Αστυνομικού Διευθυντή Λευκωσίας ν. Σιαμακκίδη, Αρ. Υπόθεσης: 8849/19, 24/10/2019

(9)(δ), 71 και 72 των Περί Μηχανοκίνητων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών ΚΔΠ 66/84 που θεσπίστηκαν με βάση το άρθρο 5 του Νόμου 86/72, όπως τροποποιήθηκε από την ΚΔΠ 189/08, το Νόμο 166/87 και την Κ.Δ.Π 312/

1. H Κατηγορουμένη δεν παραδέχθηκε την κατηγορία και η υπόθεση οδηγήθηκε σε ακρόαση. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος, η Κατηγορουμένη την 30η 7.18, στην οδό Ρηγαίνης, στη Λευκωσία, της Επαρχίας Λευκωσίας στάθμευσε το μηχανοκίνητο όχημα με αριθμούς εγγραφής XXXXX00, σε απόσταση μικρότερη των 50 μέτρων από φωτεινό σηματοδότη, στην πιο πάνω οδό. Μαρτυρία Προς απόδειξη της υπόθεσης της Κατηγορούσας Αρχής κατέθεσε ο αστυφύλακας XXXXX XXXXX Αντωνίου, ως ΜΚ
2. Ο ΜΚ1 υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασής του τον Αστυνομικό φάκελο, υπ αριθμόν ΑΣΤ. 161, ο οποίος κατατέθηκε ως έγγραφο Α. Σε αυτόν καταγράφεται ότι ο ΜΚ1 στις 30.7.2018 και περί ώρα 23 :36 κατήγγειλε τον οδηγό του οχήματος XXXXX00 για το αδίκημα της στάθμευσης σε μικρή απόσταση από φωτεινό σηματοδότη τροχαίας. Στο έγγραφο Α καταγράφονταν, επίσης, τα στοιχεία ταυτότητας και διεύθυνσης της Κατηγορουμένης. Ο ΜΚ1 δήλωσε, επιπλέον, ότι δεν είδε την οδηγό του οχήματος κατά τη διάρκεια της καταγγελίας και διευκρίνισε ότι την επίδικη ημερομηνία καταγγέλθηκε η υπεύθυνη οδηγός. Εξήγησε, περαιτέρω, ότι το όχημα βρέθηκε σταθμευμένο σε πολύ κοντινή από τον φωτεινό σηματοδότη και ότι αυτό εμπόδιζε την τροχαία κίνηση. Θυμόταν παράλληλα ότι την επίδικη ημερομηνία έλαβαν στο κέντρο ελέγχου παράπονα από οδηγούς ταξί. Κατά την αντεξέτασή του δεν θυμόταν πόσα οχήματα βρισκόταν στον χώρο την επίδικη ημερομηνία. Επιπλέον, σε υποβολή ότι την επίδικη ημερομηνία και ώρα τόσο το όχημα όσο και η Κατηγορούμενη βρίσκονταν εκτός Λευκωσίας, απάντησε ότι δεν μπορεί να γνωρίζει. Αρνήθηκε, όμως, την υποβολή ότι ενδεχομένως να κατήγγειλε άλλο όχημα. Ήταν σαφής, όμως, ότι για να υπάρχουν τα στοιχεία της Κατηγορούμενης στο έγγραφο Α, αυτή δεν έλαβε γνώση με το Κατηγορητήριο, αλλά προηγουμένως. Επιπρόσθετα, αρνήθηκε την υποβολή ότι η Κατηγορούμενη δεν παρέλαβε εξώδικο. Δεν γνώριζε, όμως, το κατά πόσο ενημερώθηκε η Κατηγορουμένη να μεταβεί στον χώρο και να μετακινήσει το επίδικο όχημα. Περαιτέρω, δήλωσε ευθαρσώς ότι ο ίδιος δεν γνώριζε εάν η Κατηγορούμενη ήταν στη Λευκωσία και δεν γνωρίζει την Κατηγορούμενη. Παρά ταύτα δήλωσε ότι για να καταγγείλει το επίδικο όχημα σημαίνει ότι αυτό βρισκόταν σταθμευμένο στον χώρο. Ακολούθως το Δικαστήριο με ενδιάμεση απόφασή του κάλεσε την Κατηγορούμενη σε απολογία. Η Κατηγορουμένη επέλεξε να δώσει ένορκη μαρτυρία και κάλεσε ακόμα ένα μάρτυρα προς υπεράσπισή της. Η Κατηγορουμένη κατά την κυρίως εξέτασή της, δήλωσε ότι είναι ιδιοκτήτρια του επίδικου οχήματος. Στις 30.7.2018 τις πρωινές ώρες βρισκόταν στη Λευκωσία, αλλά ακολούθως μετέβη στον Πρωτάρα. Την ίδια ημερομηνία περί τις 23 : 26 δήλωσε ότι βρισκόταν στον Πρωταρά. Η Κατηγορουμένη κατέθεσε σχετικά ως Τεκμήριο 1 φωτογραφία του οχήματός της , η οποία λήφθηκε στις 14 :30, ως Τεκμήριο 2 φωτογραφία του οχήματός της, η οποία λήφθηκε στις 16 :
3. Επιπλέον, κατέθεσε ως Τεκμήριο 3 φωτογραφία, η οποία λήφθηκε στις 22 :07 και ως Τεκμήριο 4 φωτογραφία, η οποία λήφθηκε στις 22 :
4. Τέλος κατέθεσε ως Τεκμήριο 5 σχετική φωτογραφία από την εφαρμογή google maps. Κατά την αντεξέτασή της ανέφερε ότι δεν υπέδειξε στην Αστυνομία τις σχετικές φωτογραφίες, καθότι δεν γνώριζε τη διαδικασία. Σε υποβολή ότι οι επίδικες φωτογραφίες δεν λήφθηκαν στον Πρωταρά, απάντησε ότι λήφθηκαν στον Πρωταρά. Επόμενος μάρτυρας για την Υπεράσπιση ήταν ο XXXXX Χρίστου, ως ΜΥ
5. Ο ΜΥ2 διατηρεί δεσμό με την Κατηγορούμενη. Δήλωσε ότι τις φωτογραφίες Τεκμήρια 1 με 4 τις έλαβε ο ίδιος στο κινητό από την Κατηγορούμενη. Ο ίδιος την επίδικη ημερομηνία εργαζόταν στη Λευκωσία. Ως προς το Τεκμήριο 4 αναγνώρισε ότι πρόκειται για το σπίτι της Κατηγορουμένης στον Πρωτάρα. Κατά την αντεξέτασή του σε υποβολή ότι την επίδικη ημερομηνία και ώρα η Κατηγορούμενη στάθμευσε το όχημα της στην οδο Ρηγαίνης, απάντησε ότι η Κατηγορουμένη βρισκόταν τον επίδικο χρόνο στον Πρωταρά με την οικογένεια της. Επιπλέον, επέμεινε στη θέση ότι το επίδικο όχημα οδηγεί μόνο η Κατηγορουμένη και ο πατέρας της , ο οποίος φαίνεται επίσης στις φωτογραφίες. Εισηγήσεις των διαδίκων Μετά το περάς της ακροαματικής διαδικασίας αμφότεροι οι συνήγοροι αγόρευσαν προωθώντας ο κάθε ένα τις θέσεις του. Αξιολόγηση μαρτυρίας Όπως έχει υποδειχθεί στην απόφαση Ομήρου v. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 506, η αξιολόγηση της μαρτυρίας ενός μάρτυρα γίνεται με γνώμονα το περιεχόμενο, την ποιότητα, την πειστικότητα, αλλά και τη σύγκρισή της με την υπόλοιπη μαρτυρία. Έχοντας υπόψη το πιο πάνω πλαίσιο έχω παρακολουθήσει τους μάρτυρες στη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, έχοντας την ευκαιρία να παρακολουθήσω τις αντιδράσεις τους, φυσικές ή αφύσικες, τον τρόπο που απαντούν, τη νευρικότητα ή την επιφυλακτικότητά τους, ή την ιδιοσυγκρασία που εκδήλωσαν, παράγοντες που, σύμφωνα με τη νομολογία, ενέχουν ιδιαίτερη σπουδαιότητα κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας. Σχετική είναι η απόφαση C & A Pelecanos Associates Ltd v. Ανδρέα Πελεκάνου

(1999)1 Α.Α.Δ. 1273. Δεν παραγνωρίζω βέβαια ότι τα πιο πάνω στοιχεία μπορούν να προσδώσουν θετικότητα στη μαρτυρία ενός μάρτυρα, αλλά δεν μπορούν να αποτελέσουν τον αποκλειστικό λόγο για την αποδοχή της μαρτυρίας του. Σχετικά παραπέμπω στην απόφαση Νικολάου Νίκος ν. Aντώνη Παπαϊωάνου

(2011)1 Α.Α.Δ. 1797. Έχω επίσης κατά νου την αρχή ότι μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός μερικώς ή ολικώς, ενώ δεν θεωρείται επιλήψιμη η επιλεκτική αποδοχή μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρα. Σχετικά παραπέμπω στην απόφαση Kadis v. Nicolaou

(1986)1 C.L.R 212,

1. Επιπρόσθετα, στην υπόθεση Χριστοφίνης ν. Φραντζή ECLI:CY:AD:2017:A202, Πολ. Έφεση 328/11, ημερομηνίας 31.5.2017, υποδείχθηκε ότι το περιεχόμενο της μαρτυρίας εκάστου μάρτυρα υπόκειται στη βάσανο της λογικής και της ανθρώπινης πείρας. Με γνώμονα τις πιο πάνω αρχές προχωρώ με την αξιολόγηση της μαρτυρίας του Κατηγορουμένου. Αξιολόγηση μαρτυρίας ΜΚ
2. Ο ΜΚ1 προκάλεσε θετική εντύπωση στο Δικαστήριο ήταν ευθύς και ειλικρινής. Περαιτέρω, οι καταγραφές επί του εγγράφου Α, ως προς τα στοιχεία της Κατηγορουμένης, δεν αμφισβητήθηκαν. Επιπλέον, δεν αμφισβητήθηκε ότι κατήγγειλε όχημα στο χώρο που ανέφερε, ήτοι σε πολύ κοντινή απόσταση από φωτεινό σηματοδότη. Επιπρόσθετα, δεν αμφισβητήθηκε το ότι εξέδωσε εξώδικο. Το μόνο που τέθηκε στον μάρτυρα ήταν ότι η Κατηγορουμένη δεν έλαβε τέτοιο εξώδικο και όχι ότι δεν εκδόθηκε. Η πιο πάνω βασική εκδοχή του ΜΚ1 συνάδει με τη αναμενόμενη λογική πορεία των πραγμάτων, αφού εάν δεν κατάγγελλε το σωστό αυτοκίνητο θα ήταν αδύνατο αυτός να γνώριζε και να κατέγραφε τα σωστά στοιχεία της Κατηγορουμένης και να τα μετέφερε στον ανακριτικό φάκελο. Το πιο πάνω συνάδει και με την με την αναφορά του ιδίου κατά την αντεξέτασή του ότι για να υπάρχουν τα στοιχεία της Κατηγορούμενης στο έγγραφο Α αυτή δεν έλαβε γνώση με το Κατηγορητήριο, αλλά προηγουμένως. Επιπλέον, ως προς τη θέση που βρισκόταν το όχημα κατά την καταγγελία η μαρτυρία του ουσιαστικά δεν αμφισβητήθηκε. Αυτό που αμφισβητήθηκε ήταν ότι εκεί δεν βρισκόταν το όχημα της Κατηγορουμένης. Παράλληλα, ο ΜΚ 1 αναγνώρισε με ειλικρίνεια ότι δεν είδε την Κατηγορουμένη να σταθμεύει ούτε γνώριζε εάν αυτή ενημερώθηκε να μετακινήσει το επίδικο όχημα. Επιπλέον, ευθέως και ειλικρινώς αναγνώρισε ότι δεν γνώριζε το κατά πόσο η Κατηγορουμένη βρισκόταν στον Πρωτάρα ή στη Λευκωσία εκείνο το βράδυ. Ήταν σαφής ότι το μόνο που έπραξε ήταν να καταγγείλει τον υπεύθυνο οδηγό. Συνακολούθα αποδέχομαι τη μαρτυρία του ΜΚ1 για σκοπούς εξαγωγής συμπερασμάτων. Η μαρτυρία της Κατηγορουμένης Η βασική εκδοχή της Κατηγορουμένης δεν συνάδει με την λογικά αναμενόμενη πορεία των πραγμάτων. Συγκεκριμένα η Κατηγορουμένη προέβαλε τη θέση ότι καμιά σχέση έχει με το περιστατικό, ότι η ίδια βρισκόταν στον Πρωταρά και ότι έλαβε γνώση πρώτη φορά περί του συμβάντος με την επίδοση του κατηγορητηρίου. Όμως, η πιο πάνω θέση δεν επεξηγεί το πώς βρέθηκαν τα στοιχεία της στο έγγραφο Α, το οποίο καταρτίσθηκε πριν το Κατηγορητήριο. Έτσι η θέση της περί πλήρους άγνοιας δεν μπορεί να γίνει δεκτή. Το πιο πάνω σε συνδυασμό με την αδιαμφισβήτητη αναφορά του ΜΚ1 ότι αυτός εξέδωσε σχετικό εξώδικο καθιστούν την εκδοχή της Κατηγορουμένης, ότι ουδεμία σχέση είχε με το συμβάν, απομακρυσμένη. Παράλληλα οι φωτογραφίες στις οποίες παρέπεμψε λήφθηκαν σε χρόνο προγενέστερο της καταγγελίας, η οποία είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι έλαβε χώρα στις 23 :
3. Οι φωτογραφίες, Τεκμήρια 3 και 4, φαίνεται να λήφθηκαν στις 22 :07 και 22 :
4. Συνεπώς, οι πιο πάνω φωνογραφίες δεν μπορούν να αποκλείσουν την πιθανότητα να βρισκόταν το όχημα της Κατηγορουμένης σταθμευμένο στον επίδικο χώρο κα χρόνο. Επιπρόσθετα, το Τεκμήριο 5 δεικνύει οδό άσχετη με την οδό που έγινε η καταγγελία. Η μαρτυρία του ΜΥ2 Ως προς τη μαρτυρία αποδέχομαι ότι αυτός έλαβε τις φωτογραφίες Τεκμήρια 1,2,3,4 στο κινητό του τηλέφωνο. Επιπλέον, αποδέχομαι τη θέση του ότι στη φωτογραφία Τεκμήριο 4 απεικονίζεται το σπίτι της Κατηγορουμένης στον Πρωταρά. Ευρήματα Στη βάση των πιο πάνω καταλήγω στο ότι ο Κατηγορουμένη είναι ιδιοκτήτρια του οχήματος με αριθμούς εγγραφής XXXXX
5. Το εν λόγω όχημα στις 23 : 36 βρισκόταν σταθμευμένο σε απόσταση μικρότερη των 50 μέτρων από κόκκινο σηματοδότη. Σε σχέση με τον εν λόγω περιστατικό εκδόθηκε εξώδικο, το οποίο επικολλήθηκε στο επίδικο όχημα. Επιπλέον, στον Ανακριτικό φάκελο που τηρήθηκε καταγράφηκαν τα πλήρη στοιχεία της Κατηγορουμένης. Ο ανακριτικός φάκελος καταρτίσθηκε στις 12.11.2018 σε χρόνο προγενέστερο της καταχώρησης του Κατηγορητηρίου και κατέγραφε τα ορθά στοιχεία της Κατηγορουμένης με λεπτομέρεια. Η Κατηγορουμένη μέχρι τις 22 : 08, της επίδικης ημερομηνίας, βρισκόταν στον Πρωταρά εκείνη την ημερομηνία. Νομική Πτυχή Στην υπό κρίση υπόθεση το βάρος απόδειξης της συνδρομής των συστατικών στοιχείων του επίδικου αδικήματος βρίσκεται στους ώμους της Κατηγορούσας αρχής, η οποία όφειλε να αποδείξει την υπόθεσή της στο επίπεδο του πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Θεμελιακή επί του προκειμένου είναι η απόφαση Charitonos and others v. The Republic

(1971)2 CLR 40. Επιπλέον, όπως έχει υποδειχθεί στην απόφαση Τούμπας ν. Αστυνομίας

(1984)2 C.L.R. 110, εάν στο τέλος της υπόθεσης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορουμένου, τότε αυτή θα πρέπει να αποφασιστεί υπέρ του και να αθωωθεί και απαλλαγεί από την κατηγορία. Τονίζεται, περαιτέρω, ότι αποτελεί αξίωμα στο δικαιϊκό μας σύστημα ότι η απόδειξη κάθε στοιχείου που συγκροτεί την κατηγορία βαρύνει την κατηγορούσα αρχή και υποθέσεις αναφορικά με γεγονότα όσο εύλογες και να είναι δεν είναι επιτρεπτές. Κενά, αναφορικά με την ύπαρξη πρωτογενών γεγονότων που συνιστούν και αποδεικνύουν το αδίκημα, αφήνουν την κατηγορία ατεκμηρίωτη και έκθετη σε απόρριψη. Σχετική είναι η απόφαση Λοίζου ν. Αστυνομίας

(1989)2 ΑΑΔ 363. Περαιτέρω, όπως έχει υποδειχθεί στην απόφαση Ηρακλέους ν. Δήμου Λεμεσού,

(1993)2 Α.Α.Δ. 410, αντικείμενο απόδειξης στην ποινική δίκη είναι η ενοχή του κατηγορουμένου που συνιστά τη βάση και το περιεχόμενό της εναντίον του κατηγορίας. Η αθωότητα του κατηγορουμένου δεν αποτελεί αντικείμενο απόδειξης στην ποινική δίκη. Βεβαίως όταν ο νόμος θεσπίζει κάποιο Τεκμήριο το βάρος απόδειξης μπορεί να μετατεθεί στον Κατηγορούμενο. Σχετικά παραπέμπω στο σύγγραμμα των Ηλιάδη & Σάντη, το Δίκαιο της Απόδειξης 1η έκδοση σελ.177 - 185. Στην υπό κρίση υπόθεση το υπό εξέταση αδίκημα θεσπίζεται στο άρθρο 58

(9)(δ του περί τροχαίας κινήσεως Κανονισμών, το οποίο διαλαμβάνει τα ακόλουθα : «Πρόσωπο το οποίο οδηγεί ή έχει την ευθύνη ή τον έλεγχο μηχανοκίνητου οχήματος σε οποιοδήποτε δρόμο, οφείλει να μη σταθμεύει το όχημα ούτε εγκαταλείπει αυτό- σε απόσταση μικρότερη των δέκα μέτρων από συμβολή δρόμων ή πενήντα μέτρων από φωτεινό σηματοδότη τροχαίας ή δεκαπέντε μέτρων από καθορισμένη διάβαση πεζών ή στάση λεωφορείων, εκτός από συγκεκριμένη θέση στάθμευσης που έχει καθοριστεί ως έτσι από την αρμόδια αρχή.» Για το πιο πάνω αδίκημα δύναται να εκδοθεί εξώδικο σύμφωνα με το άρθρο 3

(1)και τον σχετικό πινάκα του περί Εξωδίκου Ρυθμίσεως Αδικημάτων Νόμων του 1997. Παράλληλα, σύμφωνα με το άρθρο 9

(1)του ίδιου Νόμου, αστυνομικός που έχει εύλογη υποψία ότι διαπράχθηκε το υπό εξέταση αδίκημα είχε δικαίωμα να επικολλήσει σχετική ειδοποίηση στο όχημα. Μια τέτοια ειδοποίηση θεωρείται ότι δόθηκε στο πρόσωπο που ενέχεται στο αδίκημα. Επιπρόσθετα, σύμφωνα με το άρθρο 9

(3)του εν λόγω Νόμου, ο ιδιοκτήτης του οχήματος τεκμαίρεται ότι είναι το πρόσωπο που ενέχεται στο αδίκημα. Σχετική είναι η πρωτοδίκη απόφαση στην υπόθεση Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. John Michael Taylor, Υπόθεση αρ. 16258/13, ημερομηνίας 12.3.2014, το σκεπτικό της οποίας υιοθετώ. Στην υπό κρίση υπόθεση σύμφωνα με την ενώπιόν μου μαρτυρία εκδόθηκε εξώδικο σε σχέση με το επίδικο όχημα, ιδιοκτήτρια του οποίου είναι η Κατηγορουμένη. Το γεγονός ότι υπήρχε όχημα στη θέση που καταγγέλθηκε δεν αμφισβητήθηκε από την Υπεράσπιση. Επιπλέον, μέσα από την μαρτυρία που το Δικαστήριο δέχθηκε ως αξιόπιστη, προκύπτει ότι το όχημα που καταγγέλθηκε ήταν το όχημα ιδιοκτησίας της Κατηγορουμένης. Συνεπώς, σύμφωνα με το Τεκμήριο του άρθρου 9

(3)του περί εξωδικού ρυθμίσεως Αδικημάτων Νόμου, τεκμαίρεται ότι η Κατηγορουμένη ενέχεται στη διάπραξη του επίδικου αδικήματος για το οποίο εκδόθηκε εξώδικο. Ασφαλώς η καταδίκη δεν επέρχεται από τη μη πληρωμή του εξωδίκου, αλλά ο Νομός θεσπίζει ότι σε περίπτωση έκδοσης εξωδίκου για κάποιο όχημα ο ιδιοκτήτης αυτού τεκμαίρεται ότι ενέχεται στη διάπραξη του εκάστοτε υπό εξέταση αδικήματος. Συνακόλουθα, στην υπό κρίση υπόθεση από τη συνδυασμένη εφαρμογή των πιο πάνω νομοθετικών διατάξεων και τα ευρήματα του Δικαστηρίου, το βάρος απόδειξης μετατέθηκε στην Κατηγορουμένη να αποδείξει ότι δεν ενεχόταν στη διάπραξη του αδικήματος. Με την απόρριψη της εκδοχής της Κατηγορημένης κρίνω δεν υφίσταται μαρτυρία ικανή να αποδείξει έστω στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων, ότι η Κατηγορουμένη δεν ενεχόταν στο υπό εξέταση αδίκημα. Οι φωτογραφίες Τεκμήρια 1 μέχρι 4, ενόψει της χρονικής απόστασης με το υπό εξέταση αδίκημα, δεν μπορούν από μόνες του να οδηγήσουν σε εύρημα στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων ότι η Κατηγορουμένη ήταν αδύνατο να ενεχόταν στη διάπραξη του επίδικου αδικήματος. Επιπλέον, η πεποίθηση του ΜΥ 2 ότι την εν λόγω ημερομηνία η Κατηγορουμένη βρισκόταν στον Πρωταρά, επειδή ερείδεται και αυτή στα Τεκμήρια 1- 4, δεν μπορεί να οδηγήσει σε εύρημα στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων ότι η Κατηγορουμένη δεν ενεχόταν στη διάπραξη του επίδικου αδικήματος. Συνεπώς, υπό τα γεγονότα της παρούσας, κρίνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή έχει καταφέρει να αποδείξει την υπόθεσή της στον αναγκαίο βαθμό, ήτοι περάν πάσης λογικής αμφιβολίας. Συνακόλουθα, η Κατηγορουμένη κρίνεται ένοχη στην Κατηγορία που αντιμετωπίζει. (Υπ.) Μ. Χριστοδούλου , Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο