Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Γιωρκάτζης, Αρ. Υπόθεσης: 21079/2017, 21/1/2019

(14)και 72 των περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών Κ.Δ.Π. 66/

2. Παράλειψη συμμόρφωσης σε σήμα Αστυνομικού με στολή κατά παράβαση των Κανονισμών 2, 58

(2)(στ) και 72 των περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών ΚΔΠ 66/

2. Οδήγηση μηχανοκίνητου οχήματος των κατηγοριών Μ1, Ν1, Ν2, Ν3 χωρίς πρόσδεση με ζώνη ασφαλείας κατά παράβαση των άρθρων 2, 12 15

(1), 17

(2)και 18 του Περί Οδικής Ασφάλειας Νόμου 174/

1. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των αδικημάτων, ο Κατηγορούμενος την 20.6.2017 στην οδό Πέτρου Ηλιάδη στα Λατσιά της Επαρχίας Λευκωσίας οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αριθμούς εγγραφής xxxx64 χρησιμοποιώντας τηλέφωνο με το χέρι και χωρίς να είναι προσδεδεμένος με ζώνη ασφαλείας. Περαιτέρω, ο Κατηγορούμενος παρέλειψε να συμμορφωθεί σε σήμα αστυνομικού με στολή, ήτοι του Αστ.XXX5 xxx Σάββα και να ακινητοποιήσει το όχημα του. ΜΑΡΤΥΡΙΑ Για να αποδείξει την υπόθεση, η κατηγορούσα αρχή κάλεσε δύο μάρτυρες Κατηγορίας (ΜΚ). Το Δικαστήριο κάλεσε τον Κατηγορούμενο σε απολογία. Αφού του επεξηγήθηκαν τα δικαιώματα του, αυτός επέλεξε να καταθέσει ενόρκως και δεν κάλεσε μάρτυρες υπεράσπισης. Πιο κάτω καταγράφω με την μέγιστη δυνατή πληρότητα την μαρτυρία κάθε προσώπου που κατέθεσε ενώπιον μου. Αστ.595 xxxx Σάββα (ΜΚ1) Ο ΜΚ1 είπε στο Δικαστήριο ότι στις 20.6.2017 και ώρα 18:20 διενεργούσε έλεγχο στην οδό Πέτρου Ηλιάδη στα Λατσιά φορώντας φωσφορούχο γιλέκο και πηλίκιο. Η τροχαία κίνηση ήταν αραιή και ο καιρός ήταν αίθριος. Εκείνη την στιγμή, είδε το όχημα με αριθμούς εγγραφής xxxx64 να έρχεται προς το μέρος του και διαπίστωσε ότι ο οδηγός του δεν έφερε ζώνη ασφαλείας και ότι με το δεξί του χέρι κρατούσε τηλέφωνο στο δεξί του αυτί. Έκανε σήμα στον οδηγό να σταματήσει στην αριστερή λωρίδα ασφαλείας του δρόμου, πλην όμως αυτός παρέλειψε να το πράξει και αφού πέρασε μπροστά από τον ΜΚ1, εγκατέλειψε το σημείο αναπτύσσοντας ταχύτητα. Ο ΜΚ1 κατάφερε όμως λόγω της αρχικά χαμηλής ταχύτητας, να διακρίνει τους αριθμούς εγγραφής και μετά από έλεγχο, διαπίστωσε ότι το όχημα ανήκει στον Κατηγορούμενο. Την ίδια ημέρα και ώρα 20:00, ο Κατηγορούμενος κλήθηκε και προσήλθε στον Αστυνομικό Σταθμό Λατσιών, όπου ο ΜΚ1 τον είδε και αναγνώρισε ότι επρόκειτο για τον οδηγό που διέπραξε τα αδικήματα που αναφέρει στην κατάθεση του. Αντεξεταζόμενος, ο ΜΚ1 είπε ότι μαζί του κατά τον έλεγχο ήταν και κάποιος άλλος αστυνομικός ο οποίος δεν είδε το συμβάν καθότι ασχολείτο με άλλη καταγγελία. Αναφορικά με το σήμα που έγινε προς τον Κατηγορούμενο, ο ΜΚ1 είπε ότι μπήκε στον δρόμο και τότε ο Κατηγορούμενος με ελιγμό τον προσπέρασε και συνέχισε την πορεία του. Αστ.3043 xxxx Αριστοδήμου (ΜΚ2) Η ΜΚ2 ήταν η αστυνομικός που ανέλαβε την εξέταση της υπόθεσης και προς τούτο, τηλεφώνησε στον Κατηγορούμενο στις 20:00 της 20.6.2017 και τον κάλεσε να προσέλθει στον Αστυνομικό Σταθμό Λατσιών. Ο Κατηγορούμενος μετέβη στον σταθμό στις 20:
2. Εκεί ήταν και ο ΜΚ1 ο οποίος είδε τον Κατηγορούμενο και αναγνώρισε ότι ήταν ο οδηγός του οχήματος που είχε εντοπίσει στην οδό Πέτρου Ηλιάδη. Η ΜΚ2 κατηγόρησε τον Κατηγορούμενο και αφού του επίστησε την προσοχή στο νόμο, ο Κατηγορούμενος απάντησε «Δεν παραδέχομαι τίποτε. Δεν ήμουν εκεί, δεν είχα λόγο να μην σταματήσω. Το αυτοκίνητό μου το οδηγώ μόνο εγώ». Αντεξεταζόμενη, η ΜΚ2 είπε ότι ο Κατηγορούμενος απασχόλησε τον Αστυνομικό Σταθμό στο παρελθόν και ανέκαθεν παρουσιαζόταν συνεργάσιμος. Κατηγορούμενος Μετά το πέρας της μαρτυρίας για την Κατηγορούσα Αρχή, κατέθεσε στο Δικαστήριο ο Κατηγορούμενος. Αυτός ανέφερε ότι κατά την επίδικη μέρα του τηλεφώνησε η ΜΚ2 και του ζήτησε να μεταβεί στον Αστυνομικό Σταθμό Λατσιών κάτι το οποίο έπραξε αμέσως. Ισχυρίστηκε ότι δεν θέλησε να διαφύγει οποιασδήποτε ανακοπής αφού ο ίδιος δεν βρισκόταν στο σημείο κατά τον χρόνο που ανέφερε ο ΜΚ
3. Σε κάθε περίπτωση, ισχυρίστηκε ότι δεν μπορεί κάποιος να διαφύγει από το συγκεκριμένο σημείο λόγω κυρτωμάτων στο οδόστρωμα. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω τους μάρτυρες να δίνουν δια ζώσης τη μαρτυρία τους στο εδώλιο και να αξιολογήσω την συνολική εμφάνιση και συμπεριφορά τους. Αποτίμησα την παρουσία τους στη βάση των εγγενών χαρακτηριστικών της μαρτυρίας τους όπως η πηγή γνώσης, η μνήμη, η ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος, τυχόν προκατάληψη, ανιδιοτέλεια και η αληθοφάνεια (βλ. Phipson on Evidence, 14th edition, σελίδα 251). Κατά την αξιολόγηση της αξιοπιστίας του κάθε μάρτυρα έλαβα επίσης υπόψη μου ότι με βάση τη νομολογία είναι ανάγκη μια μαρτυρία να τίθεται στη βάσανο της αξιολόγησης από απόψεως περιεχομένου και να μην γίνεται αποδεκτή ή να απορρίπτεται με μόνο την εξωτερική εντύπωση που προκαλεί ο μάρτυρας (βλ. Γεώργιος & Σπύρος Τσαππή Λτδ v. Πολυβίου

(2009)1 Α.Α.Δ. 339). Έχοντας όλα τα πιο πάνω κατά νου, σημειώνω ότι και οι δύο μάρτυρες κατηγορίας ήταν σαφείς στις θέσεις τους και απαντούσαν με αμεσότητα και ευθύτητα. Δεν διαπίστωσα οποιαδήποτε προσπάθεια παραποίησης των γεγονότων ή απόκρυψης της αλήθειας. Όσον αφορά ειδικότερα τον ΜΚ1, στην μαρτυρία του οποίου στηρίζεται η υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής, επισημαίνω ότι ήταν ήρεμος και δεν φάνηκε να διακατέχεται από αμηχανία ή δισταγμό. Επιπρόσθετα, δεν περιέπεσε σε οποιεσδήποτε αντιφάσεις και η αξιοπιστία του δεν πλήγηκε κατά την διάρκεια της αντεξέτασης του. Σημειώνω ότι ο ΜΚ1 δεν αντεξετάστηκε επί ουσιαστικών πτυχών της υπόθεσης. Δεν αμφισβητήθηκε η καλή ορατότητα που υπήρχε την συγκεκριμένη μέρα και ώρα στον επίδικο τόπο, ότι έγινε σήμα στον οδηγό του οχήματος, ή ότι ο οδηγός του εν λόγω οχήματος δεν έφερε ζώνη ασφαλείας και χρησιμοποιούσε τηλέφωνο με το χέρι. Εκείνο που αμφισβητήθηκε ήταν το κατά πόσον, ο Κατηγορούμενος ήταν το πρόσωπο που βρισκόταν με το όχημα του στο συγκεκριμένο σημείο την συγκεκριμένη στιγμή Καθίσταται σαφές ότι, η υπόθεση στηρίζεται στην ορθή αναγνώριση τόσο των αριθμών εγγραφής του οχήματος όσο και του Κατηγορουμένου. Είναι συνεπώς αναγκαία, η εξέταση της ποιότητας αναγνώρισης στην οποία προέβη ο ΜΚ1, στα πλαίσια που έχει θέσει η Νομολογία. Οι κατευθυντήριες γραμμές ως προς το θέμα αναγνώρισης τέθηκαν στην υπόθεση R. V. Turnbull

(1976)3 All E.R. 549, η οποία έχει υιοθετηθεί σε πολλές αποφάσεις κυπριακών Δικαστηρίων (βλ. Λαζάρου ν. Δημοκρατίας

(2010)2 Α.Α.Δ. 633). Αν η αναγνώριση είναι καλής ποιότητας, τότε το Δικαστήριο μπορεί να αποφασίσει με ασφάλεια και να κρίνει την αξιοπιστία της μαρτυρίας αυτής, έστω και στην απουσία μαρτυρίας προς υποστήριξη. Όταν, η αναγνώριση είναι κακής ποιότητας, το Δικαστήριο θα πρέπει να απαλλάξει τον Κατηγορούμενο εκτός αν υπάρχει άλλη μαρτυρία που να υποστηρίζει ότι το πρόσωπο αυτό, είναι το πρόσωπο που διέπραξε το αδίκημα. Στην προκειμένη περίπτωση, αφού αναφέρω ότι λαμβάνω σχετική προειδοποίηση περί του κινδύνου στήριξης με ασφάλεια στην αναγνώριση των αριθμών εγγραφής του οχήματος αλλά και του ίδιου του Κατηγορουμένου, κρίνω ότι η ποιότητα αναγνώρισης είναι επαρκής για να υπάρξει ασφαλής κατάληξη ότι την συγκεκριμένη ημέρα και ώρα, το αυτοκίνητο το οποίο κινούταν στην οδό Πέτρου Ηλιάδη στα Λατσιά και το οποίο εντοπίστηκε από τον ΜΚ1, είναι το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής xxxx64 το οποίο οδηγείτο από τον Κατηγορούμενο. Ο ΜΚ1 είχε την ευκαιρία να δει τόσο όχημα όσο και τον οδηγό από πολύ κοντινή απόσταση χωρίς να υπάρχει οποιοδήποτε εμπόδιο στην ορατότητα. Είχε δε την ευκαιρία να αναγνωρίσει τον Κατηγορούμενο λίγες ώρες μετά, στον Αστυνομικό Σταθμό Λατσιών. Εξάλλου, σύμφωνα με την μαρτυρία της ΜΚ2, ο Κατηγορούμενος παραδέχτηκε ότι μόνο εκείνος οδηγεί το όχημα με αριθμούς εγγραφής xxxx

1. Έχοντας κατά νου όσα αναφέρθηκαν πιο πάνω και συνυπολογίζοντας την συνολική παρουσία του ΜΚ1 στο εδώλιο του μάρτυρα καταλήγω στην αποδοχή της μαρτυρίας του, περιλαμβανομένης της αναγνώρισης του οχήματος με αρ. εγγραφής xxxx64 και του Κατηγορουμένου ως οδηγού. Ο Κατηγορούμενος από την άλλη, δεν με έπεισε ότι είπε στο Δικαστήριο την αλήθεια. Δεν παρουσίασε με συνοχή και πειστικότητα την θέση του αλλά υπέπεσε σε αντιφάσεις και ασάφειες. Ειδικότερα, κατά την αντεξέταση του είπε ότι εκείνη την ημέρα βρισκόταν στην εργασία του μέχρι τις 17:
2. Ακολούθως πήγε σπίτι του από όπου τον παρέλαβε η πρώην σύντροφος του. Με το αυτοκίνητο της τελευταίας μετέβησαν στην Λάρνακα για περίπατο. Αργότερα είπε ότι ο λόγος για τον οποίο μετέβησαν στην Λάρνακα ήταν για να πληρωθεί η σύντροφος του από την εργασία της. Δεν δόθηκε όμως καμία εξήγηση σε σχέση με την παρέλευση σχεδόν 3 ωρών από την ώρα που ο Κατηγορούμενος έφυγε από την εργασία του μέχρι την άφιξη στην Λάρνακα. Εν πάση περιπτώσει, όταν πήραν τον Κατηγορούμενο τηλέφωνο τους είπε να πάνε στο σπίτι του για να δουν ότι το αυτοκίνητο του βρισκόταν εκεί με την μηχανή σβηστή. Τούτο δείχνει ότι η μεταγενέστερη αναφορά του Κατηγορουμένου ότι δήθεν πήγε στον σταθμό χωρίς να γνωρίζει περί τίνος επρόκειτο δεν είναι αληθής. Γενικά, λαμβάνω υπόψη μου τη συνολική παρουσία του Κατηγορουμένου στο εδώλιο του μάρτυρα, και ειδικότερα τον τρόπο με τον οποίο απαντούσε στις ερωτήσεις, καθώς και το περιεχόμενο της μαρτυρίας του και καταλήγω ότι όσα αυτός ανέφερε είναι προϊόν δεύτερων σκέψεων προς αποφυγή των συνεπειών των πράξεων του. Έχοντας κατά νου τα πιο πάνω, καταλήγω σε εύρημα ότι την 20.6.2017 και ώρα 18:20, ο Κατηγορούμενος οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αριθμούς εγγραφής xxxx64 στην οδό Πέτρου Ηλιάδη στα Λατσιά της Επαρχίας Λευκωσίας, χρησιμοποιώντας τηλέφωνο με το χέρι και χωρίς να είναι προσδεδεμένος με ζώνη ασφαλείας. Η τροχαία κίνηση ήταν αραιή και ο καιρός ήταν αίθριος Ο ΜΚ1, ο οποίος διενεργούσε έλεγχο τροχαίας στην ίδια οδό φορώντας φωσφορούχο γιλέκο και πηλίκιο, εισήλθε στον δρόμο και έκανε σήμα στον Κατηγορούμενο να σταματήσει στην αριστερή λωρίδα ασφαλείας. Ο Κατηγορούμενος παρέλειψε να το πράξει και αφού έκανε ελιγμό, πέρασε μπροστά από τον ΜΚ1 και εγκατέλειψε το σημείο αναπτύσσοντας ταχύτητα. Σε σχέση με τα αδικήματα των Κατηγοριών 1 και 3 δεν χρειάζεται να λεχθούν πολλά καθώς είναι εμφανές ότι στην βάση των ευρημάτων του Δικαστηρίου, πληρούνται τα συστατικά τους στοιχεία. Πρόκειται για αδικήματα αυστηρής ευθύνης και η απόδειξη της πράξης η οποία τα συνθέτει είναι αρκετή για στοιχειοθέτηση της Κατηγορίας. Συνεπώς, το εύρημα ότι ο Κατηγορούμενος οδηγούσε χρησιμοποιώντας τηλέφωνο με το χέρι και χωρίς να είναι προσδεδεμένος με ζώνη ασφαλείας αποδεικνύει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τα αδικήματα. Σε σχέση την κατηγορία που αφορά παράλειψη συμμόρφωσης σε σήμα αστυνομικού, παραπέμπω στην Keane v. McSkimming 1983 S.C.C.R. 220 όπου αναφέρθηκαν τα ακόλουθα στην σελ. 223: "It is not of course for the Crown in a case such as this to establish that a driver did see a signal to halt. It is quite sufficient that the Crown leads evidence that a signal was given at a time and in circumstances which ought to make it obvious to an approaching driver. If such evidence is led then in the absence of explanation the case for the Crown is made out upon a prima facie basis and if the driver in question fails to react to the signal and that is established the court is entitled to proceed to conviction, and the Crown prosecution of a motorist in these circumstances is entitled to succeed." Σε ελεύθερη μετάφραση: «Σε υπόθεση όπως η παρούσα, δεν είναι, ασφαλώς, για την Κατηγορούσα Αρχή να καταδείξει ότι οδηγός είδε το σήμα για να σταματήσει. Είναι επαρκές η Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία ότι έγινε σήμα σε χρόνο και κάτω από τέτοιες περιστάσεις ώστε αυτό να ήταν εμφανές σε προσεγγίζοντα οδηγό. Εάν παρουσιαστεί τέτοια μαρτυρία, τότε στην απουσία εξήγησης στοιχειοθετείται εκ πρώτης όψεως η υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής και εάν ο οδηγός όντως παραλείψει να αντιδράσει στο σήμα, τότε το Δικαστήριο, δύναται να καταδικάσει και η δίωξη της Κατηγορούσας Αρχής εναντίον του οδηγού να επιτύχει.» Επομένως, εφόσον το Δικαστήριο δεχθεί ότι με τη μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής καταδείχθηκε ότι έγινε σήμα σε χρόνο και κάτω από περιστάσεις που θα έπρεπε να το καταστήσουν εμφανές σε προσεγγίζοντα οδηγό, και αυτός δεν ανταποκριθεί, στην απουσία εξήγησης, δύναται να καταδικάσει τον οδηγό. Η Κατηγορούσα Αρχή δεν είναι υπόχρεη να αποδείξει ότι ο κατηγορούμενος είδε το σήμα. Στο σύγγραμμα Wilkinson's Road Traffic Offences, 25th ed, 2011, vol. 1, παρ. 6.24, σελ. 489 αναφέρεται ότι κατηγορούμενος μπορεί να αθωωθεί αν ο λόγος που δεν είδε το σήμα δεν αφορούσε δική του παράλειψη (βλ. και Harding v Price [1948] 1 All E.R. 220). Στην προκειμένη περίπτωση, στην βάση των ευρημάτων του Δικαστηρίου, κρίνω ότι ο ΜΚ1 έκανε σήμα σε χρόνο και υπό περιστάσεις που θα έπρεπε να το καταστήσουν εμφανές στον Κατηγορούμενο. Δεν αμφισβητήθηκε ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο, η τροχαία κίνηση ήταν αραιή και ο καιρός ήταν αίθριος. Συν τοις άλλοις, ο ΜΚ1 εισήλθε εντός του δρόμου προκειμένου να προβεί στο σήμα και φορούσε φωσφορούχο γιλέκο. Ο Κατηγορούμενος απέφυγε τον ΜΚ1 με ελιγμό και συνέχισε την πορεία του. Υπό το φως των πιο πάνω και στην απουσία εξήγησης από τον Κατηγορούμενο που να δικαιολογεί την παράλειψη του να σταματήσει, δεν μπορεί να υπάρξει άλλη κατάληξη πέραν από την ενοχή του και στην 2η Κατηγορία. Εν όψει των πιο πάνω, ο Κατηγορούμενος κρίνεται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ένοχος στις Κατηγορίες 1, 2 και
3. (Υπ.) Χρ. Ρασπόπουλος, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο