ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ν. MENTESOGULLARI κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 647/2019, 24/4/2019

(1)Κατηγορία 1: Συνωμοσία προς διάπραξη κακουργήματος, κατά παράβαση των άρθρων 4, 371 και 29 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 («ΠΚ»).

(2)Κατηγορία 2: Υποβοήθηση παράνομης εισόδου αλλοδαπών στη Δημοκρατία, κατά παράβαση των άρθρων 2, 19Α

(2), 19Β

(1)και 19Γ του περί Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεως Νόμου, Κεφ. 105 («Κεφ. 105») και άρθρο 20 ΠΚ.

(3)Κατηγορία 12: Λαθρεμπόριο μεταναστών, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, 4, 5, 6 και 8 του περί της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών κατά του Διεθνικού Οργανωμένου Εγκλήματος και Πρωτοκόλλων (Κυρωτικός) Νόμου του 2003, Ν. 11(III)/2003 («Ν. 11(ΙΙΙ)/2003»), και των άρθρων 3(α) (β), 6

(1)(α)

(2)(β) του Πρωτοκόλλου του Λαθρεμπορίου Μεταναστών δια Εδάφους, Θαλάσσης και Αέρος, και του άρθρου 20 ΠΚ. 2. Η κατηγορία 3 που αφορούσε νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες κατά παράβαση των άρθρων 2, 4

(1)(α) (ιιι)

(2), 5 και 7 του περί Παρεμπόδισης και Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Παράνομες Δραστηριότητες Νόμου του 2007, Ν. 188(I)/2007, όπως τροποποιήθηκε, διακόπηκε. [ II ]

1. Τα γεγονότα εκτέθηκαν από τον εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής. Την 27/2/2019 περί ώρα 22:00, μέλη του κλιμακίου πάταξης λαθροθηρίας που ενεργούσαν περιπολία στην περιοχή της κοινότητας Ποταμιάς, αντιλήφθηκαν μηχανοκίνητο όχημα με αναμμένα τα φώτα πορείας να εξέρχεται από χωράφια πλησίον της Νεκρής Ζώνης και να κατευθύνεται προς τις ελεγχόμενες από τη Δημοκρατία περιοχές. Το ακολούθησαν. Το όχημα, τύπου βαν, ανακόπηκε κοντά σε κτηνοτροφική φάρμα στο Δάλι. Εντός του οχήματος επέβαιναν πέντε άτομα. Οδηγός ήταν ο κατηγορούμενος
2. Δίπλα του καθόταν η κατηγορούμενη 5 και στο πίσω μέρος κάθονταν, σε ένα παγκάκι, οι κατηγορούμενοι 2 -
3. Οι κατηγορούμενοι 2 - 5 δεν είχαν μαζί τους οποιαδήποτε έγγραφα. Λόγω αναφοράς τους ότι έφτασαν στην Κύπρο μέσω του παράνομου αεροδρομίου της Τύμπου (Ercan) τους συνέλαβαν για τα αδικήματα της παράνομης εισόδου και παραμονής στη Δημοκρατία. Ο κατηγορούμενος 1 όταν του επιστήθηκε η προσοχή του στο νόμο, απάντησε, «έπια τους ώτοστοπ». Ανακρινόμενος ανέφερε ότι τους εντόπισε, εξερχόμενος από την Πύλα, κοντά στην Ορόκλινη να κινούνται πεζοί και ότι προσφέρθηκε να τους μεταφέρει στη Λευκωσία. Όταν συνελήφθηκε για τα αδικήματα που αντιμετωπίζει απάντησε στην τουρκική, «Δεν θέλω να πω τίποτε μέχρι να μιλήσω με το δικηγόρο μου».
4. Ο καθένας από τους κατηγορούμενους 2 και 5, προέβαλε τη δική του εκδοχή για το πως βρέθηκαν από τις χώρες τους στις μη ελεγχόμενες από τη Δημοκρατία περιοχές. Οι κατηγορούμενοι 3 και 4 δεν απάντησαν στις ερωτήσεις που τους υποβλήθηκαν. Ο κατηγορούμενος 2 ισχυρίστηκε ότι έδωσε €300 σε ομοεθνή του, ώστε να διευθετηθεί η μεταφορά του από τα κατεχόμενα στις ελεύθερες περιοχές. Επιβιβάστηκε στο όχημα του κατηγορούμενου 1, στην Αμμόχωστο. Η κατηγορούμενη 5 ανέφερε αρχικά ότι πλήρωσε €3000 μέσω του αδελφού της σε τρίτο πρόσωπο για να έρθει στις κατεχόμενες περιοχές. Το πρόσωπο που θα την παραλάμβανε στο αεροδρόμιο της Τύμπου δεν ήρθε ποτέ. Έμεινε στο χώρο του αεροδρομίου δύο μέρες. Την τρίτη μέρα την προσέγγισε κάποιο πρόσωπο και με νοήματα του ζήτησε να βρει ένα τόπο να κοιμηθεί. Αυτός παρέλαβε τις αποσκευές της και της είπε να επιβιβαστεί στο όχημα του. Ακολούθως τους ανέκοψε η Αστυνομία της Κυπριακής Δημοκρατίας. Η κατηγορούμενη 5 ανασκεύασε μέρος της κατάθεσης της με άλλη, αναφέροντας ότι τελικά παραλήφθηκε από το αεροδρόμιο από το τρίτο πρόσωπο μετά από δύο μέρες. Ανέφερε ότι έδωσε €240 σε κάποιο άλλο ομοεθνή της για να μεταφερθεί στις ελεύθερες περιοχές. Ως προς την ανακοπή του οχήματος η εκδοχή της παρέμεινε η ίδια.
5. Ο συνήγορος του κατηγορουμένου 1 στη γραπτή του αγόρευση ανέφερε, συμπληρωματικά, ότι ο κατηγορούμενος 1 συμφώνησε με άλλο πρόσωπο, να παραλάβει τους κατηγορούμενους 2 - 5 με το όχημα του στα κατεχόμενα και να τους μεταφέρει στις ελεύθερες περιοχές. Το τρίτο πρόσωπο ήταν αυτό που έλαβε χρηματικό αντάλλαγμα. Ο ίδιος, έχοντας κατά νου ότι τα άτομα αυτά προτίθεντο να ζητήσουν άσυλο, δεν αντιλήφθηκε τη σοβαρότητα της πράξης του. Σ' αυτό συνέτεινε και η περιορισμένη μόρφωση του. Σκοπός του ήταν να βοηθήσει το γνωστό του. Δεν έλαβε χρήματα, ούτε συμφώνησε αμοιβή, ανέμενε όμως από το γνωστό του να του δώσει κάποιο ποσό.
6. Ο κατηγορούμενος 1 είναι λευκού ποινικού μητρώου και παραδέχθηκε αμέσως τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει χωρίς να διεξαχθεί δίκη. Δήλωσε ότι προτίθεται να καταστεί μάρτυρας κατηγορίας. Συνελήφθηκε αρχικά 28/2/
7. Την 1/3/2019 εκδόθηκε εναντίον του διάταγμα προσωποκράτησης και και τελεί υπό κράτηση από τότε. [ III ]
8. Ο συνήγορος υπεράσπισης υιοθέτησε, ως προς τις προσωπικές περιστάσεις του κατηγορουμένου 1, το περιεχόμενο έκθεσης του Γραφείου Ευημερίας. Ο κατηγορούμενος 1 είναι ηλικίας 41 ετών, μέλος της Τουρκικής Κοινότητας, και κατοικεί, όπως και υπόλοιπα μέλη τις οικογένειας του, στις μη ελεγχόμενες από τη Δημοκρατία περιοχές. Διαμένει με τη σύζυγο του σε ενοικιαζόμενη κατοικία στην Τύμπου, και απασχολείται, αυτοτελώς, με την τυροκομεία. Η μόρφωση του είναι περιορισμένη αφού φοίτησε μέχρι και το γυμνάσιο. Είναι νυμφευμένος, πατέρας δύο παιδιών ηλικίας 18 και 6 ετών. Η μεγαλύτερη από τις δύο θυγατέρες του είναι φοιτήτρια σε Πανεπιστήμιο. Ο ίδιος λαμβάνει περίπου 6000 Τουρκικές Λίρες (€920 περίπου), μηνιαίως, από την εργασία του. Το ενοίκιο ανέρχεται στις 1200 Τουρκικές Λίρες (€185 περίπου), μηνιαίως.
9. Η σύζυγος του κατηγορούμενου 1 δεν εργάζεται λόγω προβλημάτων υγείας που αντιμετωπίζει. Πάσχει από την αυτοάνοση ασθένεια «Λύκος» η οποία την καθιστά ανίκανη να εργαστεί. Ο συνήγορος Υπεράσπισης παρουσίασε σχετικά ιατρικά πιστοποιητικά που βεβαιώνουν την κατάσταση υγείας της. Έχει διαγνωστεί ως κατά 60% ανάπηρη. Λαμβάνει επίδομα ύψους 2520 Τουρκικών Λιρών (€380 περίπου).
10. Οι γονείς του σήμερα είναι ηλικίας 55 και 64 ετών. Προέρχεται από συγκροτημένη οικογένεια μέτριας κοινωνικο-οικονομικής κατάστασης. Έχει δύο αδελφές, έγγαμες, ηλικίας 38 και 32 ετών.
11. Ο συνήγορος του κατηγορούμενου 1 κάλεσε το Δικαστήριο να λάβει υπόψη του το λευκό του ποινικό μητρώο και την παραδοχή του, η οποία εξοικονομεί πολύτιμο δικαστικό χρόνο. Η παραδοχή του, αμέσως, δεικνύει και την έμπρακτη μεταμέλεια του. Το περιστατικό αφορούσε μεμονωμένη ενέργεια αφροσύνης. Ο κατηγορούμενος 1 μόλις αντιλήφθηκε το σφάλμα του παραδέχθηκε.
12. Ως προς τις περιστάσεις ανέφερε ότι είχε σημασία η απουσία οποιασδήποτε προσπάθειας διαφυγής μόλις έγινε αντιληπτός. Αντίθετα συμμορφώθηκε αμέσως με τις οδηγίες της Αστυνομίας. Η περίπτωση του, εισηγήθηκε, διαφοροποιείται από εκείνες που λαμβάνεται χρηματικό αντάλλαγμα. Ο κατηγορούμενος 1 δεν έλαβε χρήματα έστω και αν υπήρχε κάποια προσδοκία από πλευράς του.
13. Ζήτησε τέλος όπως το Δικαστήριο δεν δημεύσει το όχημα του κατηγορούμενου 1 αφού είναι αναγκαίο για την εκτέλεση των εργασιών του ως τυροκόμος.
14. Εισηγήθηκε τέλος, ότι ακόμη και στις περιπτώσεις όπου υπάρχει ανάγκη επιβολής αποτρεπτικής ποινής δεν μειώνεται η ανάγκη εξατομίκευσης. Κάλεσε το Δικαστήριο να λάβει υπόψη του ότι ο κατηγορούμενος 1 τελεί σε προφυλάκιση (βλ. ΓΕ ν. Παντελή

(2000)2 ΑΑΔ 384). Οι περιστάσεις της υπόθεσης και οι ιδιάζουσες προσωπικές του περιστάσεις, εισηγήθηκε, δικαιολογούν αναστολή ενδεχόμενης ποινής φυλάκισης. [ IV ]

1. Τα αδικήματα που διέπραξε ο κατηγορούμενος είναι σοβαρά. Το αδίκημα της συνωμοσίας τιμωρείται, σύμφωνα με το άρθρο 371 του ΠΚ, με επταετή ποινή φυλάκισης. Όπου κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος σε τέτοια κατηγορία και στην αντίστοιχη κατηγορία ότι διέπραξε τα αδικήματα για τα οποία συνωμότησε, δεν ενδείκνυται η επιβολή ποινής και στην κατηγορία της συνωμοσίας αφού τα γεγονότα που την τεκμηριώνουν απορροφούνται (περιλαμβάνονται) στα γεγονότα που τεκμηριώνουν το διαπραχθέν στη συνέχεια αδίκημα (βλ. Χασσάν ν. Δημοκρατίας, Π.Ε. 196/2013 και 197/2013, 10/10/14).
2. Η υποβοήθηση προσώπου υπηκόου τρίτης χώρας κατά παράβαση του άρθρου 19 Α

(2), με φυλάκιση που δεν υπερβαίνει τα οκτώ χρόνια ή με χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις είκοσι χιλιάδες λίρες ή και με τις δύο αυτές ποινές. Το Δικαστήριο επίσης δύναται να διατάξει:

(1)Τη δήµευση του µεταφορικού µέσου µε το οποίο διεπράχθη το αδίκηµα⋅ και/ή

(2)την απαγόρευση της απευθείας ή µέσω τρίτου προσώπου άσκησης της επαγγελµατικής δραστηριότητας επ' ευκαιρία της οποίας διεπράχθη το αδίκηµα είτε µόνιµα είτε για οποιοδήποτε χρονικό διάστηµα κρίνει σκόπιµο. 16. Σύμφωνα με το άρθρο 19 Α

(3), κρίνονται επιβαρυντικοί παράγοντες σε σχέση με το αδίκημα της υποβοήθησης τα ακόλουθα:

(1)Αν το αδίκηµα διαπράχθηκε στο πλαίσιο της δράσης εγκληµατικής οργάνωσης κατά την έννοια του άρθρου 63Β ΠΚ.

(2)Αν η διάπραξη του αδικήµατος έθεσε σε κίνδυνο τη ζωή των υπηκόων τρίτων χωρών κατά των οποίων αυτό στρεφόταν.

1. Το Λαθρεμπόριο Μεταναστών, σύμφωνα με το άρθρο 8 του Ν. 11(ΙΙΙ)/2003, με φυλάκιση που δεν υπερβαίνει τα δέκα έτη ή με χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις δέκα χιλιάδες λίρες ή και με τις δύο αυτές ποινές.
2. Για τα αδικήματα υποβοήθησης και εμπορίας λαμβάνονται υπόψη ως επιβαρυντικοί παράγοντες, ο προσχεδιασμός και η έκταση της εκμετάλλευσης των θυμάτων (βλ. R. Le and Stark [1999] 1 Cr App R (S) 422).
3. Η σοβαρότητα ενός αδικήματος καθορίζεται από το Νομοθέτη στη βάση του ανώτατου ορίου ποινής και όχι από τα Δικαστήρια, ο ρόλος των οποίων περιορίζεται στη στάθμιση της σοβαρότητας του αδικήματος ανάλογα με τα περιστατικά που το περιβάλλουν (βλ. Μαληκκίδης ν. Δημοκρατίας, ECLI:CY:AD:2016:B534, Π.Ε. 40/15, 25/11/2016). Το ανώτατο όριο ποινής που προβλέπεται αποτελεί και τη βάση από την οποία το δικαστήριο ξεκινά για επιμέτρηση της ποινής (βλ. ΓΕ ν. Evans

(2005)2 ΑΑΔ 639, 643 - 644, με αναφορά στις Λεβέντης ν. Αστυνομίας

(1999)2 ΑΑΔ 632 και Βραχίμης ν. Αστυνομίας

(2000)2 ΑΑΔ 527). 20. Στην Rasit ν. Αστυνομίας

(2010)2 ΑΑΔ 515, στην οποία με παρέπεμψε ο συνήγορος του κατηγορουμένου 1, ο εφεσείων 1, σε συμφωνία και συνεννόηση με τον εφεσείοντα 2, παρέλαβε τέσσερις Ιρακινούς, οι οποίοι είχαν εισέλθει παράνομα στο κατεχόμενο τμήμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, για να τους μεταφέρει στις ελεύθερες περιοχές έναντι Λ.Κ.

1. Επιβολή στον εφεσείοντα 1, συντρεχουσών ποινών φυλάκισης 12 μηνών σε κάθε μια από τις κατηγορίες του λαθρεμπορίου μεταναστών και της υποβοήθησης υπηκόων τρίτης χώρας να παραμείνουν στη Δημοκρατία με σκοπό την αποκόμιση κέρδους και της συνωμοσίας, και 6 μηνών στην κατηγορία της απόπειρας παροχής βοήθειας σε υπηκόους τρίτης χώρας να παραμείνουν στη Δημοκρατία και επιβολή στον εφεσείοντα 2, συντρέχουσων ποινών φυλάκισης 18 μηνών και 12 μηνών στις αντίστοιχες κατηγορίες, επικυρώθηκαν κατ' έφεση.
2. Στην Deveci v. Αστυνομίας

(2009)2 ΑΑΔ 80, το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε ποινή φυλάκισης 2 χρονών για το αδίκημα της υποβοήθησης διέλευσης προσώπων υπηκόων τρίτης χώρας από το έδαφος της Δημοκρατίας. Ο εφεσείων, ήταν ηλικίας 20 ετών και λευκού ποινικού μητρώου. Υπήρξε άμεση παραδοχή και συνεργασία με τις διωκτικές αρχές. Οι ποινές χαρακτηρίστηκαν αυστηρές, όχι όμως έκδηλα υπερβολικές. Το Ανώτατο Δικαστήριο δέχθηκε ως ορθό το σκεπτικό του πρωτόδικου Δικαστηρίου, ότι πρέπει να επιβάλλονται αυστηρές ποινές λόγω της συχνότητας διάπραξης αλλά και των ευρύτερων κοινωνικών επιπτώσεων που προκαλούν αδικήματα αυτής της φύσεως. [ V ] 22. Έλαβα υπόψη μου τους ακόλουθους παράγοντες ως επιβαρυντικούς:

(1)Σε σχέση με την κατηγορία 2, τον αριθμό των προσώπων που μετέφερε, τεσσάρων στο σύνολο.

(2)Υπήρξε κάποιος προσχεδιασμός, έστω και αν δέχομαι ότι έγινε μεμονωμένα. Εισήλθε στις ελεύθερες περιοχές τη νύχτα μέσω χωραφιών από τη νεκρή ζώνη, προφανώς για να αποφύγει τυχόν έλεγχο.

(3)Η είσοδος των προσώπων έγινε από τα κατεχόμενα, υπήρχε δηλαδή εκμετάλλευση της αδυναμίας της Δημοκρατίας στην άσκηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της σε όλη της την επικράτεια (βλ. Tutunciyan v. Αστυνομίας

(2003)2 ΑΑΔ 524). 23. Ως μετριαστικούς παράγοντες έλαβα υπόψη μου:

(1)Ως προς τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων: (α) Ότι δεν ήταν ο ιθύνων νους, ότι δηλαδή ενήργησε ως μεταφορέας. Δεν ήταν ο οργανωτής, ούτε ήταν μέρος εγκληματικής ομάδας. (β) Δεν εξέθεσε τους υποβοηθούμενους σε κίνδυνο, δεν υπήρξε δηλαδή επικινδυνότητα στον τρόπο μεταφοράς τους. Δεν προσπάθησε να διαφύγει. (γ) Δεν συμφώνησε συγκεκριμένο χρηματικό όφελος παρά το γεγονός ότι η πράξη του αποσκοπούσε σε απόκτηση χρηματικού οφέλους.

(2)Ως προς τις προσωπικές του περιστάσεις, το λευκό του ποινικό μητρώο, την ηλικία του, τις οικογενειακές του συνθήκες, την επίδραση που θα έχει ενδεχόμενη επιβολή ποινή φυλάκισης στην οικογένεια και την εργασία του. 24. Έχοντας κατά νουν, όλα τα προαναφερθέντα, οι περιστάσεις διάπραξης των αδικημάτων δεν μου αφήνουν άλλη επιλογή από επιβολή ποινών φυλάκισης. Αυτής της φύσεως αδικήματα ενέχουν το στοιχείο της εκμετάλλευσης, από τη μια των προσώπων που υποβοηθούνται να εισέλθουν στη Δημοκρατία και από την άλλη της αδυναμίας της Δημοκρατίας να ελέγξει επαρκώς όλη την επικράτεια της. Αν και η ποινική ευθύνη του κατηγορουμένου είναι περιορισμένη, δεν παύει από το να προέβη στις εν λόγω πράξεις με σκοπό το οικονομικό όφελος. Η επιβολή ποινών φυλάκισης είναι εκ των πραγμάτων αναπόφευκτη. Η ηλικία του, το λευκό ποινικό του μητρώο, οι δύσκολες οικογενειακές του συνθήκες και η μεταμέλεια του, δικαιολογούν σοβαρή έκπτωση στις ποινές, δεν μπορούν όμως, να μεταβάλουν το είδος τους. Επιδεικνύοντας κάθε δυνατή επιείκεια του επιβάλλω τις ακόλουθες ποινές:

(1)Στις κατηγορίες 2 και 12 ποινή φυλάκισης 6 μηνών στην κάθε κατηγορία.

(2)Στην κατηγορία 1, για τους λόγους που προανέφερα, δεν επιβάλλω ποινή.

1. Υπό τις περιστάσεις κρίνω ορθό όπως οι ποινές φυλάκισης συντρέχουν μεταξύ τους.
2. Ενόψει των επιπτώσεων που θα είχε ενδεχόμενο διάταγμα δήμευσης του οχήματος του στην εργασία του, σε συνάρτηση με την επιβολή φυλάκισης και το πρόβλημα που θα προκύψει ενδεχομένως στη δυνατότητα επαναδραστηριοποίησης του, κρίνω ότι δεν θα ήταν ορθό να δημευθεί και το όχημα του. Θα καθιστούσε την ποινή υπέρμετρη. [ VI ]
3. Εξέτασα κατά πόσο υφίστανται λόγοι αναστολής των ποινών φυλάκισης σύμφωνα με το άρθρο 3 του περί της Υφ' Όρων Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ωρισμένας Περιπτώσεις Νόμου του 1972, Ν. 95/72, όπως τροποποιήθηκε από τον Ν.186(Ι)/
5. Η διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου για αναστολή της ποινής φυλάκισης έχει διευρυνθεί, έτσι ώστε αυτή αποφασίζεται, εάν δικαιολογείται, στη βάση του συνόλου των περιστάσεων της υπόθεσης και των προσωπικών περιστατικών του κατηγορουμένου (βλ. Siminoiu v. Αστυνομίας

(2012)2 ΑΑΔ 699 και Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας

(2009)2 ΑΑΔ 583). Τα όρια της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου δεν περιορίζονται με αναφορά σε συγκεκριμένους παράγοντες και δη με αναφορά σε παράγοντες οι οποίοι έχουν ήδη ληφθεί υπόψη κατά την επιμέτρηση της ποινής (βλ. Παπαπαντελή ν. Δημοκρατίας, Π.Ε. 11/2016, 17/10/2016). 29. Παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη είναι, η σοβαρότητα των περιστατικών και το κίνητρο, το μητρώο του κατηγορούμενου και η αναγκαιότητα αποτροπής, η διαγωγή του κατηγορούμενου μετά τη διάπραξη του αδικήματος, ιδιαίτερα η παρουσία ή απουσία στοιχείων μεταμέλειας (βλ. Demetriou v. R.

(1976)2 JSC 386 και ΓΕ v. Φανιέρου

(1996)2 ΑΑΔ 303).

1. Έλαβα υπόψη μου όλα τα δεδομένα που αναφέρονται στην απόφαση μου, τόσο σε σχέση με τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων όσο και με τις προσωπικές του συνθήκες. Κρίνω ότι δεν παρέχεται ευχέρεια αναστολής των ποινών φυλάκισης.
2. Ως προς τις περιστάσεις διάπραξης, έλαβα υπόψη μου ότι στις φύση τους τα αδικήματα είναι σοβαρά αφού ενέχουν το στοιχείο της εκμετάλλευσης, ιδιαίτερα αυτό της αδυναμίας της Δημοκρατίας να ελέγξει επαρκώς όλη την επικράτεια της.
3. Ως προς τις προσωπικές του συνθήκες έλαβα υπόψη μου, την ηλικία του, την απουσία προηγούμενων καταδικών, την παραδοχή του που έγινε αμέσως, ότι είναι αυτοτελώς εργαζόμενος και τις επιπτώσεις που θα έχουν οι ποινές φυλάκισης την οικογένεια του.
4. Με τα ενώπιον μου δεδομένα κρίνω ότι δεν παρέχεται η ευχέρεια στο Δικαστήριο να αναστείλει τις επιβληθείσες ποινές φυλάκισης οι οποίες θα είναι άμεσες.
5. Η περίοδος έκτισης τους μειώνεται κατά το χρονικό διάστημα κατά το οποίο ο κατηγορούμενος τελεί σε προφυλάκιση, από την 1/3/
6. (Υπ.).............. Ν. Α. Π. Γεωργιάδης, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο