αυτές ποινές. Η φυλάκιση αποτελεί, λόγω της δραστικότητάς της, ύστατο μέτρο τιμωρίας, αποφευκτέο εφόσον υπαλλακτικοί τρόποι τιμωρίας κρίνονται επαρκείς (βλ. Zak & others v. Αστυνομίας
(1990)2 Α.Α.Δ. 6 και επίσης Polycarpos A. Polycarpou v. The Police
(1970)2 C.L.R. 111, Riley v. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 335). Το Δικαστήριο αντλεί καθοδήγηση από τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, καθώς επίσης από άλλες πρωτόδικες αποφάσεις για την πρακτική των Δικαστηρίων και την τάση των ποινών, αναλόγως και της ανάγκης για επιβολή αποτρεπτικών ποινών που σηματοδοτεί η σοβαρότητα συγκεκριμένων αδικημάτων και η συχνότητα διάπραξής τους. Στην υπόθεση 1678/10, Αστυνομίας v. Ανδρέα Ονουφρίου, το Κακουργιοδικείο Αμμοχώστου στην απόφασή του, ημερ. 28.1.2011, για την επιβολή ποινής, σημείωσε τα εξής꞉ «Έχουμε εντοπίσει την απόφαση του αγγλικού Εφετείου στην υπόθεση Anthony Coughtrey, [1997] 2 Cr. Ap. Rep. (S.) 269 στην οποία η απόδραση από φυλακή έχει χαρακτηριστεί ως ένα πολύ σοβαρό αδίκημα για το οποίο πάντοτε αναμένεται η επιβολή ουσιαστικής ποινής φυλάκισης. Χαρακτηριστικό της σοβαρότητας είναι η περαιτέρω κατευθυντήρια γραμμή ότι σε περίπτωση που ο αποδράσας εκτίει ποινή φυλάκισης, τότε σχεδόν πάντοτε θα πρέπει η ποινή για την απόδραση να είναι διαδοχική προς την ποινή που ήδη εκτίει. Περαιτέρω σύμφωνα με την εν λόγω απόφαση: «The factors to be taken into account in determining the length of sentence will include the nature and circumstances of the crime for which the offender was in prison, his conduct while in prison, the methods employed in effecting escape and in particular whether any violence was used and whether there was extensive planning and outside assistance; whether and how soon he surrendered himself after the escape and a plea of guilty.» Ο κατηγορούμενος κατά τον χρόνο της απόδρασης εκρατείτο, ως άνω, για σκοπούς παραπομπής του στο Κακουργιοδικείο. Υπ' αυτή την έννοια ήταν κατηγορούμενος επί κακουργήματι και κατ' εκείνο τον χρόνο. Ως κατηγορούμενος ορίζεται τόσο το πρόσωπο για το οποίο διενεργείται προανάκριση[1], όσο και το πρόσωπο το οποίο παραπέμπεται σε δίκη χωρίς προανάκριση[2]. Άλλωστε, ούτως ή άλλως, δεν θα μπορούσαμε εμείς να αλλάξουμε τη νομική βάση της καταδίκης, επί της οποίας και θα προχωρήσουμε επιβάλλοντας ποινή για κακούργημα για το οποίο ο Νόμος προβλέπει ως μέγιστη ποινή την φυλάκιση επτά ετών. ΄Οπως σημειώσαμε, στην εν λόγω υπόθεση Couchgtrey μεταξύ των σχετικών παραγόντων για την επιμέτρηση της ποινής είναι η φύση του αδικήματος για το οποίο ο κατηγορούμενος βρισκόταν στην φυλακή και οι περιστάσεις υπό τις οποίες το διέπραξε. Εν προκειμένω όμως, ο κατηγορούμενος έχει αθωωθεί. Δεν θα θεωρήσουμε όμως ως ελαφρυντικό τον παράγοντα αυτό, όπως ήταν η εισήγηση του ευπαίδευτου συνηγόρου. Δεν είναι μόνο το λογικά άτοπο ενός τέτοιου πρωθύστερου σχήματος. Είναι και ζήτημα αρχής: Δεν μπορεί να δοθεί σε πρόσωπα που νομίμως κρατούνται η «ευχέρεια» απόδρασης με λιγότερο σοβαρές επιπτώσεις, εάν οι ίδιοι κρίνουν ή προβλέπουν ότι στο τέλος θα αθωωθούν. Ό,τι έχει σημασία, είναι το νόμιμο της κράτησης το οποίο και παραβιάζεται με την απόδραση και το γεγονός ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο ο κατηγορούμενος εκρατείτο σε σχέση με κακουργήματα. Συνεπώς, θεωρούμε πως η σχετική αναφορά από την υπόθεση Coughtrey έχει την έννοια του επιβαρυντικού παράγοντα όπως ακριβώς ήταν η περίπτωση της συγκεκριμένης εκείνης υπόθεσης. Πέραν τούτου, δεν παραβλέπουμε ότι στην υπόθεση εκείνη λήφθηκε ως περαιτέρω μετριαστικός παράγοντας το γεγονός της παραδοχής του κατηγορούμενου, κάτι που εν προκειμένω ελλείπει. Ως επιβαρυντική περίσταση θεωρούμε τις συνθήκες και την οργανωμένη μέθοδο με τον οποίο ο κατηγορούμενος απέδρασε έχοντας μάλιστα εξωτερική βοήθεια. Έχουμε ήδη καταγράψει τον χαρακτηρισμό της όλης ενέργειας και τονίζουμε ότι δεν ήταν απόδραση σε μια ευκαιρία της στιγμής. Λαμβάνουμε περαιτέρω υπόψη ότι ο κατηγορούμενος δεν παραδόθηκε αυτοβούλως, αλλά παραδόθηκε στην αστυνομία από τα Ηνωμένα ΄Εθνη αφού προηγουμένως είχε διαφύγει στις κατεχόμενες περιοχές όπου οι νόμιμες αρχές του Κράτους δεν έχουν πρόσβαση και έλεγχο. Οι προηγούμενες καταδίκες δεν αποτελούν επιβαρυντικό παράγοντα, όπως επανειλημμένα έχει εξηγηθεί από τη νομολογία. Η επιβολή ποινής σε πρόσωπο που βαρύνεται με προηγούμενες καταδίκες δεν πρέπει να δημιουργεί την εντύπωση ότι τιμωρείται για δεύτερη φορά. [.] Οι προσωπικές περιστάσεις στις οποίες ο ευπαίδευτος συνήγορος αναφέρθηκε, θα ληφθούν υπόψη, όχι όμως κατά τρόπο που να εξουδετερώνουν την αναγκαιότητα για επιβολή, υπό το σύνολο των περιστάσεων, αυστηρής και αποτρεπτικής ποινής[4] . Ως εκ των άνω, κρίνουμε πως η επιβολή φυλάκισης είναι αναπόφευκτη. Λαμβάνοντας υπόψη το προβλεπόμενο από το Νόμο όριο ποινής, τις περιστάσεις της απόδρασης και εξισορροπώντας όλους τους παραπάνω παράγοντες επιβάλλουμε στον κατηγορούμενο ποινή φυλάκισης 4 ετών. Ως εκ τούτου δεν τίθεται θέμα αναστολής όπως ζητήθηκε από τον ευπαίδευτο δικηγόρο του. Στον χρόνο φυλάκισης να συνυπολογιστεί ο χρόνος προφυλάκισης του κατηγορούμενου. €204 έξοδα να καταβληθούν από την Δημοκρατία.». (Η έμφαση με έντονα γράμματα είναι του παρόντος Δικαστηρίου.) Στην παρούσα υπόθεση, λαμβάνω υπόψη μου ότι ο Κατηγορούμενος απέδρασε καθ'ον χρόνο τελούσε σε 8ημερη προσωποκράτηση για τη διερεύνηση υπόθεσης διάπραξης ποινικών αδικημάτων, εμπρησμού και απειλής την 22.6.2018 στην Ορόκλινη της Επαρχίας Λάρνακας (βλ. την ποινική υπόθεση αρ. 6226/18, στην οποία παρέπεμψε το Δικαστήριο ο συνήγορος Υπεράσπισης και η οποία καταχωρήθηκε εν τέλει στις 4.7.2018). Ως επιβαρυντικό παράγοντα λαμβάνω υπόψη τον τρόπο διάπραξης του αδικήματος από τον Κατηγορούμενο, το ότι είχε έτοιμο όχημα για να τον παραλάβει και να τον φυγαδεύσει αμέσως μετά την απόδρασή του, στοιχείο που φανερώνει προετοιμασία, σχεδιασμό και μεθοδικότητα. Αναιρείται στη βάση του στοιχείου αυτού ο ισχυρισμός περί αυθόρμητης, στιγμιαίας, αντίδρασης υπό το αίσθημα της αδικίας για την προσωποκράτησή του. Τέτοια οργανωμένη συμπεριφορά πρέπει να κατασταλεί με αυστηρή ποινή. Προς όφελος του Κατηγορούμενου λαμβάνω υπόψη μου ως μετριαστικούς παράγοντες το ότι είναι λευκού ποινικού μητρώου, ότι εκ των υστέρων έδειξε μεταμέλεια αφού, αφενός, δεν αντιστάθηκε στη σύλληψή του και, αφετέρου, παραδέχτηκε ενοχή ενώπιον του Δικαστηρίου σε πρώιμο στάδιο της διαδικασίας εξοικονομώντας πολύτιμο δικαστικό χρόνο (βλ. Χαρτούμπαλος ν. Δημοκρατίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 28). Δεν παραβλέπω τις προσωπικές και οικογενειακές συνθήκες του Κατηγορούμενου, όπως εκτέθηκαν από τον συνήγορό του, κρίνω όμως ότι δεν αναδεικνύεται κάποιος ισχυρός μετριαστικός παράγοντας τέτοιος που να ανατρέπει στη σκέψη του Δικαστηρίου την ποινή φυλάκισης ως την καταλληλότερη ποινή υπό τις περιστάσεις. Αφενός, το παιδί του Κατηγορούμενου είναι υπό τη φροντίδα της μητέρας του στην Αγγλία και αφετέρου τα προβλήματα υγείας του Κατηγορούμενου ήδη τυγχάνουν και μπορούν να συνεχίσουν να τυγχάνουν ιατρικής παρακολούθησης και περίθαλψης κατά τη διάρκεια της κράτησής του. Δεν δικαιολογούν να παρεκλίνει το Δικαστήριο από το προβλεπόμενο στο Νόμο είδος ποινής, που είναι αυτό της φυλάκισης. Επιδεικνύοντας κάθε δυνατή επιείκεια επιβάλλονται στον Κατηγορούμενο οι ακόλουθες ποινές: Στην 1η κατηγορία ποινή φυλάκισης 7 μηνών. Στην 2η κατηγορία ποινή φυλάκισης 4 μηνών. Οι ποινές φυλάκισης να συντρέχουν. Θα εξετάσω στο στάδιο αυτό κατά πόσο συντρέχουν λόγοι για αναστολή των ποινών φυλάκισης που έχουν επιβληθεί. Το άρθρο 3
(2)του Νόμου 95/72 αναφέρει ότι το Δικαστήριο διατάσσει την αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του Κατηγορουμένου. Η ποινή φυλάκισης με αναστολή δεν επιβάλλεται από Δικαστήριο ως μέτρο επιείκειας ή ως εναλλακτικό μέτρο τιμωρίας του παραβάτη και η επιλογή της ποινής φυλάκισης δεν πρέπει να συσχετίζεται με τη δυνατότητα αναστολής της. Το Δικαστήριο αποφασίζει το ύψος της ποινής και μετά εξετάζει κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις που να δικαιολογούν την αναστολή της (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Περατικού
(1997)2 Α.Α.Δ. 373, Λιασίδης ν. Αστυνομίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 94). Μεταξύ των παραγόντων που επιμετρούν ως προς το επιθυμητό ή όχι της αναστολής της ποινής φυλάκισης είναι η σοβαρότητα των περιστατικών και το κίνητρο για τη διάπραξη του αδικήματος, το μητρώο του Κατηγορουμένου ως δείκτης για την ανάγκη αποτροπής και η διαγωγή του Κατηγορουμένου μετά τη διάπραξη του αδικήματος και ιδιαίτερα η παρουσία ή απουσία στοιχείων μεταμέλειας. Στην πρόσφατη απόφαση, ημερ. 9.11.2016, στην Ποινική Εφεση Αρ. 124/2016, Πάτερ Δημήτριος Πιττάης Χρυσοδόντας ν. Αστυνομίας, σημειώθηκαν τα εξής με παραπομπή στην Ιωσήφ ν. Δημοκρατίας
(2012)2 ΑΑΔ 930, 939: «Η κάθε υπόθεση κρίνεται στη βάση των δικών της περιστατικών. Η υιοθέτηση οποιουδήποτε γενικού κανόνα θα συνιστούσε σφάλμα αρχής. Εναπόκειται στο δικαστήριο που έχει την ευθύνη επιβολής της ποινής να λάβει υπόψη στην κάθε περίπτωση τις περιστάσεις της υπόθεσης και οποιεσδήποτε προσωπικές περιστάσεις που αφορούν στον συγκεκριμένο κατηγορούμενο και, σε ορισμένες περιπτώσεις, την οικογένεια του με σκοπό να αποφασίσει κατά πόσο ενδείκνυται η αναστολή της εκτέλεσης της ποινής. Αυτό βέβαια συνεπάγεται την εκ νέου θεώρηση των συνθηκών διάπραξης του αδικήματος και των προσωπικών περιστάσεων του κατηγορούμενου και την απόδοση «διπλής βαρύτητας» σε όλους τους σχετικούς με το αδίκημα και τον αδικοπραγούντα παράγοντες - είτε επιβαρυντικούς είτε μετριαστικούς - οι οποίοι μπορούν να επηρεάσουν την απόφαση του δικαστηρίου για την αναστολή ή όχι της ποινής. Θεωρούμε ότι κατά την εξέταση του ζητήματος, σημαντικό ερώτημα είναι κατά πόσο η ανασταλείσα ποινή θα αντικατοπτρίζει την αντικειμενική σοβαρότητα του αδικήματος και θα εξυπηρετήσει τους πολλαπλούς σκοπούς της τιμωρίας.» Το λευκό ποινικό μητρώο του Κατηγορούμενου είναι περιορισμένης σημασίας εφόσον πρόκειται για αλλοδαπό πρόσωπο το οποίο είχε διακεκομμένη παραμονή στην Κύπρο, όχι πολυετή, γι'αυτό και δεν παρέχεται ασφαλής ένδειξη για το πόσο νομοταγής είναι. Η φύση του αδικήματος είναι τέτοια που δεν αναφύεται από αγαθό κίνητρο, αντιθέτως ματαιώνει τη νομιμότητα και τη δημόσια τάξη. Είναι αρκετά σύντομη η διάρκεια της ποινής φυλάκισης που έχει επιβληθεί, που δεν διαταράσσει σε συγκλονιστικό βαθμό τις προσωπικές και οικογενειακές συνθήκες του Κατηγορούμενου. Επομένως, δεν δικαιολογείται η αναστολή της επιβληθείσας ποινής φυλάκισης. Η ποινή φυλάκισης είναι άμεση με έναρξη ισχύος από σήμερα. Σύμφωνα όμως με το άρθρο 117 του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155, επιτρέπω όπως μειωθεί κατά το χρονικό διάστημα που ο Κατηγορούμενος τελεί ήδη υπό κράτηση ως υπόδικος για την παρούσα υπόθεση, ήτοι από 27.6.2018. Δίδονται οδηγίες στον/στην υπεύθυνη των Κεντρικών Φυλακών να μεριμνήσει για την παροχή της δέουσας ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης του Κατηγορούμενου, κατά την περίοδο της φυλάκισής του. (υπ.)....................................... Α. Πανταζή Επαρχιακός Δικαστής Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο