Αστυνομικός Διευθυντής Αμμοχώστου ν. Παρασκευά, Αρ. Ποιν. Υπόθεσης: 3652/2016, 30/8/2018

(4)και 20Α του Περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κίνησης Νόμου Ν 86/72 ως τροποποιήθηκε. Έρεισμα για την καταχώριση της παρούσας ποινικής υπόθεσης παρείχε η σύγκρουση ημερ. 30.8.16 στην οδό Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ' στη Σωτήρα της Επαρχίας Αμμοχώστου, του μη εγγεγραμμένου σαλούν αυτοκίνητου με αριθμό πλαισίου XXXXX66 και αριθμό μηχανής XXXXX68 οδηγούμενο από τον κατηγορούμενο και του μοτοποδηλάτου με αριθμούς εγγραφής XXXXX42 οδηγούμενο από τον Β.Α. που κατά τον επίδικο χρόνο ήταν ανήλικος. Ο ανήλικος Β.Α (στο εξής «ο ΜΚ2») δεν κατείχε κατά τον επίδικο χρόνο άδεια οδήγησης, πιστοποιητικό ασφάλισης έναντι τρίτου και οδηγούσε το μοτοποδήλατο χωρίς τη συγκατάθεση του ιδιοκτήτη του, δηλαδή της μητέρας του. Ο Κατηγορούμενος και ο ΜΚ2 είχαν διαφορετικές εκδοχές ως προς το πώς επισυνέβη το ατύχημα. Ο μεν ΜΚ2 είχε τη θέση ότι ενώ ήταν σταματημένος στο αλτ της οδού Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄ στη Σωτήρα με σκοπό να εισέλθει με δεξιά στροφή στην οδό 1ης Απριλίου, ο κατηγορούμενος ο οποίος οδηγούσε το αυτοκίνητο του στην οδό 1ης Απριλίου εισήλθε στην οδό Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄ με διαγώνιο τρόπο και κυκλική πορεία, μπήκε στη αριστερή, σύμφωνα με την πορεία του ΜΚ2, λωρίδα κυκλοφορίας της οδού Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄ και τον παρέσυρε μερικά μέτρα μαζί με τη μοτοσικλέτα του μέχρι που ο κατηγορούμενος αντιλήφθηκε τι έγινε και σταμάτησε. Σύμφωνα με τον κατηγορούμενο, αυτός εισήλθε στην οδό Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄ κρατώντας και τις δύο λωρίδες αυτής, διότι στη λωρίδα της νόμιμης πορείας του, δηλαδή την αριστερή ως η πορεία του, υπήρχε σταματημένο το αυτοκίνητο του ΜΚ3, το οποίο εμπόδιζε την ελεύθερη διέλευση του. Ισχυρίστηκε ότι ήταν ο ΜΚ2, που συγκρούστηκε μαζί του, ο οποίος οδηγούσε τη μοτοσικλέτα του στον ένα τροχό. Β. Η μαρτυρία και η αξιολόγηση της Το περιεχόμενο της μαρτυρίας όλων των μαρτύρων βρίσκεται καταχωρημένο στα πρακτικά και έχει μελετηθεί και λαμβάνεται υπόψη στο σύνολο του, χωρίς, να είναι απαραίτητο, το Δικαστήριο να προβεί σε εκτενή και λεπτομερή παράθεση της μαρτυρίας. Αναφορά θα γίνει όπου και στο βαθμό που αυτό είναι αναγκαίο για σκοπούς αξιολόγησης. Για την Κατηγορούσα Αρχή μαρτύρησαν τρεις συνολικά μάρτυρες. Ο Αστ. XXX7 XXXXX Ζωγράφος του Αστυνομικού Σταθμού Δερύνειας (στο εξής ο «ΜΚ1»), ο Β.Α. (στο εξής ο «ΜΚ2») και ο XXXXX Ελευθερίου, αυτόπτης μάρτυρας του ατυχήματος (στο εξής ο «ΜΚ3»). Για την Υπεράσπιση, κατέθεσε ανώμοτη δήλωση ο κατηγορούμενος. Είχα την ευκαιρία μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω τα λεγόμενά τους και την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Προβαίνω σε αυτή την αξιολόγηση με γνώμονα, μεταξύ άλλων, την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος καθενός στην υπόθεση, τις ευκαιρίες που είχαν να γνωρίζουν ή να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, τη γενική συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα, την ακεραιότητα τους, την ειλικρίνεια τους, την μνήμη και τους λόγους που είχαν να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν και την αμεσότητα των απαντήσεων τους (βλ. Ζερβού v. Χαραλάμπους,

(1996)1 Α.Α.Δ. 447, Καρεκλά v. Κλεάνθους,

(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 1119 και Αθανασίου και άλλος v. Κουνούνη

(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 614). Επίσης κατά την αξιολόγηση υπόψη μου είχα και τις εισηγήσεις των δύο πλευρών κατά το στάδιο των τελικών αγορεύσεων. Αντιπαρέβαλα επίσης τις θέσεις κάθε μάρτυρα με τη λοιπή μαρτυρία που κατατέθηκε στην υπόθεση, γραπτή και προφορική, και τη συνοχή και συνέπεια της εκδοχής καθενός με το σύνολο και τη λογική της υπάρχουσας μαρτυρίας. Στην υπόθεση Ομήρου v. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ. σελ. 506, υποδεικνύεται ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας ενός μάρτυρα πρέπει να γίνεται με βάση το περιεχόμενο της, την ποιότητα και πειστικότητα της και τη σύγκριση της με την υπόλοιπη μαρτυρία. Η αξιολόγηση της μαρτυρίας δεν πρέπει να περιορίζεται μόνο στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας του καθενός μάρτυρα ξεχωριστά. Είναι επιθυμητό η μαρτυρία να συσχετίζεται, να αντιπαραβάλλεται και να διερευνάται με την αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων, προσέγγιση η οποία επαυξάνει το κύρος των ευρημάτων του Δικαστηρίου και ενισχύει την πίστη του κοινού στη δικαστική αποστολή (βλ. Στυλιανίδης v. Χ¨Πιέρα

(1992)1 Α.Α.Δ. 1056 και Mustafa v. Κακουρή κ.ά.

(2002)1(Α) Α.Α.Δ. σελ. 162). Ο ΜΚ1 ανέφερε στην κατάθεση του ότι ήταν ο εξεταστής της υπόθεσης και όταν έφτασε στη σκηνή του ατυχήματος ο κατηγορούμενος και το όχημα του βρίσκονταν εκεί, αλλά ο ΜΚ2 και η μοτοσικλέτα του απουσίαζαν. Διαπίστωσε ότι ο ΜΚ2 είχε μεταφερθεί με ασθενοφόρο στο Γενικό Νοσοκομείο Αμμοχώστου για να του παρασχεθούν οι πρώτες βοήθειες. Σημείωσε τις συνθήκες υπό τις οποίες έγινε το ατύχημα, δηλαδή η άσφαλτος ήταν στεγνή, καλής επιφάνειας, ο καιρός ήταν αίθριος και ο δρόμος κατάλληλα σηματοδοτημένος. Το ανώτατο όριο ταχύτητας στο σημείο όπου έγινε η σύγκρουση είναι 50 χ.α.ω. αφού η περιοχή είναι κατοικημένη. Σημείωσε με Χ1 στο πρόχειρο και τελικό σχεδιαγράφημα που ετοίμασε, Τεκμήρια 2 και 3 αντίστοιχα, το σημείο σύγκρουσης ως του το υπέδειξε ο κατηγορούμενος στη σκηνή και ως Χ2 σημείωσε το σημείο σύγκρουσης ως του αναφέρθηκε αργότερα από τον ΜΚ2 όταν ήταν σε θέση να δώσει κατάθεση. Το Χ2 βρίσκεται στο αλτ των οδών Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄ και 1ης Απριλίου, ενώ το Χ1 βρίσκεται στην οδό Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄, λίγα μέτρα μετά το αλτ, ως η πορεία του κατηγορούμενου και μέσα στη μέση των δύο λωρίδων κυκλοφορίας, επί της συνεχούς γραμμής στη μέση του οδοστρώματος. Ο ΜΚ1 επιθεώρησε τις ζημιές του αυτοκινήτου του κατηγορούμενου και διαπίστωσε ότι αυτό υπέστη εκδορές κα βουλώματα στο μπροστινό μέρος. Ο ΜΚ2 του ανέφερε αργότερα τους αριθμούς εγγραφής της μοτοσυκλέτας που οδηγούσε και ότι ήταν ιδιοκτησίας της μητέρας του και έτσι το επιθεώρησε την ίδια ημέρα στο σπίτι του ΜΚ

1. Βρήκε εκτεταμένες ζημιές σε ολόκληρη τη μοτοσικλέτα. Κατόπιν λήψης ανακριτικής κατάθεσης από τον κατηγορούμενο την 1/09/16 τον κατηγόρησε γραπτώς και αυτός ανέφερε ότι δεν παραδέχεται. Στο Δικαστήριο ανέφερε ότι δεν έχει περισυνελλέξει μαρτυρία σε σχέση με την ταχύτητα είτε του κατηγορούμενου είτε του ΜΚ
2. Δεν υπήρχαν στη σκηνή οποιαδήποτε άλλα σημάδια σε σχέση με το σημείο σύγκρουσης, που διίστατο μεταξύ κατηγορούμενου και ΜΚ2, αλλά στη βάση ολόκληρης της μαρτυρίας που περισυνέλλεξε πίστεψε τον ΜΚ2 και κατηγόρησε τον κατηγορούμενο. Τον ΜΚ2 τον κατηγόρησε για τροχαία αδικήματα αλλά όχι για την πρόκληση ατυχήματος λόγω αμελούς οδήγησης. Κατέθεσε, μεταξύ άλλων στο Δικαστήριο το Τεκμήριο 8, το οποίο είναι ιατρική αναφορά του λειτουργού του Τμήματος Ατυχημάτων και Επειγόντων Περιστατικών του Γενικού Νοσοκομείου Αμμοχώστου και επί του οποίου αναφέρεται ότι, ο ΜΚ2 υπέστη εγκαύματα τριβής δεξιού γόνατος και κνήμης και οίδημα και ερυθρότητα δεξιού ζυγωματικού και μετά από ακτινογραφία διαπιστώθηκε ρωγμώδες κάταγμα εγγύς κνήμης δεξιά και κάταγμα ρινικού οστού δεξιά. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι, δεν έχει λάβει εκπαίδευση για διερεύνηση τροχαίων ατυχημάτων αλλά έχει γνώσεις για τη διερεύνηση αυτή και για την ετοιμασία τροχαίων σχεδιαγραμμάτων, λόγω της τοποθέτησης του στον κλάδο διερεύνησης ατυχημάτων της Επαρχίας Αμμοχώστου. Ήταν η θέση της Υπεράσπισης, ότι ο ΜΚ1 προέβη σε πλημμελή διερεύνηση. Του υπεβλήθη ότι μπορούσε να λάβει καταθέσεις και από άλλους αυτόπτες μάρτυρες και δεν το έπραξε. Δέχθηκε ότι όταν έφτασε στη σκηνή υπήρχαν πέραν τον 100 ατόμων παρόν. Ρώτησε αλλά δε υπήρχε κανένας αυτόπτης μάρτυρας. Μόνο αφού μίλησε με τον ΜΚ2 κατάλαβε ότι ο ΜΚ3 είδε τον τρόπο που συνέβη το ατύχημα και τότε επικοινώνησε μαζί του. Αρνήθηκε ότι μπορούσε να προβεί σε περαιτέρω εξετάσεις και δεν το έπραξε. 'Ερωτήθηκε, περαιτέρω, γιατί δε διερεύνησε τον ισχυρισμό του κατηγορούμενου ότι ο πατέρας του ΜΚ2 πήγε στη σκηνή και έδωσε οδηγίες για να μετακινηθεί η μοτοσικλέτα. Απάντησε ότι ο πατέρας του ΜΚ2 ερωτήθηκε περί τούτου αλλά δεν γνώριζε οτιδήποτε σχετικό και αφού την ίδια ημέρα του υποδείχθηκε η μοτοσικλέτα και ήταν σε θέση να την επιθεωρήσει και να διαπιστώσει ότι ήταν πράγματι αυτή που ενεπλάκη στο ατύχημα, δεν υπήρχε λόγος για περαιτέρω διερεύνηση του θέματος. Ο ίδιος δεν είναι σε θέση να γνωρίζει αν κατά το χρόνο της σύγκρουσης υπήρχαν σταθμευμένα οχήματα στην οδό Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ' ως ο ισχυρισμός του ΜΚ
3. Πάντως χώροι στάθμευσης στο μέρος δεν υπάρχουν και για αυτό δεν τους σημείωσε στα σχεδιαγραφήματα του, Τεκμήρια 2 και
4. Δεν υπήρχε οτιδήποτε στο οδόστρωμα που να δικαιολογεί είτε το Χ1 είτε το Χ
5. Δεν γνωρίζει αν τη στιγμή της σύγκρουσης τα οχήματα ήταν σε κίνηση. Ο κατηγορούμενος λέει πως ναι, ενώ ο ΜΚ2 αναφέρει ότι ο ίδιος ήταν σταματημένος στο αλτ και τον παρέσυρε ο κατηγορούμενος. Πάντως η ορατότητα, την οποία μέτρησε χρησιμοποιώντας ραντάρ, από το Χ2 προς αριστερά και δεξιά του ΜΚ2 στην οδό 1ης Απριλίου ήταν 15 μέτρα. Όταν του υπεβλήθη ότι μόλις ο κατηγορούμενος είδε τον ΜΚ2 ελάττωσε ταχύτητα για να τον αφήσει να περάσει, δεν συμφώνησε. Επέμεινε μέχρι τέλους στις θέσεις του ότι στη βάση της μαρτυρίας που περισυνέλλεξε και των ευρημάτων του στη σκηνή το ατύχημα επισυνέβη ως το ανέφερε ο ΜΚ2, παρά την διάπραξη εκ μέρους του άλλων τροχαίων αδικημάτων. Του υπεβλήθη ότι μεροληπτούσε εναντίον του κατηγορούμενου κατά τη διερεύνηση και προαποφάσισε ότι ο κατηγορούμενος έφταιγε, γι΄ αυτό και αμέσως μετά τη λήψη της κατάθεσης του τον κατηγόρησε γραπτώς. Απάντησε ότι στη βάση των δεδομένων που υπήρχαν στη σκηνή του ατυχήματος, του αυτοκινήτου του κατηγορούμενου που βρισκόταν στη τελική του θέση και την προφορική υπόδειξη από τον κατηγορούμενο της πορείας των οχημάτων αλλά και των θέσεων του ΜΚ2, τις οποίες έλαβε προφορικά την ίδια μέρα του ατυχήματος, θεώρησε ορθό να κατηγορήσει τον κατηγορούμενο την 1/9/
6. Επέμεινε ότι διερεύνηση εκ μέρους του ήταν καθόλα αντικειμενική και ορθή. Κρίνω τον ΜΚ1 ως απόλυτα αξιόπιστο μάρτυρα. Ήταν επεξηγηματικός και σαφής στις απαντήσεις του και δεν είχε οποιοδήποτε κίνητρο να μην αναφέρει όλη την αλήθεια στο Δικαστήριο. Σχετικά με τις υποβολές που του έγιναν για την ισχυριζόμενη μεροληψία του υπέρ του ΜΚ2 και εναντίον του κατηγορούμενου κρίνω ότι δεν ευσταθούν, αφού πράγματι τα όσα είχε ενώπιον του κατά την 1/9/2016 θεωρώ ότι δικαιολογούσαν την γραπτή κατηγορία εναντίον του κατηγορούμενου. Πίστεψε ουσιαστικά τον ΜΚ2 και όχι τον κατηγορούμενο αλλά, από ότι φάνηκε και στο Δικαστήριο και θα εξηγήσω αργότερα, όχι αδίκως ή μεροληπτώντας εναντίον του και στη βάση των στοιχείων που είχε μέχρι τότε περισυνελλέξει. Δεν προέκυψε οποιαδήποτε ουσιαστική πλημμέλεια του στη διερεύνηση, η οποία να επηρέασε το δικαίωμα του κατηγορούμενου σε υπεράσπιση, αφού απάντησε σε όλες τις σχετικές υποβολές με θέσεις που συνήδαν με την κοινή λογική και τη λογική των πραγματικών δεδομένων της υπόθεσης. Ο ΜΚ2, ο οποίος ήταν 16 ετών κατά το χρόνο του επίδικου ατυχήματος, στην κατάθεση του ανέφερε ότι οδηγούσε τη μοτοσικλέτα με αριθμούς εγγραφής XXXXX42 χωρίς την άδεια της μητέρας του που είναι εγγεγραμμένη ιδιοκτήτης. Σε σχέση με το ατύχημα, ανέφερε ότι σταμάτησε στο αλτ για να εισέλθει στην οδό 1ης Απριλίου. Είδε δεξιά του και δεν ερχόταν αυτοκίνητο. Μόλις κοίταξε αριστερά του, είδε το αυτοκίνητο του κατηγορούμενου να στρίβει κατευθείαν πάνω του. Δεν πρόλαβε να αντιδράσει και ο κατηγορούμενος του κτύπησε μετωπικά. Έπεσε κάτω μαζί με τη μοτοσικλέτα του και το αυτοκίνητο του κατηγορούμενου τον παρέσερνε. Κρατούσε με τα δύο χέρια πάνω στον προφυλακτήρα του αυτοκινήτου, ενώ τα πόδια του ήταν κάτω από αυτό. Άκουγε που φώναζε ο κόσμος στον οδηγό να σταματήσει και μόνο τότε σταμάτησε. Ήρθαν δύο άτομα σήκωσαν το αυτοκίνητο και τον έβγαλαν από κάτω. Ένας από αυτούς ήταν ο ΜΚ3 και τον άλλο δεν τον θυμάται. Διαμετακομίστηκε στο νοσοκομείο με ασθενοφόρο. Διανυκτέρευσε στο νοσοκομείο και απελύθη με οδηγίες κατόπιν εξέτασης του και από χειρουργό. Στο Δικαστήριο επέμεινε στην εκδοχή του. Συμπλήρωσε ότι μετά που κάποιοι σήκωσαν το αυτοκίνητο του κατηγορούμενου για να τον βγάλουν από κάτω, όταν το ξαναέβαλαν στο δρόμο αυτό ξανακύλησε και του κτύπησε στο γόνατο, εννοώντας προφανώς ότι ο κατηγορούμενος ακόμη και τότε δεν ήταν σε θέση να ελέγξει το όχημά του. Αυτό το είδε και ο ΜΚ3, ο οποίος μπήκε στην Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄ αμέσως μετά, και όχι πριν, τον κατηγορούμενο, όπως ο ισχυρισμός του τελευταίου. Πάντως για ελάχιστη ώρα ήταν σταματημένος στο αλτ και όταν είδε τον κατηγορούμενο να έρχεται κατά πάνω του δεν πρόλαβε να αντιδράσει. Ο κατηγορούμενος τον έσερνε, μαζί με τη μοτοσικλέτα του, για μερικά μέτρα κάτω από το αυτοκίνητο του πριν αντιληφθεί τι είχε γίνει και να σταματήσει. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι δεν είναι φίλος με τον ΜΚ3 αλλά μόνο γνωστοί και συγχωριανοί. Είχε πράγματι το κινητό του ΜΚ3 και το έδωσε στον ΜΚ
7. Επέμεινε ότι το αυτοκίνητο του ΜΚ3 δεν ήταν παρκαρισμένο στην πορεία του κατηγορούμενου, ως ο τελευταίος υποστηρίζει. Πρώτα εισήλθε στην οδό Αρχ. Μακαρίου Γ' ο κατηγορούμενος και τον κτύπησε και ύστερα ο ΜΚ3, ο οποίος είδε το ατύχημα σταμάτησε το αυτοκίνητο του όπως - όπως για να τον βοηθήσει. Όταν του υπεβλήθη ότι οδηγούσε την μοτοσικλέτα του στον ένα τροχό και με μεγάλη ταχύτητα, απάντησε ότι αυτό δεν είναι λογικό αφού ήταν σταματημένος στο αλτ. Όταν του υπεβλήθη ότι κατασκεύασε την εκδοχή του γιατί δεν δικαιούτο να οδηγεί τη μοτοσικλέτα επέμεινε στα όσα είπε και παρέπεμψε στον αυτόπτη μάρτυρα προς υποστήριξη τους. Κρίνω τον ΜΚ2 ως απόλυτα αξιόπιστο μάρτυρα. Ήταν σαφής και θετικός στις τοποθετήσεις του, παρά το νεαρό της ηλικίας του. Θεωρώ ότι με ειλικρίνεια απάντησε στις ερωτήσεις που του υποβάλλονταν λαμβάνοντας υπόψη μου και τα εξής. Παραδέχθηκε εξαρχής ότι οδηγούσε τη μοτοσικλέτα του χωρίς άδεια, χωρίς ασφάλεια και χωρίς τη συγκατάθεση του ιδιοκτήτη της. Παραδέχθηκε επίσης ότι την ξαναοδήγησε στο παρελθόν χωρίς να κατηγορηθεί. Αυτές οι απαντήσεις είναι κρίνω γνωρίσματα ατόμου που αναφέρει την αλήθεια ακόμα και όταν δεν τον συμφέρει. Περαιτέρω, οι απαντήσεις του βασίζονταν στη λογική. Όταν του υπεβλήθη ότι οδηγούσε στον ένα τροχό και με μεγάλη ταχύτητα ανέφερε αυθόρμητα ότι αυτό δεν ήταν λογικό αφού ήταν ήδη σταματημένος στο αλτ όταν συνέβη το ατύχημα, αποδίδοντας έτσι συνοχή και αξιοπιστία στην εκδοχή του. Όταν του υπεβλήθη ότι δεν λέει την αλήθεια γέλασε στο Δικαστήριο ωσάν η πιθανότητα αυτή να του φαινόταν εντελώς απίθανη ή εξωπραγματική. Όταν μάλιστα εξιστορούσε στο Δικαστήριο τα γεγονότα της επίδικής μέρας και το πώς ο κατηγορούμενος τον παρέσερνε κάτω από το αυτοκίνητο του λιποθύμησε στο Δικαστήριο με αποτέλεσμα να υπάρξει διακοπή στη διαδικασία, ωσάν κάποιος που αναπολώντας τα γεγονότα τα ξαναβίωνε από την αρχή. Δέχομαι τη μαρτυρία του στην ολότητά της. Ο ΜΚ3 ανέφερε στην κατάθεση του στην αστυνομία ότι είναι ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του οχήματος με αριθμούς εγγραφής XXXXX
8. Την επίδικη μέρα και ώρα οδηγούσε στην οδό 1ης Απριλίου με σκοπό να κατευθυνθεί προς Αγία Θέκλη. Είδε το αυτοκίνητο του κατηγορούμενου να στρίβει εντός της οδού Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄, να μπαίνει στην αντίθετη λωρίδα και να κτυπά τη μοτοσικλέτα του ΜΚ2 που ήταν σταματημένη στο αλτ. Τότε σταμάτησε το αυτοκίνητο του και έτρεξε σε βοήθεια του ΜΚ
9. Σήκωσε με κάποιους άλλους το αυτοκίνητο του κατηγορούμενου για να βγάλουν τον ΜΚ2 «γιατί ήταν τσιλλιμένος που κάτω που το αυτοκίνητο». Έμεινε στο μέρος μέχρι που ήρθε το ασθενοφόρο και μετά αποχώρησε από τη σκηνή. Στη μαρτυρία του στο Δικαστήριο επέμεινε στην εκδοχή του. Επιβεβαίωσε ότι ο κατηγορούμενος δεν αντιλήφθηκε καν τον ΜΚ2 που ήταν σταματημένος στο αλτ, τον κτύπησε και τον παρέσυρε για μερικά μέτρα. Μάλιστα ο κατηγορούμενος μετά που κατάφερε να σταματήσει, αγχώθηκε, συνέχισε να πατά γκάζι και ξαναπάτησε τον ΜΚ2 μέχρι τα πόδια. Μετά τον απεγκλωβισμό του ΜΚ2 κάτω από το αυτοκίνητο του κατηγορούμενου, ο ΜΚ3 μετακίνησε το αυτοκίνητο του από το χώρο όπου το είχε αφήσει για να βοηθήσει, αφού ήταν στη μέση του δρόμου, περίμενε το ασθενοφόρο να φτάσει για να μεταφέρει τον ΜΚ2 στο νοσοκομείο και τότε έφυγε από το μέρος. Ήταν βέβαιος ότι είδε τον κατηγορούμενο να μπαίνει πρώτος στην οδό Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ' και μετά μπήκε ο ίδιος. Ήταν επίσης βέβαιος ότι ο ΜΚ2 ήταν σταματημένος στο Χ2 και ο κατηγορούμενος με κυκλική και διαγώνια πορεία μπήκε στη λωρίδα κυκλοφορίας του ΜΚ2 και τον παρέσυρε. Ο ΜΚ3 δεν κλονίστηκε κατά την αντεξέταση. Ανέφερε ότι στην κατάθεση του είπε τα πράγματα συνοπτικά ενώ στο Δικαστήριο αναλυτικότερα. Δε θυμάται ποιοι τον βοήθησαν να σηκώσει το αυτοκίνητο του κατηγορούμενου. «Είχα φρικάρει εκείνη τη στιγμή» είπε. Δεν είδε οποιοδήποτε να μετακινεί την μοτοσικλέτα του ΜΚ
10. Πάντως μέχρι να μετακινήσει το αυτοκίνητο του σε μέρος όπου δεν εμπόδιζε, η μοτοσικλέτα έλειπε από τη σκηνή του ατυχήματος, είπε. Δεν είδε τον πατέρα του ΜΚ2 καθόλου στη σκηνή. Όταν του υπεβλήθη ότι είναι συγγενείς και φίλοι με τον ΜΚ2 και πρόθεση του είναι να τον βοηθήσει, αυτός ανέφερε ότι δεν γνωρίζει αν είναι συγγενείς αλλά δεν είναι ούτε φίλοι. Η κοπέλα του ΜΚ3 είναι φίλη με την αδερφή του ΜΚ2, αλλά εκείνος και ο ΜΚ2 δεν είναι φίλοι. Μόνο συγχωριανοί και γνωστοί. Υπέθεσε ότι ο ΜΚ2 γνώριζε το κινητό του τηλέφωνο μέσω της αδερφής του. Πάντως παρόλο που είναι φίλοι στο Facebook, ο ίδιος το χρησιμοποιεί πολύ λίγο και αποδέχεται όλα τα αιτήματα φιλίας από οποιονδήποτε, ειδικά από τους χωριανούς που τους βλέπει καθημερινά στο δρόμο. Αρνήθηκε με βεβαιότητα ότι ο ΜΚ2 οδηγούσε τη μοτοσικλέτα του στον ένα τροχό. Διερωτήθηκε μάλιστα πώς γίνεται αυτό αφού ήταν σταματημένος στο αλτ. Ερωτήθηκε γιατί μετά από μέρες έδωσε κατάθεση στην αστυνομία και απάντησε επιβεβαιώνοντας τα λεγόμενα του ΜΚ1 περί τούτου, ότι δηλαδή τότε θα άρχιζε πανεπιστήμιο στη Λευκωσία και είχε δουλειές και τρεξίματα και γι΄ αυτό διευθέτησε ραντεβού με τον αστυνομικό μόλις στις 20/09/
11. Αρνήθηκε ότι πήγε στην αυτόματη ταμειακή μηχανή για να πάρει χρήματα και είπε μάλιστα ότι μπορεί προς τούτο να προσκομίσει και κατάσταση λογαριασμού της τράπεζας του. Θεωρώ ότι ο ΜΚ3 είπε την αλήθεια στο δικαστήριο. Ήταν ήρεμος και θετικός στις απαντήσεις του. Δεν υπέπεσε σε αντιφάσεις. Επιβεβαίωσε τα όσα ανέφεραν οι ΜΚ1 και ΜΚ2, στο βαθμό που αφορούσαν τον ίδιο. Μου έδωσε την εντύπωση κάποιου που ήρθε στο Δικαστήριο να μαρτυρήσει ώστε να λάμψει η αλήθεια αλλά και ώστε να τιμωρηθεί ο κατηγορούμενος για το κτύπημα στον ΜΚ2, που σόκαρε τον ίδιο τον ΜΚ3 αφού το είδε να συμβαίνει μπροστά στα μάτια του, χωρίς βέβαια να έχω διακρίνει οποιαδήποτε εκ προοιμίου αρνητική διάθεση έναντι του κατηγορούμενου. Ούτε το ότι είναι φίλος του ΜΚ2 στο Facebook συνηγορεί απαρέγκλιτα υπέρ του ότι μεροληπτεί υπέρ του ΜΚ2 και εναντίον του κατηγορούμενου. Εξήγησε πειστικά τη φύση της σχέσης του με τον ΜΚ
12. Δέχομαι τα όσα είπε στην ολότητά τους. Ο κατηγορούμενος στην κατάθεση του αναφέρει ότι ενώ οδηγούσε στην οδό 1ης Απριλίου έστριψε δεξιά και μπήκε στην οδό Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄. Λόγω του ότι το αυτοκίνητο του ΜΚ3 ήταν σταματημένο στη λωρίδα του, μπήκε λίγο στην άλλη λωρίδα για να τον χωρέσει να περάσει. «Ξαφνικά είδα μία μικρή μοτόρα να έρχεται από απέναντι μου και μου κτύπησε μπροστά από το αυτοκίνητο. Αμέσως σταμάτησα και κάποιοι περαστικοί σηκώσαν το αυτοκίνητο μου πάνω και εβκάλαν την μοτόρα και τον μιτσίν που κάτω που το αυτοκίνητο. Ήρτε στο δυστύχημα ο τζίηρης του μιτσί και είπεν κάποιους μιτσιούς που δεν ξέρω ποιοι ήταν να φύουν την μοτόρα και εφύγαν την που το δυστύχημα», είπε. Στην ανώμοτη δήλωση του στο Δικαστήριο, ο Κατηγορούμενος υιοθέτησε την κατάθεση του ημ. 1/09/16 και διευκρινιστικά ανέφερε μεταξύ άλλων ότι η μοτοσικλέτα του ΜΚ2 κινείτο με μεγάλη ταχύτητα στον ένα τροχό προς το μέρος του. Η μοτοσικλέτα, συνέχισε, δεν είχε νούμερα. Προσπάθησε να σταματήσει τον πατέρα του Μ2 από το να μετακινήσει τη μοτοσικλέτα από τη σκηνή και αυτός του επιτέθηκε. Αρνείται τα όσα ανέφερε στην κατάθεση του σε σχέση με το ότι κάποιοι περαστικοί σήκωσαν το αυτοκίνητο του πάνω και έβγαλαν την μοτοσικλέτα και τον ΜΚ2 από κάτω. Δεν έγινε κάτι τέτοιο, είπε, αφού το αυτοκίνητο που οδηγούσε ήταν πολύ χαμηλό και αν περνούσε από πάνω από τον ΜΚ2 θα τον τραυμάτιζε θανάσιμα. Συνέχισε: «Απλώς από τη σύγχυση μου μετά το ατύχημα ίσως να τα είπε λίγο μπερδεμένα στον αστυνομικό και ίσως δεν κατάλαβε τι του είπα [..] Ο πατέρας του παραπονούμενου πήρε άλλη μοτοσικλέτα στο αστυνομικό τμήμα, που όπως έμαθα, είναι γραμμένη στη μητέρα του παραπονούμενου. Δεν πήραν τη μοτοσικλέτα που οδηγούσε τη ημέρα του ατυχήματος επειδή την οδηγούσε χωρίς άδεια οδήγησης και χωρίς πιστοποιητικό ασφάλισης. Βλέπω συχνά τον παραπονούμενο να οδηγεί μοτοσικλέτες στον ένα τροχό». Είπε, περαιτέρω, οτι ΜΚ2 και ΜΚ3 είναι συγγενείς και ο εξεταστής της υπόθεσης είναι σύγαμπρος του πατέρα του κατηγορούμενου, έτσι προσπαθούν να του επιρρίψουν την ευθύνη για να αποσπάσει ο ΜΚ2 χρήματα από την ασφαλιστική εταιρεία, όπως έκαναν και στο παρελθόν και σε άλλη περίπτωση. Σύμφωνα με την νομολογία, η ανώμοτη δήλωση δεν μπορεί να αξιολογηθεί ως μαρτυρία (βλ. Δημοσθένους ν. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ.129, Στέλιος Σοφοκλέους ν. Ανδριανής Μ. Καλογήρου

(1997)1 Α.Α.Δ. 369). Παρόλο που δεν αξιολογείται, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έχει καμία αποδεικτική αξία. Λαμβάνεται υπ' όψιν ώστε να δώσει μία άλλη υφή στα γεγονότα εάν και εφ' όσον αυτό επιτρέπεται από την δοθείσα μαρτυρία στην υπόθεση. Ο χαρακτήρας της ανώμοτης δήλωσης είναι περισσότερο πειστικής παρά αποδεικτικής σημασίας, εφόσον δεν αποδεικνύει γεγονότα που δεν τεκμηριώθηκαν από το σύνολο του μαρτυρικού υλικού (Anastassiades v The Republic

(1977)2 CLR 97). Ό,τι επιτυγχάνει είναι την επεξήγηση τέτοιων αποδεδειγμένων με μαρτυρία γεγονότων. Σημειώνω περαιτέρω ότι, από την επιλογή του κατηγορουμένου να προβεί σε ανώμοτη δήλωση δεν πρέπει εξάγονται οποιαδήποτε συμπεράσματα ενοχής και προς τούτο αυτοπροειδοποιούμαι (Themistocleous v. Police

(1981)2 C.L.R. 200). Δε μπορώ να αποδώσω οποιαδήποτε βαρύτητα στα λεγόμενα του κατηγορούμενου. Βρίθουν αντιφάσεων και ανακριβειών. Θεωρώ ότι, με απώτερο σκοπό να απαλλαγεί κάθε ευθύνης, κατέθεσε τόσο στην αστυνομία όσο και στο Δικαστήριο. Ενώ, στην ανώμοτή του δήλωση, αρχικά υιοθέτησε την κατάθεσή του στη Αστυνομία, αργότερα ανέφερε εντός αυτής γεγονότα που διίστανται με τα όσα ανέφερε στην κατάθεσή του. Εάν ο ΜΚ2 οδηγούσε τη μοτοσικλέτα του με μεγάλη ταχύτητα και στον ένα τροχό όπως ανέφερε στην ανώμοτη του δήλωση, θα ήταν λογικό να το αναφέρει εξαρχής στην κατάθεση του και όχι για πρώτη φορά εντός του Δικαστηρίου και χωρίς να υπάρχει η δυνατότητα αντεξέτασής του. Περαιτέρω, ο ίδιος αναίρεσε τα λεγόμενά του στην κατάθεση του, την οποία υπέγραψε χωρίς διαμαρτυρία, ότι ο ΜΚ2 ήταν εγκλωβισμένος κάτω από το αυτοκίνητο του. Στην ανώμοτή του δήλωσε, για πρώτη φορά, ότι ο ΜΚ2 μετά το ατύχημα έπεσε μαζί με την μοτοσικλέτα του δίπλα από το αυτοκίνητό του. Αυτή είναι, κρίνω, εκ των υστέρων σκέψη και αντίκειται στα λεγόμενα των ΜΚ2 και ΜΚ3 που ήδη κρίθηκαν αξιόπιστοι. Καταλογίζει δε αλλότριο κίνητρο στους ΜΚ2 και ΜΚ3 ως συγγενείς, το ίδιο και στον ΜΚ1, για να βάλει κατά της αξιοπιστίας της διερεύνησης του. Τέτοιο αλλότριο κίνητρο ουδόλως προέκυψε από την παρουσία και τα λεγόμενα και των τριών πιο πάνω μαρτύρων στο Δικαστήριο. Η, δε, θέση του κατηγορούμενου στην ανώμοτη του δήλωση ότι, παρουσιάστηκε στον αστυνομικό άλλη μοτοσικλέτα από αυτήν που οδηγούσε ο ΜΚ2 κατά το ατύχημα, δεν μπορεί να ευσταθεί, αφού ο ίδιος ο ΜΚ1 επιθεώρησε την επίδικη μέρα τη μοτοσικλέτα του ΜΚ2 στο σπίτι του ΜΚ2 και βρήκε ότι οι ζημιές της συνήδαν με την επίδικη σύγκρουση. Στη βάση όλων των πιο πάνω δεν έχω αμφιβολία ότι αν βασιστώ στα όσα είπε ο κατηγορούμενος δεν θα είμαι σε θέση να εξάξω κανένα ασφαλές συμπέρασμα για την υπόθεση. Απορρίπτω τις θέσεις του στην ολότητα τους. Πρέπει, σε αυτό το σημείο, να σημειωθεί ότι διατηρώ αμφιβολίες κατά πόσο ο κατηγορούμενος είναι σε θέση να οδηγεί οποιοδήποτε μηχανοκίνητο όχημα χωρίς να δημιουργεί κίνδυνο τόσο για τον εαυτό του όσο και για άλλα άτομα που χρησιμοποιούν το δρόμο, όπως επιμαρτυρείται άλλωστε και από τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. Ήταν κατά τον χρόνο καταχώρισης του κατηγορητήριου 87 χρονών. Τα αντανακλαστικά του, η όραση του, η ακοή του και η ομιλία του, από τα όσα ήμουν σε θέση να παρατηρήσω και να διαπιστώσω από τη συμπεριφορά του εντός της αίθουσας του Δικαστηρίου καθόλη τη διάρκεια της ακρόασης, είναι επηρεασμένα λόγω ηλικίας. Με αυτό κατά νου εξηγείται και το ότι ουδέποτε αντιλήφθηκε τον ΜΚ2 να είναι σταματημένος στο αλτ και ότι τον παρέσυρε μερικά μέτρα μέχρι οι παριστάμενοι να του φωνάξουν να σταματήσει. Το ότι ταράχτηκε και συγχύστηκε από το συμβάν το αναφέρει και ο ίδιος στην ανώμοτη του δήλωση και αυτό εξηγεί και την επανεκκίνηση του αυτοκινήτου του μετά που ο ΜΚ3 έβγαλε τον ΜΚ2 από κάτω, με αποτέλεσμα ο ΜΚ2 να τραυματιστεί περαιτέρω. Γ. Ευρήματα Στη βάση της πιο πάνω μαρτυρίας και της αξιολόγησης της είμαι σε θέση να προβώ στα πιο κάτω ευρήματα: Ο κατηγορούμενος στις 30/08/16 και περί ώρα 18:30 οδηγούσε το μη εγγεγραμμένο σαλούν αυτοκίνητο με αριθμό πλαισίου XXXXX66 και αριθμό μηχανής XXXXX68 στην οδό 1ης Απριλίου στη Σωτήρα της Επαρχίας Αμμοχώστου και εισήλθε με δεξιά στροφή εντός της οδού Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄, παρασύροντας τον ΜΚ2 μαζί με τη μοτοσικλέτα του, ο οποίος ήταν σταματημένος νόμιμα στην αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας σύμφωνα με την πορεία του, στο αλτ της οδού Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄, έχοντας πρόθεση να κατευθυνθεί δεξιά εντός της οδού 1ης Απριλίου. Ο κατηγορούμενος δεν είδε τον ΜΚ2 να είναι σταματημένος στο αλτ και δεν αντιλήφθηκε ότι τον κτύπησε. Το κατάλαβε μόνο αφότου άκουσε τις φωνές παριστάμενων να του φωνάζουν να σταματήσει. Όταν τελικά σταμάτησε, ο ΜΚ3 βοηθούμενος από άλλο πρόσωπο, σήκωσαν πάνω το αυτοκίνητο του κατηγορούμενου και απεγκλώβισαν τον ΜΚ2. Λόγω της σύγχυσης και ταραχής του κατηγορούμενου όταν το αυτοκίνητο του ξανατοποθετήθηκε στο δρόμο, το άφησε να προχωρήσει για λίγο τραυματίζοντας περαιτέρω τον παραπονούμενο. Συνεπεία του επίδικου ατυχήματος, ο ΜΚ2 υπέστη εγκαύματα τριβής δεξιού γόνατος και κνήμης και οίδημα και ερυθρότητα δεξιού ζυγωματικού καθώς και ρωγμώδες κάταγμα εγγύς κνήμης δεξιά και κάταγμα ρινικού οστού δεξιά. Κατά τον επίδικο χρόνο, η άσφαλτος ήταν στεγνή, καλής επιφάνειας, ο καιρός ήταν αίθριος και ο δρόμος κατάλληλα σηματοδοτημένος. Το ανώτατο όριο ταχύτητας στο σημείο όπου έγινε η σύγκρουση ήταν 50 χ.α.ω. αφού η περιοχή είναι κατοικημένη. Η ορατότητα του κατηγορούμενου, σύμφωνα με την πορεία του και προς το αλτ όπου επισυνέβη η σύγκρουση, ήταν 15 μέτρα. Δ. Νομική Πτυχή Στην παρούσα υπόθεση, όπως και σε κάθε ποινική υπόθεση, το βάρος για απόδειξη της κατηγορίας πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, βαραίνει εξ' ολοκλήρου την Κατηγορούσα Αρχή (βλ. Λοίζου v. Αστυνομίας

(1989)2 ΑΑΔ 363, Γενικός Εισαγγελέας v. Σαζός

(2001)2ΑΑΔ 18). Το άρθρο 8 του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου, Ν.86/72αναφέρει ότι όποιος οδηγεί μηχανοκίνητο όχημα σε οδό χωρίς να καταβάλλει την προσήκουσα επιμέλεια και προσοχή, ή χωρίς να επιδεικνύει εύλογη μέριμνα για άλλα πρόσωπα που χρησιμοποιούν την οδό, είναι ένοχος αδικήματος. Στην Αναστάσης Παύλου ν. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ 68 αναφέρονται τα ακόλουθα: «Η οδήγηση εξυπακούει την εξάσκηση προσήκουσας προσοχής. Το ερώτημα που εγείρεται σε περιπτώσεις αμελούς οδήγησης κατά παράβαση του άρθρου 8 του Νόμου 86/72 είναι κατά πόσο ο οδηγός εκπλήρωσε την υποχρέωση εξάσκησης λογικής φροντίδας και προσοχής για άλλα πρόσωπα που χρησιμοποιούν το δρόμο. Το κριτήριο που εφαρμόζεται σε μια τέτοια περίπτωση είναι αντικειμενικό και οι παράμετροι του αναφέρονται στη συμπεριφορά ενός συνετού και σώφρονα και όχι του τέλειου οδηγού. (Ιδε Παναγιώτου ν. Αστυνομίας

(1982)1 Α.Α.Δ. 585, Σωκράτους ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 1 και Βασιλείου ν. Αστυνομίας

(1994)2 Α.Α.Δ. 202)». Το καθήκον φροντίδας και μέριμνας (duty of care) οφείλεται σε κάθε πρόσωπο που κατά λογική πρόβλεψη μπορεί να επηρεασθεί από τις πράξεις του οδηγού. Τα συστατικά στοιχεία της αμέλειας είναι τα ίδια στο αστικό και ποινικό δίκαιο ό,τι διαφέρει είναι το βάρος της αποδείξεως (βλ. Σωκράτους (ανωτέρω). Όπως αναφέρεται στην απόφαση αυτή η πρόβλεψη συναρτάται με τις κοινές εμπειρίες και τη λογική και το κριτήριο για τη διαπίστωση αμέλειας είναι αντικειμενικό. Μέτρο ο μέσος προσεκτικός και συνετός οδηγός και όχι ο τέλειος οδηγός. Ένας οδηγός έχει καθήκον τήρησης της δέουσας παρατηρητικότητας πάντοτε και κάτω από όλες τις περιστάσεις (βλ. Κωνσταντίνου ν. Κατσούρη

(1975)1 C.L.R. 188). Η αμέλεια είναι συνυφασμένη με το χρόνο, τόπο και άλλες συνθήκες και παράλειψη να δει κανείς ότι είναι απλά ορατό αποτελεί αμέλεια (Νικολαΐδης ν. Οικονομίδης

(1963)2 C.L.R. 78). Στη βάση όλων των πιο πάνω, κρίνω ότι ο κατηγορούμενος υπέπεσε του μέτρου προσοχής και επιμέλειας που ο μέσος συνετός οδηγός οφείλει να ασκεί στο δρόμο. Η αμέλεια του κατηγορούμενου συνίσταται στα ακόλουθα: · Ουδέποτε είδε τον ΜΚ2 σταματημένο με τη μοτοσικλέτα του στο αλτ, ενώ αυτός ήταν ορατός από 15 μέτρα μακριά, ως η πορεία του κατηγορούμενου. · Με κυκλική και όχι κάθετη πορεία, εισήλθε διαγώνια στην οδό Αρχ. Μακαρίου Γ΄ από την οδό 1ης Απριλίου, εισερχόμενος εντός της αντίθετης, από τη νόμιμη, λωρίδας κυκλοφορίας του και χωρίς να υπάρχει οποιοδήποτε εμπόδιο στο δρόμο του, που να δικαιολογούσε τέτοια ενέργεια. · Ακόμα και μετά που κτύπησε και παρέσυρε τον ΜΚ2, δεν αντιλήφθηκε το γεγονός αυτό και ο μόνος λόγος που σταμάτησε ήταν διότι άκουσε παριστάμενους να του φωνάζουν να σταματήσει. Με την πιο πάνω συμπεριφορά του, κρινόμενη αντικειμενικά, ο κατηγορούμενος παρέβηκε, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, την υποχρέωσή του βάσει του Άρθρου 8 του Ν. 86/72. Κρίνω, συνεπώς, τον κατηγορούμενο ένοχο στην κατηγορία που αντιμετωπίζει. Δίδονται οδηγίες στην αρμόδια Πρωτοκολλητή η παρούσα απόφαση να αποσταλεί στον Έφορο Μηχανοκινήτων Οχημάτων, ώστε να αποφασιστεί κατά πόσο ο κατηγορούμενος είναι, στη βάση των σχετικών Νόμων και Κανονισμών, πρόσωπο ικανό να εξακολουθεί να κατέχει άδεια οδήγησης. (Υπ.) ............. Μ. Κ. Λοΐζου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο