← Κύπρος

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ν. ΗΛΙΕΒΑ, Αρ. Υπόθεσης: 9364/2017, 14/2/2019

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ν. ΗΛΙΕΒΑ, Αρ. Υπόθεσης: 9364/2017, 14/2/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2019:B13 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ν. Α. Π. Γεωργιάδη, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 9364/2017 ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ν. ΧΧΧ ΗΛΙΕΒΑ Κατηγορουμένης -------------------------- Ημερομηνία: 14 Φεβρουαρίου,

  1. Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ. Μ. Κουτσόφτας με κα. Κοτζιάπασιη (Ασκούμενη Δικηγόρο). Για την Κατηγορούμενη: κα. Κ. Κουπαρή. Κατηγορούμενη, παρούσα. ΑΠΟΦΑΣΗ I. Η ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΠΟΥ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΕΙ Η ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΗ ΚΑΙ ΣΚΙΑΓΡΑΦΗΣΗ ΤΗΣ ΥΠΟΘΕΣΗΣ
  2. Η κατηγορούμενη αντιμετωπίζει μια κατηγορία εισόδου σε ξένη περιουσία με σκοπό την ενόχληση, κατά παράβαση των άρθρων 280 και 29 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 («ΠΚ»).
  3. Η Κατηγορούσα Αρχή προς απόδειξη των κατηγοριών παρουσίασε τρείς μάρτυρες, την κα. [ΧΧΧ] (ΜΚ 1), τον Αστ. [ΧΧΧ] (ΜΚ 2) και τον κ. [ΧΧΧ] (ΜΚ 3).
  4. Η κατηγορούμενη, αφού κλήθηκε να προβάλει την υπεράσπιση της, κατέθεσε ενόρκως. Παρουσίασε επίσης ως μάρτυρα υπεράσπισης την κα. [ΧΧΧ] (ΜΥ 2).
  5. Κατατέθηκαν δεκατέσσερα

(14)συνολικά Τεκμήρια. 5. Αποτελούν κοινές θέσεις τα ακόλουθα:
(1)Η ΜΚ 1 και ο ΜΚ 3 είναι σύζυγοι. Η ΜΥ 2 είναι θυγατέρα της κατηγορούμενης.
(2)Η ΜΚ 1 και ο ΜΚ 3 διαμένουν σε ανεξάρτητη οικία που γειτνιάζει με αυτή της κατηγορούμενης. Είναι γείτονες από το 2009.
(3)Στο πίσω μέρος των κατοικιών τους έχουν αυλές. Μέρος των αυλών τους είναι χώρος πρασίνου και αποτελεί κρατική γη. Στο άκρο των δύο αυλών, και παράλληλα των δυο κατοικιών, υπάρχει περιτείχισμα - τοίχος αντιστήριξης. Μεταξύ τους οι αυλές, διαχωρίζονται, εν μέρει από άλλο περιτείχισμα και εν μέρει από μεταλλικό πλέγμα. Το μεταλλικό πλέγμα καταλήγει στον τοίχο αντιστήριξης. Υπάρχει διαφωνία ως προς τον τρόπο που αυτό είναι στερεωμένο, αν καθόλου, στον τοίχο αντιστήριξης.
(4)Η κατηγορούμενη και οι ΜΚ 1 και 3 έχουν διαφορές μεταξύ τους οι οποίες χρονολογούνται. Μέρος του προβλήματος φαίνεται να αποτελεί η ιδιοκτησία σκύλων από πλευράς ΜΚ 1 και 3. Οι διαφορές αυτές δεν αφορούν την παρούσα διαδικασία, ούτε έχει σημασία ποιος έχει δίκαιο ή άδικο.
(5)Την 7/5/2017, περί ώρα 7:00 π.μ. υπήρξε αντιπαράθεση μεταξύ των ΜΚ 1 και 3, από τη μια και της κατηγορούμενης από την άλλη. Οι εκδοχές διίστανται.
  1. Η υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής, είναι ότι η κατηγορούμενη, την εν λόγω ημερομηνία, εισήλθε στην κατοικία, και συγκεκριμένα στην αυλή, των ΜΚ 1 και ΜΚ 3, με σκοπό την ενόχληση.
  2. Η κατηγορούμενη αρνείται ότι συνέβη κάτι τέτοιο την συγκεκριμένη ημερομηνία, και ότι ουδέποτε εισήλθε στην αυλή τους. Ενώ η κατηγορούμενη βρισκόταν στην αυλή της με τη ΜΥ 2 και το σκύλο τους, η ΜΚ 1 καταφέρθηκε λεκτικά εναντίον της επειδή νόμιζε ότι την φωτογράφιζε. Κατά την ανταλλαγή που ακολούθησε η ΜΚ 1 έριξε στην κατηγορούμενη κεραμικό. II. Η ΠΡΟΣΑΧΘΕΙΣΑ ΜΑΡΤΥΡΙΑ Η Μαρτυρία της ΜΚ 1
  3. Η ΜΚ 1 υιοθέτησε την κατάθεση που έδωσε 7/5/2017 (Τεκμήριο 1). Γύρω στις 7:15 π.μ. ξύπνησε και βγήκε στην πισινή βεράντα του σπιτιού της, η οποία βρίσκεται στον πάνω όροφο. Κοίταξε κάτω στην αυλή της και είδε την κατηγορούμενη να βρίσκεται ακριβώς κάτω από τη βεράντα της (σημείωσε με Χ το σημείο στο Τεκμήριο 3 - σχέδιο των δύο οικιών). Η κατηγορούμενη κρατούσε κινητό τηλέφωνο και της δόθηκε η εντύπωση ότι φωτογράφιζε. Αμέσως φώναξε του ΜΚ 3, που κοιμόταν, να σηκωθεί και απευθυνόμενη στην κατηγορούμενη της φώναξε, «τι κάμνεις», χωρίς να λάβει απάντηση. Η κατηγορούμενη φαινόταν να έμεινε έκπληκτη. Της ξαναφώναξε, «ήντα που κάμνεις τζαμαί», οπότε η κατηγορούμενη της είπε, «για έν εσσιεις σσύλους». Η κατηγορούμενη γύρισε το κινητό και φαινόταν να τραβούσε βίντεο. Ακολούθησε περαιτέρω λεκτική ανταλλαγή. Σε λίγο έφτασε και ο ΜΚ 3 οπότε και απευθυνόμενος στην κατηγορούμενη της είπε, «είσαι σοβαρή γεναίκα εσύ εξήντα χρονών να κάμνεις έτσι πράματα». Εν τω μεταξύ, η κατηγορούμενη, αβίαστα, είχε κατευθυνθεί προς το σημείο που εφαπτόταν το μεταλλικό πλέγμα με τον τοίχο αντιστήριξης και αφού τράβηξε το πλέγμα επέστρεψε στη δική της αυλή (σημείο Γ στο Τεκμήριο 3). Το εν λόγω πλέγμα δεν είναι στερεωμένο στον τοίχο αντιστήριξης. Η κατηγορούμενη φαινόταν να συνέχιζε να τραβά βίντεο.
  4. Με την συμπληρωματική της κατάθεση ημερ. 31/5/2017 (Τεκμήριο 2), η ΜΚ 1 αρνήθηκε ότι έριξε κεραμικό στην κατηγορούμενη. Αυτό που παρουσίασε η κατηγορούμενη, θα μπορούσε να το είχε αρπάξει από την κατοικία της ανά πάσα στιγμή, αφού είχαν περίσσευμα στο υπόγειο.
  5. Προφορικά ανέφερε ότι σκοπός της κατηγορούμενης ήταν να αποδείξει ότι διατηρούσαν σκύλους σε εκκρεμούσα δικαστική διαδικασία. Στο σημείο που εξήλθε η κατηγορούμενη είναι κρατική γη. Η ΜΥ 2 στεκόταν στην αυλή της οικίας της κατηγορούμενης. Από το συμβάν η ΜΚ 1 ενοχλήθηκε ιδιαίτερα. Είναι μητέρα τεσσάρων παιδιών και έχει οικονομικές δυσκολίες. Υποχρεώθηκε να δανειστεί χρήματα για να τοποθετήσει κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης.
  6. Αντεξεταζόμενη αρνήθηκε εισήγηση ότι ήταν αδύνατο για την κατηγορούμενη να εισέλθει στην αυλή της στο σημείο που είχε υποδείξει και ότι, εν πάση περιπτώσει, το σημείο που υπέδειξε στο σχέδιο, ότι είδε την κατηγορούμενη να στέκεται, ήταν χώρος που ανήκε στη Δημοκρατία. Αρνήθηκε ότι της έριξε κεραμικό από τη βεράντα της και ότι η καταγγελία ήταν απόρροια των υφιστάμενων μεταξύ τους διαφορών και εκδικητική πράξη. Αρνήθηκε ότι έλειπαν κεραμικά από τη βεράντα της. Η Μαρτυρία του ΜΚ 2
  7. Ο ΜΚ 2 υιοθέτησε την αστυνομική του κατάθεση ως μέρος της κυρίως του εξέτασης (Τεκμήριο 4). Ήταν ο Αστυφύλακας που δέχθηκε την καταγγελία από τους ΜΚ 1 και ΜΚ
  8. Μετέβη στην κατοικία τους ως επίσης και στην κατοικία της κατηγορούμενης. Ετοίμασε και πρόχειρο σχεδιάγραμμα των δύο κατοικιών - Τεκμήριο
  9. Από την κατηγορούμενη δέχθηκε διάφορα παράπονα, για τη δυσοσμία των σκύλων των ΜΚ 1 και 3, ότι συχνά της φώναζαν ή της έριχναν αντικείμενα. Του έδειξε ένα κεραμικό, τοποθετημένο σε σακούλι, ως ένα από τα αντικείμενα που της είχαν ρίξει. Έλαβε από τους ΜΚ 1 και ΜΚ 3 καταθέσεις. Έλαβε επίσης στις 7/5/2017 ανακριτική κατάθεση από την κατηγορούμενη (Τεκμήριο 5). Η κατηγορούμενη έδωσε συμπληρωματική κατάθεση στις 11/5/2017, και του υπέδειξε το σημείο που έπεσε το κεραμικό. Κατηγόρησε γραπτώς την κατηγορούμενη (Τεκμήριο 7). Η απάντηση της ήταν, «Δεν εμπήκα».
  10. Η θέση του ΜΚ 2 ήταν ότι, ούτε η κατηγορούμενη ούτε η ΜΥ 2, του ανέφεραν αρχικά ότι η ΜΚ 1 είχε προβεί σε ρίψη κεραμικού στην κατηγορούμενη. Το έπραξαν μετά όταν έδωσαν καταθέσεις. Διαπίστωσε ότι από τη βεράντα της ΜΚ 1 έλειπαν τέσσερα κεραμικά. Σύμφωνα με τις υποδείξεις της κατηγορούμενης, η ΜΚ 1 έριξε κεραμικό, πάχους 0,8 χιλ., από ύψος 4,10 μ. σε απόσταση 8,35 μ. χωρίς αυτό να σπάσει. Του φάνηκε αδύνατο να είχε συμβεί κάτι τέτοιο. Ήταν βέβαιος ότι θα έσπαζε. Στο κεραμικό δεν εντοπίστηκαν αποτυπώματα (Τεκμήριο 8 - Δελτίο εξέτασης σκηνής).
  11. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι κάποιος θα μπορούσε εύκολα να περάσει πάνω από το μεταλλικό πλέγμα. Ο ίδιος βρήκε το πλέγμα κλειστό, χωρίς ενδείξεις ότι είχε μετακινηθεί ή ανοιχτεί. Ήταν σίγουρος ότι η κατηγορούμενη δεν υπέβαλε παράπονο στη σκηνή και ότι το είχε πράξει μετά. Η Μαρτυρία του ΜΚ 3
  12. Ο ΜΚ 3 υιοθέτησε την αστυνομική του κατάθεση ημερ. 7/5/2017 (Τεκμήριο 9) ως μέρος της κυρίως του εξέτασης. Το εν λόγω πρωινό, ενώ κοιμόταν, άκουσε την ΜΚ 1 να του φωνάζει «σηκώστου», «σηκώστου τζαι εν μεσ' την αυλή μας». Ταράχθηκε, οπότε έτρεξε προς τη βεράντα και είδε την κατηγορούμενη να εξέρχεται από την αυλή τους στο σημείο που εφαπτόταν το μεταλλικό πλέγμα στον τοίχο αντιστήριξης (σημείο Γ στο Τεκμήριο 3). Ακολούθως η κατηγορούμενη πήγε και στάθηκε δίπλα από την ΜΥ 2 (σημείο Α στο Τεκμήριο 3). Η κατηγορούμενη φαινόταν να τραβά βίντεο. Της φώναξε, «είσαι σοβαρή γεναίκα εσού εξήντα χρονών να κάμνεις έτσι πράματα» και αυτή του απάντησε, «εξήντα χρονών εν η γεναίκα σου». Εξήγησε ότι το μεταλλικό πλέγμα εφάπτεται του τοίχου αντιστήριξης αλλά δεν είναι στερεωμένο σ' αυτόν. Μπορεί να διπλωθεί. Η πρόσβαση είναι εύκολη αφού έχει στο σημείο εκείνο «κάσια» με ύψος περί τα 60 εκ. Το πλέγμα είναι ύψους 1,60 μ. Η κατηγορούμενη του είχε αναφέρει ότι η ΜΚ 1 της είχε πετάξει κεραμικό, ο ίδιος όμως δεν είδε. Μετά το συμβάν τοποθέτησαν κάμερες ασφαλείας και η κατηγορούμενη τοποθέτησε ψηλότερο πλέγμα.
  13. Αντεξεταζόμενος αρνήθηκε ότι ενδεχομένως να μην είδε καλά. Επέμεινε στη θέση ότι η κατηγορούμενη «έφτιαξε» το πλέγμα μόλις εξήλθε. Το πλέγμα είναι ευλύγιστο οπότε και δεν τίθετο θέμα να ήταν εμφανές ότι είχε διπλωθεί. Δέχθηκε ότι είχαν διαφορές μεταξύ τους λόγω των σκύλων και ότι παρέμενε εξ αποφάσεως οφειλή, προς όφελος τους και εναντίον της κατηγορουμένης, ανικανοποίητη εδώ και 4 - 5 χρόνια. Αρνήθηκε ότι έγινε η καταγγελία για να προλάβουν δική της καταγγελία. Απάντησε ως εξής: «Ε. Όταν σας είπε "έσυρε μου πλακάκι" εκείνην την ώρα, προχωρήσατε εσείς για να μην προχωρήσει σε καταγγελία, για να την προλάβετε. Α. Αφού επροχώρησε εφτά. Αν επροχώραν οχτώ νάμπου ήταν να κάμει;» Κατηγορούμενη
  14. Η κατηγορούμενη υιοθέτησε την ανακριτική της κατάθεση (Τεκμήριο 5) και τη συμπληρωματική της κατάθεση (Τεκμήριο 6). Το εν λόγω πρωινό, περί τις 7:30 π.μ. βγήκε έξω στην αυλή με τη ΜΥ 2 να παίξουν με το σκύλο τους. Ενώ θα φωτογράφιζε τη ΜΥ 2 με το σκύλο άκουσε τη ΜΚ 1 να φωνάζει από τη βεράντα της. Σε λίγο βγήκε και ο ΜΚ 2 στη βεράντα με μια πετσέτα στο κεφάλι του. Τότε άκουσε τη ΜΥ 2 να φωνάζει, «μάμα πρόσεχε» και είδε το κεραμικό να πέφτει δίπλα της. Δεν ήταν η πρώτη φορά, έχουν χρόνια τώρα διαφορές. Ακολούθως τράβηξε η θυγατέρα της με το κινητό της βίντεο για να δείξει τη συμπεριφορά τους. Το εν λόγω βίντεο μεταφέρθηκε σε ψηφιακό δίσκο (Τεκμήριο 10) και προβλήθηκε στο δικαστήριο.
  15. Ήρθαν δύο αστυνομικοί. Τους ζήτησε να φωτογραφίσουν το μεταλλικό πλέγμα και τους είπε για τη ρίψη του κεραμικού. Η θέση της ήταν ότι το πλέγμα ήταν βιδωμένο στον τοίχο αντιστήριξης. Παρουσίασε δύο φωτογραφίες που έλαβε εκείνη τη μέρα (Τεκμήρια 11 και 13). Στη μία (Τεκμήριο 11) απεικονίζεται το μεταλλικό πλέγμα και στην άλλη (Τεκμήριο 13) το σημείο που στεκόταν η ίδια (Ψ) όταν έγινε η ρίψη του κεραμικού αλλά και η ΜΥ 2 (Χ). Η ίδια δεν υπήρχε περίπτωση να πέρασε πάνω από το μεταλλικό πλέγμα λόγω προβλημάτων που έχει με τον σπόνδυλο της (Τεκμήριο 12 - ιατρικό πιστοποιητικό ημερ. 3/9/2013, Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας).
  16. Αντεξεταζόμενη αρνήθηκε, ότι εισήλθε στην αυλή της ΜΚ 1 για να φωτογραφήσει τους σκύλους της. Δεν υπήρχε λόγος να το πράξει. Είχε πληροφορηθεί από τις αρμόδιες υπηρεσίες για το πόσοι σκύλοι υπήρχαν. Ενοχλούνταν όλο το εικοσιτετράωρο από αυτούς. Η ίδια έχει δύο σκύλους. Θα μπορούσε να βγάλει φωτογραφίες από το σημείο της περίφραξης εντός της δικής της αυλής αν το επιθυμούσε. Η Μαρτυρία της ΜΥ 2
  17. Η ΜΥ 2 ανέφερε ότι το εν λόγω πρωινό βρισκόταν με την κατηγορούμενη και το σκύλο τους στην αυλή τους και έπαιζαν μαζί του. Ξαφνικά η ΜΚ 1 άρχισε να φωνάζει ότι έβγαζαν φωτογραφίες επειδή η κατηγορούμενη κρατούσε το κινητό της. Ακολούθησε έντονη συζήτηση οπότε η ΜΚ 1 έριξε κεραμικό το οποίο προσγειώθηκε σε χωμάτινη επιφάνεια δίπλα από την κατηγορούμενη. Η ΜΥ 2 τη δεδομένη στιγμή είχε φωνάξει στην κατηγορούμενη, «πρόσεχε μη σε κτυπήσει». Ένιωσε φόβο. Η κατηγορούμενη της έδωσε το κινητό της για να τραβήξουν βίντεο. Δεν ήταν η πρώτη φορά που συνέβαινε κάτι τέτοιο. Συνεχώς κατηγορούν την κατηγορούμενη αβάσιμα. Ήταν μαζί με την κατηγορούμενη συνεχώς. Δεν υπήρχε περίπτωση κάποιος να περάσει πάνω από το μεταλλικό πλέγμα χωρίς να χρησιμοποιήσει σκάλα. Στο σημείο που εφάπτεται στον τοίχο αντιστήριξης δεν μετακινείται. Πρέπει να κοπεί με εργαλείο. Δεν υπήρχε περίπτωση η μητέρα της, στη φυσική κατάσταση στην οποία βρίσκεται και λόγω τους ύψους της, να πέρασε στην αυλή των ΜΚ 1 και ΜΚ
  18. Θυμόταν να είχε έρθει ένας αστυνομικός την ημέρα εκείνη. Του ανέφερε τα πάντα που είχε δει. Τους κάλεσε για να δώσουν κατάθεση μετά. Υιοθέτησε την κατάθεση της ημερ. 7/5/2017, Τεκμήριο 14, ως την κατάθεση που έδωσε, αναγνωρίζοντας ότι την έδωσε την ίδια μέρα. Αναγνώρισε επίσης το Τεκμήριο 10 ως το βίντεο που είχε τραβηχτεί εκείνη την ημέρα.
  19. Αντεξεταζόμενη ανέφερε ότι η ΜΚ 1 βρισκόταν στη βεράντα της σε απόσταση περίπου 5 μ. από την κατηγορούμενη όταν έριξε το κεραμικό. Της υποδείχθηκε ότι στην κατάθεση της ανέφερε ότι η ΜΚ 1 έριξε πρώτα ένα κεραμικό που κατέληξε στη δική της αυλή και ότι έριξε και δεύτερο που κατέληξε δίπλα από την κατηγορούμενη, και είπε ότι όντως έτσι έγινε. Δεν γνώριζε γιατί δεν είχε καταγραφεί ότι το δεύτερο είχε καταλήξει δίπλα από την κατηγορούμενη. Αρνήθηκε ότι ψευδόταν για το ζήτημα αυτό, ότι η κατηγορούμενη είχε εισέλθει στην αυλή των ΜΚ 1 και 3 και ότι ήρθε στο Δικαστήριο με σκοπό να την βοηθήσει και μόνο. IΙΙ. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ
  20. Εξέτασα την μαρτυρία των μαρτύρων με ιδιαίτερη προσοχή. Κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας δεν περιορίστηκα στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας κάθε μάρτυρα ξεχωριστά αλλά την αντιπαρέβαλα και την εξέτασα στα πλαίσια του συνόλου της μαρτυρίας (βλ. Mustafa ν. Κακουρή κ.α.
(2002)1 ΑΑΔ 165, 172, Στυλιανίδης ν. Χατζηπιέρα
(1992)1 ΑΑΔ 1056, 1061).
  1. Σε υποθέσεις αυτής της φύσης είναι φυσικό οι εκδοχές των εμπλεκομένων να διίστανται για διάφορους λόγους, οπότε η αναζήτηση ανεξάρτητης μαρτυρίας είναι πάντα βοηθητική. Πολύ περισσότερο σε περιπτώσεις όπως η παρούσα, όπου οι εμπλεκόμενοι αντιμετωπίζουν μεταξύ τους, με δική τους παραδοχή, διαχρονικά διαφορές και προβαίνουν σε μεταξύ τους καταγγελίες. Έχω ήδη αναφερθεί σε γεγονότα που αποτέλεσαν κοινές θέσεις των μαρτύρων (βλ. §5, πιο πάνω). Ανεξάρτητη μαρτυρία που κρίνεται αξιόπιστη σε συνάρτηση με κοινώς αποδεκτά γεγονότα τα οποία επίσης είναι αξιόπιστα, μπορούν να αποτελέσουν τη βάση ελέγχου της αξιοπιστίας των μαρτύρων (βλ. A Guide for the Magistrate in the Commonwealth: Fundamental Principles and Recommended Practice, January 2017, p. 83[1] και The Judge as Juror: The Judicial Determination of Factual Issues, The Business of Judging, Oxford 2000, σελ. 6[2])
  2. Στην προκειμένη περίπτωση, το σχεδιάγραμμα που ετοίμασε ο ΜΚ 2, δεν έτυχε αμφισβήτησης, οπότε οι μετρήσεις που έλαβε και η γενική τοποθέτηση των οικιών στην οποία προέβη δίνουν κάποια ένδειξη στο Δικαστήριο ως προς τις διαστάσεις του πλέγματος, του ύψους της βεράντας και της απόστασης από το φερόμενο σημείο ρίψης του κεραμικού στο σημείο που κατέληξε. Από την άλλη δεν μετρήθηκε το ύψος του πλέγματος, ούτε φωτογραφήθηκε το σημείο που εφάπτεται του τοίχου αντιστήριξης. Οι φωτογραφίες που κατέθεσε η κατηγορούμενη, Τεκμήρια 11 και 13, δεν οδηγούν σε κάποιο συμπέρασμα, ως προς τα ζητήματα αυτά. Οι φωτογραφίες εν πάση περιπτώσει δεν υποδείχθηκαν τους μάρτυρες κατηγορίας ώστε και αυτοί να εκφέρουν τη θέση τους. Το ίδιο ισχύει και με το βίντεο, το οποίο γυρίστηκε λίγο μετά, και δεν περιέχει τίποτε άλλο παρά λεκτικές ανταλλαγές της ΜΚ 1 με την κατηγορούμενη. Συμφωνούν βέβαια όλοι οι μάρτυρες και η κατηγορούμενη ότι στην πλευρά της αυλής των ΜΚ 1 και 3, υπήρχαν τοποθετημένα και εφάπτονταν του μεταλλικού πλέγματος διάφορα αντικείμενα. Αξιολόγηση του ΜΚ 2
  3. Ο ΜΚ 2, που ήταν ο αστυφύλακας που προέβη στην όλη διερεύνηση, κρίνω ότι ενήργησε, γενικά με τρόπο επιμελή ετοιμάζοντας σχετικό σχέδιο, έστω και με τις ελλείψεις που ανέφερα. Δεν διέκρινα μεροληψία ή σκοπιμότητα στις ενέργειες του και δεν μου δόθηκε οποιοσδήποτε λόγος να αμφιβάλλω για την αξιοπιστία του. Δέχομαι ότι προέβη σε πιστή καταγραφή των όσων του ανέφεραν οι μάρτυρες και η κατηγορούμενη στις καταθέσεις που τους έλαβε. Δεν έχω πεισθεί όμως, για την παράλειψη της κατηγορούμενης να του αναφέρει το παράπονό της για τη ρίψη του κεραμικού όταν επισκέφθηκε την οικία της. Διαπίστωσα και από την παρουσία της ενώπιον μου, ότι η κατηγορούμενη, παρά το γεγονός ότι είναι Βουλγαρικής καταγωγής, μιλά καλά τα Ελληνικά, ο παρορμητικός τρόπος έκφρασης της όμως μπορεί να συγχίσει, και δεν μπορώ να αποκλείσω το ενδεχόμενο να έγινε κάποια αναφορά και να μην έγινε κατανοητή, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι αποδέχομαι τη θέση της κατηγορούμενης ότι όντως έγινε ρίψη κεραμικού. Ο ΜΚ 3, άλλωστε επιβεβαιώνει ότι αυτή εξέφρασε παράπονο, πριν να φτάσει η Αστυνομία στη σκηνή. Επίσης τα όσα ανέφερε ο ΜΚ 2, ότι ήταν απίθανο να μην σπάσει το κεραμικό ήταν εικασίες και το Δικαστήριο, ασφαλώς δεν μπορεί να δεχθεί την άποψη του. Τέλος από τη μαρτυρία του δέχομαι ότι από την βεράντα της ΜΚ 1 έλειπαν κεραμικά. Αξιολόγηση της ΜΚ 1
  4. Η ΜΚ 1 γενικά μου έκανε καλή εντύπωση ως μάρτυρας. Ήταν σταθερή στις θέσεις της και σαφής στην εξιστόρηση των γεγονότων. Δεν υπέπεσε σε αντιφάσεις ή υπερβολές. Είναι γεγονός ότι αρνήθηκε ότι έλειπαν κεραμικά από τη βεράντα της. Αυτό από μόνο του δεν οδηγεί σε συμπέρασμα ότι ψευδόταν για τα υπόλοιπα ζητήματα. Μάλιστα ο τρόπος που της τέθηκε το ζήτημα δεν ήταν ιδιαίτερα καθαρός. Κρίνω σκόπιμο να παραθέσω το απόσπασμα: «E. Εν σχέσει με το πλακάκι εγώ σας υποβάλλω ότι έχουν γίνει δύο, πώς το λέμε, έχει γίνει έρευνα από την Αστυνομία και έχει εξεύρει ότι όντως λείπουν, στην αυλή σας, και λείπουν κάποια πλακάκια. A. Από τη βεράντα μου; E. Ναι. A. Όχι. E. Μας έχετε πει όμως, συμφωνείτε μαζί μου, ότι υπάρχουν και άλλα πλακάκια ‑‑ A. Εκεί που βρισκόταν η κυρία Ντιλιάνα. E. Εσείς εκεί που ήσασταν δεν είχατε κάποια πλακάκια; A. Όχι. E. Εγώ σας υποβάλλω ότι ψεύδεστε και ότι υπήρχε εκεί πλακάκι το οποίο πήρατε ‑‑ A. Και πέταξα το 15 μέτρα και δεν έσπασε;»
  5. Κρίνω τη ΜΚ 1 αξιόπιστη μάρτυρα. Δέχομαι από τη μαρτυρία της ότι είδε την κατηγορούμενη εντός της αυλής της στο σημείο που ανέφερε, και ότι αυτή μετά την αντίδραση της ΜΚ 1 και τη λεκτική ανταλλαγή που είχαν αποχώρησε με τον τρόπο που περιέγραψε. Αξιολόγηση του ΜΚ 3
  6. Ο ΜΚ 3 επίσης μου έκανε καλή εντύπωση ως μάρτυρας. Δεν υπέπεσε σε αντιφάσεις ή υπερβολές. Αντίθετα, ήταν ξεκάθαρος στο τί είδε και βίωσε. Η απόρριψη οποιασδήποτε σκοπιμότητας από πλευράς του στην καταγγελία επίσης με έπεισε. Κρίνω τον ΜΚ 3 αξιόπιστο και δέχομαι ότι είδε την κατηγορούμενη να εξέρχεται από την αυλή τους με τον τρόπο που περιέγραψε. Αξιολόγηση Κατηγορουμένης
  7. Η κατηγορούμενη δεν μου έκανε καλή εντύπωση ως μάρτυρας. Ενώ σύμφωνα με τον ισχυρισμό της, η ΜΚ 1 της έριξε κεραμικό που κατέληξε δίπλα της συνέχισε να παραμένει στην αυλή της και μάλιστα να βιντεογραφεί, συνεχίζοντας τη λεκτική αντιπαράθεση. Πέραν τούτου, από το βίντεο που η ίδια κατέθεσε, προκαλεί εντύπωση ότι η αντιπαράθεση της επικεντρώνονταν στα σχόλια της ΜΚ 1 για τη λήψη του βίντεο με αναφορές της κατηγορούμενης στην κατοχή σκύλων παρά στη ρίψη οποιουδήποτε αντικειμένου. Δεν με έπεισε επομένως η εκδοχή της, ούτε δέχομαι ότι η ΜΚ 1 της έριξε κεραμικό. Δεν κρίνω την κατηγορούμενη αξιόπιστη μάρτυρα και δεν αποδέχομαι τη μαρτυρία της. Αξιολόγηση της ΜΥ 2
  8. Η ΜΥ 2 υπέπεσε σε σοβαρές αντιφάσεις κατά την προφορική της μαρτυρία σε σχέση με την κατάθεση που έδωσε στην αστυνομία. Στην κατάθεση της ανέφερε δύο ρίψεις κεραμικών από πλευράς ΜΚ 1, μια στην δική της αυλή και μία στην αυλή της κατηγορούμενης. Στην προφορική της μαρτυρία αναφέρθηκε σε μια ρίψη, κοντά στη μητέρα της. Στην κατάθεση της πάλι δεν αναφέρθηκε ότι το κεραμικό, τη δεύτερη φορά, κατέληξε κοντά στη μητέρα της.
  9. Για να κριθεί μια μαρτυρία ως αναξιόπιστη οι αντιφάσεις πρέπει να είναι ουσιαστικής μορφής και να δημιουργούν ρήγματα στην υπόθεση (βλ. Swepco Construction Ltd v. Επίσημου Παραλήπτη, ECLI:CY:AD:2014:A361, Πολ. Έφεση 195/2009, 30/5/2014). Δεν είναι κάθε αντίφαση που οδηγεί στην απόρριψη μαρτυρίας (βλ. Αγαθοκλέους κ.α. v. Αστυνομίας
(2001)2 ΑΑΔ 316, 323). Οι αντιφάσεις θα πρέπει να είναι ουσιώδεις, δηλ. τέτοιας φύσης και περιεχομένου που να μολύνουν την μαρτυρία σε βαθμό που να καθίσταται επικίνδυνη και άδικη η αποδοχή της από το Δικαστήριο (βλ. Νικολάου ν. Δημοκρατίας
(2000)2 ΑΑΔ 390, 401). Αντιφάσεις σε λεπτομέρειες δεν αποδυναμώνουν μία μαρτυρία η οποία κατά τα άλλα είναι πειστική. Αντίθετα τέτοιες αντιφάσεις δείχνουν ανυπαρξία προσχεδιασμού ή συνεννόησης μεταξύ των μαρτύρων ως προς το τί θα κατέθεταν (βλ. Γιαννίδης v. Αστυνομίας
(2002)2 ΑΑΔ 143, 155 και Τιμοθέου v. Αστυνομίας
(2012)2 ΑΑΔ 671, 688-689). Οι αντιφάσεις θα πρέπει να αξιολογούνται μέσα στο πλαίσιο του συνόλου της μαρτυρίας (βλ. Νικολαΐδης v. Αστυνομίας
(2001)2 ΑΑΔ 645, 654).
  1. Στην προκειμένη περίπτωση κρίνω τις αντιφάσεις ουσιώδεις και ως εκ τούτου δεν κρίνω τη ΜΥ 2 αξιόπιστη μάρτυρα. Ως εκ τούτου δεν αποδέχομαι τη μαρτυρία της. ΙV. ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ
  2. Το βάρος απόδειξης της κατηγορίας το φέρει η κατηγορούσα αρχή, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Το Δικαστήριο για να καταδικάσει θα πρέπει να είναι σίγουρο για την ενοχή της κατηγορουμένης. Η κατηγορούμενη δεν έχει το βάρος να αποδείξει οτιδήποτε, ούτε ότι είναι αθώα (βλ. Woolmington v. DPP [1935] AC 462 HL, R. v. Majid [2009] EWCA Crim 2563, ΓΕ ν. Ismail, ECLI:CY:AD:2016:D482, Π.Ε. 228/15-245/15, 248/15-255/15, 17/10/2016, σελ. 33-34, Crown Court Bench Book, Directing the Jury, Judicial Studies Board, 2010, σελ. 16 και The Crown Court Compendium Part I: Jury and Trial Management and Summing Up, November 2017, Judicial College §§5-1, 5-2). Εάν το Δικαστήριο μετά την αξιολόγηση των μαρτύρων και τα ευρήματα του, παραμένει με, έστω υποβόσκουσα, αμφιβολία η αθώωση είναι αναπόφευκτη (βλ. Munteanu v. Δημοκρατίας
(2013)2 ΑΑΔ 459, 484 - 485).
  1. Πέραν των όσων αναφέρω στην §5 πιο πάνω, ως κοινά αποδεκτών γεγονότων, βρίσκω ότι η κατηγορούμενη εισήλθε στην αυλή των ΜΚ 1 και
  2. Εντοπίστηκε αρχικά από την ΜΚ 1 η οποία όταν βγήκε στη βεράντα της, κοίταξε κάτω στην αυλή της και είδε την κατηγορούμενη να βρίσκεται ακριβώς κάτω από τη βεράντα της και να κρατεί κινητό τηλέφωνο. Της δόθηκε η εντύπωση ότι η κατηγορούμενη φωτογράφιζε. Αμέσως φώναξε του ΜΚ 3 να σηκωθεί και απευθυνόμενη στην κατηγορούμενη της φώναξε, «τι κάμνεις», χωρίς να λάβει απάντηση. Η κατηγορούμενη φαινόταν να έμεινε έκπληκτη. Της ξαναφώναξε, «ήντα που κάμνεις τζαμαί» οπότε η κατηγορούμενη της είπε, «για έν εσσιεις σσύλους». Η κατηγορούμενη γύρισε το κινητό και φαινόταν να τραβούσε βίντεο. Ακολούθησε περαιτέρω λεκτική ανταλλαγή. Σε λίγο έφτασε και ο ΜΚ 3 ο οποίος επίσης είχε λεκτική ανταλλαγή μαζί της. Εν τω μεταξύ, η κατηγορούμενη, αβίαστα, είχε κατευθυνθεί προς το σημείο που εφαπτόταν το μεταλλικό πλέγμα με τον τοίχο αντιστήριξης και αφού τράβηξε το πλέγμα επέστρεψε στη δική της αυλή. Οι ΜΚ 1 και 3 ενοχλήθηκαν από την είσοδο της στην αυλή τους.
  3. Σύμφωνα με το άρθρο 280 του ΠΚ: «
  4. Όποιος εισέρχεται σε περιουσία που είναι στην κατοχή άλλου, με σκοπό διάπραξης ποινικού αδικήματος που τιμωρείται σύμφωνα με τον Κώδικα αυτό ή με οποιοδήποτε άλλο νόμο που ισχύει στη Δημοκρατία ή με σκοπό εκφοβισμού, εξύβρισης ή όχλησης του κατόχου τέτοιας περιουσίας ... είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση δύο χρόνων.»
  5. Η κατηγορούσα Αρχή, οφείλει να αποδείξει ότι ο κατηγορούμενος εισήλθε σε περιουσία, στην κατοχή άλλου προσώπου και ενάντια της θέλησης του, με σκοπό την ενόχληση (βλ. Textbook on Indian Penal Code, 6th ed, 2016, K.D. Kaur, σελ 992 για το αντίστοιχο αδίκημα του Ινδικού Ποινικού Κώδικα, s.441). Πρέπει να αποδειχθεί πραγματική και σωματική (actual and personal) είσοδος του κατηγορουμένου στην περιουσία (βλ. Textbook on Indian Penal Code, ανωτέρω, σελ. 993 και Φλουρής ν. Αστυνομίας
(1989)2 ΑΑΔ 401, 403) και η κατοχή της περιουσίας από το άλλο πρόσωπο. Το άρθρο 280 του ΠΚ δεν προστατεύει τον ιδιοκτήτη αλλά τον κάτοχο της περιουσίας (βλ. Κυριάκου ν. Αστυνομίας
(2007)2 ΑΑΔ 354, 358). 37. Το αδίκημα προϋποθέτει την απόδειξη πρόθεσης διάπραξης αδικήματος ή ενόχλησης (βλ. Protopapas ν. Police
(1962)CLR 27, 29, Ιωάννου ν. Αστυνομίας
(2010)2 ΑΑΔ 493, 498 και Textbook on Indian Penal Code, ανωτέρω, σελ. 993). Η πρόθεση μπορεί να συναχθεί ως πραγματικό γεγονός από τις περιστάσεις που περιβάλλουν την συγκεκριμένη υπόθεση. Δεν είναι αρκετό ότι το συμπέρασμα για ύπαρξη πρόθεσης είναι εύλογο, πρέπει να είναι το μόνο εύλογο συμπέρασμα το οποίο μπορεί να συναχθεί από τα γεγονότα. Η πρόθεση δεν μπορεί να αποδειχθεί με θετική άμεση απόδειξη. Ωστόσο τεκμαίρεται ότι κάθε πρόσωπο έχει την πρόθεση να επιφέρει τις φυσικές συνέπειες των πράξεων του (βλ. Ανθία ν. Δημοκρατίας (Νο. 1)
(1999)2 ΑΑΔ 404, 408-409). Εάν η Κατηγορούσα Αρχή αποδείξει διενέργεια πράξης, φυσικό επακόλουθο της οποίας θα ήταν συγκεκριμένο αποτέλεσμα, και δεν δοθεί άλλη μαρτυρία ή εξήγηση (σε σχέση με τη διενέργεια της) τότε το δικαστήριο μπορεί να κρίνει τον κατηγορούμενο ένοχο, ότι δηλαδή διενήργησε την πράξη με την πρόθεση που του καταλογίζεται (βλ. Protopapas, ανωτέρω, σελ. 69[3] με αναφορά στην R v. Steane
(1947)KB 997, 1004).
  1. Στην Protopapas, ανωτέρω, σελ. 29, κρίθηκε ότι το φυσικό επακόλουθο της πράξης του κατηγορούμενου, το να εισέλθει δηλαδή στην αυλή της παραπονούμενης με σκοπό να κοιτάξει από το παράθυρο ενώ αυτή θα έκανε μπάνιο, ήταν η ενόχληση της. Χωρίς άλλη εξήγηση δεν μπορούσε να εξαχθεί άλλο συμπέρασμα ως προς την πρόθεση του κατηγορουμένου, εκτός από αυτή της ενόχλησης. Στην υπόθεση εκείνη η γραμμή υπεράσπισης ήταν ότι ό κατηγορούμενος δεν είχε εισέλθει στην αυλή, θέση η οποία δεν είχε γίνει αποδεκτή από το πρωτόδικο δικαστήριο.
  2. Στην προκειμένη περίπτωση δέχθηκα ότι η κατηγορούμενη εισήλθε στην αυλή των ΜΚ 1 και
  3. Η διαμόρφωση των κατοικιών και των αυλών τους είναι τέτοια που ακόμη και αν θεωρηθεί το σημείο στο οποίο εισήλθε και εν τέλει κατέληξε να βρίσκεται η κατηγορούμενη, κρατική γη, ήταν στην κατοχή και έλεγχο των ΜΚ 1 και
  4. Το ακριβές ιδιοκτησιακό καθεστώς επομένως είναι άνευ σημασίας. Εισήλθε στο χώρο ενάντια της θέλησης τους. Η πράξη της είχε ως αποτέλεσμα την ενόχληση των ΜΚ 1 και
  5. Με την απόρριψη της υπεράσπισης της ότι δεν εισήλθε, δεν προκύπτει οποιαδήποτε δικαιολογία για την είσοδο της στον εν λόγω χώρο. Κρίνω επομένως ότι εισήλθε στην αυλή τους με πρόθεση να ενοχλήσει. V. ΚΑΤΑΛΗΞΗ
  6. Η Κατηγορούσα Αρχή έχει αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας την κατηγορία. Η κατηγορούμενη κρίνεται ένοχη. Υπ.) .................................................. Ν. Α. Π. Γεωργιάδης, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/ Final/ Section 280, Criminal Code, Cap. 154 Αναφορά: Ποινική/ Τελική/ Άρθρο 280, Ποινικός Κώδικας, Κεφ.
  7. [1] 'As indicated in Fox v Percy there are other techniques for assessing the credibility and reliability of a witness other than that based on a personal assessment of demeanour:
  8. Assess the evidence of a witness by reference to undisputed or indisputable facts. The witness is likely to be considered to be unreliable if their evidence is, in any serious respect, inconsistent with those facts;' [2] 'The main tests needed to determine whether a witness is lying or not are, I think, the following, although their relative importance will vary widely from case to case:
(1)the consistency of the witness's evidence with what is agreed, or clearly shown by other evidence, to have occurred;' [3] With regard to the question of intent, on the authority of Rex v. Steane
(1947)K.B.997 at page 1004, if the prosecution prove an act the natural consequence of which would be a certain result and no evidence or explanation is given, then a jury may, on proper direction, find that the prisoner is guilty of doing the act with the intent alleged. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.