Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Μιχαήλ, Αρ. Υπόθεσης: 18203/2016, 30/1/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2019:B8 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Χρ. Ρασπόπουλου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 18203/2016 Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας Κατηγορούσα Αρχή v. xxxx Μιχαήλ Κατηγορούμενος Ημερομηνία: 30 Ιανουαρίου 2019 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Φρ. Κακούρη Κατηγορούμενος παρών ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 13.12.2014 και περί ώρα 20:15 έγινε τροχαίο δυστύχημα στην Λεωφόρο Στασίνου στην Λευκωσία. Σε αυτό εμπλεκόταν ο Κατηγορούμενος που οδηγούσε το αυτοκίνητο με αρ. εγγραφής xxxx81 και η πεζή XXXXX Κούσουλου, η οποία τραυματίστηκε θανάσιμα (στο εξής «το θύμα»). Το δυστύχημα συνέβη ενώ το θύμα επιχειρούσε να διασταυρώσει την Λεωφόρο Στασίνου από αριστερά προς δεξιά, ως η πορεία του Κατηγορουμένου. Η Λεωφόρος Στασίνου είναι δρόμος δύο κατευθύνσεων. Η κάθε κατεύθυνση αποτελείται από δύο λωρίδες κυκλοφορίας. Στο σημείο του δυστυχήματος δεν υπήρχε διάβαση πεζών. Η περιοχή είναι κατοικημένη με όριο ταχύτητας 50ΧΑΩ. Ο Κατηγορούμενος οδηγούσε με κατεύθυνση από Λεωφόρο Ομήρου προς Λεωφόρο Σαλαμίνος και κάτω από συνθήκες που διερευνώνται στην παρούσα, επήλθε η επαφή του οχήματος του με το σώμα του θύματος. Το θύμα στην συνέχεια εκτινάχθηκε στις λωρίδες κυκλοφορίας της αντίθετης κατεύθυνσης και κτυπήθηκε από το αυτοκίνητο με αρ. εγγραφής xxxx90, το οποίο κατευθυνόταν από Λεωφόρο Σαλαμίνος προς την Λεωφόρο Ομήρου και το οποίο οδηγούσε η xxxxxx Σολωμονίδου. Πέρα από τα πιο πάνω, είναι επίσης κοινώς αποδεκτό ότι το δυστύχημα έγινε κατά την διάρκεια νύκτας και ενώ ο καιρός ήταν βροχερός. Η λυχνία του πλησιέστερου πάσσαλου οδικού φωτισμού ήταν καμένη. Επίσης, οι πάσσαλοι οδικού φωτισμού που βρίσκονταν στην απέναντι πλευρά της Λεωφόρου, δεν παρείχαν φωτισμό στο σημείο όπου το θύμα εισήλθε στον δρόμο. Ο φωτισμός που υπήρχε από τα παρακείμενα καταστήματα ήταν αμυδρός και δεν φώτιζε καθόλου την Λεωφόρο. Περαιτέρω, το θύμα φορούσε παντελόνι μπλε χρώματος και σακάκι μαύρου χρώματος. Ο θάνατος της προήλθε από κακώσεις σώματος και ζωτικών οργάνων συνεπεία του επίδικου τροχαίου δυστυχήματος. Ο Κατηγορούμενος κατηγορείται για αμελή οδήγηση κατά παράβαση του άρθρου 8 του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου ν.86/
- Αρνήθηκε ενοχή και ακολούθησε ακροαματική διαδικασία. Μετά την παρουσίαση της υπόθεσης για την Κατηγορούσα Αρχή, το Δικαστήριο αυτεπαγγέλτως εξετάζει κατά πόσον έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του Κατηγορουμένου. Κατέθεσαν δια ζώσης ενώπιον του Δικαστηρίου συνολικά πέντε μάρτυρες. Κατατέθηκαν επίσης εκ συμφώνου οι καταθέσεις άλλων οκτώ προσώπων περιλαμβανομένου και του Κατηγορουμένου. Αστ.XXX9 xxxxx Ξενοφώντος (ΜΚ1) Ο ΜΚ1 ανέλαβε πρώτος την διερεύνηση του επίδικου δυστυχήματος. Προς τούτο, μετέβη με τον Κατηγορούμενο στην σκηνή για διάφορες υποδείξεις και τον υπέβαλε σε προκαταρτικό έλεγχο αλκοόλης με μηδενική ένδειξη. Ακολούθως, στην παρουσία του Κατηγορουμένου, ο ΜΚ1 ετοίμασε πρόχειρο σχέδιο (βλ. Τεκμήριο 2) όπου σημείωσε, μεταξύ άλλων, το σημείο επαφής του αυτοκινήτου με αρ. εγγραφής xxxx81 με το θύμα, το οποίο καθορίστηκε με βάση υπόδειξη του Κατηγορουμένου, αλλά και με βάση την πορεία του οχήματος του και τις ζημιές που υπέστη, σε συνδυασμό με την πορεία που είχε το θύμα. Σημειώθηκε, επίσης η περιοχή επαφής του αυτοκινήτου της Γιωργούλας Σολωμονίδου με το θύμα. Υπαστυνόμος xxxx Θεμιστοκλέους (ΜΚ2) Ο ΜΚ2 είναι υπεύθυνος του Κλάδου Διερεύνησης Δυστυχημάτων. Αφίχθηκε στην σκηνή περί τις 21:15 και ενημερώθηκε σχετικά από τον ΜΚ
- Ο ΜΚ2 αναφέρθηκε στο πρόχειρο σχέδιο με το οποίο ο Κατηγορούμενος συμφώνησε και το υπέγραψε ως ορθό. Ο ΜΚ2 είπε επίσης ότι μετέβη με την Αστ.XXX6 και τους ενεχόμενους οδηγούς στην σκηνή του δυστυχήματος, όπου καταμετρήθηκε η ακτίνα των φώτων των εμπλεκόμενων οχημάτων. Το αυτοκίνητο του Κατηγορουμένου έκπεμπε φως σε απόσταση 35 μέτρων, απόσταση από την οποία θα μπορούσε να διακρίνει ότι μια φιγούρα είναι ανθρώπινη. Διαπιστώθηκε επίσης ότι η ορατότητα περιορίζεται λόγω των ψηλών και ογκωδών δέντρων που υπάρχουν στο πεζοδρόμιο. Έτσι, ακόμα και κατά την διάρκεια της ημέρας, η ορατότητα είναι 35 μέτρα. Ο ΜΚ2 είπε ότι η πεζή είχε εξέλθει από χωμάτινο δρόμο, ο οποίος οδηγεί στην Πύλη Αμμοχώστου όπου διεξάγονται διάφορες εκδηλώσεις. Το επίδικο βράδυ, λειτουργούσε η ούτω καλούμενη, Παραμυθούπολη. Σε υποβολή ότι ο Κατηγορούμενος δεν γνώριζε για την ύπαρξη της παραμυθούπολης, ο ΜΚ2 είπε ότι ήταν γνωστό τουλάχιστον στους κατοίκους της περιοχής ότι η εκδήλωση διεξαγόταν κάθε χρόνο. Δεν γνωρίζει όμως αν κάθε χρόνο συνέπιπταν οι ημερομηνίες διεξαγωγής της. Αστ.XXX6 xxxx Χαραλάμπους (ΜΚ3) Η ΜΚ3 ανέλαβε κατόπιν οδηγιών του ΜΚ2 την περαιτέρω διερεύνηση της υπόθεσης. Την 14.12.2014 και ώρα 09:30, η xxxxxx Σολωμονίδου μετέβη στην σκηνή και προέβη σε υποδείξεις που σημειώθηκαν στο πρόχειρο σχέδιο. Ακολούθως, η ΜΚ3 της εξήγησε το πρόχειρο σχέδιο και αφού συμφώνησε το υπέγραψε. Η ΜΚ3 αναφέρθηκε επίσης στην καταμέτρηση της ορατότητας στην οποία προέβη σε συνεργασία με τον ΜΚ2 καθώς και στις μετρήσεις ορατότητας που έγιναν κατά την διάρκεια της ημέρας. Κατόπιν των πιο πάνω, η ΜΚ3 έκανε υπολογισμούς για να διαπιστώσει κατά πόσο ο Κατηγορούμενος μπορούσε να αντιδράσει έγκαιρα και να αποφύγει το δυστύχημα. Ειδικότερα, έλαβε υπόψη ότι ο Κατηγορούμενος κινείτο με ταχύτητα περίπου 40-50 ΧΑΩ, ήτοι ή 11,11 με 13,88 μέτρα ανά δευτερόλεπτο. Έλαβε επίσης υπόψη ότι το θύμα περπατούσε με κανονικό βήμα και διένυε 1,95 μέτρα ανά δευτερόλεπτο. Το θύμα, διένυσε 2,20μ μέχρι το σημείο επαφής και άρα χρειάστηκε συνολικά 1,12 δευτερόλεπτα. Ο χρόνος αντίδρασης ενός μέσου συνετού οδηγού κυμαίνεται από 1,5 έως 2 δευτερόλεπτα. Συνεπώς, ακόμα και αν ο Κατηγορούμενος μπορούσε να αντιληφθεί το θύμα όταν αυτή ξεκινούσε να διασταυρώνει, το δυστύχημα δεν θα αποφευγόταν, αφού δεν υπήρχε ο αναγκαίος χρόνος και απόσταση αντίδρασης. xxxxx Χ'' Γιάννη (ΜΚ4) Ο ΜΚ4 είπε ότι οδηγούσε το αυτοκίνητο του στην αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας της Λεωφόρου Στασίνου στην Λευκωσία, με κατεύθυνση την Λεωφόρο Ομήρου. Η τροχαία κίνηση ήταν αρκετή και τα οχήματα κινούνταν με χαμηλή ταχύτητα. Σε κάποιο σημείο του δρόμου, είδε να κινείται κάτι στον αέρα από δεξιά προς αριστερά ως η πορεία του. Τα προπορευόμενα οχήματα ελάττωσαν ταχύτητα και στάθμευσαν εκτός δρόμου. Τότε, ο ΜΚ4 είδε ένα ανθρώπινο σώμα στο δρόμο. Σταμάτησε το αυτοκίνητο του διαγώνια καλύπτοντας τις δυο λωρίδες κυκλοφορίας, ώστε να προστατεύσει το σώμα. Άναψε τα φώτα κινδύνου, βγήκε από το όχημα του και αφού πλησίασε, αντιλήφθηκε ότι μια γυναίκα ήταν πεσμένη μπρούμυτα, χωρίς να δείχνει οποιοδήποτε σημείο ζωής. Ενώ βρισκόταν στην σκηνή, τον πλησίασε κάποιος ηλικιωμένος, ο οποίος ανέφερε ότι είχε κτυπήσει την πεζή με το αυτοκίνητο του. xxxxx Al Hamdani (ΜΚ5) Ο ΜΚ5 ήταν συνοδηγός στο αυτοκίνητο που οδηγούσε η xxxx Σολωμονίδου. Σύμφωνα με αυτόν, κινούνταν στην αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας της Λεωφόρου Στασίνου με κατεύθυνση την Λεωφόρο Ομήρου. Μπροστά τους, δίπλα τους αλλά και στην αντίθετη κατεύθυνση δεν κινούνταν άλλα αυτοκίνητα. Σε κάποια στιγμή, είδε ότι στο πεζοδρόμιο δεξιά ως η πορεία τους στέκονταν 2 γυναίκες. Η μια από αυτές, μπήκε στον δρόμο και περπατούσε από δεξιά προς αριστερά ως η πορεία τους. Την είχε δει καθότι κτύπησαν πάνω της φώτα από αυτοκίνητο που ερχόταν από απέναντι. Δεν ήταν σε θέση να διευκρινίσει κατά πόσο η εν λόγω γυναίκα περπατούσε αργά, γρήγορα ή τρέχοντας. Αφού η πεζή διάνυσε κάποια απόσταση, ο ΜΚ5 άκουσε ένα δυνατό θόρυβο και αμέσως, ένιωσε ένα κτύπημα στο μπροστινό μέρος του αυτοκινήτου τους. Αφού σταμάτησαν, ο ΜΚ5 πήγε προς το σημείο που είχε ακούσει τον θόρυβο και αντιλήφθηκε ότι μέσα στον δρόμο βρισκόταν πεσμένη μια γυναίκα. Ο ΜΚ5 υπέθεσε ότι την πεζή είχε κτυπήσει ένα άσπρο αυτοκίνητο. Την ίδια στιγμή ένας ηλικιωμένος άντρας, ανέφερε ότι είχε κτυπήσει την πεζή με αυτοκίνητο σκούρου χρώματος. Δεν μπορούσε να θυμηθεί αν επρόκειτο για τον Κατηγορούμενο. Κατάθεση Λοχ.XXX1 xxxx Θεοκλέους Κατατέθηκε εκ συμφώνου, η έκθεση του Λοχ.4721, ο οποίος κατέχει πιστοποιητικά που σχετίζονται με διερεύνηση τροχαίων δυστυχημάτων και με τεχνικό έλεγχο οχημάτων. Αυτός έλεγξε τα οχήματα με αρ. εγγραφής xxxx81 και xxxx
- Διαπίστωσε ότι η 1η επαφή στο όχημα του Κατηγορουμένου ήταν στο κάτω μέρος του προφυλακτήρα στην δεξιά πλευρά και στο μπροστινό δεξιό φανάρι. Ο καθρέφτης της πόρτας του οδηγού κόπηκε και η δεξιά άκρη του ανεμοθώρακα θρυμματίστηκε. Τα ελαστικά του οχήματος βρίσκονταν σε άριστη κατάσταση. Τα φώτα άναβαν κανονικά κατά την ώρα του δυστυχήματος. Η 1η επαφή στο όχημα της xxxxxx Σολωμονίδου βρισκόταν στην δεξιά πλευρά του κάτω μέρους του προφυλακτήρα και στο μπροστινό δεξιό φανάρι. Κατά τον έλεγχο των οχημάτων, ο Λοχ.4721 δεν εντόπισε οποιοδήποτε μηχανικό πρόβλημα εξ αιτίας του οποίου να προκλήθηκε το δυστύχημα. Κατάθεση Αστ.XXX3 Χρ. Μιχαήλ Με βάση την κατάθεση της, η Αστ.XXX3 μετέβη στο σημείο όπου εντοπίστηκε το όχημα της xxxxx Σολωμονίδου και την πληροφόρησε ότι υπάρχει μαρτυρία για εμπλοκή της σε υπόθεση θανατηφόρου δυστυχήματος. Η τελευταία ανέφερε ότι δεν έχει κάτι να κρύψει και ότι είχε παραμείνει στην σκηνή του δυστυχήματος, μέχρι που μια αστυνομικός της είπε να φύγει. Ακολούθως, η xxxxx Σολωμονίδου κλήθηκε από τον Υπαστυνόμο xxx Θεμιστοκλέους να μεταβεί στην σκηνή του δυστυχήματος για διάφορες υποδείξεις. Κατάθεση Αστ.XXX2 xxxx Αντωνίου Στην κατάθεση της, η Αστ.1642 είπε ότι βρισκόταν μαζί με τον Αστ.XXX4 σε μηχανοκίνητη περιπολία. Περί τις 20:15 βρίσκονταν στη Λεωφόρο Στασίνου, όπου η τροχαία κίνηση ήταν πυκνή και ο δρόμος βρεγμένος λόγω βροχόπτωσης. Αφού έφτασαν περί το ύψος της Παραμυθούπολης, είδαν ένα μαύρο αυτοκίνητο σταθμευμένο στη μέση του δρόμου. Αμέσως σταμάτησαν και διαπίστωσαν ότι μια γυναίκα ήταν πεσμένη μπρούμυτα στον δρόμο. Ήταν βαριά τραυματισμένη και δεν έδειχνε σημεία ζωής. Η Αστ.XXX2 έψαξε σε τσάντα που ήταν πεσμένη στη μέση του δρόμου και διαπίστωσε ότι η τραυματισμένη γυναίκα ήταν η XXXXX Κούσουλου. Μετά την παραλαβή της πεζής με το ασθενοφόρο, η Αστ.XXX2 συνόδευσε τον Κατηγορούμενο στον Αστυνομικό Σταθμό Πύλης Πάφου. Κατάθεση Αστ.XXX4 xxx Τζιωνή Ο Αστ.XXX4 βρισκόταν για περιπολία μαζί με την Αστ.XXX
- Είπε, μεταξύ άλλων ότι στην σκηνή βρισκόταν το αυτοκίνητο με αρ. εγγραφής xxxx81 το οποίο έφερε διάφορες ζημιές και βρισκόταν ακινητοποιημένο στην αριστερή λωρίδα του δρόμου, ως η πορεία του. Ο Αστ.XXX4 αναζήτησε τον οδηγό του εν λόγω οχήματος. Αυτός ήταν ο Κατηγορούμενος, ο οποίος είπε στον Αστ.XXX4 ότι εμπλεκόταν στο δυστύχημα. Κατάθεση xxxx Φουλή Ο xxx Φουλή είπε ότι οδηγούσε το αυτοκίνητο του στην οδό Μέδοντος με κατεύθυνση την Λεωφόρο Στασίνου. Φθάνοντας στο ΑΛΤ της συμβολής των πιο πάνω οδών, σταμάτησε με πρόθεση να στρίψει αριστερά, να εισέλθει στην Στασίνου και να κατευθυνθεί προς την Λεωφόρο Ομήρου. Ο καιρός ήταν βροχερός, το οδόστρωμα ολισθηρό και η ορατότητα μειωμένη. Ενώ έλεγχε την τροχαία κίνηση στα δεξιά του, είδε ένα μαύρο αντικείμενο να προέρχεται από ένα αυτοκίνητο και να καταλήγει στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας. Μετά από μερικά δευτερόλεπτα, ο Φουλή είδε ένα άνθρωπο πεσμένο στην άσφαλτο. Το όχημα από το οποίο εκσφενδονίστηκε το μαύρο αντικείμενο σταμάτησε στην αριστερή άκρη του δρόμου λίγα μέτρα μετά το σημείο. Κατάθεση xxxx Μιχαηλίδη Ο Μιχαηλίδης είναι ιδιοκτήτης εστιατορίου που βρίσκεται πλησίον του σημείου που έγινε το δυστύχημα. Περί τις 20:20 άκουσε δυο αυτοκίνητα να σταματούν μπροστά από το εστιατόριο του. Από το ένα αυτοκίνητο κατέβηκαν δυο γυναίκες που του είπαν να καλέσει ασθενοφόρο καθότι το άλλο αυτοκίνητο που σταμάτησε, είχε περάσει πάνω από μια γυναίκα. Αμέσως, πήρε το τηλέφωνο του και έτρεξε προς την γυναίκα που ήταν αιμόφυρτη στο δρόμο και κατάλαβε ότι ήταν νεκρή. Κατευθύνθηκε ξανά προς το εστιατόριο και είδε ότι από το 2ο αυτοκίνητο κατέβηκαν μια γυναίκα και ένας άνδρας. Η γυναίκα φώναζε δυνατά ότι δεν φταίει και ότι η τραυματισμένη γυναίκα είχε κτυπηθεί αρχικά από άλλο αυτοκίνητο. Επρόκειτο για την xxxxx Σολωμονίδου, η οποία παρέμεινε στο εστιατόριο για περίπου μισή ώρα. Τόσο ο συνοδηγός της Σολωμονίδου όσο και οι δυο γυναίκες που κατέβηκαν πρώτες στο εστιατόριο, είχαν πει ότι η πεζή είχε κτυπηθεί από ένα μεγάλο άσπρο βαν που κινείτο από Λευκωσία προς Παλλουριώτισσα. Κατάθεση xxxxx Σολωμονίδου Η xxxxxx Σολωμονίδου είπε ότι οδηγούσε το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής XXXXX90, στην αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας της Λεωφόρου Στασίνου στη Λευκωσία, με κατεύθυνση από την Λεωφόρο Σαλαμίνος προς την οδό Ομήρου. Στο αυτοκίνητο είχε ως συνοδηγό τον πρώην σύζυγο της. Είχε τα φώτα πορείας αναμμένα στην χαμηλή στάση και κινείτο με ταχύτητα περίπου 50 ΧΑΩ. Στον δρόμο υπήρχε αρκετή τροχαία κίνηση και στις δυο κατευθύνσεις. Ο καιρός ήταν βροχερός και ο δρόμος βρεγμένος. Ενώ βρισκόταν στο ύψος της εισόδου που οδηγεί στην Παραμυθούπολη, είδε ξαφνικά ένα μαύρο όγκο να προέρχεται από τις λωρίδες κυκλοφορίας της αντίθετης κατεύθυνσης, ήτοι από δεξιά της και να κτυπά στο δεξί μπροστινό προφυλακτήρα του αυτοκινήτου της. Μόλις ένιωσε το κτύπημα, σοκαρίστηκε και άφησε το τιμόνι του αυτοκινήτου, το οποίο στην συνέχεια σταμάτησε ομαλά στην αριστερή πλευρά της Οδού Μέδοντος. Ο σύζυγος της κατέβηκε αμέσως και έτρεξε να δει τι συνέβη. Η ίδια παρέμεινε στο αυτοκίνητο σοκαρισμένη. Την πλησίασαν δύο γυναίκες οι οποίες άνοιξαν την πόρτα της και της είπαν να μην φοβάται καθότι δεν φταίει. Βγήκε από το αυτοκίνητο και κάθισε στο εστιατόριο «Κιβωτός του Νώε» το οποίο βρίσκεται στην γωνία της παρόδου όπου στάθμευσε. Στο εστιατόριο ήρθε μια γυναίκα αστυνομικός που την ρώτησε αν γνωρίζει κάτι για το δυστύχημα. Τόσο η ίδια όσο και ο σύζυγος της, είπαν στην αστυνομικό όσα αντιλήφθηκαν. Η Σολωμονίδου παρέμεινε στο εστιατόριο για ακόμη μισή ώρα και έφυγε μετά που είχε φύγει και η Αστυνομία από το μέρος. Την επόμενη μέρα κλήθηκε και μετέβη στην σκηνή όπου έκανε διάφορες υποδείξεις σε σχέση με όσα αντιλήφθηκε. Κατάθεση κατηγορουμένου Στην κατάθεση του στην αστυνομία (βλ. Τεκμήριο 6), ο Κατηγορούμενος είχε πει ότι οδηγούσε το αυτοκίνητο του στην αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας της Λεωφόρου Στασίνου, με κατεύθυνση από την Λεωφόρο Ομήρου προς την Λεωφόρο Σαλαμίνος. Είχε τα φώτα αναμμένα στην κανονική στάση και η ταχύτητα του ήταν περίπου 40 - 50 ΧΑΩ. Ο καιρός ήταν βροχερός και οι καθαριστήρες του μπροστινού ανεμοθώρακα ήταν σε λειτουργία. Δεν θυμάται αν μπροστά του υπήρχε οποιοσδήποτε όχημα. Η τροχαία κίνηση δεν ήταν ούτε πυκνή, αλλά ούτε και αραιή. Δίπλα του δεν κινείτο οποιοδήποτε όχημα. Σε κάποιο σημείο του δρόμου και ειδικότερα στο ύψος της εισόδου που οδηγεί προς την πύλη Αμμοχώστου, είδε ξαφνικά ένα όγκο σκούρου χρώματος να βρίσκεται μπροστά από τη θέση του οδηγού και πάνω στην δεξιά πλευρά του ανεμοθώρακα. Προχώρησε για λίγα μέτρα το αυτοκίνητο του και σταμάτησε στην αριστερή λωρίδα του δρόμου. Κατέβηκε από το αυτοκίνητο και πλησίασε στην 1η λωρίδα κυκλοφορίας της αντίθετης κατεύθυνσης όπου είδε μια γυναικά ξαπλωμένη στην άσφαλτο. Μαζεύτηκε κόσμος στη σκηνή και μετά από λίγο ήρθε το ασθενοφόρο και η Αστυνομία. Μετά που το ασθενοφόρο παρέλαβε την γυναίκα, ο Κατηγορούμενος μεταφέρθηκε στον Αστυνομικό Σταθμό Πύλης Πάφου. Κατά την ανάκριση του ρωτήθηκε αν γνώριζε ότι κατά τις μέρες των Χριστουγέννων κάθε έτους λειτουργεί χώρος ψυχαγωγίας με το όνομα Παραμυθούπολη στο συγκεκριμένο μέρος των τειχών. Ο Κατηγορούμενος ανέφερε ότι δεν γνωρίζει αν αυτό γίνεται κάθε χρόνο, αλλά γνώριζε ότι εκεί υπήρχαν παιχνίδια αφού πρόκειται για δρόμο που χρησιμοποιεί για να μεταβεί στο σπίτι του. Παρά ταύτα, δεν γνώριζε ότι στο σημείο που συνέβη το δυστύχημα υπήρχε είσοδος - έξοδος που χρησιμοποιείται από πεζούς. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Οι παράμετροι, οι οποίες καθορίζουν την ύπαρξη ή όχι εκ πρώτης όψεως υπόθεσης έχουν τεθεί στην Αζίνας ν. Δημοκρατίας
(1981)2 Α.Α.Δ. 9 στην οποία υιοθετήθηκε η Δικαστική Πρακτική του 1962 (Practice Note of the Divisional Court of the Queen's Bench Division of the High Court of England, 1 [All E.R.] 448). Η οδηγία αυτή είναι μεγάλης σημασίας, από άποψη καθοδήγησης και εφαρμόζεται από τα Δικαστήρια στην Κύπρο με καθορισμό των κριτηρίων για την απόδειξη ή μη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης. Η προσέγγιση του ίδιου θέματος αναλύεται επίσης στις Γενικός Εισαγγελέας ν. Χριστοδούλου
(1990)2 Α.Α.Δ. 133, Γιάγκου άλλως Λεμόνα ν. Αστυνομίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 382, Παναγιώτου κ.α. ν. Αστυνομίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 191 και Γεωργίου ν. Αστυνομίας
(2005)2 Α.Α.Δ. 515. Από την προαναφερθείσα νομολογία προκύπτει ότι ο κατηγορούμενος απαλλάσσεται από αυτό το στάδιο όταν: (α) Δεν στοιχειοθετείται εξ αντικειμένου η υπόθεση της κατηγορίας λόγω της απουσίας ενός ή περισσοτέρων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος, και (β) Οποτεδήποτε η μαρτυρία είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας, σε βαθμό που κανένα λογικό δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασίσει σ' αυτή την καταδίκη του κατηγορούμενου. Και στις δύο αυτές περιπτώσεις το κριτήριο είναι αντικειμενικό. Το Δικαστήριο, στο στάδιο αυτό δεν προβαίνει σε υποκειμενική αξιολόγηση της μαρτυρίας αλλά κρίνει τα γεγονότα της υπόθεσης με αντικειμενική θεώρηση των πραγμάτων (εξ όψεως) και χωρίς να υπεισέρχεται στην αξιολόγηση της αξιοπιστίας των μαρτύρων και στη βαρύτητα που μπορεί να αποδοθεί στη μαρτυρία τους έργο που ανάγεται στο τελικό στάδιο όταν όλη η μαρτυρία είναι ενώπιον του. Σε διαφορετική περίπτωση είναι δυνατό αυτή η αξιολόγηση να δημιουργήσει προκατάληψη εναντίον του κατηγορουμένου. Εξετάζεται επομένως μόνο κατά πόσο αντικειμενικά κρινόμενη η μαρτυρία δικαιολογεί την κλήση του κατηγορούμενου σε υπεράσπιση. Η μαρτυρία για την Κατηγορούσα Αρχή λαμβάνεται υπόψη στο απόγειο της (βλ. R. v. Galbraith
(1981)2 All ER 1060, 1062). Ο όρος «εκ πρώτης όψεως υπόθεση» χρησιμοποιείται σε αντιδιαστολή με την εις βάθος θεώρηση και τελική όψη της υπόθεσης δηλαδή την απόδειξη της κατηγορίας πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας (βλ. Χριστοδούλου ανωτέρω). Το βάρος απόδειξης που έχει η κατηγορούσα αρχή σε αυτό το στάδιο είναι διαφορετικό από αυτό που επιφορτίζεται στο τέλος της δίκης. Στο στάδιο αυτό είναι αρκετό η κατηγορούσα αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία τέτοιας φύσεως από την οποία δημιουργείται υπόθεση ενοχής εκ πρώτης όψεως (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Θεοδώρου
(2002)2 Α.Α.Δ 9). Κατηγορούμενος πρέπει να κληθεί σε απολογία μόνο σε περίπτωση που η κατηγορούσα αρχή έχει παρουσιάσει μαρτυρία αρκετά ισχυρή στην ουσία της που να καθιστά την καταδίκη του μια πραγματική δυνατότητα, αν δεν δοθεί από αυτόν κάποια εξήγηση, αλλιώς ο κατηγορούμενος θα κληθεί όχι για να υπερασπίσει τον εαυτό του, αλλά για να διορθώσει τις ατέλειες που υπάρχουν στη μαρτυρία που δόθηκε από την κατηγορούσα αρχή. Στην παρούσα περίπτωση, ο Κατηγορούμενος κατηγορείται δυνάμει του άρθρου 8 του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/72 το οποίο προνοεί τα ακόλουθα: «Πας όστις οδηγεί μηχανοκίνητο όχημα επί τίνος οδού μη καταβάλλον την προσήκουσα επιμέλεια και προσοχή ή μη επιδεικνύων εύλογο μέριμνα για έτερα πρόσωπα, χρησιμοποιούντα την οδό, είναι ένοχος αδικήματος και υπόκειται εις φυλάκισιν δια διάστημα μη υπερβαίνον το εν έτος ή εις χρηματική ποινήν μη υπερβαίνουσαν τας χιλίας λίρας ή εις αμφότερας τας ποινάς της φυλακίσεως και της χρηματικής τοιαύτης». Στην Αναστάσης Παύλου ν. Αστυνομίας,
(1998)2 A.A.Δ 68 αναφέρονται τα ακόλουθα: «Η οδήγηση εξυπακούει την εξάσκηση προσήκουσας προσοχής. Το ερώτημα που εγείρεται σε περιπτώσεις αμελούς οδήγησης κατά παράβαση του άρθρου 8 του Νόμου 86/72 είναι κατά πόσο ο οδηγός εκπλήρωσε την υποχρέωση εξάσκησης λογικής φροντίδας και προσοχής για άλλα πρόσωπα που χρησιμοποιούν το δρόμο. Το κριτήριο που εφαρμόζεται σε μια τέτοια περίπτωση είναι αντικειμενικό και οι παράμετροι του αναφέρονται στη συμπεριφορά ενός συνετού και σώφρονα και όχι του τέλειου οδηγού. (Ιδε Παναγιώτου ν. Αστυνομίας
(1982)1 Α.Α.Δ. 585, Σωκράτους ν. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 1 και Βασιλείου ν. Αστυνομίας
(1994)2 Α.Α.Δ. 202)». Το καθήκον φροντίδας και μέριμνας (duty of care) οφείλεται σε κάθε πρόσωπο που κατά λογική πρόβλεψη μπορεί να επηρεασθεί από τις πράξεις του οδηγού. Όπως αναφέρεται στην Σωκράτης Σωκράτους ν. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 1: «Το απρόσωπα προσδιοριζόμενο καθήκον προς κάθε ένα που είναι λογικά δυνατό να επηρεασθεί από τις πράξεις του οδηγού, συγκεκριμενοποιείται στα πλαίσια των γεγονότων της υποθέσεως για να αποφασισθεί - (α) η φύση του καθήκοντος και (β) όπου διαπιστώνεται η ύπαρξη του κατά πόσο ο οδηγός το έχει εκπληρώσει. Το κριτήριο για τη διαπίστωση αμέλειας είναι αντικειμενικό, και μέτρο ο προσεκτικός και όχι ο τέλειος οδηγός. Τέλος, η πρόβλεψη συναρτάται με τις κοινές εμπειρίες και τη λογική συνέπεια». Όπως προκύπτει από την σχετική νομολογία, ένας οδηγός έχει πάντοτε και κάτω από όλες τις περιστάσεις, καθήκον τήρησης δέουσας παρατηρητικότητας (βλ. Κωνσταντίνου ν. Κατσούρη
(1975)1 C.L.R. 188). Η αμέλεια είναι συνυφασμένη με το χρόνο, τόπο και άλλες συνθήκες. Παράλειψη να δει κανείς ότι είναι ορατό αποτελεί αμέλεια (Νικολαΐδης ν. Οικονομίδης
(1963)2 C.L.R. 78). Η υποχρέωση προσήκουσας επιμέλειας υπόκειται στην προϋπόθεση ότι και οι άλλοι θα εκπληρώσουν το καθήκον τους για επιμέλεια και δεν επεκτείνεται στη λήψη προληπτικών μέτρων έναντι της πιθανότητας εκδήλωσης αμέλειας εκ μέρους άλλων (βλ. Νικολαϊδης ν. Κλεοβούλου
(1992)1 Α.Α.Δ. 422, 428). Επίσης, όταν η πιθανότητα κινδύνου είναι εύλογα αντιληπτή, τότε η παράλειψη προφύλαξης συνιστά αμέλεια (βλ. Αργυρού ν. Αστυνομίας,
(2002)2 ΑΑΔ 378). Ως έχει νομολογηθεί, το καθήκον λήψης αποτρεπτικών μέτρων προκύπτει αφού εκδηλωθεί κίνδυνος στο δρόμο, για την αποφυγή του οποίου ο συνετός οδηγός πρέπει να δράσει. Η παρουσία ενήλικου πεζού στο κράσπεδο του δρόμου δεν υποδηλώνει αφ' εαυτής ύπαρξη κινδύνου, για τον οποίο πρέπει να ληφθούν προφυλακτικά μέτρα. Κίνδυνος μπορεί να προκύψει αφότου ο πεζός αποπειράται να διασταυρώσει το δρόμο (βλ. Murrel ν. Αστυνομίας
(1994)2 Α.Α.Δ. 217). Η μη αποφυγή σύγκρουσης δεν συνεπάγεται από μόνη της αμέλεια (βλ. Παππάς ν. Ναθαναήλ
(2000)1(Α) Α.Α.Δ. 275). Στην προκειμένη περίπτωση, με βάση την μαρτυρία που παρουσιάστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου ο Κατηγορούμενος οδηγούσε έχοντας ορατότητα σε απόσταση 35 μέτρων. Η πεζή εισήλθε στον δρόμο ενώ ο Κατηγορούμενος βρισκόταν περί τα 15 μέτρα μακριά της. Σύμφωνα με την ΜΚ3, το θύμα, διένυσε 2,20 μέτρα από την στιγμή που μπήκε στον δρόμο μέχρι το σημείο επαφής. Για να διανύσει αυτή την απόσταση, χρειάστηκε συνολικά 1,12 δευτερόλεπτα. Ο χρόνος αντίδρασης ενός μέσου συνετού οδηγού κάτω από τις συνθήκες που επικρατούσαν, ήτοι κατά τη διάρκεια της νύχτας, υπό βροχόπτωση και με περιορισμένο φωτισμό μπορεί να φτάσει, σύμφωνα με την ΜΚ3, σε 2 δευτερόλεπτα. Συνεπώς, ακόμα και αν ο Κατηγορούμενος είχε αντιληφθεί το θύμα όταν αυτή ξεκινούσε να διασταυρώνει, το δυστύχημα δεν θα αποφευγόταν, αφού δεν υπήρχε ο αναγκαίος χρόνος και απόσταση αντίδρασης. Συνεπώς, το γεγονός ότι ο Κατηγορούμενος δεν αντέδρασε, οφείλεται στο ότι δεν είχε χρόνο να πατήσει φρένα ή να προβεί σε ελιγμό με το τιμόνι του αυτοκινήτου του και όχι στο ότι δεν είδε την πεζή μόλις αυτή κατέβηκε από το πεζοδρόμιο. Στο σύγγραμμα Binghmam & Berrymans, «Personal Injury and motors claims cases» Thirteenth edition p. 294 § 2 αναφέρονται τα ακόλουθα: «[7.5] Note - The defence of inevitable accident applies where the defendant can show that he could not have prevented the accident by doing anything that a reasonable man, placed in the defendant's shoes at the time leading up to the accident, could be expected to take.» Στην παρούσα περίπτωση, η ίδια η αστυνομία κατέληξε ότι, κατά το χρονικό σημείο που η πεζή κατέστη ορατή, ο Κατηγορούμενος δεν θα μπορούσε να αποφύγει την επαφή με αυτήν με οποιοδήποτε τρόπο. Δεν έχω ικανοποιηθεί ότι λόγω των συνθηκών, υπήρχε από την πλευρά του Κατηγορουμένου αυξημένο καθήκον επιμέλειας. Ειδικότερα, δεν έχει προσκομιστεί μαρτυρία ότι η ύπαρξη της Παραμυθούπολης στο συγκεκριμένο σημείο και συνακόλουθα η διέλευση πεζών, ήταν γνωστή προς τον Κατηγορούμενο. Ακόμα όμως και να υπήρχε τέτοια μαρτυρία, τούτο από μόνο του δεν οδηγεί σε αυξημένο καθήκον. Ο Κατηγορούμενος οδηγούσε σε μια πλατιά λεωφόρο με ταχύτητα εντός του καθορισμένου ορίου και ο κίνδυνος να διασταυρώσει κάποιος πεζός από σημείο όπου δεν υπήρχε διάβαση πεζών δεν ήταν, με βάση τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, προβλεπτός σε βαθμό που να επιβάλλει αυξημένη επιμέλεια. Στην Βάσω Ανδρέου κ.α. ν. Άντρης Πηλέα
(2000)1 Α.Α.Δ. 459, η εφεσείουσα ξεπρόβαλε μέσα από σειρά σταθμευμένων οχημάτων και προσπάθησε να διασταυρώσει τρέχοντας το δρόμο από τα αριστερά προς τα δεξιά σε σχέση με την πορεία του οχήματος της εφεσίβλητης, το οποίο οδηγείτο με μια ταχύτητα 20 ΧΑΩ. Το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ότι η γνώση της ύπαρξης υπεραγοράς και παιδότοπου δεν μπορούσε να οδηγήσει σε ένα αυξημένο επίπεδο επιμέλειας και προσοχής για την εφεσίβλητη. Η υποχρέωση επίδειξης αυξημένης προσοχής δημιουργείται μόνον εφ' όσον υπάρχουν συγκεκριμένες ενδείξεις για τέτοιο ενδεχόμενο κίνδυνο. Λαμβάνοντας υπόψη τα γεγονότα της παρούσας και έχοντας κατά νου τις πιο πάνω νομικές αρχές, κρίνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή δεν έχει παρουσιάσει τέτοια μαρτυρία, η οποία να είναι αρκετά ισχυρή στην ουσία της για να αποδείξει ακόμη και για σκοπούς εκ πρώτης όψεως υπόθεσης, την κατηγορία. Ειδικότερα, δεν μπορεί να αποδειχτεί στον απαιτούμενο βαθμό ότι ο Κατηγορούμενος απέτυχε να εκπληρώσει τα καθήκοντα που του αναλογούσαν κατά τον δεδομένο τόπο, χρόνο και περιστάσεις. Έχω την άποψη ότι η κλήση του κατηγορούμενου σε απολογία θα επιτελούσε ένα και μόνο σκοπό, ήτοι να διορθώσει ατέλειες και κενά που υπάρχουν στη μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής. Κάτι τέτοιο όμως δεν είναι αποδεκτό στο ποινικό μας δίκαιο, όπου η απόδειξη της κατηγορίας και κάθε στοιχείου που τη συνιστά βαρύνει εξ' ολοκλήρου την Κατηγορούσα Αρχή. Συνεπώς, ο Κατηγορούμενος πρέπει να απαλλαγεί της κατηγορίας από το στάδιο αυτό, χωρίς να κληθεί να προβάλει την υπεράσπιση του. Ο Κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται. (Υπ.) Χρ. Ρασπόπουλος, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο